Gezinsverpakking

In 2024 schreven De Chabotten het boekenweekgeschenk ‘Gezinsverpakking’.
Dat is het tweede boekje dat ik wil gaan inbinden in het stuk textiel,
blockprint, uit India.
Die stof bracht ik dit jaar mee terug naar Nederland.

IMG_6618DeChabottenGezinsverpaking

Dit is het stapeltje losse katernen dat ik via de Stichting Handboekbinden heb gekregen.


IMG_6619DeChabottenGezinsverpakingBoekblokEnKatern

De katernen moeten straks nog op maat gesneden worden. Een katern is een paar bedrukte vellen papier die netjes gevouwen zijn.


IMG_6620DeChabottenGezinsverpakingGatenEnBladspiegel

Om het in te binden ga ik gaten prikken in ieder katern. Daarvoor gebruik ik de prikmal. De gaten bevinden zich dadelijk in de bladspiegel van het boek. De gaten hadden nog dichter op elkaar mogen zitten maar het kan wel. Het bovenste en onderste gat komen straks op 1 centimeter van de boven- en onderkant van het boekblok.


IMG_6621DeChabottenGezinsverpakingGatenPrikkenIMG_6622DeChabottenGezinsverpakingNaaldEnDraad

Voor de draad heb ik anderhalve meter afgeknipt: de afstand tussen het onderste en bovenste gat is 19 centimeter. Het zijn 6 katernen. Ik neem dan 7 x 20 centimeter= 140 cm, afgerond 150 cm. ‘De eerlijke vinder’ heb ik ingebonden met een witte draad die met was behandeld is. Die draad laat zich makkelijker verwerken. Maar nu kies ik voor de zwarte draad.


IMG_6623DeChabottenGezinsverpakingEersteTweeKaternen(VanAchterNaarVoor)IMG_6624DeChabottenGezinsverpakingBoekblokGenaaid

Je begint met het laatste katern van het boek en bind steeds het voorgaande katern erbij.


IMG_6625DeChabottenGezinsverpakingGaas

Als het boekblok ingebonden is kan ik aan het gaas voor de rug en de schutbladen beginnen.


IMG_6626DeChabottenGezinsverpakingSchutbladVoor

Schutblad – voor.


IMG_6627DeChabottenGezinsverpakingSchutbladSnijden

Schutblad – snijden.


IMG_6628DeChabottenGezinsverpakingOpMaat

Schutblad – passen.


IMG_6629DeChabottenGezinsverpakingSchutbladen

Schutblad – voor en achter.


IMG_6630DeChabottenGezinsverpakingBoekbandOnderdelenIMG_6631DeChabottenGezinsverpakingSchutbladen

Schutblad – gereed om te lijmen.


IMG_6632DeChabottenGezinsverpakingEindjesWegstoppen

Voor het lijmen van het gaas en het in de boekenpers plaatsen, heb ik de eindjes van de draad tussen de katernen gelegd.


De eerlijke vinder

De oplettende luisteraar heeft al gezien dat het boek gereed is.
Maar ik heb nog een paar foto’s tegoed.
De laatste keer ging het textiel uit India met vlieseline onder de boekenpers.
Vandaag begin ik met het afsnijden van de hoeken.

IMG_6557BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinder


IMG_6558BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderTextielGedroogd

Na de hoeken kan het textiel gelijmd worden met de boekbandbasis. Het geeft steeds een beter beeld van hoe het boek er uit komt te zien.


IMG_6559BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinder

De omslagen kunnen omgevouwen en gelijmd worden. Eerst de lange zijdes. Dat vergroot de kans op mooie hoeken van de boekband.


IMG_6560BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinder

Dit is dan de voorkant….

IMG_6561BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinder

….en de achterkant.


IMG_6562BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderLijmpapier

Gebruik bij het lijmen van de schutbladeren een steviger soort papier als onderlegger. Dan kun je de randen van het schutblad goed voorzien van lijm.


IMG_6563BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderGereedVoorBoekenpers

Plaats in het dubbelgevouwen schutblad een stuk waterwerend papier, bijvoorbeeld bakpapier. Dat zorgt er voor dat het vocht van de lijm van het schutblad niet in je boekblok trekt als het boek in de boekenpers gaat.


IMG_6566Boekenweekgeschenk2023LizeSpitDeEerlijkeVinder2025GerwinVanDeWerfDeKrater

Het eindresultaat was al te zien maar ik herhaal het nog even. Links het ingebonden boekenweekgeschenk uit 2023: Lize Spit, De eerlijke vinder en rechts het geschenk voor 2025: Gerwin van de Werf, De Krater.


Eerlijke vinder

‘De eerlijke vinder’ was het boekenweekgeschenk in 2023.
Dit boek van Lize Spit ben ik aan het inbinden.
Voordat ik aan de boekband ga beginnen moet het boek op
maat en open gesneden worden. De katernen zijn immers tot
nu toe bedrukte, gevouwen vellen papier waardoor het
genaaide boekblok nog niet echt open kan.

Met een snijmachine is het niet veel werk (voor 1
exemplaar) maar het moet wel even gebeuren en
mijn snijmachine staat niet in mijn kamer….

IMG_6529BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderBoekGaatOnderIdealMes

Hier ligt ‘De eerlijke vinder’ onder het mes van de snijmachine.


IMG_6530BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderBoekjeInSnijmachine

Bovenaanzicht.


IMG_6531BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderLaatsteZijdeSnijden

Boven- en onderzijde zijn gesneden. Niet iedere boekbinder zal dat doet met de schutbladen al op het boekblok. Je hoort typisch onderzijde, voorzijde en dan bovenzijde er af te snijden.


IMG_6532BoekbindenLizeSpitEerlijkeVinderGereedVoorBoekband

Het boekblok is gereed om aan de boekband te beginnen. Willen we kapitaalband en leeslint?


Werktafel

Het plan is om weer meer boekbindactiviteiten op te pakken.
Eerder had ik een atelier buiten mijn huis maar dat
is niet meer het geval.
Ik wil in huis kunnen boekbinden.
Nu kreeg ik een workmate en vroeg me af of ik daarop zou kunnen boekbinden.
Eventueel met aanpassingen.

IMG_6410BoekbindenWerktafel

Dit is die werkbank. Er moet in ieder geval een snijmat op kunnen liggen. Daar zijn de twee werkbankdelen niet echt voor geschikt. Dus een plaat MDF kan misschien een uitkomst brengen.


IMG_6411BoekbindenWerktafelTeKleinVoorSnijmat

Zoals je ziet kan een grote snijmat er amper op liggen. Bovendien is er meer ondersteuning nodig.


IMG_6412BoekbindenDeChabottenGezinsverpakkingLizeSpitEerlijkeVinderBlokprintJodhpur

In India, in de buurt van Jodhpur kocht ik een klein stuk textiel. Niet heel bijzonder maar de olifant is een leuk motief op deze blo(c)kprint. In de buurt van Jodhpur bezocht ik een serie verkooppunten van een bepaalde bevolkingsgroep. Allemaal ambachtslieden. Een tapijtenwever, een blokprinter, een boetseerder en een textielverkoper. Dit is maar een stukje ‘afval’ maar ik denk dat ik daar best een boek mee kan inbinden al is het jammer dat de olifanten zo verschillend afgedrukt zijn.


IMG_6413BoekbndenEenSerieVanTitelsNogInTeBinden

Er ligt nog een stapeltje titels, in verschillende grootte, te wachten op aandacht.


IMG_6414BoekbindenDeChabottenGezinsverpakkingLizeSpitEerlijkeVinder

Ik ga me concentreren op twee titels: De Chabotten met ‘Gezinsverpakking’ en Lize Spit met ‘Eerlijke vinder’. Twee boekenweekgeschenken. Vermoedelijk kan ik beide boeken inbinden met delen van het stuk textiel dat ik meebracht.


IMG_6451BoekbndenWerktafelBeoogdWerkbladPassenEnMeten

Het MDF dat ik kocht is ruim 120 cm bij 60 cm. Na passen en meten besloot ik twee stukken van ongeveer 10 centimeter van de lengte af te zagen.


IMG_6454BoekbndenWerktafelBeoogdWerkbladIngekort

Het nieuwe blad blijft los op de workmate liggen. Dan kan ik het makkelijk opruimen als ik de tafel niet in mijn huiskamer wil hebben. De twee afgezaagde delen bevestig ik aan de onderzijde zodat het werkblad niet al te makkelijk kan gaan schuiven.


IMG_6457BoekbndenWerktafelHoutlijm

Houtlijm is hopelijk voldoende. Goed uitsmeren en een klein beetje laten droger voor het hout op het blad te klemmen.


IMG_6458BoekbndenWerktafelIMG_6470BoekbndenWerktafelIMG_6493BoekbndenWerktafel

Mooi van grootte, niet helemaal ideaal om aan te zitten. Maar het kan wel.


