Had mijn vrouw maar één zo’n been

Heel regelmatig vallen nieuwe, bijzondere dingen op tijden
de dagelijkse wandeling.
Sinds een paar dagen gebruik ik een app van de Hersenstichting
om mijn wandelingen bij te houden.
Ik heb niets met de Hersenstichting maar vind wandelen leuk.
Maar heel fanatiek ben ik niet en wil ik ook niet zijn.
Twintig minuten per dag lopen, buiten de reguliere activiteiten
als boodschappen doen ed moet kunnen.
Vanochtend viel me het volgende op:

IMG_8450BredaValkenberg

Breda, Valkenberg.


IMG_8451BredaJFKennedylaan

Het begin van de wegwerkzaamheden aan de JF Kennedylaan.


IMG_8452BeenOfPoot

Vanmorgen zag ik dit been (nu na het bekijken van de foto denk ik: het kan ook een poot zijn van bijvoorbeeld een hert) op een elektriciteitshuisje en moest meteen denken aan Bomans en zijn ‘gesprek’ met Marlene Dietrich waarin hij zegt ‘Had mijn vrouw maar één zo’n been’.


IMG_8453BredaVerlengdeMark

Breda, Verlengde Mark, Markendaalseweg.


IMG_8455BredaMarkendaalsewegAnno1796

Dit leuke huis aan de Markendaalseweg is opgeknapt en is er enorm op vooruit gegaan. Nu valt me de datum op: ‘Anno 1796’.


IMG_8456AppHersenstichting

Dit is een screenshot van de app. Ik zou dit niet laten zien als ik niet op nummer 1 stond. Overigens was dat maar kort want mijn directe concurrent heeft later vandaag gelopen. We staan nu gelijk.


IMG_8457BredaWeekmarktOchtendritueel

Deze foto maakte ik niet tijdens mijn wandeling maar kort daarna. Breda, weekmarkt op dinsdag, ochtendritueel.


…toen heksen en kabouters nog gewoon over straat liepen…

Ter gelegenheid van de verjaardag van Godfried Bomans
komt er vandaag een sprookje uit van zijn hand
dat geïllustreerd is door Thé Tjong Khing.
Vanmorgen ontving ik mijn exemplaar.

IMG_7444GodfriedBomansDeGierigeKoningIllustratiesThéTjongKhing

Godfried Bomans, De gierige koning. Een mooi verhaal, prachtig geïllustreerd. Al bij de eerste zin dacht ik: ja, een echte Bomans. Die eerste zin luidt: ‘In de oude tijd toen heksen en kabouters nog gewoon over straat liepen,…..’.


IMG_7443GodfriedBomansDeGierigeKoningIllustratiesThéTjongKhingBoekhandelBroekhuis

Mijn exemplaar ontving ik in de post vanochtend mooi verpakt en verzonden door Boekhandel Broekhuis. Natuurlijk meteen verslonden vandaag.


Heel leuk zijn de schutbladen.
Die tonen alle spulletjes die de gierige koning verzamelt.

De zwart/witte das

Al een aantal jaren geleden hoorde ik van het idee
het beste van Godfried Bomans – de essays –
in een bundel uit te brengen.
Vermoedelijk van het Joost Prinsen zelf die er over
sprak bij de Taalstaat.

Prinsen ging door al het werk van Bomans dat niet als
boek verschenen was. Dat waren veel korte en langere
artikelen over allerlei onderwerpen. Sommigen actueel,
dan weer beschouwend.

Het resultaat staat in:
Godfried Bomans: In alle ernst – De keuze van Joost Prinsen

GodfriedBomansInAlleErnstDeKeuzeVanJoostPrinsen


In de inleiding van deze bundel vertelt Prinsen
de ontstaansgeschiedenis.
Eerlijk gezegd heb ik niet veel van Bomans gelezen.
Natuurlijk: Erik.

Bijna verplicht, op de middelbase school, las ik Erik.

Erik of het klein insectenboek van Godfried Bomans.
Voor het eerst verschenen in 1941.

Maar nu ik net Alice in Wonderland voor het eerst heb gelezen
kijk ik toch weer anders tegen Erik aan: misschien nog
eens lezen.

Terug naar de bundel.
Als je de verhalen leest hoor je, zonder veel moeite, de typische
stem van Bomans, die je het verhaal vertelt.
Scherp is zijn logica, haarscherp.
Overal schijnt zijn onderkoelde humor tussen de letters heen.

Dan dat laatste verhaal (De man met de zwarte das).
Ik had het al meerdere keren gelezen.
Ook na deze keer lezen blijft het me onduidelijk wat Bomans
wil zeggen:
= kijk eens hoe zielig is ben?
= is het ‘gewoon’ een mogelijke verwerking van een moeilijke
relatie met zijn vader?

