Positief nieuws uit China

Een Chinese vriend van mij woont en werkt in Shanghai met
zijn vrouw en twee jonge kinderen.
De jongste is geboren eind september/begin oktober 2019.

Vandaag kreeg ik een mail van hem waarin hij vertelt
dat hij een lange periode thuis is geweest (de verlengde
Chinees nieuwjaar ‘vakantie’). Ruim 2 weken.
Maar belangrijker nog dat het gewone leven in Shanghai,
na corona, langzaam weer op gang komt.

Dat wil niet zeggen dat het voorbij is maar wel dat
het in China weer de goede kant op gaat.

Shanghai – Nanjing 2016

Enkele jaren geleden bezocht in Beijing.
Ten noorden van Beijing bevinden zich de Ming-graven.
In een prachtig gelegen valei tussen de heuveld liggen de
graven en de monumenten die bij die graven liggen met
een Sacred Way (heilig pad) er naar toe.

Maar de oudste Ming tomb ligt bij Nanjing, de eerste
hoofdstad van China.
Die bezocht ik afgelopen september.
Vanaf het metrostation loop je naar een soort cultuur park
met als een van de complexen dit graf.
Je komt bij het graf over een pad met beelden.

 photo DSC_0719.jpg

Een minister.


 photo DSC_0720WengzhongPath.jpg

Wengzhong Path

Wengzhong Path, 250 meters long, constitutes the second section of the Sacred Way.
This section is flanked by a pair of balusters, two pairs of generals and two pairs of civil officials.
The balusters, with a cylinder crown at the top as well as cloud and dragon designs over the column, have changed the convention of topping the balusters along the Sacred Way with lotus-flower design since the Tang and Sond Dynasties.
It is of innovative significance in art.
The statues of the genrals and officials stand there with great dignity, guarding the tomb with their loyalty.


 photo DSC_0721WorldHeritageMonumentXiaolingTombOfTheMingDynasty.jpg

Het gebied is een World Heritage Monument. De naam is de Xiaoling Tomb of the Ming Dynasty.

Xiaoling Tomb Of The Ming Dynasty
Xiaoling (Filiai Tomb) is the burial place
of Zhu Yuanzhang, founding emperor of the
Ming Dynasty (1368-1644) The architectural
system, inheriting from its predecessors while
creating a new standard of its own, was
followed by all the other imperial tombs of the
Ming and Qing Dynasties (1368 – 1911) for more
than 500 years, and thus accupied a milestone
position in the history of the system of ancient
Chinese imperial tombs.


 photo DSC_0723.jpg

De ligging is prachtig en het weer was goed.


 photo DSC_0725EenHeelComplex.jpg

Het is een heel complex met allerlei attracties. Heerlijk om er te wandelen.


 photo DSC_0726.jpg

De toegangspoort tot het eigenlijke complex.


 photo DSC_0727AltijdEenSchildpad.jpg

In het stele-gebouw (Wen Wu Fang Men (The Gate of the Civil and the Military)) zie je altijd een schildpad (eeuwigheid) met op de rug inscripties over de keizer. In dit geval ook van een latere keizer.


 photo DSC_0728Wierrookbranders.jpg

Huisje om beschreven documenten te verbranden.

Placed before the Sacrificial Hall on each side of it’s gate, the pair of Sacrificial Censers are actually two small temple-shaped buildings made of yellow and green glazed materials.
The censers are covered with single – eave gable-and-hip roofs. The gate in the middle of the buildings’ front wall leads to a small chamber where pieces of paper (on which characters are inscribed to call back the spirit of the dead) used for sacrificial ceremonies are burnt.


 photo DSC_0729Censers.jpg


 photo DSC_0730ParrapluTegenDeZon.jpg

De paraplu is tegen de zon. Sacrificial Hall.


 photo DSC_0731MonumentEnNatuurVechtenOmVoorrang.jpg

Het monument en de natuur vechten om voorrang.


 photo DSC_0732SacrificialHall.jpg

Sacrificial Hall, also known as Xiaoling Hall, is one of the main buildings og the Ming tomb. It was built in the 16th year under thei reign of Emperor Hong Wu (AD 1383) for the memorial tablets of Zhu Yuangzhang and his empress and concubines. It was a huge wooden structure with 9 bays in width and 5 in depth based on three layers of stone Xumizuo, with 56 stone column bases left behind today. The original building was destroyed during the war in the 3rd year under the reign of Qing Emperor Xian Feng (AD 1853). It was rebuilt during the reign of Qing Emperor Tongzhi.


 photo DSC_0734InnerRedGate.jpg

Inner Red Gate. Het laatste gebouw voordat we bij de eigenlijke tombe aankomen. Daar meer over de volgende keer.