IMG_6500BoekbndenLizeSpitEerlijkeVinder

Terwijl ik de zoom uit het stukje textiel haal, wat nogal een gepriegel is (tornen), kan ik beginnen met Lize Spit, ‘Eerlijke vinder’. Ik haal de zoom uit het stuk textiel zodat ik de stof  zo optimaal mogelijk in kan zetten. Op de achterzijde van het stuk stof ga ik vlieseline aanbrengen. Dat heb ik nog liggen in verschillende kwaliteiten. Daardoor kan ik de stof goed als bekledingsstof gaan gebruiken.


IMG_6507BoekbndenLizeSpitEerlijkeVinder

Geen uitgekiend ontwerp van de boekband dus maar een soort van pragmatische boekband.


IMG_6508BoekbndenLizeSpitEerlijkeVinder

Het naaiwerk is snel gebeurd. Op dit moment zit het boekje in de boekenpers. Daar laat ik het zo’n 20 uur zitten. Dan kan ik morgen weer verder.


Inbinden reisdagboek

Vandaag was ik vrij en kon dus werken aan het reisdagboek
waar ik mee bezig ben. De tijd wordt krap.

IMG_3309ReisdagboekStartpuntVoorVandaag

Dit is het startpunt voor vandaag. De boekband heb ik onder bezwaar uit gehaald en hier pas ik het boekblok. Het ‘klassieke boekdeel’ van de band heb ik beplakt met wereldbollen. De fore-edge flap is nog kaal. Die ga ik bekleden met boekbindlinnen. Voor het contrast.


IMG_3311ReisdagboekLijmenKanBeginnen

Het begin met meten en snijden van het boekbindlinnen. Ik bekleed de hele naad tussen het klassieke deel en de fore-edge flap. Hopelijk lukt dat met lijmen en gaat daar het linnen niet gauw open staan. Eenmaal gemeten, gesneden en gepast tijd voor aftekenen en inlijmen.


IMG_3312Reisdagboek

Dan verandert het beeld meteen. Ik ben er blij mee maar er moet nog veel gebeuren.


IMG_3313ReisdagboekBoekbandBuitenzijde

Dit is het complete beeld van de buitenkant van de boekband. Zo ongeveer de laatste keer dat ik het zo kan zien. Eenmaal vast aan het boekblok lukt dat niet meer zo eenvoudig.


IMG_3314ReisdagboekForeEdgeFlapBinnenzijdeBeplakt

Toen was het tijd voor de binnenzijde van de fore-edge flap. Ik gebruik hetzelfde papier als dat wat ik gebruikte voor de schutbladen.


IMG_3315ReisdagboekKrijgtDraadOmBoekbandDichtTeHouden

Het idee is om aan boek een draad toe te voegen zodat het boek geholpen wordt om te sluiten. Nu is dat nog niet echt nodig maar wat zal de toekomst brengen. Overigens vind ik dit vlastouw (want dat is dit denk ik) gewoon mooi. Dit touw heb ik lang geleden gekocht maar nog niet eerder gebruikt.


IMG_3316ReisdagboekPenHouder

Nu heb ik het papier al geplakt. Dat is eigenlijk te snel. Ik wil in het boek een penhouder maken. Eenvoudig uit een strookje boekbindlinnen gemaakt. Maar ik had de twee uitstekende delen onder het papier willen verwerken. Dat kan nu niet meer. Dus dan moet het maar even anders.


IMG_3317ReisdagboekPenHouder

Zo past straks de pen in de houder. Maar nu eerst het boekblok in de band zetten.


IMG_3318ReisdagboekSchutbladAchterplatGelijmd

Hier is het schutblad al tegen de achterplat gelijmd. Dat moet nu eerst drogen. Eerst het tweede schutblad lijmen tegen het voorplat.


IMG_3319ReisdagboekOnderBezwaar

Dan kan het geheel onder bezwaar. Het kan niet in de boekenpers vanwege de fore-edge flap en het feit dat de rugzijde van het boekblok breder is dan de fore-edge kant. Met hulpstukken zou dat misschien wel kunnen maar dan moet je een soort van spie op maat maken. Dat kost veel tijd. Zeker voor 1 boek. Tijd heb ik nu te weinig.


IMG_3320ReisdagboekTussenstandBovenaanzicht

Vanmiddag heb ik het boek al even onder het bezwaar uitgehaald. Het is nog niet droog. Maar ik kan er al wel de draad aan bevestigen en deze foto maken. Ik ben best blij met zoals het gaat.

IMG_3321ReisdagboekNogNietGoedDroogMaarZoGaatHetWorden

Er zit veel ruimte in de fore-edge. De vraag is hoe dat in het gebruik gaat uitvallen… Het boek is weer terug onder bezwaar. Morgen nog maar eens opnieuw kijken.


Inbinden reisdagboek

Langzamerhand komt er meer urgentie bij het afronden van dit boek.
Gisteren daar nog tijd aan gespendeerd.

Het boekblok is af dus tijd om aan de boekband te beginnen.
Ik ga proberen een soort van Arabische boekband te maken
met een fore-edge flap.

De band beplak ik deels met een decoratief papier (het klassieke
boekgedeelte) en de flap bekleed ik met blauw boekbindlinnen.
Eerst maar het papier.

Voor de schutbladen en de buitenkant koos ik twee soorten
decoratief papier met afbeeldingen van kaarten en wereldbollen.

IMG_3290KartonVoorKlassiekeCodexDeelBoekband

Eerst het karton snijden voor het klassieke codex deel van de band. Voor een westers boek zou dit voldoende zijn voor de boekband. Twee diktes. De dikste maat voor de platten de dunste maat voor de rug.


IMG_3291KartonVoorDeBasisBoekbsndCompleet

Zo ziet het karton er uit voor de hele boekband. De fore-edge flap maak ik van de dunne papiersoort. Je kunt, als je heel goed kijkt, zien dat de fore-edge een beetje breder is dan de rug. Daar zal wel een wetmatigheid voor bestaan maar ik ken die niet. Voor de fore-edge heb ik de dikte genomen van de platten en het boekblok min 1 of 2 millimeter. Het issue is namelijk dat de rugkant van het boekblok breder (dikker) is dan de ‘buikkant’ (de fore-edge). Dat komt door het vouwen en binden met de extra gevouwen bladen (met de zakjes voor kaartjes en folders) aan de rugkant. Maar zo gauw als ik het boek ga gebruiken en kaartjes ed verzamel wordt het boek vanzelf dikker. Hoe dat gaat lopen zal de uitval uitmaken.


IMG_3293RugRechtsBrederDanVoorkantLinks

Hier zie je dat de rug dikker is dan de voorkant.


IMG_3294VoorflapTeRuim

Dus als ik de losse delen bij elkaar zet dan zie je die maatverschillen. Maar dit is nog wel ingewikkeld. De voorkant staat ‘op de grond’ terwijl dat straks voor het boekbindlinnen niet het geval zal zijn. Hier heb ik het boekblok aan de voorkant een beetje opgedikt met een boekje. Maar dit is te onzorgvuldig om van echt passen en meten te spreken. Eerst de boekbandbasis maar eens in elkaar gaan zetten.


IMG_3295PassenEnMetenBasisBoekband

Dit is een al meer betrouwbaar beeld en je ziet de fore-edge flap ‘open’ staan. Er zit ruimte tussen de voorplat die aan het boekblok komt te zitten en de laatste flap van de boekband. Maar ik denk dat dit wel gaat werken (zei hij optimistisch).


IMG_3296OngeveerKwartVanDecoratiepapier

Dit is ongeveer een kwart van het decoratiepapier. Hier komt het deel uit dat ik dadelijk als eerste nodig heb.


IMG_3297BoekbandDecoratie

Dit, om precies te zijn, ga ik gebruiken.


IMG_3298KlassiekBoekdeelBekledenMetPapier

Zo ga ik dat ongeveer tegen het karton lijmen. Maar dan de achterkant van het decoratiepapier tegen wat hierboven de bovenkant van de boekbandbasis is.


IMG_3299PapierBoekbandLijmen

Hier zijn papier en boekbandbasis aan elkaar gelijmd en de hoekjes weggehaalde zodat ik de omslag kan gaan lijmen. Het geheel laat ik dan maar eens drogen onder bezwaar.


IMG_3301OnderBezwaarUitBovenaanzicht

Bovenaanzicht van de boekband zoals ik die vandaag onder bezwaar uit haalde.


IMG_3302OnderBezwaarUit

Van opzij is dit dan het beeld. Morgen verder.


Inbinden reisdagboek

IMG_3280Schutbladen

Gisteren heb ik de schutbladen gesneden. De boekbanddecoratie en de schutbladen worden van papier. Bij Papier Royaal twee verschillende soorten papier gekocht die iets met kaarten en wereldbollen te maken hebben. Nu kan ik het boekblok gaan afronden: schutbladen, leeslint, kapitaalband. Dan nog eens nadenken over de boekband.


