De afgelopen weken was de weekmarkt natuurlijk al
beperkt tot de essentiële kramen (voeding).
Afgelopen dinsdag was er geen markt.
Vandaag stonden er alleen kramen met noten, kaas,
vis en één kraam met delicatessen. Oh, en met brood.
Ik luister naar……Ella
Soep van de Soepermarkt!
T âângt ervan af
Zenani Deorhi
Het is alleen al mooi dat je een bericht kunt maken
met een naam die de meeste mensen niets zal zeggen.
Maar als je een naam zoekt? Het is wel iets, toch?
Nog even verder wandelen in Jaipur, Amber Fort.
Zo, even de sfeer scheppen. Dit geeft een beetje een beeld van de omgeving.
Mijn excuses. Het Baradari Pavilion op de achtergrond, achter mijn schoen met hickies, is een prachtig gebouw. Helemaal open, ergens midden in het paleis.
Zenani Deorhi of het verblijf van de koninklijke dames.
Zenani Deorhi (Ladies’ Apartments)
The queen-mothers and the Raja’s consorts lived in this part of the palace which also housed their female attendants.
The royal ladies often had estates assigned to them, the management of which was also carried out from here.
Some of the ranis recorded in history were Rani Shringarde Kankawat and Rani Mahadevi Katoch of Kangra, married to Raja Man Singh; and Rani Chandrawat who was married to Mirza Raja Jai Singh.
It was Rani Shringarde Kankawat who had the well-known Jagat Shiromani temple built in Amber in the memory of her son Jagat Singh.
Rani Mahadevi Katoch funded the addition of toran gates to the Jagannath temple in Puri, Orissa.
Baradari Pavilion.
Het gaat mij niet zozeer om de inhoud van deze vier teksten (dat komt dadelijk) in drie talen (en schriften). Het gaat meer om de vormen van de tekens.
Het Engelstalige deel van de teksten:
In the reign of the King of Kings, Refuge of Sultans, glory of the faith and the world, Muhammad Akbar, Badshah (emperor), may the Almighty preserve his Realm for ever, Maharaj Raja Man Singh s/o Raja Bhagwant Das, s/o Raja Bharmal, s/o Raja Pirti (Prithvi) Raj Kachhwaha, whose commands are exalted and who has laid the foundation of his kingdom on uprightness and justice (like Nousherwan), may his dignity be maintained for ever, mandated the construction of this palace in his (Raja Man Singh’s) domain.
This heaven like palace was completed on the day of month Zil Hijja in the year 1008 (Hijri), being built in a period of 25 years, having been most meticulously designed and expertly decorated.
Just as the heavens should always be laden with rain, so also this stately building, the foundation of the Maharaj’s (Great King) longevity & wealth, be preserved from any kind of damage.
Completed in the (Hijri) year 1008 (1599 AD).The inscription in Persian, above, was affixed at some point in Man Singh’s Palace on its completion in 1599 AD.
It was placed here in December 2008 AD.
Met Ganesh, deze keer midden, boven de deur.
Sorry, weer die schoen.
De vorige afbeelding (die met die schoen) is onderdeel van een brede strook onder aan een muur met meerdere afbeeldingen. Meest links is de afbeelding van Ganesh.
Geweldige decoraties!
Meestal houd ik wel overzicht, ook in de foto’s.
Maar deze ruimtes hebben me helemaal in de details getrokken.
T âângt ervan af (Het hangt er van af)
Een tijd geleden kocht ik een paar dingen op de
website van de BCV (Bredase Carnavals Vereniging).
Niet dat ik zo’n enorme carnavalsvierder ben, maar we nemen vrij en
gaan graag een paar avonden per jaar naar dit feest.
De dingen die de BCV verkoopt heeft men met veel plezier
gemaakt (hoop ik) en door het te kopen
maak je die activiteiten mogelijk.
Het motto van carnaval dit jaar is ‘T âângt ervan af’. Helaas hangt het er dit jaar niet vanaf. Carnaval zullen we thuis op de bank moeten vieren. Jammer want het is weer een prachtig motto. Het inscannen van een voorwerp wat niet volledig plat kan liggen geeft problemen. Ik zal morgen proberen een foto te maken bij daglicht.
