Bibliofiele drukkers: redders van het boek

Deze week kwam het dan, de langverwachte uitgave van
Stichting Desiderata: ‘Gerrit Komrij: de crisis in de bibliofilie’.
Een mooi verzorgde uitgave van een toespraak van Gerrit Komrij met
een analyse van Paul van Capelleveen.

IMG_8289StichtingDesiderataGerritKomrijDeCrisisInDeBibliofilieCover

Het boekje is mooie leesstof. Niet hoogdravend mar een goede analyse van de stand van het boek. Eerlijk gezegd, ik las nog niet eerder een tekst van Komrij. Deze tekst houdt me in ieder geval niet tegen om dat alsnog te gaan doen.


IMG_8290StichtingDesiderataGerritKomrijDeCrisisInDeBibliofilie


Bij de zending zaten twee afdrukken van een lino in
de vorm van briefkaarten.

IvoVanLeeuwenPortretVanGerritKomrijLinosnede

Ivo van Leeuwen, Portret van Gerrit Komrij, linosnede.


De aanleiding van de toespraak van Gerrit Komrij was een tentoonstelling
in het Huis van het Boek, is samenwerking met de KB ontwikkeld.
Daarbij kwam een publicatie uit.
Een prachtig boek. Sterker nog…

IMG_8291MijnVersieHetIdealeBoek

Mijn versie van ‘Het Ideale Boek’.


Hier begon het mee

NederlandsSteendrukMuseumFolder

Tijdens de coronajaren bleef ik mijn werkplaats in de FutureDome bezoeken. Vaak trof ik er niemand. Zeker niet in mijn eigen ruimte. Opeens stond er een folder voor het raam. Dit is er de voorkant van. Ik had al eerder van het museum gehoord maar dit was een tweede duw in de rug die leidde tot het bezoek onlangs.


Ik ben niet een grote fan van art deco of art nouveau.
Maar daar gaat de tijdelijke tentoonstelling wel over.
Een paar foto’s.

DSC03819NederlandsSteendrukMuseumPrivat-LivemontTweeBoekenleggersVanHoutenCacao1897Rasterdruk

Typische foto van een boekenliefhebber: Privat-Livemont, Twee boekenleggers, Van Houten Cacao, 1897, rasterdruk.


DSC03822Privat-LivemontVanHoutenCacao1897

De lithografietechniek werd veel gebruikt voor kleurig reclamedrukwerk. Privat-Livemont, Van Houten Cacao, 1897.


DSC03823NederlandsSteendrukMuseumPrivat-LivemontBolsAmsterdamscheFijneLikeurenEnZeerOudeGenever1900

Privat-Livemont, Bols, Amsterdamsche fijne likeuren en zeer oude genever, 1900. Let op de lijnen rond de figuren….


Voor de andere werken zult u echt zelf moeten gaan kijken.

Boekbinden kan ook thuis

IMG_8281Boodschappenboekje

Vandaag weer voor het eerst even gewerkt aan een boek waaraan ik in mijn werkplaats al aan was begonnen: het boodschappenboekje. Dit is de stapel enveloppen zoals ik die al had in mijn werkplaats.


IMG_8282Boodschappenboekje

Dit stapeltje zijn enveloppen die nog even op maat moeten worden gemaakt zodat er nog een katern aan het envelop-boekblok kan worden toegevoegd.


Steendruk

In mijn werkplaats was ik altijd steendruk met het binden van
boeken en ik was toen ook geïnteresseerd in het drukproces.
Een van de mensen die toegang had tot het deel van de
FutureDome waar mijn werkplaats zich bevond, liet een
folder achter van het Nederlands Steendruk Museum.
Afgelopen weekend ben ik er op bezoek geweest.

De grootste wow-factor zat hem in de link van Senefelder via
zijn uitvinding van de steendruk, via fotolithografie en
chromolithografie naar de chip machines van ASML.

DSC03798NederlandsSteendrukMuseumCarolusgebouw

Het Carolusgebouw in Valkenswaard is een complex met meerdere culturele organisaties. Het Nederlands Steendrukmuseum is er één van.


