Deze foto toont hoe lelijk de komende week wel eens
kan worden in de Verenigde Staten.
De foto stond op de voorpagina van de NRC.
Zij hebben hem overgenomen van Reuters.
De foto is van Leah Millis. Het beeld spreekt voor zich.
Een laatste blik op Bundi
Nou ja, een voorlopig laatste blik van mij dan toch.
Of ik ooit nog eens terug kom in Bundi weet ik niet.
Maar dit zijn de laatste foto’s die ik er in 2013 maakte.
Het Garh Palace is een fantastisch gebouw. Het houdt niet op. He valt van de ene verrassing in de andere.
Dit embleem, daar kun je gemakkelijk overheen of onderdoor kijken. Met eenvoudige, heel sierlijke lijnen, is dit een prachtige compositie. Hieronder zie je het nog eens, dat wil zeggen de linkerhelft van bovenste foto. Dan krijg je (hoop ik) een beter gevoel voor de vloeiende lijnen.
De baldakijn (is dat een beter woord?) bij Ratan Doulat.
Toen ik daar was zat me al dwars dat ik zou verwachten dat dit meubelstuk verkeerd staat. Ik zou verwachten dat je in een audiëntieruimte niet met je rug naar de mensen gaat zitten. Nu ik naar de foto kijk bekruipt me hetzelfde gevoel.
Bundi, Taragarh Fort, Garh Palace.
Volgende bericht terug naar Jaipur.
Een begrip in Breda
Jan Schneider was lang een begrip in Breda. Een doe-het-zelf-zaak of een handel in ijzerwaren. Een bedrijf was je terecht kon voor sloten, gereedschap maar bijvoorbeeld ook voor het slijpen van je schaatsen. Sinds een tijd is het bedrijf er niet meer maar vanochtend zag ik dat er activiteiten plaatsvonden. Ben benieuwd wat het gaat worden.
Nog maar een…..
De weekmarkt op de Grote Markt in Breda, gezien in de ruiten van O’Mearas, een Ierse pub in Breda.
Gegeten
Soep kan ik eigenlijk altijd eten. Dat vind ik heerlijk. Bospaddenstoelensoep gekocht bij de pop-up store van een hotel/keuken in de buurt (Soepermarkt). Lekker.
Zelf een boekband maken
Je hoeft natuurlijk helemaal geen leren band te maken
en je hoeft hem dan ook zeker nog niet te bedrukken.
Maar ik ben dat wel aan het doen.
Ik sprak steeds over Sint Veit, het werk van Aart van der Leeuw,
als het project voor Koppermaandag maar ik zat fout.
Dit jaar was er een ander boek dat uitgegeven is door Uitgeverij
Boekblok en dat bedoeld was als Koppermaandagproject:
‘Liefdesbrieven’ van Multatuli.
Op 2 maart 2020 is het 200 jaar geleden dat Multatuli in Amsterdam werd geboren. In het kader hiervan herdrukt De Arbeiderspers uit de privé-domeinreeks nummer 54 uit 1979, ‘Liefdesbrieven’. Bezorgd en van aantekeningen en een nawoord voorzien door Paul van ’t Veer, naar moderne spelling gezet door Henk Gielkens. Aan de nieuwe editie is een voorwoord van Elsbeth Etty toegevoegd.
De winkeleditie is genaaid en direct ingehangen in het papieren omslag, met flappen. Voor handboekbinders en andere boekenliefhebbers is het boek ook in losse, ongebonden katernen te koop.
Maar aan de ‘Liefdesbrieven’ ben ik nog niet begonnen. Ik ben een leren boekband aan het maken voor de tekst ‘Sint Veit’. Ben aangekomen op het punt dat ik het leer wil dunnen aan de randen die de omslagen gaan vormen. Daarvoor gebruik ik een leerdunmes maar ook een kleine hobbyschaaf.
Met schaaf, mes, markeringen en een stuk stevig karton probeer ik een zo recht mogelijke strook aan alle vier de kanten van het leer te dunnen. Daarna ga ik dat ook voor de rug en scharnierpunten van de band doen.
