Laatste lades gereed voor letterzuil

Nog niet zo lang geleden kocht ik een serie
houten letters. Afficheletters worden die genoemd.
Ze zijn bedoeld om affiches te drukken.
Om de letters op te bergen op een manier dat je er
toch gemakkelijk bij kunt ben ik een letterzuil
aan het bedenken.
Maar eerst heb ik van karton 15 lades gemaakt.

IMG_3571DitWordtLade15

Dit gaat lade nummer 15 worden.


IMG_3572Lade15MetVierLettertekens

De laatste lade bevat niet veel letters: een ‘X’, een ‘Y’, een ‘Z’ en een ”’ (enkel aanhalingsteken). Volgende stap is om een deels houten, deels papieren constructie te maken met letters. Ik denk met een bodemplaat en twee leggers met wat extra vrije ruimte zodat je de lades makkelijk in en uit kunt nemen. Zonder dat je door de hele stapel lades heen moet gaan om in de laatste de gezochte letter te vinden.


IMG_3573VijftienLades

De basis voor de letterzuil.


Oude boeken

Hier heb ik geen ervaring mee daarom leek het me leuk
om me er een beetje in te verdiepen.
Op Twitter zag ik een bericht over boeken over India.
Dat moet je dan ruim zien. Het gaat om oude boeken over
Azië, vooral Japan, China en India, Perzië en wereldreizen
in het algemeen.
Op de website van het antiquariaat zag ik twee boekjes die
extra de aandacht trokken.
Die heb ik eens nader bekeken. Met heel veel plezier.
Geweldig te lezen over boeken, kaarten en sets met boeken
waarin ontdekkingsreizigers verslag doen van hun ervaringen
of ervaringen van anderen.

IMG_3563AntiquariaatForumIndiaEnSriLanka

Dat is eens wat anders dan een e-book. Niet dat ik iets tegen een e-book heb maar dit zijn boeken waarvan de teksten moeilijk toegankelijk zijn. Al was het alleen maar omdat deze titels vaak heel zeldzaam zijn. Van sommige van deze boeken bestaan er nog maar een paar fysieke exemplaren.


AntiquariaatForum01NezaMaratab
De kwaliteit van de afbeeldingen is helaas niet hoog maar als je deze olifant ziet kun je wel een voorstelling maken van het boek. Dit is een afbeelding uit ‘Peintures touchant l’Índoustan’ door Nawaz Singh, Faizabad, 1770. Nawaz Singh is een schilder die in opdracht dit boek maakte. Shah Alam II was de opdrachtgever.


Ik ga de boekjes nog eens goed doorlezen.
Het bracht me in ieder geval op een boek van William Dalrymple
dat ik nog niet kende en dat me erg aansprak.
Misschien doe ik nog meer ideeën op.

Intussen in de boekbindwerkplaats

In mijn werkplaats ben ik vandaag met twee dingen verder
gegaan: ik heb lade 11 en 12 gemaakt en ik ben begonnen
met de voorbereidingen voor het maken van een boek
aan de hand van het boek:
Smith’s Sewing Single Sheets van Keith Smith.
Een slecht geschreven boek over een interessant onderwerp.
Daar kom ik later nog op terug.
Het is deel 4 in zijn serie ‘Non-adhesive binding’.

Goed een Single sheet binding gaat om het binden van een
boek dat niet bestaat uit katernen maar uit losse bladen.
Mijn eerste poging ga ik maken met losse stukken karton.
Karton met verschillende opdruk, misschien ook verschillende grootte.

IMG_3559UitEigenPapierbak

Dit zijn verschillende stukken karton uit de eigen voorraad. ‘Lang leve de crisis en de bezorgers’, zullen we maar zeggen.


IMG_3560GeredUitDePapiercontainer

Dit karton heb ik ‘gered’ uit de container voor papier en karton in de FutureDome.


IMG_3561Lade11En12

Lade 11 en 12 zijn intussen gereed.