Het museum bestaat eigenlijk uit drie delen:
= het museum dat de uitvinding van Senefelder uitlegt en de ontwikkelingen
die er daarna op zijn voortgebouwd;
= een ruimte waar lithografische (toegepaste) kunst wordt getoond
= een werkplaats met een paar machines, veel lithostenen en veel ruimte
voor workshops.

DSC03799NederlandsSteendrukMuseumAloisSenefelderReplocaEersteLithopers

Dit is een replica van de pers die Alois Senefelder gebruikte om zijn lithostenen af te drukken.


DSC03801NederlandsSteendrukMuseumVanGoghAardappeletersOpSteen

In een vitrine ligt deze lithosteen met ‘De aardappeleters’ van Vincent van Gogh.

DSC03800NederlandsSteendrukMuseumVanGoghAardappeletersOpSteenTXT


DSC03802NederlandsSteendrukMuseumHaagscheHopjesHollandsTafereelMoskouChocolade

Het lithografisch proces begon met het maken van zwart/wit afbeeldingen. Die kon je met losse loden letters niet maken. Dat proces ontwikkelde zich via het gebruik van negatieven en later kleur, tot een middel om reclame en verpakkingsmateriaal te maken. Zoals hier op blik. Haagsche hopjes en een blauw/wit Hollands tafereel gemaakt in Moskou voor een blik met chocolade.


DSC03805NederlandsSteendrukMuseumFotolithographie

Hier ligt een negatief op een steen waarmee later in het proces de afdrukken kunnen worden gemaakt. De steen is de drager en het begin van het proces. De kombinatie van de eigenschappen van de steen (glad te schuren, kalk, poriën), het tekenen met een geprepareerde tekenstift, Arabische gom en nog een paar stoffen, stappen en goed kunnen tekenen maakt de steendruk.


DSC03806NederlandsSteendrukMuseumBelichting

Hier zie je hoe de belichting in zijn werk ging.


DSC03807NederlandsSteendrukMuseumJanSluijtersOntwerp1919

Kunstenaars gebruikten de techniek en het museum heeft er een aantal voorbeelden van. Deze sprak me aan (boek), Jan Sluijters heeft een litho ontworpen in 1919 voor de boekband in deze vitrine.


Deze Netflix avant la lettre is een thuistheater (cyclorama) met een verhaal gemaakt uit afbeeldingen die gemaakt zijn met het lithografieproces.

DSC03810NederlandsSteendrukMuseumCycloramaAnExpeditionThroughAfricaCa1890LuxusPapierfabrikBerlinTXT

Het product is gemaakt door Luxus Papierfabrik Berlin. Cyclorama: An expedition through Africa, circa 1890.


DSC03812NederlandsSteendrukMuseumSnelpers1900Demonstratie

Een van de vrijwilligers gaf graag een demonstratie met deze pers uit 1900. Dit is een ‘kleine’ Snelpers. De pers heeft een mechanisme om de steen in te inkten, rollen om het papier in te voeren en te bedrukken en een bed dat de lithosteen beweegt. Één persoon kon de pers bedienen.

DSC03813NederlandsSteendrukMuseumSnelpers1900

Hier ligt de steen nog voorin…….

DSC03814NederlandsSteendrukMuseumSnelpers1900

…..en hier ligt hij achterin.

DSC03815NederlandsSteendrukMuseumSnelpers1900TXT


DSC03816NederlandsSteendrukMuseumDraagbaarSteendrukpersje

Dit is een ‘draagbaar’ model.

DSC03817NederlandsSteendrukMuseumDraagbaarSteendrukpersje


Binnenkort meer over de werkplaats.

Verander de drager van steen naar silicium (zand), print de afbeelding
met een materiaal waardoor elektriciteit loopt (halfgeleider) en je spreekt
van de chip. Dat is de link naar ASML.

Sleutels inleveren

Een nostalgische fotoserie rond het inleveren van de
sleutels van mijn werkplaats in de FutureDome in Breda.
Sinfs begin 2017 huur ik daar een ruimte voor mijn
handboekbind activiteiten.

IMG_8228FutureDomeSleutrls

Dit zijn de sleutels, een laatste keer in volle glorie.


