Twee boeken van Mieke Messbauer in het Chassé Theater

Gisteravond wilde ik naar de film gaan
toen me rechts, in een raamvenster, twee boeken zag staan.
Het venster bevindt zich tussen de entree en het kantoor
waar de theaterkaartjes worden verkocht.
Het kantoor was gesloten dus kon ik maar een kant van
de boeken zien.

Bij de boeken, die hoofdzakelijk in zwart, grijs en wit zijn uitgevoerd,
staat een toelichting.

Chassé Theater
Leporello boeken van Mieke Messbauer

 

Deze boeken zijn tot stand gekomen gebruik makend van fotografie, grafietpotlood voor tekenen en frottage (door wrijven op papier iets afbeelden), Oost-Indische inkt en een scalpel voor het uitsnijden.

 

De boeken zijn vouwboeken (Leporello) met pop-up elementen, waardoor de fascinerende architectuur van het Chassé theater wordt uitgelicht.

 

De werken zijn aan twee kanten te bekijken.
De voorkant bestaat uit delen van het theater.
Als men goed kijkt zijn de architectonische onderdelen
van het theater te herkennen, gewoon en gespiegeld.
Aan de achterkant zien we voornamelijk de bezoekers van het theater, die niet herkenbaar zijn afgebeeld.

 

Het fotograferen en maken is een proces dat Mieke Messbauer bijna een heel jaar heeft gekost.
Dit project was onderdeel van haar specialisatie tijdens de studie tekenen op de deeltijdacademie in Arendonk, Belgie.

Dus tijd voor wat foto’s:

 photo WP_20170721_001MiekeMessbauerBinnenkantBandTheaterdakEnStadswapenVanBreda.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, binnenkant band (?), Theaterdak en stadswapen van Breda.


 photo WP_20170721_002MiekeMessbauerLeporelloBlad.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, interieur van het theater met de karakteristieke loopbruggen.


 photo WP_20170721_003MiekeMessbauerLeporelloBlad.jpg

Mieke Messbauer, Leporello, met op de voorgrond de bezoekers die uit het boek ‘springen’.


 photo WP_20170721_004MiekeMessbauerIntroductie.jpg

Mieke Messbauer, afbeelding bij introductietekst.


De vrouw blijft uit beeld

Afgelopen maandagavond ben ik naar een Boek in Beeld
voorstelling geweest in het Chasse Theater in Breda.
De voorstelling betrof de film ‘The Invisible Woman’.
Nee, geen actiefilm over een nieuwe superheldin
maar een film over een van de vrouwen in het leven van
Charles Dickens.

‘De grootste Engelse schrijver na Shakespeare’, Charles dickens
had een vreemde relatie met vrouwen.
Vier vrouwen spelen een bijzondere rol in zijn leven.
In zijn boeken komen die vreemde, engelachtige wezens terug.
Dickens idealiseerde vrouwen tot engelen, haast een andere soort.
Mooi, niet slim, eerder kinderlijk maar tegelijkertijd verheven.
In zijn persoonlijk leven leverde dit wat problemen op.

Zo was zijn eerste liefde een onbereikbare dochter
van een bankier, die hem lang aan het lijntje hield
en uiteindelijk afwees (Maria Beadnell).

Een andere ‘Engel’ was zijn schoonzus die deel uitmaakte van
zijn gezin en heel plotseling stierf (Mary Hogarth).

Met zijn vrouw had Dickens 10 kinderen maar het huwelijk (22 jaar)
was niet gelukkig.
Het leidde uiteindelijk tot een financiële regeling,
een scheiding van tafel en bed.
Een werkelijke scheiding was in die tijd onmogelijk.

 photo DSC_3427TheInvisibleWoman.jpg

Nummer vier is de vrouw waar de film over gaat: Ellen Lawless Ternan.
Bewezen details van de relatie zijn schaars.

Maar velen herkennen haar in bijvoorbeeld Estella (uit Great Expectations).
De gespannen relatie tussen Pip en Estella en de uiteindelijk
onbeantwoorde liefde (in het originele einde van het boek, voor de uiteindelijk
uitgegeven versie herschreef Dickens het einde in een happy ending),
krijgen belangrijke plaatsen in de film.

