Hudie zhuang of butterfly of vlinderboek

De informatie van het International Dunhuang Project
is erg interessant.
Tussen de regels door lees je hoe het maken van boeken
in de rolvorm (Scroll) zich ontwikkelde naar boekvormen
zoals we die nu kennen.
Belangrijk in dat ontwikkelproces is de gewoonte om boeken
te drukken met behulp van houtdruk.
Op een rol is dat relatief eenvoudig.
Je begint rechts (of voor een westers boek links) en je drukt
tekst na tekst (of afbeelding).

De boeken waren vooral bedoeld voor Boeddhistische monniken
die terwijl ze op reis gingen van de ene naar de andere plaats,
voor onderweg een tekst wilde meenemen om te mediteren.
Veel van de oudste teksten zijn dan ook religieus van aard.

Problemen met een rol in het gebruik zijn de grootte en de navigatie:
als het de bedoeling is een boek bij je te dragen
dan is een plat boek handiger dan een rol.
Wil je dingen kunnen opzoeken in de rol dan moet je veel rollen.
Dat lijkt een open deur maar de huidige boekvorm met losse pagina’s
is daarvoor veel gemakkelijker.

Daarom ontwikkelde men waarschijnlijk eerst de Xuanfeng zhuang
of Whirl wind boek vorm.
Een soort rol met verschillende hoofdstukken.
De wervelwind boekvorm wordt mijn volgend project.
Deze vorm stond waarschijnlijk toch nog te dicht tegen de rol aan
en was nog steeds niet praktisch genoeg. Het was geen blijvertje.

De Jingzhe zhuang of Concertina of het accordeonboek is
ook zo’n tussenvorm. Je rolt nu het papier niet rond een stok
(of twee stokken) maar je vouwt de pagina’s op elkaar.
Daarbij volg je de grootte van afdruk van de houtblok.
Dit is een mooie boekvorm maar niet erg stevig.

Met het Hudie zhuang of butterfly of vlinderboek neemt men
voor het eerst afstand van de rol en ontstaat er een soort boek,
zoals wij dat vandaag kennen.

 photo IDPButterflyBookInstruction.jpg

De ‘instructie’ van het International Dunhuang Project voor het maken van een Vlinderboek.


Gisteren heb ik eerst de pagina’s voorbereid.
Ik heb voor het papier een lichte, verschillend gekleurde kartonsoort gebruikt.
Ik maak geen reconstructie. Dat kan ik niet.
Daarvoor moet je beter in staat zijn de boeken te onderzoeken.
Misschien komt dat ooit nog.
Ik probeer met middelen en materialen van nu en de informatie die ik nu heb,
een boekje te maken.
De tekst en de lino die ik heb bepalen daarbij de dimensies van het boek.
In de Dunhuang collectie komen zowel butterfly boeken voor die breder zijn
dan hoog (landscape) maar er zijn er ook, zoals bij mij,
die hoger zijn dan breed (portrait).

 photo WP_20170722_003DeEersteAfdruk.jpg

De eerste lino afdruk. Nog wat weinig inkt maar dat maakt voor dit doel niet zo veel uit. Het Japanse papier is op maat gemaakt en ligt hier los op een van de kartonnen pagina’s.


 photo WP_20170722_002DeTweedeAfdruk.jpg

De tweede afdruk. Hierbij zijn de kleuren geel en rood nog gescheiden op de lino aangebracht.


 photo WP_20170722_001DeDerdeAfdruk.jpg

De derde lino afdruk. De rode en gele inkt over elkaar heen aangebracht op de lino.


Dus begonnen met karton.
Als tekst ga ik twee teksten van Arnon Grunberg gebruiken
die ik nog als zetsel heb staan.
De teksten zetten je ook tot denken aan.
Misschien niet over religieuze onderwerpen maar toch.

 photo WP_20170722_004HetZetsel.jpg

Het zetsel op de pers.


Bij die tekst had ik lino’s gemaakt.
Een van die lino’s (alternatief voor de houtdruk) ga ik gebruiken
als achtergrond voor de tekst.
Op Japans papier heb ik de lino’s afgedrukt
(met de achterkant van een lepel) met twee kleuren inkt.
Vervolgens die laten drogen en het Japans papier bevestigd
op 1 kant van 3 pagina’s van het karton.
In totaal gebruik ik 5 pagina’s.

 photo WP_20170722_005De2PaginasMetAlleenTekst.jpg

Dit zijn de pagina’s waarop ik alleen de teksten afdruk.


 photo WP_20170722_006ArnonGrunbergVolkskrant.jpg

Dit is de tekst van Arnon Grunberg die in de Volkskrant verscheen. 21/11/2016.


 photo WP_20170722_007ArnonGrunbergVrijNederland.jpg

Dit is de introductie en de tekst die in Vrij Nederland verscheen van Arnon Grunberg. 23/11/2016.