Inner Red Gate
In the North of the Sacrificial Hall, there is a gate, Commonly called Yinyang Gate and alsotermed as Inner Red Gate, as it leads to the residence of the soul of the deceased.
The gate devides the tomb palace building into the front area and the rear area,
i.e. a layout of the tomb palace marked by “the court in front and the residing place in the rear” first established in the Ming Tomb.
Originally, Inner Red Gate was a red gate with three passages going through and its top was covered with yellow glazed tiles.
In 2006, the Administration of Dr. Sun Yat-sen’s Mausoleum renovated the gate according to its original form as a rescue, thus restored its historical appearance.


 photo DSC_0735InnerRedGateRoof.jpg

Het in 2006 gerestaureerde dak van de Inner Red Gate.


Nanjing in de avond

Nanjing is de eerste hoofdstad van de Ming dinasty.
Dat is natuurlijk al heel lang geleden.
Misschien ken je het onder de naam Nanking.
Er wonen tussen de 7 en 8 miljoen inwoners.
Afgelopen september was ik er met een Chinese vriend
twee dagen. In de avond van de eerste dag
zijn we naar een populair plein gegaan met daarom heen
veel winkelstraten met veel restaurants.

 photo DSC_0682Nanjing.jpg

China zet behoorlijk in op lokaal toerisme en het vermaak voor de Chinezen.


 photo DSC_0685Nanjing.jpg

Brood en spelen? Naar het verleden verwijzen maakt onderdeel uit van het gevoel overbrengen naar de Chinezen dat het goed gaat met China. Dat ze op de goede weg zijn..


 photo DSC_0686ConfuciusTempel.jpg

Het was er druk maar heel relaxed en heel goed toeven was het in de Confucius tempel.


 photo DSC_0687.jpg


 photo DSC_0688BronzenBeeldConfucius.jpg

Dit is een enorm bronzen beeld van Confucius. Dit is een filosoof maar er worden voor hem ook tempels opgericht.


Bronze sculpture of Confucius.
Named as Qiu and styled as Zhongni.
Confucius was born in Zouyi, State Lu,
during the Spring-Autumn Period.
As the founder of Confucianism, Confucius was regarded as the greates thinker, educator and statesman in Chinese history.
The bronze sculptire of Confucius, 4,18 meters high and 2.500 kilograms in weight, was erected on January 8, 1993.
Is is the highest bronze sculpture of Confucius in China so far.

Wikipedia:

Confucius (Latinisering van het Chinees: letterlijk “Meester Kong”). Geboren in Qufu, 551 v.Chr. – aldaar, 479 v.Chr.
Confucius was een denker en sociaal filosoof uit het oude China, lang vóór de vorming van het Chinese keizerrijk tijdens de Periode van Lente en Herfst en wordt gezien als “Wanshishibiao”, een voorbeeld voor alle leraren.
Hij werd geboren als Kong Qiu in de stad Qufu in de Chinese staat Lu in de tegenwoordige provincie Shandong.
In de Gesprekken van Confucius (Lunyu) zijn 499 uitspraken die Confucius zou hebben gedaan, bewaard gebleven.

 photo DSC_0692Confucius.jpg


 photo DSC_0693.jpg


 photo DSC_0699ConfuciusInDachengHall.jpg

In de tempel liggen meerdere ruimtes achter elkaar. Sommige zijn overdekt, andere niet. Hier zie je een schildering van Confucius Dacheng Hall.


 photo DSC_070Tempelbinnenplein.jpg

Een binnenplein van de tempel.


 photo DSC_0700BinnenpleinVandeTempel.jpg


 photo DSC_0703Tempeldaken.jpg


 photo DSC_0705SpeciaalGebouwVoorGroteKlok.jpg

Op een van de binnenpleinen is een speciaal gebouw voor een enorme bel.


 photo DSC_0708DraagstoelBed.jpg

Naast het filosofische of religieuze element waren er ook voorwerpen te zien die te maken hadden met het heel strenge examensysteem. Maar ook andere historische voorwerpen zoals dit bed of is het een draagstoel?


 photo DSC_0708DraagstoelBed Detail.jpg

Detail.


 photo WP_20160918_002WoodCarvingOfLoyaltyFilialPietyIntegrityAndRighteousnessQingDynastyDetail.jpg

Wood carving of Loyalty, Filial, Piety, Integrity and Righteousness, Qing Dynasty (Detail). Dit houtsnijwerk zal achter een plastic bescherming.


 photo WP_20160918_003WoodCarvingOfLoyaltyFilialPietyIntegrityAndRighteousnessQingDynastyDetail.jpg

Wood carving of Loyalty, Filial, Piety, Integrity and Righteousness, Qing Dynasty (Detail).


 photo DSC_0710SpiekSokken.jpg

Dit waren spieksokken. Volgens de toelichting bij deze sokken zijn ze volgeschreven door de studenten die er niet zeker van waren dat ze gingen slagen voor hun examen. Ik vind de sokken nogal groot en opvallend.


 photo DSC_0711TweeExemplarenVanDeAnalectGeschriftVanConfuciusQingDynasty.jpg

Twee exemplaren van de Analect, geschrift van Confucius, Qing Dynasty.