Ook kocht ik de Kontklopper (hierboven de bovenste helft van de krant waarop Kiske en Mieske met gevaar voor eigen leven het gevecht met de corona aangaan). De officiële uitgave van het carnaval in Kielegat. Zeer toepasselijk is het dit jaar een ‘bewaor eksumplaor’. Het zal eerst door mij gelezen worden en dan bewaard worden in het archief.
Vandaag lag mijn bestelling in de brievenbus.
Mooi op tijd voor het feest.
Er zat ook nog een uitnodiging bij voor een ‘winaksie’.
Un echte Kielegatter!
Kiske en Mieske hebben geen corona (?)
Het grootste nieuws voor mij vanochtend staat eigenlijk
op geen enkele foto van onderstaande serie:
de weekmarkt ging vandaag niet door.
Verder foto’s met sneeuw, ijs en een begin van carnaval.
Prachtig, sneeuw op een dak met twijgen er onder en doorheen.
Ook in Breda is een aantal centimeters gevallen. Vandaag heeft het in de loop van de dag al gedooid in de zon.
Dat het een mooie dag ging worden was al vroeg te zien.
Maar de Grote Markt is leeg. Normaal staat daar de weekmarkt op dinsdag. Maar vandaag helemaal niets.
Helemaal niets? Nee, blijkbaar was men vergeten de vuilniswagen van de gemeente af te bellen. Die stond op zijn plaats. Deze keer zonder werk.
Stukje Grote Kerk met hier en daar sneeuw.
Dit was ook een verrassing. Het stadhuis was omgetoverd in het stadhuis van het Kielegat. Met Kiske en Mieske.
De zon bescheen steeds meer van de Grote Kerk en de hogere panden in de binnenstad.
De Stadhouderspoort van het Kasteel van Breda.
Dit was na de middag: Spanjaardsgat.
Verwaaide sneeuwbal op dun ijs.
Leeuw met selfie
Vanochtend heb ik toch een korte wandeling gemaakt
in het centrum van Breda.
Dan zie je met de sneeuw toch weer andere dingen
dan dat je ziet zonder sneeuw en ijs.
Het leek vanochtend vrij licht maar als ik de foto’s zie viel dat best mee. Het was nog grijs. Later zou er toch nog meer sneeuw vallen.
De Grote Markt, zonder terrassen, dan wordt het met de sneeuw een kale vlakte.
Decoratie van het bordes van het Stadhuis op de Grote Markt.
Met rechts de leeuw met het stadswapen van Breda.
Links toont de leeuw een selfie aan ons.
Het lijkt alsof er geen sneeuw ligt op de Grote Kerk. Maar voor een deel komt dat door de kleur van de stenen waaruit de kerk is opgebouwd. Als je dichter bij kijkt zie je hier en daar wel degelijk sneeuw liggen.
Stadhouder Willem III in de sneeuw op het Kasteelplein.
IJspegels, ergens in een tuin.
De Schenkelworkshop 08
Het centrale katern in mijn schenkelboek Soep
wordt gevormd door een boek-in-boek constructie.
Dat is allemaal wel onder voorbehoud. Het zijn allemaal plannen.
Voor de volgende afbeeldingen heb ik de arceringen van de
linosnede weggehaald.
Dan hou je dit over: een grote schenkelstempel. De holle ruimtes in het midden van iedere schenkel is nog eens uitgehold. Alle lijnen die de vorm van de schenkels moeten benadrukken zijn nog eens aangezet. Daar waar in de schenkel arceringen waren is de lijn aan de binnenkant van de schenkel nog eens schoongemaakt.
Door de ‘nieuwe’ lino af te drukken een paar millimeter naast de eerste afdruk, krijg je bovenstaand effect.
Ook andere testafdrukken krijgen nog een afdruk. Deze keer dus met blauwe inkt.
Het blijft steeds een verrassing wat een nieuwe drukgang voor effect oplevert.
Op de twee boek-in-boek bladen was nog 1 bladzijde leeg. Die laatste bladzijdes hebben nu ook een eerste drukgang gekregen. Niet alle bladzijdes zullen een tweede of derde drukgang krijgen maar dat bekijk ik de volgende keer.
Intussen gaat natuurlijk het inkleuren van de schenkelrand ook door. Het aantal kleine schenkelstempels is intussen 6. Die zijn nog geen van alle gebruikt. Daar gaat de volgende keer hopelijk ook verandering in komen.
