Gelezen: Zinaïda Hippius

Een tijd terug besteedde ik aandacht aan een boek van
Pieter Waterdrinker: Tsjaikovskistraat 40.
In het boek worden veel namen van bekende en minder bekende
Russen genoemd. Zo komt een paar maal de dichter/schrijfster
Zinaïda Hippius aan bod.
Waterdrinker noemt haar geloof in de vooruitgang en
haar androgyne verschijning.

Wikipedia zegt het anders:

Hippius leefde van ideeën. Ze stond bekend als een politiek strijdbare intellectueel, een hartstochtelijke en grillige vrouw, maar werd ook wel een ‘koud intellect’ en een ‘slang’ genoemd (Trotski).

Hoe dan ook, terwijl ik het boek las en Zinaïda Hippius opmerkte
kwam er een vertaling uit van 4 van haar verhalen.
Het boek is tweetalig: de linkerpagina’s zijn in het Russisch
en rechts vinden we de Nederlandse vertaling.

Persoonlijk spraken de verhalen ‘De appelbomen bloeien’ met een
enorme ‘drive’ en ‘De deur’ het meest aan.

We lezen al zo weinig Russische literatuur.
Het boekje leest vlot.
Een aanrader wat mij betreft.

WP_20180207_12_54_06_ProZinaidaHippiuseenAlledaagseGebeurtenis


Een boekje tussendoor

Het werk aan het bladerboek heeft lang geduurd.
Dus dan is het ook leuk om een paar kleinere projecten te doen.
In het verleden heb ik eerder boekjes in elkaar gezet en hier getoond
van een bedrijfhe met de naam Spia books.
Dit keer heet het boekje ‘Signum’, volgens mij heb ik dit
soort boekjes wel eens gezien onder de noemer ‘signaalboek’.

WP_20180204_13_49_37_ProSignum

De verpakking. Het boekje is leuk terwijl het eigenlijk erg eenvoudig te maken is. Belangrijk is wel stevig papier te gebruiken.


WP_20180204_14_15_30_ProSignum

Op de eerste ‘ribbel’ heb ik vier ‘vlaggen’ aangebracht. Dit moet ik nu nog een paar maal herhalen en dan is dit boekej af. Althans volgens de beschrijving. Voor mij begint dan nog het proces om aan dit boek een goede functie te geven. Daar moet ik nog even over nadenken.


Het bedrijf bestaat nog en ze hebben niet alleen bouwpakketten
maar ook mooie ‘kunstboeken’.

Boekje Cambodja – Laos

Afgelopen jaarwisseling waren we in Cambodja en Laos.
Meer precies:
we waren twee nachten in Bangkok,
vervolgens in Siem Reap, Banteay Chmar, Preah Vihear,
Banlung (dat is allemaal Cambodja) en
Champassak, Vientiane en Luang Prabang (dat is Laos).

In de buurt van Luang Prabang kocht ik saa-papier.
Dat papier was al dubbelgevouwen dus gereed als boekblok.
Daar ga ik foto’s in opnemen, 44 stuks.
Het boekje heeft een staand formaat dus heb ik
naar alle foto’s gekeken die ik tijdens deze reis gemaakt heb
en die een staand formaat hebben.
Daarvan heb ik er 44 gekozen.

Dit zijn de foto’s die ik koos uit Bangkok:

DSC_2913

Helaas was het weer niet mooi toen we die dag in Bangkok waren.


DSC_2928

DSC_2933

DSC_2943

DSC_2953


De foto’s zijn niet bewerkt.
Er is niets aan de compositie veranderd.
Er is niets aan de kleur veranderd (dat doe ik nooit).
Alleen is het aantal pixels teruggebracht zodat ze goed op mijn
weblog getoond kunnen worden.
De rest volgt nog.

Max Kisman: erotisch alfabet

Hier de tekst van de boekkunstbeurs als introductie:

Op 11 en 12 november 2017 stond Pieterskerk in Leiden in het teken van het boek. Toen vond de jaarlijkse Boekkunstbeurs plaats, georganiseerd door de Stichting Drukwerk in de Marge en de stichting Handboekbinden.
Elke bezoeker van de beurs krijgt een in beperkte oplage gedrukte uitgave, speciaal voor deze beurs gemaakt. Op de beurs kan men hier een omslag bij uitzoeken, en de plano vellen onder professionele begeleiding inbinden tot een echt boekje. ….. In 2017 was grafisch vormgever Max Kisman verantwoordelijk voor een erotisch alfabet.

Dus een beetje laat maar op de dag dat ik de BoekKunstBeurs bezocht
bezocht ik ook het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden.
Ik heb het boekje mee naar huis genomen en het gisteren ingebonden.
Omdat iedereen dat op zijn eigen manier kan doen,
zijn de uitgaves uiteindelijk heel verschillend.
Dat van mij ziet er als volgt uit:

WP_20180203_10_04_52_ProMaxKismanGenitaalBinnenomslagenLettersWEnO

Dit is de nog niet ingebonden binnenomslag en een voorbeeld van het alfabet. Hier de letters W en O.