IMG_8229FutureDomeSleutels


IMG_8233BredaFutureDomeIngang

Het complex heeft meerdere ingangen maar dit is de ingang die ik het meest gebruikt heb.


IMG_8234BredaFutureDomeLaatsteMaal

Laatste buitendeur.


IMG_8235BredaFutureDomeLuchtplaats4IMG_8236BredaFutureDomeLuchtplaats4

Luchtplaats 4. Achter de rechtbank.


IMG_8237BredaFutureDomeLuchtplaats2

Bord van luchtplaats 2.


IMG_8238BredaFutureDome

Laatste binnendeur.


IMG_8239BredaFutureDomeVanuitWerkplaats

‘Mijn’ uitzicht.


IMG_8240BredaFutureDomeMijnGang

‘Mijn’ gang.


IMG_8241BredaFutureDomeWerkplaatsIMG_8242BredaFutureDomeWegNaarBuiten

Onderweg naar de vrijheid. Zonder sleutels.


IMG_8243BredaFutureDomeIkStaBuiten

Aan de goede kant van het hek.


IMG_8244BredaFutureDomeIMG_8245DeWegNaarVrijheidBredaFutureDome

De tunnel naar de vrijheid.


IMG_8246BredaFutureDome

De Koepel in Breda, poortgebouw. Nu FutureDome. Nassausingel.


IMG_8247BredaFutureDome


Er kwam een pakketje

IMG_8219vHectorDeBackerHoeTeBindenDeCarbolineumPers2022

Vanmorgen zat er een pakketje in de brievenbus. Ik ben benieuwd wat er in zit. Ik verwacht meerdere verschillende dingen.


IMG_8220HectorDeBackerHoeTeBindenDeCarbolineumPers2022

Het is een klein boek dat nog ingebonden moet gaan worden. Dit lijkt me een prima begin voor het boekbinden bij me thuis nu ik morgen de sleutel moet gaan inleveren van mijn werkplaats. De titel van het boek is Hoe te binden? Het zijn twee vertaalde lezingen die gegeven zijn door Hector de Backer. Het is mooi gemaakt, het papier is mooi stevig en het papier is al op maat.


IMG_8221HectorDeBackerHoeTeBindenDeCarbolineumPers2022Colofon

Je kunt dit boek kopen in losse katernen als die van mij maar er zijn ook ingebonden exemplaren beschikbaar. De tekst is vertaald door en het drukwerk is verzorgd door Boris Rousseeuw van De Carbolineum Pers. Hector de Backer, Hoe te binden, 2022.


Gefascineerd door Vos

IMG_8203GefascineerdDoorVosLindeDePotterMarie-CharlotteLeBaillyStevenVanImpe

Gefascineerd door Vos, onder redactie van Linde De Potter, Marie-Charlotte Le Bailly en Steven van Impe.


Pas geleden zag ik de aankondiging van dit boek.
Meestal bespreek ik een boek niet voordat ik het uit heb maar
ik kan niet wachten om het onder jullie aandacht te brengen.

Het boek is een uitgave van de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience,
bij de gelegenheid van de pensionering van An Renard (!). Ze was er directeur.
Het boek zit vol illustraties en, voor zover ik het nu gelezen heb,
leuke, toegankelijke verhalen over Reynaert de Vos en zijn verschijning
in allerlei boeken in de Vlaamse verzameling, maar ook de oude en
moderne literatuur.

Zo rijgt Linde De Potter in ‘La Renarde, of eerherstel voor vrouw de vos’
de Middelnederlandse tekst aan moderne varianten om de eigenschappen van
Reynaert en andere hoofdrolspelers uit het verhaal te versterken of uit te breiden.
Alsof het verhaal niet gestopt is rond 1260 en nog doorloopt tot nu (Louis
Paul Boon, Wapenbroeders/1953 – Lida Dijkstra & Thé Tjong-Khing, Verhalen voor de
vossenbroertjes/2011 – Anne Louise Avery, Reynard the Fox/2020).
Ik vond het prachtig gedaan en lees vol interesse door.
Misschien iets voor jullie?