IMG_3281SchutbladIMG_3282SchutbladLeeslintKapitaalbandExtraPapierOpDeRug

Met een extra strookje papier op de rug. Niet perse nodig…


IMG_3283PlanVoorBoekband

Dit is het plan voor de rug. Dus met een extra voorflap, zoals je ziet bij ingebonden Arabische manuscripten (fore-edge flap). Nog nooit gedaan dus dit is de eerste poging.


Reisdagboek

IMG_3269ReisdagboekKomtOnderBezwaarUit

Het boekblok in ‘Onder bezwaar’ uit. De rug is mooi recht en goed gelijmd. Maar blijkbaar was mijn boekenpers niet helemaal schoon. Gelukkig zit het vuil alleen op het gaas. Ik ga nog wel kijken of ik het schoon kan maken maar je ziet er in ieder geval straks helemaal niets van.


Gereed voor leeslinten, kapitaalband en de boekband.
Daarvoor moet ik nog even kijken of ik voldoende materiaal
in huis heb.
Wordt vervolgd.

Reisdagboek met ruimte voor folders en kaartjes

Je kunt je reisaantekeningen maken met Polarsteps maar
je kunt ook iedere dag een stukje schrijven in je zelfgemaakte
boek.
Dat laatste is wat ik doe.

Al een tijdje ben ik bezig met het nadenken over een volgend
boek.
Tijdens een reis bewaar ik graag folders, kaartjes enz.
Maar dan ziet mijn boek bij thuiskomst er uit zoals mijn Chinaboek:

IMG_3206Het BoekVanChina


Om dat tr voorkomen/ minder erg te maken, wil ik in
het boek pagina’s opnemen (de drager) die meer ruimte
dan een reguliere pagina in de rug inneemt. En dan niet één
zo’n pagina maar één na ieder katern.

IMG_3136Gekocht

Dit zijn de katernen. Kant-en-klaar gekocht in de winkel. Mooi, glad, gelinieerd papier warop schrijven met een vulpen een feest is. Maar de vraag is: hoe maak je zo’n drager en hoe maak je de zkjes die op die pagina’s gaan komen.


IMG_3135EersteWerktekening

Ontwerp 1. Als je het ontwerp niet snapt, geen nood, ik snap het nu ook niet meer maar het resultaat kan ik je wel laten zien.


IMG_3137BovenkantOpslag

Het idee is een soort van borstzakje te maken waarvan de voorkant een beetje los komt van de drager. Die voorkant heeft een verloop in de hoogte (later laat ik dit idee varen). De voorkant lijm ik dan via een soort tunnel van boekbindlinnen op de drager.


IMG_3138Boekbindlinnen

De tunnels.


IMG_3139Boekbindlinnen

Fris kleurtje.


IMG_3140PlaatsenVoorBoekBindLinnen

Tunneltje op de juiste plaats leggen zodat het lijmen kan beginnen. Stap 1:


IMG_3141OpgeplaktIMG_3142Inplakken

Stap 2: aan één kant lijmen op de drager.

IMG_3143EersteVouwInDeDrager

Stap 3: de andere kanten ook lijmen. Dat lijmen viel niet mee. Te ingewikkeld.


IMG_3144RuimteInDeRugInnemendeDragerPlusOpslag

Hier zie je goed dat de drager een stuk etalagekarton is. Aan de kant waar ik ga inbinden is de drsger twee keer gevouwen. Zo maak ik gebruik van de dikte van het papier om meer ruimte voor de drager in de rug te krijgen.


IMG_3204DocDragersEffectOpRug

De dragers krijgen meteen een effect in de rug maar die is te veel om het boekblok in te kunnen gaan binden. Daarvoor moet het eerst onder bezwaar.


IMG_3205EersteFysiekeDocOpslag

Het kan dus zo maar ik vond het lijmen ingewikkeld. De voorkant van het zakje is maar van papier. Is dat straks wel sterk genoeg?


IMG_3239TweedeOntwerpschets

Hier is ontwerp 2. Idee is om dit helemaal met boekbindlinnen uit te voeren. Gaandeweg pas ik de maten wat aan. De lijmranden worden breder. Ze gaan naar 1 entimeter breedte.


IMG_3240UiteindelijkModelVanPapier

Eerst nog even een model gemaakt uit papier. Om ervaring op te doen.


IMG_3242ZakjeBoekbindlinnen

Dit is het eerste zakje. De drager ligt op zijn kop zodat ik jullie een inkijkje kan geven.


IMG_3243ZakjesGesneden

Nu het lijkt dat het prototype werkt ga ik alle zakjes maken.


IMG_3244DragersAfgetekendZakjesOpMaatGesnedenLijmrandenOmgevouwen

De lijmranden worden omgevouwen en de drsgers afgetekend. Door de boven en onderkant even breed te houden op de drsger en markeringen aan te brengen waar te lijmen en het materiaal van het zakje van smal (onder) naar breder uit te laten lopen, zal het zakje uit zich zelf open gaan staan.


IMG_3245OnderkantenGelijmd

De onderkanten zijn gelijmd. Nu alleen de zijkanten nog, mooi langs de markering.


IMG_3246nTotaalNegenStuks

In totaal 9 dragers met een zakje in twee uitvoeringen. Ik ga wel merken welke het best werkt.


Morgen verder.

Inbinden stripverhaal

De laatste loodjes.
Deel 2, het deel met een groot, handgetekend stripverhaal,
dat zich afspeelt in de ruimte en dat waarschijnlijk
begin jaren ’60 van de vorige eeuw is geschreven en
getekend, is bijna af.
Vandaag is het af gekomen.

IMG_3115StripboekInbinden

Zoals je kunt zien heb ik nog een blad met het handgemarmerd papier uit Bangladesh. Voor in het geval dat… Nou, ok had het nodig want de binnenkant van de platten wilde ik niet zoals bij deel 1, met het blauwe schutblad bekleden. Misschien ligt het aan de looprichting van het papier en is het mijn fout. Misschien is het papier minder geschikt. Hoe dan ook, de binnenzijde krijgt ook een marmerbekleding.


IMG_3116StripboekInbinden

Over dit deel ben ik tevreden. Er zijn een paar punten waarvan ik weet dat het nog beter kan. Maar waarschijnlijk ziet de persoon voor wie ik de losse bladen heb ingebonden, dat niet eens.


IMG_3117StripboekInbinden

Het papier vind ik erg mooi. Je ziet wel eens van die foto’s van planeten en sterrenstelsels heel, heel ver van ons vandaan. Foto’s die heel spannend zijn ingekleurd. Nou dat vind ik hier ook het geval met het goud, zwart en groen.


IMG_3120StripboekInbindenHandgemarmerdPapier

Eerst heb ik opgemeten hoe groot de stukken papier moeten zijn. Dat heb ik nagevouwen met een stuk inpakpapier. Daarmee kan ik zien welke ‘marmertekening’ ik het best kan kiezen. Er moeten 2 stukken uit het vel. Het is papier op basis van jute dus ik vermoed dat looprichting geen rol speelt.


IMG_3121StripboekInbindenHandgemarmerdPapier

Dit is tekening 1 die ik wil. Ik ben aan deze kant begonnen met snijden. De onderste horizontale lijn heb ik gesneden. Toen het papier omgedraaid en op basis van de eerste snee een stuk papier uitgesneden. Zo rechthoekig als je met de hand maar kunt (gebruik een grote driehoek).


IMG_3123StripboekInbindenHandgemarmerdPapierIMG_3124StripboekInbindenHandgemarmerdPapierUitzoekenWelkeStukkenIkWil

Zo ook tekening 2.


IMG_3125StripboekInbindenHandgemarmerdPapierIMG_3127StripboekInbindenHandgemarmerdPapier

Snijden, passen en meten. Eventueel bijsnijden.


IMG_3128StripboekInbindenHandgemarmerdPapierIMG_3129StripboekInbindenHandgemarmerdPapier

Marmer: Sustain & Heal, hangemaakt door fairtrade gecertificeerde vrouwen in Bangladesh. Papier op basis van jute. Donkerblauw basisvel. Zwart en houtskool met rode en metallic gouden highlights, ongeveer 68 gr. Papier Royaal verkoopt het.


IMG_3130StripboekInbindenHandgemarmerdPapierErKanGelijmdWordenIMG_3131StripboekInbindenHandgemarmerdPapierHulpmiddelAanleggenIMG_3132StripboekInbindenHandgemarmerdPapierGelijmdIMG_3133StripboekInbindenHandgemarmerdPapierOnderBezwaar


Stripvehaal inbinden

IMG_3097GekozenVoorKortEersteSchutblad

Hier zie je 1 plat en het boekblok. Het boekblok heeft als eerste en laatste katern een soort van dubbel schutblad. Die schutbladen zijn meegenaaid. Maar bij het eerste boek kreeg ik het lange eerste schutblad dat ik lijmde op het plat niet mooi. Vandaar dat het eerste schutblad veel korter is geworden. Het dient wel voor de bevestiging, net als het lint waarom het boekblok is genaaid. Maar omdat het veel korter is kan ik het dat blad sneller lijmen en beplak ik de binnenkant van het plat straks als laatste stap met stukken handmarmer.