 photo DSC_0712Klok.jpg


 photo DSC_0718NanjingByNight.jpg


 photo WP_20160918_004AantalMensenGroepenVoorJe.jpg

Toen gingen we nog eten. Op dit bord kun je zien of en wanneer je ongeveer aan de beurt komt/bent. Het geeft de grootte van de beschikbare tafels aan en het meest recente nummer dat er kqan gaan eten. Bijzonder systeem.


 photo WP_20160918_006.jpg

Uiteindelijk kwamen we wel aan een tafeltje en hebben we er uitstekend gegeten.


 photo WP_20160918_007SfeerVanEenOudChineesEethuisWordtHierGeimiteerdDoorRestaurantKetenOpenKeuken.jpg

Een restaurant met de sfeer van een oud Chinees eethuis met een open keuken.


 photo WP_20160918_008SfeerVanEenOudChineesEethuisWordtHierGeimiteerdDoorRestaurantKeten.jpg

In werkelijkheid betreft het een keten van Chinese restaurants, heel modern georganiseerd. Heel effectief en lekker.


 photo WP_20160918_009DatZijnTeentjesKnoflook.jpg

Dat zijn inderdaad teentjes knoflook tussen het groen. Smaakten goed.


 photo WP_20160918_011NanjingByNight.jpg

Nog een korte wandeling.


 photo WP_20160918_012SpeciaalDessert.jpg

Op het laatste adres dit desert. De gelegenheid was een soort verzameling eettentjes die voor de gasten samen een zitruimte hadden. Je kon als gast dus van keuken naar keuken lopen. Er eten bestellen en vervolgens bediend worden door de verschillende ondernemenrs aan een tafel.


 photo WP_20160918_014SpeciaalDessert.jpg

Wat een fantastische dag!.


People’s Square Shanghai

 photo DSC_0594ShanghaiMuseumInterior.jpg

Dit is de binnenkant van het Shanghai Museum. Het ligt midden op het People’s Square (plein van/voor het volk) in Shanghai. Het gebouw heeft een bijzondere vorm: Ding. Een Ding is de naam van een vat dat gebruikt werd om in te koken. De basis is vierkant en de volgende verdiepingen zijn rond.


 photo DSC_0595.jpg


 photo DSC_0596.jpg

Dit zijn het plein en wat van de gebouwen er om heen.


 photo DSC_0597.jpg


 photo DSC_0598.jpg


 photo DSC_0599.jpg


 photo DSC_0600.jpg


 photo DSC_0601.jpg

Maar onder de grond, in een soort winkelcentrum was het ook anders dan ik verwachtte. Er zat een heel grote speelautomatenhal die druk bezocht werd door jongeren.


 photo DSC_0602DeFotoIsNietScherpMaarDeStrekkingWordtTochWelDuidelijk.jpg

De foto is niet scherp maar de strekking wordt toch wel duidelijk.


 photo DSC_0604.jpg


 photo DSC_0605.jpg


 photo DSC_0606.jpg

Hogere en Lagere cultuur heel dicht bij elkaar.


Eten in China

Eten in China is een belevenis.
In Shanghai bezocht ik een oud-collega en die vind
het ook leuk om allerlei nieuwe dingen te ontdekken.
Voor mij waren die dingen natuurlijk helemaal bijzonder.
Van een aantal momenten tijdens ons eten
heb ik foto’s gemaakt, die komen hier dus voorbij.

 photo WP_20160916_001DamatouPaardehoofd.jpg

Op 16 september aten we bij Damatou. Volgens mij beteket dat zo iets als paardehoofd. Dit was een eerste begin. Een lunch, niet te moeilijk, niet te experimenteel, wel lekker.


 photo WP_20160916_002.jpg

Het eten is vaak eenvoudig: een paar soorten groente bij elkaar. Prima.


 photo WP_20160916_004.jpg

Een mooi en vooral heel lekker stuk vis. Goed oefenen met de stokjes.


 photo WP_20160916_005.jpg

Het betalen is ook anders dan hier in het Westen. Men is veel verder met het betalen per telefoon. Het restaurant heeft een kaart met een QR-code erop. Die scan je met je telefoon en je betaalt het bedrag dat je wordt opgegeven. Dan controleert de bediening nog even of de betaling binnen is. Maar ook Uber (taxi’s bestellen en afrekenen per telefoon) is veel meer ingevoerd en het boeken van allerlei andere dingen als treinkaartjes enz gaat allemaal per telefoon.


 photo WP_20160916_008.jpg

De laatste dumpling bij het avondeten. Mijn collega weet dat ik die lekker vind.


 photo WP_20160916_012.jpg

En dan een hot pot.


 photo WP_20160916_013GoApe.jpg

Go Ape. Het centrum van Shanghai is als iedere andere grote wereldstad. Duur om te wonen maar heel trendy.


Bloemen uit Shanghai

Het Shanghai Museum heeft een prachtige collectie.
Ik heb er afgelopen september maar een deel van gezien.
Een paar werken heb ik gefotografeerd.
Zo ook de bloemen die je hieronder ziet maar ik moet bekennen
dat het kijken naar Chinese kunst moeilijk voor me is.
Dat is ook zo voor de kalligrafie, waarvan eerder wat
foto’s te zien waren.

