India kan een heel ingewikkelde ervaring zijn.
Om heel veel verschillende redenen.
Maar ook omdat je in Delhi een straat kunt oversteken
en je je ineens in een heel andere tijd bevinden.
Soms lijkt het wel op tijdreizen.
Na het bezoek aan Humayun’s Tomb liep ik naar een oud fort: Purana Qila.
Delhi heeft in zijn geschiedenis vele opeenvolgende stadscentra gehad.
Tussen de 11e en 20ste eeuw lag bij elk fort ook een stad of stadskern.
De restanten van sommige van die oude steden
liggen niet op loopafstand bij elkaar.
Ons idee van een stad in het Westen is vaak dat een centrum alleen maar groeit,
van binnen naar buiten.
Eerst was er een dorp, handig aan een rivier.
Men bouwde een houten kerk.
Er vormde zich een soort van kern met veel houten huizen.
Er kwam een kasteel en de houten kerk werd vervangen door een grotere stenen kerk.
Dan steeds nieuwe wijken aan de rand.
Soms ontstond er een stadsbrand. Dan herbouwde men vaak met steen.
Nog meer nieuwe wijken en omliggende gehuchten en dorpen
werden opgenomen in de groeiende stad.
Maar als je geschiedenis nog veel verder teruggaat
of er in de tijd heel verschillende machthebbers waren,
dan kan het beeld van het ontstaan van een stad radicaal anders zijn.
Zo kent Delhi in zijn geschiedenis meerdere stadscentra.
Een van de oudere lag bij het fort Purana Qila.
Zo is Old Delhi (Shahjahanabad, 1648) de woonkern bij het Red Fort
en werd New Delhi, een regeringscentrum, gebouwd door de Britten
in de eerste decennia van de 20ste eeuw.
Hieronder een overzicht van forten en steden van Delhi:
Argusvlinder 