Santo Tomas, deel 2

Vandaag las ik een stuk in ‘De Brandmeester’,
de gedundrukte uitgave van Van Oorschot van het beste van Bomans.
Het begin van het verhaal ‘Nederlanders in Rome’ viel me op.
Een klein stukje (pagina 29):

Wat ons bij een vreemd volk allereerst in het oog springt, is maar een klein segment van zijn karakter, namelijk het gedeelte dat niet met onze eigen aard samenvalt. Het is nuttig deze eenvoudige waarheid eens te overwegen. Consequent doorgedacht moet zij tot de conclusie leiden dat de beste waarnemer van deze dunne schijf de man is die niets van het land weet en bovendien net is aangekomen. …. Wat is ‘raar’? Raar is al datgene wat in Bussum niet gebeurt. U kunt zich nu wel voorstellen wat een rare stad. … wel is.

Volgens mij zou het goed zijn als een deel van het Nederlandse volk
deze waarheid eens in zijn oren zou knopen.
Daarnaast is het een soort van leeshulp voor mensen die de foto’s
in dit artikel gaan bekijken.

DSC00362GuatemalaChichicastenangoSantoTomasEenKleurrijkeOptochtMetVeelBelangstelling

We hadden de eerste baldakijn zien vertrekken. Hoe een en ander precies in zijn werk gaat is me nog niet helemaal duidelijk. Ik sta hier nog tussen de toeschouwers en de mensen die de ‘processie’ vormen.


DSC00364GuatemalaChichicastenangoSantoTomasKijkenEnBekekenWorden

Ik kijk mijn ogen uit.


DSC00365GuatemalaChichicastenangoSantoTomasErewachtInDeZon

Op de trappen van de kerk staan de oudere pelgrims nog steeds opgesteld en maakt de tweede baldakijn aanstalten om bij de ‘processie’ aan te sluiten.


DSC00367GuatemalaChichicastenangoSantoTomasSanSebastian2016

Met vuurwerk gaat de stoet van San Tomas naar beneden.


DSC00370GuatemalaChichicastenangoSantoTomasDeErewacht

Deze erewacht staat meer in de schaduw.


DSC00373GuatemalaChichicastenangoSantoTomas


DSC00374GuatemalaChichicastenangoSantoTomasBaldakijnNummer3DaaltAf


DSC00375GuatemalaChichicastenangoSantoTomasZpGaatDeMuziekMeeVersterkt

Iedere groep heeft zijn eigen muziek bij zich. Met versterking.


DSC00377GuatemalaChichicastenangoSantoTomasOpDeTrappenVanDeKerkSantiTomasWerdNogVuurwerkAfgestoken

Terwijl de baldakijn al beneden is wordt er nog steeds vuurwerk afgestoken.


DSC00378GuatemalaChichicastenangoSantoTomasDeProcessieVertrektVanafDeKerk

Er is niet veel ruimte en tegenover de kerk San Tomas zie je in de verte links een volgende kerk. Uiteindelijk zullen we beide bezoeken en nemen we plaats op de trappen van de tweede kerk om van het uitzicht te genieten. Maar nu zitten we nog midden in de drukte.


DSC00379GuatemalaChichicastenangoSantoTomasMetDeMuziekMee


DSC00381GuatemalaChichicastenangoSantoTomas


DSC00382GuatemalaChichicastenangoSantoTomas


DSC00383GuatemalaChichicastenangoSantoTomasBekekenVanafDeTrappen

Er zijn veel mensen in traditionele kleding, maar niet iedereen. De muziek in de ‘processie’ zou ik omschrijven als typisch Latijns-Amerikaans.


DSC00384GuatemalaChichicastenangoSantoTomasOokSpannendeOptredens

Dit is een stuk moderner. Het ziet er gelikter uit, de muziek is keihard (oorpijn). Veel blazers en zang in hoog tempo. De sfeer zit er in. De bands wisselen elkaar af op de podia die tegenover elkaar zijn opgesteld.


DSC00386GuatemalaChichicastenangoIglesiaSantoTomas

Langzaam keert het feest zich weg van de ‘processie’. Tussen de twee kerken staat een hoge paal. Daarin zijn mensen bezig met touwen.


DSC00387GuatemalaChichicastenangoSantoTomasPrachtigAardenwerkMaarHoeNeemJeHetMeeNaarHuis

Een eind verder op is het rustig. Het is ook markt. Hier een eenzame kraam met aardewerk.


DSC00388GuatemalaChichicastenangoSantoTomasMuurschildering

Op de muur, vlak bij het lokale museum, staat deze muurschildering. Rust in al die drukte.


DSC00389GuatemalaChichicastenangoSantoTomas

Gewroet met touwen op hoogte.


DSC00391GuatemalaChichicastenangoSantoTomasDeMannenMetDeDoodskist

Dan verschijnt deze doodskist. Ik vermoed dat een van de waaghalzen die straks capriolen gaan uithalen hoog in die paal, op deze manier zijn entree maakt.


DSC00392GuatemalaChichicastenangoSantoTomasDaarbovenGaanHeldendadenVerrichtWorden

De paal voor Iglesia Santo Tomas. We hebben een tijd staan wachten om te zien wat er gaat gebeuren, maar het duurde ons te lang.


DSC00396GuatemalaChichicastenangoMaarDeTandarts

Onderweg naar het hotel (even de weg terug zoeken) zagen we dit grappige reclamebord voor een tandarts.


Helmut Salden in Meermanno

De tentoonstelling over het werk van Helmut Salden
was al weer even voorbij maar toen ik vorige week
in Meermanno kwam was er nog wel een kleine uitgave
te koop met een korte levensbeschrijving en een
beschrijving van zijn werk.

HelmutSaldenAProlificLetteringArtist

Helmut Salden, A prolific lettering artist. Een vruchtbare letterkunstenaar. Grappig is dat de omslag van dit boekje gebaseerd is op een van de boekomslagen waar Salden aan gewerkt heeft: het boek ‘Ik heb altijd gelijk’ van Willem Frederik Hermans.


Ik heb nog even in mijn eigen boekenkast gekeken en ik vond
al gauw vier boeken waarin de typografie van Salden gebruikt is.

IMG_0989RussischeBibliotheekHelmutSalden

Vier delen uit de Russische bibliotheek. Van Oorschot.


Kerstpakket

Gisteren kon ik bij een soort postkantoor
mijn kerstpakket af gaan halen.
Altijd leuk: een cadeautje.

IMG_0024Theedoek

Een theedoek met een print van koffie.


IMG_0030VanKootenSterkVerdund

Kees van Kooten, Sterk verdund. Het wezenlijke. Gedundrukt door Van Oorschot.


IMG_0031PaoloCognettiDeAchtBergen

Paolo Cognetti, De Acht Bergen. Even zonder al die schreeuwende reclameslogans die het boek direct afschuwwekkend maken. We gaan het beoordelen op de inhoud.


Het snoer der ontferming

Alleen die titel al!
Een grote literatuurfan ben ik niet.
Ik lees ook niet veel literatuur.
Maar toen ik van een ‘nieuwe’ Louis Couperus hoorde,
dacht ik: dat is misschien interessant.
Op internet vond ik een link naar De Parelduiker,
een literair tijdschrift. Dat kocht ik.

DeParelduikerSlauerhoff

De Parelduiker, Een parelduiker vreest den modder niet (Multatuli). Deze editie (jaargang 23, 2018, nummer 4) gaat vooral over Slauerhoff maar er staat ook een artikel in over Couperus in Japan.


Het artikel over Couperus is van de hand van H.T.M. van Vliet.
Van Vliet beschrijft hoe Couperus als een reisjournalist van de Haagse Post
met zijn vrouw naar Indië, China en Japan gaat.
De reis verloopt niet echt soepel en dat vindt zijn weerslag
in de zogenaamde Reisbrieven die in de Haagse Post verschenen.
Na de reis verschenen die brieven in boekvorm.
Thuis gekomen en na een ziekte verwerkte Couperus zijn ervaringen en
zijn studies in een aantal verhalen.
Die verschenen na zijn dood in boekvorm.
Deze maand verscheen er een nieuwe versie waarin de verhalen uitgebreid
worden toegelicht door Van Vliet en voorzien van afbeeldingen
die zeker of mogelijk Couperus hebben beïnvloed.

DeParelduikerHetSnoerDerOntfermingCouperus

Het boek: ‘Het snoer der ontferming’, is inmiddels uit. Ik ben het al aan het lezen en kom daar snel op terug. Tot nu toe (pagina 73) ben ik diep onder de indruk.


Gedundrukt

Ik ken Simon Carmiggelt van vroeger, van de tv.
Mijn herinneringen zijn niet heel gedetailleerd:
de begin tune ‘In a sentimental mood’ The Duke Ellington Orchestra,
zijn stem, zijn tempo.

Dus meer de sfeer dan feitelijke dingen.
Maar als ik hem lees hoor ik hem weer.

Nu ik hem lees ervaar ik hoe goed de Kronkels geschreven zijn.
De details, de slotzin, de situatieschets, het portret, de humor.

Over de humor valt veel te zeggen.
De droge vertel trant in combinatie met soms diepe triestheid,
levert komische situaties op.
Situaties die je ook bij andere komische talenten ziet
als Charles Chaplin of Buster Keaton.
Hun timing is net als bij Simon Carmiggelt perfect.
Net als Simon Carmiggelt schuwen ze schrijnende situaties niet.
Simon Carmiggelt schrijft bijvoorbeeld regelmatig over Amsterdamse Joden
en hun lot tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Scherpe constateringen gaat hij daarbij niet uit de weg.
Het effect is dat de boodschap beter blijft hangen
dan wanneer hij dijenkletsers zou schrijven.
Iets wringt er namelijk, in het verhaal maar achteraf ook in je hoofd.

De Kronkels gaan vaak over op zich alledaagse situaties met gewone mensen.
Allemaal in Den Haag of Amsterdam.
Er staan er gelukkig een aantal op YouTube.

Normaal zou ik nu een stukje aanhalen maar
dat doe ik hier niet.
Het boekje is niet duur en erg leuk.
Gewoon kopen en lezen!
Aanraders: ‘De heer Cohen’ (1947) en bijvoorbeeld ‘Buigen’(1980).
Deze keer boog ik ook.

 photo DSC_3606CarmiggeltGedundrukt.jpg
Simon Carmiggelt, Gedundrukt (uitgegeven door Van Oorschot).

Het boek heb ik meegenomen naar India.
In Pushkar ben ik begonnen het te lezen.
De afgelopen dagen heb ik de laatste verhalen gelezen.
De extra grijze omslag heeft de vliegreis niet overleefd.