Ken je Max Kisman niet, waarschijnlijk wel maar ben je niet
bewust dat bijvoorbeeld het werk van hem voor de VPRO door hem gemaakt is.

De bio van ‘Beeld en Geluid’ zegt het zo:

Max Kisman studeert tussen 1972 en 1977 verschillende richtingen, waaronder typografie, illustratie, animatie en grafische vormgeving, aan de AKI in Enschede en aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Na zijn afstuderen werkt hij voornamelijk als grafisch vormgever en typograaf, bijvoorbeeld voor de tijdschriften Vinyl, TYP/Typografisch Papier en Language Technology/Electric World.

In 1992 wordt Kisman benaderd door Bob Takes, hoofdontwerper bij de VPRO die een opvolger zoekt. Kisman neemt het aanbod aan, maar het is wel een uitdaging voor hem. Hoewel hij veel ervaring heeft opgedaan met digitaal ontwerpen (Desktop Publishing) heeft hij nog geen ervaring met het ontwerpen van bewegend beeld op de computer. Takes werkt zijn opvolger dus enkele maanden in.

Wat opvalt is dat Kisman het omroeplogo van Willem van den Berg niet gebruikt in zijn stationcalls en programmaintroducties. In plaats daarvan gebruikt hij het door hem ontworpen lettertype ‘Fudoni’ (een combinatie van ‘Futura’ en ‘Bodini’) om de naam van de omroep in weer te geven. Omdat hij dit heel regelmatig doet wordt dit als het ware een tweede VPRO-logo. Voor zijn televisievormgeving ontvangt Kisman twee prijzen: de Publieksprijs van de Design Awards Rotterdam voor de VPRO-ontwerpen in 1995 en de H.N. Werkmanprijs voor de stationcalls van het seizoen 1994-1995. Zijn stationcalls en programmaintroducties worden door de VPRO op twee video’s uitgegeven en zijn VPRO-ontwerpen worden opgenomen in de collectie van het Stedelijk Museum te Amsterdam.

Kisman houdt zich in de periode dat hij hoofdontwerper is bij de VPRO ook bezig met de ontwikkelingen van projecten onder de noemer ‘De Digitale VPRO’. Hieronder valt bijvoorbeeld de website die in 1994 on-line gaat en door Max Kisman en Mieke Gerritzen ontworpen is. Verder werkt hij als ontwerper en redacteur mee aan het programma Prima Vista (VPRO) waar ook de ontwerpers Rob Schröder en Lies Ros uit collectief ‘Wild Plakken’ bij betrokken zijn.

Kisman is vanaf 1994 ook art-director van tijdschrift Wired (voorheen Language Technology/ Electric World). Zo rond 1997 heeft Wired grootse multimediale plannen en Kisman vertrekt naar San Francisco om daar voor Wired-televisie en -internet te gaan werken. Verder gaat hij in San Francisco les geven en start hij zijn eigen type foundry op. Vanaf 2006 woont de ontwerper weer in Nederland en werkt hij onder andere als illustrator voor De Volkskrant.

WP_20180203_10_08_49_ProMaxKismanGenitaalMijnBuitenkantVanDeOmslag

Dit is mijn buitenkant van de buitenomslag, die het boekje krijgt.


WP_20180203_10_10_56_ProMaxKismanGenitaalMijnBinnenkantVanDeOmslag

Dit is mijn binnenkant van de buitenomslag. De instructie vertelt niet wat de voor- of achterkant is van de omslag. Ik vind het rood het best passen bij het boekje dat verder helemaal in zwart/wit is uitgevoerd.


WP_20180203_10_36_15_ProEvenDeKettingsteekUitproberen

De kettingsteek is een van de bindwijzes die wordt voorgesteld en die ga ik toepassen. Ik weet niet of ik die eerder al een keer heb gebruikt en om de instructie te testen eerst even een klein proefje gemaakt.


WP_20180203_10_49_44_ProMaxKismanDenitaalDeGaatjesZijnGepriktMetEenMal

Dus even de gaatjes prikken.


WP_20180203_11_09_41_ProMaxKismanGenitaalIngebondenMetKettingsteek

Dan de kettingsteek. Volgens mij zat bij de beursuitgave ook een stukje draad maar dat heb ik in ieder geval niet meer. Ik heb zwarte draad gekozen omdat de rest ook helemaal in zwart/wit is.


WP_20180203_11_47_54_ProMaxKismanGenitaalInDeSnijmachine

Vervolgens heb ik het boekje een beetje bijgesneden. Dat is niet perse nodig maar dat vind ik mooier.


WP_20180203_12_02_17_ProMijnIngebondenVersieVanMaxKismanGenitaal

De instructie van Tine Noreille om het planovel te vouwen naar een buitenomslag, is helder. Dat was eenvoudig en dit is het eindresultaat. #Geni #Taal #XXX van Max Kisman.


