Overal in de stad zie je proefopstellingen voor de terrassen die maandag aanstaande weer open gaan.
Plaatsen van schermen en het passen en meten. Hoeveel tafeltjes kunnen er staan terwijl je ook nog kunt bedienen (of doen ze dat niet meer)?
Deze stoelen staan er tussen 12 en één plotseling. Vanochtend stonden die er nog niet.
Voor maandagavond al wel vast een tafel in een restaurant gereserveerd.
Ik ben benieuwd…
De Haven van Breda kan een plaatje zijn!
Niet dat men vandaag niet bezig was met de steigers
om de Grote Kerk.
Het laatste deel is denk ik moeilijker dan de lagen erboven.
Dus dit stuk zal nog wel deze week duren.
Maar gewerkt werd er.
Breda, Grote Kerk.
Daar bij die wijzers…
In Breda is het al een tijdje aan de gang.
Er verschijnen allerlei nieuwe tekens en borden in het straatbeeld.
De volgende lijken echter ook erg belangrijk te worden.
Voor de horeca in onze stad. En voor ons als klant.
Met rode of roestbruine haken en strepen wordt aangegeven tot waar terrassen vanaf volgende week maandag mogen gaan staan. Hier een voorbeeld van de Haven.
De terrassen worden breed, heel breed. Op de haven en de Grote Markt zal weinig ruimte overblijven om te lopen. Dat is natuurlijk ook een manier om de mensen weg te houden uit de stukken waar je de drukte verwacht. Goed dat dit pas tweede Pinksterdag gaat beginnen. Handhaving wordt interessant.
Dit is een heel smal pad op het eind van de Havermarkt waar de Visserstraat begint (in de Visserstraat volgens mij geen terrassen). Voor alle duidelijkheid: dit zijn kleine kinderkopjes. Op het smalste stuk tel ik 10 kinderkopjes met een breedte van 10 cm= 1 meter.
Grapje, deze hoort in deze reeks niet thuis. Haven.
Bij de Vismarkt wordt de ruimte al geclaimd met een provisorische bloembak. Dit is hoek Haven / Vismarktstraat.
Een tijdje terug kocht ik het boek:
‘Leven onze goede Czaar! Het nieuwe Drs. P Jaar- en bewaarboek’.
Een leuke verzameling anekdotes over H.H. Polzer beter bekend
als Drs. P of Geo Staad.
Aan de hand van deze verhalen wordt stil gestaan bij zijn leven
en werk.
Misschien klinkt dat niet spannend maar daar zorgt Drs. P
zelf wel voor door de vele fragmenten uit toespraken, liedjes,
rijmpjes, toneelteksten of gedichten.
Nu het boek uit is heb ik de tijd genomen ook naar de CD te luisteren.
Leven onze goede Czaar! Het nieuwe Drs. P Jaar- en bewaarboek. Onder auspiciën van Het Heen en Weerschap.
Bij het boek zit een CD met 20 liedjes, alle ingrediënten
van Drs. P komen aan de orde: zijn taalgebruik, zijn gerijm,
zijn voorkeur voor muziek, zijn taalkundige veelzijdigheid,
de reclameteksten, zijn actualiteit en voorkeur
voor opmerkelijke geluiden (compleet met panfluit).
Luister maar eens naar ‘Zuur’. Meteen het eerste nummer
Een lied uit 1990 – 1992 over de uitwerpselen van varkens en
het effect op de natuur en boeren. Brabant let even op!
Gelezen en gehoord: Welluidend wel en wee van Drs. P.
Bij de opname van het programma Pays-Bas uit 1989 – 1999
meen ik Van Kooten en de Bie te horen.
Nog even terug naar ‘Zuur’.
Het lied gaat over zure regen maar past op iedere milieuschade
die je maar kunt bedenken.
zo zingt Drs. P:
Alle Duitsers, moet u weten,
plegen varkensvlees te eten
en de Nederlandse veeteelt vindt dat best
want die blijft maar onverschrokken
varkens voor de export fokken
en die beesten zijn heel scheutig met de mest.Uit die mest ontstaan ook gassen
waar je erg mee op moet passen
want ze ruiken niet alleen maar manifest
ze verwekken zure regen
daar is iedereen op tegen
en vooral de boeren vinden het een pest.
