Dat ze werken tegen hondsdolheid of corona durf ik niet te zeggen. Lekker waren ze wel. Hupkes.
Auteursarchief: Argusvlinder
Wat kiezen we: corona of zon?
Op de persconferentie legt de regering heel helder uit
hoe we er voor staan op het vlak van corona:
niet best, het moet beter.
Maar laten we onze stemming helemaal beïnvloeden door
het slechte nieuws (aanslag Wenen, aanslagen Frankrijk,
klimaatveranderingen, enz) of laten we ook ruimte
voor de prachtige maan (afgelopen nacht) of de mooie zon
(vanochtend)?
Laten we ruimte open houden voor de zon.
De zon scheen mooi vanmorgen. Daardoor was in een raam van hotel Sutor het Kasteelplein goed te zien met het ruiterstandbeeld van stadhouder Willem III en de KMA in de verte.
De Grote Kerk ving vanmorgen misschien wel de meeste zonnestralen.
Dit is de veel kleinere Waalse Kerk in de Catharinastraat in Breda. Kleiner maar met ook een heel interessante geschiedenis zo half in het Begijnhof gelegen.
In de stralende zon en met weinig mensen of verkeer op straat ligt de Grote Kerk er vanuit alle kanten prachtig bij.
Met deze zon en deze beelden kunnen we er weer even tegen.
Tendentieuze journalistiek
In een tijd met een grote gezondheidscrisis en een (grote)
economische crisis op komst, is het belangrijk dat mensen
die zich vanuit hun beroep bezig houden met journalistiek,
extra kritisch zijn op hun werk.
Als je dat niet doet en je laat je gebruiken om boodschappen
van anderen te verspreiden, dan ligt de weg naar
nepnieuws wijd open.
Als media zich niet bekommeren om de waarheid
(ik weet het: ouderwets) dan zal het denken van mensen
steeds minder kritisch worden. Dan ontstaan er groepen
die leugens verkopen als de waarheid.
We kennen ze allemaal, van influencers tot extreem rechts.
Journalistiek die het niet zo nauw neemt met de waarheid
is soms goed gecamoufleerd.
Kijk eens naar onderstaand artikel. Het stond op de
voorpagina van Stad & Streek.
Het laat iemand van Koninklijke Horeca Nederland
aan het woord die een enquête heeft gehouden.
Dat is geen nieuws. Maar het resultaat van de enquête
is dat natuurlijk ook niet.
De horeca is een branche met zo zijn eigen regels.
Bedrijven beginnen net zo gemakkelijk als dat ze stoppen.
Zelfs na 8 maanden corona is het aantal horecastarters
ongekend hoog.
Sterk management (financieel, kwaliteit, personeel)
ontbreekt meer dan bij een gemiddelde MKB-er.
BN DeStem, Jacques Hendriks, 24 oktober 2020.
Natuurlijk zijn er mensen in de horeca die niet blij zijn
met hun sluiting. Ik ook niet.
Dat ze dan in hun enquête zeggen dat ze mogelijk snel
failliet gaan lijkt me een open deur.
Dat is zo voor iedere commerciële organisatie die geen
inkomsten kan genereren.
Daarom dat de overheid allerlei regelingen heeft opgezet
om de klappen op te vangen, waar de horeca goed gebruik
van maakt (zie enquête),
Alles om er voor te zorgen dat gezonde bedrijven niet
gelijk omvallen.
De bedragen die wij hier gezamenlijk voor neertellen,
zijn enorm. De horeca schijnt daar geen oog voor te hebben.
De journalist heeft zich om de tuin laten leiden.
Hij herhaalt wat Koninklijke Horeca Nederland hem ingiet.
Misschien moet hij de eigen krant beter lezen.
Een paar pagina’s verder staat het volgende artikel.
Dat verhaal toont ons een beter beeld van de horeca.
BN DeStem, 24 oktober 2020.
AlfabetBoek III
Voor het boek-in-boek maak ik een klein boekje
met de letters van het alfabet.