WP_20180204_13_48_35_ProMaxKismanGenitaal

Het boek heeft een tijdje onder bezwaar gelegen. Daar is het nu onder uit. Het opengeslagen resultaat.


Bladerboek uit de pers

Vanochtend heb ik het bladerboek uit mijn boekenpers gehaald.
Het boekblok zit goed in de band, de lijm was goed gedroogd.
Nu achteraf zou ik de drager van de bladeren anders maken.
Die komt nu soms tot halverwege de band.
Daardoor pak je makkelijk het echte blad bij het omslaan.
Helaas zijn die gedroogde herfstbladeren kwetsbaar.

WP_20180203_09_18_02_ProBladerboekInDeBoekenpers

Hier ligt het bladerboek nog in de pers. Doordat ik de rugkant van de dragers allemaal een massieve dikte heb gegeven waar de band om past, kun je die kant van het boek ook goed in de pers leggen en echt persen.


Daarna heb ik een herfstblad dat ik nog had liggen
op de band bevestigd als illustratie.
Eerst het blad er op geplakt, toen onder bezwaar.
Daarna nog een keer ‘afgelakt’.
Om het te beschermen tegen stof en dergelijke maar ook
om het bij gebruik niet gelijk te beschadigen.

WP_20180203_11_20_29_ProBladerboekMetBladOpDeBand

Het boek ligt nu te drogen. Morgen kan het mee naar huis.


Opvolger Bladerboek: Cambodja en Laos boekje

Het Bladerboek ligt in de pers.
De vorige blogpost meldde ik al dat een kant van het boekblok in
de boekband was gelijmd. Vandaag is de tweede zijde ook gelijmd.
Dat ligt nu in zijn geheel in een pers.

Daardoor had ik vandaag tijd om na te denken
en te werken aan mijn boek over
de Cambodja en Laos-reis van eerder dit jaar.

Het Saa-papier is zo mooi van zichzelf dat het jammer is om daar
een alles verhullende boekband om te maken.
Ik bladerde daarom door een paar boeken voor inspiratie
en zag een boek waarom geen complete boekband zat maar
slechts een paar stroken.

Daarom bedacht ik om van restleer twee stroken te maken.
Die stroken maak ik uit een langer stuk leer waarbij ik de
vorm laat zoals ik hem gevonden heb.
Ik ga de strook alleen in twee snijden.

Op strook 1 komt dan de tekst ‘Cambodja’, in leer,
in een andere kleur, erop geplakt.
Op strook 2 komt dan de tekst ‘Laos’.
Ik heb de tekst uit de hand getekend en gesneden.

Een eerste indruk:

WP_20180131_14_39_09_ProLaos

Het papier (saa-papier) is op zich zelf al heel mooi door de bloemen (zie ik hier een viooltje), het gras en de bladeren dit er in verwerkt zijn. Dus een boekband die dat papier minder zichtbaar maakt vind ik niet zo’n goed idee. De eerste tekst die ik vandaag sneed was ‘Laos’.


WP_20180131_15_38_54_ProCambodjaEnLaos

Vervolgens heb ik het woord ‘Cambodja’ gesneden. Die letters moet ik nog eens nalopen en misschien bijsnijden voordat ik ze ga opplakken op een strook leer van een andere kleur.


WP_20180131_15_57_46_ProCambodjaEnLaos

Met papier ben ik aan het passen en meten. Passen de stroken om het boek en gaan de letters er dan nog leesbaar op passen. Daar ben ik nog niet uit. De strook leer (blauw) die de basis gaat vormen zie je onder de strook papier met de tekst ‘Cambodja’ liggen.


Bladerboek: boekband met bekleding van Zaansch Bord

Zaansch bord is een papiersoort gemaakt in Zaandam.
Het is een grof, stevig papier om te zien, haast karton.
Maar het voelt zacht aan en is verkrijgbaar in zachte tinten.
Voor mijn bladerboek heb ik het plan opgevat om de boekband
te bekleden met een stuk zachtgroen Zaansch Bord.
Om het Zaansch Bord aand de kop en de staart van de rug meer stevigheid
te geven, verwerk ik een koordje in de boekband.

WP_20180128_13_03_14_ProExtraVerstevigingVoorBandMetBekledingVanZaanschBord

Hier zie je hoe een kort stukje koord de platten (klein stukje van de hoeken weggehaald) en de rug verbindt en tegelijkertijd extra stevigheid gaat geven aan het Zaansch Bord dat ik nog moet omslaan en lijmen.


WP_20180128_13_41_27_ProBoekblokEnBand

Niet eerder maakte ik een bandztter met papier als bekleding. Ik moet zeggen het voelt best zacht aan. Probleem is alleen dat de scharnierende delen aan de rug minder flexibel zijn dan bij linnen. Hier zie je het boekblok en de boekband naast elkaar liggen.