Bomans was te scherp in de analyse om een verhaal met de
strekking ‘kijk mij eens zielig’ te schrijven.
Dat Bomans dacht dat zijn vader een regent was, zou aan
het eind van de jaren ’60 niet moeilijk te verkopen zijn.
Daar was zo’n verhaal niet voor nodig.

‘De man met de zwarte das’ blijft ongemeen hard.
Misschien wel onnodig hard, on-Bomans hard.
Daarom is dit een van de weinige verhalen in de Nederlandse
literatuur dat blijft achtervolgen: aantrekken en afstoten.
Wat is hier de boodschap?

Boekblok van papieren zakken

IMG_6865PapierenZakken

Het boek is ver gereed. Dat wil zeggen, de structuur. Er is nog geen tekst opgenomen in het boek. Dat gaat nog wel gebeuren. Bij dit boek gebruik ik de Koptische binding zoals die beschreven staat bij type A in het boek van Keith Smith: Smith’s sewing single sheets. Daarnaast heb ik een blouse gebruikt om er boekbindlinnen van te maken en er de twee platten mee te bekleden. De papieren zakken heb ik gekregen van verschillende winkels in Breda bij het doen van boodschappen.


IMG_6866PapierenZakken

Eerlijk gezegd heb ik dit type binding nog niet kunnen maken zonder problemen met het voorplat. Je begint te binden bij het achterplat en dan voeg je pagina voor pagina toe. Tot dat je nog één pagina en het voorplat over hebt. Dan geeft de methode van Smith aan dat je moet gaan binden beredeneert vanaf het voorplat, terug naar waar je bezig was. De binding zoals ik hem nu gemaakt heb is te strak. Het kan maar net.


IMG_6867PapierenZakken

Om geen reclame te maken voor een specifieke winkel, de zakken komen van: Noten & noten, Dikke mik, Bakkerij Hizmet, Deva, Noordzee en DenD Delicatessen (die op vrijdag op de weekmarkt op de Grote Markt staat). Van een paar zakken weet ik niet meer van wie die komt en er staat geen naam van het bedrijf op.


IMG_6869PapierenZakkenIMG_6870PapierenZakkenIMG_6871PapierenZakken

Er past een tekst in 9 van de tien zakken. De tiende zak is door het strijken dicht geplakt. Bovendien zitten er op de twee platten nog twee zakken. Door het gebruik van de delen textiel van de blouse als boekbindlinnen is er niet heel veel ruimte in die twee zakken maar daar kun je best wat geheimen in kwijt.


De volgende keer zou ik uitgaan van 5 centimeter draad
per gat. Dus voor één set van twee gaten voor een boek met
10 losse bladen en een voor- en achterplat:
12 maal 5 centimeter= 60 centimeter draad voor één gat.
Voor een set gaten is dat dus 2 maal 60= 1 meter 20.
Zo heb je voor dit boek dan 4 draden nodig.

Voor wat betreft de tekst heb ik nu al het volgende lijstje:
01 Introductietekst bij het boek
02 een stuk tekst uit het boek over Afghanistan dat ik
op dit moment lees van William Dalrymple (Return of a king)
03 een citaat uit een door Joost Prinsen samengesteld
boek van Godfried Bomans (In alle ernst)
04 een foto
05 een krantenknipsel
06 een verhaal over Japans papier
07 een verhaal over hergebruik
08 een citaat uit het boek Empires of the Indus van
Alice Albinia
09, 10 en 11 zijn nog niet bepaald.
Dat is ook het geval met de volgorde. Deze lijst
lijkt een volgorde te hebben maar de telling is er
alleen maar om er voor te zorgen dat ik niet
te veel tekst heb.

Santo Tomas, deel 2

Vandaag las ik een stuk in ‘De Brandmeester’,
de gedundrukte uitgave van Van Oorschot van het beste van Bomans.
Het begin van het verhaal ‘Nederlanders in Rome’ viel me op.
Een klein stukje (pagina 29):

Wat ons bij een vreemd volk allereerst in het oog springt, is maar een klein segment van zijn karakter, namelijk het gedeelte dat niet met onze eigen aard samenvalt. Het is nuttig deze eenvoudige waarheid eens te overwegen. Consequent doorgedacht moet zij tot de conclusie leiden dat de beste waarnemer van deze dunne schijf de man is die niets van het land weet en bovendien net is aangekomen. …. Wat is ‘raar’? Raar is al datgene wat in Bussum niet gebeurt. U kunt zich nu wel voorstellen wat een rare stad. … wel is.