Een tweede serie afficheletters

Vandaag kon ik mijn versie van ‘Zwammen smullen’
van Evelien Kroese mee naar huis nemen.
Ik ben best tevreden over de onlays (met dank
aan Mark Cockram).

IMG_3545OoitGekochtOpDeBoekkunstbeurs

In betere tijden kocht ik op de Boekkunstbeurs een serie afficheletters. Niet zo compleet als de set die ik onlangs kocht, groter en niet in zo’n goede staat. Maar als ze in een emmer opgestapeld liggen ga ik ze nooit gebruiken.


IMG_3555EvenRekenen

Er passen zo’n 6 tot 8 letters in een lade. Dat hangt een beetje af van of het kapitalen (hoofdletters) of onderkast (kleine letters) betreffen. Sommige letters zijn vertegenwoordigd met alleen kapitalen. Sommige letters komen niet voor. Er zitten geen cijfers of bijzondere tekens bij op één komma na. Dus met 51 letters heb ik zo’n 6 extra lades nodig.


IMG_3556Lade9

Dit is lade 9.


IMG_3557DeLetterzuilWordtHoger

Lade 9 is al toegevoegd aan de letterzuil. Lade 10 staat te drogen. Ik ben al aan het nadenken over een constructie met hout (bodem, dragers en staanders van hout. Ik heb nog wat hout liggen en heb nog een volle fles houtlijm staan.) en letters van papier voor de decoratie.


Hoe dromedarissen de wereld kleiner maken

Olay, het is een beetje geschiedenisvervalsing maar
ik las een passage in het boek ‘Met een drukpers de oceaan over’
van Lisa Kuitert en toen……

Je kunt het je vandaag de dag niet voorstellen, maar voor wie in Nederlands-Indië verbleef was communicatie met het moederland heel moeizaam…. Post vanuit Europa deed er aanvankelijk enkele maanden over, als de reis rondom Kaap de Goede Hoop goed verliep. Vanaf 1835 ging het heel wat sneller dan voorheen omdat men toen de ‘landroute’ ging gebruiken, met als overslagpunt Singapore. De landroute betekende dat niet langer via de Kaap gevaren werd, maar via andere vaarroutes: eerst via de Middellandse Zee en dan de Rode Zee. Het transport ging dus wel per schip. Alleen het gedeelte in Egypte, tussen Suez en Caïro, werd over land doorkruist. Naar dit trajectgedeelte kreeg deze verbinding de naam overlandmail, ook wel ‘landmail’ genoemd. Aanvankelijk werden in Egypte de postpakketten daartoe op dromedarissen en muilezels gehesen, later ging dit per rijtuig. Dit traject over Egyptische grond duurde ongeveer twintig uur. De landroute bekortte de reistijd van een brief of pakje van Nederland naar Java van honderd tot vijftig a zestig dagen. De opening van het Suezkanaal in 1869 maakte het traject over land overbodig, wat weer een enorme vooruitgang betekende. Nu was de post er binnen 6 weken.

Fragment van pagina 52 en 53 uit het boek van Lisa Kuitert: Met een drukpers de oceaan over.


….toen moest ik gelijk denken aan Pushkar.
Het stuk tekst over de dromedarissen sprong extra in het oog
omdat we in Pushkar zoveel dromedarissen zagen.
Zoals bijvoorbeeld op de volgende foto.
Ik zie dan zo’n karavaan gewoon voor me.
Maar ik weet wel, andere tijd, andere plaats,
andere mensen, andere dieren.

DSC_2066IndiaPushkarSoortVanKaravaan

India, Pushkar Camel Fair, november 2013.


‘Zwammen smullen’

Het is te warm om actief te zijn in mijn boekbindwerkplaats
maar een boekje uit de boekenpers halen dat lukt nog wel.
Om de warmte een beetje voor te zijn ben ik er
vanmorgen al naar toe gegaan.