Laatste verhuiswagen

IMG_8169DeLaatsteVerhuiswagen

Dit is het laatste wagentje met spullen. De grote spullen zijn met een auto verhuisd maar dit wagentje moest ook weer terug naar huis.


IMG_8170BredaFutureDomeWerkplaats

Rest me nog de ruimte te vegen en dat op te ruimen. Dan kunnen later deze maand de sleutels terug naar de beheerder.


Bij gebrek aan een werkplaats…

…moet je creatief worden met het bewaren van je gereedschap.
Deze week ben ik begonnen met het leeghalen van mijn werkplaats
in de FutureDome in Breda en om mijn boekbindgereedschap,
materialen en machines naar huis te verplaatsen.
Het is woekeren met ruimte.

IMG_8144

De blokpers en de boekenpers hebben een nieuw plaatsje gevonden onder de kapstok.


‘Strange fruit’ is nooit ver weg

In het werk van Kara Walker is een voorstelling die je kunt
omschrijven als een uitbeelding van de song ‘Strange fruit’
van bijvoorbeeld Billie Holiday.

Strange Fruit is een jazznummer, beroemd gemaakt door de Amerikaanse jazzzangeres Billie Holiday. Het is gebaseerd op het gedicht Bitter fruit uit 1937 dat Abel Meeropol onder het pseudoniem ‘Lewis Allan’ publiceerde.

Strange Fruit werd door Billie Holiday voor het eerst gezongen in 1939, in Café Society, Sheridan Square, Greenwich Village, New York. Nadat Columbia Records het nummer had geweigerd, nam ze het op voor Milt Gablers platenlabel Commodore Records. Dankzij de zeggingskracht van de tekst en de indringende vertolking werd het lied een populaire jazzstandard met tal van opnamen en covers door andere artiesten. Samen met de uitvoeringen door Billie Holiday zijn die van Nina Simone de bekendste.

Ik kwam op dit onderwerp door een afbeelding in het boek
‘Book of Hours’ van Kara Walker.

KaraWalkerBookOfHoursPag6Autumn - StrangeFruit

Kara Walker, Book of Hours, pagina 6, Autumn. Maar in mijn hoofd noem ik het steeds ‘Strange Fruit’.


Als je aan een ‘Book of hours’ of aan een Getijdenboek denkt
dan denk je aan een typisch middeleeuwse boekvorm waarin
gebeden en religieuze teksten bij elkaar gebracht werden
voor persoonlijke devotie.
De teksten hielpen je na te denken over God, recht, onrecht,
liefde, dood, ethiek enz.

Dus als een modern kunstenaar als Kara Walker zegt die vorm te kiezen
dan wil ik dat beter begrijpen.

Eerst eens even gekeken of mijn definitie van hierboven van
het begrip Book of Hours correct is. Wikipedia:

The book of hours is a Christian devotional book used to pray the canonical hours (In the practice of Christianity, canonical hours mark the divisions of the day in terms of fixed times of prayer at regular intervals). The use of a book of hours was especially popular in the Middle Ages and as a result, they are the most common type of surviving medieval illuminated manuscript. Like every manuscript, each manuscript book of hours is unique in one way or another, but most contain a similar collection of texts, prayers and psalms, often with appropriate decorations, for Christian devotion. Illumination or decoration is minimal in many examples, often restricted to decorated capital letters at the start of psalms and other prayers, but books made for wealthy patrons may be extremely lavish, with full-page miniatures. These illustrations would combine picturesque scenes of country life with sacred images.

Vervolgens nog dit over de indeling van een Book of Hours:

A typical book of hours contains the Calendar of Church feasts, extracts from the Four Gospels, the Mass readings for major feasts, the Little Office of the Blessed Virgin Mary, the fifteen Psalms of Degrees, the seven Penitential Psalms, a Litany of Saints, an Office for the Dead and the Hours of the Cross. Most 15th-century books of hours have these basic contents.