WP_20180128_13_54_35_Pro

Aan een kant zit het boekblok al in de boekband gelijmd.


Update over bladerboek

Dat snijden van het bladerboek was geen goed idee.
Doordat het boekblok niet massief is krijgt het papier
de kans om alle kanten uit te gaan.
De kracht die je op het snijapparaat zet
komt ook verkeerd op het boek terecht.
Ik ga het boek wel gewoon afmaken maar het is er niet mooier
op geworden. Ik had de bladen moeten snijden toen
de herfstbladen er nog niet op bevestigd waren en de bladen niet
ingebonden waren. Les voor de volgende keer.

Vandaag de platten gesneden.
Als ik het boekblok er tussen leg ziet het er als volgt uit:

WP_20180127_10_17_54_ProBladerboekMetBasisVoorDeBand

Uit Laos heb ik pas een stapel papier meegebracht.
Het heet saa-papier.
Dat wordt gemaakt van de schors van de moerbei-boom.
Je ziet het in allerlei vormen op meerdere plaatsen in Azie.
In dit geval is het papier gedecoreerd met bloemblaadjes
en grassoorten.
Het is mooi papier. Niet heel erg sterk denk ik.

WP_20180127_10_41_36_ProSaaPapierHeelVerschillendGedecoreerd

De decoratie is heel verschillend. Hier een paar velletjes als voorbeeld.


WP_20180127_10_45_25_ProSaaPapierUitLaos

Hier zie je de 24 dubbelgevouwen vellen saa-papier. Nummer 25 heb ik gebruikt om als kaart te versturen.


Van deze vellen ga ik een boekje maken.
Waarschijnlijk ga ik het vullen met foto’s uit
Cambodja en Laos. Maar daar moet ik nog even over nadenken.

Even bijpraten over het Bladerboek

Het bladerboek is een boek dat ik aan het maken ben
waarbij de tekst op geprepareerde herfstbladeren is
aangebracht. Die bladeren vormen met de hulp van een drager
de pagina’s van mijn boek.
Dat ben ik nu aan het inbinden.
De bladen zijn genaaid en gelijmd.
Het is tijd om gaas op de rug aan te brengen.

WP_20180121_13_23_37_ProNaInlijmenRugGaasAanbrengen

Aan een kant (op een van de schutbladen) heb ik al een stuk van het gaas gelijmd.


WP_20180121_13_46_52_ProGaasOpDeRug

Vervolgens is de rug en de tweede kant van het boek aan de beurt. Dan laat ik het boek drogen.


WP_20180124_14_16_45_ProBladerboek

Langzaam ontstaat het beeld van hoe het boek er uit gaat zien.


WP_20180124_14_18_24_ProBladerboekKanNuGesnedenWorden

Ik ben nu op het punt aangekomen dat ik de staart (de onderkant) van het boek kan gaan afsnijden. De onderkant wordt dan helemaal gelijk. Dan past het boek straks beter in zijn band. Nu is dat snijden vermoedelijk nog niet zo eenvoudig. Normaal gesproken is een boekblok een massief geheel. Maar in dit boek zit veel ruimte tussen de dragers. Maar eens zien hoe ik dat ga doen. Maar voorlopig ben ik blij met dit resultaat. Het idee van een drager voor de herfstbladeren werkt!


Bladerboek

Na de vakantie ben ik natuurlijk weer verder gegaan
met waar ik gebleven was met het bladerboek.
Alle teksten waren gedrukt.
Een tekst moest ik nog aangrengen op een blad.
Gereed dus om het boek te gaan inbinden.

WP_20180120_09_54_01_ProGaatjesGeprikt

Eerst gaatjes prikken. Het ondersteunend blad (de drager van het herfstblad) is zo gemaakt dat ik de onderkant en de bovenkant apart van elkaar ga innaaien. Een blad moet ik aan de bovenkant van het boek een beetje laten afwijken. Het herfstblad dat op de drager is aangebracht komt anders boven het boek uit. De gaatjes op dat blad komen dus ook iets anders te staan.


WP_20180120_10_11_23_ProHetLaatsteEnVoorlaatsteBlad

Ik begin met het inbinden van de onderkant. De onderkant ga ik straks onder het snijmachine leggen. De bladen zijn niet allemaal even groot. Het scheelt maar heel weinig. Daar zie je straks niets meer van.


WP_20180120_10_33_57_ProBijEenBladTeHardGetrokken.

De onderkant is ingebonden. Bij 1 blad heb ik helaas te hard getrokken. Dat kun je goed zien.


WP_20180120_10_35_52_ProEenBladBewustUitHetLood

Nu is de bovenkant aan de beurt.


WP_20180120_11_16_50_ProHelemaalIngenaaid

Het naaiwerk is gereed. Ik ga nu de rug inlijmen zodat ik er later het gaas op kan aanbrengen.


