Carnavalsfiets. Het is beter je fiets zo niet te stallen. Kielegat.
Knappe koppen in de optocht van het Kielegat
Wat te denken van deze knappe Romein.
Draoj’ut is om.
Vrouwen met ballen.
Prins Arie d’n Irste en gevolg nemen plaats op de Prinsenwagen.
Blokske kêês (blokje kaas).
High meej Deplaaj.
Op zoek naar een potmodel.
Bezorgde burgers.
Dit is hun menu.
We lopen een blauwtje.
Boer zonder trekker. Hij trekt het niet meer met die stikstof.
Vragende blik.
Toffe peer met een bedenkelijke blik.
Opdraai beer.
De rechtelijke macht.
Voor het fietsen de kerk in.
Hoe Vuelta?
Deze doen mij denken aan de ridders van Monty Python in de Holy Grail.
Circus Zaktini.
Veestapel halveren, een grote boerenkermis.
Voor mensen met een sterke maag
De optocht probeer ik al vast te leggen bij het opstellen. Dan is het nog niet zo druk. Hier gaat toch al een eerste groep naar het opstellen.
Maar het was nog rustig. Dat zou snel veranderen.
De boeren en de bouw zijn regelmatig een thema.
Voor sommigen wordt het een moeilijke dag.
Voorraam.
Ook de Waalse Kerk wordt onder handen genomen.
Breda’s landschap in de optocht!
Groepke pinquins in de Kielegatse optocht.
De storm is ook nieuws voor de kontklopper.
De worst van Clara.
Het Nassau-monument. Let op de prachtige schilderingen.
Mooie vlezige tong voor een vis.
Dat was het stilstaande deel.
De rest volgt.
Niet echt een fiets, maar toch….
Interessant dat je hier mee naar de stad gaat terwijl de Brakkensliert niet doorgaat. Hulde!
Carnavalsfiets
Deze Altec Roma heeft al een waarschuwing ontvangen van de gemeente (Zie papier aan het stuur).
Carnavalszondag
De Brakkensliert ging terecht niet door.
Er was veel regen.
Mijn foto’s laten dat ook zien.
Mistroostig als altijd. De Schoolstraat.
Schuilen.
Havermarkt.
Dat moet beter vandaag.
Zelfs de Sint zoekt een droog heenkomen en het liefst uit de wind.
Dan wil ik wel
Hoorde ik gisteravond af en toe ‘Dan wil ik wel dat jij je muts opdoet’
en dan moest ik meteen denken aan scene’s in Beanpole (bonenstaak).
Deze Russische film is niet heel erg komisch dus de associatie
is met carnaval een beetje schurend.
Maar ik moest toch steeds denken aan Viktoria Miroshnichenko.
Viktoria Miroshnichenko als Beanpole in de fim van Kantemir Balagov. Een film die wel even bij je blijft.
****
Antigua: Catedral de Santiago
De grote kathedraal van Antigua is eigenlijk niet veel meer
dan een prachtige gevel, een paar muren en kolommen en een kelder.
Men is in 1545 begonnen met de bouw van een kathedraal.
In 1669 is die gesloopt om een nieuwe te bouwen.
Op 29 september 1717 en opnieuw op 4 maart 1751, werd schade
toegebracht door aardbevingen. In beide gevallen heeft
men de schade hersteld. De aardbeving van 29 juli 1773 deed
de bewoners van Antigua besluiten te verhuizen naar New Guatemala.
In de 19e eeuw zijn de restanten gebracht naar de huidige status
en wordt een klein deel weer gebruikt voor religieuze doeleinden.
Het einde van de wandeling brengt ons bij het koloniale centrum
van het Spaanse wereldrijk. Niet alleen de kathedraal, ook het
Palacio de los Capitanes Generales (het koloniale bestuurscentrum)
en het Palacio del Ayuntamiento (het gemeentehuis) bevinden zich
aan het centrale plein/park van Antigua.