Dus samengevat:
Een getijdenboek was een boek met teksten voor persoonlijke devotie en overweging.
Het is een typische vorm van een middeleeuws boek. Er zijn er veel gemaakt en daarom
Zijn er nu ook nog veel te vinden in collecties en bibliotheken.
De getijdenboeken verschillen allemaal van elkaar maar inde kern bevat een getijdenboek
een kalender met de Christelijke feestdagen. Delen uit de vier evangeliën, de misteksten
voor de belangrijkste feestdagen, speciale gebeden voor de maagd Maria, enkele series psalmen,
een gebed dat de belangrijkste heiligen opsomt, een cyclus met gebeden voor de doden en
de gebeden van de kruisweg.

IMG_8071KaraWalkerDePont


Nu wil Kara Walker ons waarschijnlijk niet tot gebed aanzetten met haar versie
maar waarschijnlijk wel aan het denken zetten over de onderwerpen die
haar na aan het hart liggen.

Dus als een kunstenaar een boek uitbrengt met de titel ‘Book of hours’
dan ga ik in ieder geval op zoek naar de indeling van dat boek.
Die indeling kan zo eenvoudig zijn als: lente, zomer, herfst en winter;
maar kan ook wat ingewikkelder zijn.
De bovengenoemde opsomming van Wikipedia van de indeling
zoals die in de middeleeuwen voorkwam geeft dat al aan.

In het boek van Kara Walker staat achterin een overzicht van de afbeeldingen
en die zijn in groepen opgedeeld.
Het overzicht (List of Works) staat op pagina’s 137 – 143.
Eens zien hoe dat in elkaar zit.

p. 3 – 23, geen titel, 31 afbeeldingen
p. 25 – 31, Six from The Book of Hours, 6 afbeeldingen
p. 33 – 42, Book of Hours (Paradise), 10 afbeeldingen
p. 45 – 54, Book of Hours (ICBM’s for HBCM’s), 10 afbeeldingen
p. 57 – 71, Book of Hours, 15 afbeeldingen
p. 73 – 83, Book of Hours (2020), 11 afbeeldingen
p. 85 – 91, Book of Hours (Beating back the devil), 7 afbeeldingen
p. 93 – 108, geen titel, 14 afbeeldingen
p. 111 – 118, Book of Hours (Summer), 8 afbeeldingen
p. 121 – 135, Book of Hours (Self and other), 12 afbeeldingen

Dus 10 delen of hoofdstukken.
Uit

Het stelt me wel voor een paar problemen:
ICBM’s staat vast niet voor ‘intercontinental ballistic missile’ of
kernraket. Hoewel et eerste werk wel een soort van raket kan zijn.
HBCM staat dan vast weer niet voor de naam van de rock group
of lied: His Blood Covers Me.
Als je op die term zoekt vind je wel veel teksten uit de bijbel
die over bloed gaan.
Maar ik heb het gevoel dat dit avontuur op een dood spoor loopt.

Terug naar de eerste twee delen. Daar zag ik naast het hierboven
opgenomen ‘Autumn’ de volgende afbeeldingen die me opvielen:

KaraWalkerBookOfHoursPag18ItComesToThis - YesWillIsYourFreedom

Kara Walker, Book of Hours, pagina 18: It comes to this. Met een Trump rechts  als poppenspeler die de marionet toeroept: ‘My Will Is Your Freedom’ (Mijn wil is jouw vrijheid).


KaraWalkerBookOfHoursPag21Dreamer

Het werk is niet altijd zwart en donker. Kara Walker, Book of Hours, pagina 21: Dreamer.


Dit waren voorbeelden van werk uit het eerste ‘hoofdstuk’.
Uit ‘Six from The Book of Hours’ volgt een voorbeeld:

KaraWalkerBookOfHoursPag31MotherAndDaughter

Kara Walker, Book of Hours, pagina 31: Mother and Daughter. Het idee dat je in je leven steunt op je ‘voorganger’ komt vaak terug in het werk.


Uit ‘Book of Hours (Paradise)’ toon ik hier twee voorbeelden:

KaraWalkerBookOfHoursPag41NoTitle

Kara Walker, Book of Hours, pagina 41: No Title.


KaraWalkerBookOfHoursPag43NoTitle - AlbinoNegrix

Kara Walker, Book of Hours, pagina 42: No Title. Bij de afbeelding staat volgens mij geschreven ‘Albino Negrix’.