IMG_3517ZwammenSmullenGereed

Als stam van de meest rechtse paddenstoel heb ik een strookje perkament gebruikt. Op de foto die je dat strookje bijna niet maar in het echt is het goed zichtbaar. Ik heb er nog over nagedacht het perkament te kleuren maar het ging me in deze situatie vooral om de cushion onlays. De meest rechtse en linkse hoeden van de paddenstoelen en de stam van de linkse (rood leer) zijn de cushion onlays. Leuk is dat je op het boek voelt dat het leer aan de randen dunner wordt en dat je niets ziet van de onderkant van het leer.Mark Cockram was mijn inspirator voor deze techniek.


´Zwammen smullen´ bijna gereed

IMG_3497EvelienKroeseZwammensmullenAtelierDeGanzenweide

Dit is mijn versie van de uitgave van Atelier de Ganzenweide van het kookboek ´Zwammen smullen´ van Evelien Kroese. Je weet wel, dat boek dat een ritselend geluid maakt. Nog steeds!


IMG_3498ZoMoetHetGaanWorden

Zo iets moet het worden.Met leren onlays maar ook een stukje perkament, papier met slangenmotief en een stukje kurk boekbindlinnen. De onlay-techniek heb ik afgekeken van de filmpjes van Mark Cockram. Dit zijn de zogenaamde cushion onlys. Het leer is van een oude tas maar er is ook een stukje boekbindlinnen bij


IMG_3499DeOnlaysNogEenNagelopen

Ik loop de onlays nog even na. Dat mijn werkplaats in de werkplaats van een oude gevangenis is, zie je aan de tralies voor het raam (de dakkapel wordt weerspiegeld in het glazen plaatje waarop de onlay ligt).


IMG_3500DeOnlaysNogEvenNaGelopen

Nog een ‘hoedje’ van een paddenstoel.


IMG_3502DezeZwammenSmullenGaatInDeBoekenpers

Zo gaat het in de boekenpers.


Gelezen: Wat bomen ons vertellen

Al eerder vertelde ik hier dat ik een playlist
aan het beluisteren was van een boek.
Het boek is ‘Wat bomen ons vertellen’ en werd geschreven
door Valerie Trouet.

In de proloog van haar boek vertelt ze zelf waar het
boek eigenlijk over gaat:

In ‘Wat bomen ons vertellen’ wil ik beschrijven hoe de dendrochonologie zich vanuit haar nederige begin heeft ontwikkeld tot een van de belangrijkste instrumenten om de complexe interacties tussen bossen, mensen en het klimaat te bestuderen. De reis verloopt via allerlei omwegen en zit vol verrassingen. De verhalen handelen over de raadselachtige oorsprong van het vakgebied in de Sonorawoestijn, waar nauwelijks bomen groeien, over ontdekkingen die zijn gedaan door in archeologisch en historisch hout ‘ringen te tellen’, over de epische klimaatsagen uit de afgelopen millennia, en nog veel meer. Ik concentreer mij op natuurlijke en door de mens veroorzaakte rampen die in de jaarringen zijn vastgelegd (aardbevingen, vulkanen enzovoort) en ik laat zien hoe klimaatveranderingen in het verleden overal ter wereld invloed hebben uitgeoefend op samenlevingen, onder meer in het Romeinse Rijk in Europa, in het Mongoolse Rijk in Azië en in de oude pueblocultuur in het zuidwesten van de Verenigde Staten.

Met veel enthousiasme vertelt Trouet over ontdekkingen in een
wetenschapsgebied dat niet veel mensen kennen.
Ze vertelt over hoe veranderingen in het klimaat over de eeuwen
van invloed zijn geweest op mensen en hoe wij als mensen
het klimaat beïnvloeden.
Het verhaal is ook voor een leek goed te begrijpen (dat alleen
is al een bijzondere prestatie). Je hebt steeds opnieuw het gevoel
dat je opnieuw met haar op avontuur gaat.
Zo’n gevoel dat je krijgt als je ‘Sjors en Sjimmie’ of Kuifje leest.
Alleen is het nu echt.

Ze schrijft ook over pandemieën alsof ze de gewoonste zaak
van de wereld zijn.
De samenhang van die gebeurtenissen met klimaat en het
menselijk gedrag. In deze tijd van corona een eye opener.

