Elias P. van Bommel

Posted on juli 31, 2019 by Argusvlinder

Ik wil zo graag aan de boekband beginnen.
Ik ben zo benieuwd hoe het monogram (laag maar met
openingen in de letters) en de tulp (hoog maar
zonder openingen) zich laten verwerken onder
het boekbindlinnen.

Maar voor ik daar aan toe ben moet ik eerst
nog een paar stappen met het boek maken.
Vandaag heb ik eerst de kleur voor het schutblad
gekozen, die uitgesneden, net als de platten en het ruggenbord.
Dan is het boekblok op maat gesneden.
Daarna heb ik het boekbindlinnen op maat gemaakt
en de plaats afgetekend waar de platten komen.
Op het voorplat heb ik de plaats van het monogram
bepaald en al vast gekeken hoe de tulp op het achterplat
gaat komen. Allemaal met veel passen en meten.

Egaal blauw, zo worden de schutbladen. Hier pas ik het nog even op het boekblok dat nog niet gesneden is. Je ziet dat het uiteindelijke boekblok een stuk korter is dan het nu lijkt.

Hier zie je de kleur van het boekbindlinnen en de kleur van het schutblad. Het wordt een beetje een streng boek.

Vervolgens heb ik het boekblok schoongesneden. Dit zijn de stroken die er afvallen. Dit is voor mij altijd een magisch moment. Het boekblok krijgt zijn uiteindelijke vorm. De bladspiegel in het boek ontstaat. Het wordt een echt boek.

Nu ga ik de schutbladen bevestigen op het boekblok.

Altijd passen en meten. De platten zijn uit grijsbord gesneden. Gaat het allemaal passen? Zo te zien wel.

De voorplat is afgetekend. Zo gaat het monogram straks op het voorplat gelijmd worden.

Hier heb ik alle losse delen van de boekband nog een weggelegd zoals ze gaan komen. Boven het achterplat met daarop de tulp. Dan het kneeplatje tussen het achterplat en de rug, dan opnieuw een kleine ruimte en dan het voorplat met daarop de monogram.

Volgende keer kan het spannendste deel beginnen.
Zoals gezegd: ik ben benieuwd.

Alles aan dit boekje is experimenteel

Posted on mei 7, 2019 by Argusvlinder

Al was het alleen de volgorde.
Ik ben dit boek begonnen met het bedrukken van boekbindlinnen
met een gelli-plate.
De inhoud, daar was nog niet over nagedacht.
Vervolgens bij ik afdrukken gaan maken van hout waar ik
van af moest. Het was beschikbaar gekomen omdat ik een paar
pallets klein had gezaagd.
De afdrukken zijn op papier gemaakt die heel wisselend
van karakter zijn: gekleurde kartonsoorten en bamboepapier.
De afmetingen van de afdrukken sluiten niet aan bij de grootte
van de het linnen.
Het leeslint is gemaakt van stukjes snijafval van de
houtafdrukken en deels met garen aan elkaar geknoopt.

Dus alles aan dit boekje is experimenteel. De band is voorzien van spuitvernis. Maar zien wat op langere termijn daar mee gebeurt.

Experimenten voor een boekband

Posted on maart 3, 2019 by Argusvlinder

Het mag wel carnaval zijn maar er is natuurlijk ook tijd
om nog even aan boekbinden te denken.
In een poging beter te begrijpen wat de (on)mogelijkheden
zijn met de materialen die ik gebruik heb ik
een stuk zwart boekbindlinnen genomen.
Zo’n 22 x 14 centimeter.
Daar ga ik een boekje mee maken.
Dat boekje gaat passen in een jute zakje dat we overgehouden
hebben van een kerstpakket.

Ik wil eerst zien wat er gebeurt als ik ga spatten met ecoline
en misschien daarna wat de mogelijkheden zijn met een
gel plate.

Eerst heb ik het boekbindlinnen afgeplakt. Zo wil ik een rechthoekige vorm krijgen op de boekband waarin gespat kan worden.

Maar behalve wat vlekken (die misschien nog opdrogen) levert het spatten niet veel op. Ik heb twee kleuren geprobeerd: geel en oranje/rood. Geen effect.

