Breda in The Met

Breda in de verzameling van het Metropolitan Museum in New York.
De eerste werken waren duidelijk terug te verwijzen naar Breda.
Maar nagelang je verder komt wordt dat steeds moeilijker en steeds leuker.
Vandaag nog eens drie verrassingen.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkCallingCardRenoir.jpg

Pierre-Auguste Renoir, calling card. Artist: Anonymous, circa. 1864–1919. Inscribed in plate across center: “PIERRE AUGTE RENOIR”; lower right: “28, rue Bréda” [crossed out in graphite]


Between the years of 1977 and 1989, F. C. Schang donated a group of 64 artists’ calling cards to the Metropolitan Museum of Art.
Schang began collecting calling cards as an accompaniment to his stamp collection;
however, the former eventually eclipsed the latter.
Now a part of the Drawings and Prints Department’s permanent collection, the calling cards are housed in an album that also includes Schang’s collection of stamps and other ephemera.
Calling cards are thought to have originated in Britain with the habit of writing messages
on the backs of playing cards. Ladies used hearts while men chose from diamonds or spades.
Special cards designed for such messages began to appear in the mid-18th century.
Printed with one’s name and, later, their address, engraved calling cards were originally used only by the nobility and upper class. Those who could not afford to have cards printed would write their names on white paper or unglazed pasteboard.
By the beginning of the 19th century, the calling card was a firmly-established social necessity.
For many, the card was used for dating, or “calling” upon a potential love interest.
But it became popular among artists as well, many of whom used them to send notes and direct potential patrons to their studio. (See: Banfield 1989, pp. 1-4.)

Korte samenvatting:
Het museum ontving een verzameling ‘calling cards’.
Dat waren kaartjes die men (adel, upper class) aan elkaar gaf om
daarmee een bezoek aan elkaar de bevestigen.
Het begon waarschijnlijk met het uitwisselen van speelkaarten met
daarop het adres geschreven.
Vrouwen gebruikten kaarten met het symbool ‘Harten’ en mannen gebruikten
‘Ruiten’ of ‘Schoppen’. Maar later werden het gedrukte kaartjes.
Een beetje zoals we nu business cards uitwisselen.
Vergeet niet dat niet alle kunstenaars zoals Van Gogh armoedig waren.

Blijkbaar woonde Renoir eens in de Rue de Breda.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkFranciscoDeZurbaraacutenSpanishFuenteDeCantos1598ndash1664MadridTheBattleBetweenChristiansAndMoorsAtElSotilloCa1637ndash1639OilOnCanvas.jpg

Metropolitan Museum – New York, Francisco de Zurbarán, Spanish, Fuente de Cantos 1598 – 1664 Madrid, The Battle between Christians and Moors at El Sotillo, circa. 1637 – 1639, oil on canvas.

In 1370 the Spanish forces were saved from a night ambush when a miraculous light revealed the hidden Moorish troops.
This picture depicting the miraculous event was painted for the apse of the Carthusian monastery of Nuestra Señora de la Defensión in Jerez de la Frontera.
It formed part of a large, three-tiered altarpiece which comprised fourteen paintings and additional sculptures.

Op zich lijkt dit helemaal niets met Breda te maken te hebben, maar
als we het beeld beter bekijken vallen de lanzen aan de linkerkant wel op.
Lijkt wel een beetje op Velazquez (Las Lanzas).

 photo MetropolitanMuseumNewYorkFranciscoDeZurbaraacutenSpanishFuenteDeCantos1598ndash1664MadridTheBattleBetweenChristiansAndMoorsAtElSotilloCa1637ndash1639OilOnCanvasDeLanzen.jpg

In de toelichting op dit werk op de site van het Metropolitan
wordt inderdaad naar het schilderij van Velazquez verwezen.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkEdwaertCollierDutchBredaCa1640ndashafter1707LondonOrLeidenVanitasStillLife1662OilOnWood.jpg

Metropolitan Museum – New York, Edwaert Collier, Dutch, Breda, circa 1640 – after 1707 London or Leiden, Vanitas still life, 1662, oil on wood.


Edwaert Collier is me volledig onbekend.
Maar blijkbaar is hij in Breda geboren.