Het doet me denken aan iets dat ik pas geleden las van Cees Nooteboom
in zijn boek Wat het oog je vertelt. Kijken als avontuur.
Nooteboom gaat naar een tentoonstelling van Japanse kunst in Londen.
Daarover schrijft hij op pagina 77 het volgende:

Een groter hoeveelheid Aziatische kunst brengt mij altijd lichtelijk uit mijn evenwicht.
Het gebrek aan lineair perspectief destabiliseert, de afwezigheid van psychologie vervreemdt, het ontbreken van kennis omtrent emblematiek, mythologie, symboliek, literatuur maakt onnozel op het blinde af.
Lang niet altijd weet ik wat ik zie: net zomin als een inwoner van Nepal een romaans timpaan met de Apocalyps kan lezen, kan ik hier bij sommige voorstellingen zien wat er staat.
Ik zie de voorstelling wel, en geniet ervan als voorstelling, maar lang niet altijd weet ik wat zij mij betekent.
De helft van wat zij uitzendt ontvang ik niet.
Er blijft nog genoeg over, zegt de pure genotzoeker die in me huist, maar die wijkende betekenis maakt me onzeker.
Portretten zijn een voorwendsel voor een groot vertoon aan lijnen, kleuren, plastiek, maar zielen zijn er niet, ik kijk tegen figuren aan, niet erin.
Het hele kijksysteem krijgt een zachte, maar trefzekere slag onder de gordel, waardoor het wankelt.

 photo DSC_0578WuChangshuoAlbumLeavesWithFlowersQingDynasty1916PartI.jpg

Wu Changshuo, afbeeldingen van bloemen uit een album, Qing dynasty, 1916.


 photo DSC_0579WuChangshuoAlbumLeavesWithFlowersQingDynasty1916PartII.jpg

Wu Changshuo, afbeeldingen van bloemen uit een album, Qing dynasty, 1916.


Heads up over Shanghai

Een klein woordgrapje in de titel.
Heads up betekent in het Engels zoiets als ‘bijpraten over iets’,
iemand een update geven.
Dat is natuurlijk wat ik met mijn blog doe, ik praat mijn bezoekers
bij over mijn bezoek aan Shanghai.
Maar het woord ‘Head’ staat ook voor ‘hoofd’.
De tentoonstelling met beeldhouwwerk in het Shanghai Museum toont
een prachtige groep beelden met allemaal prachtige, karakteristieke koppen,
hoofden.

 photo DSC_0486AnandaSongAD960-1279.jpg

Ananda, Song, AD 960 – 1279.


Wikipedia:

Ānanda was een van de belangrijkste leerlingen van Gautama Boeddha en werd bekend als de Beschermer van de Dhamma. Ānanda (Pali) betekent ‘hij die vreugde, plezier of verheuging brengt’.

Ānanda was een neef van de Boeddha en zeer nauw met hem verbonden. Hij trad in het tweede jaar na Boeddha’s verlichting in de Orde en was gedurende de 25 laatste jaren van het leven van de Boeddha zijn persoonlijke assistent en vergezelde hem op zijn reizen. Een belangrijk onderdeel van zijn taak was het onthouden van de toespraken (of suttas) van de Boeddha. Veel toespraken van de Boeddha vinden ook plaats met Ānanda als toehoorder.

 photo DSC_0492LadyTangAD618-907ColoredPottery.jpg

Lady, Tang, AD 618 – 907, colored pottery.


 photo DSC_0494HeadOfLokapalaTangAS618-907Stone.jpg

Head of Lokapala, Tang, AD 618 – 907, stone.


 photo DSC_0499LokapalaTangAS618-907Stone.jpg

Lokapala, Tang, AD 618 – 907, stone.


 photo DSC_0501HeadOfBuddhaTangAS618-907Stone.jpg

Head of Buddha, Tang, AD 618 – 907, stone.


 photo DSC_0508SakyamuniBuddhaSteleErectedByLingJiTangAS828StoneDetail.jpg

Sakyamuni, Buddha stele, erected by Ling Ji, Tang, AD 828, stone (detail).


 photo DSC_0520ThousandBuddhaSteleNorthernZhouAD557-581Detail.jpg

Thousand Buddha stele, Northern Zhou, AD 557 – 581 (detail).


 photo DSC_0524ThousandBuddhaSteleNorthernZhouAD557-581.jpg

Thousand Buddha stele, Northern Zhou, AD 557 – 581 (detail).


 photo DSC_0536DogEasternHanAS25-220PotteryDetail.jpg

Dog, Eastern Han, AD 25 – 220, pottery (detail).


Mr. Bean moment vanuit Shanghai

Er is een scene van Mr. Bean die ik erg leuk vind.
De scene is eigenlijk leuk en triest tegelijk.
Chaplin humor, de betere humor wat mij betreft.