Tegen de haarzijde van het leer heb ik bakpapier vastgemaakt om het drukwerk zoveel mogelijk te beschermen. Bij het dunnen zet je toch wel kracht op het leer en hoewel het vlak met de bedrukking niet bewerkt wordt loop je toch het risico de mooie kant van het leer vuil te maken of het drukwerk te beschadigen.
De mooie kant is mooi gebleven. Het leer moet nog wel omgeslagen worden dus de afmetingen gaan nog veranderen. Maar dit geeft al wel een klein beetje een idee.
Ik heb het keer na het dunnen bijgesneden. Op een plaats was ik een beetje door het leer gegaan. Maar door alle zijdes opnieuw uit te meten en te snijden komt dat wel goed. Dat is zo mooi aan boekbinden: je kunt altijd nog wel wat correcties doorvoeren. Zeker als je niet in series boeken maakt kan dat goed.
Het moment om het boek in elkaar te zetten komt steeds dichter bij
maar nu eerst de band afronden.
Chhatra Mahal, deel 2
De muurschilderingen, de nissen en de pilaren zijn niet
de enige delen van het gebouw met beschilderingen.
Ook het plafond is er een bonte verzameling van.
Dus camera op de grond en dan door een halve selfie krijg je een beeld van het plafond. De grond zorgt voor een beetje stabiliteit in de donkere ruimte.
Dit is een voorbeeld van een detail, vlak bij het centrum van de voorstellingen.
Niet alle foto’s zijn even scherp en dat heeft te maken met de condities waaronder de foto’s gemaakt werden maar dit voertuig met paarden is mooi.
De schilderingen lopen van het plafond gewoon door op de muren.
Tussendoor even snel buiten kijken. Het paleis kent allerlei ruimtes met allerlei bouwkundige decoraties.
Chhatra Mahal gebouwd door zijne koninklijke hoogheid.
Dit is de ruimte aan het plafond tussen twee pilaren. De pilaren zitten rechts en links.
Dit zijn die pilaren. Zoals je misschien kunt zien zijn sommige ruimtes open of half-open. Je kunt je voorstellen dat dit met planten al snel aandoet als een complete tuin.
Nog een klein paviljoen of noem je dit een prieel? Nu zouden we dit een tuinset of lounge set noemen.
Wat een uitzicht!
Er volgt nog een bericht over het Taragarh Fort en Garh palace.
Ik zou zo weer gaan kijken, maar ja, corona…….
Enfin, ik kijk uit naar het volgende bericht.
Kringloop in de knel
Als ik van mijn huis naar mijn werkplaats fiets kom ik langs deze kringloopwinkel aan de Valkenstraat in Breda. Daar is altijd veel aanvoer van spullen maar afgelopen week zag ik iets nieuws.
Op de parkeerplaats achter het gebouw staan ineens zeecontainers en zelfs een tent. Vermoedelijk kan men de aanvoer van spullen maar moeilijk aan.
Gelezen: The Anarchy
Geen boek over het dwaze gedoe van vorige week in Washington.
Het gaat ook niet over de regeerperiode van Donald Trump.
Het is de fascinerende geschiedenis van een beursgenoteerd
bedrijf dat het dan rijkste land van de wereld bezet en
overneemt.
William Dalrymple, The Anarchy.
Het boek heb ik gekocht in de hardcover uitvoering.
Het gaat over de Engelse East India Company. De oprichters
dreigden de koloniale boot te missen en richtten zich daarom
met dit bedrijf op Azië. Het vervolg is ongelofelijk.
Speciaal voor het boek gemaakt schutblad.
Met het logo van de East India Company. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe meer vragen er bij mij opkwamen over de Vereenigde Oostindische Compagnie of in hedendaagse spelling Verenigde Oost-Indische Compagnie, afgekort tot VOC (1602-1800). Ontstaan in dezelfde tijd. Opgehouden te bestaan in dezelfde tijd. Vergelijkbare activiteiten.