Het Palacio del Ayuntamiento beslaat de hele breedte van het park en daardoor ontstaat er een mooi evenwicht met het Palacio de los Capitanes Generales dat er tegenover ligt. Beide gebouwen hebben twee verdiepingen, beide aan de kant van het park hebben een galerij. Hier zie je het zicht vanaf de bovenste galerij van het Palacio del Ayuntamiento op de gevel van de Catedral de Santiago.
De galerij van het Palacio del Ayuntamiento.
Antigua is druk met toeristen.
Op de trappen van de Catedral de Santiago.
Het Palacio de los Capitanes Generales vanuit het park.
Het Palacio de los Capitanes Generales, het bestuurlijke hart van het Spaanse wereldrijk.
Helados Alexander.
Zo ziet de Catedral de Santiago er aan de binnenkant uit. Op een aantal plaatsen zijn na de aardbevingen de barokke elementen gereproduceerd. Daarvan zie je in dit bericht een aantal voorbeelden.
Maar waar de reproducties beginnen of eindigen is niet zo duidelijk.
Met levensgrootte poppen werd ‘De vlucht naar Egypte’ uitgebeeld.
El progreso del Hombre y la teoria del estado finito naast een aantal delen van een encyclopedie voor zelfstudie.
De kerststal.
De Bijbel als het Periodiek systeem der elementen.
De toegangskaarten of “Donacion: Turista”
Gevonden
Wat je al niet vindt met carnaval.
Kielegat: Als Grote Kerk verkleed op de Grote Markt
Sommige foto’s hebben geen toelichting nodig en daarom doe ik dat dan ook maar niet.
Corona-bier verboden.
Kielegat, Grote Markt Zuid.
Kielegatse Vikingen.
Als Grote Kerk op de Grote Markt van het Kielegat.
Alarmfase 3.
Kielegat, Grote Markt.
Prins Arie d’n Irste
Bij Café Haagpoort staat het paard al gereed.
De bus is er ook, dan zal de prins wel niet ver weg zijn.
Bij De Kopse Kant is het nog niet heel druk.
Het is het jaar van de rat in China.
De kop is er af.
Het paard is aangekomen bij De Kopse Kant.
De Biemeewes stellen zich op.
De Kielegatse Nachtwacht.
Prins Arie d’n Irste.
Kielegat: eerst over de Havermarkt
Onderweg naar de intocht van Prins Carnaval ging ik over de Havermarkt. Het was er nog rustig maar ik zag al wel veel geschiedenis. Zoals hier het Turfschip.
Nog rustig, maar het was ook maar net 13:00 uur.
Adriaan van Bergen.
Maar je ziet ook dingen die je als Kielegat eigenlijk niet wilt zien.
Horeca die sluit met deze dagen wil je natuurlijk ook niet zien.
Maar er waren al veel mensen goed in de schmink.
Hij lag even stil: Van den vos Reynaerde
Voor mijn verkoudheid had ik wel een begin gemaakt
met het voorbereiden van het eerste plat (houten voor- of achterkant)
van een middeleeuws boek.
Deze week kon ik er weer aan door werken.
Een middeleeuws boek is een boek waarbij de tekst tussen twee
houten planken wordt ingebonden.
In mijn geval eikenhout.
Het idee bij deze Romaanse binding is dat er met drie riempjes
en twee perkamenten strengels een verbinding ontstaat tussen de houten
planken en de tekst en de katernen van bedrukt papier en twee dekbladen
van perkament onderling.
Hier zie je dat het leren riempje van links af, in de rug van de houten plat verdwijnt. Vanaf de rugzijde is er een ‘tunnel’ gemaakt die even verder aan de buitenkant van de plat naar buiten komt. Daar wordt het riempje door een sleuf geleid om dan dwars door de plat te gaan. Aan de binnenkant wordt hij opnieuw door een sleuf geleid. In de sleuven en de tunnel ga ik straks het leer verlijmen met het hout. Bij de sleuven wordt het riempje ook nog eens vastgezet met messing spijkertjes. Zowel aan de binnen- als buitenzijde. De tunnel is voorgeboord met een boormachine. Verder gebruik je een beitel en vijlen.
