Al even hangt de poster van de Boekkunstbeurs in Tilburg voor het raam van een woning. Of het bewust is gedaan weet ik niet maar de poster hangt niet helemaal leesbaar voor de voorbijgangers: zaterdag 9 november en zondag 10 november is er de jaarlijkse Boekkunstbeurs in de Pieterskerk in Leiden. Ik ga er naar toe!
Deze tekst bevat heel veel nieuwe informatie voor mij.
Het was blijkbaar gebruikelijk (we komen dat later in Honduras
ook tegen) om een tempel na verloop van jaren, op een
plechtige manier te begraven. Vaak onder een nog grotere tempel.
De tekst beschrijft een aantal brokstukken van wandschilderingen
die ontdekt zijn in San Bartolo in 2001.
Twee muren van een tempel stonden nog overeind. De andere twee waren
zorgvuldig gesloopt met bewaring van de brokstukken van de muurschilderingen.
Die brokstukken waren meebegraven met de tempel.
Afgebeeld zijn de Zonnegpd en de God van dronkenschap.
Veel tijd heb ik dan bij de voorbereiding van dit bericht besteed
om uit te zoeken waar in de brokstukken je wat kunt zien.
Ik moet nog goed oefenen.
This outstanding composition portays a supernatural figure identified as the sun hod by the symbol ‘kin’ (glyph?) on his cheek, as well as his distinct profile.
He is represented in the form of an eagle with large talons (klauwen) and aspects of the Principal Bird Deity.
Behind the solar deity is a second supernatural, Akan, deity of inebriation (dronkenschap) (either pulque (Pulque is een Mexicaanse alcoholische drank. Het wordt gemaakt van gefermenteerde honderdjarige aloë, een bepaald soort agave) or chicha (gefermenteerde drank van mais, rijst of yuca in Latijns-Amerika)), identified by the eyeball, bone and blood at his forehead, his skeletal jaw, and the lock of hair adorned with beads to the front.
Dit is het totale beeld van de brokstukken uit San Bartolo, ‘reassembled fragments from the east and south walls of the same chamber’.
Dit is een detail van de foto hierboven en hier is een gezicht te herkennen. Ik schat in de Zonnegod.
Dit is dan de tweede god? Wie het beter kan duiden is uitgenodigd dat met ons te delen.
San Bartolo was mij geheel onbekend. Maar het verhaal heeft een grote aantrekkingskracht.
San Bartolo is a remote Late Preclassic site in the department of Petén.
Discovered in 2001, its murals are considered amoung the most important discoveries in the Maya area.
Murals were found within the pyramid Las Pinturas, which was a nexus of ritual activity during its four hunderd year history.
The most complete paintings were found at a chamber at the base of the pyramid (Structure Sub-1A); dating to the year 100 BC, the chamber was in use for about 50 years, then it was covered by new construction.
The west and north walls were buried intact, bur the east and south walls were intentionally broken by the ancient Maya, carefully collecting and concealing the fragments within the foundation of the new pyramid.
To date, the corpus of mural painting from San Bartolo includes 7000 fragments from five different architectural contexts.On the wall above (niet door mij gefotografeerd) are illustrations of the west and north wall paintings reproduced at full size.
In the case to the right (wel gefotografeerd) are reassembled fragments from the east and south walls of the same chamber.
The elaborate artistic program at San Bartolo is devoted to origin mythology and the incipient institution of kingship (de beginnende instelling van het koningschap).On the west wall, the hero figure Juun Ajaw, patron deity of kings, claims a four-cornered space marked by trees that define the bounderies of the civilized world.
He celebrates sustenance drawn from the forest and offers his own blood in autosacrifice.
The noth wall depicts four anchestral couples at a sacred cave located at the base of a rocky mountain, blooming with flowers and vegetation.
It is a wild place of snakes and jaguars and a mythic place of origin and fertility.
The maize god and his bride receive the foundations for life: maize (as tamales (Een tamal is een traditioneel hartig of zoet gerecht uit Latijns-Amerika. Het bestaat uit een van oorsprong in maïsblad, later ook wel in een bananenblad gestoomde maïsdeegrol met of zonder vulling) in a basket) and water (as a bottle gourd (Kalebas)).
Deze tekst vertelt dat de schilderingen gevonden zijn in de
piramide Las Pinturas. De schilderingen waar ik al over sprak dateren
van honderd jaar voor Christus.