Op alle pagina’s druk ik vervolgens de tekst af.
Het positioneren is wat moeilijk.
Het papier is, net als bij een rol of als bij een concertina of
als bij een butterfly boek maar aan 1 kant voorzien van tekst
en/of afbeelding.

 photo WP_20170722_009DeTekstEnDeLinoZijnNietBedoeldOmOverElkaarAfgedruktTeWorden.jpg

De tekst en de lino zijn niet gemaakt om over elkaar afgedrukt te worden. Met de eisen van het vlinderboek past het niet precies op elkaar maar dat geeft niet voor dit project.

 photo WP_20170722_010BedruktJapansePapierMetLinoAfdrukDitMoetNogOpgeplaktEnOpMaatGemaaktWorden.jpg


Vervolgens maak ik de pagina’s op maat en vouw ik de bladen dicht.
Nu laat ik de bladen goed drogen.
Deze worden straks op elkaar gelijmd.
Dan is de Butterfly of het Vlinderboek gereed.

 photo WP_20170722_014VlinderbladenBovenaanzicht.jpg

Hier liggen de bladen van het vlinderboek te drogen op de letterbak.


 photo WP_20170722_015HierLiggenDeLosseBladenVlinderendTeDrogen.jpg

Zo van opzij zie je beter dat ze al vlinderend aan het drogen zijn.


Er is in de Dunhuang 1 exemplaar Vlinderboek dat een stoffen bescherming heeft.
Dat lijkt me een logische, volgende stap.
Geeft veel meer bescherming voor het boek tegen stoten en vuil.
Maar omdat er maar 1 zo’n boek bekend is en ik niet weet wanneer de stoffen omslag
aangebracht is, laat ik mijn eerste vlinderboek maar even zonder die bescherming.

Jaarkaart 2016: Arnon Grunberg

Het idee begon met wenskaarten.
Die gewoonte om familie, vrienden en bekenden met de feestdagen
een wenskaart toe te sturen.
Ik wilde er een zelf maken. Eigenlijk maar 1 exemplaar met daarop
een samenvatting van de belangrijkste gebeurtenissen van het
afgelopen jaar. De eerste versie is af.

Als papier gebruik ik bij deze versie het handgeschept papier
dat ik een paar weken geleden heb geschept bij
Marieke de Hoop in Rotterdam.

De teksten die ik heb gebruikt zijn allebei van Arnon Grunberg.
Zijn teksten zijn vaak zeer scherp, heel erg doordacht en raak.
Ik gebruik zijn reactie op de verkiezing van Donald Trump en
de tekst ‘Willen jullie meer of minder’.

Deze twee teksten symboliseren politiek 2016: isolationisme
(Trump, Brexit, IS, Oekraïne-verdrag, reacties in Duitsland op Merkel
en nog ontelbare andere organisatie en landen die zich (willen)
terugtrekken op hun basis) en de vluchtelingencrises overal
in de wereld. Of het gaat om vluchtelingen in Australie
of Europa. Natuurlijk ook op de verkrampte manier waarop
bijvoorbeeld EU-politici reageren op tendenzen in landen.

De uitspraak over de verkiezing van Donald Trump verscheen
in Vrij Nederland (Mensendokter)

Zeker is dat Trump het aanzien van Amerika heeft geschaad. Ik vrees dat de mensen die op hem stemden, ook tijdens de Republikeinse voorverkiezingen, dat niet beseften. Maar een middelvinger mag kennelijk wel wat kosten.

De colomn over ‘Willen jullie meer of minder Joden’ verscheen
in de Volkskrant op 21-11-2016 (Voetnoot):

Lezers van de Volkskrant, willen jullie meer of minder Joden in dit land? Minder? Dan gaan we dat regelen. Dit land is van ons en niet van de mensen die het van ons willen afpakken en al helemaal niet van de elite.
U begrijpt dat als ik over Joden spreek, ik het over criminele Joden heb en dat zijn er een hoop. Er zijn natuurlijk criminelen die beweren dat ze geen Joden zijn, maar die liegen.

Is dit kwetsend? Ach, laten we niet te snel in een kramp schieten.

Stem op 15 maart aanstaande op onze partij en dan zult u het zien, binnen een paar maanden zijn er stukken minder criminele Joden in ons land.

De vrijheid van meningsuiting moet natuurlijk ook onwelvoeglijke meningen beschermen.

Maar dat u wel weet waar u straks op stemt. Op een partij van hardwerkende Nederlanders die criminele Joden gewoon zat zijn.