Het avontuur met dit boek is nog lang niet ten einde.

Met pijn….

IMG_8137LaatsteLettersOpruimenVoorVerhuisAtelier

Zoals het er nu naar uit ziet is dit mijn laatste maand in de FutureDome. Vijf jaar geleden wist ik dat het tijdelijk was een vijf jaar is een mooie periode. Maar ik ben nu toch mijn atelier de laatste letters aan het opruimen zodat we later deze maand al het gereedschap, materialen en machines kunnen verhuizen. Niet naar een nieuwe betaalbare locatie want die zijn er niet in Breda. Daar helpt de oude ambachtenmarkt die vandaag gehouden wordt niet aan.


Gigantische mieren die goud opgraven…

Vaak doe ik heel lang over een boek.
Heel, heeeeel lang.
Niet omdat het een moeilijk boek is, of saai, of
omdat het dik is, nee, juist omdat het zo
fantastisch is dat ik het eigenlijk niet uit wil lezen.
Maar als ik het niet lees heb ik er geen plezier van.
Dilemma.

Zo’n boek is Empires of the Indus geschreven door Alice Albinia.
Het is een reisverhaal.
Begin 21st eeuw volgt Albinia de rivier de Indus die
vandaag in Pakistan in de Arabische zee stroomt maar die
ontstaat in het gebied van India, Pakistan, Tibet, Ladakh,
China en Afghanistan. Een gebied met een nogal bewogen
geschiedenis en actualiteit.

Het boek staat vol lange en korte verhalen die vaak het
heden verbinden met het verleden, recent verleden als de
conflicten tussen India en Pakistan, de opdeling van het
koloniale India of de tijd van Alexander de Grote of
Herodotus, ver verleden.
En het vertelt vooral veel over het nu in die landen.
Heel herkenbaar.
Niet dat ik dat zelf op die manier daar gereisd heb maar
als je India bezocht hebt dan is het heel herkenbaar.

Vandaag een kort citaat:

“In 1984, the French explorer Michel Peissel claimed that this place, Dansar, solved the mystery of the legend that Herodotus had recounted, if giant ants which dug up gold along the Indus, for the villagers who live here used to forage for gold-bearing sand from the burrows of marmots.”

Pag 251.
Empires of the Indus – The story of a River
The 10th anniversary edition by Alice Albinia. Reissue from 2018.

AliceAlbiniaEmpiresOfTheIndusTheStoryOfARiver


Ze vervolgd dan het verhaal met een moderne mythe in wording:

“Below me are artillery lines, curved stone walls built in overlapping crescents along the hillside. I wonder what scholars of the future will make of them, the stone circles of our war-torn generation.”

Kussentheater

Deze week lag er een folder in de brievenbus over een
kinderfestival in Breda: Brik.
Ik had er nog nooit over of van gehoord.
Nu is dit ook niet direct een onderwerp waar ik mee bezig ben.
Toen viel mijn oog op: Bologna Children’s Book Fair
en ik bekeek hun web site.

Deze beurs houdt een tentoonstelling van boekillustraties.
Boekillustraties voor kinderboeken.
Ik ben gaan kijken en zag mooie afbeeldingen.

BrikWei-ChunDaiPillowTheaterMixedMedia

Dit is wel een idealbeeld van ‘Voorlezen’: een kussentheater. Wei-Chun Dai, Pillow Theater, mixed media.


BrikKinderfestival


BrikJudithClayMyTownPastelIndianInkInkPemColouredPencil

Judith Clay, My Town. Pastel, Indian ink, ink pem, coloured pencil.


BrikMoniaAntonelliNiceToMeetYouAcrylicsColouredPencils

Monia Antonelli, Nice to Meet You! Acrylics, coloured pencils.


BrikDianaMargaretaCepleanuTheFairyTaleOfTheWorldWatercolor

Diana Margareta Cepleanu, The Fairy Tale of the World. Watercolor.


Het lijkt er op dat dit een leuke tentoonstelling wordt.

Gezien en gelezen

Het is een enorm boek.
Een zeer interessante selectie uit een enorme berg foto’s
en voorzien van een toelichting bij iedere foto.
Heel verhelderd om door te bladeren, te bekijken en te lezen.

