Van vrienden moet je het…….

IMG_E6195FokkeEnSukke

Mevrouw Ank Bijleveld en Mevrouw Sigrid Kaag waren dat even vergeten (Sywert van Lienden heeft met nog enkele medeplegers de Nederlandse Staat voor miljoenen opgelicht met leveringen van ondeugdelijke en onnodige mondkapjes aan het begin van de coronacrisis).


Niet meer nodig

Soms is het leerzaam om een krant wat later te lezen
dan de dag waarvoor de krant gemaakt is.
Zo stond er vorige week in het NRC dit blije bericht:

IMG_5316NRC20210508MondkapjesKunnenNuGemaaktwordenInNederlandSywertVanLienden

Mondkapjes kunnen nu gemaakt worden in Nederland, NRC, 8 mei 2021.


Maar blijkbaar is dat niet meer nodig.
Dankzij Sywert van Lienden en zijn zakenvrienden kan Nederland
de komende jaren ruimschoots vooruit.
Waarschijnlijk kan de fabriek in Geleen gesloten worden.

‘Sywert van Lienden verdiende flink aan import van mondkapjes’

Opiniemaker Sywert van Lienden heeft met twee compagnons vermoedelijk flink verdiend aan de import van mondkapjes uit China, terwijl hij het deed voorkomen alsof hij er niets aan overhield, schrijft de Volkskrant.

In maart 2020 tijdens de eerste coronagolf slaagde het ministerie van VWS er niet in om om voldoende mondkapjes naar Nederland te halen. Tot frustratie van Van Lienden, die zorgmedewerkers onbeschermd zag rondlopen. Hij besloot om zelf, met steun van grote bedrijven, mondkapjes voor Nederland in te slaan.

Oprichting stichting en bv

Nadat een eerste lading van China naar Nederland was gehaald, bracht Van Lienden de activiteiten onder in de non-profitorganisatie Stichting Hulptroepen Alliantie, die hij samen met twee zakenmensen had opgericht. Drie weken later was duidelijk dat de stichting twee grote mondkapjesorders kon sluiten met de overheid, schrijft de krant. Het ministerie van VWS wilde 40 miljoen mondkapjes bestellen met een gezamenlijke waarde van ruim 100 miljoen euro.

Op basis van eigen onderzoek concludeert de Volkskrant dat Van Lienden toen met dezelfde partners een bv heeft opgericht: Relief Goods Alliance. Dat werd de partij waar het ministerie van VWS zaken mee deed.

Het ministerie ging ervan uit dat er een relatie tussen de stichting en de bv was, omdat het om dezelfde personen ging, zegt een woordvoerder tegen de NOS. Het ministerie zegt dat niet relevant was dat de contracten met een commerciële partij werden gesloten, en niet met een non-profitorganisatie. Voor de inkooporganisatie van VWS waren vooral de prijs, de kwaliteit en de hoeveelheid van belang, benadrukt hij.

Winstmarge

Bronnen binnen VWS zeiden tegen de Volkskrant dat de winstmarge voor de orders tussen de 15 en 20 procent moet zijn geweest. De Volkskrant baseert zich op tientallen interne documenten, contracten, mails en rapporten.

Voor de buitenwereld blijft Van Lienden doen of hij het allemaal gratis doet, schrijft de krant. “Er is nul eigen gewin in deze”, zou hij in mei vorig jaar hebben getwitterd. “Ik doe het om niet en heb mijn werk opzijgezet. De accountant houdt toezicht.”

“Ik ben maar een matrozenmeid / zo’n meid die zonder onderscheid /…”

In een stapeltje krantenartikelen over Hella Haasse zit
een artikel over een uitgave uit 2000 van de margedrukker
De Lange Afstand.
Teksten geschreven door Hella Haasse voor het cabaret van
Wim Sonneveld onder de titel:
“Yvonne de spionne en andere cabaretteksten”.

HellaEnWimKop01

De tekst vond ik ook op de website van het NRC maar
daar ontbrak de leuke foto (tijdsbeeld!).