Een gel-plate is een hulpmiddel om verf aan te kunnen brengen. Het is gemaakt van gelatine en blijft flexibel. Je kunt de gel plate inrollen met meerdere kleuren maar ik heb deze keer een kwast gebruikt om de verf op de gel plate te zetten. Ik wil een soort plantaardige vorm krijgen. Door de gel plate op het boekbindlinnen te drukken gaat dikker aangebrachte acrylverf zich breder op het linnen zetten en/of mengen met andere kleuren en eerder aangebrachte verf. Ook de droogte van de verf speelt een rol. Drogere vererf laat zich minder snel afzetten op het linnen maar door een oververving gaat die verf dan een volgende keer misschien wel mee. Een grote rol voor toeval dus.

Door de kleine hel plate meerdere keren in te verven en opnieuw af te drukken waarbij ik de gel plate steeds naast de vorige afdruk en de onderkant een halve cirkel laat vormen, ontstaat dit effect. Grote vraag is wat er straks gebeurt als de verf droog is en het linnen in de juiste vorm gevouwen moet worden. Ik gebruik geel, groen en bruine acryl.

Vervolgens heb ik er met de kwast nog een paar andere kleuren op gezet. Vooral blauw en wit. Het linnen gaat door het vocht van de verf bol staan. Ik laat het nu drogen onder een glasplaat en bakpapier. Als het droog is ga ik het denk ik nog afwerken met vernis. Maar eerst eens zien hoe het droogt.

Charles Dickens – handboekbinden

Posted on februari 21, 2019 by Argusvlinder

Mooier dan het is ga ik het niet maken. Ik kreeg onlangs dit imitatiebontje (en een jas). Met het Bontje wil ik een boekband maken. Maar waar moet het boek over gaan?

Toen heb ik het idee opgevat om van de boeken die ik heb
van of over Charles Dickens (en Co) de boekband te nemen
en die in een document op te nemen.
Met een korte toelichting.
Dat document wat ik op mijn PC kan maken en kan printen
ga ik dan een boek maken.
Het bontje is zo’n 60 cm lang. Net zo lang als twee maal
een A-4-tje.
Als ik dan links een marge overlaat om de pagina’s te binden dan
kunnen er zo’n 3 boekbanden (vooraanzicht) op 1 pagina.
Zo gezegd zo gedaan.

Een eerste geprinte pagina op de platten ziet er dan als volgt uit.

Zo gaat het bontje er dan omheen vallen. Als je de boekband net zo hoog maakt als het bontje dan kreeg ik een boek van 30 cm breed en 5 cm hoog. Leek me niet zo’n goed plan. Kan wel hoor, daar niet van.

Platten en rug gesneden. Boekbindlinnen gesneden. Mooie kneepruimte. Lijmen en drogen.

Hoeken van het linnen afsnijden. Kan prima met de tool van iBookbinding. Kan ook prima uit de hand.

Hier is het linnen ook al omgeslagen en vastgelijmd. Ook het bontje zit er al op gelijmd. Dat wil zeggen: ik heb eerst alleen in het midden van de platten lijm aangebracht en toen het bontje erop geplakt. Dat geeft me voldoende mogelijkheid om dingen nog te corrigeren mocht er iets mis gaan. De afmetingen zijn een beetje atypisch. De rest van het bontje ga ik ook nog lijmen aks het goed vast zit..

Mijn versie van Mooi Marginaal is gereed

Posted on februari 20, 2019 by Argusvlinder

Het kan altijd beter maar ik ben best tevreden.
De toegevoegde druksels zitten op papier dat misschien
iets te stug is.
Met de leren rug ben ik heel tevreden.
De opgelijmde platten, mijn eerste poging, zijn aardig.
Ik moet alleen een methode of methodes vinden
waarbij ik het uiteindelijk resultaat niet te veel ‘beschadig’.
Te vaak, te onbeschermd in de pers bijvoorbeeld geeft op papier problemen.
Maar al bij al: tevreden.

Links de versie zoals die in de winkel te koop is. Mijn iets grotere versie ligt rechts. Deze foto heb ik genomen toen ik nog aan het nadenken was om op de onderste ‘M’ nog een ‘M’ te plaatsen. Om misschien meer balans in het ontwerp te krijgen. uiteindelijk heb ik dat niet meer gedaan.