WP_20180120_11_41_51_ProDeBovenkantIngelijmd

De bovenkant is ingelijmd. Helaas blijkt het papier minder sterk dan ik had verwacht. Het gaat er niet voor zorgen dat ik het boek niet kan inbinden maar als het iets dterker was geweest dan waren de bladen mooier gebleven.


Gelezen: Een autobiografische vertelling uit Rusland

WP_20180116_15_02_30_ProPieterWaterdrinkerTsjaiikovskistraat40EenAutobiografischeVertellingUitRusland

De schrijver is Pieter Waterdrinker. De titel van het boek is: Tsjaikovskistraat 40. En de ondertitel is: Een autobiografische vertelling uit Rusland.


Pieter Waterdrinker neemt ons mee op een tocht langs
zijn (sterke) verhalen over zijn leven in de voormalige Sovjetunie en Rusland.
Hij doet dat vanuit de Tsjaikovskistraat 40 in St. Petersburg.
Een straat vlak bij waar het allemaal gebeurde in 1917.
De vertelling weeft zijn persoonlijke geschiedenis aan een met beschrijvingen
van historische gebeurtenissen en persoonlijkheden.

Zijn stijl neigt naar het populaire maar dat is niet het grootste probleem
van dit boek dat zich regelmatig best vlot laat lezen.
Het boek is in het begin leuk. Soms schrijft hij over dingen die
bij een aantal mensen bekend zal voorkomen.
Bijvoorbeeld als hij de tragische geschiedenis van de laatste tsaar
en zijn familie nog eens uit de doeken doet.
Maar soms zijn de verhalen nieuw en opmerkelijk.

Wat mij vooral trok is dat hij ook schrijft over de periode
eind jaren ’80 en begin jaren ’90. Hij werkte in het toerisme,
als gids, ik ging in 1991 als toerist naar Leningrad en Moskou,
met een gids.
Zijn persoonlijke vertellingen over die periode waren voor mij heel herkenbaar.
Niet dat we alle details meemaakten tijdens onze reis, zoals hij ze beschrijft
maar verbazen doen zijn verhalen en details me niet.
Bijvoorbeeld over de kaarten voor balletvoorstellingen (ik ben toen daar niet
naar toe geweest, de meeste andere mensen in onze groep wel).

De geschiedenis herhaalt zich niet, de geschiedenis rijmt.
En soms is die zijn eigen spiegelbeeld.

Een mooie uitspraak. Of die van Waterdrinker zelf is weet ik niet,
maar dat maakt ook niet zoveel uit.
Wel dat je deze uitspraak, en een aantal andere fragmenten,
meerdere malen in het boek tegen komt.
Wat mij betreft is herhaling in dit boek niet het sterkste punt.
Het gaat tegen staan.
Het citaat hierboven is van pagina 217 maar komt vaker voor.

Het boek leest zoals gezegd regelmatig aangenaam maar had best
een derde korter kunnen zijn.
Daar was het beter van geworden.
Aan het eind van het boek (pagina 401 – 413) gaat het over
‘het Rijk van de Rode Teugels’.
De recencent van de Volkskrant vindt het geweldig maar ik zie dat anders.
Het is een tekst waarin Waterdrinker probeert
te bewijzen dat hij kan schrijven.
Volkommen onduidelijk wordt de geschiedenis van 1917 gecombineerd
met gebeurtenissen van vandaag.
Aks hij dan nog schrijft (pagina 413):

…..mijn Russische buren zowel onder als beneden mij…..

dan is het toch echt tijd om op te houden.
(Het gaat om de buren onder en boven)
Jammer dat zijn redacteur hier niet strenger is geweest.
Want dan had het een goed boek kunnen worden.
Nu is het een aardig boek dat meestal vlot leest

Bladerboek

Vanochtend ben ik aan de slag geweest met mijn bladerboek.
De vorige keer stopte ik met het laten drogen
van de voorlaatste tekst.
Die moet ik nu dus opplakken.

WP_20171223_09_53_34_ProEvenHetGebiedMarkerenDatIngelijmdMoetWordenVoorlaatsteBlad

Dus op het blad geef ik met wat stroken restpapier aan waar de tekst gaat komen. Dat is het gebied dat ik ga inlijmen.


Dit geeft mij de kans om me beter voor te stellen hoe het eindresultaat
er uit gaat zien. Om te beginnen heb ik het tweede schutblad gesneden.
Als ik de schutbladen wegleg met een pagina met een herfstblad en tekst
dan gaat het er als volgt uitzien.

WP_20171223_10_21_55_ProEenBladMetTekstopDeSchutbladen


WP_20171223_10_23_45_ProZoKomenDeBladenInHetBoek

Dan met een stapeltje bladeren.


WP_20171223_10_24_26_ProZijAanzicht

De achterkant gaat aan elkaar genaaid worden en ik ga er gaas tegen zetten. Dat zal volgend jaar gebeuren maar voor nu ziet het er zo uit.