Maar nu niet in zwart maar in kleur.
Dat is uit nood geboren.
Ik heb ooit drukinkt gekocht maar dat was één blik,
zwarte drukinkt. Ik liep tegen wat problemen aan en had
toen bijvoorbeeld niet deze mooie maat afficheletters.
Omdat de drukinkt niet op basis van oplosmiddelen
was, kostte hij nogal wat. Bovendien kwam die
inkt uit de Verenigde Staten.
Eigenlijk zou ik een serie kleuren moeten kopen maar
in de tussentijd gebruik ik acrylverf die hiervoor
niet geschikt is en als gevolg daarvan maar
voor een deel het oppervlakte dekt.
Twee letters ga ik per pagina drukken. Zoals hier de pagina met ‘C’ en ‘D’, ‘G’ en ‘H’ en als derde pagina ‘K’ en ‘L’. Zoals je kunt zien moet ik nog wel wat werk aan de letters verrichten.
Bij deze drie pagina’s heb ik de letters al bijgewerkt.
Verdere avonturen van de alfabetboeken
AlfabetBoek I
De vorige serie foto’s was wat beperkt.
Met sommige boekjes was ik al verder dan de foto’s toonden.
Vandaar een kleine inhaalslag.
AlfabetBoek I met een omslag van paste paper en een titel.
AlfabetBoek I en II. Zoals te zien is zijn de afmetingen van boek 2 anders dan van boek 1. Beide een omslag van hetzelfde stuk paste paper maar heel anders.
AlfabetBoek II
AlfabetBoek II heeft een gedeeltelijke omslag aan
de achterkant van het boek.
De voorkant (hieronder) dekt het boekblok helemaal af.
Het is een concertina boekblokje.
De achterkant.
Een stuk paste paper gebruik ik als een soort titelpagina.
Openstaand boek.
AlfabetBoek III
In boek 3 kan naast dat wat ik al liet zien
nog een boekblok in ‘verborgen’ worden.
Daar ben ik vandaag aan begonnen.
De extra kleuring met ecoline is hier goed te zien.
Tot nu toe zijn de boekblokken gedrukt met zwarte inkt de later aangevuld is met een beetje ecoline in diverse kleuren.
Het extra boekblok probeer ik te maken met gekleurde acrylverf maar het is duidelijk dat die niet bedoeld is om als drukinkt te gebruiken. Dus hier zal nog wel wat geëxperimenteerd moeten worden.
Kerk BinnensteBuiten
Jaarboek voor Nederlandse Boekgeschiedenis
“Gaap”, zullen de meeste mensen zeggen.
Nou ik had geen idee wat ik kon verwachten, wist
niet eens dat zo iets bestond.
Dus toen ik een twitterbericht over dit boek zag, dacht
ik, ‘dat kan ik wel eens kopen’.
Dat was makkelijker gezegd dan gedaan maar laat ik dat
maar even rusten.
Wat is dat nou, dat jaarboek?
Het is een serie interessante essays over
de geschiedenis van het boek. In deze editie ligt de
nadruk vooral op bibliotheken, oude bibliotheken
zoals de Enkhuizer Librije (zie de foto op onderstaande
omslag).
Maar er stond ook een heel interessant artikel over
het ontstaan van kranten in Nederland.
Veel zaken waarvan ik nog niets wist.
Jaarboek voor Nederlandse Boekgeschiedenis 2020. Straks, na corona eens naar Enkhuizen.
Herfst
Pushkar Camel Fair: dat zit wel snor (of baard)
Er bleek een verkiezing te zijn, iets van langste snor.
Het was behoorlijk druk. En het was warm.
Om daar nu midden tussen in te gaan staan.
Maar het is natuurlijk wel een bijzonder gezicht.
Dit is een van de deelnemers. Volgens mij heeft hij zijn snor/baard een beetje tegen zijn gezicht gevouwen. Hier geeft hij een interview.
