Het ontstaan van het boek

Hoe boeken, in de vorm zoals we die vandaag kennen, zijn ontstaan
vind ik een interessant onderwerp om te onderzoeken.
Daarom ben ik blij dat ik gestuit ben op het
International Dunhuang Project.

Sinds enige tijd ben ik op het spoor gekomen van Chinese
boekbindtechnieken.
Daar ben ik tegen aan gelopen op de site van IDP.
Een Engelstalige website:
The International Dunhuang Project: The Silk Road Online.
Deze website is een samenwerkingsverband van musea en instituten
van over de hele wereld, die manuscripten (in allerlei vormen),
textiel en afbeeldingen beheren die afkomstig zijn van de Chinese plaats
Dunhuang en andere plaatsen aan de Zijderoute.
Veel van deze voorwerpen zijn door ontdekkingsreizigers gekocht
en/of meegenomen tussen 1900 en 1940.

 photo DunHuangInChina.jpg

Dit is de locatie van Dunhuang in China. Aan de Zijderoute.


Op Wikipedia is geen Nederlandse informatie voorhanden bij
de term International Dunhuang Project. Wel in het Engels:

The International Dunhuang Project (IDP) is an international collaborative effort to conserve, catalogue and digitise manuscripts, printed texts, paintings, textiles and artefacts from Dunhuang and various other archaeological sites at the eastern end of the Silk Road. The project was established by the British Library in 1994, and now includes twenty-two institutions in twelve countries. As of 1 March 2016 the online IDP database comprised 137,812 catalogue entries and 483,721 images. Most of the manuscripts in the IDP database are texts written in Chinese, but more than fifteen different scripts and languages are represented, including Brahmi, Kharosthi, Khotanese, Sanskrit, Tangut, Tibetan, Tocharian and Old Uyghur.

Maar even doorzoeken en dan vind je:

Dunhuang is een stad in een oase in de provincie Gansu in het middenwesten van China. De bevolking bedraagt 100.000 personen. Dunhuang is onafhankelijk geweest, maar behoorde in bepaalde tijden ook tot zowel China als Tibet.

Het is gelegen nabij een kruising van de zijderoute en heeft daaraan, en aan de militaire impact die hierbij hoorde, zijn faam te danken.

De manuscripten van Dunhuang:

De manuscripten van Dunhuang zijn een verzameling historische en religieuze manuscripten uit de 5e tot 11e eeuw die in het begin van de 20e eeuw werden herontdekt. De manuscripten waren al die tijd opgeslagen in de Mogao-grotten bij Dunhuang (in de Chinese provincie Gansu), voornamelijk in grot 17.

 

De manuscripten zijn van grote historische, filologische en literaire betekenis. Het gaat om werken waarvan gedacht werd dat ze verloren waren geraakt, zoals de taoïstische boeken Hua Hu Jing en Tao Te Ching. Verder werden in de grot oude edities van klassieke werken gevonden, zoals van de Gesprekken van Confucius. Ook kwamen er onbekende talen uit Centraal-Azië aan het licht, zoals het Hotanees. Tussen de handgeschreven manuscripten werd het oudste compleet bewaard gebleven gedrukte werk ter wereld aangetroffen, een Diamantsoetra uit de tijd van de Tang-dynastie.

 

Twee belangrijke Tibetaanse teksten uit de vondst zijn de Tibetaanse annalen en de Oude Tibetaanse kroniek. Tot de vondst van de annalen en de kroniek werd de geschiedenis van Tibet voor een groot deel gebaseerd op de Rode annalen, Nieuwe rode annalen en de Blauwe annalen. Op basis van de manuscripten van Dunhuang schreef Gendün Chöpel in de eerste helft van de 20e eeuw zijn versie van de geschiedenis van Tibet neer in de Witte annalen.

 photo BritishLibraryOr8210S5451ff1-17VajracchedikaprajnaparamitasutraT235.jpg

British Library: Or.8210/S.5451 ff.1-17 Vajracchedikaprajnaparamitasutra (T.235). Een butterfly binding.


In 2009 werden in de collectie van de Dunhuang-documenten in de British Library enkele delen ontdekt van de tot nu toe oudst bekende versie van het Testament van Ba, de belangrijkste bron van kennis over de Tibetaanse samenleving in de tweede helft van de 8e eeuw.

 

De manuscripten zijn in 1900 ontdekt door de monnik Wang Yuanlu die zich had opgeworpen als beheerder van de honderden Mogao-grotten en met zeer beperkte middelen enkele daarvan trachtte te restaureren. Hij trof ongeveer 50.000 manuscripten aan die zo’n duizend jaar geleden waren ingemetseld en verborgen gehouden.

 

De ontdekking van het zogenaamde Bower manuscript door Hamilton Bower en de publicatie daarvan in 1897 had tot wetenschappelijke aandacht nieuwsgierigheid geleid naar haast vergeten boeddhistische beschavingen aan de zijderoute. In het eerste decennium van de twintigste eeuw waren er dus meerdere expedities in het gebied om naar restanten van die beschavingen te zoeken. In 1908 hoorde de Brits-Hongaarse oriëntalist Aurel Stein tijdens een expeditie in Centraal-Azië van deze vondst. Stein reisde onmiddellijk naar Dunhuang. In zijn ontmoetingen met Wang Yuanlu vergeleek Stein zichzelf voortdurend met Xuanzang, een beroemde Chinese monnik die in de 7e eeuw naar India reisde en in China gezien werd als de belangrijkste vertaler van soetras in het Chinees. Gecombineerd met wat financiële giften, waardoor Wang Yuanlu enige restauratiewerkzaamheden kon voortzetten, bracht dat Aurel Stein in het bezit van een zeer omvangrijke collectie documenten.

 photo BritishLibraryOr8210S5646.jpg

British Library: Or.8210/S.5646 (de nummering van bioeken en hun pagina’s is een vak apart) met hieronder een detail van de foto waarop te zien is dat het hier gaat om een zogenaamde butterfly binding met stab stitching. Nou, daar kom ik later nog op terug.

 photo BritishLibraryOr8210S5646Detail.jpg


Ruim een half jaar later werd hij gevolgd door Paul Pelliot, die ook met een zeer omvangrijke collectie vertrok. Op de terugreis naar Parijs liet Pelliot in 1909 in Peking enkele documenten aan Chinese geleerden zien. Die informeerden de Chinese regering. Deze gaf het bevel alle nog resterende Chinese documenten naar Peking te zenden, Dat bevel werd niet geheel uitgevoerd. Als gevolg daarvan werden er in de jaren daarna ook nog kleinere hoeveelheden documenten verkocht aan Russische en Japanse onderzoekers. De nog resterende Tibetaanse documenten bleven achter in kleinere provinciale musea in Gansu.

 

Deze manuscripten worden sindsdien bewaard door instituten over de gehele wereld, zoals de Nationale Bibliotheek van China, de British Library, de Bibliothèque nationale de France, en het Instituut voor Oriëntaalse Manuscripten in Sint-Petersburg. De door Aurel Stein verworven kunstvoorwerpen uit de grot, voornamelijk schilderijen, maken nu deel uit van de collectie van het British Museum. Paul Pelliot had aanzienlijk meer tijd dan Aurel Stein om gewenste manuscripten te selecteren. In tegenstelling ook tot Pelliot, die een perfecte beheersing had van Chinees, beheerste Stein het maar zeer matig. Het gevolg is dat in de collectie in Londen er veel kopieën zijn van steeds eenzelfde soetra. Alleen van de Diamant Soetra zijn er al ruim 500 in Londen aanwezig.

De website van het IDP kun je hier vinden: http://idp.bl.uk/

De tekst die ik daarover gelezen heb is van Colin Chinnery
en de afbeeldingen zijn van Li Yi en Colin Chinnery.
Al is het waarschijnlijk niet het eerste doel van de tekst die ik las,
de teksten zijn behoorlijk ‘boekbindervriendelijk’.
Mooi is dat de tekst vaak verwijst naar gedigitaliseerde voorbeelden
die je in detail kunt bekijken.
Soms met röntgen foto’s, een grote foto in geval van een rol, enzovoort.

 photo BritishLibraryOr8210S5556.jpg

British Library: Or.8210/S.5556, infrarode opname van het boek.


Wat mij zo interesseert is dat de tekst aan de hand van
de verschillende ‘boekvormen’ de brug probeert te slaan
tussen de rol en een gebonden boek.
En dat men die weg in verschillende stappen heeft gemaakt en
dat verklaard wordt waarom mensen die stappen namen.
Dat vertelt ons veel over de ontwikkeling van het boek.