Je ziet Mr. Bean in een restaurant zitten, alleen aan tafel.
Hij is druk bezig een aantal kaarten te schrijven, stopt ze in een envelop
en plakt die vervolgens dicht.
Hij legt ze aan de rechterkant van zijn tafel.
Als hij klaar is kijkt hij even een andere kant op en
even later ‘ontdekt’ hij de stapel kaarten.
Volledig verrast opent hij de kaarten en is blij met alle
verjaardagswensen die hij heeft gekregen (van zichzelf).

wp_20161028_003mrbeanmoment


In Nanjing bezocht ik met mijn oud-collega het eerste Ming
grafmonument. Het is het enige keizerlijke grafmonument
in de zuiderlijke hoofdstad van China. Alle andere graven van
Ming keizers zijn in de buurt van Beijing (de noordelijke
hoofdstad) te vinden. Die bezocht ik zeven jaar gelden.

Het grafmonument ligt in een parkachtig landschap met een
aantal toeristische attracties.
Vanuit het park heb ik op 22 september een kaart verstuurd
die vandaag 28 oktober is aangekomen.

wp_20161028_004mrbeanmoment

Met een extra stempel omdat het een World Heritage Site is.


wp_20161028_004mrbeanmomentdetail

Hier is de datum en de stempel goed te zien.


Shanghai en Shakespeare

Op 16 september 2016 was ik in Shanghai en bezocht ik
People’s Square. Het Shanghai Museum is daar de grootste
attractie (voor mij dan toch) maar aan het plein
liggen ook nog andere gebouwen van de hoge en lage kunsten.
De lage kunsten liggen ook letterlijk het laagst:
een grote speelhal in een winkelcentrum onder de grond.
De hoge kunsten zijn vertegenwoordigd door het
Shanghai Grand Theatre, een opera- en theatergebouw.
Ik zocht een plaats om even uit te rusten en iets te drinken
en het theater leek me een goede plaats. Dat was ook zo.
Ik zag toen dat men er festiviteiten organiseert in het kader
van Shakespeare 400 jaar.

 photo DSC_0608Buitenpodium.jpg

Er was een klein buitenpodium met deze afbeelding van Shakespeare.


 photo DSC_0615ShakespeareHenryIV.jpg

Maar ook op dit groot multimedia-scherm buiten het theater is te zien dat er activiteiten zijn zoals de opvoering van Henry IV. Een van de koningsdrama’s van Shakespeare.


 photo DSC_0619WilliamShakespeare.jpg

Er was een hele serie met beelden rond Shakespeare onder andere deze met zijn naam.


 photo DSC_0620Shakespear400.jpg

Dit was de poster die binnen hing.


 photo DSC_0624ShanghaiGrandTheatre.jpg

Het is niet zo dat ik er erg laat was maar de avond viel al vroeg in. Dit geeft wel een goed beeld van het gebouw. Heel mooi vind ik het niet maar het valt wel op tussen al die skyscrapers.


 photo DSC_0624ShanghaiGrandTheatreDetail.jpg

Shanghai Grand Theatre, detail.


 photo WP_20160916_006ShanghaiGrandTheatreShakespeare400Years.jpg


Shanghai: snoepwinkel

Vlak bij de Bund zijn we gaan eten en hebben we
een paar winkels bezocht.
De winkel die het meest indruk maakte was een snoepwinkel.
Al die prachtige verpakkingen.

 photo DSC_0466DozenEnLinten.jpg

Verpakkingsdozen en linten. De een nog mooier dan de ander.


 photo DSC_0467Sweets.jpg

Wat er in al die mooie dozen zit weet ik natuurlijk niet. Het kunnen net zo gemakkelijk snoepjes als koekjes zijn.


 photo DSC_0469WhiteRabbit.jpg

White Rabbit (wit konijn) is een heel bekend snoepje uit Shanghai.


 photo DSC_0471MickyMouse.jpg

Mickey Mouse mag niet meer ontbreken sinds er ook in Shanghai een Shanghai Disney Resort (pretpark) is. Niet dat ik daar geweest ben.


 photo DSC_0472NostalgischeVerpakkingen.jpg

Nostalgische dozen.


 photo DSC_0473.jpg

Moderne coiffure.


Shanghai: the Bund

De bezienswaardigheid in Shanghai is de Bund.
Een Engels woord voor kade (embankment).
Mijn oud-collega met zijn kennis van de Engelse taal
interpreteerde de naam als ‘The Bend’, wat zoveel betekent
als de bocht. En dat komt eigenlijk ook heel dicht
bij de werkelijkheid.
We kennen Shanghai allemaal als die stad aan de Yangtze,
maar op de belangrijkste bezienswaardigheid kijk je
over de rivier de Huangpu.
Een ‘kleine’ rivier die door de stad loopt.
Je kijkt vanuit het oude centrum naar een gebied dat jaren geleden
helemaal leeg was. Een moeras.
Nu staan daar de banken, verzekeringsinstellingen en andere bedrijven.
De ene wolkenkrabber is nog groter dan de andere.
Twee gebouwen staan in de huidige top 10 met hoogste gebouwenin de wereld.

 photo WorldTallestBuildingsWiki.jpg

De nummer 2 en 6 hierboven. Maar een paar jaar geleden stond bijvoorbeeld de televisietoren bovenaan. Nu zie je die niet meer in de hoogste regionen van de lijst.