In totaal zijn er 7000 fragmenten gevonden, uit 5 verschillende
architectuur omgevingen of stylen.
De afbeeldingen richten zich op mythologie rond het ontstaan
van het koningschap.
Zo wordt de patroonheilige van koningen, Juun Ajaw, afgebeeld.
De schilderingen bevatten ook teksten, geschilderde hiërogliefen.
Er ligt ook een stuk steen met daarop geschilderde tekst. Het behoort tot de oudste voorbeelden van Maya hiërogliefen. De oudste teksten dateren van 400 voor Christus.
The paintings include an example of very early Maya hieroglyphs, probably the earliest currently documented for the Maya script.
San Bartolo has the most extensive corpus of Preclassic period writing preserved in Maya area.
The collection includes several examples of both paimted and incised texts from early architectural phases (ca 400 BC), and numerous fragmentary text from the penultimate phase murals (ca 100 BC), as well as the six complete texts from the west and north wall murals of structure Sub-1A (ca 100 BC).
The script changes remarkably across the 300-year range and the hands of different scribes are clearly visible among contemporaneous texts.
The texts contain name and titles of deities but translation is difficult die to the early form of the script and their uniqueness.
Dit vond ik heel interessant. Aan het schrift op zich
zou je al een hele tentoonstelling of een heel museum kunnen wijden.
Dit is de steen met het vroege, geschilderde Maya schrift.
Terwijl ik op mijn tenen sta. Dit soort voorwerpen zul je niet vaak kunnen zien in Europa. Er zullen niet veel verzamelaars actief mee bezig zijn en in musea heb ik ze eerder niet gezien. De voorwerpen die dadelijk volgen zul je vaker kunnen zien.
Theater type censer, Los Chatos, Escuintla, early classic, 250 – 550 AD. MUNEA 14592 – 111799. Wierrookbrander voor in een theater.
Zoomorphic censer, Chitomax, Baja Verapaz, late classic, 600 – 900 AD. MUNEA14449-111256. Weer een brander maar nu in een soort dierlijke vorm.
Funerary Mask, Tikal, Petén, Late Classic, 600 – 900 AD. MUNEA11082-111526. Begrafenismasker.
Prachtig. Zie hoe op de deksel het lichaam van een jaguar aangevuld wordt met een hoofd in 3D dat als knop van de deksel dienst doet. Bowl with cover of jaguar, Tikal, Petén, Classic AD 250 – 925. MUNEA 11336ab – 111507ab.
Vase of Yikʼin Chan Kʼawiil, Tikal, Petén, Late Classic, 734 – 766 AD. Munae 11080ab-111144ab. Vaas in de vorm van Yikʼin Chan Kʼawiil, een van de grote koningen van het Maya-rijk.
Wikipedia:
Yikʼin Chan Kʼawiil also known as Ruler B, Yaxkin Caan Chac and Sun Sky Rain, (before 734-c.746/766?), was an ajaw of the Maya city of Tikal. He took the throne on December 8, 734.
Vase of Jasaw Chan K’awiil I, Tikal, Petén, Late Classic, 682 – 734 AD. Munae 11081ab – 11111805ab. Deze persoon wordt wel ´Heerser A´ genoemd. Die hiervoor is ´Heerser B´.
Wikipedia:
Jasaw Chan Kʼawiil I also known as Ruler A, Ah Cacao and Sky Rain, (before 682-734), was an ajaw of the Maya city of Tikal. He took the throne on May 3, 682 and reigned until his death.
Plate with the Quadripartite Badge Monster, Dos Pilas, Petén, Late Classic, AD 710 – 730. MUNAE15357-17702180. Schaal met een afbeelding van een mythisch figuur. De naam van de figuur zou ik moeilijk naar het Nederlands kunnen vertalen. Op het web zie ik de naam ‘vierzijdige god’ gebruikt worden. Maar wat een mooie schaal met op de rand Maya hiërogliefen.
Zoomorphic urn, Purulhá, Alta Verapaz, Late Preclassic, 600 – 900 AD. MUNAE 15897-143705. Een urn in de vorm van een dierlijk figuur.
Een hoofdband. Hu´Unal, Late Classic, 600 – 900 AD, Aguateca, Petén, alabastro. MUNAE 18624ak – 1773179ak.