IMG_8124ErikSomersAndRenéKokAdolfHitlerDeBeeldbiografie

De samenstellers zijn Erik Somers & René Kok. Het boek is: Adolf Hitler – De Beeldbiografie.


Heel interessant in de reeks foto’s is hoe voortvarend de
propaganda werd aangepakt en hoe alles ontziend dat gebeurde.
Dat is nog steeds een goede les voor moderne lezers want
te veel politici maken van dezelfde technieken gebruik.
Let wel, niet allemaal en niet altijd.
Het is voor mensen die leven in een moderne maatschappij
de opdracht om steeds, bij alles wat ons voorgeschoteld wordt
in onze visuele cultuur, of het Tiktok, een boek, Facebook, film,
reclame, Twitter, de krant of de televisie is,
bij alles dienen we na te denken over wat we zien
en wat de boodschap is of wel eens zou kunnen zijn.

IMG_8125ErikSomersAndRenéKokAdolfHitlerDeBeeldbiografie

Voor het boek is een behoorlijke koffietafel nodig maar dan heb je ook wat. Daar waar mogelijk wordt de maker van de foto vermeld en wat de functie van de foto is. Wie hem gebruikte en waarvoor en ook wie er op staat. Dat laatste is een grote klus. De fascistische kopstukken zijn meestal wel te herkennen maar de foto’s zijn niet altijd met een documentair doel gemaakt. Er was maar 1 man belangrijk op die foto’s en die zie je dan ook duidelijk. Meestal in het midden.


IMG_8126ErikSomersAndRenéKokAdolfHitlerDeBeeldbiografiePag349

Het bijschrift van alle foto’s heb ik geprobeerd te lezen en na te pluizen op de foto. Volgens mij ging het hier mis. Op pagina 349. De personen op de foto worden van links naar rechts genoemd volgens de tekst. Maar volgens mij staan de namen in de omgekeerde volgorde. Op meer foto’s is het moeilijk. ‘Van links naar rechts’ klinkt logisch en dat is het ook maar als er grotere groepen mensen op de foto staan, meerdere rijen achter elkaar. Dan is het oppassen.


Een heel waardevol boek dat ik zeker in de toekomst
nog wel eens ga open slaan.

Voorbereiden afscheid

Al een paar weken, stapje voor stapje, ben ik bezig
met het opruimen van mijn werkplaats in de FutureDome
in Breda.

Dit voormalige koepelgevangeniscomplex met rechtbank
wordt verkocht en onzeker is of en hoe de huidige
huurders daar in de toekomst nog een plaats hebben.
Natuurlijk kun je dan wachten en zien hoe de ontwikkelingen
zich gaan ontrollen maar ik heb besloten het initiatief
in eigen hand te houden.

Vandaag ben ik er nog even geweest om de houten tafel
uit elkaar te halen zodat die binnenkort met de
andere grote stukken kan verhuizen.

IMG_8117FutureDome

Hier staat de tafel nog. Je ziet (en dat was al eerder te zien) dat mijn werkplaats niet enorm groot is maar hij is precies goed voor mij. Vanaf het begin dat er ruimtes in de verhuur gingen heb ik met eel plezier gebruik gemaakt van de ruimte en de faciliteiten.


IMG_8118FutureDome

De tafels en het gereedschap gaan in opslag. Maar zien of we die de komende jaren nog eegens kunnen inzetten en anders dan zal ik ze uiteindelijk wel verkopen.


IMG_8119FutureDome

De tafel hinkt al op een kant. Het was niet veel werk om de tafel uit elkaar te halen. De spullen op de tafel en op de plank tussen de poten hielden de tafel mee op zijn plaats.


IMG_8120FutureDome

Het is al een kale boel en lijkt al heel wat leger dan toen hij nog vol in gebruik was. Maar schijn bedriegt. De verhuis moet nog beginnen.


Eten – bier – jazz

Sommige zogenaamde ‘tradities’ zijn gewoontes
die door mensen te lang worden aangehouden.
Maar deze traditie: een jazzmenu gaan genieten in
Café de Beyerd, geïnspireerd door Han Hidalgo,
is een topper.

