Van den vos Reynaerde

IMG_2672DeStrengelsPassen

De perkamenten strengels passen in de speciaal hiervoor gemaakte gaten. Het idee is nu de uiteindes aan de buitenkant weer uit te rollen en die dan daar te bevestigen. Als dat gedaan is aan de achterplat dan zitten daar de riempjes en de strengels aan en kan het echte binden beginnen. Aan het eind van het binden kan dan het voorplat bevestigd worden. Daarvoor heb ik nu natuurlijk al gekeken of de riempjes en de strengels goed passen. Alleen de riempjes me strengels zullen nog ingekort moeten worden maar dat doe ik pas na het inbinden want dan kan ik precies bepalen wat de lengte moet zijn.


IMG_2673Afgerold

Om de strengels uit te rollen maak ik de uiteinden weer vochtig en laat ik het water even inwerken. Het perkament wordt dan weer week en laat zich uitrollen.


IMG_2674Afgerold

Het hout wordt daarbij ook wat vochtig maar dat kan het eikenhout best hebben.


IMG_2676InDeLijm

Met PVA ingelijmd.


IMG_2677InDeLijmklemmen

Vervolgens heb ik de kop en de staart (de boven en onderkant), op de plaats van de strengel in lijmklemmen gezet. Daar laat ik ze een nacht in staan drogen.


The Ladykillers

Wederom door de maatregelen kon ik gisteren niet naar de bioscoop.
Daarom heb ik maar naar een film gekeken uit eigen collectie:
The Ladykillers.
Een film uit 1955 met Alec Guinness, Cecil Parker, Herbert Lom,
Danny Green en Peter Sellers.
De vrouwelijke hoofdpersoon is Katie Johnson (Mrs Wilberforce).
Een geweldig voorbeeld van de Ealing Studios.

AlecGuinnessInTheLadykillers1955

De film begint al gelijk aan het begin met een grap die
de toon zet voor de film. Visueel, net niet te dik aangezet.
Ik geef een hint: let op de kinderwagen.
De film eindigt met kort voor de aftiteling een grap met
dezelfde kracht.

IMG_2678TheLadyKillersAlecGuinnessCecilParkerPeterSellers

De volgende Trivia vond ik leuk (trivia is een vast onderdeel van
de bespreking van een film bij IMDB):

Mrs Wilberforce laments the fact that her 21st birthday party was curtailed by the arrival of the news that “The old Queen had died.” Queen Victoria died in the evening of January 22, 1901. Allowing for the fact that most people in Britain would have heard the news the next day, this means that Mrs Wilberforce was born on January 23, 1880, and was seventy-five (two years younger than Katie Johnson) at the time the movie portrays.

***

Scherven brengen geluk

Door de maatregelen werk ik thuis.
Al bijna een week.
Daarom stond ik vrijdagmorgen aan een kleine afwas.
Één nat bord vond het nodig om de vloer op te zoeken.

IMG_2671SchervenBrengenGeluk

Scherven brengen geluk zullen we maar denken.


De Maya’s in Copán

In het oude Maya-denken staan tunnels of natuurlijke grotten voor de toegang tot de onderwereld, Xibalba.
De toegang tot een grot kan de symbolische vorm aannemen van een open mond of een slang of een krokodil.
De tunnel die toegang geeft aan het museum (Museo de la Escultura de Copán) is daarom bij de ingang voorzien van een hoofd.
De onderwereld is de plaats waar de doden leven, de voorouders maar ook de afschrikwekkende beesten, de demonen en de goden van de dood.
Hunahpu en Ixbalanqué, de heldentweeling uit de Maya-mythologie, moesten voor de goden van de onderwereld een aantal beproevingen doorstaan voor ze naar de hemel kunnen gaan.

Met bovenstaande tekst (in het Engels) eindigde mijn vorige
bericht over Copán.
De tekst stond te lezen in de tunnel die de toegang tot het museum vormt.
Daar in die tunnel pak ik de draad weer op.

DSC00779HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánViewAtTheEndOfTheTunnelTEXT

View at the end of the tunnel

You are about to encounter a full-scale replica of one of the major discoveries at Copán: an ancient temple located within one of the pyramids.
Named “Rosalila”, this building was found intact, buried under the enormous Structure 16, in the center of the acropolis.
Rosalila is remarkable for its elaborate sculptured facades, with well-preserved masks and profile monsters – resplendent in full polychrome.
It is possible for tourist groups to see the original temple, which is partially visible at the site by means of narrow tunnels.