Het oude centrum is waar de consessies waren.
Een mooi woord voor de door Westerse mogenheden
bezette gebieden in China.
Vanuit die gebieden controleerden Engeland, Frankrijk en anderen
China, de handel enz.

 photo DSC_0447ShanghaiTheBundOldConsessionBuildings.jpg

Dit zijn een paar van oude concessie gebouwen.


 photo DSC_0448ShanghaiTheBundVeelToeristenUitAzie.jpg

De nasleep van de tyfoon waren de regenbuien die op 16 en 17 september ons bezighielden. Ons en de lokale toeristen die er waren.


 photo DSC_0449ShanghaiTheBundInTheClouds.jpg

Dit is dan die beroemde sky line. In de wolken.


 photo DSC_0450ShanghaiTheBundInRainyWeather.jpg

Tussen de regen door links de televisietoren.


 photo DSC_0451ShanghaiTheBund.jpg

De blik naar rechts….


 photo DSC_0452ShanghaiTheBund.jpg

….en naar links.


 photo DSC_0453ShanghaiTheBund.jpg

The Bund heeft wel de naam maar erg interessant is het niet.


 photo DSC_0454ShanghaiTheBund.jpg

Het hoogste gebouw op deze foto is de nummer 2 en die met dat ‘handvat’ boven aan de nummer 6.


 photo DSC_0455ShanghaiTheBund.jpg

Shanghai, the Bund.


 photo DSC_0456ShanghaiTheBundTelevisionTower.jpg

Ja je maakt wat foto’s…


 photo DSC_0457ShanghaiTheBund.jpg

Het was er behoorlijk druk, heel drukkend weer, af en toe een bui. Regenjassen zag je wel maar de meeste mensen liepen toch zonder. Maar beter een paraplu.


 photo DSC_0458.jpg


 photo DSC_0459ShanghaiTheBundOldConsessionBuildings.jpg

Nog een concessiegebouw. Deze gebouwen staan aan de kant vanwaaraf je naar de beroemde sky line kijkt.


 photo DSC_0460ShanghaiTheBund.jpg

Daar staan ook een paar monumenten. In een stijl die je verwacht van een communistisch land.


 photo DSC_0461ShanghaiTheBund.jpg


 photo DSC_0462ShanghaiTheBund.jpg

Voor de slachtoffers van de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog.


 photo DSC_0463ShanghaiTheBund.jpg

Het ‘kleine’ gebouw met de rode daken is het Russisch consultaat.


 photo DSC_0464ShanghaiTheBund.jpg

Het monument voor de slachtoffers is niet alleen het bovengrondse monument maar ook dit relief.


Shanghai 2016

Eerder deze maand was ik in Shanghai.
Een oud-collega van mij, Chinees van geboorte,
is naar China terug gegaan om daar te gaan wonen.
Hij heeft samen met zijn gezin Nederland drie jaar
geleden achter zich gelaten. Het was dus hoog tijd
om hem eens te gaan opzoeken.
Daarom ben ik voor een paar dagen naar Shanghai,
Suzhou en Nanjing geweest.
Het was goed om hem weer te zien en
samen een paar dagen op te trekken.
Toen ik aankwam was het Moon festival (ook wel
Mid-Autumn Festival genaamd).
Voor Chinezen een moment om samen met de vfamilie door te brengen.
Dit jaar werd China getroffen door een tyfoon. Net voor die dag.
Het was de krachtigste tyfoon tot nu toe dit jaar.
Ik heb er alleen twee dagen regen van meegekregen.

 photo DSC_0435NanpuBridgeCorkScrew.jpg

We reden over de Nanpu-brug die aan een kant een soort kurkentrekker afrit kent. De weg circelt naar beneden. Je ziet de donkere regenwolken.


 photo DSC_0436JinganTempleShanghai.jpg

We bezochten het centrum met alle winkels van Shanghai. Daar zie je ook de Jing’an Tempel. Een grote tempel met veel goud aan de buitenkant die op het moment dat wij er aankwamen ging sluiten.


 photo DSC_0439.jpg

De tempel ligt prachtig tussen de grote glazen wolkenkrabbers die er zo veel zijn in de grootste stad van China.


 photo DSC_0441.jpg


 photo DSC_0442.jpg


 photo DSC_0443.jpg

Alles blinkt en schittert er. Wolkenkrabbers, luxe winkels (je kent ze wel: geen prijskaartjes bij de tassen, jurken, hoeden, pakken in de etalage).


 photo DSC_0445SalvadorDali.jpg

Wat dit monument precies met Salvador Dali te maken heeft weet ik niet.


 photo WP_20160915_001LearningToEatWithSticks.jpg

We hadden deze dag twee bijzondere maaltijden: in de middag met de ouders van mijn collega. Nog net voor het begon te regenen. In de avond de West Chinese keuken. Met Kebab!. De regen viel inmiddels met bakken naar beneden. Je denkt misschien dat alle Chinezen automatisch met stokjes kunnen eten. Nou niet dus. Hier zie je een hulpmiddel dat kinderen gebruiken om te leren omgaan met stokjes. Helaas hebben ze die niet in mijn maat.