Eindelijk kreeg Wim Sonneveld, eind 1943, zijn zin. Al een jaar of vijf trad hij her en der op, maar het liefst wilde hij met een eigen gezelschapje een avondvullend programma brengen in het Leidsepleintheater in Amsterdam. Toen hij er ten slotte in was geslaagd het theatertje voor een paar weken te huren, contracteerde hij vijf veelbelovende vrouwen en stelde een programma samen onder de titel Alleen voor dames… De teksten betrok hij van diverse auteurs. Zo schreef Hella Haasse het ironische groepsnummer De dames van het ballet, over de moeite die men zich tijdens een auditie moet getroosten om in de smaak te vallen: ,,Benen op, benen neer, lach eens lief naar die meneer. / Koop relaties met prestaties, koop beroemdheid met je eer…”

HellaEnWimTekst01

De 25-jarige Hella Haasse genoot sinds kort enige bekendheid als actrice. In de zomer van 1943 speelde ze de titelrol in de openluchtvoorstelling Mariken ,,met zulke jeugdige onbevangenheid”, aldus het weekblad Cinema & Theater, ,,met zooveel gratie en charme, natuurlijke smartuitdrukking en echte vroomheid, dat het voor iedereen een verrassing werd.” Maar de journaliste Wim Hora Adema, die naast haar illegale werk een baantje had als secretaresse van Sonneveld, wist dat deze veelbelovende toneelspeelster ook kon schrijven. Zij legde het contact met haar 26-jarige werkgever.

Wim Sonneveld wilde de samenwerking graag voortzetten. Zijn tweede programma, dat begin 1944 in première ging, was geheel door Hella Haasse geschreven. Het heette Sprookjes en werd alom met gejuich ontvangen. Diverse ooggetuigen hebben nadien verzaligde herinneringen opgehaald aan de verfijnde, feeërieke sfeer, die zo’n hartverwarmend contrast vormde met de grauwe buitenwereld. Over de oorlog werd natuurlijk met geen woord gerept – niet alleen omdat het publiek daarvan nu juist een avond lang wilde wegvluchten, maar ook omdat de Duitse censuur bij elk onvertogen woord onmiddellijk zou hebben ingegrepen.

HellaEnWimTekst02

Hoe de aankomende tekstschrijfster niettemin een ernstige overpeinzing vooraf liet gaan aan de lichtvoetige sprookjessfeer, blijkt uit haar proloog In de sprookjeshemel, waarin Scheherazade, Moeder de Gans, Hans Christian Andersen en de gebroeders Grimm zich weemoedig afvragen hoe het de hoofdpersonen uit hun vertellingen later is vergaan. ,,Wie luistert nog naar een verhaal / in sprookjesstijl, in sprookjestaal?” begint hun gezamenlijke slotcouplet. ,,Die dagen zijn voorgoed verdwenen, die nachten komen nimmer weer. / Wij moeten in de hemel leven… Op aarde is geen plaats voor sprookjes meer.”

Met dit lied opent het bundeltje Yvonne de spionne en andere cabaretteksten, dat kortgeleden in een bibliofiele editie verscheen bij de eenmansuitgeverij De Lange Afstand. Het bevat negen liedteksten die Hella Haasse tijdens en kort na de oorlog schreef voor het cabaretgezelschap van Wim Sonneveld en voor een cabaretprogramma onder leiding van de acteur Cor Ruys, waarin Fien de la Mar met al haar dramatiek de berijmde monoloog Drie circusvrouwen ten beste gaf. Eigenaardig genoeg is in het colofon sprake van teksten uit de jaren 1945 tot 1947. In werkelijkheid dateert het vroegste nummer in de bundel, de proloog voor Sprookjes, dus al uit het begin van 1944.

In een hedendaags cabaretprogramma zouden deze lyrische, licht-filosofische en soms ook grappige liedjes niet meer passen, maar Hella Haasse verstond haar vak. De openingszinnen van Matrozenmeid zitten geheid in elkaar: ,,Ik ben maar een matrozenmeid / zo’n meid die zonder onderscheid / met elke losse zeeman vrijt / zijn geld versmijt, zijn deken spreidt…” En het door Conny Stuart vertolkte Yvonne de spionne wemelt van de komische effecten, vooral als de hoogst opvallende spionne telkens herhaalt hoe `onopvallend’ ze te werk gaat.

HellaEnWimTekst03

Maar in de loop van 1947 groeiden Sonneveld en zijn tekstschrijfster uit elkaar. Zij publiceerde in 1948 haar debuutnovelle Oeroeg en hij zocht andere auteurs. ,,Het had niet bar veel om het lijf, maar het was toch wel fijn”, zei Hella Haasse later in het Algemeen Handelsblad over de cabarettijd. ,,En ik heb er veel geleerd. Maar het lag me inderdaad niet helemaal, ik ben er te relativerend voor. Het cabaret ziet alle dingen zwart-wit, zo moet ze het althans naar buiten voorstellen, en ik weeg altijd alles af…”

Hella Haasse: Yvonne de spionne en andere cabaretteksten. De Lange Afstand, postbus 2013, 7210 ZG Eefde, ƒ85.

HenkVanGelderNTCHellaEnWim20000502

Dit is het hele artikel van Henk van Gelder zoals dat op 2 mei 2000 verscheen in het NRC.