Het boek gaat goed open. Het scharniert mooi op het leer van de rug. Misschien had het boekbindlinnen op de plat toch iets verder moeten doorlopen bij de inslag aan de lange kant van de rug.

De rug is geworden wat ik er van gehoopt had. In de voorbeelden die ik zag bracht men de rug direct op de rond gezette katernen aan. Ik wilde een rug die los blijft van de katernen van het boekblok en die bij het openen van het boek ‘open’ staat.

Mooi Marginaal

Posted on februari 16, 2019 by Argusvlinder

De week zag er wat anders uit dan anders.
Daarom heb ik gistermiddag en vandaag aan mijn
versie van de catalogus ‘Mooi Marginaal 2012 – 2017’ gewerkt.

Deze mal gebruik ik om een smalle strook van de rug in te kunnen lijmen. Achteraf moet ik nog eens goed nadenken over de volgorde van activiteiten. Ik heb nu eerst de schutbladen bevestigd aan het boekblok en ga straks de rug aan het boekblok met schutbladen bevestigen. Vraag is of dat niet beter andersom kan.

Het boekbindlinnen voor de voorplat is uitgesneden en die lijm ik vast aan de voorplat. Daar is een vierkant in uitgespaard omdat daar de verdiepte letter ‘M’ in komt. Als ik opnieuw zou doen zou ik de ‘M’ direct uit de voorplat gesneden hebben en niet uit een kleiner stuk karton. Maar goed, ik ga hierna een stuk boekbindlinnen er uit snijden en dan de verdiepte letter ‘M’ hier inpassen en dan de gele achterkant aanbrengen.

Dan is dit het resultaat. Je ziet dat het boekbindlinnen nog niet omgeslagen is. Dat is ook een beetje ingewikkelder dan normaal omdat het voorplat twee hoogtes kent. Dit om de voorplat te kunnen plakken op het leer van de rug zonder een bobbel te veroorzaken.

De leren rug is op het boekblok gelijmd. Door de mooie structuur op de achterkant van het schutblad, vindt ik dit ook al een mooi boek. Maar dit is natuurlijk veel te kwetsbaar.

Passen en meten. De verhoogde ‘M’ ligt hier nog los op het voorplat. Maar de voorplat past wel mooi op het leer. Hoe het straks gaat scharnieren moet ik nog zien.

Nu is de verhoogde ‘M’ ook vastgezet.

En weer passen en meten. Het leer is al een paar keer bijgesneden om het helemaal goed te krijgen. Misschien had de verhoogde ‘M’ meer kleur moeten krijgen. Misschien is dat beter voor het ontwerp. Dat kan ik nog altijd proberen. Nog even over nadenken.

Mooi Marginaal uit de pers

Posted on februari 9, 2019 by Argusvlinder

Het ingenaaide boekblok heeft drie nachten in de pers gezeten. Dus het is gereed om met een stuk gaas nog steviger te maken. Daarna kan ik het gaan snijden. Dit gaas noem ik het binnengaas. Omdat ik dit boek wil maken met opgelijmde platten breng ik eerst een rug aan. Die rug wordt bekleed met dun leer. Dat leer versterk ik met het, u raadt het al: het buitengaas.

Tot nu toe maakte ik boeken met een boekband die voordat
hij werd aangebracht op het boekblok, helemaal was voorbereid:
Van karton sneed ik de platten (voor en achterkant van een boek)
en de rug. Die drie delen werden met elkaar verbonden met een stuk
kraftpapier en vervolgens bekleed met 1 stuk boekbindlinnen.
Dat vormt een stevig geheel waarbij de platten verbonden worden
met het boekblok door schutbladen.

Nu maak ik een losse rug van karton bekleed met leer.
Dun leer. Om de katernen bij elkaar te houden.
Het leer vormt zo dadelijk ook de bevestigingsplaats
en het scharnier voor de opgelijmde platten.
Om dat steviger te maken lijm ik daar een extra stuk
gaas tegen.