Een van de biografen van Dickens; Claire Tomalin,
schreef een boek over die relatie met ellen Ternan: ‘The Invisible Woman’.
Mooi aan de film naar dit boek, is dat de film grotendeels vanuit
het standpunt van Ellen gemaakt is.

De maker van de film, Ralph Fiennes, slaagt er erg goed in
schijnbaar onrijmbare zaken te laten samenvloeien
tot een goed lopend en geloofwaardig verhaal.

Natuurlijk een verhaal met prachtige kostuums, in prachtige landschappen,
met mooie huizen en de gruwelijke levensomstandigheden
voor de lagere sociale klassen van die tijd (BBC!).

Trivia:
What’s in a name.
De tweede naam van Ellen is Lawless.
Letterlijk betekent dit ‘zonder wet’.
De Ellen in film is dat juist niet, ze is zich erg bewust
van de conventies, de wetten, die gelden in de samenleving
waarin zij en Dickens moeten leven en die
een relatie van haar met een getrouwde vader van 10 kinderen
nooit zou accepteren.

De film is binnenkort in de theaters te zien.

Cultuurnacht Breda 2014

Voor mij was het meer een cultuuravond.
Na een week werken, zit een cultuurnacht er niet meer in.

 photo DSC_3116Cultuurnacht2014012501.jpg

Deze keer heb ik me beperkt tot het centrum van de stad.
De zesde cultuurnacht brengt niet veel nieuws.
Het was dan ook vooral een lange wandeling.
Toch heb ik wel leuke dingen gezien en gehoord.
Een fotoverslag.

 photo DSC_3084KininginWilhelminaPaviljoenKasteelplein.jpg

Even langs de buren lopen: Koningin Wilhelmina Paviljoen aan het Kasteelplein.


 photo DSC_3086GroteKerkInAfwachtingVanVoorstelling.jpg

In de Grote Kerk heb ik een passepartout gekocht.

 photo DSC_3087GroteKerkInAfwachtingVanVoorstelling.jpg

Men was er in afwachting van een voorstelling.


 photo DSC_3094StJanstraat.jpg

In de St. Janstraat ontdekte ik een glas-in-lood raam met de Heilige Antonius als onderwerp.

 photo DSC_3093StAntoniusGlasInLood.jpg


 photo DSC_3096CarnavalsMuseumTuba.jpg

In het tijdelijke onderkomen van het Carnaval Museum zag ik de Raad van elluf en de Burgemeester en deze tuba.

 photo DSC_3101CarnavalsMuseum.jpg


 photo DSC_3102ChasseTheater.jpg

Onderweg naar het Breda’s Museum heb ik nog twee foto’s uit de hand gemaakt van het Chasse Theater.

 photo DSC_3103ChasseTheaterKloosterkazerne.jpg

Chasse Theater met Kloosterkazerne in Breda.


 photo DSC_3105SBKGalerie48.jpg

Voor het eerst bezocht ik het SBK / Galerie 48.

 photo DSC_3106SBKGalerie48.jpg

Daar ging de Argusvlinder zelf ook nog op de foto, maar daar heb ik geen bewijs van.


 photo DSC_3108OdiliaVanSalmstraatMarkendaalseweg.jpg

Hoek Odilia van Salmstraat, Markendaalseweg.


In galerie Ecker zag ik een soort performance.
Op de website lees ik:

Achter in de galerie presenteert ‘OnVoorZien’ speciaal voor de cultuurnacht een 3 uur durende performance door 3 actrices in een zich herhalende en uitputtende setting op zoek naar het wezen achter de mythe:
‘ig fie neia’

Spel: Teunie de Brouwer, Lotte de Krom, Nikki Poppelaars.
Concept en regie: Juup Luijten.

Juup: ‘Deze performance zie ik als beeld waar je steeds opnieuw in kunt duiken, hoe kort en intens ook’.

De performance speelde zich af in een driehoekige ruimte,
voor de toeschouwer achter plastic.

 photo DSC_3110JuupLuijten.jpg

 photo DSC_3111JuupLuijten.jpg

 photo DSC_3109JuupLuijtenD.jpg

Voor mij het meest interessante van de avond.


 photo DSC_3112WaterzuiveringsgemaalMarkendaalseweg.jpg

Waterzuiveringsgemaal aan de Markendaalseweg.


 photo DSC_3116Cultuurnacht2014012502.jpg