Hier zie je hoe het riempje als het aan de binnenkant uit de plat komt nog eens door een sleuf wordt geleid. De beitel ligt er bij om het leer een beetje voor de foto op zijn plaats te houden.
Hier zie je dat riempje nummer 2 ook op zijn plaats zit. Ook zie je dat het leer (van een oude tas, 3 centimeter breed en dan dubbelgevouwen om de juiste dikte te krijgen voor een riempje van iets meer dan 1 centimeter breed) terugveert. De lijm en de spijkertjes en het dekblad dat aan deze kant tegen de plat komt, zullen er voor zorgen dat het allemaal op zijn plaats blijft zitten.
De drie riempjes zitten in de plat. Een volgende keer ga ik aan plat twee beginnen. Even zien wanneer dat zal zijn met carnaval in aantocht.
Perkament gekocht
Als hobby handboekbinder doe ik lang met een vel perkament.
Maar het eerste vel dat ik vorig jaar kocht is bijna helemaal
verwerkt in boekbanden, strengels en als dekblad.
Om straks niet op een lege plaats te pakken, heb ik een
nieuw vel gekocht.
Perkament. In dit geval van een geit.
Moet toch eens gaan kijken hoe zo’n huid bewerkt en gedroogd wordt.
Zoveel krokussen in het Valkenberg
Het is druk in het Valkenberg. Zouden de krokussen het volhouden? Ma de warme dagen van afgelopen weel/weekend en dan nu die daling in temperatuur.
15 notitieboekjes
19 November 2019 was een heel natte ochtend. Ik kwam in de regen te staan toen ik moest wachten tot de Pieterskerk in Leiden openging om de bezoekers van de Boekkunstbeurs binnen te laten. Deze week kwam ik nog een keer mijn tasje van die dag tegen. Toch maar even opruimen. Mijn kaartje van de beurs zat er nog in, met regensporen.
Maar dit doosje is belangrijker. 15 Notitieblokjes gemaakt door de Grafische Werkplaats Amsterdam. Die werkplaats bestond vorig jaar 15 jaar. Een van de evenementen was het drukken van 15 notitieboekjes. Ik kocht een versie van die boekjes in een doosje. Ik ben het gaan ophalen op de beurs.
Ieder notitieboekje bevat een groot aantal blanco pagina’s en een introductie. Een introductie op het 15 jarig bestaan en het thema van het boekje. De boekjes zijn allemaal verschillend.
Dit zijn de thema’s.
Dus eigenlijk heb ik wel een probleem. De boekjes zijn te mooi om vol te schrijven en verspreid te worden. Ik heb de doos met de 15 boekjes daarom maar in mijn boekenkast gezet.
Het is een geweldig idee geweest om ze te maken en er is veel aandacht aan besteed.
Pre Order: Pat Metheny met From this place
Het album komt vrijdag pas uit maar op iTunes is het al te bestellen.
Dan worden er al vast 3 nummers gedownload. Dus daar kan ik vanaf nu
al naar luisteren.
Pat Metheny: From this place. Zal deze meestergitarist zelf als een orkaan door de muziek op dit album trekken?
Babi Badalov: I am euromental
Babi Badalov: I am euromental (2015). Te zien in Club Solo in Breda.
Mijn fascinatie voor kunst komt het meest naar buiten
in mijn aandacht voor kunst waarbij tekst of letters een grote rol spelen.
Daar zoek ik vaak ook mijn inspiratie voor boeken die ik maak.
Zo zag ik onlangs bij Club Solo in Breda werk van Babi Badalov.
Geboren in Azerbeidzjan in 1959, studeert oa in St. Petersburg en
vlucht dan naar West-Europa.
Ik citeer het informatieblad waarin Club Solo zowel Cécile Verwaaijen
als Babi Badalov voorstelt.
Zijn observaties combineert hij met reflecties over actuele geopolitieke problemen die zijn eigen persoonlijke ervaringen weerspiegelen.
Badalov tast de grenzen van de taal af en verkent de beperkingen die ze oplegt. Hij gebruikt vooral linguïstische vondsten.
Op basis van misverstanden door onvoldoende talenkennis maakt hij associaties of haalt hij woorden uit elkaar of verdraait hij ze.