Het boekblok gaat dus opnieuw in de pers maar deze keer niet zozeer om het papier te persen maar om de katernen tegen elkaar te drukken terwijl het gaas er op wordt gelijmd.

Als het boekblok en het gaas goed gedroogd zijn, kan het boek in de snijmachine. Het boekblok heeft nog niet de goede maat. De katernen zijn ongelijk en niet alle pagina’s van het boek gaan open vanwege de vouwen in de katernen. Die gaan er nu af.

In de snijmachine. Langs drie kanten wordt het boek schoongesneden.

Dit is altijd een mooi moment. Als het goed gaat is het boekblok aan alle gesneden zijdes mooi glad. Alle pagina’s gaan nu ook goed open.

Ik ga het schutblad maar met een randje van 3 millimeter lijm op het eerste (en laatste) katern bevestigen. Dat is minder stevig dan normaal.

Hier zie je dat er een schutblad aan de bovenkant en aan de onderkant van het boekblok is aangebracht. Dat deel van het dubbelgevouwen schutblad dat tegen een katern komt is een paar millimeter korten aan boven- en onderzijde dan het deel dat straks tegen de platten komt. Daarom zie je hier en daar dat mooie blauw van de bloemen op de binnenkant van het papier.

Dit wordt de rug. Een reep karton op een dun stuk leer. Aan een kant is het leer rond. Dat is omdat ik het stuk zo gunstig mogelijk uit een huid gesneden heb. Voor het boek was dit niet nodig. Over het karton en het leer is vervolgens gaas gelijmd. Gewoon om dit stuk zo stevig mogelijk te maken. Naast de rug heb ik al met een stippellijn de kneep gemarkeerd. Dat deel zal niet gelijmd worden op het boekblok. Dat is de ruimte die de rug krijgt. Opnieuw met een lijmrand van een aantal millimeter om vervolgens de scharnier te worden voor de platten. Die bekleed ik toch met linnen. Ook rood. Die platten komen morgen aan de beurt.

Er restte mij niets anders dan het binnengaas vast te plakken op de schutbladen. Dat kan nu goed drogen.

uit de Boekenpers

Posted on juni 30, 2018 by Argusvlinder

Het ideeënboek had ik eerder deze week ingebonden,
de schutbladen gelijmd op het boekblok en in de
boekenpers gestopt om de rug (die ingelijmd was)
goed te laten drogen.

Zo ziet het boekblok, ingenaaid en voorzien van de schutbladen, er uit als het uit de boekenpers komt.

De bladen weken maar heel weinig van elkaar af, ook de schutbladen passen prima, maar een boekblok dat is schoongesneden ziet er zo geweldig strak uit. een feest voor het oog.

Vervolgens heb ik een boekband gemaakt. Hij is nog niet gereed. Een voorkant en achterkant en een rug uit karton. Op papier geplakt en vervolgens de rug in een lila boekbindlinnen gelijmd. Met de PC ga ik nu de afbeeldingen maken voor de voor- en achterkant. Als dat op de band is gelijmd kan het boekblok in de band bevestigd worden. Bijna gereed dus.

Letters op kaft

Posted on september 22, 2017 by Argusvlinder

Vandaag was het zo ver: de eerste sessie met
kaften en folie.
Er zijn meerdere manieren om met de folie te werken.
Deze week heb ik een foliepen geprobeerd.
Een foliepen is een soort soldeerbout met verschillende
uiteindes. Die uiteindes kunnen verschillende vormen
hebben. Zeg maar van een scherpe punt tot bijvoorbeeld
een vlak, rond oppervlak of een kleine sierafbeelding.

De pen die ik geprobeerd heb is een relatief eenvoudige
met drie verschillende uiteindes. Daarvan heb ik er maar
een gebruikt.

Maar het begint met het maken van een ontwerp.
Ik wil de techniek leren dus het ontwerp in niet zo
belangrijk.

‘Argusvlinder’ is het ontwerp.

Dat ontwerp neem je over op een vloeipapier (zijdepapier). Dit is het papier waar je zo dadelijk met de warme foliepen overheen gaat. Onder het zijdepapier ligt dan de folie en daaronder het boekbindlinnen. In mijn geval is dat linnen op grijsbord geplakt. Bij een boek zou dit de boekkaft zijn.