Het boek begint met een stel kaarten. Zeker voor een niet-Engelse leek als ik heel nuttig.
Daarnaast heeft het boek een lijst met namen aan het begin van het boek. Bij iedere naam een korte samenvatting van zijn of haar leven en betekenis. Ik vond dit een heel goede inleiding.
Daarnaast een zeer uitgebreid notenapparaat en informatie over de bronnen.
Een fantastisch boek.
Ik ga hier binnenkort nog even op terug komen want er is veel te
vertellen over dit boek.
Bijvoorbeeld: denk eens aan de grote bedrijven van vandaag, hun invloed
en macht. Met mensen als Mark Zuckerberg (Facebook) of Sundar Pichai (Google).
Of Jeff Bezos (Amazon) of Satya Nadella (Microsoft).
Ochtendwandeling
Vanochtend liep ik een ander rondje.
Grote Martk, Breda, vanuit de Reigerstraat.
Grote Kerk. Een element dat ik niet eerder centraal op een foto had gezet.
Grote Toren vanuit de Reigerstraat.
Havermarkt.
Potkanstraat. Dat ik dat niet eerder zo gezien heb. Kan zo in een horror- of detectivefilm.
Breda, Potkanstraat.
De kop van de Haagdijk.
Leerdunnen
Of het de juiste beslissing was weet ik pas achteraf.
Ik heb eerst de boekband bedrukt met tekst en de
linosnede. Daarna zijn er nog een paar handelingen nodig
aan het leer voordat de platten en het ruggebord
bevestigd kunnen worden aan het leer.
Dat is een risico en schoonhouden is niet mijn
sterkste kant.
Daarom heb ik een stuk bakpapier op grootte gemaakt
en dat aan de ‘mooie’ kant van het leer bevestigd.
De eerste lange zijde (rechts) is gedund. Dat heb ik gedaan met het leerdunmes maar ook een kleine hobbyschaaf.
Mijn etalageletterbak is uitgebreid met drie hanen. Je kunt ook alle vier de alfabetboekjes zien die ik tot nu toe gemaakt heb.
Rondje rond de toren
Kort voor negen uur was het rustig in de binnenstad van Breda. Dat duurde helaas niet lang. Ook al zijn de winkels dicht zijn er toch te veel mensen in de binnenstad, naar mijn idee.
Met extra aandacht voor de moderne kinderkopjes en hun gevulde voegen.
De zon deed zijn werk.
Twee ‘gestapelde’ torens.
Vijf hanen
Ter voorbereiding van de boekband voor Sint Veit
heb ik een aantal keren de linosnede van de haan
afgedrukt op verschillend materiaal.
Nu heb ik de koppen uitgesneden en ga ik ze naar
mijn vriend sturen samen met de (Typo)Grafische agenda 2021.
Achterop heb ik geschreven wat het materiaal is waarop is gedrukt.
Grijsbord, papier, perkament en twee keer leer.
Als je dat in die volgorde naast elkaar legt ziet dat er zoals hier boven uit. Deze ‘kaartjes’ zijn verdeeld over de maanden van 2021 en in de agenda ‘verstopt’.
De schenkelworkshop (aankondiging)
Schenkel is de benaming voor een vleesproduct afkomstig van de poot van runderen en andere viervoetige dieren. Schenkels worden horizontaal uitgesneden en bestaan uit een vleesdeel en een mergdeel.
Schenkels worden gebruikt in stoofschotels en bouillon. Er wordt onderscheid gemaakt tussen runderschenkels (rood van kleur) en kalfsschenkels (roze van kleur). Een bekend gerecht dat gemaakt wordt van kalfsschenkels is het Italiaanse ossobuco.
Dit is natuurlijk geen aankondiging voor een kookworkshop.
Maar laat ik bij het begin beginnen.
Mijn moeder maakte met kerst een soep.
Voor de bouillon kocht ze een runderschenkel.
Nadat het vlees een tijd heeft opgestaan kun je het vlees van het
bot verwijderen en je zult zien dat vlees en bot veel smaak afgeven
aan het water. Ook het merg en het vet.