Er zijn mensen die het van een afstandje bekijken.
Ik had eigenlijk geen idee wat je kon verwachten. Ik vond dit al een mooie snor.
Zie in die kluit van mensen en dromedarissen (achtergrond) nog maar eens een deelnemer te ontdekken.
Gewoon, een vriendelijke meneer.
Dit is het echte werk. Een snor/baard met de lengte van een corona-afstand.
Snor of baard?
Niet scherp, maar die meneer met zonnebril heeft links van hem zijn snor vast met aan het uiteinde een witte strik.
Mooi oor-sieraad.
Genoeg snorren en baarden voor vandaag.
AlfabetBoek III
Heel anders gevouwen en gesneden als de eerste twee AlfabetBoeken. Op deze manier zonder extra lijm toch een langere concertina.
De inspiratie komt voor een deel van een boek waarin deze vorm bekend staat als het ‘snake book’. Waarom dit doet denken aan een slang kun je hier wel zien.
Het papier tussen de letters ‘K’ en ‘L’ is niet losgesneden. Dus daar vormt zich de ‘bocht’.
De sluiting heb ik hiervoor al gemaakt. Het boek moet nog ingekleurd worden. Dan kan ik hierin ook nog een katern ‘verstoppen’. Dat zie je een volgende keer. Leuke dag gehad.
AlfabetBoek II
Het tweede boek in de reeks is bijna even groot als het eerste. De pagina’s zijn nu 10 x 10. Daardoor komen de afficheletters beter uit. Zoals je ziet begint dit boek bij de letter ‘F’.
Mijn telefoon was bijna leeg en ik had geen lader bij me. Daarom zijn de foto’s wat fragmentarisch. Ook dit boek heeft een kaft. Maar die is anders dan bij het eerste boek. Daarover meer de volgende keer.
De titels van de blogberichten van vandaag krijgen vast geen P.C. Hooft-prijs. Dit boek eindigt bij ‘H’. Onderkast om precies te zijn.
AlfabetBoek I
Even iets anders tussendoor. Een concertina of harmonica. Daarop druk ik met de hand rond de dalvouwen de letters van het alfabet. Daarbij gebruik de recent gekochte afficheletters waarvoor ik een tijd terug de letterzuil heb gemaakt. Welke letters hangt af van de nummer van het boek en het aantal dalvouwen dat uit het papier komt.
Als ik de letters met de hand op het papier druk komt het vaak voor dat de afdruk niet volledig zwart is. Dat is helemaal niet erg. Dat vul ik aan met verschillende kleuren ecoline. En, oh ja, soms gaat het mis met het drukken, dan gebruik ik een verkeerde letter. Dat is onder andere omdat ik de letters voor de eerste keer gebruik.
Van het paste papier dat ik de afgelopen weken heb gemaakt gebruik ik een vel om een soort van kaft te maken. In dit voorbeeld gaat het om een dikker papiersoort. De kaft omvat de concertina maar alleen de uiteinden worden vastgezet. Dat wil zeggen dat de concertina volledig uit de kaft kan komen.
Het boekje is 10 centimeter hoog (de kaft iets hoger) en in een poging veel pagina’s uit één vel te halen zijn de pagina’s 5 centimeter breed. Maar dat is wel erg smal.
Om het boekje goed te laten sluiten breng ik twee koordjes aan. een ervan kan zich helemaal rond het boekje wikkelen.
Alfabetboek I in gesloten vorm.
Er zijn weer dromedarissen
Deze banner hing in het stadion van Pushkar toen we de Pushkar Camel Fair bezochten.
Onderweg naar de markt kwamen we de eerste dromedarissen al weer tegen.
Het is zo gemakkelijk de dromedarissen menselijke eigenschappen als nieuwsgierig of onderkoeld toe te kennen. Waarschijnlijk is dat allemaal fantasie.