IMG_3098BoekbandStripverhaalOpbouwen

De platten en het boekblok worden aan elkaar verbonden met een materiaal dat ik al heel lang geleden heb gekocht. De naam weet ik niet meer. Het is een soort van een folie met een papieren binnenkant. Gecacheerd, zeg maar. Daarom gebruik ik nu geen kraftpapier als basis van de rug. De rug is uitgetekend en het eerste karton voor de rug is hier al gelijmd.


IMG_3099BoekbandStripverhaalLijmen

De omslagen moeten nog gemaakt worden.


IMG_3100BoekbandStripverhaal


Marmer:
Sustain & Heal, hangemaakt door fairtrade gecertificeerde vrouwen in Bangladesh.
Papier op basis van jute.
Donkerblauw basisvel. Zwart en houtskool met rode en metallic gouden highlights, ongeveer 68 gr. Gekocht bij Papier Royaal.

IMG_3101BoekbandStripverhaal

De band kan gaan drogen.


Boekbinden stripverhaal weer stap verder

Door de warmte van de afgelopen periode heb ik niet veel
gedaan aan mijn meest recente boekbind-project.
De eerste set tekeningen waren beschreven, voorzien van
een ‘drager’ en ze hadden een paar weken onder bezwaar gelegen.
Gereed voor de volgende stap: het naaien van het boekblok.

IMG_2769NaaibankGereed

Het naaibankje is in gereedheid gebracht. Ik wil de bladen met hun etalage-kartonnen dragers op lint binden. Daarmee wordt de rug straks extra stevig. De Linten staan op de juiste plaats en die plaats meet ik af aan de gaten in het schutblad. Dat schutblad is een dubbelgevouwen deel van een stuk papier. Één pagina zal straks op de binnenkant van de boekband geplakt worden, de tweede pagina zal een soort van beschermblad vormen. Een flyleaf noemen ze dat geloof ik in het Engels.


IMG_2770DeEersteSetTochNogEvenOnderDeBoekenpers

Na geruime tijd onder bezwaar zijn de dragers toch weer een beetje open gaan staan. Daarom, ondanks dat de vellen niet helemaal in de boekenpers passen, toch nog een kleine 24 uur in de boekenpers.


IMG_2771AlsEersteBladEenSchtblad

Het naaien is begonnen.


IMG_2772DeEersteSetIngebonden

Links aan het blad is de ‘drager’ goed te zien. Voor het bovenste blad is die nog extra bijgesneden om alles van de tekening zichtbaar te houden. Als je goed kijkt kun je zien dat de bladen niet allemaal hetzelfde formaat hebben. De ‘dragers’ wel.


IMG_2773NuHetSchutbladNog

Dan het voorste schutblad nog en dan is deze set ingenaaid.


IMG_2774GenaaidSchutbladenInderEnBovenIMG_2775Genaaid

Zo ziet dat er dan uit. De linten worden straks nog ingekort. Iedere drager ga ik individueel dichtlijmen. Ook de rug ga ik in de boekenpers nog lijmen zodat alle dragers samen 1 rug vormen. Maar dat is de volgende stap. Daarna begin ik aan de band.


Snijresten

Vandaag heb ik een verantwoordeing geschreven voor de manier
waarop ik de losse bladen met tekst en tekeningen van een
ruimtevaartstrip ga inbinden.

Dan onderzoek je de zaken nog eens een slag naukeuriger.
Dat was maar goed ook want ik vond het volgende.

IMG_2498Ruimte5EnEenHalveMM

Bij een blad zijn de tekeningen op de achterkant gemaakt. Bij alle anderen op de voorkant. Daarom zit bij de meeste bladen een stuk marge en de rij gaten voor de ringband aan de linkerzijde. Dat is de zijde waar ik de bladen ga binden. Maar de ruimte, de witmarge, van het ene afwijkende blad is links slechts 5,5 mm.


IMG_2499Ruimte1CmEnAnderhalveMM

Bij die andere bladen zou ik dus 1,15 cm hebben maar ik moet me aan de kleinste maat houden.


IMG_2500VouwVoorkant

Dit blad heeft een lelijke vouw van boven naar onder aan de linkerkant van het blad. Daar ga ik dus een bredere strook bevestigen dan bij de andere bladen.


IMG_2501VouwAchterkant

Hier zie je dezelfde vouw aan de achterkant. Toen ik met dit vel bezig was viel me op dat zijn maten niet precies gelijk zijn aan die van de andere bladeren. Het bleek om twee afwijkende bladen te gaan.


IMG_2502TweeBladenHoger

Hier zie je het blad oversteken aan de bovenkant.


IMG_2503Schetsbloc

Schetsbloc. De bladen die groter zijn blijken precies dezelfde maat te hebben als een blad van de originele kaft die ik in de stapel vond.


IMG_2504SchetsblocOmslag27CMHoog

Zevenentwintig centimeter waar de andere bladen 26,5 zijn. Je ziet hier dat de oude kaft ook een vouw heeft zo’n halve cm van de onderrand. In het zwarte deel is dat het best te zien.


IMG_2505TweeBladenDieBrederZijn

Aan de zijkant hetzelfde.


IMG_2506Snijresten

Het mes is er bij aan te pas moeten komen maar gelukkig kon het snijden beperkt worden tot smalle stroken. Nergens zijn tekeningen of is de tekst geraakt. De bladspiegel is zo goed en zo kwaad als mogelijk gehandhaafd. De snijresten.

Ruimtestrip

IMG_2479StrokenGesnedenMetSnijmachine

Al een keer eerder gaf ik aan hoe ik de handgetekende bladen van een ruimtevaartstrip in wil binden. Per pagina ga ik een dubbelgevouwen strook aanbrengen waarbij de tekeningen niet geraakt gaan worden. Dus eerst maar eens stoken gesneden met de snijmachine.


IMG_2480StrokenPassenMooi

Steeds passen of de stroken passen zoals je het bedacht hebt. Er zijn twee vellen die niet meer de oorspronkelijke grootte hebben. Daar gaan de stroken dan ook niet groot genoeg voor zijn. Maar eerst maar eens de meerderheid van de bladen een oplossing bieden.


IMG_2481StrokenVouwenMetMetalenDriehoek

De stroken van etalagekarton laten zich moeilijk vouwen. Daarbij gebruik ik mijn metalen driehoek om de ene helft vast te houden en ik gebruik mijn vouwbeen om te vouwen. Klinkt logisch maar de stroken moeten zoveel mogelijk identiek zijn. Dat valt nog niet mee.


IMG_2482StrokenAfgetekendOmTeVouwen

De vouw is afgemeten.


IMG_2483GevouwenStroken

Het stapeltje dubbelgevouwen stroken.


IMG_2485StrokenVoor20UurBoekenpers

Het lijkt zo wel een kunstwerk van Jan Schoonhoven maar het zijn mijn stroken die ik weggelegd heb om onder de boekenpers te stoppen. Daar hebben ze meer dan 20 uur gelegen.


IMG_2488StrokenStapelInDeKnijpers

Eenmaal uit de boekenpers stop ik de stroken, op elkaar, nog een paar dagen tussen de twee ‘knijpers’. Volgende stap gaat worden gaten voorprikken en dan stroken lijmen aan de bladen. Maar voor ik dat doe wil ik een verantwoording schrijven voor de keuzes die ik maak. Volgt binnenkort.


White Sands, 28 juli 1962

IMG_2442StripverhaalLosBladWhiteSands

Een van de handgetekende plaatjes van de stripverhaal die ik ga inbinden. De tekeningen en de tekst zijn al lang geleden gemaakt. De persoon die ze maakten had heel veel interesse in ruimtevaart. Er zijn een aantal losse vellen, waarvan een aantal zijn die goed zouden kunnen dienen als omslag en een aantal vellen uit het schetsboek met tekeningen die samen een strip vormen.


Of er een verband is of bedoeld is met het gebied White Sands
in de Verenigde Staten, weet ik niet en daar zullen we ook
niet meer achter komen. Maar de kans is groot.

Wikipedia:

Het White Sands National Park (voor 20 december 2019 White Sands National Monument) is een Nationaal Park en Nationaal Monument in de Verenigde Staten, ongeveer 25 km verwijderd van Alamogordo in New Mexico op een hoogte van 1291 meter. Het gebied is een deel van de door bergen omringde vallei Tularosa Basin en bevat het zuidelijke deel van een 710 km² groot veld met zandduinen van gipskristallen.

IMG_2443StripverhaalVanPlaneetTotPlaneet

Maar er is ook een aantal vellen die nog in het originele schetsboek zaten. Ze zijn tweezijdig voorzien van tekeningen en teksten. De eerste pagina is een soort van titelblad. De lekst is ‘Van planeet tot planeet’. Het is eenzijdig benut. Te zien is dat de bladen met een metalen draad vast zitten. Een draad die als een ringband is gevormd. Die draad haal ik weg want die verhinderd het inbinden. De bruine rand op de bladen lijkt uit plakbandresten te bestaan. Daar blijf ik van af. Ik ga inbinden, niet restaureren.