Het is dan een prima basis voor een soep.
Wat je overhoudt is een bot.
Het bot was natuurlijk wel schoon maar toch nog niet
schoon genoeg voor mijn moeder.
Dus zette ze het in het bleekwater.
Ze had toen al het idee dat ik daar misschien wel iets mee kon.
Nou ja, kijk maar eens naar die prachtige, natuurlijke vorm.
Daar kun je volgens mij heel veel mee.
Grafisch, bedoel ik dan.
Dus toen ik in het nieuwe jaar dit bot te zien kreeg dacht ik gelijk:
daar zit een mooi boekje in.
Dat kleine gaatje in het bot is natuurlijk.
Dus wie weet wat daar nog mee kan.
Alle kanten van het bot zijn interessant; zowel de horizontale
vlakken waar het been is gezaagd als de ronde vlakken van het
grote gat in het midden.
Een gat dat een beetje taps toeloopt.
En de ronde vlakken aan de buitenkant.
Ik kan er nog niet gelijk mee aan de slag want ik heb nog
een karwei onder handen. Daarover dadelijk meer.
Maar ik verheug me al op mijn Schenkel Workshop.
Voor de twijfelaars
De kerstperiode is voorbij.
Gisteren werd zo rond het middaguur de laatste kerstboom van de
Grote Markt in Breda weggereden.
Het bewijs.
Wie koopt er nog een agenda?
Nou, ik heb er afgelopen jaar twee gekocht.
Een voor mezelf en een voor een vriend.
Niet dat ik denk dat ik hem veel zal gebruiken.
Het is meer een soort van liber amicorum.
De agenda is gemaakt bij de Grafische Werkplaats Amsterdam
als onderdeel van hun ‘Meester zoekt gezel’-programma.
Een programma waar ervaren grafici hun ervaring overdragen
op leerlingen. Ze doen dat met oudere drukpersen en de
agenda is dan ook handwerk, inclusief het inbinden.
Dit is de (Typo)Grafische Agenda 2021 in zijn stofomslag.
Dit is de agenda zonder stofomslag. Het inbindwerk is gedaan door Thekla Ahrens, een boekbindster die ik ken van naam. Ik heb zelf niet aan de agenda meegewerkt en heb er ook geen belangen bij. Hij is gewoon mooi en het is een goed idee om een dergelijk project te realiseren.
Dit is de stofomslag die je nog verder kunt openvouwen.
Zo is het een poster van een tentoonstelling die vast niet is doorgegaan vanwege corona.
De foto’s zijn van exemplaar 86 van een reeks van 100 agenda’s.
Dit zijn twee agendabladen.
Er zitten ook grote afbeeldingen in de agenda.
Twee dingen sprongen er uit. Deze kleine begrippenlijst. Leuk gevouwen. Goed bedacht.
Het andere zijn deze boekenleggers in de vorm van twee cicerolatten.
Dit is een toelichting op het ‘Meester zoekt gezel’-programma met Mels de Gooijer, Florence van Heuvelen, Tjitze Mast, Rudi Oostermeijer, Carola Rombouts, Michael Timmers, Maaike Bol, Gus Moystad, Alette de Roos en Juliette Timmers. Verder Thekla Ahrens (boekbinden en meester) en productie: Corine Elemans, Sara Blom.
Meerkleuren. Dit ruikt zo heerlijk!
Als laatste nog het colofon.
Leuke organisatie dat GWA.
Misschien moet u eens de website opzoeken of misschien later dit
jaar zelf gaan kijken in Amsterdam.
Driekoningen
Yates Thompson (de verzamelaar van een collectie manuscripten en boeken die nu in de British Library zijn), f 62v. Ik zag deze afbeelding via een twitterbericht van BLMedieval en Melibeus. De titel is natuurlijk The Adoration of the Magi.