De vormen die men onderscheidt zijn in de gevonden artefacten zijn:

de vlinderbinding of butterfly binding (hudie zhuang)
ingenaaide boek (aan de rug of door genaaide katernen) of
stitched binding (xian zhuang)
het palmblad boek, The Chinese pothi (fanjia zhuang)
de wervelwind binding, whirlwind binding (xuanfeng zhuang)
de accordion of concertine binding, concertina binding (jingzhe zhuang)
de omgedraaide vlinderbinding, wrapped-back binding (baobei zhuang)

De Nederlandse termen hierboven zijn van mij.
Als iemand betere termen er voor heeft dan hoor ik die graag.
Een van mijn volgende projecten wordt om van elk van bovengenoemde
vormen eens een hedendaagse versie te maken.
Dus een zeven- of achttal verschillende boeken
gebaseerd op deze boekvormen.

Vensterboek: Picasso in Malaga

Op de donateursdag van de Stichting Handboekbinden zat
in de goodie bag een folder over een Vensterboek.
De tekst was geschreven door Karin Cox, die vaker leuke,
kleine boeken en bijbehorende werkinstructies verzorgd.
Het basisidee van het boek is van Tine Noreille.

Mijn boek zoals ik het maak, is ongeveer twee keer zo groot
als de werkinstructie aangaf.
Dat geeft me meer ruimte om afbeeldingen in het boek te verwerken.
Want een blanco boek is voor mij geen boek.

Een paar jaar geleden was ik in Malaga en bezocht daar
het prachtige Picasso Museum. Als een museum geen
catalogus of collectieboek verkoopt dan koop ik meestal wat
ansightkaarten. Zo ook in Malaga.
Daar heb ik eerder hier al eens over geschreven.

Laat ik nou precies 12 kaarten meegebracht hebben.
Picasso in Malaga, een vensterboek, is geboren.

Het boek is nog niet af maar ik ben al een eind onderweg.
Het wordt een boek dat een sierraad is om weg te zetten maar
wat je ook als boek helemaal kunt openslaan en lezen.

 photo WP_20170716_001PicassoInMalaga.jpg

Het boek bestaat met een soort dubbele kaft waarbij in een van de twee lagen van de kaft een venster is uitgespaard. Daar steken de pagina’s door die zich openen naar mate het boek verder wordt opengevouwen.


 photo WP_20170716_002PicassoInMalaga.jpg

Picasso in Malaga. Het venster heb ik veel breder gemaakt dan de instructie aangeeft. Daar moet je wat mee experimenteren. De sterkte van het papier speelt daarbij een grote rol. Een breder venster toont eerder, meer van de pagina’s.


 photo WP_20170716_003PicassoInMalagaBriefkaarten.jpg

Dit zijn de briefkaarten die de komende dagen nog hun weg in het boek gaan vinden.


 photo WP_20170716_004PicassoInMalaga.jpg

Helemaal opengevouwen ziet het er als volgt uit. Eenvoudig te maken. Ik ben er zeker van dat de Stichting Handboekbinden geinteresseerden graag verder wil helpen.


Vredesfontein in Breda is weg

Het was van tevoren aangekondigd maar nog sneller
dan de opbouw verdwijnt de Vredesfontein uit het straatbeeld.

 photo WP_20170717_001ZoLagVanochtendOm0730DeVredesfonteinErBij.jpg

Vanochtend om half 8 was dit nog het beeld. Men was al bezig de roosters los te maken.


 photo WP_20170717_007AlleenLaatsteVlagBijVredesfontein.jpg

Vanavond, minder dan 12 uur later staat er nog een vlag met de tekst ‘Alleen?’. Inderdaad: alleen.


 photo WP_20170717_008HierStondVanochtendDeVredesfonteinNog.jpg

Op een paar lege vlaggenstokken na is het Kasteelplein leeg.


The Great Liao / De Grote Liao

The Great Liao / De Grote Liao is de naam van een dynastie
van heersers in grofweg Noord-China van 907 – 1125 na Christus.
Deze mensen leefden vooral als nomaden en dat zie je terug
in de vondsten die tentoongesteld worden in het Drents Museum.
Gisteren bezocht ik de tentoonstelling over de Khitan (naam
van het volk dat de Great Liao dynastie vormden) in Assen.

Deze voor ons onbekende cultuur levert een prachtige tentoonstelling op.
Zeer de moeite waard om daarvoor naar Drenthe te gaan.

 photo WP_20170715_004VerguldZilverenKleinoodFunctieOnbekend900-1100GrafvondstPrinsVanWeiChifeng.jpg

Verguld zilverend kleinood waarvan de functie ons onbekend is. Het is een grafvondst uit het graf van de Prins van Wei in Chifeng. 900 – 1100 na Christus.


 photo WP_20170715_007TweePrachtigeVazenLinksInDeVormVanLerenZak.jpg

Twee prachtige buidelvazen. Deze keramische vazen zijn afgeleid van en gemoddeleerd naar leren guidels die je, gevuld met vloeistof, mee kunt nemen tijdens paardrijden. Je ziet de leren naden in het keramiek.


 photo WP_20170715_008Tekst.jpg

 photo WP_20170715_007TweePrachtigeVazenLinksInDeVormVanLerenZakMetDraakDetail.jpg

Detail van de draak op de buidelvaas.


 photo WP_20170715_009Tekst.jpg

 photo WP_20170715_007TweePrachtigeVazenLinksInDeVormVanLerenZakRechtsMetAfbeeldingMythischeVogelMetMensenhoofd.jpg

Detail van het mythische wezen op de rechtervaas met de vogel met een menselijk hoofd.


 photo WP_20170715_010Paardentuig.jpg

Dat paarden belangrijk zijn voor nomaden lijkt me een open deur. Daarom is het paardentuig een goede mogelijkheid om te laten zien wat je maatschappelijke status is.


 photo WP_20170715_011VerguldPaardentuigTekst.jpg

 photo WP_20170715_010PaardentuigDetail.jpg

Detail van het verguld paardentuig. Wat ik zo mooi van de tentoonstelling vind is dat je goed de invloed kunt zien op latere kunstuitingen in China. Je ziet hier bijvoorbeeld al draken die honderden jaren later tijdens de Ming dynastie nog steeds belangrijk waren.


De graven die men sinds de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw
heeft gevonden en onderzocht, vormen op zich zelf ook
belangrijke delen van de Khitan-cultuur. De manier waarop men
dat in Assen laat zien is door twee reconstructies van tombes
met daarbij de muurschilderingen. Misschien niet zo mooi
als de originelen die uitgebreid op video, film en foto’s te zien zijn
maar de reconstructies geven een goed ruimtelijk beeld.
De volgende foto’s zijn van de reconstructie:

 photo WP_20170715_012TombeReconstructieZhangShiqingWeHebbenAllesBijOnsOmBuitenTheeTeGaanDrinken.jpg

Tombereconstructie. Tombe van Zhang Shiqing. Deze afbeelding toont bedienden die alles bij zich hebben om ergens buiten van thee te gaan genieten. Parasol, paard en theeservies.


 photo WP_20170715_013TombeReconstructieZhangShiqingDak.jpg

Tombereconstructie. Tombe van Zhang Shiqing. Plafond van een grafkamer met de dierenriem.


 photo WP_20170715_014TombeReconstructieZhangShiqingEters.jpg

Tombereconstructie. Tombe van Zhang Shiqing. Twee mannen zitten aan tafel te eten.


 photo WP_20170715_015TombeReconstructieZhangShiqingWachters.jpg

Tombereconstructie. Tombe van Zhang Shiqing. Twee wachters aan beide zijdes van de tombe.


 photo WP_20170715_016TombeReconstructieZhangShiqingOrkestMetMannelijkeMizikanten.jpg

Tombereconstructie. Tombe van Zhang Shiqing. Orkest met mannelijke muzikanten.


 photo WP_20170715_017DierenriemOpPlafondVanGraftombe.jpg

Op een groot bord met een duidelijke foto wordt uitgelegd wat je precies ziet van de dierenriem op het plafond in de tombe.


 photo WP_20170715_018ZhangZhiqingKop.jpg

 photo WP_20170715_018ZhangZhiqingTekst.jpg

 photo WP_20170715_017TombeZhangShiqing.jpg


De tentoonstellingsruimte is aan alle kanten voorzien van beelden
van de steppes waar de Khitan leefden. Op een plaats zag ik
dat men ook beelden projecteerden op die foto.

 photo WP_20170715_019ProjectieOpDeWandMetHerderEnDieren.jpg

Zo zie je hier een herder die te paard uitziet over zijn dieren.


 photo WP_20170715_020ProjectieOpDeWandMetFotoVanBegrafenis.jpg

Terwijl even later een begrafenisstoet in een graftombe verdwijnt. Er zijn tombes die men gevonden heeft die geplunderd zijn over de eeuwen, maar er zijn ook graven volledig in tact gevonden. Van die laatste zijn er grafvondsten te zien in Assen die spectaculair genoemd mogen worden. Dan gaat het bijvoorbeeld om het graf van de prinses van de staat Chen en haar echtgenoot. Het graf dateert van 1018 en is in 1986 ontdekt bij Qinglongshan in Binnen-Mongolie.


 photo WP_20170715_021GoudenMaskerVanPrinsesVanChen1018naChr.jpg

Gouden masker van de Prinses van Chen, 1018 na Christus.


 photo WP_20170715_026GoudenMaskerVanPrinsesVanChen1018naChrTekst.jpg

 photo WP_20170715_022GoudenMaskerVanPrinsesVanChen1018naChr.jpg

Gouden masker van de Prinses van Chen, 1018 na Christus.


 photo WP_20170715_023GoudenMaskerVanPrinsesVanChen1018naChrPlatGezicht.jpg

Gouden masker van de Prinses van Chen, 1018 na Christus. Een zo typisch plat gezicht.


 photo WP_20170715_023GoudenMaskerVanPrinsesVanChen1018naChrPlatGezichtMetBevestigingsgaatjes.jpg

Hier zijn in het gouden masker van de prinses van Chen mooi de gaatjes te zien waarmee het masker kon worden vastgemaakt.


 photo WP_20170715_024VerguldenZilverenRijlaarzenVanPrinsesVanChen1018naChr.jpg

Dit zijn heel speciale voorwerpen: vergulden zilveren rijlaarsen van de prinses van Chen, 1018 na Christus.


 photo WP_20170715_024VerguldenZilverenRijlaarzenVanPrinsesVanChen1018naChrDetail.jpg

Dit is een detail van een van de laarzen. Je kunt aan de gaatjes zien hoe de verschillende zilveren delen aan elkaar gezet werden.

 photo WP_20170715_025VerguldenZilverenRijlaarzenTekst.jpg


 photo WP_20170715_027StenenBeeldVanEenBoeddhistischeHeilige1000-1100NaChrAnanmiaoChifeng.jpg

Stenen beeld van een Boeddhistische heilige, 1000 – 1100 na Christus, gevonden bij de oude stad An’anmiao, Chifeng.


 photo WP_20170715_029VerguldZilverenKroonUitEenGeplunderdeTombeInHohhot900-1100NaChr.jpg

Verguld zilveren kroon uit een geplunderd graf in Hohhot, 900 – 1100 na Christus.


 photo WP_20170715_031VerguldZilverenKroonUitEenGeplunderdeTombeInHohhot900-1100NaChrMiddeninZeteltEenPhoenix.jpg

Verguld zilveren kroon uit een geplunderd graf in Hohhot met in het midden een phoenix.


 photo WP_20170715_033VerguldBronzenPlaatGraftombeVanYeluYuzhiChifeng942NaChr.jpg

Verguld bronzen plaat van de sarcofaag van Yelu Yuzhi, Chifeng. 942 na Christus.


 photo WP_20170715_033VerguldBronzenPlaatGraftombeVanYeluYuzhiChifeng942NaChrDetail.jpg

Detail van de vogelkop.

 photo WP_20170715_034VerguldBronzenPlaatGraftombeVanYeluYuzhiChifeng942NaChrTekst.jpg


Kortom, je kijkt je ogen uit.
Een fantastische chinese wereld die voor veel mensen
volledig onbekend zal zijn.
Wat een kans!

Uefa Women’s Euro 2017

Volgens mij zegt de titel ‘Uefa Women’s Euro 2017′ niet
wat dit nou precies is. Toch is het de officiele titel van
een voetbalevenement.
Voor dit evenement wordt een fanzone aangelegd in de
Willemsstraat in Breda. Gisteren zag ik ook in station Utrecht een
tot spelletjes shop omgebouwde winkel.

Onderdeel van de fanzone is een speelveldje in de Academiesingel.

 photo WP_20170715_001UefaWomenEuro2017FanZone.jpg

Speelveld in de Singel.


 photo WP_20170715_002UefaWomenEuro2017Fanzone.jpg

Deze eerste twee foto’s zijn van gisterochtend 07:00 uur.


Aaan het eind van de middag maakte ik
gisteren de volgende twee foto’s.
De fanzone is bijna gereed.

 photo WP_20170715_048DeFanzoneWordtIngericht.jpg

Men was nog druk bezig de fanzone in te richten.


 photo WP_20170715_049HetGroteSchermHangtNogNietHelemaal.jpg

Er komt een groot scherm om de wedstrijden te kunnen volgen maar dit scherm hing nog niet helemaal goed.


Laatste dag Vredesfontein

Vandaag is het de laatste dag dat de Vredesfontein
zal werken op het Kasteelplein in Breda.
Nog een laatste foto van de Vredesfontein in alle rust.

 photo WP_20170714_002DeLaatsteDagVanDeVredesfontein.jpg

De Vredesfontein opgericht op het Kasteelplein. Op warme dagen was het een groot succes. Veel mensen hebben toen genoten van deze fontein die hier is weggezet omdat we dit jaar vieren dat 350 jaar geleden De Vrede van Breda op het Kasteel werd ondertekend (24 augustus 1667).


Breda at The Met

Het Metropolitan Museum in New York is een enorm museum.
Jaren geleden ben ik er een keer geweest.
Gelukkig hebben ze vandaag de dag een grote hoeveelheid
van hun werken via het internet beschikbaar gemaakt.
Ik ging zoeken op de term ‘Breda’ en vond zo’n 144 werken
waarvan ik er een kleine 20 voorstel in een paar blog posts.
Vandaag weer een paar.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkArtistPieterBruegelTheElderNetherlandishBredaCa1525ndash1569BrusselsJanJohannesWierixNetherlandishAntwerp1549ndash1615BrusselsOneBegsInVainAtTheDoorOfTheDeafFr.jpg

Metropolitan Museum, New York, kunstenaar: Pieter Bruegel the Elder, Netherlandish, Breda (?), circa 1525 – 1569 Brussels, graveur en drukker: Jan Johannes Wierix, Netherlandish, Antwerp 1549 – 1615 Brussels: One begs in vain at the door of the deaf from Twelve Flemish Proverbs.


Dit werk levert wel wat problemen op.
Het is een werk gebaseerd op dat van Pieter Breugel de oudere
waarvan soms wordt aangegeven dat hij in Breda geboren is.

Maar mij hield de titel van het werk en de tekst die in een cirkel
om de afbeelding staat meer bezig.
De titel ‘One begs in vain at the door of the deaf’ zegt vertaald:
Men klopt tevergeefs aan op de deur bij een dove.
Maar het gedicht zegt dit (als ik het goed lees/omzet):

Wat ick klop
oft bid
t’is voor een doofmans deure
ons proue wort sober
ons cappe die verslijt
Eijlaes hebben wij t’beste
nu gheten veure
Soo wil ick mij
den bedelsack
haest maken quijt

De ‘deur van de dove’ lijkt mij hier niet letterlijk
deboeld terwijl de titel van het werk zegt dat wat je
ziet afgebeeld een man is die op de deur van een dove klopt.
Terwijl de tekst zeker ook als sterke boodschap wil geven
dat de persoon in kwestie heel snel uit de bedelstand wil geraken.

Zou het een monnik zijn: het gaat over een cappe die verslijt
en een bedelzak. Verderop staat nog iemand in dezelfde kleding.

Vervolgens wordt er gesteld dat de tekst afkomstig is van
12 Vlaamse gezegden. Die kan ik op internet helaas niet vinden.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkArtistPieterBruegelTheElderTheAlchemist.jpg

Nog een afbeelding waarvan voor de oorsprong verwezen wordt naar Pieter Breugel de oudere. Metropolitan Museum, New York, kunstenaar Pieter Bruegel the Elder, The Alchemist (de alchemist).


De volledige informatie:
Metropolitan Museum New York
Artist Pieter Bruegel The Elder Netherlandish Breda (?) Ca 1525–1569 Brussels
Philips Galle Netherlandish Haarlem 1537–1612 Antwerp
Publisher Hieronymus Cock Netherlandish Antwerp Ca 1510–1570 Antwerp
The Alchemist
After 1558
Ets

Op deze afbeelding is zoveel te zien. Ongelofelijk.
Een paar voorbeelden.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkArtistPieterBruegelTheElderTheAlchemistDetail01.jpg

Dat het om een alchemist gaat is onder andere op te maken aan deze man die in de boeken verdiept is. Hij wijst een van de titels op de pagina’s aan.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkArtistPieterBruegelTheElderTheAlchemistDetail02.jpg

Detail van de alchemist.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkArtistPieterBruegelTheElderTheAlchemistDetail03.jpg

Maar ook deze man, links op de afbeelding, laat niet veel te raden over. Die is aan het mengen, alles lijkt te borrelen, stomen en koken.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkArtistPieterBruegelTheElderTheAlchemistDetail04.jpg

Maar er staan ook hele andere gebeurtenissen op deze afbeelding. Wat zijn deze kinderen aan het doen?


 photo MetropolitanMuseumNewYorkArtistPieterBruegelTheElderTheAlchemistDetail05.jpg

Wat doen deze mensen op de achtergrond bij het ziekenhuis? Gaan ze er op bezoek of moeten ze worden opgenomen?


 photo MetropolitanMuseumNewYorkAuthorLudolphusDeSaxoniaPublisherPeterOsVanBredaZwolleDatBoeckVanDemLeuenOnsLiefsHerenIhesucristi28November1495Woodcuts.jpg

Metropolitan Museum, New York, Author (schrijver) Ludolphus de Saxonia, publisher (drukker/uitgever) Peter Os van Breda, Zwolle, Dat boeck van dem leuen ons liefs heren Ihesu Cristi, 28 November 1495, Woodcuts.


Over deze Peter Os van Breda vond in nog een tekst
bij Huygens ING op het web.

Terug naar de bron:
de geschiedenis ontrafeld met nieuwe technologie.
Dat is de missie van het Huygens ING, een onderzoeksinstituut op het gebied van geschiedenis en cultuur.
Wij willen dat bereiken door middel van inspirerend onderzoek en het maken van innovatieve tools om oude, ontoegankelijke bronnen te ontsluiten, te begrijpen en te analyseren.
Dit doen we op het gebied van de Geschiedenis, Letterkunde, Wetenschapsgeschiedenis, en Digital Humanities.

 photo PeterVanOsTeBreda.jpg

 photo MetropolitanMuseumNewYorkAuthorLudolphusDeSaxoniaPublisherPeterOsVanBredaZwolleDatBoeckVanDemLeuenOnsLiefsHerenIhesucristi28November1495WoodcutsDetail01.jpg

Houtsnede van Peter van Os van Breda.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkBartholomeusBreenberghDutchDeventer1598ndash1657AmsterdamThePreachingOfJohnTheBaptist1634OilOnWood.jpg

Dan als laatste voor vandaag dit werk. Metropolitan Museum, New York, Bartholomeus Breenbergh, Dutch, Deventer, 1598 – 1657 Amsterdam, The preaching of John the Baptist, 1634, oil on wood.


Je zegt het misschien niet op het eerste gezicht
maar dit is voor mij een combinatie van meerdere schilderijen
op een afbeelding. Bijvoorbeeld:

 photo MetropolitanMuseumNewYorkBartholomeusBreenberghDutchDeventer1598ndash1657AmsterdamThePreachingOfJohnTheBaptist1634OilOnWoodDetail01.jpg

Een druk gezelschap luistert naar Johannes de Doper die staat te preken in een romantisch landschap met dramatische ruines.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkBartholomeusBreenberghDutchDeventer1598ndash1657AmsterdamThePreachingOfJohnTheBaptist1634OilOnWoodDetail02.jpg

Maar wat is dit. Een soort Madonna met kind. In een mooie driehoekscompositie.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkBartholomeusBreenberghDutchDeventer1598ndash1657AmsterdamThePreachingOfJohnTheBaptist1634OilOnWoodDetail03.jpg

Of deze schets in olieverf voor een koning op kameel. De kameel is er al.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkBartholomeusBreenberghDutchDeventer1598ndash1657AmsterdamThePreachingOfJohnTheBaptist1634OilOnWoodDetail04.jpg

Hier dan, een heus bachanaal met rechts Bacchus zelf. Is dat een krans op zijn hoofd? hij zit erbij alsof hij op een vat zit.


Overigens de reden dat een werk van Bartholomeus Breenbergh
in de zoekresultaten naar voor komt heeft te maken met de
preek die hier is afgebeeld.

Volgens het Metropolitan:

The Preaching of John the Baptist was a popular subject in Netherlandish art, as Spanish suppression of Protestant worship had given rise to the Calvinist response of hagepreken (hedge preaching) to large crowds in the fields surrounding Antwerp, Breda, and ’s Hertogenbosch.

Met andere woorden de preken van Johannes waren populair in
de Nederlandse kunst omdat het de mensen deed denken aan de hagepreken
die plaatsvonden rond plaatsen als Antwerpen, Breda en Den Bosch.

Tuol Sleng Genocide Museum

Nog een minder leuk verhaal over Phnom Penh en het
Khmer Rouge-regime: Tuol Sleng Genocide Museum.
Het museum is gevestigd in de speciale gevangenis S-21.
Een van de vele verhoor- en martelcentra van Pol Pot.

Veel foto’s heb ik er niet gemaakt, want er was niet veel te zien.
Wat er te zien was, is verschrikkelijk.
Zeker als je weet wat het resultaat was. Dat hadden we immers net gezien.

 photo DSC_1198TuolSlengGenocideMuseum.jpg

Tuol Sleng Genocide Museum ziet er uit als een schoolgebouw. Dat was het ook voordat het regime het ging gebruiken als gevangenis voor politieke gevangenen. Het zit op de hoek van drukke straten. Het is niet groot en midden in de bewoonde wereld. Van hier vertrokken dag na dag vrachtauto’s in het donker naar de Killing fields.


 photo DSC_1199TuolSlengGenocideMuseumVerhoorMartelkamer.jpg

De benedenverdieping van de gebouwen werden gebruikt als verhoor- en administratieve ruimtes. Dit is zo’n martelruimte.


 photo DSC_1200TuolSlengGenocideMuseumVoormaligeSchool.jpg

Het terrein is ook echt een schoolterrein. Aan de zijkant schoolgebouwen, in het midden de ruimte waar scholieren wachten voor aanvang van de lessen.


 photo DSC_1202TuolSlengGenocideMuseumProvisorischeCellenInDeVoormaligeSchool.jpg

De schoolklassen zijn heringericht tot cellencomplex. Hele kleine hokken van ruw metselwerk.


 photo DSC_1203TuolSlengGenocideMuseumOnderdeelVanDeBiografieWaseenFotoVanIederSlachtoffer.jpg

In de administratieve ruimtes is te zien hoe bijvoorbeeld van iedere gevangene een foto werd genomen en een biografie werd getikt. Het is een onwerkelijke belevenis. Na Choeung Ek helemaal.


Een of twee van de voormalige gevengenen zijn dagelijks aanwezig
als hun gezondheid het toelaat.
Van Chum Mey kocht ik er het boek ‘Survivor’.
Dat boek is eerder door mij hier beschreven.

Laatste (?) Boek Behoud Bericht

Waarschijnlijk is dit het laatste bericht
over het inbinden van de jaargangen 2004 (1 publicatie)/2005,
2006 en 2007. Het is gereed!

Afgelopen woensdag is daarvoor het laatste werk verricht.
Vandaag heb ik alleen deel drie nog uit de boekenpers gehaald.

Maar woensdag begon met twee gedroogde banden in de boekenpers.

 photo WP_20170712_001InDeStapelBoekenpers.jpg

Twee boeken in de boekenpers. Het kunstleer is op de platten geplakt. Die platten en de rug moeten nu nog afgewerkt worden. Omdat ik niet veel kracht op de pers moet zetten kan dit prima.


 photo WP_20170712_003NummerTweeGereedDrieVolgtNog.jpg

Hier zie je dat bij het linker boek het leer nog teruggeslagen moet worden in het boek. Eerlijk gezegd is dat een activiteit die eenvoudig lijkt maar waar ik nog wel wat kan verbeteren. Zeker als ik net als nu geen schutblad meer aan de binnenkant van de band ga plaatsen.


 photo WP_20170712_004BijNummerDrieMoetenDeLangeKantKopEnStaartNogafgewerktWorden.jpg

Band twee is gereed, nu band drie nog. Na het naar binnenslaan van het kunstleer breng ik een bescherming aan in het boek en stop dan het boek in de boekenpers. De omslagen moeten goed plakken en blijven zitten maar niet voor eeuwig aan de pagina’s van het boek.


 photo WP_20170712_005BoekBehoudBerichtNummer1En2Gereed.jpg

Ondanks dat ik de boeken niet echt in serie maak maar een voor een, zien de boeken die gereed zijn er best redelijk uit. De grootte van de boeken zit heel dicht bij elkaar. Dat kan nog beter maar voor nu is dit okay.


 photo WP_20170713_001BoekBehoudBerichtInDrieen.jpg

Vandaag heb ik dan het derde boek ook uit de boekenpers gehaald. De omslagen waren gisteravond omgeslagen en geplakt.


 photo WP_20170713_002.jpg

Met dank aan Johan Potgieter en zijn artikel in Boek Behoud Bericht. De methode Potgieter heb ik gevolgd en ik ben blij met het resultaat: drie boeken die helemaal plat open kunnen zodat artikelen eenvoudig gecopieerd kunnen worden.


 photo WP_20170713_003.jpg

In het artikel stond eenvoudigweg: haal alle losse folders uit de tijdschriften en gooi die weg. Dat wilde ik niet. Daar heb ik iets op bedacht dat ik de volgende keer anders zou doen. Want dat extra katern dat geen pagina’s van de tijdschriften bevat, gaf de meeste moeilijkheden.


Choeung Ek Genocidal Center

Dit is een beetje een vreemde blog post over een dagje vakantie
in Azie, Cambodja om precies te zijn.
Een dag eerder waren we per boot vertrokken vanuit Chau Doc in Vietnam
naar Phnom Penh in Cambodja.

Op de eerste dag hebben we een gids georganiseerd om
The killing Fields te bezoeken.

Tussen 1975 en 1979 heerste de Khmer Rouge onder leiding
van Pol Pot over Cambodja. Gesteund door Vietnam en China (Mao)
werd er een soort agrarische staat opgelegd aan Cambodja.
Dat leidde tot de dood van ongeveer 20% van alle Cambodjanen.
de mensen kwamen om door allerlei oorzaken: van uithongering,
verplichte arbeid, slechte leefomstandigheden tot moord.

Onderdeel van deze genocide was het uitschakelen van
politieke gevangenen die eerst werden ‘verhoord’ in
speciaal daarvoor opgezette stations (bijvoorbeeld
Tuol Sleng of Security Prison 21 of S21) om daarna
te worden afgevoerd en vermoord op een van de speciale,
daarvoor geselecteerde plaatsen.

Een van die speciale plaatsen is Choeung Ek.
Deze plaats ligt dicht tegen het centrum van Phnom Penh aan
en is de officiele gedenkplaats.
Die bezoeken we eerst.

 photo DSC_1179ChoeungEkGenocidalCenterStupa.jpg

Choeung Ek Genocidal Center. Er is een stupa gebouwd om de effecten van de gebeurtenissen te visualiseren en om een plaat te maken om te gedenken. De stupa is gevuld met schedels, beenderen, kleding enz.


De geschiedschrijving is moeilijk in Cambodja.
Veel mensen die hebben geholpen bij het uitvoeren van de genocide
leven nog in Cambodja. Het land heeft nog steeds een communistisch regime.
Totalitaire regimes verdringen dergelijke gebeurtenissen liever.
Dat merk je ook aan alles wat er over geschreven wordt of wat mensen
je vertellen.
Dus als je bijvoorbeeld op wikipedia kijkt zie je verhalen die niet
precies aan elkaar gelijk zijn.

Zo staat er in het Nederlandstalige artikel van wikipedia:

Choeung Ek, ook wel de killing fields of velden des doods geheten, is een agrarisch gebied ongeveer 14 km ten zuiden van Phnom Penh in een boomgaard.
Gevangenen van Tuol Sleng werden hiernaartoe gebracht en omgebracht.
Om kogels te sparen sloegen de Rode Khmer kinderen dood door ze tegen bomen aan te slingeren of bij ouderen door hun hoofden met de achterkant van geweren in te slaan.
Ook doodbloeden werd veel toegepast.
Minimaal 20.000 mensen zijn hier omgebracht tussen 1975 en 1979.
Choeung Ek was slechts één van de vele killing fields (velden des doods) in Cambodja.

Het Engelstalige artikel wijkt op ‘details’ daarvan af.

Choeung Ek, the site of a former orchard and mass grave of victims of the Khmer Rouge – killed between 1975 and 1979 – about 17 kilometres (11 mi) south of Phnom Penh, Cambodia, is the best-known of the sites known as The Killing Fields, where the Khmer Rouge regime executed over one million people between 1975 and 1979.
Mass graves containing 8,895 bodies were discovered at Choeung Ek after the fall of the Khmer Rouge regime.
Many of the dead were former political prisoners who were kept by the Khmer Rouge in their Tuol Sleng detention center.

Today, Choeung Ek is a memorial, marked by a Buddhist stupa.
The stupa has acrylic glass sides and is filled with more than 5,000 human skulls.
Some of the lower levels are opened during the day so that the skulls can be seen directly.
Many have been shattered or smashed in.

Vertaling:

Choeung Ek is een voormalige boomgaard en een massagraf van de slachtoffers van de Khmer Rouge – vermoord tussen 1975 en 1979 – ongeveer 17 kilometer ten zuiden van Phnom Penh. Het is de best bekende plaats van de plaatsen die bekend staan als The Killing Fields, waar het Khmer Rouge-regime meer dan 1 miljoen mensen executeerde tussen 1975 en 1979. Massagraven met in totaal 8.895 lichamen werden ontdekt in Choeung Ek na de val van het Khmer rouge-regime. Veel van de doden waren politieke gevangenen die eerst werden vastgehouden in hun Tuol Sleng gevangenis.

Vandaag is Choeung Ek een gedenkplaats, gemarkeerd door een Boeddhistische stupa. De stupa heeft doorzichtige kunststof wanden en is gevuld met meer dan 5000 menseleijke schedels. De lagere niveau’s zijn overdag open zodat men de schedules direct kan zien. Veel van de schedels zijn ingeslagen of volledig verbrijzeld.

Het verschil tussen 20.000 en 8.895 slachtoffers op
de desbetreffende plaats is wel erg groot.
Dit soort onnauwkeurigheden of verkapte beschuldigingen
kom je steeds tegen.

In Choeung Ek is een kleine tentoonstellingsruimte. Heel rudimentair.
Er is een film te zien met archiefbeelden en er zijn een paar
informatieborden. Allemaal heel beperkt.

 photo DSC_1180ChoeungEkPolPot.jpg

Een van de borden toont Pol Pot, de leider van het Khmer Rouge-regime.


De tekst op dit bord is als volgt:

Pol Pot (original name Solath Sar)
Pol Pot was born in 1915 (year of the ox) in Kampong Thom province.
his father was a prosperous landowner.
At the age of six, he went to live with his brother, an official at the Royal Palace.
In Phnom Penh, he was educated at s series of French language school and as a Buddhist novice.

In 1949, he was awarded a scholarship to study in Paris, but failed to obtain a degree.
While in Paris, Pol Pot became a member of the french Communist Party and devoted his time to political activity.

Upon returning to Cambodja in 1953, he taught history and geography at a private high school and joined the clandestine communist movement.
He married Khieu Ponnary in 1956.
In 1960, he ranked number three in the then-Workers’ Party of Kampuchea.
He was named second deputy secretary in 1961 and party secretary in 1963.
He later led the Khmer Rouge army in its war against the Lon Nol regime.

Pol Pot became prime minister of democratic Kampuchea in 1976 and resigned in 1979, but remained an active leader of the Khmer rouge.
He lived in exile, mainly in Thailand, unril his death on April 15, 1998.
His body was cremated on april 17, 1998.

Vertaling:

Pol Pot (werkelijke naam Solath Sar)
Pol Pot is geboren in 1915 (het jaar van de Os) in de provincie Kampong Thom, zijn vader was een welvarende landeigenaar. Op zesjarige leeftijd ging hij bij zijn broer wonen die werkte op het koninklijk paleis in Phnom Penh. Daar werd hij opgeleid op Franstalige scholen (dat staat er niet letterlijk maar ik denk niet dat hier bedoeld wordt dat hij les kreeg aan een school waar alleen de Franse taal op het programma stond) en was een beginnend Boeddhistische monnik (iets wat heel normaal was voor jongen mensen in Cambodja en dat niet betekent dat iemand ook monnik wordt).
In 1949 krijgt hij een beurs om in Parijs te gaan studeren maar maakt zijn studie niet af. Terwijl Pol Pot in Parijs was werd hij lid van de Communistische Partij en wijdde zijn tijd aan politieke activiteiten.
Terug in Cambodja in 1953 gaf hij les in geschiedenis en aardrijkskunde op een prive universiteit en werd lid van de clandestiene communistische beweging.
Hij trouwde Khieu Ponnary in 1956.
In 1960 was hij nummer 3 in de toenmalige Arbeiderspartij van Kampuchea.
In 1962 werd hij tweede ondersecretaris en in 1963 partijsecretaris.
Later was hij de legerleider van de Khmer Rouge in de strijd tegen het Lon Nol-regime
Pol Pot werd eerste minister in 1967 van Democratisch Kampuchea en diende zijn ontslag in, in 1979, maar bleef de aanvoerder van de Khmer rouge.
Hij leefde in ballingschap in vooral Thailand tot aan zijn dood op 15 april 1998.
Op 17 april 1998 werd zijn lichaam gecremeerd.

In deze tekst staat bijvoorbeeld ‘but failed to obtain a degree’.
Dat betekent: Pot Pot slaagde er niet in af te studeren.
Ergens anders las ik: de beurs van Pol Pot kwam te vervallen
waardoor hij gedwongen was terug te keren van Parijs naar Cambodja.
Zelfde resultaat, maar in de eerste verklaring is Pol Pot te dom
om af te studeren en in de tweede verklaring is Pol Pot slachtoffer.
37 Jaar na deze genocide is de waarheid nog ver te zoeken.

 photo DSC_1181ChoeungEk23BiographiesOfVictimsOfToulSlengPrisonCollectedJan7th1979MrVannNathSurvivor.jpg

Deze plaat in Choeung Ek toont 23 documenten, 23 bibliografieen van slachtoffers van de Khmer Rouge. Wanneer de mensen werden opgesloten en ‘verhoord’ in bijvoorbeeld Tuol Sleng werd van hen een biografie gemaakt. Om er zeker van te zijn dat men de juiste persoon had. Een van de overlevers dankt zijn leven aan het feit dat hij technisch was en de schrijfmachine kom repareren die men in Tuol Sleng gebruikte om deze levensverhalen vast te leggen. Op 7 januari 1979 werden deze 23 documenten verzameld door Mr. Vann Nath en sindsdien bewaard. Mr. Vann Nath overleefde de genocide.


 photo DSC_1182ChoeungEk23BiographiesOfVictimsOfToulSlengPrisonCollectedJan7th1979MrVannNathSurvivor.jpg


 photo DSC_1184WayToChoeungEkKillingFields.jpg

Informatiebord. De tekst is onder andere afkomstig van het boek van Chum Mey dat eerder op mijn blog besproken is.

 photo DSC_1185ChoeungEkRemembranceOfS-21SurvivorsMrChumMeyBordenInKleineTentoonstellingsruimte.jpg


 photo DSC_1186ChoeungEkIneenKleineTentoonstellingsruimteEenGeschilderdVerslagVanDeGebeurtenissen01.jpg

In de tentoonstellingsruimte zijn ook een aantal schilderijen te zien die een geschilderd verslag van het genocideproces weergeven (gevangenneming, marteling, nachtelijk vervoer naar de Killing fields en moord).

 photo DSC_1186ChoeungEkIneenKleineTentoonstellingsruimteEenGeschilderdVerslagVanDeGebeurtenissen02.jpg


 photo DSC_1187ChoeungEkStupa.jpg


Na de tentoonstelling volgt een korte rondleiding over the Killing Fields.
Het einde is dan de stupa.


 photo DSC_1188ChoeungEkOpgravingskuilen.jpg

Choeung Ek. Opgravingskuilen.


 photo DSC_1189ChoeungEkMenselijkeRestenInHetVeld.jpg

In het zand bij Choeung Ek liggen nog menselijke resten zoals bijvoorbeeld tanden.


 photo DSC_1190ChoeungEkDeBoomgaardBevatteChineseGravenRestant.jpg

Ooit was de boomgaard ook in gebruik als Chinese begraafplaats. Daarvan zijn nog sporen terug te zien.


 photo DSC_1191ChoeungEkDeStupaIsToegankelijk.jpg

Choeung Ek. De stupa is toegankelijk.


 photo DSC_1192ChoeungEkBinnenkantStupa.jpg

Op verschillende etages liggen daar de menselijke resten opgestapeld.


 photo DSC_1193ChoeungEkSchedelsEnBeenderenInDeStupa.jpg

Choeung Ek. Schedels en beenderen in de stupa.


 photo DSC_1194ChoeungEkKledingInDeStupa.jpg

Kleding.


 photo DSC_1195SchedelsInDeStupa.jpg


 photo DSC_1196ChoeungEkSchedelsInDeStupa.jpg


 photo DSC_1197ChoeungEk.jpg

Choeung Ek Genocidal Center.


Boekjes geinspireerd door De Papieren Eenhoorn

De Papieren Eenhoorn heeft een soort bouwpakketje
uitgebracht naar een Middeleeuws voorbeeld van een boekje
dat je bij je kunt dragen en raadplegen wanneer het je schikt.
Het bouwpakketje leverde het bruine boekje op,
ik heb er zelf de blauwe boekjes bijgemaakt.

 photo DSC_2442MiddeleeuwsBoekjeOntwerpDePapierenEenhoornAlsInspiratie.jpg

Boekjes geinspireerd op bouwpakket van De Papieren Eenhoorn.


Breda in The Met

Het Metropolitan Museum is een groot internationaal bekend museum.
in hun collectie heb ik gezocht op de zoekterm ‘Breda’.
Ik vond er 144 resultaten, veel daarvan met afbeelding.
Daar heb ik er een aantal geselecteerd en die komen hier voorbij.
Gisteren onder andere de prent van Romeyn de Hooghe.
Daar kom ik vandaag nog even op terug.

Op dit moment lees ik het boek dat onder redactie van Raymond Kubben tot stand kwam:
De Vrede van Breda – Ginder ’t vreeverbont bezegelt.
Het boek bestaat uit een groot aantal essays die diverse aspecten van de Vrede van Breda belichten.
Zoals het essay van Helmer Helmers: Onder schijn van trek tot vrede.
Politieke spanningen in de Nederlandse vredespubliciteit.
Overigens gebruikt het boek de afbeelding van Romeyn de Hooghe heel regelmatig.

 photo WP_20170710_002PrentVanRomeynDeHoogheAlsillustratie.jpg

De prent van Romeyn de Hooghe als illustratie in het boek De Vrede van Breda onder redactie van Raymond Kubben.


Het is een prachtig boek met diepdruk op de band.
Mooi geillustreerd, twee leeslinten.
Mooie, kwalitatief goede essays.
Echt een boek met diepgang in vele betekenissen.

 photo WP_20170710_001DeVredeVanBredaGinderTVreeverbontBezegeltRedRaymondKubben.jpg

De Vrede van Breda – Ginder ’t vreeverbont bezegelt, onder redactie van Raymond Kubben.


In dat essay van Helmer Helmers las ik vanavond de volgende tekst:

In het najaar van 1667 verscheen bij Nicolaes Visscher in Amsterdam een prachtige prent over de ‘Vreede-handelingh tot Breda’.
Centraal op de prent- ontworpen door de beroemde Romeyn de Hooghe – staat de met diplomaten volgepakte Grote Zaal van het kasteel afgebeeld waar de vrede werd beedigd.
Daaromheen zien we scenes die met de vredessluiting samenhingen: boven en onder de intocht en het vertrek van de Engelse ambassadeurs, beide met veel pracht en praal omgeven,
links en rechts de afkondigingen en vieringen na ratificatie. De prent ademt een harmonieuze, onproblematische sfeer. Net als in veel andere nieuwsbronnen is er speciale aandacht voor het vuurwerk en de symbolische wijnfonteinen, die bij de huizen van de gezanten van Engeland, de Staten-Generaal en Denemarken werden opgericht en door het volk gretig worden gebruikt.
De boodschap die De Hooghe uit wil dragen, is duidelijk: in plaats van bloed werd er nu wijn vergoten, want de vrede werd door hoog en laag gevierd als een triomf van de Europese diplomatieke gemeenschap.

In de tekst gaat het boek nog verder met zeer interessante
aanvullingen op de rol van prenten zoals deze.
Vandaag sluit ik af met een laatste detail van de prent.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaRoosen daar de eyn seer aerdigh uytsprongh.jpg

Het huis van de Engelse ambassadeurs in Breda. Maar de nadruk ligt in het commentaar bij dit prentje bij het spectakel: Roosen daar de wyn seer aerdigh uytsprongh. Let op de fontein waar uit rozen wijn spuit.


De afbeeldingen die het Metropolitan beschikbaar stelt zijn van hoge kwaliteit.
Soms is het niet gelijk duidelijk waarom je een bepaald werk te zien krijgt
als zoekresultaat.
Bijvoorbeeld: waarom vind ik de Aanbidding door de koningen, een tapijt uit
ongeveer 1535 als een van de resultaten?

 photo MetropolitanMuseumNewYorkAdorationOfTheKingsCa1530ndash1535.jpg

Metropolitan Museum New York, Adoration of the Kings, ca. 1530 – 1535.


Om daarop het antwoord te vinden moet je wel even zoeken:

Design attributed to Bernard van Orley (Netherlandish,
Brussels ca. 1492–1541/42 Brussels) or a member of his workshop.
Elements of the central group are derived from Tommaso Vincidor
(Tommaso di Andrea) (Italian, Bologna ca. 1517–ca. 1536 Breda (?))
’s “Adoration” for the Scuola Nuova tapestries.
Maker: Possibly woven in the workshop directed by Pieter van Aelst the Younger
(Flemish, active 1509–55).

Dus een van de elementen van de centrale groep op dit kleed komt overeen
met een tapijt ontworpen door iemand die mogelijk in Breda is overleden.

Het kleed is overigens prachtig al lijkt me het hier en daar
een beetje versleten.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkAdorationOfTheKingsCa1530ndash1535Bloemenrand.jpg

De bloemenrand is indrukwekkend.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkAdorationOfTheKingsCa1530ndash1535VeelAandachtVoorArchitectuurInDeCompositie.jpg

In de compositie is veel aandacht voor architectuur. Een van de centrale figuren stapt dan ook de afbeelding binnen.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkAdorationOfTheKingsCa1530ndash1535Josef.jpg

Nu weet ik niet of dit Jozef is, hier op de achtergrond, maar ik vind hem een beetje chagrijnig kijken naar die koningen die met al die cadeau’s komen. Hij vertrouwt het niet.


Breda in de collectie van het Metropolitan Museum in New York

Het Metropolitan is een van de grote musea in de wereld.
Wat zouden die hebben van Breda, of over Breda?
Via hun website vond ik 177 voorwerpen.
Veertien er van heb ik gedownload en die gaan
de komende tijd hier passeren.
Vandaag twee werken.
Bekende werken.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkBartolomeacuteMauraTheSurrenderAtBredaOrLasLanzasTheLancesAfterVelaacutezquez1876EtchingOnWovePaper.jpg

Laten we beginnen met Bartolome Maura, The surrender at Breda or Las Lanzas (The Lance) after Velazquez, 1876, etching on wove paper. Ja dat kennen we allemaal. Las Lanzas. Dit werk is door veel kunstenaars op doek of papier gezet. Wat opvalt bij deze ets is dat het gezicht op Breda dat op het doek van Velazquez zo goed te zien is op de achtergrond hier helemaal ontbreekt.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBreda.jpg

Het tweede werk is ook een topper. Romeyn de Hooghe, Peace Conference At Breda. Een soort stripverhaal gecombineerd met journalistiek. Aan de hand van de individuele platen wordt het verhaal verteld van de Vrede van Breda in 1667, nu 350 jaar geleden.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaAfbeeldingBovenAanMetHetLiesbosOpDeAchtergrond.jpg

Als we de bovenste plaat langslopen dan zie je de aankomst van de Engelse ambassadeurs aan je ontrollen. Links zie je een stuk van een stoet met op de achtergrond het Liesbos.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaAfbeeldingBoven6 Hare Bijhebbende Edellieden En Pagien.jpg

Vervolgens zie je, met op de achtergrond Het Speelhuys, ‘Hare bijhebbende edellieden en pagien’. Anders gezegd de edelen en pages die de Engelse ambassadeurs bij zich hadden tonen zich hier.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaAfbeeldingBovenDeTropettersVanDeEngelseAmbassadeurs.jpg

Vervolgens kijken we naar de trompetters die de ambassadeurs meegenomen hadden. Men wil indruk maken en kosten nog moeite worden gespaard.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaAfbeeldingBovenInDeVerteDeStadBreda.jpg

In de verte zie je dan de stad Breda liggen. Op de voorgrond een van de koetsen van de ambassadeurs.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaCentraleAfbeelding.jpg

De centrale afbeelding richt zich op de onderhandelingstafel. Het is een wat romantische voorstelling want in werkelijkheid werden de meeste onderhandelingen in klein gezelschap gehouden. Het is deze afbeelding die ik onlangs kreeg op het Kasteel van Breda als formulier voor een kleurwedstrijd.


 photo WP_20170709_002DeVredeVanBredaKleurplaat.jpg

De centrale afbeelding van de ets van Romeyn de Hooghe als kleurplaat.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaDeModeVanDieTijd.jpg

De plaat in het midden laat ons zien hoe de upper class zich kleedde in de zeventiende eeuw. Veel linten en strikken en grote pruiken.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaDrukPratendEnGebarend.jpg

De onderhandelaar praten druk met elkaar. Hebben allerlei documenten bij zich en maken brede gebaren.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaInEenPogingOverHetPubliekHeenTeKijkenMoetIemandZichVasthoudenAaneenWandtapijt.jpg

Dat terwijl sommige toeschouwers van alles bedenken om maar zicht te krijgen op al die diplomatieke actie. Sommigen moeten zich aan de wandtapijten vasthouden om niet te vallen.


Stiekem gemaakt

De FutureDome is gevestigd in de voormalige Koepelgevangenis is Breda.
Als ik de kans krijg foto’s te maken dan grijp ik die aan.
Gisteren was ik in de FutureDome dat niet alleen het koepelvormige
oude gevangenisgebouw omvat maar een groot aantal bijgebouwen heeft.
Sommige daarvan zijn modern. Er zijn ook sportvelden.

Eerder bekeek in de oude rechtbank.
De foto’s daarvan kun je hier zien.

Gisteren stond de deur open van gebouw O.

 photo WP_20170708_014FutureDomeGebouwMVoormaligeKoepelgevangenisInBreda.jpg

Dit is gebouw O. Het loopt parallel aan de Kloosterlaan. Je ziet de deeur open staan (rechts van het midden van de foto). Dus even naar binnen en dan gaat er een heel bijzondere wereld voor je open.


 photo WP_20170708_006.jpg

Dit is zowat het traditionele beeld dat we hebben van een gevangenis.


 photo WP_20170708_007.jpg


 photo WP_20170708_008.jpg


 photo WP_20170708_009.jpg

Er is niks luxe aan. Alles wat er moet zijn is er maar dat is het dan ook wel.


 photo WP_20170708_010WatTeDoenBijBrand.jpg

Wat te doen bij brand in vier talen.


 photo WP_20170708_011.jpg

Op de derde verdieping.


 photo WP_20170708_012.jpg


 photo WP_20170708_013EenCel.jpg

Zo ziet er dan een cel uit.


Update Boek Behoud Bericht

Nu het eerste boek goed gelukt is kan ik met de overige twee
jaargangen goed aan de slag.

Boek 2 was al genaaid en gelijmd, maar nog niet gesneden.
Dat boek wil ik nu geel verven.
Ik had ook extra papier op de platten kunnen aanbrengen om
het doorschijnen van de rode kleur van het textiel tegen te gaan.
Maar ik heb nog een tube gele wateroplosbare olieverf liggen
die al aardig hard begint te worden. Als die werkt
dan heeft die een goede bestemming gekregen.

Boek 3 was nog niet genaaid.

 photo WP_20170708_001Booek2OnderHetMes.jpg

Boek 2 onder het mes.


 photo WP_20170708_002Boek2InDeSnijmachine.jpg


 photo WP_20170708_003Boek2MooiSchoongesneden.jpg

Mooi schoongesneden.


 photo WP_20170708_005Boek2PlattenGelijmdLigtTeDrogenInBoekenpers.jpg

Voorzien van de platten kan het in de boekenpers om te drogen.


 photo WP_20170708_016Boek2GeelGeverfdOmDoorschijnenMinderTeMaken.jpg

Later op de dag heb ik het boek uit de boekenpers gehaald en het hele stuk textiel geel geverfd. Het droogt erg snel met dit weer.


 photo WP_20170708_015Boek3DeLaatsteKaternenInbinden.jpg

Tussendoor is boek 3 ingenaaid…


 photo WP_20170708_017Boek3IngebondenLigtTeDrogenInDeBoekenpers.jpg

…en voorzien van lijm (PVA) ligt het nu te drogen in de boekenpers.


Boottocht in Chau Doc

Als je in Zuid Vietnam bent dan zul je heel regelmatig water tegenkomen.
Wij houden van een boottochtje en dus hebben we op 2 januari
van dit jaar in Chau Doc een boottocht gemaakt.

 photo DSC_1145ChauDocUitzichtOpDeRijstvelden.jpg

Maar de ochtend begon met een uitzicht op de rijstvelden.


 photo DSC_1146BoottochtChauDocDeBootLigtNogAanDeKant.jpg

We stapten de boot in die aan de kant van de rivier lag midden tussen het hardnekkige groen. Het is niet eenvoudig om hier uit te komen.


 photo DSC_1147BoottochtChauDoc.jpg

In Chao Doc is de rivier breed. Er zijn veel activiteiten aan de rivier. Vanhier zullen we op 3 januari met een boot naar Phnom Penh in Cambodja gaan. Maar vandaag rustig genieten op het water.


 photo DSC_1149BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1151BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1152.jpg


 photo DSC_1154BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1156BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1157BoottochtChauDoc.jpg

De foto’s spreken voor zich. Het is er mooi, rustig en meestal warm.


 photo DSC_1158BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1161BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1163BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1164BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1165BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1166BoottochtChauDoc.jpg

Borden afwassen in de rivier lijkt me niet zo’n goed plan. Ook niet in Zuid Vietnam. Misschien is dit de eerste grove reiniging van de kommen.


 photo DSC_1168BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1169BoottochtChauDoc.jpg

Gelukkig bood de boot veel bescherming van de zon.


 photo DSC_1170BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1171BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1172BoottochtChauDoc.jpg


 photo DSC_1176ChaiDocBuddhaOpEenLotus.jpg

Het hotel lag vlak bij een Boeddhistische tempel. Dus daar zijn we even naar toe gewandeld.


 photo DSC_1177TempelInChauDoc.jpg

Het was er heerlijk rustig en soms koel want men was met veel water de paden en de gebouwen aan het schoonmaken.


Korte impressie Chau Doc (Vietnam)

De rit van Can Tho naar Chau Doc nam nogal wat tijd in beslag.
Maar een korte wandeling konden we op 1 januari van dit jaar
er wel even maken.
Een korte serie foto’s.

 photo DSC_1136KorteWandelingDoorChaoDocAanDeRivier.jpg

Ook Chau Doc ligt aan de Mekong rivier. Die rivier loopt door Zuid Vietnam en in Cambodja door (of eigenlijk andersom). Dat is de volgende bestemming. Onderweg genieten we van het water en alles wat er op of langs te zien is.


 photo DSC_1137ChaidocPlaatsAanDeMekongOnzeLaatstePlaatsVoorCambodja.jpg

Het hotel waar we verblijven heeft twee vestigingen in deze stad. Een aan de rivier en een op een heuvel in de buurt. Wij zitten op de heuvel en maken gebruik van een pendeldienst van het hotel tussen de twee vestigingen om aan de rivier te komen (en terug).


 photo DSC_1138ChaoDoc.jpg


 photo DSC_1139DeVeerbootAchterHetHek.jpg

De veerboot (niet naar Cambodja maar gewoon om de rivier over te steken).


 photo DSC_1140Viswinkel.jpg

Een viswinkel langs de rivier.


 photo DSC_1141DestaatAlLaag.jpg

De zon staat al wat lager en daarom krijg je van die mooie lange schaduwen.


 photo DSC_1142.jpg

We zijn natuurlijk pas een paar dagen na de Kerst.


 photo DSC_1143eenKerststalInHetStraatbeeld.jpg

Buiten zien we deze kerststal met grote rotsformaties.


 photo DSC_1144OfJeKipWilt.jpg

Of je nog kip wilt?


Update Boek Behoud Bericht

De afgelopen tijd was mijn grootste zorg of de rug
van de kunstleren band wel goed op zijn plaats zal vallen.
Letterlijk.
Toen ik het boek uit de boekenpers haalde en het eens
helemaal open vouwde bleek de methode Johan Potgieter
prima te werken.

 photo WP_20170705_001BoekKanPlatOpenEnLeerOpDeRugVouwtZichMooiWeg.jpg

Hier moet de kunstleren omslag om de platten nog gemaakt worden maar het materiaal zit al wel op de platten bevestigd. Je ziet dat als je het boek helemaal openvouwt er een soort tunnel ontstaat omdat het kunstleer bij de rug naar buiten wijkt. Precies wat ik gehoopt had. Nu is het een kwestie van het kunstleer goed om de platten te krijgen. Om de rug zo stevig mogelijk te maken vouw ik de flapjes die overblijven bij de rug, na lijmen, terug naar binnen. Het materiaal zit daar dan dubbel (= steviger) en vast aan zichzelf en de extra strook boekbindlinnen die ik er aangebracht hebt.


 photo WP_20170705_002DeHoekenOpMaatSnijden.jpg

Hoekjes afsnijden. Bij de rug is het kunstleer ook doorgesneden. Om het naar binnenvouwen goed mogelijk te maken is daar een klein strookje, ter dikte van het karton weggesneden.


 photo WP_20170705_003GeenExtraSchutbladGewoonNetjesDeHoekenAfgewerkt.jpg

Je kunt hier natuurlijk een extra sierpapier aanbrengen maar dan moet je iets vinden wat bij dat geel past. Ik vind het zo mooi. De ‘rugflapjes’ die ik later ga invouwen zijn hier te zien.


 photo WP_20170705_004ZilverpapierTekenPlakkenRugNaarBinnengevouwenEnGeplakt.jpg

Ik stop er aluminiumfolie tussen de band en het boekblok om te voorkomen dat het papier tegen het kunstleer aan plakt en dan kan het nog even in de boekenpers. Te zien is dat het naar binnenvouwen van het kunstleer aan de rug goed werkt. Was een eenvoudige handeling.


 photo WP_20170705_005NuGauwWeerInDeBoekenpers.jpg

Na het drogen in de boekenpers ziet het boek er als volgt uit. Ik ben tevreden. Wat ik minder vind is dat het gele kunstleer een beetje doorschijnt. Het rode textiel dat ik gebruikt heb om de katernen op te naaien, kun je door het kunstleer zien. Daar moet ik iets op verzinnen bij de volgende twee exemplaren.


 photo WP_20170705_006GeenStrookjesKartonAlsNaaiHulpmiddelMaarSateprikkers.jpg

Terwijl boek 1 ligt te drogen kan ik beginnen aan het naaien van boek twee. Gebruikte ik de vorige keer strookjes karton als hulpmiddel, nu ben ik overgestapt op sateprikkers. In drie maten. Ervaren wat het beste werkt (de kleinste maat).


 photo WP_20170705_009BoekNummer2Ingenaaid.jpg

Boek 2 ingenaaid.


 photo WP_20170705_011BoekNummer1MetLeelint.jpg

Hopelijk worden boeken 2 en 3 net zo mooi of mooier.


Kunstvaria

Vandaag is een van de werken een tapijt.
Dat gebeurt niet vaak!
India, China, Zuid-Amerika en Picasso in 1 blog.

 photo BrianClarkeNightOrchid2332015WatercolourOnBlackCard.jpg

Brian Clarke, Night orchid 233, 2015, watercolour on black card.


 photo DavidClaerboutOlympiaStadionImpressionOfRain2015GewassenInktEnPotloodOpPapier.jpg

David Claerbout, Olympia stadion – Impression of rain, 2015, gewassen inkt en potlood op papier.


 photo CarlosMeacuteridaUntitled1925middot1927SinTituloPartOflmagenesDeGuatemalaLithograph.jpg

Carlos Merida, Untitled, 1925 midd of 1927 (sin titulo), part of lmagenes de Guatemala, lithograph.


 photo ErnstLudwigKirchnerAcrobaticDancersCartwheeling1913ColourWoodcutOnPaper.jpg

Ernst Ludwig Kirchner, Acrobatic dancers, cartwheeling, 1913, colour woodcut on paper.

Waar die kleur dan precies is weet ik niet.
Ik geloof direct dat dit een houtgravure is, maar kleur?


 photo AlpanaAhujaPadhchinhPreciousEarth2016AcrylicOnCanvas.jpg

Alpana Ahuja Padhchinh, Precious Earth, 2016, acrylic on canvas.


 photo AlexanderRodchenkoConstructionNo951919.jpg

Alexander Rodchenko, Construction no 95, 1919.


 photo MisaoWatanabeRedSceneryCarpetWoolCotton.jpg

Misao Watanabe, Red scenery, carpet of wool and cotton.


 photo PabloPicassoTaureausignedAndDatedPicasso10.7.59IndianOnkOnPaper.jpg

Pablo Picasso, Taureau, signed and dated: Picasso 10.7.59, Indian ink on paper.


 photo HuangYuxingTreesOfMaturity2016AcrylicOnCanvas.jpg

Huang Yuxing, Trees of maturity, 2016, acrylic on canvas.


 photo SeanScullyLandlineRedVeined2016OilOnAluminium.jpg

Sean Scully, Landline Red Veined, 2016, oil on aluminium.