God of death, Topoxte, Petén, Late Classic, 600 – 900 AD. MUNAE 20209b – 17721210b. God van de dood.
Ik vond het heel indrukwekkend.
Het Nationaal museum voor archeologie en etymologie in Guatemala Stad
was de reden om de stad langer dan een paar uur te bezoeken.
Het was get dubbel en dwars waard.
Natuurlijk heb ik er wat foto’s gemaakt.
Helaas had ik niet goed opgepast en was plots mijn camera leeg.
Het museum heeft geen catalogus.
Het museum toont een prachtige collectie.
Zoals steeds heb ik daaruit een eigen keuze gemaakt.
Wikipedia:
De etymologie is het deelgebied van de taalkunde dat de herkomst van woorden bestudeert.
De wereld van de Maya’s staat ver van mij af.
Dus leer ik iedere keer weer heel veel.
Nu was er bij dit bezoek niet genoeg tijd om dieper op
al die voorwerpen en bijzondere verhalen in te gaan.
Bij het voorbereiden van dit bericht ben ik dus veel tijd bezig geweest
met het lezen van verschillende dingen op internet.
Een avontuur op zichzelf.
Dit is het gebouw waar het Nacional Museum of Archeology and Ethnology te vinden is. Deze foto is gemaakt vanuit de tuin die rond het museum ligt. Op het eerste deel van het bezoek probeert de gids het initiatief te houden op het bezoek maar ze geeft het na een kwartier op. Dan kan ik op eigen tempo door het museum.
Antropomorphic sculpture, Highlands, Late Preclassic, 250 BC – 250 AD, Munae 5859.
Mushroom Stone, Highlands, Late Preclassic, 250 BC – 250 AD, Munae 4280.
Pot with handles, San Rafael Las Flores, Santa Rosa, Late Preclassic, 250 BC – 250 AD, Munae 4059.
Whistling vessel, Finca Arizona, Escuintla, Late Preclassic, 250 BC – 250 AD, Munae 4507.
Tripod Bowl with lid, Nebah Quiché, Late Preclassic, 250 BC – 250 AD, Munae 4630ab.
Figurine Barcenas, Villa Nueve, Preclassic 250 BC – 250 AD, Munae 7596.
Tot zover het eerste deel.
Dit is natuurlijk al prachtig, maar het volgende deel
wordt nog interessanter.
Vandaag is dan het hoogtepunt van de herdenkingsmaand voor 75 jaar vrijheid.
De herdenking van de bevrijding van Breda door de Polen in 1944.
Al vroeg loop ik de Grote Markt op, hier links het bordes van het Stadhuis, en het is al druk.
Als ik terugkijk zie ik het podium. Installaties en instrumenten staan gereed.
Van achter de rijen, die er dan al staan, een blik op het stadhuis. Ik ga nog even terug naar huis want ondanks de zon is het al koud.
Dit is zeker één uur later. Nog drukker. De Grote Markt aan de kant van de Reigerstraat is al afgesloten.
We lopen de stoet met historische voertuigen tegemoet. Hier van de Grote Markt de Ridderstraat in.
Terugkijkend naar de Grote Markt.
Hoek Ridderstraat – Eindstraat.
Eindstraat.
Daar staat de Poolse kapel al die we ook afgelopen zaterdag zagen.
Deze heren zagen we ook al eerder.
In de Ginnekenstraat staan militaire voertuigen opgesteld.
Met gasten.
Grote Markt Zuid.
De Grote Kerk staat nog wel een beetje in de zon.
Het is druk in de Ridderstraat maar nog geen beweging.
De band zorgt voor de muziek.
Burgemeester Paul Depla op het bordes voor het Stadhuis.
Aan de Grote Markt Zuid beginnen de voertuigen langs te komen. Soms met grommende motoren en blauwe wolken uitlaatgassen.
Die film wil ik wel eens zien!
Mevrouw Duda, de Poolse President Andrzej Duda en Koning Willem-Alexander op het bordes van het Stadhuis.
Op de Grote Markt van Breda, aan de noordzijde, vlak bij de Grote Kerk, is men vanavond nog druk bezig een podium op te bouwen.
Het stadhuis is al versierd met rood-witte bloemen en een enorm spandoek: Dziękujemy wam polacy, Dank aan onze bevrijders, Thank you liberators.