Sommige dingen blijven, ook nu nog, onduidelijk. Wat hier precies gebeurde weet ik niet maar er was een man die sprak met veel lichaamstaal en die de aandacht van zijn publiek behoorlijk wist vast te houden. Op grond voor hem ligt een kind met zijn ogen dicht: in slaap, onder hypnose, ziek, gezond?
Bij alles wat ik er in zie ben ik aan het fantaseren, want ik weet het niet. Maar het is wel intrigerend.
Alles voor de grote of kleine trek. Koud of warm.
De manier waarop in winkels en in kramen zoals deze, eten wordt uitgestald, vlees, groente, fruit, het maakt niet uit. Heel vaak is het met erg veel aandacht gedaan.
Wat dit precies zijn, ik heb geen idee. Ik heb er wel een gekocht en het staat al die jaren als souvenir in ons huis. Het lijkt een belletje maar het belt niet.
Huishoudelijke producten.
Deze gekleurde poeders hebben veel toepassingen. Bijvoorbeeld om tekeningen te maken voor je deur of om elkaar te bestrooien tijden Diwali (binnenkort is het weer Diwali: zaterdag 14 november 2020).
Ook hier kocht ik een souvenir. Deze meneer schreef je naam op een rijstkorrel. Die korrel werd in een kleine koker met een vloeistof gestopt. De koker is doorzichtig en zit aan een ketting met een sleutelring. Doe ligt in de buurt van het eerder genoemde souvenir. Natuurlijk moest ik wel mijn naam even voorschrijven.
Voor het eerst zagen we ook iets van een programma. Het beperkt zich wel tot de avonduren. Waarom de evenementen die overdag mee te maken zijn niet genoemd worden is me een raadsel. Maar ook zonder programma is de Pushkar Camel Fair een groot feest. Zaterdag de 13e klopt denk ik niet.
Deze dames beoordelen de koopwaar.
We zijn terug in het stadion. Het is er druk en ik kan wat foto’s maken van de mensen op de tribune. We zijn in afwachting van een volgend evenement. We weten niet wat maar achteraf zal blijken dat er ook een wedstrijd is voor de man met de langste snor. Incredible India.
Breda timmert aan de weg
Doen we misschien toch iets fout?
Afgelopen week hoorde ik dat het aantal nieuwe
horecazaken in het laatste kwartaal maar 10% lager
ligt dan in het zelfde kwartaal in 2019.
In 2019 had iedereen nog het idee dat de zaak gewoon open kon.
Nu zijn horecazaken al gesloten voordat ze open zijn.
Aankondiging van een nieuwe horecazaak in Breda. Je vraagt je af wie hier gestoord is: wij, als overheid met steunpakketten of de horeca-ondernemer?
Boekband zoekt boekblok
Gisteren heb ik nog wel gewerkt aan dit project.
Al heb ik meer lopen piekeren dan dat ik veel meters gemaakt heb.
Ik had een stuk uit een vest gesneden dat een ongelukje had gehad
in de wasmachine.
Maar het liet zich moeilijk snijden en het resultaat was dan
ook geen rechthoek. En die heb ik wel nodig.
Gelukkig was het stuk dat ik had uitgesneden groter dan
ik strikt nodig had. Ik kreeg een tweede kans door
vlieseline op het stuk textiel te strijken.
Door het daarna nog eens te snijden was het resultaat
precies zoals ik dat wilde.
Hier ligt het stuk textiel (blauw of groen, wat denk je?) op de binnenkant van de boekband met de vlieseline naar beneden.
Door de vlieseline kon ik zelfs smalle stukken van het textiel afsnijden.
Idee is nu om de katernen te binden op het stuk textiel. Het textiel gaat dan dienen als schutblad en opvulling. Het boekblok zal anders niet voldoende dik zijn en dan komt de boekband niet mooi tot zijn recht.
Op de video van Marc Cockram is te zien hoe hij het leer nabehandelt met een mengsel van PVA (?). Dus ik heb een hele dunne lijm op het teststukje gesmeerd en dat laten drogen. Ik moet de video nog eens terugzien wat hij hier precies voor gebruikt. De oplossing van PVA maakt het leer een beetje donkerder. Niet lelijk.