ZONDAG NAAR DE BEYERD? BEKIJK HET MAAR!
Vanmiddag ga ik naar de Beyerd, bijna net als voor corona.
Ik ga me er ook helemaal op voorbereiden.
Er zijn nieuwe sokken bij aan te pas gekomen.
Mijn ouders nemen deel aan de Postcode Loterij. Ze ontvingen de zoveelste prijs. Deze keer sokken van de Hermitage. Het museum is dicht en je moet toch ergens je geld vandaan halen. De Postcode Loterij is een soort van koppelverkoop. Je koopt een lot met kans op een prijs maar tegelijk geeft de Postcode Loterij geld uit aan goede doelen. Dat doen ze op verschillende manieren. Bijvoorbeeld door oude voorraden bij begunstigden op te kopen en te verspreiden door Nederland als prijs. Maar deze sokken kunnen prima als aanloop naar carnaval.
Sneeuw
De mooiste sneeuw is die waar nog niemand aan heeft
gezeten, waar nog geen sneeuwballen mee zijn gemaakt
of waar nog niemand over gelopen heeft.
Dit is sneeuw tegen een bijna verticaal dak bedekt met dakleer. de takjes die er doorsteken of er onder liggen zijn van een klimplant die al zijn bladeren al een tijdje verloren heeft.
De takken van de hortensia’s steken hier door de sneeuw.
Het gewicht van de sneeuw buigt de top van een heg om. Van bovenaf gefotografeerd.
Zondagmiddag naar de Beyerd (zoals voor corona)
Jaipur
Steeds een stukje verder het paleis in Fort Amber in.
Alleen deze keer besloot ik toch eerst even een stukje
terug te lopen. Als we dan later weer verder lopen
zie ik iets dat ik fantastisch mooi vind.
De muren van Sukh Mandir of Diwan-I-Khas zijn prachtig. Daar wil ik nog even bij stil staan.
Met glas, spiegel, marmer en pleisterwerk. Dat zal bij kaars- of toortslicht er spectaculair uitzien.
Het centrale paneel van de vorige foto.
Die decoraties zie je niet alleen op de muren en plafonds van de verandah maar ook bij de toiletten.
De marmeren bloempartijen verschillen allemaal van elkaar. Zag je in mijn vorige bericht de marmeren vlinder tussen de bloemen?
Latrines
Latrines, as designed and used till within our living memory, are to be found in different parts of the palace.
Those situated between the Sheesh Mahal (Mirror Palace) and Man Singh Palace were probably used by the ruler and the royal family.
They were supplied with both hot and cold water.
Lit torches provided light at night.
The palace has about a hundred such latrines.
Het fort is heel indrukwekkend.
Als we over een galerij lopen zie ik aan de overkant deze afbeeldingen tegen de muur. Deze maken een diepe indruk. Vooral de onderste laag met met schijnbaar eenvoudige florale motieven in heel genuanceerde, onopvallende kleuren.
Ik vond ze schitterend!
Geen idee wat al die bouwwerken in de omgeving zijn. Of dit allemaal bij Fort Ajmer (Amber) hoort weet ik niet. Er is een fort in de buurt met de naam Taragarh Fort. Maar of dat is wat we hier boven op de heuvel zien weet ik niet.
Kielegat in coronatijd
Op de Grote Markt van Breda wordt door een enkele
horeca-ondernemer toch geprobeerd de stad in de
juiste stemming te brengen.
Volgend weekend is het namelijk de start van carnaval.
Het zal wel in stilte aan ons voorbij gaan maar
deze beelden doen ons herinneren en uitzien
naar betere tijden.
Kielegat in coronatijd.
Sheesh Mahal of Glazen paleis
Na een aantal prachtige poorten, betreden we dan nu het privé
deel van het paleis in Fort Amber in Jaipur.
Sukh Mandir (Diwan-I-Khas)
The Royal Families were living during the mid-day of summer season in Sukh-Mandir.
This consists of a large oblong chamber with two side rooms and a verandah in front overlooking the garden.
The walls of the chamber are beautifully embossed in plaster in Mughal pattern.
The back wall of the main chamber has a beautiful marble cascade formed by a perforated marble screen which is connected with a stripped channel.