De haan
Vandaag heb ik de haan weer in de rode inkt gezet om de boekband af te ronden (voor wat betreft het bedrukken). Als de haan ook op het leer is gedrukt en het is allemaal goed gedroogd, dan zal het leer nog gedund moeten worden om een flexibele maar sterke leren bekleding van de boekband te worden. Maar dat dunnen is nog niet gebeurd. De grootste uitdaging is om de haarzijde van het leer, de kant met de afbeelding, mooi te laten. Niet te beschadigen en niet vuil te maken.
Maar eerst een paar testafdrukken maken. De eerste op papier waarop ik eerder de tekst had getest. Je ziet dat het papier en de boekenpers al gereed staan.
Los van het feit dat dit een eerste afdruk is met de linosnede (na schoongemaakt te zijn geweest en te hebben liggen drogen), zie je heel grote verschillen tussen het materiaal waarop je drukt. Ik heb vanmiddag drie papiersoorten, karton en leer gebruikt als ondergrond en de textuur van de afdruk is steeds anders.
Maar na al het testen is het nu de beurt aan het leer. De hopelijk definitieve afdruk. Gelukkig bleek vandaag dat de verwarming in mijn werkplaats weer werkte. Je merkt dat meteen aan het veel sneller drogen van de drukinkt.
Het lukte goed om de linosnede in de mal te passen.
Met dit eindresultaat ben ik dan ook heel tevreden. Het rood over de zwarte letters heeft een betere dekking dan bij eerdere pogingen.
Dan kan hierna het leerdunnen beginnen.
Chhatra Mahal
In het grote Taragarh Fort zijn een aantal paleizen en andere
gebouwen, tuinen en vijvers. Een van de paleizen heet Chhatra Mahal.
Het is een gebouw bekend vanwege de schilderingen.
Daar heb ik een paar foto’s van.
We konden toen geen toelichting vinden op de schilderingen. Ook de te volgen route door de gebouwen en ruimtes en een aanduiding van hun namen ontbrak. Misschien is dat nu al weer veel anders. Hier zie je een deel van een muur met prachtige nissen met daarboven een schildering.
De staat van die schilderingen is misschien niet top maar
ze geven een goed beeld van de zorg en aandacht die er aan besteed is.
In de schildering is een soort van ontvangst of audiëntie aan de gang. De maharadja zit in een grote hal met voor zich, veel kleiner afgebeeld zijn bezoekers. Achter de maharadja staat een bediende koele (?) lucht toe te wuiven.
Dit is de maharadja.
Dit is zijn bezoek.
Het plafond wordt ondersteund met kolommen die versierd zijn met olifanten die een berijder op de rug hebben.
Aan het echte plafond zijn ook olifanten te vinden.
Er is een hele optocht geschilderd.
Met bijvoorbeeld dit rijtuig dat door twee olifanten getrokken wordt.
Met verschillende soldaten, in verschillende uniformen. Kijk eens naar hun verschillende snorren en baarden.
Een rijtuig met paarden.
Even verder op lopen kamelen of dromedarissen met hun berijders.
Is de foto niet helemaal scherp of is de schildering beschadigd. Ik weet het niet meer maar de foto’s geven wel een beeld van de diversiteit van de afbeeldingen (onderwerp, kleur, enz).
Er is ook een grote groep vrouwen die meeloopt.
Dan deze heer. Hij is er een uit een serie van drie. Wat ze bij zich dragen weet ik niet maar ik zag dit op meerdere plaatsen op de schilderingen.
De drie heren beelden hetzelfde type soldaat/dienaar uit maar hebben een individueel uiterlijk.
Is dit mooi of is dit prachtig?
Vlaggen mogen niet ontbreken.
Kijk eens naar de oren van dit paard!
Mooie compositie met twee figuren op de voorgrond en twee in het midden maar meer op de achtergrond. Beschadigd door de tijd maar sommige van de planten zijn nog heel mooi.
De belangrijkste figuur van vorige afbeelding (vermoed ik).
Blinkende straten en laatste kerstfoto’s
Vanochtend blonken de straten weer zoals hier op de Grote Markt in Breda.
Spiegelende lijnen die met een beetje fantasie een kerstboom suggereren.
Argusvlinder 