IMG_2444StripverhaalMetalenRingsysteemHoudtSchetsboekBijElkaar

De draad is een lange draad. Die haal ik dus door ieder gat om hem er zo langzaam maar zeker uit te halen. Als de draad te lang wordt knip ik hem af.


IMG_2445StripverhaalMetalenRingSchetsboekVerwijderd

Alleen het laatste eindje kon ik er uitdraaien. De stukjes papier die je hier ziet liggen tussen het metaal zijn niet van de bladen met tekeningen. Ze zijn denk ik van bladen die eerder uit het schtsboek zijn gehaald of (gezien de kleur) de achterkant van het schetsboek. De achterkant zit er namelijk niet meer bij.


IMG_2446StripverhaalRandMetGatenNietWegsnijden

De beschadigingen aan de bladen zijn in de loop der jaren gebeurd. Eerst wilde ik die rand met gaten en omgekrulde stukken van de bladen afsnijden. Maar de strook papier naast de tekeningen, aan de voor- en achterkant, zijn de enige stukken die ik kan gebruiken om de bladen te ‘verlengen’ met een inbindbare strook papier. Dus ik ga niets wegsnijden, iedere millimeter zal ik moeten gebruiken. Technieken om losse bladen in te binden waarover je kunt lezen, gaan bijna altijd uit van voldoende ruimte om een boek in te binden. Die is er hier niet dus die moet ik eerst maken.


IMG_2447StripverhaalBindbareExtensieAanIederBlad

Het idee is om de schetsbladen aan één kant te lijmen op een dubbelgevouwen strook karton . De vouw is dan de plaats waar gaten in gemaakt kunnen worden voor de binddraad. Na het binden kan dan het tweede uiteinde van de strook op het schetsblad gelijmd worden. Als een soort van sandwich, zonder tekening of tekst te overlappen. Omgekrulde delen van de schetsbladrand kan ik dan op zijn plaats lijmen.


Stripverhaal inbinden

Een paar weken geleden werd me gevraagd of ik kon helpen
door een aantal losse bladen en een aantal bladen in
een tekenblok in te binden.

Het gaat om een origineel verhaal (verhalen?), door de
tekenaar bedacht, verzonnen en uitgevoerd.
Vermoedelijk dateren de tekeningen uit het begin van de
jaren ’60 van de vorige eeuw.

De bladen zijn van een behoorlijk groot formaat en
getekend met potlood.
Het idee is dat ik een harde band om de losse vellen maak
en daarvoor koos ik handgeschept en gemarmerd papier
voor de decoratie van de platten.

IMG_2249VeroveringVanHetHeelal

Dit is een deel van een van de bladen die als titelblad zou kunnen fungeren. ‘Verovering van het heelal’. Ook te zien zijn de marmer en het schutblad. Zie ook de kartelrand aan de linkerkant. Dat is waar de ringband zat waarmee de tekenblok bij elkaar werd gehouden. De tekeningen zijn soms vuil aan de rand maar ik kan dat niet eenvoudig verwijderen dus laat ik het er op zitten.


Als schutblad een lichtblauw papier.
Over hoe ik de losse bladen kan gaan naaien denk ik nog na.
Eerst maar eens de tekst doorgenomen en een beeld vormen
van de ongenummerde bladen.

DSC09672Blad05

Alle bladen zijn door mij gefotografeerd maar ik realiseerde me niet dat toen ik de foto’s maken er wat weinig licht was. Dus dat moet misschien opnieuw. De foto geeft wel een beeld van de stijl van het stripverhaal.


Hieronder neem ik integraal de tekst op en lees je mijn
eerste bevindingen:

Blad 01 van de stapel, ongedateerd, enkelzijdig.

Beeld:

Één grote tekening met potlood van een planeet die wel iets weg heeft van onze aarde
met op de voorgrond een ruimtestation en drie ruimteschepen. Één in de vorm van een schotel en twee in de vorm van en ruimteveer als Colombia, Atlantis enz.
Tussen de ruimteschepen en de titeltekst nog een kleine planeet met ringen.

Tekst:

Deel I Hemelbestormers
Tekst en tekeningen XXX

[letters getekend, geel ingekleurd met rood accent aan de contouren]

Blad 02 van de stapel, ongedateerd, enkelzijdig.

Beeld:

Één grote tekening met een astronaut in de cockpit van een ruimteveer.
De astromnaut is gekleed in een ruimtepak met helm met een groot visier, ingegespt.

Tekst:

Verovering van het heelal

[Letters getekend, geel ingekleurd met rood accent aan de contouren]

Blad 03 van de stapel, in de tekst van dit blad staat een datum: 28 juli 1962, enkelzijdig.

Beeld:

Het blad is verdeeld in 13, rechthoekige vakken, verdeeld over drie rijen of lagen.
De openingsafbeelding beslaat 2 rijen in de hoogte en is ook de breedste tekening van dit blad.
Van de dertien vakken zijn er 3 helemaal gevuld met tekst.
De overige vlakken hebben tekening en tekst.

Vak 01 met twee tekstruimtes:

Tekstruimte 01:

“White Sands” 28 juli 1962
Deze dag zal een gedenkwaardige dag worden in de annalen van de ruitevaart……
Vandaag zal namelijk de eerste bemande sateliet-raket in haar baan rond de aarde gebracht worden

[In het verleden werden namen of aangehaalde teksten geschreven met aanhalingstekens aan het begin, onder aan de tekst, en aanhalingstekens aan het eind, boven aan de tekst. Dat kan in deze teksttool niet. De tekst lijkt geschreven in blauwe inkt, in blokletters]

Tekstruimte 02:

Op het startterrein is het onwezelijk stil…

Vak 02, rij 1, alleen tekst:

Samen met deze raket “Sagitta [geen sluitingsaanhalingstekens] worden ook twee andere ruimtevaartuigen de ruimte ingeschoten [de tekst heeft niet altijd interpunctie, afbreking van tekst en hoofdlettergebruik is interpretatie]
Deze vaartuigen zullen nooit meer op de aarde terugkeren, maar zullen voor de bouw van een “ruimtestation” dienen

Vak 03, rij 1, geen tekst.

Vak 04, rij 1, alleen tekst:

Een vuurkogel spat uiteen boven de betonnen bunker van waaruit de start geleid zal worden.
Ieder haast zich naar zijn plaats in de controlevertrekken want dit teken wil zeggen dat de start zal plaatsvinden over 2 minuten.
Binnen in de nauwe cabine bevinden zich de vier eerste ruimtevaarders waaronder ook ik,…..
die u dit verhaal vertel…..

Vak 05, rij 2, met één tekst:

Tim Rijan
Gezagvoerder
Nationaliteit: Amerikaan

Vak 06, rij 2, met één tekst:

John Wills
Dokter
Nationaliteit: Engelsman

Vak 07, rij 2, met één tekst:

Kurt Lasswitz
Technicus
Nationaliteit: Duitser

[Wikipedia:
Kurd Lasswitz (German: Kurd Laßwitz; 20 April 1848 – 17 October 1910) was a German author, scientist, and philosopher. He has been called “the father of German science fiction”. He sometimes used the pseudonym Velatus.
His first published science fiction story was Bis zum Nullpunkt des Seins (“To the Zero Point of Existence”, 1871), depicting life in 2371, but he earned his reputation with his 1897 novel Auf zwei Planeten
Toeval?]

Vak 08, rij 3, met één tekst:

En tenslotte ik, Alex Steevens
Electro-technicus
Nederlander

Vak 09, rij 3, alleen tekst:

Dit zijn degenen die – als de hele onderneming slaagt – als eersten in de baan rond de aarde zullen aankomen, waar met hulp van andere technici die naderhand komen, een “ruimte-station” genaamd “Interluna” gebouwd zal worden.

Vak 10, rij 3, twee tekstruimtes:

Tekstruimte 01:

Ondertussen telt in de controle-kamer de stemklok de seconden af

Tekstruimte 02:

15 seconden vòòr uur o….

Vak 11, rij 3, met één tekst:

14 seconden vòòr uur 0.
13 – 12 – 11 – ….

Vak 12, rij 3, twee tekstruimtes:

Tekstruimte 01:

In de raket…..

Tekstruimte 02:

Nog 9 seconden
8 – 7 – 6

Vak 13, rij 3, met één tekst:

3 seconden vòòr uur 0.

Blad 04 van de stapel, ongedateerd, enkelzijdig.