De Grote Markt is in de lengte in twee gedeeld. In het midden geluidsinstallaties. Het bordes van het stadhuis is uitgebreid en er tegenover is een soort eretribune.
Het zuidelijk deel van de Grote Markt, daar waar de bomen staan, daar zijn de meeste terrasstoelen al weg.
Zo leeg heb ik de Grote Markt al lang niet meer gezien.
Het onderste deel van het spandoek tegen het Stadhuis is voorzien van deze historische foto.
Met deze bloemstukken is het bordes versierd.
Breda, 75 jaar vrijheid.
Gisteren waren de eerste herdenkingen in Breda bij de
gelegenheid van ’75 jaar vrijheid’.
De herdenking waar ik bij was vond op de Parade in Breda plaats.
Maar eerst zag ik dat er een interview werd afgenomen
door Poolse media op de Grote Markt in Breda.
Interview voorafgaand aan de herdenking op de Grote Markt in Breda.
Er was al een behoorlijke groep mensen op de Parade maar de voorbereidingen waren nog niet afgerond.
Dit is de plaats van de plaquette. Hier zullen kransen gelegd worden.
Als de erewacht zich opstelt dan lijkt het te gaan beginnen. Maar er zijn vertegenwoordigers van verschillende groepen die allemaal een soort van erewacht opstellen.
Zoals deze verkenners.
Er is muziek van deze Poolse fanfare.
Het was erg zonnig. Daarmee heeft de organisatie veel geluk.
Nog een groep stelt zich op.
De genodigden.
Intussen is het een hele grote groep geworden.
Alles gereed.
De laatste gasten arriveren.
Dan beginnen de speeches. Hier Burgemeester Depla op de rug.
Na de laatste speech zullen de deelnemers in een grote stoet naar de Grote Markt gaan. Daar zijn nog een aantal activiteiten gepland.
Historisch voertuig. Of die ook naar de Grote Markt zijn gegaan weet ik niet. Het was intussen veel later geworden dan mijn plan was.
De stoet stelt zich op.
De burgemeester gaat al naar het centrum.
De stoet zet zich in beweging.
Dan door de Molenstraat en via de Veemarktstraat naar de Grote Markt.
De terrassen zaten vol met het goede weer.
Op de Grote Markt.
Het was al druk op het stadhuis.
De activiteiten op de Grote Markt waren nog maar net begonnen maar er waren al groepen die op de bus staan te wachten. Wellicht dat ze dinsdag aanstaande ook meedoen met de herdenking.
Aan de Haven wachten op de bus. Die bussen stonden op het terrein van de KMA geparkeerd.
Hoving Gebak.
Happy hour.
Zoetwaren.
Pluizige flamingo’s in de grijpmachines.
Meneer de Uil van de Fabeltjeskrant.
Kermis in Breda.
Draaimolen.
Fun factory.
Kermis in Breda.
Americana.
Americana.
Zweefmolen (nieuwe stijl).
Heroes city.
Touwtje trekken.
Glamour and glitter.
Super heroe.
Live optreden.
Achtbaan.
Spiegelpaleis en doolhof.
Kermis in Breda.
Space cowboys.
Draaimolen.
Zachte kaneelstokken en wijnballen.
Vanavond had het een heel klein beetje geregend, gemiezerd.
De straten in het centrum van Breda waren een heel klein beetje nat.
De druppels lagen nog op het trottoir en de straten.
Catharinastraat.
St. Annastraat.
Breda, kop van de Veemarktstraat.
Een van de buren heeft een Kersttrol aan het Kasteelplein (Breda) gezet. Maar is dat eigenlijk wel een woord?
Deze week geprobeerd nog wat tijd te besteden aan het inbinden van ‘The Art of Bookbinding’ op een middeleeuwse manier. Er zijn nu 3 katernen genaaid. De draad waar ik mee werk is erg lang en daarom stropt de draad steeds. Binnenkort eens uitzoeken of werken met meerdere kortere draden niet effectiever is. Maar de kapitaalkernen gaan er mooi uitzien. Of het zo ook hoort weet ik niet maar dit resultaat kan ik straks met leer bekleden.
Het was de eerste dag in Guatemala stad.
Tijdens een rondleiding door de stad kwamen we ook bij de
kathedraal en een kerk op een heuvel met een mooi uitzicht.