Volgens mij zou het goed zijn als een deel van het Nederlandse volk
deze waarheid eens in zijn oren zou knopen.
Daarnaast is het een soort van leeshulp voor mensen die de foto’s
in dit artikel gaan bekijken.

DSC00362GuatemalaChichicastenangoSantoTomasEenKleurrijkeOptochtMetVeelBelangstelling

We hadden de eerste baldakijn zien vertrekken. Hoe een en ander precies in zijn werk gaat is me nog niet helemaal duidelijk. Ik sta hier nog tussen de toeschouwers en de mensen die de ‘processie’ vormen.


DSC00364GuatemalaChichicastenangoSantoTomasKijkenEnBekekenWorden

Ik kijk mijn ogen uit.


DSC00365GuatemalaChichicastenangoSantoTomasErewachtInDeZon

Op de trappen van de kerk staan de oudere pelgrims nog steeds opgesteld en maakt de tweede baldakijn aanstalten om bij de ‘processie’ aan te sluiten.


DSC00367GuatemalaChichicastenangoSantoTomasSanSebastian2016

Met vuurwerk gaat de stoet van San Tomas naar beneden.


DSC00370GuatemalaChichicastenangoSantoTomasDeErewacht

Deze erewacht staat meer in de schaduw.


DSC00373GuatemalaChichicastenangoSantoTomas


DSC00374GuatemalaChichicastenangoSantoTomasBaldakijnNummer3DaaltAf


DSC00375GuatemalaChichicastenangoSantoTomasZpGaatDeMuziekMeeVersterkt

Iedere groep heeft zijn eigen muziek bij zich. Met versterking.


DSC00377GuatemalaChichicastenangoSantoTomasOpDeTrappenVanDeKerkSantiTomasWerdNogVuurwerkAfgestoken

Terwijl de baldakijn al beneden is wordt er nog steeds vuurwerk afgestoken.


DSC00378GuatemalaChichicastenangoSantoTomasDeProcessieVertrektVanafDeKerk

Er is niet veel ruimte en tegenover de kerk San Tomas zie je in de verte links een volgende kerk. Uiteindelijk zullen we beide bezoeken en nemen we plaats op de trappen van de tweede kerk om van het uitzicht te genieten. Maar nu zitten we nog midden in de drukte.


DSC00379GuatemalaChichicastenangoSantoTomasMetDeMuziekMee


DSC00381GuatemalaChichicastenangoSantoTomas


DSC00382GuatemalaChichicastenangoSantoTomas


DSC00383GuatemalaChichicastenangoSantoTomasBekekenVanafDeTrappen

Er zijn veel mensen in traditionele kleding, maar niet iedereen. De muziek in de ‘processie’ zou ik omschrijven als typisch Latijns-Amerikaans.


DSC00384GuatemalaChichicastenangoSantoTomasOokSpannendeOptredens

Dit is een stuk moderner. Het ziet er gelikter uit, de muziek is keihard (oorpijn). Veel blazers en zang in hoog tempo. De sfeer zit er in. De bands wisselen elkaar af op de podia die tegenover elkaar zijn opgesteld.


DSC00386GuatemalaChichicastenangoIglesiaSantoTomas

Langzaam keert het feest zich weg van de ‘processie’. Tussen de twee kerken staat een hoge paal. Daarin zijn mensen bezig met touwen.


DSC00387GuatemalaChichicastenangoSantoTomasPrachtigAardenwerkMaarHoeNeemJeHetMeeNaarHuis

Een eind verder op is het rustig. Het is ook markt. Hier een eenzame kraam met aardewerk.


DSC00388GuatemalaChichicastenangoSantoTomasMuurschildering

Op de muur, vlak bij het lokale museum, staat deze muurschildering. Rust in al die drukte.


DSC00389GuatemalaChichicastenangoSantoTomas

Gewroet met touwen op hoogte.


DSC00391GuatemalaChichicastenangoSantoTomasDeMannenMetDeDoodskist

Dan verschijnt deze doodskist. Ik vermoed dat een van de waaghalzen die straks capriolen gaan uithalen hoog in die paal, op deze manier zijn entree maakt.


DSC00392GuatemalaChichicastenangoSantoTomasDaarbovenGaanHeldendadenVerrichtWorden

De paal voor Iglesia Santo Tomas. We hebben een tijd staan wachten om te zien wat er gaat gebeuren, maar het duurde ons te lang.


DSC00396GuatemalaChichicastenangoMaarDeTandarts

Onderweg naar het hotel (even de weg terug zoeken) zagen we dit grappige reclamebord voor een tandarts.