IMG_3516ValerieTrouetWatBomenOnsVertellen

Valerie Trouet, Wat bomen ons vertellen.


De meeste nummers op de playlist zijn wat ‘middle of the road’
maar twee nummers van Neil Young!
After The Gold Rush
Hey Hey, My My (Into the Black)

Letterzuil: lade 7 en 8

IMG_3485DeDoosIsBijnaLeeg

De doos vol met houten letters die ik pas geleden kocht is bijna leeg. De afficheletters zijn ondergebracht in zes lades. Nu moeten de bijzondere tekens nog en de cijfers.


IMG_3486DeLaatsteTekens

Deze dus.


IMG_3487LetterzuilInWording

De eerste zes lades eens gestapeld. Dat helpt me na te denken over hoe ik dadelijk die zuil verder ga vorm geven. Daar zal wel wat hout aan te pas moeten komen. En papier-maché.


IMG_3489StrokenVan30CM

Omdat de basisplaat van de lades 30 bij 30 centimeter is en de stroken die ik gebruik voor de wanden ook 30 centimeter lang zijn en ik die wanden op de basisplaat plaats, zal bij de 2e, 3e en 4e wand de strook te lang zijn. Ik plak eerst de wand op de basisplaat en als die vast genoeg zit maak ik de wand korter. Je ziet hier de wand uitsteken.


IMG_3490MetalenDriehoek

Een metalen driehoek (Tine Noreille) is dan het ideale stuk gereedschap. Het zorgt ervoor dat de wand een opstaande kant krijgt met een hoek van 90 graden.


IMG_3491Lade7BijzondereTekens

Lade 7 met de bijzondere tekens.


IMG_3492

Actiefoto 🙂 van het maakproces van lade 8.


IMG_3493Lade8DeCijfers

Lade 8 met tools van iBookbinding.


Mijn boek maakt geluid!

Ik heb als voorplat en achterplat een stuk karton gebruikt.
De rug heb ik niet voorzien van een strook karton.
Omdat ik bij het passen en meten zag dat je dan
helemaal van kop tot staart door het boek kunt kijken,
wilde ik dat oplossen met een soort van papieren kussen.
Nu had ik ergens een stuk rood verpakkingspapier
liggen. Niet echt vloeipapier, beetje doorzichtig.
Dat heb ik als een soort van kussen
op de rug van het boek geplakt.
Als ik nu het boek sluit of open, maakt het een
ritselend geluid omdat het papier in en uit elkaar
wordt gehaald. Ik hoop dat dit lang zo blijft.
Het is een extra, ongeplande eigenschap van het boek.

IMG_3484StukjeVloeipapierOpDeRug

Toen ik deze foto maakte had ik 1 kant van het boek al vastgeplakt op een van de platten. Het boek had een paar nachten in de pers kunnen drogen. Na het maken van de foto is de andere kant ook gelijmd en zit het boek weer in de boekenpers.


Als dit goed gaat dan is de volgende stap
het bevestigen van de leren onlays (en de stukken
perkament en papier).

Het idee van de onlays heb ik afgekeken van Mark Cockram.

Letterzuil: lade 5 en 6

IMG_3477DeeersteWandVanLade5

De eerste wand wordt geplaatst van lade 5. De letterzuil zal niet alleen de letters moeten bevatten maar ook speciale tekens (Ö, ?), komma’s, streepjes en accenten maar ook cijfers.


IMG_3479Lade5

Dus het aantal lades voor de nieuwste afficheletters zal niet 6 zijn maar ten minste 8. Vervolgens denk ik om nog een paar lades toe te voegen. Eerder heb ik al eens een set afficheletters gekocht. Niet zo compleet als de recente set en bovendien een veel grotere letter.


IMG_3480Lade6

Die grote letters zitten nu in 2 emmers. Je kunt je voorstellen dat de organisatiegraad van houten letters in twee emmers niet ideaal is. Dus als ik daar ook wat lades voor maak wordt mijn zuil groter, meer zuil, maar de letters worden daardoor toegankelijker.