Schoothondje

SiegfriedWoldhekMikePenceZaterdag9Januari2021

Siegfried Woldhek met Mike Pence als schoothondje.


Siegfried Woldhek maakt in de NRC van 9 januari 2021
een prachtige spotprent.
Daarin maakt hij een analyse met twee elementen:
1. Mike Pence is altijd het schoothondje van Trump geweest;
2. bij de bestorming van het Capitool bleek hij Trump te weerstaan.

De eerste analyse geloof ik wel.
De twee niet: Trump is met Pence bezig aan de voorbereiding van
de volgende presidentsverkiezingen. Daarbij is het oproer Trump
zeer welkom maar als het uit de hand loopt, verlies ook hij de controle.
Controle die deze keer door Pence werd uitgevoerd.
Voor het publiek hebben ze het bijgelegd maar voor deze twee heren
viel helemaal niets bij te leggen.

Mestenmaker

Het gaat er natuurlijk niet om grappen te maken
ten koste van iemand die een tegenvaller heeft.
Maar ik vind dat er wel iets zit in de naam ‘Mestenmaker’,
iemand die drie tuinwinkels heeft in het noorden van het land
en die waarschijnlijk potgrond en plantenmest verkoopt in
die winkels.

IMG_4277JanMestenmaker

Het aspect van de vuurwerkverkoop laat ik dan nog maar even buiten dit verhaal. Ik zou ook voorzichtig geweest zijn met de uitdrukking ‘kers op de taart’.


Ik weet het: het lost niets op

Maar ik moest enorm lachen om de spotprent van Fokke & Sukke
in het NRC van vorige week donderdag.

Fokke&SukkeHaddenNogNooitVanFamkeLouiseGehoordNRC20200924

Je weet hoe een groot deel van de mensen zal reageren op deze grap en ja, welke ouders noemen hun kind Famke Louise (of heeft ze dat zelf bedacht als pseudoniem). Maar deze grap zegt net zoveel over Famke en instagram als over de Groene Amsterdammer en de lezers. Oh, en de aanhangers van beide richtingen natuurlijk. Overigens had ik ook nog nooit van Famke Louise gehoord.


Verdeling cultuurgelden over Nederland

Afgelopen donderdag stond er een interessant artikel
in de NRC over het aandeel van niet-blanken medewerkers in de Nederlandse
cultuursector, in het bijzonder in de kunstmusea.
Daar stond een infographic bij die bij mij een aantal vragen
opriep. Niet zozeer over de getallen, dat er weinig
grote Nederlandse cultuurinstellingen zijn met in de leiding
niet-blanken, was me al duidelijk.

Dit is de infographic:

IMG_3305NRCWitGekleurd20200618


NRCKunstmuseaInNederland

Even inzoomen op het kaartje. Het toont informatie van 21 kunstmusea in Nederland. Met 2056 vaste medewerkers waarvan er 19 niet blank zijn. Dat is dus 0,92412%. Daarvan niemand in de directie en de meeste (10+) in de raad van toezicht of raad van advies. Nu vraag is of dit een juiste steekproef is van het culturele klimaat in Nederland maar het percentage is zo overdonderend duidelijk dat je daar niet aan kunt twijfelen.


Interessanter voor de politiek in het zuiden van Nederland vond
ik het volgende. Kijk eens naar het zuiden van het land.

NRCVierKunstmuseaVanZuidNederland

In het zuiden zijn 4 kunstmusea met samen 151 vaste medewerkers. Één daarvan is niet-blank. Die 151 medewerkers zijn 7,34 % van alle medewerkers bij kunstmusea in Nederland. Ook als je het Rijksmuseum in Amsterdam met 500 medewerkers niet meetelt (voor een deel zijn dat medewerkers bij een toeristische attractie. Kun je ook zeggen van het Van Gogh museum, maar even voor het beeld.) is dat nog steeds slechts 9,7 % van de medewerkers bij kunstmusea in Nederland. Dat sommige politieke partijen in het zuiden van Nederland daar ook de subsidie van carnavalsoptochten bij willen tellen, maakt de scheve verhouding er alleen maar pijnlijker door.


Voor de compleetheid. De vier musea zijn:

NRC01BonnefantenMuseumMaastrichtNRC08NoordbrabantsMuseumDenBoschNRC19VanAbbeMuseumEindgovenNRC21ZeeuwsMuseumMiddelburg

Saillant detail:
in de Provinciale Staten van Brabant is geen aandacht voor Kunst & cultuur.
Er is geen gedeputeerde met die portefeuille.
We kunnen de scheve verhouding dus niet alleen aan Den Haag verwijten.
Gedeputeerde Wil van Pinxteren van Lokaal Brabant is verantwoordelijk voor
(let op de volgorde) Vrije Tijd, Cultuur en Sport.
Dus dit is de man die over de carnavalsoptochten gaat.