Schrijven is een kunst en sommige mensen halen alles uit de kast.

Als je naar China wilt vliegen, rechtstreeks vanaf Amsterdam,
dan loont het de moeite om een vlucht te zoeken
die van Antwerpen naar de plaats in kwestie in China gaat.
Je gaat dan namelijk met de Thalys van Antwerpen
naar Schiphol, waar je vervolgens met het vliegtuig
naar bijvoorbeeld Beijing of Shanghai vliegt.
Het scheelt een paar honderd euro.

Vorige week nam ik deze route voor de tweede maal.
Zorg wel dat je werkelijk via Antwerpen/Thalys gaat.
Het wordt in Amsterdam gecontroleerd.

 photo DSC_0427AntwerpenCentraalStation.jpg

Centraal station Antwerpen.


14/09/2016
Starbucks, Antwerpen, Centraal Station.
Onderweg naar Shanghai.
Schrijven is een kunst en sommige mensen halen alles uit de kast.

Aan een lange tafel, rechts op de hoek,
met de rug naar de muur, zit een man.

De tafel voor hem is ingericht als een bureau:
kleine tablet, half schuin opstaand tegen een tasje,
pennen, boekjes, een etui voor de leesbril,
typex, een mok – hier in de winkel gekocht,
souvenir van Belgie, Leuven, Brussel of Antwerpen,
ik kan het niet precies zien.
Alles ligt precies geordend voor hem.

Leesbril op de neus en rondkijkend, soms kijkend naar de tablet.
Het is misschien niet druk maar er is best wat te zien.
De ober flirt met een vaste klant en ze vindt het leuk,
toeristen met hun pc’s, want er is hier stroom, gratis wifi,
koffie en er zijn zitplaatsen.
Studenten met pc want er is stroom, gratis wifi,
en het is dicht bij school.

Durf ik af te drukken?

 photo WP_20160914_002WieIsDezeSchrijver.jpg

Ja, dus.


Prachtige bloemen

Gister aan het eind van de middag kwam ik thuis uit Shanghai
en zag een prachtige bloemstuk thuis staan.

 photo DSC_0778.jpg

Had zo door een Chinese schilder gemaakt kunnen zijn. Of door een borduurder (heb ik de afgelopen week geleerd).


 photo DSC_0780.jpg

Met een beetje zon wordt het nog spectaculairder.


 photo DSC_0781.jpg

Vormt de schaduw op de achtergrond nu een Chinees teken?


Dai Hanzhi: 5000 Artists

Hans van Dijk (1946 – 2002) is een Nederlander die een grote rol gespeeld heeft
in het ontwikkelen van de belangstelling voor hedendaagse
Chinese kunst. Hij deed dit als curator en galeriehouder.
In China en in Europa.

In het ‘Center for Contemporary Art’ Centrum voor hedengdaagse kunst
Witte de With in Amsterdam is er een tentoonstelling gemaakt over het werk
van Hans van Dijk onder de titel ‘Dai Hanzhi: 5000 Artists’.
Afgelopen vrijdag bezocht ik die tentoonstelling.

 photo DSC_5419DaiHanzhi5000Artists.jpg

 photo DSC_5398NiHaifengTheAngle1995.jpg

Ni Haifeng, the Angle, 1995.

 photo DSC_5399NiHaifengTheAngle1995.jpg

Ni Haifeng, the Angle, 1995.

 photo DSC_5399NiHaifengTheAngle1995Tekst.jpg

Ni Haifeng
The Angle, 1995

 

Hout, stenen, touw, acrylverf
Afmetingen variabel
Courtesy van de kunstenaar

 

Ni Haifeng (1964) werd geboren op het eiland Zhousan, gelegen op twaalf uur zeilen van Shanghai. Nadat hij Chinese inktschilderkunst en kaligrafie studeerde aan de Zhejiang Academie of Fine Arts in Hanghzhou stichtte hij in 1987 “Red 70%, Black 25%, White 5%”, een groep radicale conceptuele inkt-kunstenaars waaronder Wu Shanzhuan, tevens geboren op Zhoushan.
In hun happenings en tentoonstellingen gebruikte de groep zogenoemde “nonsens tekens” en “niet-artistieke” teksten. Dit vroege werk concentreerde zich op het schrijven, de toe-eigening en de deconstructie van vormen en taal. Wanneer hij terugkeert naar Zhoushan en leraar wordt, beschildert Ni Haifeng rotsen, gebouwen, ramen, deuren en straten met zijn mysterieuze karakters, waardoor hij begrippen als landschap en poëzie herschrijft.
Van dit vroege werk bestaan alleen foto’s. In zijn werk zijn thema’s als kolonialisme, cargotransport, vertrekken en terugkeren en materialen als rotsen, kaarten en touwen getuigen van Ni Haifeng’s culturele verleden dat diep geworteld is in zijn geboorte-eiland. The Angle werd gemaakt voor de multiculturele tentoonstelling Configura 2, Dialogue between cultures in Erfurt, Duitsland in 1995. Hans van Dijk was curator en organisator van het Chinese luik van deze tentoonstelling. Voor Dai Hanzhi: 5000 Artists werd het werk door Ni Haifeng opnieuw gemaakt.