Bij katholieke kerken in de Kersttijd horen kerststallen.
Maar de onderwerpen waren misschien nog serieuzer.
Er is schijnbaar nog steeds veel geweld in de stad. Vaak drugsgerelateerd. De gids was daar wat nerveus over. Dus om ons het centrale plein/park te laten zien, vanachter de hekken dan de kathedraal vond ze veilig. Ze ‘toonde’ aan dat er veel drugs rondgaan door te wijzen op een paar mannen die ergens op een stoeprand zaten en die duidelijk wiet zaten te roken. Ze kent waarschijnlijk Amsterdam en onze coffee shops niet. Het plein was druk. Er was een soort kermis aan de gang.
Maar de pilaren in het hek trokken de meeste aandacht. De pilaren bevatten de namen van duizenden slachtoffers van de burgeroorlog. Een wond die nog niet geheeld is.
De kathedraal, Holy Church Cathedral Metropolitan Basilica of Santiago de Guatemala, is groot maar niet heel erg interessant als kerk. We zullen op de vakantie, later, nog veel mooiere kerken zien. Maar dit was de eerste kerststal. De eerste in een reeks.
Dit is de gevel van de kathedraal.
De gids nam ons na de kathedraal mee naar Cerrito del Carmen (officiële naam: Iglesia del Cerrito del Carmen). De 17e eeuwse kerk staat op een heuvel in de stad en heeft daarom een mooi uitzicht.
Binnen is de kerk sober. Hier een van de kruiswegstaties. Statie VII: Jezus valt voor de tweede keer.
Maar buiten, in de lage begroeiing zie je mooie vogels.
Met de grote kathedraal ongeveer in het midden van de foto met op de achtergrond een grote vulkaan.
Guatemala Stad is verdeeld in zones. Zone 1 of Zona 1 is het deel
waar bijvoorbeeld een operagebouw, ministeries
en andere overheidsgebouwen zijn.
Daar gaan we tijdens onze rondleiding een paar gebouwen bekijken.
We zijn net in het land aangekomen, mijn camera is nog verkeerd
ingesteld, het doel van die dag is het museum.
Maar dat gaat nog komen.
We stappen uit de auto die onze gids en ons rondrijdt. De gids is heel erg bezorgd over ons. Ze let heel erg op het verkeer. Dus we zijn al die tijd heel veilig. We stappen uit bij twee gebouwen die de moeite waard zijn om te bezoeken. De gebouwen zijn met elkaar verbonden door een loopbrug. Altijd een leuk architectonisch element.
Heel spannend is dit eerste gebouw niet. Mooi.
De sfeer zou ik omschrijven als ´koloniaal´.
Het straatbeeld.
Dit gebouw is interessanter: Casa Ibargüen, 1778 – 1898.
Formerly known as the Palacio de Beltranena [Beltranena Palace], it was the residence of Mariano Beltranena y Llanos, signatory of the Declaration of Independance and Acting President of the Central American Federal Republic.
Korte Nederlandse samenvatting:
Eerder bekend als Beltranena Paleis, woning van Mariano Beltranena y Llanos
die optrad als President van de Verenigde Staten van Centraal-Amerika.
Een niet meer bestaand land dat naar het model van de VS bestond
uit meerdere staten. Die staten kennen wij nu als landen als
Guatemala, Honduras, El Salvador, enz.
Het huis bevat nog mooie art nouveau elementen zoals deze tegels. Het mooist vond ik toch wel de badkamer en de duren in het huis. De meeste kamers waren nu ingericht als kantoor.
Dit is een centrale wasruimte.
Dit is een super luxe badkamer. Met een regendouche en een hele watermassage installatie. Dan de tegels.
Is dit luxe of niet?
De vloer is ook heel speciaal.
In de kamer met dit raam vertelde de gids nog een heel spannend ontsnappingsverhaal. De politiek is nu spannend in Guatemala (met geweld) maar dat was het in het verleden ook heel regelmatig.
De gids bij de uitgang in gesprek met een van de mensen (niet op de foto) die in dit gebouw werken.
De taxi komt ons weer ophalen.
Weer even stilstaan bij het inbinden van ‘The Art of Bookbinding’.
De tweede dummy voor het inbinden van ‘Van den vos Reynaerde’.