The cascade was once provided with running water from the tank built on the roof of the building and with the breeze passing through the perforations served as a cooling device during summer.
Rooms are having two sandal wood doors adorned with ivory inlay works.
Versieringen in pleisterwerk.
Diwan-I-khas
On of the attractions of the Amber Palace is the Diwan-I-khas or the Hall of Private Audience.
Constructed during the period of Mirza Raja Jai Singh (1621 – 1667 AD), it was for this reason also called Jai Mandir and because of the beautiful mirror glass work in it, Sheesh Mahal or the Glass Palace.
The Raja met his special guests, like envoys from other rulers, here.
The upper part of the Diwan-I-Khas is known as Jas Mandir and is spell-binding in the intricate floral designs with glass in them.
The hamams or the baths are located north of the Jas Mandir.
The palace was kept cool in the summer by covering its arched openings with screens woven with the roots of the aromatic grass called Khas.
The screens were moistened periodically with water.
Air passing through the screens was thus cooled, and carried also the fragrance of the grass into the palace-chambers.
In front of the Sheesh Mahal is a parterred little garden in the classic Mughal pattern called Char-Bagh or four gardens.
Facing the Sheesh Mahal is Sukh-Niwas (Pleasure Palace), the Raja’s private apartments where he retired to rest.
In dit privé-deel van het paleis was het erg druk. Dat staat haaks op hoe stil je wordt als je na al die jaren nog eens naar de foto’s kijkt om ze voor deze blog voor te bereiden.
Volgende keer het vervolg.
Ik liep eerst nog even een stukje terug.
De Schenkelworkshop 07
Waarschijnlijk zul je niet altijd iets leren
van elk Schenkelworkshop bericht.
Vandaag laat ik zien dat ik worstel met de inkt.
Voor lino zijn er papiersoorten die veel beter
geschikt zijn dan anderen. Maar daar wil ik
eigenlijk geen rekening mee houden.
Mijn resultaat hoeft niet perfect te zijn.
Soms leveren ‘verkeerde’ materialen ook verrassende
resultaten op.
Oude acrylverf is niet perfect om lino’s mee
af te drukken (dit is een understatement).
Maar toch.
Onder de lino en boven de afdruk met een groene acrylverf. Daar waar dekking is van de verf is die slecht,op sommige plekken zit meer verf in de uitgesneden lage delen dan op de hogere delen van de lino. Toch is het effect interessant.
Dan nog eens met een gele verf/inkt gewerkt die speciaal voor lino wordt verkocht (voor op scholen). Ik heb 4 of 5 kleuren. Tussen de kleuren zitten grote verschillen. In dekking, in dikte. Hier is met geel op een eerdere afdruk gedrukt. Dat het papier ook geel is heeft natuurlijk ook impact. De zwarte inkt is een inkt op waterbasis die ik in de Verenigde Staten kocht. Klein blik. Je hebt maar weinig nodig. Mooie kleur. Kwaliteit waar ik heel tevreden over ben. Op zich niet duur maar de verzendkosten zijn hoog. Maar ik moet eens meerdere kleuren kopen van die kwaliteit.
Met een rode kleur op een zacht blauwe ondergrond.
Met rood op een groene papier soort.
Met rood op het papier van boek-in-boek.
Vier schenkelstempels bij een echte schenkel.
Coronaverlof
Gisteravond had ik coronaverlof.
De persconferentie van de minister-president Mark Rutte en
coronaminister Hugo de Jonge hebben we eens helemaal
afgekeken.
Tot na 20:00 uur waren we daar mee bezig.
Daardoor was er geen tijd voor een blogbericht.
Deze keer waren de journalisten niet zo slecht.
Vaak stellen ze meerdere malen vragen die al een keer
beantwoord zijn. Nooit eens vragen die wat dieper gaan
of met ten minste echt kennis van zaken.
De Schenkelworkshop 06
De vorige keer was ik bezig met het afdrukken van een linosnede.
Een lino met als onderwerp een compositie van schenkels.
Deze keer heb ik dezelfde lino nog eens onder handen
genomen. Hier en daar materiaal weggehaald, soms
kleine oppervlaktes en een paar lijnen toegevoegd.
Maar daar zijn nog geen afdrukken mee gemaakt.