Beeld:

Er is één groot vlak voorbereid op het blad. Het vlak is ongeveer driekwart van het blad hoog en ruim een kwart van het blad breed.
In potlood staat een raket getekend die net van de grond is losgekomen.
Van de tekening is het vuur van de startraket ingekleurd en sommige stukken van de wolken die bij een lancering vrijkomen.
Ook een van de steunen die de raket tot aan de lancering in balans hielden maar die nu is weggeklapt, is getekend inclusief de verbinding die naar de raket liep.
Het kader, dat op ieder blad staat en waarbinnen de vlakverdeling voor de strip wordt aangebracht, is op het blad getekend.
De rest van het blad, binnen het hoofdkader is leeg.

Tekst:

Er staat geen tekst op dit blad.

Blad 05 van de stapel, ongedateerd.

Beeld:

Het hoofdkader is verdeeld in drie rijen (lagen) en opgedeeld in totaal 16 vakken. Twee vlakken hebben geen tekst, slechts één vlak is niet ingekleurd. De tekst- en kleurloze vlakken zijn drie verschillende vlakken.

Tekst:

[De eerste tekst lijkt direct aan te sluiten op de laatste tekst van blad 4. De tekst is minder vaak in blokletters.]

Vak 01, rij 1, met één tekst:

2 seconden voor uur 0…
Op het startterrein is het doodstil….: 1 sec voor uur 0

Vak 02, rij 1, met één tekst:

Plus 1 sec…..
reeds verheft de raket zich in een hel van vuur en rook

Vak 03, rij 1, met één tekst:

En snelt dan met een….

Vak 04, rij 1, met één tekst:

….reusachtige, steeds groter wordende snelheid weg van de aarde…..de ruimte tegemoet

Vak 05, rij 1, twee tekstruimtes:

Tekstruimte 01:

Bij de controle op de aarde….:

Tekstruimte 02:

Tot nu toe gaat alles prima
Jeff, over enkele seconden gaat de 1e trap eraf

Vak 06, rij 2, met één tekst:

Na 84 seconden….
De brandstof is verbruikt
De onderste trap wordt afgeworpen waardoor de raket +/- 75% van haar gewicht verliest.
Bereikte snelheid is nu 2x die van het geluid.
Hoogte 40 km
Afstand van basis 50 km

[Creatief gevormde tekstruimte]

Vak 07, rij 2, met één tekst:

Steeds verder verwijdert de raket zich van de aarde: de snelheid loopt nu vlug op….

Vak 08, rij 2, met één tekst:

Terwijl de inzittenden zich krommen onder de martelende versnellingsdruk

Vak 09, rij 2, twee tekstruimtes:

Tekstruimte 01:

In de controle: kamer op aarde:

[vermoedelijk was met de eerste ‘:’ een streepje bedoeld]

Tekstruimte 02:

Snelheid 800 m per sec.

Vak 10, rij 2, geen tekst.

Vak 11, rij 3, met één tekst:

Hallo Jeff, het gaat nog steeds prima vindt je niet?

[Het gebruik van de naam ‘Jeff’ is opmerkelijk. Geen van de eerdere genoemde vier astronauten heeft die voornaam. In de controlekamer zie je wel steeds twee mannen met pat in groen uniform. Één van die 2 kan ‘Jeff’ zijn.]

Vak 12, rij 3, met één tekst:

Over enkele ogenblikken zullen ze een hoogte van 1720 kilometer bereiken

Vak 13, rij 3, met één tekst:

Binnen enkele weken zal het ruimtestation dan een voldongen feit zijn, van daaraf kunnen de maan en de planeten bereikt worden

[De woorden ‘bereikt’ en ‘worden’ zijn gedeeltelijk doorgestreept?]

Vak 14, rij 3, geen tekst.

Vak 15, rij 3, met één tekst:

Op 64 kilometer hoogte is de 2e trap uitgebrand

Vak 16, rij 3, twee tekstruimtes, niet ingekleurd:

Tekstruimte 01:

Weer op aarde:

Tekstruimte 02:

2e trap af…..

Blad 06 van de stapel, ongedateerd, enkelzijdig.

Beeld:

Het betreft een blad met 14 vakken, Op veel van de vakken (11) staat een soort van centrale tekening.
Zo kun je zien dat het blad 124 seconden na de start begin met het afwerpen van eenvolgende trap en eindigd met een ruimte wandeling. Het eerste vak is op het definitief maken van de tekst compleet: complete tekening en ingekleurd.
Het tweede vak heeft een afbeelding van een raket die compleet is alleen de blauwe achtergrond is slechts voor 60% gereed. De andere 9 vakken met een tekening hebben een tekening in grijs potlood met hier en daar een element in kleur. Twee vakken hebben een achtergrond die nog niet afgemaakt is maar waar een schets al wel te zien is.

Tekst:

In de bovenste vier vakken staan tekstruimtes met daarin met potlood een tekst. Maar daarna geen tekst meer.

Vak 01, rij 1, met één tekst:

IMG_2348Detail

124 seconden nadat de 1e trap afgeworpen is valt de 2e af….

Vak 02, rij 1, met één tekst:

IMG_2349Detail

De snelheid is nu 4172 m per seconde de hoogte is 64 km afstand van Basis is 534 km

Vak 03, rij 1, met één slecht leesbare tekst:

IMG_2350Detail

Brennschlusz:

Op [ruimte open gelaten] km boven
de aarde worden de
motoren uitgeschakeld

[Wikipedia:
Brennschluss (a loanword, from the German Brennschluss) is either the cessation of fuel burning in a rocket or the time that the burning ceases: the cessation may result from the consumption of the propellants, from deliberate shutoff, or from some other cause. After Brennschluss, the rocket is subject only to external forces, notably that due to gravity.

According to Walter Dornberger, Brennschluss literally meant “end of burning,” He goes on to state, “the German word is preferred to the form ‘all-burnt,’ which is used in England, because at Brennschluss considerable quantities of fuel may still be left in the tanks.”]

Vak 04, rij 1, met één tekst:

IMG_2351Detail

de bereikte snelheid van
[lege ruimte] per uur is genoeg om
de 3e en 4e [doorgehaalde letters: ‘rak’] trap te brengen
naar de gewenste hoogte ……

Blad 07 van de stapel, ongedateerd, enkelzijdig.

Beeld:

Het is een titelpagina voor een verhaal.
Links zit een vouw in het papier van de boven- naar de onderrand.
Het is één grote tekening in potlood met een getekende titel:
‘Verovering van het heelal’.
De tekening betreft het portret van een astronaut met links van hem een planeet met ringen, een raket type ruimteveer en een ruimtevaartuig in de vorm van een schotel.
Deze keer is de titel in rood

Tekst:

De tekening is ondertekend.

Blad 08 van de stapel, ongedateerd, enkelzijdig.

Beeld:

Er was één paginavullende tekening opgeplakt op een stuk karton. waarschijnlijk het stevige deel van een tekenbloc.
Op het blad staat de titel: ‘Verovering van het heelal’.
Het is het smalste blad van deze reeks bladen.
Het plakken is gebeurd met, intussen vergeeld, plakband.
Die plakband heb ik van de rand verwijderd. Een verkleuring van de rand is op het papier aanwezig.
Die rand plakt nog steeds een beetje terwijl hij al 10 dagen ligt ‘te drogen’.
Het weghalen van het plakband heeft beschadigingen aan de tekening tot gevolg.
Aan de linkerkant zit een kleine scheur.
Op de afbeelding staan 5 planeten, 4 ruimteveren en een astronaut die bezig is met een ruimtewandeling.

IMG_2283VeroveringVanHetHeelal

Dit is het blad voordat ik het plastic en plakband weggehaald heb.


IMG_2288Detail01

Een deel van de titel. Te zien is de donkere rand die achterblijft nadat het plakband is verwijderd en de kleine beschadigingen die dit opleverde.


IMG_2288Detail02

Links is de scheur in het papier te zien. Die kan wel gerestaureerd worden.


Blad 09 van de stapel, ongedateerd, enkelzijdig.

Beeld:

Een titelblad.
Tekst ‘Verovering van het heelal’, rood gearceerd.
De tekening is met potlood, de lijnen aangezet met balpen (?).
De afbeelding betreft een astronaut die op een planeet loopt.
In de lucht een planeet en twee ruimtevaartuigen.
De pagina is aan de vier lijnen afgeplakt met plakband.
Het is een afwijkend formaat en geeft de indruk dat het de eerste pagina is van de tekenblok met daarop 10bladen met tekeningen. 8 van die tekenbladen zijn aan beide kanten gebruikt voor de strip.
Ik ben niet van plan het plakband weg te halen.


Het idee is nu om de bladen die nog aan elkaar zitten
in het originele tekenblok beter in beeld te brengen.
Dan kan ik beginnen met het inbinden.
Wordt vervolgd…..

Gifts of the Magi for Hungry Dutch(men)

Kort geleden kocht ik een boek in Engeland.
Jaren geleden kwam ik al eens op hun website en kocht
toen ook een boek. Nu weer, 2 exemplaren.
Één ingebonden en één exemplaar in losse katernen.
Ik kocht het vanwege het mooie uiterlijk.