De leren riempjes waarop het boekblok straks moet worden genaaid, zijn bevestigd aan het voorplat. Even passen of dit dadelijk allemaal goed gaat werken.
In plaats van een gaatje boren van de hoek aan de rugzijde van beide houten platten om straks het basiskapitaal aan te bevestigen, maak ik een insnijding. Dat werkt beter bij dit materiaal. Al bij beperkte druk loop ik het risico dat er stukken van de platten afbreken.
In het voorplat is ook een stuk uit het voorplat gehaald waar straks de sluitriem bevestigd zal worden.
De leren riempjes zijn ingesneden. Bij de vorige dummy had ik de tekening in het boek van Goddijn verkeerd geïnterpreteerd en het insnijden gedaan terwijl de voorplat al op het naaibankje lag. Dat is een stuk eenvoudiger als je het wat eerder doet.
Door het materiaal van de platten, dat geen massief hout is, is dit mijn beste stuk gereedschap: een guts.
De kern van het kapitaal (Goddijn noemt het ‘het basiskapitaal’) is van perkament. Hier zie je twee stroken perkament in het water liggen weken om er dadelijk strengels van te maken.
Omdat ik zo zuinig mogelijk ben met het perkament en omdat de instructies van Goddijn niet altijd heel helder zijn, zijn de stroken ongelijk van lengte. Ik weet namelijk niet precies welke lengte ik had moeten nemen. Goddijn zegt: ‘die zo lang zijn als driemaal de dikte van het boekblok’. Maar is dat exclusief of inclusief de platten? In mijn geval is het boek 2 cm dik, zijn de platten ieder 1 cm dik. Moet je dan 3 maal 2 of 3 maal 4 nemen? Volgens mij heb ik ongeveer 11 cm nodig. Dus de rekensom is volgens mij inclusief de dikte van de platten (3×4=12). Maar altijd zelf passen en meten!
De strengels zijn niet moeders mooiste maar ik denk dat het er mee door kan. Het lijkt me in ieder geval geen slecht idee om het perkament in een stukje papier te rollen.
Dan ziet dat er zo uit.
Na het perkament ingelijmd te hebben zet ik het nog even vast met een tang. Daarmee kan ik het perkament ook goed in de sleuf stoppen en wordt het heel plat.
Dit is dan het resultaat.
Hier zie je dat de voorplat gereed is om het boekblok te gaan naaien: het basiskapitaal en de leren bindingen zitten aan het voorplat vast.
‘The art of Bookbinding’ van Joseph Zaehnsdorf in een uitgave van Atelier de Ganzenweide.
Hier ligt het voorplat met het eerste katern op het naaibankje.
Dit is de tekening in het boek van Goddijn (pagina 27). In de tekst staat dan het volgende: ‘De katernen worden aan de ingesneden bindingen vastgemaakt met een dubbele wikkelnaaiing. Aan kop en staart worden ook de kapitaalkernen mee genaaid met een rondslag via het gat voor de kettingsteek’. Dat is prima maar dan moet je natuurlijk wel weten/begrijpen wat een dubbele wikkelnaaiing, een rondslag en een kettingsteek zijn. Het boek van Goddijn is vooral goed voor mensen die de kunst van het boekbinden al onder de knie hebben. Het is geen stap-voor-stap instructieboek.
Het eerste katern is genaaid en met het tweede is een begin gemaakt. Gelukkig zijn het niet zo veel katernen.
Maar die overige katernen volgen volgende keer.
Wij lezen de krant een paar dagen in de week.
Het NRC heeft een abonnementsvorm waarbij je
op donderdag, vrijdag en zaterdag een krant ontvangt.
Vol cultuur, kunst en literatuur.
Ik lees die kranten rustig een week later.
Dat is de waanzin van de dag er een beetje af.
Kun je ook gemakkelijker sommige artikelen overslaan en je
concentreren op de belangrijke artikelen.
Zo stond er vorige week een artikel is met veel foto’s, over dorpen in Nederland waar ook de laatste winkel sluit.
Dit is misschien wel de beste foto bij het artikel. De schrijver is Joost Pijpker en de foto’s zijn van Koos van de Veen.
Het schandaal van Turkije.
Veroorzaakt door Trump.
Maar gelukkig zijn er ook mensen met normale ambities: vuilnisman.
In december 2018 gingen we op vakantie in Guatemala en klein stukje Honduras.