IMG_3481DeLetterzuilWordtGroter

De eerste 6 lades voor mijn letterzuil.


Vandaag heb ik ook aan mijn kookboek gewerkt.
Komende week is het denk ik ver genoeg gereed om
de cushion onlays op het witte leer te gaan aanbrengen.

Ga iets kopen bij de Hema…..

IMG_3468Shortama

….maar wat wil je, het bedrijf weet maar net het hoofd boven water te houden. Dan wil je ook nog een ‘shortama’. Dat is vragen om moeilijkheden. Ik kwam met lege handen thuis.


De laatste is niet helemaal waar, want ik ben even
langs de boekhandel geweest en heb daar
‘Met een drukpers de oceaan over’ gekocht van
Lisa Kuitert.

Letterzuil: lade 3 en 4

IMG_3459LadeDrie

Dit wordt lade drie. Je ziet dat ik de tools voor hoeken gebruik van iBookbinding.


IMG_3460LadeDrieMetLaatsteGroteLetters

De laatste grote letters van het alfabet. ‘Kapitalen’ moet je dan zeggen, niet ‘grote letters’. Door de letters meteen te verdelen over de lades merk ik dat ik ten minste 1 lade meer nodig zal hebben. In de doos waar de houten letters, afficheletters, in verstuurd zijn naar mij, zijn ze dichter op elkaar gelegd en liggen een paar kapitalen bij de onderkast (kleine letters). Maar misschien moet ik het dan een zuil van 8 lades maken met tussen de onderste en bovenste vier lades een steunvloertje. Ik moet toch grijsbord gaan kopen.


IMG_3461LadeVierMetKleineLetters

Lade vier, de eerste la met onderkast letters. Tussen de kleine letters zitten ook letters in met diakrieten (ümlauts ed). Dus ze zijn kleiner maar niet in aantal.


Zwammen smullen: passen en meten

IMG_3452ZoZalZwammenSmullenErHopelijkUitGaanZien

De omslagen van het witte leer zijn bevestigd aan de platten. Een nieuwe kans om weer te passen en te meten. Nu zien ik precies hoe groot het boekje is en hoe die afmetingen zich verhouden tot de onlays. Misschien is het papier met slangenmotief en het reepje perkament te licht van kleur. Nog eens over denken of ik dat ga veranderen.


Letterzuil, lade 1 en 2

IMG_3449MetZachteDwangDeLaatsteWandOpZijnPlaatsHouden

De vorige keer was de eerste bak of lade voor de afficheletters al bijna gereed. Ik moest alleen de laatste wand nog plaatsen. Dat zie je hierboven. Eigenlijk deed ik het in de verkeerde volgorde. Je plaatst aan een willekeurige zijde de eerste wand. Dan sluit je de tweede wand daar op aan. Zo ook wand drie en dan vier. Dan, of tussentijds, snij je de lengte van de wanden naar wat nodig is voor de doos (lade of bak). Zo ontstaat een soort van verband tussen de wanden. Werkt heel goed. Heel stevig resultaat.


IMG_3450Lade1

Dan gaan de afficheletters in de lade. Misschien ga ik de letters nog anders verdelen. Idee is dat als ze eenmaal verdeeld zijn, dat ik dan op de zijkant zet wat er in de lade zit. Dan doet straks de stapelvolgorde er niet toe. Als je 6 lades hebt is dat allemaal niet ingewikkeld.


IMG_3451BeginVanLade2

Lade twee, het plaatsen van de eerste wand.


IMG_3453KleinEindjeAfsnijden

Omdat het vloertje en de wanden 30 centimeter lang zijn en ik de wanden op het vloertje plaats, zullen de wanden 2, 3 en 4 altijd iets te lang zijn. De oversteek kun je tussendoor of aan het eind, er nog afsnijden.


IMG_3454KleinEindjeAfsnijden

Zo oogt dat bij wand nummer 3.