Die laatste zin is waar we op hopen.
Als we op vakantie zijn probeer ik ook kleine musea te bezoeken.
In Copán in Honduras zijn er 3 musea:
er is het archeologisch park, het Museo de Arqueologia Maya en
het Museo Digital de Copán.
Maar soms als je zo’n kleiner museum bezoekt denk je achteraf:
‘Waar gaat dit over?’.
Dat gevoel had ik dus bij het Museo Digital de Copán.
Was er dan niets leuks te zien?
Jawel, kijk maar mee.
Het museum is een samenwerkingsverband tussen Japan en Honduras en technologie staat centraal. Dat kan natuurlijk heel interessant zijn.
Maar wat zo’n onderdeel van de tentoonstelling daar dan mee te maken heeft?
Of deze sjerp van de Alcalde (burgemeester).
Er hingen een paar oude foto’s. Die zijn heel interessant maar wat het verband met technologie precies is? Children by the ‘U’-altar in the center of the town square, circa 1893. Deze foto is dus van rond 1893 (!) met daarop een paar kinderen bij het U-altaar op het stadsplein. Alleen die vorm en die afbeeldingen. De volgende foto uit het museum past beter bij de beschrijving.
Van dit altaar vond ik op het internet nog een oudere foto:
De foto is gemaakt door Alfred Percival Maudslay en deze glasnegatief bevindt zich in het British Museum. Het is het vooraanzicht van Altaar U. De foto is gemaakt in 1890 – 1891.
Meer informatie vond ik op een andere website:
Honduras – Stelae and Altars in Copan
Travel pictures from Honduras
by Dr. Günther Eichhorn
Altar U
The original of Altar U is in the Museo Regional de Arqueología in Copán Ruínas.
It has extensive hieroglyphic inscriptions.
It was dedicated by Yax Pasaj Chan Yoaat (Yax Pac, Rising Sun) in 795 CE, just five years before the last mention of his name in Copán.
The front side, pictured here, represents a colossal earth monster. Small glyphs for Ajaw, “lord,” form the pupils in the monster’s “Sun Eyes.” The reverse side of this stone monument is inscribed with a text known as the “Rites of the Rulers,” commemorating the rites performed by the new ruler Yahau Chan Ah Bac, the half-brother of Yax Pasaj under the same mother. Yahau Chan Ah Bac assumed office in this year: not with the full power of the king, but under the dynastic succession and authorization of the “Rising Sun.”
Op de website van Dr. Günther Eichhorn zijn veel foto’s te zien
van Honduras en een hoop andere landen.
Daartussen ook twee recente foto’s van het altaar (2008).
Van deze foto heb ik geen informatie. Maar dit beeld past dan weer beter bij Altar U, hoewel de achtergrond…. Het blijft een puzzel.
Archeologisch gereedschap?
Dit is dan een klein pareltje. Dit is een ‘virtual reality’ beeld van de acropolis in Copán. Het is het beste beeld dat ik gezien heb om een indruk te krijgen hoe de site er uit gezien heeft en waar je je bevindt als je daar rondloopt. Het veld voor het balspel en de hierogliefentrap zijn goed te herkennen alsook de acropolis.
Hier wordt een voorbeeld gegeven hoe 3d-printing kan helpen om een beeld te krijgen van het verleden.
Binnenplaats van het museum. Beetje groot, wel erg mooi gelegen. Rustig. Beetje onduidelijk waar al die ruimtes voor dienen.
Een beetje een vreemd bezoek.
Maar er zijn toch altijd bijzondere dingen die je weer
aan het denken zetten.
In Copán is ook een vogelpark.
Daar gaan we vervolgens naartoe.
De foto’s volgen binnenkort.
Dit gaat over het CDA-beleid in Brabant en
de politieke crisis die er heerst.