Het schilderij bevat een aantal leuke details.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkEdwaertCollierDutchBredaCa1640ndashafter1707LondonOrLeidenVanitasStillLife1662OilOnWoodJacobCats.jpg

Allereerst zien we hier een klein portret van Jacob Cats als raadspensionaris van Holland.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkEdwaertCollierDutchBredaCa1640ndashafter1707LondonOrLeidenVanitasStillLife1662OilOnWoodAlmanakMetECEnDeRingMetEK.jpg

Op het schilderij ligt ook een almanak. Naast de titelpagina zien we de Letters EC en het jaartal 1662. EC staat voor Edwaert Collier. 1662 is het jaar waarin het schilderij gemaakt is. Op de ring die er rechtsvoor ligt staan ook twee letters EK. Volgens Wikipedia: Zijn voornaam kan ook gespeld worden als “Edward”, “Eduwaert”, “Edwart” of “Evert” en zijn achternaam als “Colyer” of “Kollier”. Voorkeurspelling is: “Edwaert Collier”.

Breda in de collectie van het Metropolitan Museum in New York

Het Metropolitan is een van de grote musea in de wereld.
Wat zouden die hebben van Breda, of over Breda?
Via hun website vond ik 177 voorwerpen.
Veertien er van heb ik gedownload en die gaan
de komende tijd hier passeren.
Vandaag twee werken.
Bekende werken.

 photo MetropolitanMuseumNewYorkBartolomeacuteMauraTheSurrenderAtBredaOrLasLanzasTheLancesAfterVelaacutezquez1876EtchingOnWovePaper.jpg

Laten we beginnen met Bartolome Maura, The surrender at Breda or Las Lanzas (The Lance) after Velazquez, 1876, etching on wove paper. Ja dat kennen we allemaal. Las Lanzas. Dit werk is door veel kunstenaars op doek of papier gezet. Wat opvalt bij deze ets is dat het gezicht op Breda dat op het doek van Velazquez zo goed te zien is op de achtergrond hier helemaal ontbreekt.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBreda.jpg

Het tweede werk is ook een topper. Romeyn de Hooghe, Peace Conference At Breda. Een soort stripverhaal gecombineerd met journalistiek. Aan de hand van de individuele platen wordt het verhaal verteld van de Vrede van Breda in 1667, nu 350 jaar geleden.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaAfbeeldingBovenAanMetHetLiesbosOpDeAchtergrond.jpg

Als we de bovenste plaat langslopen dan zie je de aankomst van de Engelse ambassadeurs aan je ontrollen. Links zie je een stuk van een stoet met op de achtergrond het Liesbos.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaAfbeeldingBoven6 Hare Bijhebbende Edellieden En Pagien.jpg

Vervolgens zie je, met op de achtergrond Het Speelhuys, ‘Hare bijhebbende edellieden en pagien’. Anders gezegd de edelen en pages die de Engelse ambassadeurs bij zich hadden tonen zich hier.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaAfbeeldingBovenDeTropettersVanDeEngelseAmbassadeurs.jpg

Vervolgens kijken we naar de trompetters die de ambassadeurs meegenomen hadden. Men wil indruk maken en kosten nog moeite worden gespaard.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaAfbeeldingBovenInDeVerteDeStadBreda.jpg

In de verte zie je dan de stad Breda liggen. Op de voorgrond een van de koetsen van de ambassadeurs.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaCentraleAfbeelding.jpg

De centrale afbeelding richt zich op de onderhandelingstafel. Het is een wat romantische voorstelling want in werkelijkheid werden de meeste onderhandelingen in klein gezelschap gehouden. Het is deze afbeelding die ik onlangs kreeg op het Kasteel van Breda als formulier voor een kleurwedstrijd.


 photo WP_20170709_002DeVredeVanBredaKleurplaat.jpg

De centrale afbeelding van de ets van Romeyn de Hooghe als kleurplaat.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaDeModeVanDieTijd.jpg

De plaat in het midden laat ons zien hoe de upper class zich kleedde in de zeventiende eeuw. Veel linten en strikken en grote pruiken.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaDrukPratendEnGebarend.jpg

De onderhandelaar praten druk met elkaar. Hebben allerlei documenten bij zich en maken brede gebaren.


 photo MetropolitanMuseumNewYorkRomeynDeHooghePeaceConferenceAtBredaInEenPogingOverHetPubliekHeenTeKijkenMoetIemandZichVasthoudenAaneenWandtapijt.jpg

Dat terwijl sommige toeschouwers van alles bedenken om maar zicht te krijgen op al die diplomatieke actie. Sommigen moeten zich aan de wandtapijten vasthouden om niet te vallen.


Gelezen

 photo WP_20161022_003HermanHugoHetBelegVanBredaObsidioBredana.jpg

Herman Hugo, Het beleg van Breda, Obsidio Bredana.