Ik was ingenomen met de titel ‘Soep’ en wilde toch nog
eens proberen met een set oudere letters (oud en versleten)
of ik daar iets mee kon.
Die letters zijn zo’n dik 10 centimeter hoog.
Waarschijnlijk zijn deze 4 letters van drie verschillende sets afkomstig. De letters P en E lijken uit dezelfde set afkomstig te zijn. De letter O heeft een andere afkomst (ander materiaal) en lijkt de slechtste drukkwaliteit op te leveren. De letter S is van een veel recentere set. Daar is nog maar weinig mee gedrukt. Maar waar het om gaat is dat het de tekst ‘SOEP’ oplevert.
Met de blauwe drukinkt lijken de verschillen al kleiner te worden. De uitdaging is tweeledig: de letters zijn te groot voor het formaat en gaat het lukken van de letters een redelijk resultaat te krijgen. De eerste stap was om de letters met schilderstape met elkaar te verbinden tot 1 grote stempel.
Voor het drukken gebruik ik de gietijzeren boekenpers. Dit is het eerste resultaat. Dat delen schraal zijn had ik verwacht. Dat is bijna altijd zo bij een eerste afdruk. Maar je ziet ook de de letters S en O niet op gelijke hoogte liggen. Daardoor wordt (vanuit de S bekeken) het eerste randje van de O niet voldoende afgedrukt op het papier. Het papier is overigens heel anders dan dat waarop uiteindelijk de soep moet belanden.
De volgende afdruk is al beter.
De derde afdruk is gemaakt op een vel papier dat, eenmaal gevouwen, net iets kleiner is dan het papier van het katern dat ik uiteindelijk wil gebruiken. Op deze manier vallen er delen van de letters S en P weg maar is het woord nog altijd leesbaar.
Omdat het om een dubbelgevouwen vel papier gaat kan het al wel dienen als een kaart.
Dit is hoe de tekst op het uiteindelijke katern is afgedrukt. De letter O is nog steeds niet compleet. Maar het kan er mee door.
Zo ziet de lino eruit na een tweede snijbeurt. Daar ga ik deze week weer mee drukken. Ben benieuwd of dat gaat werken.
Diwan-I-Aam en Ganesh Pol
Het fort staat bekend als Fort Amber of Ajmer Fort.
Het is een van de forten die op een heuvel staan en die
samen deel uitmaken van de World Heritage List van UNESCO.
Dit is de toegang tot het paleis. Dit is een fort en paleis dat door veel toeristen bezocht wordt. Dat heeft denk ik vooral te maken met de toegankelijke ligging. Maar een paar kilometer buiten Jaipur, een grote stad in India met vliegveld.
Snel volgt er nog een poort: Singh Pol of leeuwenpoort.
Singh Pol (Lion Gate)
Singh Pol is the gateway to the palace proper.
The lion symbolizes strength.
Hence, often, the premier gate to a palace was called by this name.
It was built on the orders of Sawai Jai Singh (1599 – 1743 AD).
Singh Pol has frescoes on its outer surface.
The passageway through it does not lead in a straight line into the palace for reasons of security, perhaps the defenders on top of this structure would find it easier to attack the rear of an intruding force.
Sentinels were posted on guard-duty over the gate.
Over de heuvels in de omgeving lopen muren. De oppervlakte van het fort is dus groot. Het geeft de indruk dat er meerdere forten op de heuveltoppen liggen.
Dit is de achterkant van Singh Pol.
Dit is de Diwan-I-Aam, de publieke audientieruimte.
Wederom zien we olifanten als kapiteel op de kolommen.
Diwan-I-Aam (Hall of Public Audience)
Patterned after similar halls in Mughal palaces, the Diwan-I-Aam was the court where the Raja gave audiences to his subjects and met his officials.
Festivities on certain special occasions, like the celebrations following a victory in battle, Dussehra, the birthday of the Raja, were held here.
The building was constructed on the orders of Mirza Rajaman Singh (1589 – 1614 AD) in red sand stone and marble masonry.
Beautifully ornamented in carved patterns of elephant heads and vines, the details are charming confluence of the decorative features found in the Mughal and Rajput styles of architecture.
The distinctively constructed roof is supported by two rows of columns.