Afgelopen zondag was ik dan ook te vinden in
Restaurant de Beyerd (er is ook een Brouwerij met
dezelfde naam).
Op het menu gerechten die gebaseerd zijn op titels
of sfeerbeelden van jazzmuziek.
Han Hidalgo was zelf aanwezig als gastheer.

Van hem kreeg ik het prachtig uitgevoerde boek:
Bierbeleving van A tot Z,
dat hij schreef samen met M. Therese.

MThereseHHidalgoBierbelevingVanATotZ

Het boek geeft een overzicht van belevenissen, kennissen, brouwerijen, bieren en gerechten met bier die de schrijvers in hun loopbaan zijn tegengekomen.


een ongedurig tweetal libellen om zijn as

Gelezen, de novelle die ik op de vrijmarkt op Koningsdag
heb gekocht, had ik al een tijdje geleden gelezen.
Ik loop tegen wat problemen aan bij mijn nieuwe pc
en daarom dat ik pas nu stil sta bij dit leuke boek.

IMG_7895GekochtVrijmarktLuluWangHetWitteFeest

Lulu Wang, Het witte feest.


Het is geen moeilijke tekst maar toch zitten er meerdere
lagen in het verhaal. Dat is knap. Want het stoort,
denk ik, helemaal het leesplezier niet, als je niet
alle lagen doorgrondt.

Het verhaal bestaat uit twee delen.
Ieder deel begint met een kort gedicht (in de vertaling
is het misschien niet echt een gedicht meer maar in het
Chinees waarschijnlijk wel).
Die gedichtjes dekken heel goed de inhoud van de twee delen af.

Gedicht 1 is:

Door een kier ziet hij:
een wit paard rent voorbij
Zo vluchtig is de vreugde
zo lang het verlangen

Chinees gezegde
In dit eerste deel verliest een gezin de redelijk
comfortabele levensstandaard waar naar ze nog lang
zullen blijven verlangen.

Gedicht 2

De lotusplant
steekt nog maar pas
zijn kop boven de plas
en krijgt nu al
een ongedurig tweetal
libellen om zijn as

Yang Wanli (1137 – 1206)
Song dynastie
In dit deel vind tenminste 1 dramatische gebeurtenis plaats
waar mensen direct op af komen. Hun motieven zijn
niet als edel te omschrijven.

Door het hele verhaal zitten uitdrukkingen en spreekwoorden
die ‘typisch chinees’ aandoen.
Een paar voorbeelden:

‘de twee colonnes doorzichtige soldaten die de Yangtse
zijn overgestoken’

Hiermee worden de lopende snottebellen onder de neus bedoeld
van de broer van de hoofdrolspeler in het boek.

‘een mager paard heeft veel manen en een arme vrouw fokt
bij de konijnen af’

Een rijke vrouw beschrijft haar kinderloosheid en de
vele kinderen (2) van de vrouw van hun chauffeur.

Het taalgebruik is direct maar is ook doorspekt met
uitroepen die, bij mij in ieder geval, de glimlacht opwekken,
Boeddha in de kelder‘ en even later ‘Boeddha in de zuivelfabriek‘.

‘Een volgevreten straathond is altijd nog kleiner
dan een uitgehongerde kameel’

Je kunt wel geluk hebben met één aspect in je leven
maar dat zegt niet alles over andere onderwerpen.

Dan is er nog de titel: ‘Het witte feest’.
Dat gaat zowel over de opiumhandel die door Japan wordt
uitgebuit om China onder controle te houden.
Het zal leiden tot de dood van de vader (en vele anderen).
Dit is een historisch feit.
Maar het gaat ook over de begrafenis.
Wit is de kleur van rouw in China (of was dat ten tijde
van dit verhaal).
Bij de begrafenis gebruiken de erfgenamen de gelegenheid
om aan de omgeving te laten zien hoe rijk ze zijn.
Hoe belangrijk ze zijn.
Het wordt een feest maar niet een vrolijk feest.
Meer een feest zoals jakhalzen hebben rond een karkas.

In 125 pagina’s.
ik vond het top.