Of in het Nederlands:

Zicht aan het einde van de tunnel.

Dadelijk aan het eind van de tunnel ontmoet je de replica op ware grootte
van een van de belangrijkste ontdekkingen in Copán:
een antieke tempel die zich in een van de piramides bevindt.
De tempel wordt “Rosalila” genoemd, het gebouw is intact gevonden
terwijl het begraven ligt onder de enorme ‘Structuur 16’,
in het centrum van de acropolis.
Rosalila is zo bijzonder door de gevels die uitgebreid zijn voorzien van beeldhouwwerk
met goed bewaarde maskers in schitterende veelkleurigheid.
Het is voor groepen bezoekers mogelijk om via smalle tunnels de originele tempel te zien
die deels zichtbaar is in de site.

DSC00780HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánTheEndOfTheTunnel

Dit is dan het beeld als je door de tunnel loopt, het museum in. Het museum bevat heel veel beelden die op de bijbehorende site gevonden zijn. Die beelden zijn gerestaureerd en er zijn replica’s van vervaardigd. Die replica’s zie je op de site, de originelen hier in het museum. Het museum (Museo de la Escultura de Copán) is een soort voetbalveld. Boven de ‘grasmat’ is het plafond open maar de beelden die staan allemaal overkapt.


DSC00781HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánMuseumIndruk

Hier zie je de overkapping en het open plafond. Het is een prachtig complex.


DSC00782HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánRosalilaReplica01

Dit is een van de decoraties van de Rosalila-replica.


DSC00782HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánRosalilaReplica02

Dit is de helft van de vorige foto om meer details te kunnen tonen. Wat je hier ziet is wat we veel vaker zien: reliëfs. Afbeeldingen die langzaam uit de achtergrond naar voor komen. In de loop van de geschiedenis gaat dat steeds verder en komen de reliëf los van de achtergrond.


DSC00783HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánStelaPK'ahk'Uti'ChanDedicationDateMarch21628AD

Bij Rosalila staat een stele met daarop deze afbeelding. Stele P met de afbeelding van K’ahk’Uti’Chan. Op 21 maart 628 AD is dit beeld ingehuldigd.


Stela P is from the West Court of the Acropolis near the northwest corner of Structure 16.
Carved on the front is a portrait of the 11th ruler K’ahk’ Uti’ Chan, who reigned from AD 578 to AD628.
He is dressed in the royal costume of K’inich Yax K’uk’ Mo’, the first ruler of the Copán dynasty.
The stela’s dedication date is 9.9.10.0.0 2 Ajaw 13 Pop or March 21, AD 623.
It was erected while “Rosalila” was still in use and its placement in the museum is in accord with where it likely stood in front of “Rosalila”.

Je ziet in deze tekst dat men neutrale benamingen
voor de grote bouwwerken kiest.
Zo spreken ze van structuren.

De namen van de heersers zijn voor een leek wel even slikken.
Vreemde klankcombinaties en veel enkele aanhalingstekens.
Er is dus niets mis met mijn typen, dat hoort zo: K’inich Yax K’uk’ Mo’.

Bijzondere datumnotatie: 9.9.10.0.0 2 Ajaw 13 Pop.
Daar zit een hele studie achter.

DSC00786HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopán

Museo de la Escultura de Copán.


DSC00787HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánMacawHeadMarkersBallCourtI-II-III

Dit zijn de koppen van ara’s (papegaaien in het Engels macaw genaamd). Macaw head markers ball court I – II – III.


DSC00789HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánMacawHeadMarkersBallCourtI-II-III

Nog een voorbeeld.


The Copán ballcourt was rebuilt four times over a span of 300 years, beginning with the first ruler K’inich Yax K’uk Mo’ and ending with the 13th ruler, Waxaklajun Ubaah Káwiil.
Over time the ballcourt ecpanded and moved northward, but the bench markers were always macaw heads.
Displayed here are samples of the bench markers from each phase.
They are a fine example of a changing art style over time.
We may imagine that in the Copán version of the rubber ball game, the player or team who hit one of the bird heads was awarded special significance.
Among the ancient Maya, the scarlet macaw, with its fiery colors, symbolized the sun.

DSC00791HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánWaterBirdAndStreamsHijoleStructure

Water bird and streams, gevonden in de Hijole-structuur.