Het resultaat is als volgt:

 photo WP_20161222_001ArnonGrunbergWillenJullieMeerOfMinder.jpg

Dit is een proefdruk van ‘Wiilen jullie meer of minder Joden’ van Arnon Grunberg.


 photo WP_20161222_002ProefdrukOpProefpersArnonGrunbergWillenJullieMeerOfMinder.jpg

Nogmaals dezelfde tekst maar dan met de proefpers op de achtergrond.


 photo WP_20161222_003.jpg

Ik begin met alleen deze tekst omdat ik een stuk handgeschept papier heb waar ik maar een kant kant bedrukken. Het papier is na drogen voorzien van een patroon gemaakt met acrylverf. Maar de vilt die gemend is met de katoenvezeld om het papier te maken integreert niet met de katoen. Daarom ontstaan er plaatsen in het papier waarop je niet kunt drukken.


 photo WP_20161222_004.jpg


 photo WP_20161222_005ArnonGrunbergWillenJullieMeerOfMinder.jpg

Ik ben niet ontevreden al is bij deze versie wel veel druk op het papier uitgeoefend.


 photo WP_20161222_006ArnonGrunbergWillenJullieMeerOfMinder.jpg

Het hele stuk papier.


 photo WP_20161222_007Jaarkaart.jpg

De volgende drie versies van de jaarkaart bevatten wel beide teksten.


 photo WP_20161222_008Jaarkaart.jpg

Zoals hier op de letterkast.


 photo WP_20161222_009VerschillendeJaarkaarten.jpg

Ik moet voorzichtiger zijn met de achtergrondkleuren. Vooral de blauwe en zwarte vlekken overheersen te veel.


 photo WP_20161222_010Jaarkaart.jpg


Oud en Nieuw

Vrij Nederland lees ik al lang.
Eerst als krant, later als wekelijks tijdschrift.
Daar is deze week ook een eind aan gekomen.
Het is nu een maandblad geworden.

 photo WP_20161201_004LaatsteWeekbladVersieVanVrijNederland.jpg

De laatste oude, weekblad uitgave.


 photo WP_20161218_001EersteNieuweVN.jpg

De eerste nieuwe, maandblad versie.


Wat ik van de nieuwe versie vind?
Laat ik een hint geven.
Ik zie Felix Rottenberg als een nieuwe politicus?

De Begraafplaats van Praag van Umberto Eco een thriller?

Ieder jaar brengt Vrij Nederland een gids uit met de thrillers.
De boeken die de meeste waardering van de jury ontvangen worden
nog eens extra in de schijnwerper gezet.
Heel leuk en aardig maar De begraafplaats van Praag van Umberto Eco
opnemen als een thriller????
Something is rotten in the state of Denmark.



De begraafplaats van Praag van Umberto Eco met vijf sterren.


De uitdrukking “Something is rotten in the state of Denmark”
komt uit het toneelstuk Hamlet van William Shakespeare.
Als je zoekt naar de betekenis van de uitdrukking kom
je bijvoorbeeld de volgende verklaring tegen
waarin het woord corruptie voorkomt:

The American Heritage New Dictionary of Cultural Literacy

Note : “Something is rotten in the state of Denmark”x9d is used to describe corruption or a situation in which something is wrong.

 

Luc Tuymans: "het fragment is het dominante verhaal"

In Vrij Nederland van 19 maart van dit jaar
staat een mooi citaat over het werk van Luc Tuymans.
Het is niet alleen van toepassing op zijn werk.
De uitspraak kun je op veel moderne kunst toepassen:

De vruchten van deze schilder zijn makkelijk te herkennen, maar nog niet zo makkelijk te typeren.
‘Terughoudend’ kun je ze noemen. ‘Diffuus’ ook. ‘Impressionistisch’ is een term die vaak opduikt. Mij doet Tuymans’ werk denken aan iemand die in een schemerige kamer eindeloos televisie zit te kijken. Kanalen veranderen, programma’s volgen elkaar op, na een uur of twee, drie, vier, vijf, zes verliezen de beelden hun kracht en worden allemaal even betekenisvol – of betekenisloos. De schilder knikt, wanneer ik hem de vergelijking voorleg: ‘Onverschilligheid, onaangedaanheid, gecultiveerde afstand – dat zijn dingen die mij wel interesseren, ja. Dat is toch zo’n beetje de grondhouding van de moderne mens. Niet dat we veel anders kunnen. Mijn generatie, en de generatie na mij nog meer, is opgegroeid met een overvloed aan sensaties en een manco aan ervaring. Het is treurig, maar waar: we nemen de belangrijkste gebeurtenissen in ons leven waarschijnlijk tot ons via televisie, films, internet, via kunstmatige bronnen, kortom.’



Luc Tuymans, Gaskamer, 1986.


Houdt in de postmoderne kunstwereld niet iedereen zijn eigen particuliere tuintje bij?
‘Dat is waar. Wij leven in een tijd zonder dominant verhaal – religieus of anderszins – en dat weerspiegelt zich in de kunsten. Die is versplinterd en gefragmenteerd, het fragment is het dominante verhaal. Het idee van het Grote Alomvattende Meesterwerk – zoals ze dat kenden in de tijd van Van Eyck of Rubens – bestaat niet echt meer. Dat is niet spijtig, dat is juist fijn. Die werken zijn al gemaakt, wij hoeven het dus niet meer te doen. In zekere zin werkt iedere schilder vandaag de dag dus in de schaduw van Jan van Eyck.’



Vrij Nederland: interview Stefan Kuiper, foto Jason Bell.