Het vloeipapier met ontwerp zit vastgeplakt aan het grijsbord. Zo kan ik het optillen en zien wat het resultaat is. Dit vloeipapier heeft als nadeel dat er heel wat rek in zit. Daarmee ‘verschuift je ontwerp’. Hier zie je dat ik met een zilverkleurige folie ben begonnen om de vlinder te tekenen.

Met een blauwe folie heb ik daarna het woord ‘argus’ aangebracht. Er zijn verschillende soorten folie die bedoeld zijn voor verschillende ondergronden. Folie voor een grover leer is een andere folie dan folie voor papier of linnen.

Vervolgens heb ik de letter A ingevuld. Misschien had ik daar beter een ander uiteinde kunnen gebruiken. De puntige stiftvorm die ik gebruik brengt lijnen aan. Misschien dat een klein plat rond uiteinde beter was geweest. Maar ik ben niet ontevreden. De kleur van dit folie is een andere kleur blauw. Meer metallic en lichter blauw.

Hier heb ik ook op de vlinder meer kleur aangebracht. De foto’s zijn nogal vlekkerig dus heb ik thuis het zwarte linnen nog even ‘afgestoft’ en het nog eens op de foto gezet.

Volgende week echt letters proberen.

Letters op de kaft van een boek

Posted on september 21, 2017 by Argusvlinder

Letters zetten voor een tekst, dat is iets dat ik al
een beetje onder de knie krijg.
Maar letters zetten op de kaft van een boek is
iets heel anders.
Gelukkig is er een heel ervaren boekbindster in
Breda die me met de techniek en de kennis
van materialen en werkwijzes, op het juiste pad wil zetten.
Morgen de eerste sessie.
In haar atelier zijn zowel de handgereedschappen (lijnfiletten)
als een foliepers met letters en folie aanwezig.
Van beide aanpakken hoop ik het een en ander te leren.
Als voorbereidimg heb ik wat ‘proefkaften’ gemaakt
met de verschillende materialen die ik op voorraad heb:
– boekbindlinnen (zwart)
– kurk
– Arbetex A en E (groen en blauw)
– Dainel Original
Dat ziet er dan zo uit:

Mijn proefkaften.

Update Boek Behoud Bericht

Posted on juli 6, 2017 by Argusvlinder

De afgelopen tijd was mijn grootste zorg of de rug
van de kunstleren band wel goed op zijn plaats zal vallen.
Letterlijk.
Toen ik het boek uit de boekenpers haalde en het eens
helemaal open vouwde bleek de methode Johan Potgieter
prima te werken.

Hier moet de kunstleren omslag om de platten nog gemaakt worden maar het materiaal zit al wel op de platten bevestigd. Je ziet dat als je het boek helemaal openvouwt er een soort tunnel ontstaat omdat het kunstleer bij de rug naar buiten wijkt. Precies wat ik gehoopt had. Nu is het een kwestie van het kunstleer goed om de platten te krijgen. Om de rug zo stevig mogelijk te maken vouw ik de flapjes die overblijven bij de rug, na lijmen, terug naar binnen. Het materiaal zit daar dan dubbel (= steviger) en vast aan zichzelf en de extra strook boekbindlinnen die ik er aangebracht hebt.

Hoekjes afsnijden. Bij de rug is het kunstleer ook doorgesneden. Om het naar binnenvouwen goed mogelijk te maken is daar een klein strookje, ter dikte van het karton weggesneden.

Je kunt hier natuurlijk een extra sierpapier aanbrengen maar dan moet je iets vinden wat bij dat geel past. Ik vind het zo mooi. De ‘rugflapjes’ die ik later ga invouwen zijn hier te zien.

Ik stop er aluminiumfolie tussen de band en het boekblok om te voorkomen dat het papier tegen het kunstleer aan plakt en dan kan het nog even in de boekenpers. Te zien is dat het naar binnenvouwen van het kunstleer aan de rug goed werkt. Was een eenvoudige handeling.

Na het drogen in de boekenpers ziet het boek er als volgt uit. Ik ben tevreden. Wat ik minder vind is dat het gele kunstleer een beetje doorschijnt. Het rode textiel dat ik gebruikt heb om de katernen op te naaien, kun je door het kunstleer zien. Daar moet ik iets op verzinnen bij de volgende twee exemplaren.