Je kunt niet rechtstreeks vliegen vanaf Amsterdam.
De vlucht gaat via Panama City.
Tegen de tijd dat we er in ons hotel aankomen is het al avond.
Snel eten en dan slapen.
De reisorganisaties raden Guatemala City niet aan als vakantieplaats.
Je blijft er typisch een nacht na aankomst en misschien nog
een keer voor vertrek. Maar de stad zelf verlaat men het liefst
zo snel mogelijk.
Tijdens de burgeroorlog in de jaren 80 was het centrum van de
stad oorlogsgebied en de binnenstad is daarvan nog niet helemaal hersteld.
Maar de verzameling Maya-kunst in Guatemala City is dan weer wel bijzonder.
De Maya-plaatsen in het land stellen je in staat om gebouwen te bezoeken
maar vaak zijn de voorwerpen die men er gevonden heeft, op die
plaatsen niet te zien. Vaak bevinden die zich in de musea of in
privé-collecties.
Zo bezocht ik ooit de tentoonstelling: ‘Meesters van de precolumbiaanse kunst.
De verzameling van Dora en Paul Janssen’. Een ongelofelijke verzameling
die getoond werd in de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis,
Brussel 15 september 2006 – 29 april 2007.
Dus we besloten een rondleiding te boeken met als eindpunt het Museo
Nacional de Arqueología y Etnología.
De rondleiding ging eerst over Avenida Las Americas. Een lange weg in
de stad die veel monumenten bevat van allerlei landen waarmee Guatemala
relaties onderhoud of onderhield.
Aan het eind van een lang stuk van deze weg ligt Plaza Berlin.
Daar heb je een schitterend uitzicht over een deel van de stad en op
een van de vulkanen die zich in het land bevinden.
De ochtendnevel hangt nog in het dal tussen het centrum van de stad en de vulkanen.
De rondleiding gaat van hier naar het centrum van de stad.
Daar bezoeken we wat gebouwen en dan keren we weer terug
om naar het museum te gaan.
Daarover later meer.
Maar onderweg naar het centrum bezoeken we nog een vreemde kerk.
Guatemala, Guatemala City, Iglesia Yurrita, 1929. Deze kerk is gebouwd door de familie Yurrita in een eigenzinnige stijl. Volgens sommige mensen doet het denken aan Gaudi maar ook zonder die verwijzing is het een bijzondere kerk.
Met hagedis en duif.
Met een soort van ijshoorntjes geplakt tegen een soort van stadhuis. Met balkons en veel tierlantijn.
Geen idee waar deze religieuze voorstelling betrekking op heeft. Een heilige klopt op een deur (met een kruis!).
Nou dat was een bijzondere kennismaking met Guatemala.
Dat het een prachtig land is zal de komende tijd hopelijk
duidelijk worden. Maar politiek is het instabiel en
daar kregen we toen ook al het een en ander van mee.
Tijdens Art Rendez Vous kwam ik ook langs Stek Breda gelopen.
Ik had er al wel eens van gehoord maar had geen voorstelling
van deze hele mooie plaats in het havengebied van Breda.
Een stek voor creatieve ondernemers.
De ondernemers zitten in leuke, provisorisch aandoende gebouwtjes. Hier zie je bakkerij Nachtbrood. Er zijn twee grotere ruimtes voor feesten, partijen of bedrijfsuitjes. Zo kun je ook de bakkerij huren voor een feestje met pizza. Leuk gebouw.
Dit Trojaans aandoend paard staat in een van de open ruimtes van Stek Breda.
Dat zit er ook iemand die met metaal werkt. Een specialiteit lijken de windmolens. Rob Quixote noemt de maker zich.
Nog een futuristische windmachine.
Er was op de zondagmiddag niet zoveel leven.
Dat is jammer.
Maar binnenkort is er de maandelijkse markt.
Misschien ga ik dan nog eens kijken op deze fantastische Stek.
Er wordt al een aantal dagen gewerkt in het Valkenberg
in Breda. Al vroeg in de ochtend zijn mannen bezig met
machines en bergen zand.
Voor mij is onduidelijk wat ze gaan doen. De omkaderde ruimte in het park was lang begroeid met ergens in het midden een sokkel met een beeld erop. Dat beeld, Hercules (of ‘Vuile Jan’ in de volksmond), is al een tijdje weg. Volgens mij met de belofte dat er een nieuwe uitvoering van het beeld zou komen. Misschien gaat dat binnenkort gebeuren.