IMG_2088InclinePressJamyMcKendrickGiftsOfTheMagi2003

De twee exemplaren van de dichtbundel van Jamie McKendrick: ‘Gifts of the Magi’ uit 2023. De blauwe band is gemaakt met paste paper waar vervolgens met goud de sterren op gezet zijn. Dat en het Zerkall-papier, was de reden om het te kopen.


Gedichten zijn een vak apart. Ze zijn niet eenvoudige
te lezen. Dus ik ben eerst eens wat achtergrond-info
gaan verzamelen:

Op DBNL vond ik een artikel van de hand van Peter Swanborn:

Tijdens Poetry International ’98 trad een groot aantal jonge en onbekende dichters op. Van twee van hen, de Braziliaanse Cláudia Ahimsa en de Noorse Gro Dahle, vindt u in deze Passionate een aantal gedichten in vertaling. Het werk van twee andere dichters die voor het eerst op Poetry te gast waren, de Braziliaan Nelson Ascher en de Engelsman Jamie McKendrick, wordt belicht in twee korte bijdragen van Peter Swanborn.
….
Jamie McKendrick is een in 1955 geboren dichter die vorig jaar zijn derde bundel heeft uitgebracht, The Marble Fly. Voor deze indrukwekkende verzameling kreeg McKendrick de Forward Prize, een van de belangrijkste poëzieprijzen in Engeland.

De aantrekkingskracht van een dichter ligt echter nooit zozeer in zijn overeenkomsten met tijdgenoten, alswel in de mate waarop hij zich van hen weet te onderscheiden. Voor McKendrick geldt dat hij zich ontwikkeld heeft tot een meester in het spel met het perspectief. In veel van zijn gedichten denkt de ik-figuur iets te ondernemen, maar in de loop van het verhaal neemt dit ‘iets’ de controle over. Ongevraagd verheft het zichzelf tot onderwerp en reduceert vervolgens de hoofdpersoon tot een (al of niet) meewerkend voorwerp.
Zo maakt in het wrange en geestige gedicht ‘Ultima Thule’ een familie in een rubberboot een uitje to the final island. Althans, men probeert het eiland te bereiken regardless of the waves chilled from world’s end. De golven hebben echter andere plannen en ook de vader van het gezelschap blijkt niet ervaren genoeg in de nobele kunst van het roeien. In de laatste strofe zijn de rollen dan ook omgekeerd: the island rowed itself away from us/ towering at the edge of time forever.
In een gedicht met als titel ‘Flying Colours’ gebeurt iets soortgelijks. De hoofdpersoon wil samen met een klein Spaans jongetje een ‘kite’, d.w.z. een vlieger oplaten though neither of us has a notion how/ it’s meant to work. Binnen de kortste keren neemt de vlieger het touw in handen, happily going nowhere. Het gevolg is dat de man en de jongen niet langer richting of snelheid kunnen bepalen: he and I are nothing but the place the kite/ has chosen us to anchor on.
Niet alleen de overgave aan onverwachte krachten is een in veel gedichten terugkerend thema, ook een fascinatie voor transportmiddelen en voor iedere vorm van reizen is kenmerkend voor McKendricks poëzie. Titels als ‘Vehicle’, ‘Flight’ en ‘Banana Boat’ zeggen genoeg. Eén gedicht, ‘Boneshaker’, is zelfs geheel gewijd aan de diefstal van een fiets.
In zekere zin verbeeldt elk van de 40 gedichten in The Marble Fly een reis. Een reis waarbij niet zozeer het reisdoel van belang is, maar des te meer het reizen zelf. Het eindpunt is vaak onduidelijk of onvindbaar en misschien is er zelfs in het geheel geen sprake van een eindpunt. Als het bestaat is het in ieder geval anders dan verwacht.
Een goed voorbeeld hiervan is het gedicht ‘Matador’, een hedendaagse versie van de mythe van Theseus, de Griekse held die in het hart van het labyrinth op Kreta de Minotaurus versloeg en vervolgens alleen de weg terug kon vinden dankzij de draad van Ariadne, the brute’s half-sister, the mistress who’d/ masterminded his escape. For reward/ he took her off to Naxos, and there he dumped her.
In het tweede deel van het gedicht bevindt Theseus zich op zee en ziet hij, wanneer zijn schip de kust nadert, een figuur aan de kliffen hangen. Volgens de mythe zou Theseus in zijn latere leven door toedoen van Hades, god van de onderwereld, aan een rots vastgroeien, maar het gedicht vermeldt dit niet. Er staat alleen dat Theseus iemand aan de rotsen ziet hangen en: Only then did the thought come home/ that the death of the monster in the maze/ was never the real object of his voyage.
Wat het doel wel is blijft onduidelijk maar zeker is dat de reis voortgezet dient te worden. Misschien moet Theseus zijn carrière als held voortzetten, misschien moet hij zijn eigen dood onder ogen zien, misschien hoeft hij alleen maar weg te lopen uit het verhaal.
McKendricks fascinaties voor enerzijds het omkeren van het perspectief en anderzijds het voortdurend onderweg zijn, lijken in zijn voorkeur voor mythologie samen te komen. Mythen stijgen boven het tijdelijke en het incidentele uit, ze zijn onpersoonlijk maar laten wel zien welke krachten in mensen werkzaam zijn. Net zoals het happily going nowhere in ‘Flying Colours’ is voor een mythe het doel minder belangrijk dan het onderweg zijn en heeft het verhaal meer betekenis dan de psychologische ontwikkeling van een bepaald personage.
McKendricks spel met het perspectief beperkt zich niet tot het verwisselen van object en subject. Een soortgelijk vervreemdend effect weet hij ook te bereiken door aan het eind van een gedicht terug te keren naar het begin. De slotregel laat hij aansluiten bij de beginregel, soms zijn ze zelfs bijna gelijk. Zo begint het gedicht ‘The One-Star’ met een taxi die wegrijdt en eindigt met een taxi die klaarstaat. De dagdroom die in de tussenliggende strofen wordt beschreven, is in wezen een reis terug in de tijd.
Als de tijd omgekeerd kan worden, is herhaling van de tijd ook mogelijk. De incidentele gebeurtenis wordt op deze manier een symbool, het gedicht als geheel een metafoor. Op zo’n moment dient zich de paradox aan die stelt dat herhaling weliswaar mogelijk (om niet te zeggen onvermijdelijk) is, maar dat uiteindelijk niets hetzelfde blijft. Bij terugkeer wordt het beginpunt anders ervaren en wat bekend werd geacht, blijkt dit toch niet te zijn.
Een van de meest grappige gedichten in The Marble Fly is ‘Six Characters in Search of Something’. In dit gedicht blijft niet alleen onduidelijk wat het ‘something’ is waar de zes karakters naar op zoek zijn, ook de betekenis van het gedicht houdt het midden tussen nonsens en tragedie. Kort samengevat gebeurt er het volgende: een vriend van de dichter ontmoet de zoon van een man die door een op IJsland verdwaalde ijsbeer is opgegeten. Deze zoon vertelt dat zijn vader op de vlucht sloeg toen hij de ijsbeer zag. Onderweg kwam hij echter een andere man tegen die recht op de beer afliep. Aan deze man gaf hij zijn wandelstok ter verdediging, niet wetende dat de ijsbeer zijn route had veranderd and reappeared on the path ahead/ of the man who now was unprotected. De tragische afloop van het verhaal is reeds aan het begin van het gedicht verteld en in dit geval keert de dichter niet terug:

There may be a moral in this story

for the man, his son, the man he met,

for my friend, for me, or even for the bear,

but if there is it’s better left unsaid.

De tekst is al van een lange tijd geleden.
Dus die moet ik nog eens goed doornemen maar als je mee wilt lezen….

Het stuk van Peter Swanborn gaat uit van drie titels:
Jamie McKendrick, The Sirocco Room, 1991
The Kiosk on the Brink, 1993
The Marble Fly, 1997

IMG_2089InclinePressManiculesHazelCorvinMarkMcKellier

Van Incline Press ontving ik ook nog een paar grappige stukken drukwerk die bij mij gaan dienen als boekenlegger. Zoals dit betoog met en over manicula. De ‘handjes’ die in middeleeuwse teksten soms in de marge van een boek verschijnen om een belangrijk stuk tekst aan te wijzen. Die handjes zijn ook in lood of zoals hier in hout te krijgen. Bijzondere van deze ontwerpen van Hazel Corvin is dat het vrouwenhanden betreft. Op de website heten ze dan ook ‘Femicule’. Ze zijn verkrijgbaar via Mark McKellier.


IMG_2090InclinePressWhatsGoodForTheBeeIsGoodForTheHive

What’s good for the bee is good for the hive (Wat goed is voor de bij is goed voor de korf).


IMG_2091InclinePressMindOutForWhatsJustAroundTheCorner

Mind out for what’s just around the corner (Let ook op de eerstvolgende stap).