Terwijl boek 1 ligt te drogen kan ik beginnen aan het naaien van boek twee. Gebruikte ik de vorige keer strookjes karton als hulpmiddel, nu ben ik overgestapt op sateprikkers. In drie maten. Ervaren wat het beste werkt (de kleinste maat).

Boek 2 ingenaaid.

Hopelijk worden boeken 2 en 3 net zo mooi of mooier.

Kleine update Boek Behoud Bericht

Posted on juli 4, 2017 by Argusvlinder

Eerst heb ik het kunstleer op maat gesneden.
Dan het kunstleer op de rug versterkt met een strook boekbindlinnen.
Vervolgens heb ik met schilderstape de achterkant/rug en
een ruimte van 3 millimeter van de platten afgeplakt.
Daar kan ik dan geen lijm smeren en zal het kunstleer los blijven.
Dat is nodig om er voor te zorgen dat als je het boek opent
de platten alle ruimte hebben om helemaal te openen.
Ik ben benieuwd of dat gaat werken.
Het boek ligt nu in de boekenpers onder milde druk.
De platten moeten goed drogen.
Morgen kan ik dan het kunstleer aan de kop, staart en lange zijde
inslaan en nog iets doen met de rug.
Voor dat laatste zien of dat nog makkelijk kan of dat
deze aanvullende ingreep de volgende keer na het aanbrengen
van het boekbindlinnen moet worden uitgevoerd.
De huidige aanpak lijkt makkelijker omdat het nu op passen aankomt
en dat is eenvoudiger dan vooraf meten.

Er is een klein randje aan de rugzijde van de platten afgeplakt met schilderstape. Zo zal daar het kunstleer niet aan vast gelijmd worden.

Dit is dan een eerste indruk van het boek. Spannend!.

Zo is de omslag geworden

Posted on juni 30, 2017 by Argusvlinder

Voor het derde boek van Boek Behoud Bericht heb ik ook
een extra katern met inlegvellen.
Daar maak ik ook een omslag voor.

En zo is de omslag geworden.

Inmiddels is de rug van het eerste ingenaaide boek
nog een keer gelijmd (methode Johan Potgieter)
zodat ik misschien morgen aan de kunstleren omslag kan beginnen.
Interessant is dan wel een tekening in de beschrijving van de methode.

Zie de rode pijl, links boven. Het lijkt wel of daar een extra lijntje is getekend. Omdat ik kunstleer gebruik ben ik bang dat de rug, die volgens de methode soepel moet blijven en niet versterkt met een karton, kwetsbaar zal zijn. Mijn plan is om daar een extra stukje boekbindlinnen te bevestigen. Toen ik de tekening zag, viel me dit extra lijntje op. Wat zou dat zijn. Op de andere plaats waar de tekenaar een dun lijntje gebruikt staat als toelichting ‘dun stijf karton’. Ik ga het morgen op linnen houden.

Dit geeft een beter beeld van de voorkant van de omslag.

En deze foto van de achterkant.

Het 2007-boek (de laatste van drie) ligt al in een klem. Zonder nietjes. Hier kan morgen een stuk textiel tegen gelijmd worden. In de boekenpers zit het eerste boek. Morgen ga ik kijken of ik in het kunstleer met een lino nog een versiering kan aanbrengen. Het is dus nog niet af maar het eind komt langzaam in zicht.

Reis om de wereld

Posted on april 30, 2017 by Argusvlinder

Op koningsdag heb ik de filmversie van dit verhaal nog
een bekeken (Around the world in 80 days van regiseur Michael Todd).
Ik bedoel dan de versie met in de hoofdrol
onder andere David Niven uit 1956.
Er doet een hele stoet bekende acteurs in mee:
Shirley MacLaine, Charles Boyer, Charles Coburn, Noël Coward,
Marlene Dietrich, Fernandel, John Gielgud, Trevor Howard,
Buster Keaton, Peter Lorre, Robert Morley, George Raft,
Frank Sinatra, Red Skelton en nog veel meer.
Heerlijk om weer te zien maar binnenkort hoop ik te lezen
hoe het begin van het boek nu echt in elkaar zit.
De ballovaart die het begin zo leuk maakt,
schijnt in het boek niet voor te komen.
Ik ben een versie die ik als losse katernen heb gekocht aan het inbinden.