Badalov is ook geïnteresseerd in het manipuleren van betekenis door het visualiseren van taal. Voor hem is schrijven tekenen, en omgekeerd.Letters lopen uit in sierlijke ornamenten.
Hij wil afbeeldingen met letters maken.
De speelwoorden van Badalov gaan ook ergens over: nationalisme, culturele integratie, consumptie, gendergelijkheid, mondialisering,….
Wandel mee, verder door Antigua
De eerstvolgende kerk in de wandeling is wat er overgebleven is van de Iglesia El Carmen met de opvallende kolommen.
Het straatbeeld.
Typische ‘schoorsteentorens’.
Convento de Santa Teresa.
Zo doe je dat dus als de stoep wat smal is.
Dan zie je opeens, aan de rechterkant de Iglesia de nuestra Senora de la Merced.
Terwijl je aan de linkerkant de Arco de Catalina ziet.
Een winkel trok op een leuke manier de aandacht.
De gevel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced. De kerk behoorde bij een klooster en ook die kun je bezoeken.
De verlichting ontneemt een deel van je uitzicht op de witte reliëfs en beelden.
Detail van de kerkdeur.
Op de binnenplaats van het klooster is een grote fontein.
Soms is niet helemaal duidelijk waar je naar kijkt maar levert het toch een interessante foto op.
Versiering aan de basis van de fontein.
Van bovenaf is pas goed te zien hoe groot de fontein is.
Aan de basis van de koepel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced zitten een aantal leuke leeuwen.
De koepel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced.
Op het plein voor de Iglesia de nuestra Senora de la Merced is nog een fontein. Een stuk kleiner. Dit is een detail van de versiering aan het bassin.
Top van de gevel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced.
Altijd leuk: een borstbeeld met een duif op het hoofd.
Bij de Arco de Catalina is het steeds druk.
De verbinding over de straat (de Arco de Catalina) is een restant van een klooster waarbij de nonnen de verbinding gebruikten om ongezien de straat over te steken. In restanten van een kerk in de buurt van deze verbinding staat processiebeelden opgesteld die gebruikt worden in aanloop van Pasen.
De Arco de Catalina met in de verte de koepel van de Iglesia de nuestra Senora de la Merced.
Antigua is een Unesco World Heritage Site.
De wandeling is nog niet af.
Dus er volgt nog meer.
Inderdaad baseerden wij de wandeling losjes op wat de Lonely Planet
hier voor voorstelt.
Musea in het buitenland
Dan vooral die musea in landen waar wat minder aandacht en
mogelijkheden zijn voor kunst en cultuur.
Zoals dit eenvoudige maar mooie museum in Antigua.
Antigua Museo de Capuchinas, in het voormalige Kapucijnenklooster en kerk complex. De afbeeldingen en voorwerpen zijn vaak van lang nadat de vulkaanuitbarsting/aardbeving de stad verwoestte. Veel barok. Maar de opstelling is origineel. De informatie beperkt. Het fotobeleid en de verlichting vaag. Maar een bezoek meer dan waard.
Baby Jesus of the passion, 18th century, baroque, oil on wood. Ik toon, als dat kan, de Engelse beschrijving van de toelichting. Het werk toont het kindje Jezus te midden van al de werktuigen van de passie: het kruis, het ‘INRI’-bord, de doek met de afbeelding van het hoofd van Jezus, tangen, nagels, dobbelstenen, hamer, de trap, de staak met de spons, de speer en ga zo maar door.
Saint Bonaventura, 18th century, baroque, wood carving, polychrome and gilt.
Een blijkbaar lokaal werk met drie vulkanen op de achtergrond: The catholic Antigua Guatemala cries the death of its redeemer Jesus, 19th century, romantic style, oil on canvas, wood carving and gold leaf.
Geen idee wat dit is. Iemand een idee? Ik dacht dat het een mooie foto zou opleveren. Element van een dak of een fontein (?).
Misschien de top van een processiestaf (beetje te groot?) of baldakijn.
Hoofd van een bisschop (?).
Argusvlinder 