IMG_2092ArseInGovernmentHungryDutchType

Het lettertype dat gebruikt is bij het drukken van de parabel heet ‘Hungry Dutch type’. Omdat ik een Nederlander ben viel me dat meteen op in de beschrijving van Incline Press. Internet geeft informatie over het ontstaan van dit lettertype. Hieronder benoem ik twee websites (er zijn er vast meer).


De website van Russell Maret uit 2016.
Nog een site met de naam ‘Making Book‘, uit 2020.
Deze tweede site vertelt waar de naam van het lettertype
vandaan komt. Het lettertype werd gebaseerd op een 17e eeuws type
gemaakt door een Nederlander. Die maakte het lettertype
voor een boek met de titel ‘Hungry Bibliophiles’.
Daar komt de honger vandaan, de honger naar boeken.

Terug naar mijn boek:

IMG_2093InclinePressJamieMcKendrickGiftsOfTheMagi2003

De titelpagina.


IMG_2094InclinePressJamieMcKendrickGiftsOfTheMagi2003Myrrh

Dit gedicht heet heel toepasselijke ‘mirre’ (Myrrh) naar een van de geschenken van de Driekoningen.


IMG_2096InclinePressJamieMkKendrickGiftsOfTheMagi2003Colophon

De ingebonden versie.


IMG_2097InclinePressJamieMcKendrickGiftsOfTheMagi2023

De sterrenhemel.


IMG_2098ColophonLosseKaternenJmieMcKendrick

Het colofon van de ongebonden versie. Ik moet nog eens goed gaan zitten voor deze bundel maar ik heb er nu al heel veel plezier aan gehad!


Herbarium

IMG_2039AlsDatMaarGoedKomt

Als dat maar goed gaat komen. Ik denk het wel. Als dit voor een echte oplossing was dan had ik de rug van Zaansch bord eerst eens 24 uur in de boekenpers gestopt. Nu ik dat niet gedaan heb krijgen de krachten van de rugbinding nog vrij spel. Intussen zit de rug al een week in klemmen en is het gedrag al beter. Aan iedere kant van de rug ga ik een plat bevestigen en die moet ik ook nog even bekleden.


IMG_2066HetMateriaal

Voor de platten val ik terug op materiaal dat ik ooit kreeg van mijn schoonmoeder. Ze was heel goed in het zelf maken van kleding en ze had nog een paar stukken textiel liggen. Ze was zuiniger dan ik want ze heeft een groter stuk stof met een paar kleine stukjes bij elkaar gebonden. De driehoek is een ander materiaal maar contrasteert mooi. Misschien kan ik daar nog iets mee.


IMG_2068RandjeIsNietMetKunststof

Het materiaal heeft een soort van kunststof bovenlaagje. Aan de rand zie je dat materiaal niet. Ik gebruik beide maar zorg er voor dat de ‘kale’ laag straks niet meer te zien is.


IMG_2069HetMateriaalKunststofBovenkant

Het materiaal is mooi. Maar stof laat zich anders verwerken dan boekbinderslinnen, perkament of leer. Ik kon deze stof eigenlijk niet snijden dus heb ik die moeten knippen. Dat is veel minder precies (tenminste als ik het knip). Mijn inschatting is dat ik geen vlieseline op de achterzijde hoed aan te brengen. De kunststoflaag zal de lijm wel vasthouden. Het zal mij nog verrassen.


IMG_2070Strijken

Eenmaal geknipt strijk ik de stukken wel. Ze hebben lang opgevouwen geleden. Zo klein dat er in deze stukken van ruwweg 23 bij 27 centimeter al vouwen zitten. Ik leg een vochtige doek op de stof en strijk die niet al te heet.


IMG_2071ZoSnijdenKnippen

Zowel voor de voor- als achterzijde een stuk op maat knippen.


IMG_2072PlattenLijmen

Gelijmd.


IMG_2073OnderDePers

Onder de pers.


Herbarium

Het werk aan het ‘herbarium’ ligt al stil vanaf november.
Het is niet echt een herbarium, het is een try-out
voor een boek waarin ik de souveniers van mijn reis
vorig jaar oktober naar China in wil bewaren.
Dat gaat om toegangskaartjes, folders enz.
Als je dat in een regulier blanco boek wilt doen
dan krijgt het boekblok een opdikking waar de rug niet op
is voorbereid. Ik had wat gedroogde planten liggen en
ik had een idee met een flexibele rug met ruimte.

IMG_1344

In november had ik de gedroogde planten op papier bevestigd met kleine stroken papier in de katernen. Als papier gebruikte ik inpakpapier van een tuincentrum. Maar dat is wel erg slap. Maar het gaat om een test.


IMG_2031Herbarium

Gisteren wilde ik de boekbindersdraad weer oppakken door na te gaan of en waar eventuele gaten waren geprikt in de rug van Zaansch bord en in de katernen. Het ging meteen mis. Ik prikte met de els meteen in mijn vinger.


IMG_2032Herbarium

De katernen bind ik stuk voor stuk met een cahiersteek op de bergvouwen. De dalvouwen bind ik later in als een regulier boek waarbij je kunt bepalen of er naast de extra vouwen nog meer ruimte in de rug nodig is. De laagstaande zon straft onmiddelijk elke oneffenheid af. In werkelijkheid houdt het papier zich beter dan je hier ziet.


IMG_2033Herbarium

Dit is katern nummer 2. Tussen de bergvouwen waarop de katernen worden gebonden laat ik steeds een ‘loze’ bergvouw vallen. Daardoor ontstaat er al meer ruimte in de rug.


IMG_2034Herbarium

Met herbaria heb ik geen ervaring maar ik vermoed dat te slap papier niet slim is voor een herbarium. De gebroogde planten krijgen dan te veel krachten voor hun kiezen. Bij de folders hoop ik dat dit een kleinere rol zal spelen om dat ik die misschien ga lijmen zodat ze zelf bijdragen aan de stevigheid van het papier. Aan de andere kant worden dit geen boeken die dagelijks geraadpleegd gaan worden. Het papier voor het folderboek heb ik ook al gekozen want dat heb ik 10 jaar of langer geleden zelf uit China meegebracht.


IMG_2035Herbarium

De rug is het volgende avontuur. Over de platten en eventueel een rugbedekking heb ik nog niet nagedacht. Ik ben maar een hobbyboekbinder.


Eerste katernen gereed

De eerste twee katernen met de gedroogde bloemen en planten
zijn gereed.
Het liefst zou je de bloemen en planten helemaal insmeren
met lijm en dan opplakken. Maar dan krijg je ze er nooit
meer uit (zou je dat willen dan?) maar je krijgt dat
ook nooit mooi ingeplakt. Sommige bloemen bevatten hele
kleine pluisjes en die laten zich niet zomaar lijmen.
Dus zet ik de bloemen en planten vast met kleine strookjes
papier die ik dan wel vastlijm op de ondergrond.
Daarbij probeer ik er voor te zorgen dat per katern
de twee ingeplakte bladeren niet over elkaar vallen.
Dat zou voor extra verdikking in de katernen zorgen.
De test zal moeten uitwijzen of dit de juiste
acties zijn.
Voor de test laat ik me inspireren door de beschrijving
van het ‘Vitrineboek’ in het meest recente nummer
van het tijdschrift ‘Handboekbinden’ van de
Stichting Handboekbinden.

IMG_1342HandboekbindenVitrineband

Het kwartaal tijdschrift van de Stichting Handboekbinden. Hierin staat een artikel over het ‘Vitrineboek’ van Boekbindcollectief 14 x 14.


IMG_1343

Mijn test bevat 5 katernen. Ik heb 10 gedroogde bloemen, planten of bladen. Dus per katern 2 gedroogde objecten. Ze zijn verzameld in twee wandelingen. Drie, vooral bloemen, zijn verzameld tijdens een bezoek in 2022 in Leiden. De overige zeven zijn verzameld tijdens een wandeling in 2022 langs de singels van Breda. De eerste drie zijn relatief klein en dun. Die gaan niet voor heel veel opdikking zorgen.


IMG_1344

De strookjes plak ik in de richting van de plant mee. Ik maak ze zo dun mogelijk om het beeld o weinig mogelijk te verstoren. Wel probeer ik de strookjes in zoveel mogelijke richtingen te plakken om de gedroogde objecten geen kans te geven er uit de schieten. Maar het zijn allemaal pogingen van een hobbybinder. Als iemand ervaringen heeft die naar een andere oplossing wijzen dan hoor ik die graag.


IMG_1345

Het papier van de test is dun dus moet ik ook de achterkant in de gaten houden voor eventueel lekken van de lijm en omdat dit ook een leuk beeld is.


IMG_1346IMG_1347

Rekening houdend met de relatieve positie van de objecten binnen een katern.


IMG_1348IMG_1349

In katern 2 worden de gedroogde takken groter en verschillen ze meer van dikte. Je kunt niet overal waar je zou willen de stroken plakken. Steeds de afweging tussen de takken zo vast mogelijk inplakken en het beeld van de gedroogde tak.