In het overzicht van hun standpunten staat het volgende over Cultuur & Sport:

Cultuur & Sport
Cultuur en sport zijn een wezenlijk onderdeel van het leven van de inwoners. Deze moeten dan ook bereikbaar zijn voor alle inwoners. Daarom vindt Lokaal Brabant subsidies voor lokale cultuurverenigingen zoals toneelverenigingen erg belangrijk. In de basis dient een grote culturele instelling of evenement na een aanloopperiode ‘ondernemer’ te zijn en zijn eigen broek op te houden en dus minder afhankelijk te zijn van subsidies.
Lokaal Brabant vindt cultuureducatie voor jongeren belangrijk en is van mening dat die in het onderwijspakket moet blijven. Topsportevenementen zijn niet alleen een stimulans voor het toerisme en dus de economie, maar sporen inwoners ook aan tot sporten en dus een gezondere leefstijl en betere gezondheid. Lokaal Brabant is dan ook van mening dat topsportevenementen op ambtelijke en financiële ondersteuning van de provincie moeten kunnen rekenen. Daarnaast vindt Lokaal Brabant het belangrijk dat ook de breedtesport in de provincie wordt ondersteund. Deelnemen aan sport moet voor iedereen bereikbaar en betaalbaar zijn.

I rest my case.

Fokke & Sukke en drogredenen

IMG_3265FokkeEnSukkeNRC20200611

Fokke & Sukke over slavernij in de NRC van 11/06/2020. Fokke & Sukke tonen kort achter elkaar twee drogredenen die heel vaak in de Nederlandse politiek worden gebruikt en die aantoonbaar niet werken. Hier het “aan de branche zelf overlaten”.


Wikipedia:

Een drogreden (syn. schijnreden, sofisme) is een reden of redenering die niet klopt, maar wel aannemelijk lijkt.

IMG_3266FokkeEnSukkeNRC20200613

Hier over racisme: reguleren om ondergronds gaan tegen te houden. NRC van 13/06/2020.


Ben Smith (Air France – KLM) volgens Fokke & Sukke

Humor in tijden met corona.
Akkoord het is een beetje laat van mij, maar de grap
is zo leuk en raak.

IMG_3032NRC20200424Fokke&Sukke

De grote bedrijven hebben gewoon niet door hoe belachelijk hun beslissingen soms zijn. Ze leven naast de wereld van gewone mensen die hun producten moeten kopen en belasting betalen. Fokke & Sukke maken dat zo duidelijk!


Fokke & Sukke over hamsteren: briljant

IMG_2896FokkeEnSukkeCoronaGebarentolkHamsteren

Stond vorige week al in het NRC maar ik zag het pas vandaag. Of mensen de heel goede grap in de verre toekomst nog zullen snappen?


Context:
Tijdens de coronacrisis van 2020 werd op de Nederlandse televisie
voor het eerst consequent een gebarentolk ingezet
bij de persconferenties van de overheid.
De weergave van het woord ‘hamsteren’ door de gebarentolk riep
nog meer walging en medelijden op dan het woord zelf.

Met de kennis van nu……

Kranten niet op de dag zelf lezen maar een paar dagen later
heeft al gauw een ‘Met de kennis van nu’-effect.
Maar dat maakt het verloop van sommige artikelen niet minder opvallend.

Neem nou dit nieuws, de effecten van de gebeurtenissen
zijn nog niet uitgekristalliseerd en kunnen nog lang nawerken.
Ik heb het over de Amerikaanse uitschakeling van de
Iraanse generaal Soleimani. Het NRC wijdde er de voorpagina’s
aan op 3 en 4 januari (en misschien daarna ook nog?).

IMG_2306NRC3En4Januari2020

De betreffende twee voorpagina’s. Die van 3 januari is wat gekreukeld door de regen.


Dit waren de koppen:

3 januari 2020
VS doden topgeneraal Iran
vrees voor escalatie groeit

4 januari 2020
Wie wint er met de dood van Soleimani?

Wie had er in de publieke opinie ooit gehoord van Soleimani?
Op 2 januari stond dezelfde krant nog vol van twijfel.
In een artikel op een van de binnenpagina’s stond een
artikel met de kop: ‘Teheran daagt uit, Washington aarzelt’

IMG_2307NRC2JanuariNRCWistHetNogNiet

NRC, 2 januari: “De vraag is of Trump zich uit de tent laat lokken in zijn verkiezingsjaar”. Nou die vraag werd heel snel beantwoord.