Het beleg van Breda 1624 – 1625 was een van de gebeurtenissen in
de Tachtigjarige Oorlog.
Vooral de vestingwerken krijgen internationaal heel veel aandacht.
Velazquez zal het dan ook vastleggen op zijn schilderij Las Lanzas
en de aalmoezenier Herman Hugo brengt zijn verslag een jaar na inname
van de stad door de Spaanse troepen, bij Plantijn in Antwerpen uit.
Het verslag dat in het Latijn geschreven is zal vertaald worden
in het Engels en Frans.
We kunnen het nu ook in het Nederlands lezen.

Het verslag is goed te lezen. Af en toe staan er wat
langdradige stukken in over afmetingen en aantallen
van vestingwerken. Langdradig voor een leek.
Het boek eindigt met een overzicht van de Tachtigjarige Oorlog.
Geen overbodige luxe want op school heb ik daar nooit iets van begrepen
maar in dit boek staan de feiten handig en begrijpelijk op een rij.

Combate Sxfaper Mural (CSM)

De CSM is de voormalige suikerfabriek in Breda.
Alle fabrieksgebouwen zijn de afgelopen jaren verdwenen.
Na een tijd leeg te hebben gestaan is alles gesloopt.
Alles, nee niet alles.
Er is een lange en hoge muur blijven staan.
Achter die muur werden de suikerbieten opgeslagen voordat ze werden verwerkt.
In het seizoen lagen er bergen bieten die hoog boven
de 6 meter hoge muur uitkwamen.
Nu is het terrein achter de muur leeg.
De muur is op zich zelf geen bezienswaardigheid.
Daar is nu verandering in gekomen.
Een groep van 5 grafitti-artiesten uit Spanje en 6 uit Nederland
hebben zich laten inspireren door ‘De Overgave van Breda’ (Las Lanzas).
Een schilderij van de Spaanse kunstenaar Diego Velxe1zquez uit 1634.
De Spaanse naam voor het werk is Combate Sxfaper Mural (CSM).
Vrij vertaald iets als ‘Gevecht Super Muurschildering’.
Ik ben zondagmiddag gaan kijken.

Uit de verte zie je de muur al. Ik wilde een foto gaan maken vanuit de Belcrum. Dat lukt echter niet omdat je aan de Belcrumkant niet dicht genoeg bij de Mark kunt komen.


Je ziet aan de foto’s dat het zondagmiddag al vochtig was.


Onder de spoorbrug bij de Markkade zie je plots een eng spookje.


Het werk is zo’n 100 meter lang. Ik heb per 6 – 7 meter een foto gemaakt. Dit is dus het begin.


Als iemand zich wil wagen aan een interpretatie dan hoor ik het graag..


Paddokaas.


Een soort grote kat?.


De eerste helft van de muurschildering is op eenzelfde manier gemaakt. Heel de muur, of in ieder geval het meeste van de muur, is met verf bedekt. Veel kleuren van de Spaanse en Nederlandse vlaggen.


Kaaskoppensnellers.


Net als in ‘Las Lanzas’ staat de sleutel van de stad centraal.


Er was ook tijd voor een grapje. Een van de bolders die schepen gebruiken om aan af te meren door er hun schip aan vast te leggen, is omgetoverd in een voetbal.


Het tweede deel van de muurschildering probeert niet de hele muur met verf te bedekken. Wie zijn die twee heren vanwie je hier hun hoofden ziet?


Industrieel erfgoed (Faam) en Cultureel Erfgoed (Smurf van Vader Abraham) versieren de muur.


Dit moet ik nog eens verder onderzoeken.


Paard en schild: twee elementen die te zien zijn op het originele werk.


Een varken?


En als laatste voorwerp geen parel maar een diamant.


Francis Bacon

Goed dat er af en toe kunstveilingen worden gehouden.
Dan krijg je nog eens wat te zien.
Het volgende schilderij van Francis Bacon
wordt half mei verkocht.
De verwachtig is dat dit schilderij 30 miljoen dollar gaat opleveren.
Mij gaat het erom hoe het eruit ziet.
Geinspireerd door Velazques en diens stijl van schilderen heeft
Bacon een aantal schilderijen gemaakt met de paus als thema.
Hier gaat het om Paus Innocentius X.

Dit schilderij heeft gediend als inspiratie voor Bacon.

Als Bredanaar kun je natuurlijk de kans niet voorbij laten gaan
om een ander bekend werk van Velazquez te tonen
als zijn naam ter sprake komt.

Vandaar hier: “De overgave van Breda” (Las Lanzas) door
Diego Rodrixadguez de Silva y Velazquez (1599-1660).

Ik vond op het web twee afbeeldingen van dit schilderij
waarvan de kleuren onderling wel erg verschillen.
Vandaar dat ik ze beide opneem.