Ganesha, God of New Beginnings, Success and Wisdom and Remover of Obstacles
Toen een tijd terug steeds duidelijker werd dat de impact
van het coronavirus groot zal zijn op de economie en
in het bijzonder op bijvoorbeeld de reisbranche,
ontving ik een nieuwsbrief van een reisorganisatie waar
we in het verleden mee op reis zijn geweest.
Die organisatie heet Namasté.
Zo omschrijven ze zich:
Namasté Reizen werd in 1997 opgericht als India Specialist. Inmiddels heeft het bedrijf een groei doorgemaakt en biedt het 16 bestemmingen aan in Azië. Namasté Reizen staat voor maatwerk, persoonlijke aandacht, kennis, flexibiliteit, originaliteit en zekerheid. Reizen organiseren zoals wij ze zelf graag maken, dat is ons uitgangspunt.
Ondanks de gevolgen van de coronacrisis wil men toch
vooruit blijven kijken naar nieuwe mogelijkheden
en daarom begon men “Namasté Atelier;
een winkel & webshop met handgemaakte producten uit India.”
Ik ging eens kijken op hun website en zag daar ook thee staan.
Dus thee gekocht om eens te proberen.
De thee werd besteld en verzonden.
Maar na verloop van tijd werd ik gebeld: de thee was verzonden
maar stond op Delhi Airport.
Ik gaf aan best te willen wachten.
Na nog een telefoontje waarin aangegeven werd dat de thee nog
steeds op Delhi Airport was maar dat men een zending met DHL
wilde laten uitvoeren.
Vandaag kwam het pakket met een heel leuke verrassing:
Een pakket met de thee, een groet en een klein presentje. Een leuk doosje met daarin een beeldje van Ganesha. Ganesha heeft meteen een ereplaats in onze kamer gekregen.
Dit zijn de twee theesoorten die ik had besteld: Anandini Himalaya Tea. Een koker met First Flush Tea – Lavender Flowers, Lemon Grass en in de andere koker Indian Bouquet. De verpakking is erg origineel: de koker met een grappig dekseltje met een koordje. In de koker zit een zak van een soort folie die de thee beschermt.
Bij de thee zat een hele stapel theezakjes die je naar eigen smaak kunt vullen. Ik weet niet of dat standaard is maar ik had die niet eerder gezien. Kon het dan ook niet laten het meteen te proberen.
Het theemengsel in de bijzondere zak.
De eerste keren zal het uitproberen zijn om de juiste hoeveelheid te selecteren. Dat ging vanmiddag meteen goed. De thee heeft heerlijk gesmaakt. Morgen Indian Bouquet proberen.
Boekband zoekt boekblok
Natuurlijk, ik weet het.
Je past de boekband op je boekblok aan.
Niet andersom.
Mijn resultaten met andersom vallen nogal eens tegen.
Toch kan ik het niet laten.
De boekband is min of meer af.
Nu ga ik het boekblok maken met een aantal katernen
die eigenlijk niet passen en niet
voor dit boek gemaakt zijn.
Toch ga ik ze proberen te gebruiken.
Heb nog drie katernen bijgemaakt.
Dit is de boekband: Ideeën.
Dit zijn de katernen. Het idee is om ze ook op deze manier in te binden. Ik wil ze binden op een stuk textiel dat ik uit een vest gesneden heb. Het vest is niet goed uit het wasmachine gekomen. Het laat zich niet eenvoudig op maat snijden. Dat stuk textiel moet voldoende dikte geven voor de band. Het stuk textiel ga ik voorbereiden met vlieseline.

























































