WP_20171223_10_28_16_ProZoGaatHetBoekErUitZien

Als ik het boek overeind zet en ik laat het een beetje openwaaieren dan ziet het er zo uit. Het boek gaat wel een harde kaft krijgen. Dus dit is nog maar een eerste indicatie.


WP_20171223_11_17_04_ProHetVoorlaatsteBladMoetNogVerderDrogen

De lijm is nog niet helemaal droog maar dit wordt de voorlaatste pagina. De tekst voor op het schutblad is ook al gedrukt. Daarvan ligt de inkt nog te drogen.


WP_20171223_11_37_49_ProDeAllerlaatsteTekstMoetNogDrogenOmTeKunnenInplakken

Dat zal er zo uit gaan zien. Volgend jaar de volgende stappen. De Argusvlinder sluit de werkplaats in de FutureDome voor een paar dagen. Even me concentreren op de feestdagen.


Bladerboek

De afgelopen dagen ben ik nog bezig geweest met het bladerboek.
Er moet nog veel gebeuren maar iedere keer een stapje.
Op dit moment ben ik de teksten aan het drukken op
doorzichtig papier. Dat papier is hard.
Drukken valt niet mee.
Maar ik wil doorzichtig papier om de vorm en kleur
van de bladeren zo zichtbaar mogelijk te laten.

WP_20171217_10_56_42_ProDeBehulpzameReiziger

Hier zijn de teksten gedrukt en is het papier op maat gemaakt. Het papier ligt op de plaats waar ik het ga plakken.


WP_20171217_11_10_33_ProDeBehulpzameReiziger

Hier liggen de bladen 5 tot en met 9, van onder naar boven, op volgorde. Het papier is er net opgeplakt. Dan gaan de bladen voor lange tijd onder bezwaar. Het papier heeft de eigenschap erg van vorm te veranderen. Bijvoorbeeld door op te rollen. Dat doet het papier zo gauw er lijm op komt. Het papier is zo sterk dat het de geprepareerde bladen krom trekt. Met het bezwaar probeer ik dat te voorkomen.


WP_20171219_19_28_15_ProDeBehulpzameReiziger

Tekst 10. Met de beruchte ‘spuug-tekst’: Er was alleen iemand die stilletjes op mij toekwam, in mijn oor spuwde en meteen verdween zonder iets te zeggen. Even verder volgt dan: De mond uit, het oor in: dit is vast en zeker iets goeds.


Het leven van een boekenleurder

Onlangs zag ik een kort verhaal over de publicatie
Jos Goudswaard, Het leven van een boekenleurder van
De Carbolineum Pers uit Kalmthout van 2017.
Een heruitgave van een boek dat het eerst verscheen in 1915
bij Elsevier.
Ik besloot het te kopen en ontving het eerder deze week.

WP_20171215_12_54_55_ProJosGoudswaardHetLevenVanEenBoekenleurderDeCarbolineumPersKalmthout2017

Deze uitgave van de margedrukker/uitgever De Carbolineum Pers zegt
het als volgt in het Colofon:

De eerste uitgave van dit boek verscheen in 1915 bij Elsevier in Amsterdam. Nu, 102 jaar later, is de tekst in november 2017 opnieuw gezet uit de Times New Roman 16 punt, gedrukt op geschept Conqueror papier, en met de hand gebonden. Het nawoord van P.J. Buijnsters verscheen eerder als artikel in De Parelduiker, 2007/04 en is geactualiseerd. De oplage bestaat uit 50 genummerde exemplaren, waarvan de eerste verschenen op de Beurs van Bijzondere Uitgevers in Amsterdam, op zondag 10 december 2017.

De eerste hoofdstukken heb ik intussen gelezen.
Het zijn heel plezierig te lezen avonturen van een boekenverkoper
die de boeken niet via een winkel verkoopt maar die boeken
verkoopt aan vrienden, bekenden en (potentiele) klanten door hen
persoonlijk op te zoeken.
Het taalgebruik is hier en daar Vlaams met wat Frans.
De eerste versie verscheen in Nederland in 1915.
Dat is tijdens de Eerste Wereldoorlog.

De eerste letter van een nieuw hoofdstuk is een grote rode letter.
Soms wordt die letter herhaald in de zwarte, 16 punt, Times New Roman-tekst.
Waarom hier niet één lijn getrokken is, weet ik niet.

Het boek is mooi ingebonden en voorzien van een eemvoudige doos (slipcase)
van dun karton.

Ik geniet.

WP_20171215_12_55_12_ProJosGoudswaardHetLevenVanEenBoekenleurderDeCarbolineumPersKalmthout2017

Jos Goudswaard, Het leven van een boekenleurder, De Carbolineum Pers, Kalmthout, 2017.


WP_20171215_12_55_25_ProJosGoudswaardHetLevenVanEenBoekenleurderDeCarbolineumPersKalmthout2017

Jos Goudswaard, Het leven van een boekenleurder, De Carbolineum Pers.