IMG_3455LadeNummerTweeGereed

Ook lade 2 is gereed. Ze zullen de komende dagen nog verder drogen.


IMG_3456LadeNummerTweeGereed

Als je de lades mooi wilt maken kun je ze eenvoudig schuren en beplakken met sierpapier.


Letterzuil

Vandaag heb ik de overige wandjes gesneden.
Het totaal is nu 24.

IMG_3441VierEnTwintigWandjesGesneden

Grijsbord laat zich niet makkelijk met de hand snijden. Zeker niet als je 24 stroken van dezelfde afmetingen moet hebben.Maar het is redelijk gelukt. Goed genoeg om 6 bakken te maken voor de houten afficheletters die ik pas gekocht heb. Dit is even een spoedklus die ik tussen de bedrijven door doe.


IMG_3442MetDezeMetalenDriehoekenHebIkHetGeleerd

De wanden zijn goed genoeg om de eerste lade (of bak) te maken. Ik gebruik er de houten blokken en metalen driehoeken bij waarmee ik geleerd heb dozen te maken.


IMG_3443EersteBakBijnaGereed

Vanmorgen ontdekte ik terwijl ik in de werkplaats was en terwijl het regende een lek. Dus mijn schema liep een beetje anders dan de bedoeling was. Wand 3 had op een andere plaats moeten staan. Maar voor het eindresultaat maakt dat niet uit. Een tijd terug kocht ik dit nieuwe gereedschap (de kleurrijke hoekhouders) en die wil ik nog eens uitproberen.


Aan de witte boekband voor ‘Zwammen smullen’ heb ik ook gewerkt.
De platten zijn bevestigd aan het leer.
De ruimte tussen de platten heb ik proberen te dunnen.
Morgen met beide projecten verder.

Nieuw project: Letterzuil

De projecten tuimelen altijd een beetje over elkaar heen.
Maar al voor ik de doos opensneed met de afficheletters
dacht ik: waar moet ik die letters laten zodat ze opgeruimd
maar toch toegankelijk zijn.
Een serie grotere afficheletters zitten in twee vierkante emmers
maar dat is lastig zoeken.
Dat moet anders. In de doos zijn de letters mooi
georganiseerd.

IMG_3431DoorDezeDoosKwamIkOpHetIdeeVoorEenLetterzuil

Het eerste idee was een kartonnen kastje met lades. Maar ik ga nu voor een oplossing die minder materiaal vraagt en tegelijk meer vrijheid bij gebruik geeft.


Ik ga lage bakken maken van karton.
Dertig bij dertig centimeter. Dat is groter dan de lagen op de
foto van de doos.
Die bakken kun je eenvoudig stapelen.
Om ze dan toch bij elkaar te houden ga ik van karton een soort
van netwerk maken aan drie zijdes.
Als decoratie en voor de stevigheid komen er aan de buitenkant
letters. Van karton of misschien van papier-maché.

IMG_3428AantekeningenLetterzuil

Zo verloopt de ideevorming. Van de 24 stroken van 30 bij 3 cm heb ik er al 8 gesneden.


IMG_3430DetechniekVoorDeBakkenNogEvenNalopen

Ik heb een keer een cursus gedaan over het maken van dozen. Die techniek ga ik hier ook gebruiken. Dat levert hele sterke dozen op. Met zwart de volgorde van werken. Even tekenen om te zien hoe dat kan gaan werken.


Voor cushion onlays moet je wel eerst een boek maken

Daar gebruik ik ‘Zwammen smullen’ van Evelien Kroese voor.
Ik kocht het boek bij Atelier de Ganzenweide in een losbladige
uitvoering.
De katernen zijn ingebonden.

IMG_3427Gaas

De rug heb ik al met PVA ingesmeerd en al even laten drogen. Intussen een stukje gaas op maat gemaakt. Dat gaat op de rug en dan gaat het geheel een tijdje in de boekenpers.


IMG_3432BoekjeIngenaaidEnVoorzienVanGaas

Als het boekje dan uit de pers komt dan snij ik het op maat met de snijmachine. Hier op deze foto is dat nog niet gebeurd. De potloodstrepen vormen de randen waar ik ga snijden. Dan is het de beurt aan het snijden van de platten. Even passen en meten.


IMG_3433ZwammenSmullenEvelienKroese

Het kookboek met allerlei recepten met paddenstoelen is voorzien van allerlei mooie tekeningen. In meerdere opzichten kan dit genieten betekenen.


IMG_3434ZoGaanDeCushionOnlaysStraksPassen

Even passen en meten. Het boekblok ligt tussen het karton voor de voor- en achterplat. Zo kan ik de grootte van het ontwerp eens zien tegen de echte afmetingen. Als dat bevestigen straks goed lukt dan is dit straks leuk.


IMG_3435DitIsHetWitteLeer

Dit is het witte leer dat ik pas geleden in de aanbieding kocht.


IMG_3436AftekenenLeer

Aan de binnenkant van het leer heb ik het stuk afgetekend dat ik nodig heb voor de witte boekband.


IMG_3437

De platten gepositioneerd. Ik wil eens een keer een boek maken zonder versteviging in de rug. Eens zien hoe dat gaat werken. Ik ga nog wel de twee plannen met kraftpapier aan elkaar lijmen. Wel of niet het leer dunnen?


Laatste hoedje bepaald

De afgelopen week was het misschien veel Guatemala.
Het was niet de bedoeling het af te raffelen maar 65 berichten
over die vakantie was een mooi getal.
Tijd voor een volgende vakantie.
Alleen die volgende vakantie laat nog even op zich wachten.

Maar eerst even over de cushion onlays (met dank aan Mark Cockram).
Mijn ontwerpje was bijna af.
Er ontbrak nog één paddenstoelhoedje.
Ik herinnerde me dat ik ergens een stuk vissenhuid had liggen.
Toen ik ging zoeken vond ik inderdaad een stuk vissenhuid en het stuk
was groter dan ik me herinnerde. Dus daar een stuk
afhalen zou jammer zijn.
Daarmee zou het te binden boek gelijk veel kleiner maken.

Tijdens het zoeken vond ik ook een stuk slangenhuid.
Heel lang, groen met een patroon. Leuk.
Gelijktijdig vond ik 5 vellen papier met een slangenhuidpatroon.
Dus ik smokkel. Dat papier gebruik ik.
Als dat maar goed gaat.

IMG_3424ZoDan

Het ontwerp vind ik leuk. Hopelijk krijg ik het dadelijk ook mooi op de wit leren boekband van ‘Zwammen smullen’ van Evelien Kroese (Atelier de Ganzenweide).


Gelezen: Wie is wie in Max Havelaar?

Uitgeverij De Buitenkant geeft een hele leuke serie uit:
Uitgelezen boeken.
Altijd onderwerpen die met het boekenvak te maken hebben.
De ondertitel van de serie is dan ook:
Katern voor boekenkopers en boekverkopers.
De uitgave van maart 2020 gaat dus over de Max Havelaar.

PhilipVermoortelWieIsWieInMaxHavelaar

Philip Vermoortel, Wie is wie in Max Havelaar?


Philip Vermoortel probeert in 60 pagina’s te achterhalen
wie er model hebben gestaan voor de verschillende personages
in de Max Havelaar.
Wie kent niet: Droogstoppel (makelaar in koffie), dominee Wawelaar,
Sjaalman of het tragische liefdespaar Saïdjah en Adinda?

Het exemplaar dat ik ontving kwam in een speciale envelop:

PhilipVermoortelWieIsWieInMaxHavelaarEnvelop


En met een mooie, losse kaart van Indonesië.

IMG_3423PhilipVermoortelWieIsWieInMaxHavelaar

The Dutch possessions coloured thus.


IMG_3423PhilipVermoortelWieIsWieInMaxHavelaarFlores

Gisteren werd ‘Flores’ niet zonder reden onder de aandacht gebracht. Zelf waren wij daar in 2006.


Het katern is een aanrader!