Water Bird and streams, “Hijole”-Structure

In 1987 a buried room and a demolished structure were found inside the northeast corner of the final version of structure 26.
Excavators were so surprised to find an unexpected room with elaborate sculptures buried inside, that the building was named “Hijole” (an exclamation of surprise).
Believed to have once adorned an earlier version of Temple 22, the water bird is awarded the price for the highest relief sculpture found in Copán.
Carved out of one rock, it is an extraordinary example of the nearly full-round quality of the facade sculpture at the height of Ruler 13’s reign.
The chest and belly of the bird take the form of a grotesque head that frequently occurs in Maya art and is sometimes referred to as a “personification head”.
The water streams on either side suggest the natural habitat of the bird.

DSC00792HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopán

Museo de la Escultura de Copán.


DSC00793HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopán

Museo de la Escultura de Copán.


DSC00794HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopán

Museo de la Escultura de Copán.


DSC00795HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopán

Museo de la Escultura de Copán.


DSC00796HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopánRosalilaReplica

Copán: Rosalila-replica.


Er gaat nog veel meer volgen!

Corona

IMG_2669TeletekstCorona

Mijn blog gaat niet per se over de actualiteit. Dat kan wel en dan is het onder meer voor mezelf om een gebeurtenis vast te leggen. Zoals vandaag. Regel 1 (pag. 109) en 2 (pag. 104): Vergaande maatregelen over corona en sterk dalende beurskoersen.


Van den vos Reynaerde

Er is in Nederland al een reizende tentoonstelling met
64 versies van Van den vos Reynaerde.
Die van mij is daar niet te zien want hij is nog lang niet af.
Stap voor stap ga ik vooruit.

IMG_2658TweeStrengelsVanPerkamentKernVanIntegraalKapitaalband

Afgelopen zondag had ik geen camera bij me toen ik in mijn werkplaats was. Toen heb ik twee strengels gemaakt van perkament. Je neemt een strook perkament van 2 cm breed, drie maal zo lang als je nodig hebt. Dan plaats je voor 15 minuten het perkament in water. Het perkament wordt dan weer zacht en je kunt het oprollen en vastzetten op een plank of een stuk stevig karton.


IMG_2659StrengelVanPerkament

Deze strengels zijn ongeveer 3 mm dik. Naast de drie riempjes waarop de katernen gebonden gaan worden gaan deze strengels ook verbonden worden met de katernen, en wel aan de boven- en onderkant. Na het naaien en het aanbrengen van het leer als bekleding wordt het leer verbonden met deze gebonden strengels om zo het kapitaal te gaan vormen.


IMG_2660AchterplatBinnenkantRiempjesGelijmdenGespijkerd

Dit is de status van de achterplat zoals die zondag was. Dit is de binnenkant en je kunt zien dat de riempjes gelijmd en met messing spijkertjes vastgezet zijn. Dit verdwijnt straks uit het zicht door het perkamenten dekblad dat met het eerste en laatste katern wordt meegebonden.


IMG_2661AchterplatBuitenkantriempjesGelijmd

Dit is de buitenkant van het achterplat. De leren riempjes zijn ook hier gelijmd aan het eikenhout. Je ziet hier ook boven en onder de gaten waar de perkamenten strengels door moeten.


IMG_2666DebuitenkantVanDePlattenMetRiempjesEnStrengels

Vandaag zijn die gaten voor de strengels nog een beetje uit gevijld zodat de strengels er door kunnen. Op de buitenkant van het achterplat draai ik die strengels weer uit elkaar (eerst een beetje nat maken) en ga ik ze dan vastlijmen. Maar dat is voor de volgende keer.


IMG_2668AlleenDeStrenglesnogVastzettenOpDeAchterplat

De binnenkant van de achterplat. Als de strengels aan het achterplat zijn vastgemaakt gaat het echte inbinden beginnen. De tekst op de riempjes zijn van een eerdere test om op dit leer de naam van het boek te zetten met de verguldpers.


Creatieve woensdag

Ondanks Corona toch gewoon naar mijn werkplaats geweest.
Ik werk alleen in mijn eigen ruimte.
Heb maar 1 andere persoon goededag gezegd.

IMG_2662BoekInEenBakjeMetGelliprintMetStructuurVanGroveBoor

Dit boek in aanbouw ligt op mijn werkbank. Als ik iets druk dan voeg ik ook 1 of 2 afbeeldingen toe aan dit boek. Vandaag het eerste blad. Een afdruk met een gelliplate waar met behulp van twee dikke boren (meer dan 1 cm doorsnee) een structuur is aangebracht. Geeft best een leuk effect.