WP_20171215_15_27_50_ProJosGoudswaardHetLevenVanEenBoekenleurderDeCarbolineumPersKalmthout2017


Weer een beetje verder met het bladerboek

De eerste drie tekstpagina’s zijn gedrukt.
Het gaat om heel korte teksten, drie of vier regels
per blad. Gedrukt op doorzichtig papier.
Hier zie je dadelijk wat foto’s van het drukwerk
dat nog een beetje moet drogen.
Intussen zijn de teksten al op de bladeren geplakt
en liggen ze onder bezwaar.
Het doorzichtig papier heeft de eigenschap helemaal op te rollen.
Het trekt ook het blad helemaal krom.
Daarom moet het wel een tijdje onder bezwaar.

WP_20171213_16_09_29_ProBladerboekBlad01

Dit is het begin van het verhaal ‘De hulpvaardige reiziger’. een Chinees verhaal uit Dunhuang. De Nederlandse vertaling is van W. L. Idema.


WP_20171213_16_08_17_ProBladerboekBlad02

Dit is blad twee.


WP_20171213_16_07_09_ProBladerboekBlad03

Dit wordt blad drie. In totaal worden het 10 pagina’s met herfstbladeren en een laatste schutblad met een korte tekst.


Bladerboek

Het is best spannend met het bladerboek.
Het hele ontwerp heb ik nog niet eerder zo in elkaar gezet.
Het is de eerste versie en het model tegelijkertijd.
Eigenlijk hoort dat niet zo.

Ik ga de tekst op doorzichtig papier drukken.
Dat heb ik gedaan met het titelblad.

WP_20171206_16_17_08_ProMeerderePogingenOmHetDrukwerkGoedTeLatenPassen

Verschillende pogingen.


WP_20171206_16_07_29_ProDeHulpvaardigeReiziger

De tekst moet dan gaan passen op het blad zoals ik dat wil.


WP_20171206_16_35_00_ProDehulpvaardigeReizigerDitIsHetIdee

Dan maak ik het papier op[ maat. Dan lijm ik het in en kan het opgeplakt worden.


WP_20171206_19_39_50_ProHetTitelbladGaatOnderBezwaar

Zo gaat het dan onder bezwaar. Vanmorgen ben ik nog speciaal naar de FutureDome gegaan om te zien of het allemaal mooi onder het bezwaar uitkomt. Dat is wel gelukt. Maar de foto die ik er van maakte niet. Misschien sloeg de lens een beetje aan. Hoe dan ook dit is pagina van 10. De verdeling van de teksten over de pagina’s heb ik al bedacht.


Gelezen: King Leopold’s Ghost

WP_20171206_12_29_27_ProFolioSocietyAdamHochschildKingLeopoldsGhost

King Leopold’s Ghost van Adam Hochschild, hier in de 2017-versie van de Folio Society. Een mooie uitvoering die als basis de herziene versie van 2013 gebruikt. Boek met harde kaft, fotosecties, bronvermelding en notenapparaat en een slipcase (beschermende doos).


Het boek heb ik in een paar weken gelezen.
Meestal net voor het slapen of in het weekend.
Het boek is indrukwekkend.

Het taalgebruik is een beetje statisch, soms wat ouderwets.
Dat valt in het Engels als het niet je eerste taal is niet mee.
Maar het boek heeft nog iets anders aparts.

Als je een geschiedenisboek schrijft heb je feiten nodig.
Het liefst feiten die door alle betrokken partijen bevestigd worden.
Maar in een situatie waarin de partij die het meest ‘schade’ heeft opgelopen
nauwelijks een geschreven geschiedenis heeft en de partij die
het meest ‘gewonnen’ heeft opereerde als een sooort marketingmachine,
dan is dat een enorme ongelijke wedstrijd.
De schrijver heeft daar iets op moeten verzinnen.

WP_20171206_12_30_37_ProFolioSocietyAdamHochschildKingLeopoldsGhost

Het is 1482 als een Portugese zeevaarder een enorme rivier ontdekt
aan de Westkust van Afrika. De zeevaarder is Diogo Cão.
De naam van de rivier: Congo.
Bij de rivier lag een koninkrijk met zo’n 3 miljoen inwoners
en een koning, de ManiKongo.
Het koninkrijk kende, net als in de rest van Afrika, slavernij.
Maar niet op de schaal die de Europeanen er van gingen maken.

In 1841, op 28 januari werd John Rowlands geboren, een bastaard.
Plaats: Denbigh, Wales.
Wij kennen deze persoon allemaal als: Henry Morton Stanley.
Ontdekkingsreiziger. De man die onder andere op zoek ging
in Afrika naar David Livingstone (bron van de Nijl).