De kaft is net voorzien van het linnen. Hier pas ik het boekblok nog even in de kaft. De volgende stap zijn de schutbladen.

De schutbladen ga ik maken van oude kaarten van Nederland,
Belgie, Duitsland en Frankrijk.
Het zijn de kaarten die vroeger in mijn auto lagen.

Er zit veel rek in het linnen en dat is maar goed ook. Het laat zich moeilijker plakken dan traditioneel boekbindlinnen.

Hier ligt het boek op een van de schutbladen.

Een van de schutbladen heeft een stuk kaart met veel zee. Daar ga ik op drukken. De herkomst van de losse katernen ga ik daar op vermelden. De uitgave is de versie van 1978, de jubileumeditie ter gelegenheid van de 150ste geboortedag van Jules Verne. De uitgever is Elzevier.

Het eerste schutblad heb ik gisteren al geplakt op het boekblok. Straks zal het stuk van het schutblad dat nog nergens aan vast zit aan de kaft worden gelijmd.

Het papier dat ik gebruik voor het schutblad is daar natuurlijk niet voor gemaakt. De basis is een groot stukverpakkingspapier en daarop plak ik dan de stukken kaart. Dan snij ik het geheel precies op maat en vouw het dubbel om het schutblad te worden. De looprichting komt dan natuurlijk wel in het gedrang. Maar dat risico neem ik maar. Hier ligt het boek in de boekbindpers.

Om het geheel straks af te werken ga ik een stofomslag maken.
Ook van de kaarten.
Daar komt dan nog een etiket met informatie over het boek op.
Dat etiket moet ik nog ontwerpen.
Wordt vervolgd.

Stand van zaken De Nieuwe Mark

Posted on augustus 7, 2015 by Argusvlinder

Het boek is al weer wat verder.
Het boekblok is verder afgewerkt.
Zo is bijvoorbeeld het boekbindlinnen op maat gemaakt
en is het boekblok netjes afgewerkt.
Ook de kaft is af.
De twee moeten nu nog in elkaar gezet worden.
Het is wel warm waardoor de lijm heel snel droogt.

Zonder hulp van een instructeur, met alleen boeken en Youtube
kost het heel wat tijd om iedere keer de volgende stap te bepalen.
Soms moet je dan tussendoor even het een en ander
met andere materialen uitproberen.
Maar so far, so good.

Het karton voor de platten en de rug liggen boven op de foto gereed. Onder ligt het boekbindlinnen met de mooie kant naar onder. Op het papier aan de binnenkant zijn de platten al afgetekend.

Hier is het garen aan een kant al tegen het schutblad aan gelijmd. De kant van het schutblad dat nu zichtbaar is wordt straks tegen de binnenkiant van de kaft geplakt.

Door een inschattingsfout is het randje dat straks aan de binnenkant van de kaft komt aan de voorkant korten dan de onder- en bovenkant. Om er zeker van te zijn dat ik de hoeken mooi zou kunnen maken en dat dan de schutbladen het verschil wegwerken, heb ik met papier even de situatie nagebootst en een proeflapje gemaakt.

Maar zo te zien gaan de hoeken mooi worden.

Intussen ben ik vandaag zo ver gekomen dat ik het boekblok al los in de kaft kan leggen en kan gaan uitvinden hoe ik dat nu aan elkaar ga lijmen.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Tagarchief: boekbindlinnen

Elias P. van Bommel

Alles aan dit boekje is experimenteel

Experimenten voor een boekband

Charles Dickens – handboekbinden

Mijn versie van Mooi Marginaal is gereed

Mooi Marginaal

Mooi Marginaal uit de pers

uit de Boekenpers

Letters op kaft

Letters op de kaft van een boek

Update Boek Behoud Bericht

Kleine update Boek Behoud Bericht

Zo is de omslag geworden

Reis om de wereld

Stand van zaken De Nieuwe Mark

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: