Deze week kreeg ik vier boeken met de post toegestuurd.
Ik wil kort bij de boeken stilstaan omdat er uiteenlopende redenen waren
om ze te kopen.
Een boek kocht ik vanwege de schrijver Armando en de uitvoering:
de speciale doos voor het boek is uitgevoerd in half leer,
en gedrukt op Hahnemühle Bütten-papier.
De graphic novel werd aangeprezen door Adriaan van Dis in zijn podcast.
Als de Statenhofpers een nieuw deeltje in de reeks Saldencahier uitbrengt,
koop ik dat meteen.
Een nobelprijswinnares die uitlegt hoe je een schrijver wordt
leek me een niet te missen kans.
Hieronder volgen de vier boeken.
Dit boek heb ik intussen gelezen en wat een heerlijke zwarte humor.
Heere Heeresma schrijft dit verhaal in decors
die geleend kunnen zijn uit een Kronkel van Carmiggelt.
De herkenbare wereld van cafés, kleine lieden en alledaagse misère
krijgt bij hem echter een veel absurdere en grimmigere wending.
Het ontregelen van de gebeurtenissen
lijkt een van zijn doelen te zijn.
Daar slaagt hij overtuigend in met zijn donkere humor.
Zo raakt de hoofdpersoon verzeild in een kroeg.
Hij neemt plaats aan een tafel waar nog iemand zit.
Iemand voor wie het leven nog moeilijker is dan dat van de ik-figuur.
Het takje dat de man gebruikt als oor van zijn brilmontuur,
is daar getuige van.
De ik-figuur bestelt twee gehaktballen, één voor zijn tafelgenoot.
Die gaf de voorkeur aan een gehaktbal boven iets te drinken.
De ik-figuur drinkt zijn koffie en eet zijn gehaktbal.
Daarna verlaat hij op een draf het etablissement zonder te betalen.
Het enige wat hem lijkt dwars te zitten,
is dat zijn tafelgenoot hem niet heeft bedankt voor de gehaktbal.