The outer ones, in coupled pairs, are of red sand stone and the inner ones of cream marble.Maharaja Sawai Ram Singh II (1835 – 1880 AD) converted the rear portion of the hall into a billiard room.
South of Diwan-I-Aam are 27 “Kachehris” or offices (Toshakhana) running in a series.
These colonnaded arches housed the Government Secretariat from where the administration of Amber State was carried out.
De volgende poort is de Ganesh Pol.
Ganesh Pol
Ganesh Pol or the Ganesh Gate, provides access to the inner ans private parts of the palace.
Covered with frescoes, it was constructed on the orders of Mirza Raja Jai Singh (1621 – 1667 AD).Lord Ganesh is the deity who, it is believed, removes obstructions likely to come in the way of huming beings in their every-day life.
His likeness is therefore traditionally painted or placed over the main entry into a building.Suhag Mandir is situated over the Ganesh Pol.
It was used as a chamber by the royal ladies to witness, through lattice screens, the state functions held below in the Diwan-I-Aam.
Zo ga je de poort binnen.
We zijn nog niet eens echt binnen en je wordt overweldigd door de pracht en praal.
Dit is de centrale afbeelding van Ganesh op de poort.
In het volgende bericht over deze reis naar India
gaan we de privé-vertrekken bekijken.
De Schenkelworkshop 05
De vorige keer had ik een schakeling van schenkels overgenomen
op een materiaal waarmee je eenvoudig lino’s kunt snijden.
Vandaag was het zo ver om ze ook eens af te drukken.
Vandaag ben ik ook begonnen met het uitwerken van een soort van
‘boek-in-boek’ of ‘genest’ boekblok.
Dit wordt het middelste katern van een boekblok met drie katernen. Dit katern bestaat uit drie in elkaar geschoven bladen. Dit eerste blad ga ik zeker ook benutten maar zal vooral het exoskelet van het katern worden. Uit de volgende twee vellen snijd ik een kleiner katern. Daardoor kan ik het binnenste katern straks op een andere manier behandelen dan het buitenste en kan de ‘lezer’ het kleine katern in een ander tempo lezen dan het grote katern.
Hier zie je dat er een klein katern en een groot katern ontstaat dat straks samen ingebonden wordt maar dat je onafhankelijk van elkaar kunt omslaan. Je kunt straks het eerste blad van het kleine katern omslaan terwijl het buitenste nog gewoon blijft liggen. Beide katernen worden geïllustreerd in het schenkel-thema.
De eerste stap is de lino in-inkten. Dan krijg je een eerste beeld van hoe de lino er uit ziet. Deze ga ik afdrukken op het kleine katern. Dat katern is net iets kleiner dan de lino. Daardoor kan ik er voor zorgen dat de afbeelding het hele papier beslaat. Als het drukwerk straks af is dan ga het kleine katern nog iets kleiner snijden zodat het beter past in het grote katern.
Eerste afdruk. Het papier bolt gelijk als reactie op het vocht van de inkt. Dat komt straks door het bedrukken met andere kleuren en bedrukken van de achterkant wel goed.
Hier krijg je een beetje een beeld van hoe de twee katernen in elkaar gaan passen.
En de drukker drukte voort…
De voorkanten van de twee kleine katernen. Dezelfde afbeelding, in dezelfde richting, wordt ook op pagina 3 van de kleine katernen gedrukt.
Omdat er inkt over was druk ik de linosnede ook nog af op ander papier. Een volgende keer ga ik met andere kleuren experimenteren en dan heb ik extra exemplaren nodig.
Toen raakte de inkt op. Ik toon mij weer een volgeling van de School of bad printing.
Dan als een middeleeuwse bloemenrand trek ik de contouren van de schenkelrand.
Dan ontstaat straks het volgende beeld. Een titel voor het boekje heb ik overigens ook al: ‘Soep’.
Dat is dan wat het gaat worden voor wat betreft deze bladzijde. Moet nog wel een en ander kleuren met kleurpotlood.












































































































