De eenzame sokkel.
Zo zag het er vanochtend nog uit.
Vanavond was het gebied deels afgezet, de bodem geëgaliseerd en de sokkel stond weer duidelijk alleen op een open vlakte. Vol verwachting…..
Voor het eerst van mijn leven heb ik een boormachine gekocht.
In huis gebruik ik nooit een boormachine.
Dat let het zo nauw dat ik het liever iemand anders laat doen.
in de meeste muren in mijn huis raak je niet met een gewone
boormachine.
Ik had op internet rondgekeken maar ik raakte al snel
verstrikt in allerlei discussies over wat het beste type
batterij was. Daar maak ik me niet zo druk over.
Ik wil een eenvoudige machine voor kleiner werk.
Misschien een schroef in of uitdraaien.
Ben nog naar een grote bouwmarkt geweest. Daar duizelde het helemaal.
Daar waren ‘aanbiedingen’ die zeer ruim boven het bedrag
lagen dat ik in mijn hoofd had.
Laat de Action een boormachine verkopen voor 29,95 euro.
Volgens mij een prima machine voor mijn toepassingen.
Dus het werk aan de voor- en achterplat van
‘The art of bookbinding’ (Joseph Zaehnsdorf) kon beginnen.
De randen aan de buitenkant afgerond met schuurpapier en de plaatsen afgetekend waar de sleuf, de doorboring en de geul moet komen.
Op beide platten en zowel buiten- als binnenkant.
Hier zie je dat ruimte is uitgespaard waar het leren riempje in bevestigd wordt. Vervolgens loopt dit riempje door de plat naar de andere kant. Daar zou een soort tunnel in het hout moeten zitten. Voorgeboord met de boormachine. Maar het materiaal dat ik als plat gebruik is geen massief hout. De buitenkanten zijn van hout, een fineer. De kern is van verschillende materialen. Sommige heel zacht. Het boren van een tunnel leidde bijna gelijk in het beschadigen van de bovenkant. Dus straks. bij ‘Van den vos Reynaerde’, in het eikenhout zal ik het opnieuw proberen. Maar voor deze dummy volg ik de aanpak die ik in de eerste dummy ook gebruikte: een ruimte uitsparen aan het oppervlak waarin het riempje past.
De volgende keer begin ik hier de riempjes eerst verder vast te zetten. Ik zou ook voor het basiskapitaal een tunnel moeten maken. Op de hoek. Dat ga ik, om dezelfde reden, niet eens proberen. Dat wordt een sleufje. Daar zal het perkament in moeten passen. Als dat lelijk dreigt te worden onder het leer zal ik het opvullen met papier maché.
Deze week kwam er een pakketje met twee exemplaren van
‘ABC der bomen’ een ABCdarium van private press ‘De Witte Adelaar’.
Twee exemplaren kocht ik: één met een rood ingekleurde letter ‘A’
en één met een vergulde letter ‘A’.
Wanneer krijg je nog eens een poststuk met zoveel postzegels?
Met de rode letter ‘A’ en bijbehorende aquarel van de hand van Ria Van Meulder. Gereed om zelf in te binden. Dus dat ga ik waarschijnlijk binnenkort doen.
De colofon. ‘De Witte Adelaar’ op de papiersoort B.F.K. Rives van 210 gram. Het lettertype in Cochin.
Dit is het tweede exemplaar met een gouden letter ‘A’.
Dat de letter ‘A’ verguld is kun je hier een beetje beter zien. ABC der bomen, ABCdarium Arbores, ABCdaire de l’Arbres,
De eerdere regen dwong de Graanbeurs in Breda
al tot een tijdelijke (?) reparatie van het dak.
Met latten en spijkers werd een groot zeil (oranje) op het dak getimmerd.
Blijkbaar is dat niet afdoende want vandaag werd
er nog een zeil (blauw) aan het dak toegevoegd.
De bevestiging ging dit keer met touw (naar spijkers die eerder werden gebruikt om de latten mee vast te zetten) en tegels. Hoe vast en veilig dit is zal de tijd uitwijzen. Maar te hopen dat men goed verzekerd is.
Argusvlinder 