IMG_2664GelliplateMetAfdrukEnUitglijdersVanGroveBoren

Daarna met wisselende kleuren deze techniek doorgezet. De ondergrond zijn stukken krant. Die zijn bij een eerder project uit de krant gesneden. In plaats van weg te gooien gebruik ik die nu als ondergrond. De vlekken krijgen wel iets van letters, nou ja letters, van halen die je bij het schrijven kunt maken.


IMG_2665BeginABCDarium

Ik denk dat ik een ABCdarium ga maken. Dit is alvast de letter ‘A’. De letter is aangezet met schrijfinkt en een bamboe-pen.


Honduras, Copán

Om 03:30 staan we op.
Om 04:00 uur worden we opgehaald door een busje.
Uiteindelijk stappen alles bij elkaar 13 toeristen
in het busje om naar Copán te rijden in Honduras.

De chauffeur is Spaans sprekend, wij niet.
Maar het wijst zichzelf allemaal wel uit.
Het is niet alleen de afstand maar ook de files onderweg
die er voor zorgen dat we om 11:30 uur in Copán zijn.
De grensovergang kost ook wat tijd.
Het is 29 december 2018, Copán, een kleine stad, bereidt
zich voor op de jaarwisseling.

Ik raak aan de praat met een Engelsman over migratie.
Dat is een fenomeen dat zich niet alleen in Europa voordoet.
En ook niet alleen van onze tijd.

DSC00768HondurasCopánKerstmarkt

In Copán is een kerstmarkt. Het is er gezellig druk. In de avond uitbundig verlicht.


DSC00769HondurasCopánRustig

De temperatuur is prima. Mensen blijven uit de zon.


DSC00770HondurasCopánMarktGebouw

Het is markt. Daarvoor is een gebouw. Het is vlak naast het hotel en bijna aan het centrale plein: Parque Central.


DSC00772HondurasCopán

De omgeving is heuvelachtig.


DSC00773HondurasCopánNoPermitimosArmas

Hier en daar zie je dat er meer is dan wat je aan de oppervlakte ziet: No permitimos armas (Wapens verboden).


DSC00774HondurasCopánParqueCentral

Parque Central. Het centrale plein met aan de ene kant een kerk. Verder wat restaurants, hotels, winkels en een museum. De inrichting bevat verwijzingen naar de Maya’s. We zijn hier om een Maya world Heritage Site te bezoeken maar ook in de stad en de omgeving zijn verschillende monumenten gevonden.


DSC00775HondurasCopánGeneralFranciscoMorazánQuesada

Misschien een beetje stereotype maar een standbeeld van een generaal. Een president van de Verenigde Staten van Centraal-Amerika (1830 – 1893). General Francisco Morazán Quesada. De Verenigde Staten van Centraal-Amerika bestaat niet meer als staatkundige eenheid. In de ontwikkeling van Centraal-Amerika zijn een tijd lang een aantal gebieden gezamenlijk opgetrokken die we nu de landen van Centraal Amerika noemen.


DSC00776HondurasLef

Even uit de zon.


DSC00777HondurasCopánMuseoDeLaEsculturaDeCopan

In de middag ben ik alleen naar het Museo de la Escultura de Copán gelopen en bezocht ik het museum.


DSC00778HondurasCopánTunnelConceptAndTheUnderworldTEXT

Bij de ingang wordt de betekenis van de tunnel uitgelegd. Daar kom ik in een volgend bericht op terug.


According to ancient Maya thought, tunnels, or more accurately natural cavesprovided access ro Xibalba, or the mythological underworld.
The entrance to such a cave can take the symbolic form of the open mouth of a serpent or crocodile monster, as reproduced at the head of the tunnel.
The underworld is the realm of the dead and the abode of the ancestors, as well as the home of fearsome beasts, demons, and death gods.
We learn from the Popol Vuh that the primal ancestral Maya, “Hero Twins” were subjected to a series of trials by the Lords of the Underworld before ascending to the celestial cosmos.

Antigua: er zijn toeristen en er zijn toeristen

DSC00760GuatemalaAntiguaIglesiaYConventoDeSantaClara

Na de kerk en de ruïnes van de Iglesia de San Francisco werd het tijd een eind te maken aan onze wandeling. Ons hotel zat in de buurt van Parque Central, dus dat was de richting van de wandeling terug. Onderweg kwamen we langs deze gevel: Iglesia y Convento de Santa Clara. Toepasselijk.


DSC00761GuatemalaAntiguaTanqueDeLaUnion

Tegenover deze gevel ligt dit voorbeeld van een wasplaats. Met water! Dit geeft een goed beeld hoe in het verleden, met de hand, de was werd gedaan.


DSC00762GuatemalaAntiguaDeWasbakkenTanqueDeLaUnion

Hier de wasbakken van Tanque de la Union.


DSC00763GuatemalaAntiguaZomaarEenStraatMetZonnewijzer

Een rustige straat. Ongeveer halverwege een huis met een zonnewijzer.


DSC00764GuatemalaAntiguaZonnewijzerAveMariaPur


DSC00766GuatemalaAntiguaErZijnToeristenEnErZijnToeristen

Parque Central. Dan zijn er toeristen en er zijn toeristen. Fascinerend hoe mensen zich in een groep later wegzetten en in die groep blijven. Antigua is een plaats die aangedaan wordt door cruises (hoewel de zee toch een eindje weg is). Klein Martin Parr-momentje


DSC00767GuatemalaAntiguaVuilophaaldienst

Dit is misschien niet de typische toeristenfoto: vuilophaaldienst.


Het volgende bericht gaat over Honduras.
In Honduras bezochten we één plaats: Copán.

Boekenweek: De kleine Couperus

Couperus is een van de grootste schrijvers in onze taal.
Daar zijn dan ook heel veel boeken over geschreven.
Niet allemaal even eenvoudig.

Dit is een leuk boek dat een overzicht geeft van het leven van
Louis Couperus en de belangrijkste thema’s in zijn werken.
De schrijver doet dit aan de hand van een reis langs de plaatsen
die Couperus bezocht tijdens zijn leven en waar hij regelmatig
voor langere tijd verbleef.

Een genot om te lezen in deze boekenweek.
Nog geen 12 Euro.

IMG_2656RémonVanGemerenDeKleineCouperus

Rémon van Gemeren, De kleine Couperus.


De ondertitel van het boek is “Levenskunst volgens de excentrieke schrijver”.
Op de achterkant van het boek staat het in eenvoudige termen en
lees je ook waarom Couperus en zijn werk, en dit boek voor moderne mensen
heel relevant is:

Hoe de schrijver……”telkens weer een antwoord zoekt op het vraagstuk van de wezenlijke menselijke tragiek: hoe om te gaan met het gegeven dat we meer willen dan we ooit kunnen krijgen?”

Volgens mij is dat een super actueel gegeven. Of het om de klimaatcrises
gaat, om de opvang van vluchtelingen, over het budget voor de EU,
over Brexit, over een nieuwe keuken, over een relatie (of vul maar aan).
In essentie komt het steeds op deze vraag aan.

Couperus worstelt ook met die vraag, op zijn manier, brengt dit in beeld,
toont oplossingen of juist wegen die niet naar een oplossing leiden.
Om ons daarin deelgenoot te maken schreef hij boeken.
En hoe!

Van den vos Reynaerde

IMG_2651LinksZittenDeRiempjesAlHelemaalOpHunPlaatsRechtAlDoorDeTunnel

Gisteren de platten afgemaakt. Op de foto hierboven zie je dat de riempjes al helemaal op hun plaats zitten, in en aan de rechter plat. Links zijn de riempjes al door de ‘tunnel’ gevoerd. Nog niet dwars door de eikenhouten plat.


IMG_2652DatGaatGoedKomen

Nu is het tijd om de dikte van het boekblok mee in overweging te nemen. De leren riempjes moeten worden doorgesneden (in de lengte, ter hoogte van het boekblok) om het naaien mogelijk te maken.


IMG_2653EersteRiempjeGeplaktEnGespijkerdEnIngesnedenOmBindenMogelijkTeMaken

Nu de riempjes afgetekend zijn, is de eerste ingesneden en bevestigd aan de eerste plat. De katernen zullen straks op deze achterplat worden genaaid. Het riempje is gelijmd en vervolgens met drie messing spijkers vastgezet.


Mrs. Lowry & Son

Dat goede acteurs niet automatisch een goede film maken
toont Mrs. Lowry & Son aan.
Er zijn geen twijfels aan de kwaliteiten van Vanessa Redgrave
en Timothy Spall.
Maar het maken van een film over een schilder is nog niet zo
eenvoudig.
Toch worden er best veel gemaakt. Recent bijvoorbeeld:
Frida, Mr. Turner, Final portrait (Giacometti).
Maar deze film is zo statisch. Het verhaal boeit onvoldoende.
Misschien doet het dat wel bij mensen die veel weten van Lowry.
Maar waarschijnlijk zijn er dat niet zo veel.

IMG_E2650MrsLowryAndSonVanessaRedgraveTimothySpall


**

LSLowryGoingToWork1943

Laat ik van de kans gebruik maken door iets van L.S. Lowry te tonen: L. S. Lowry, Going to work, 1943.


Formeren….en goed je handen in onschuld wassen

IMG_2654TomJanssenBNDeSrem20200307

Wat mij betreft had deze politicus ook een VVD-speldje kunnen dragen. Tom Janssen in BN/De Stem van zaterdag 07/03/2020.


Dit geeft prima de schijnheilige houding aan van de partijen die
bezig zijn een college te formeren in Noord-Brabant.
Vergeet je principes, het gaat om het pluche.
Het gaan niet om de club waar ze mee praten, het gaat
om gevestigde partijen die zich bedreigd voelen en
koste wat kost willen blijven zitten.
Daarom is de titel van de prent ingekort.

Antigua: San Francisco Church and Convent

De stad die in 1773 in Guatemala verwoest werd en nu
een World Heritage site is, was het bestuurlijk centrum
van Spanje in hun koloniën in Centraal- en Zuid-Amerika.
Daarmee is Antigua eigenlijk vooral als concept, als idee,
van belang en veel minder als materieel erfgoed.
Dat materieel erfgoed is er maar beperkt aanwezig.
Of dat voor Batavia (Jakarta) ook zo is weet ik niet, want daar
ben ik nooit geweest.

Wat er veel te zien is: de aanwezigheid van de christelijke zending.
In navolging van de ontdekkingsreizigers en kolonisten kwamen de
diverse christelijke ordes naar Amerika.
Dat is te zien aan de vele kerken en kloosters in Antigua.
Niet dat er nu nog veel religieuzen aanwezig zijn. Ik verwijs
naar kerken en kloosters die er in 1773 waren en waarvan de
restanten en ruïnes nu nog te zien zijn.

Een voorbeeld daarvan is de Franciscaanse kerk, met heiligdom, museum en
de ruïnes van een kloostercomplex. In 1525 werd begonnen aan de bouw.

DSC00743 GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoVanafHetKerkpleinGezien

Dit is het uitzicht vanaf het plein voor de kerk (Iglesia de San Francisco) naar de stad toe.


DSC00744 GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoJezusOpstandingUitDeDoden

De kerk is vandaag nog in gebruik. Er is een heiligdom en een tuin. In die tuin bijvoorbeeld deze opstanding/verrijzenis.


DSC00745 GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoHermanoPedroDeSanJoséDeBethancourt

Centraal in het heiligdom staat het graf van Hermano Pedro de San José de Bethancourt. Een Spaanse Franciscaan die in 1667 overleed en in 2002 heilig werd verklaard.


DSC00746 GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco

Iglesia de San Francisco. We hebben de kerk en het heiligdom bezocht maar de ruïnes vond ik toen het interessantst.


DSC00747GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoTextBarbaraAPrust

Dit is een deel van onderstaande beschrijving van de geschiedenis van het complex. De Engelse vertaling is van Barbara A. Prust.


San Francisco Church and Convent

 

In 1525 the Franciscans were already in other regions of Guatemala, but they remained in Almolonga until 1530.
Their first house was ruined by a mudslide which destroyed the entire city in 1541.

In Santiago (present-day Antigua) they lived in what is now the Escuela de Cristo (School of Christ), but soon after were assigned a place where the convent and church began to flourish.

 

The friars began building the various and divers areas very carefully.
During the subsequent centuries, these constructions suffered numerous catastrophes, such as electrical outages due to thunderstorms, fires and earthquakes.
The earthquake of February 1689 caused great devastation, but reconstruction began soon after, in 1691.
At this time, the following sections were completed: the sacristy (now part of the museum), the lower cloister with its ornate domes, and the large domes for burials.
In addition the crypts were repaired in order to receive those who had previously been buried in them, including brother Pedro.

 

During the last three years of the 17th century, the Salón General de los Estudios (General Study Room) was built.
The domes above this room are different from the others in the convent.
Today, in the back of this room, we can see a altarpiece with the image of St. Anthony.

 

After 1700 other decorative architectural elements were added.
It has been said that the main altar’s silver lamp weighed four arrobas (1 arrobas is a Spanish unit of measurement equal to 11,501 kg or 25,304 lbs).
All of the cornices in the temple were embellished with railings painted in green and gold.
A library with huge windows on three sides was built above the great sacristy.
St. Brother Pedro’s relics have been placed in this sacristy.

 

The 1717 earthquakes were more devastating than the previous ones.
The murals in the convent and the new church’s arches collapsed; however, once again this great convent was repaired and strengthened.
The building managed to withstand yet another earthquake in 1751, but its final destruction occurred in 1773.

 

Throughout its long history, San Francisco attracted many scholars and great artists.
Since the 17th century and until its destruction, el Colegio de San Buenaventura (St. Bonaventura School) had always remained open.
Renowned sculptors and painters such as Alonso de la Paz, Juan de Aguirre, and Tomás de Merlo, as well as other Franciscan artists, used to work in the Salón de Artes (The Art Room).
The Mexican artist, Cristóbal Villalpando, produced some huge paintings of the life of St. Francis for this convent, which are now on display in the Museo Colonial here in Antigua.
In addition the Franciscans possessed the second printing press brought to Guatemala.

 

In 1871 the friars rebuilt the Chapel of the Third Order, and in 1817 St. Brother Pedro’s tomb was placed where it remained until 1991.
The rest of the temple, as well as the convent, remained in ruins, becoming a play area for children and a home for a few families, until Antigua was declared a national monument and San Francisco consequently remained under the custody of a guardian.

 

In 1960, when this monument was turned over to the Franciscan Order, reconstruction with iron and concrete began, in spite of the many objections from historians, architects, structural engineers and other distinguished individuals.
The rest of the various constructions lie in ruins.
As you stroll through them and tour the museum, remember that you are stepping on the same ground where a saint once walked.

English translation by Barbara A. Prust

DSC00748GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoTau-teken

Zou daar het Tau-teken te zien zijn, in die stralenkrans?


DSC00749GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoRestenStucco

De kerk was in barokstijl. Dat is hier en daar nog te zien aan ornamenten.


DSC00750GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoZichtOpDeGroteRuinMetRestantenVanEenKlooster

De ruïnes vormen een prachtige en vooral rustige omgeving.


DSC00751GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco

DSC00752GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoHoogteverschillen

Natuurlijk grenzen de kerk en de ruïnes aan woonwijken. Het hoogteverschil is opvallend.


DSC00753GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco
DSC00754GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco
DSC00755GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco
DSC00757GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco
DSC00758GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFranciscoBassin

Een basis van een fontein?


DSC00759GuatemalaAntiguaIglesiaDeSanFrancisco


Brabant: CDA en VVD begaan historische blunder

De CCD en het CDA in Brabant begaan een historische blunder
door in zee te gaan met een racistische beweging.
Rechts, nationalistisch, dom; allemaal nog tot daar aan toe.
Maar racistisch is een brug te ver.
Deze provinciaaltjes hebben geen gevoel voor de verhoudingen
in de samenleving.

TeletekstBestuurBrabant


Van den vos Reynaerde of Reinaert de vos

Voor het eerst sinds lange tijd weer eens een foto
uit mijn werkplaats met iets van de zon erop.

IMG_2642HoutenPlattenAftekenenBuitenkant

Door carnaval en verkoudheid lag het allemaal wat stil. Eén van de houten platten voor de middeleeuwse binding is gereed. Maar aan de tweede moest ik nog beginnen. Vanmiddag dus begonnen de buitenkant af te tekenen. Dit ‘houtbewerken’ en de metaalbewerking, zijn de moeilijkste technieken. Gewoon omdat ik er nauwelijks ervaring mee heb. Maar het goede nieuws is dan dat je op die gebieden ook de meeste vorderingen maakt (in het begin).


IMG_2644DezeGaanMeBeterAfDanGedacht

Hier ben ik aan de binnenkant bezig. Kort samengevat: je maakt vanaf de rug (de smalle kant van de houten plankjes) een ‘tunnel’ naar de buitenkant van de plat. De leren riempjes die straks door de ‘tunnel’ lopen, gaan even verder, dwars door de houten plank. Daar wordt ook een anderhalve centimeter lang, ruimte gemaakt om straks het riempje vast te kunnen lijmen en spijkeren. Die laatste lengte zie je op deze foto gemaakt worden.


IMG_2645HoutenPlattenBinnenkantUitsteken

Ik durf het bijna niet te zeggen maar dat werken met een beitel valt nog niet mee. Aan het eind van de middag voel ik mijn arm.


IMG_2646HoutenPlattenBinnenkant

De gaten om van de buiten- naar de binnenkant te komen zijn gereed. De riempjes passen er door en de kleine sleuven zijn diep genoeg. Nu de ‘tunnels’ nog. Dat is het moeilijkste deel. De smalle rugkant van de platten zijn het meest kwetsbaar. Overigens zijn de riempjes qua lengte nog niet op maat. Ze zijn lang genoeg om door de platten te gaan en er op vastgezet te worden en om rekening te houden met het boekblok dat nog tussen de plankjes moet komen. Als het goed is zijn de riempjes te lang en moet ik ze straks inkorten.


IMG_2647DeKanalenNogNietGereed

Laten we zeggen de eerste versie van de drie brede ‘tunnels’. Die zie je aan de bovenkant van de foto. Dan, naar beneden, een korte sleuf met gelijke breedte en dan het gat waardoor de leren riempjes straks naar de binnenkant van de plat gaan. Volgende keer afronden.


Wil je zien hoe hedendaagse boekbinders hun fantasie de vrije loop
laten bij het maken van boekbanden voor ‘de vos’?

Grootste boekbandexpositie van het jaar in Deventer

Deventer – Op de drempel van de 85ste Boekenweek opent de stichting Handboekbinden de grootste boekbindersexpositie van het jaar: ‘De Vos Reynaerde te kijk gezet in 64 boekbanden’.

Vierenzestig boekbinders hebben het dierenepos uit de 13de eeuw, “Van den vos Reynaerde”, op een nieuwe, unieke wijze vormgegeven. Alle boeken hebben dezelfde authentieke inhoud, maar ieder boek heeft een bijzondere met de hand gemaakte boekband. Deze 64 handgebonden boeken worden, naast enkele bijzondere historische exemplaren, van 2 maart tot en met 5 mei 2020 in de Athenaeumbibliotheek tentoongesteld.

Reynaert de vos, rebel van het eerste uur, is een middeleeuws literair icoon dat ons al eeuwen in de ban houdt. Reynaert is een rebel van een speciaal kaliber. Hij is sluw, egoïstisch, leugenachtig, pervers, gewelddadig en sarcastisch. De perfecte antiheld.

De expositie laat een bijzondere mix van klassieke en hedendaagse handgebonden boeken zien. Enkele boeken zijn gebonden op traditioneel middeleeuwse wijze. Er zijn ook meer eigentijdse exemplaren te bezichtigen die gemaakt zijn met gebruikmaking van hedendaagse materialen en technieken, maar dan met een knipoog naar de middeleeuwen. Een onverwachte verzameling boekbanden die bijzonder de moeite waard is voor de ware boekenliefhebber. Een expositie waar het plezier van het ontwerpen en het maken van afspat.

Athenaeumbibliotheek, Klooster 12, 7411NH Deventer

2 maart – 5 mei 2020

Openingstijden:
Maandag 13.00 – 17.00 uur
Dinsdag 09.00 – 17.00 uur
Donderdag 13.00 – 17.00 uur
Vrijdag 13.00 – 17.00 uur

Koffie in Antigua: all you need is a book

Okay, de timing is niet best.
De foto’s van vandaag zijn op 28 december 2018 gemaakt.
Vol in de kersttijd en wij zijn net een 40-daagse tocht
richting Pasen beginnen.
Dus dat sluit niet zo op elkaar aan maar het is toeval
dat dit korte bericht, vandaag gemaakt is.

DSC00742GuatemalaAntiguaBookshelfsInABar

We gingen die dag onderweg naar een kerk (wat anders) en hadden trek in een drankje. We gingen een bar in en die bleek zich naast eten en drinken, ook te richten op boeken en het genot van lezen. er stonden meerdere boekenkasten als deze in de bar.


Maar deze boekenplank was toch het mooiste zicht in dit café.

DSC00741GuatemalaAntiguaYouCanFindMagicWhereverYouLookSitBackAndRelaxAllYouNeedIsABook

You can find magic wherever you look. Sit back and relax, all you need is a book.


Stenen in Tilburg

Afgelopen maandag fietste ik in Tilburg.
Het was slecht weer.
In het weekend reden er op zondag geen treinen tussen
Breda en Tilburg. Maar daar had ik verder geen acht op geslagen.
Op maandag keek ik omhoog naar een flat in de Gasthuisring
omdat de straat afgesloten was en zag toen dit:

IMG_2638TilburgAfgelopenWeekend

IMG_2638TilburgAfgelopenWeekendGrootGat

Bijna de hele zijwand van bakstenen top was weg.


IMG_2639TilburgHetPuin

Die lag op de grond onder aan de voet van het gebouw.


IMG_2641TilburgOpruimen

Vanochtend begon men met opruimen.