Helaas is er naast een zeer beknopte Tentoonstellingsgids, geen catalogus.
Jammer, zeker als het de bedoeling is het werk van Hans van Dijk
verder veiligstellen van zijn nalatenschap.

 photo DSC_5400DingYiAppearanceOfCrosses2007-11.jpg

Ding Yi, Appearance of Crosses, 2007-11.

 photo DSC_5400DingYiAppearanceOfCrosses2007-11Tekst.jpg

Ding Yi (Shanghai, 1962)

 

Voor Dai Hanzhi: 5000 Artists selecteerde Ding Yi vroege werken uit zijn oeuvre alsook schilderijen gemaakt na 2002, het jaar waarin Hans van Dijk stierf. De kunstenaar creëert zo een dialoog tussen werken uit verschillende fases van zijn carrière.
Ding Yi schildert al meer dan vijfentwintig jaar minutieuze en complexe kruisfiguren. Zijn werk is zeer abstract, een zeldzame kwaliteit voor Chinese schilderkunst. Ding yi creëert subtiele variaties van patronen en kleuren, structureel verschillend in elk schilderij maar slaagt er toch in herkenbare groepen werken te maken zoals de Tartan-schilderijen, de Fluorescente of Zwarte schilderijen. Geinspireerd door de wijze waarop de Franse schilder Maurice Utrillo stedelijke landschappen weergaf ontdekte Ding Yi zijn eigen hedendaagse motief in constellaties van duizenden dicht bij elkaar liggende daken, of in patronen van staalconstructies in het nieuwe geürbaniseerde China. In die tijd –de late jaren ’80- maakte hij ook performances met andere kunstenaars. Een brief van Ding Yi aan Hans van Dijkuit 1992 getuigt van de sterke overtuigingen die hij heeft over kunst. Ding Yi is werkelijk een avant-garde kunstenaar; zijn schilderijen zijn niet louter abstracties van een gesimplificeerde realiteit, maar een structurele en doorvoelde analyse van het moderne China.

 

Toen Van Dijk het werk van Ding Yi voor het eerst zag tijdens een tentoonstelling in Shanghai in 1988, was hij meteen geraakt door diens uitzonderlijke talent. Ding Yi herinnert zich hun eerste ontmoeting: “Velen dachten dat het de verkeerde kant opging met mijn werk toen ik in 1988 voor het eerst mijn nieuwe werken met de kruisfiguren toonde. Maar Hans niet. Hij huurde een fiets en kwam helemaal naar Hongqiao, waar ik woonde, om me te zien. Hij keek naar foto’s van mijn werk en analyseerde ze door de consequenties van de keuzes die ik in mijn genomen had.” Vanaf dat moment werden Dong Yi en Hans van Dijk goede vrienden en werkten samen tot Van Dijks overlijden in 2002.


 photo DSC_5402WangXingweiTheDustOfTheRomanticHistoryOfMaleHeroism1995OilOnCanvas.jpg

Wang Xingwei, The dust of the romantic history of male heroism, 1995, oil on canvas. Een kruising tussen de videoclip I want to break free van Queen en De dood van Marat van Jacques-Louis David uit 1793.

 photo DSC_5402WangXingweiTheDustOfTheRomanticHistoryOfMaleHeroism1995OilOnCanvasTekst.jpg


 photo DSC_5404WitteDeWithCenterForContemporaryArtRotterdam.jpg

 photo DSC_5405HongLeiHansAndI2014.jpg

Hong Lei, Hans and I, 2014, schriftrol met shufa kalligrafie.

 photo DSC_5405HongLeiHansAndI2014Tekst.jpg


 photo DSC_5407ChenShaoxiongStreet11998Foto.jpg

Chen Shaoxiong, Street 1, 1998, foto.


 photo DSC_5415ZhaoBandiTheBigRumorSpreadingUntilToday1994.jpg

Zhao Bandi, The big rumor spreading until today, 1994.

 photo DSC_5415ZhaoBandiTheBigRumorSpreadingUntilToday1994Tekst.jpg


Er was ook een videowerk met 5 projecties naar elkaar.
In de video werd een mooi kamer helemaal verwoest.
Van wie het werk was weet ik niet meer en ik kan het niet terugvinden.
Het werk is aan het begin van de economische crises gemaakt
en bevat ook een angstbeeld voor de geslaagde Chinese kunstenaars.
Ook hun welvaart kan op enig moment plots verdwijnen.
Ik maakte er een serie foto’s van:

 photo DSC_5409.jpg
 photo DSC_5410.jpg
 photo DSC_5411.jpg
 photo DSC_5412.jpg
 photo DSC_5413.jpg
 photo DSC_5414.jpg