Afrika was hot, cool, hip.
In 1875 was Leopold II koning van Belgie geworden.
Hij wilde graag voor Belgie kolonieen. Maar die waren niet zomaar
voor handen. Dus ging hij op zoek.
Hij vond Henry Morton Stanley, ze ontmoetten elkaar in 1878.
Stanley ging voor Leopold naar Africa om zoveel mogelijk land te kopen.
Van het een kwam het ander: handel in ivoor en vooral handel in
natuurlijk rubber. Het werk werd gedaan door de lokale bevolking.
Dat de bevolking niet zachtjes werd aangepakt blijkt wel uit
de sterfteschattingen die over de hele periode
10 miljoen of meer belopen.
Naast alle honger, verminkingen, verkrachtigen, berovingen, al het geweld,…
Terwijl Leopold ruim een miljard rijker werd. Als prive-persoon (pag. 291).

De manier waaop Adam Hochschild dit ontbreken van geschreven bronnen
heeft opgelost, is door de tegenstanders van Leopold in beeld te brengen en
hun bevindingen: hun brieven, artikelen, lichtbeelden (foto’s), enz.
Mensen als Edmund Dene Morel, John Hobbis Harris en Mrs. Harris (Alice Seeley),
Roger Casement, William Henry Sheppard en George Washington Williams.

Het verlies aan menselijk leven was onvoorstelbaar en
in 1908 ‘verkocht’ Leopold II de Kongo aan Belgie.

WP_20171206_12_31_16_ProAdamHoghschildKingLeopoldsGhost

Adam Hochschild, King Leopold’s Ghost, 2017, Folio Society.


Je wordt triest als je het boek leest.
Het is zo onvoorstelbaar.
Triest zijn ook een deel van de reacties op het boek.
Natuurlijk waren ook andere landen fout (Nederland).
Maar dat rechtvaardigt niet, de ontkenning die er in Belgie nog steeds is.

Bladerboek

Voor mijn volgende boek is het de bedoeling om
de tekst te drukken op doorzichtig papier
en die dan aan te brengen op de herfstbladeren.
Dus vandaag even een testje gedaan hoe ik dat het best
kan aanpakken.
Ik denk dat ik een werkwijze gevonden heb.

WP_20171203_11_43_01_ProTekstOpHerfstblad

Een tekst op een herfstblad.


Gelezen en bekeken: Familieziek

PeterVanDongenFamilieZiekVanDis

Peter van Dongen, Familieziek (naar het verhaal van Adriaan van Dis).


Een literair stripverhaal.
Mooi getekend.
Veel ruimte om tussen de regels door te lezen.
Als een film.

Stringing together

Zes van de 10 geplande boekjes in het kader van mijn project
Stringing together waren al gereed en eerder hier te zien.
De laatste vier zijn de afgelopen dagen gereed gekomen.
Daarvan even kort verslag.

WP_20171201_19_49_15_ProSpuugMetFoliepers

De titels blijven daarbij het onderdeel dat het minst vloeiend verloopt. De titel van alle boekjes, alle 10 uniek, is Spuug. Maar ik durf het nog niet aan om de titel rechtstreeks op de kaft te plaatsen. Daarvoor zijn de resultaten nog te wisselend van kwaliteit.


WP_20171201_20_06_07_ProBoekjeNr7ZaanschBordEnvelop

Vorige week had ik bij Boektotaal ook wat Zaansch Bord gekocht en die komt nu goed van pas. Voor deze uitvoering heb ik een soort hoge envelop gemaakt. Om het boekje te kunnen lezen moet je de envelop openen en het boekje er uit halen. Alleen aan het boekje zit een koordje. Niet aan de envelop.


WP_20171201_20_07_06_ProBoekjeNr8

Ook hier een soort sierlijk gesneden envelop. Maar hierbij geen flap die het boekje ‘gevangen’ houdt in de envelop.


WP_20171201_21_59_32_ProNr9OpMijnWerkblad

Boekje nummer 9 op mijn werkblad. De kaft is opengesneden in een ritmisch patroon. Het boekje is hier nog niet helemaal af want er zit nog geen koordje aan.


WP_20171202_09_42_45_ProBoekjeNr9UitgesnedenKaft

Hier is dat koordje wel aangebracht. Het boekje hangt voor het raam van mijn werkplaats met alle andere boekjes in deze serie.


WP_20171202_11_54_27_ProBoekjeNr10MetModelKaftKanOpenKlappen

Nummer 10. De kaft bestaat uit twee delen die aan elkaar vastzitten maar kunnen scharnieren. Daardoor maken ze voldoende ruimte om het boekje er uit te pakken. Dit is het enige boekje waarbij zowel de kaft als het boekje met een eigen koordje aan elkaar zijn gemaakt. Hiermee is deze opdracht afgerond. Alles staat klaar om de teksten te gaan zetten en aanbrengen in mijn bladerboek.


WP_20171202_11_59_56_ProDe10BoekjesVoorMijnRaamVanDeWerkplaats

Op de laatste foto zie je alle boekjes voor het raam van de werkplaats hangen.