Geloof maar dat menig CDA-er in Brabant zenuwachtig is
nu de landelijke CDA-top afstand neemt van de
coalitiepartners die men in Brabant gekozen heeft.
Spotprent van Tom Janssen in BN/De Stem van vandaag, 23 mei 2020.
Deze foto van de Grote Markt in Breda was een week of zo blijven liggen. Maar ik vind het een mooie foto. Dus zomaar tussendoor.
Afgelopen week zag ik in de boekhandel een boekje liggen
met de 4 mei voordracht van Arnon Grunberg: Nee.
Arnon Grunberg – Nee, 4 mei voordracht 2020.
De tekst van deze voordracht was eerder al te lezen op mijn weblog.
Een bijzonder scherpe analyse van Grunberg, die haarfijn het verleden
weet te verbinden met het heden.
Feitelijk, zakelijk.
Wonden blootleggend in onze 2020-maatschappij waar anderen liever
van wegkijken.
Het boekje is eigenlijk twee boekjes in één.
Het tweede boekje presenteert 10 gedichten rond het thema Vrijheid.
Een van die gedichten vond ik een heel mooi beeld bevatten:
Fernando Pessoa
Kom naast mij zitten, Lydia, aan de oever der rivier.
Laten we rustig kijken naar haar loop en leren
Dat het leven langsgaat, en we houden elkaars hand niet vast (Houden wij de handen vast.)
Bedenken wij daarna, volwassen kind’ren, dat het leven
Langsgaat en niet blijft, niets nalaat en nooit weerkeert,
Naar een zee gaat heel ver weg, dicht bij het Fatum,
Verder dan de goden.
Ik weet niet wie Lydia in dit verband is.
Heb wel even gezocht maar kon niets vinden.
Maar dat beeld van het ‘Leven’ als een rivier die langskomt,
niets achterlaat en ook niet terugkomt, vind ik mooi.
Dicht bij ‘Fatum’, dat heb ik ook maar even opgezocht:
1) Categorie: Grieks – Romeins Fatum ( Lat. fari = spreken), bij de oude Romeinen `het gesprokene` over de toekomst, nl. godsspraak of Orakel.
2) Let op: Spelling van 1858 het noodlot, volgens de oude Mythen een zoon van den Erebus en den Nacht. De meer verlichte Ouden verstonden hieronder de Voorbeschikking,
3) (Let op: oude spelling) het noodlot.
4) [Romeinse godsdienst] – Fatum was eigenlijk het uitgesproken woord, de uitgesproken wil van Iuppiter, de opperste bestuurder van de wereld,
5) [windmolen] – Fatum (Fries: Fatum) is een poldermolen ten zuidoosten van het Friese dorp Tzum, dat in de Nederlandse gemeente Franekeradeel ligt
Arnon Grunberg – Je weet hoe vossen zijn, tien gedichten over vrijheid.
Heel vaak niet.
Maar mooi aan boekbinden is dat je meestal nog heel wat kunt
corrigeren en verbergen. In dit geval zul je blijven zien
dat het niet allemaal perfect liep doordat ik geen schutblad
heb gebruikt voor het boek omdat ik dat moeilijk kan aanbrengen
zonder lijm te gebruiken en omdat er is het leer geen ruimte
meer was voor omslagen aan het voor- en achterplat.
Deze binnenkant blijft zichtbaar. Mooi is dat natuurlijk niet. Na het bepalen van de gaten in het karton ben ik overgestapt naar het bepalen van de gaten vanuit het leer gezien. Daardoor verschoven de gaten. Ik had ook verkeerd ingeschat dat ik dichter op de rand de gaten kon maken maar een gat maken met een priem betekent materiaal opzij duwen. Niet weghalen zoals bij een papierboor. Daardoor ontstaat een kleine vervorming die op zich niet erg is maar bij gaten te dicht op de rand kan leiden tot het beschadigen van de rand van het karton. Overigens valt dat aan de buitenkant van het boek veel minder op.
Stiksel nummer twee vanaf de buitenkant bezien. De volgende foto’s zijn van de buitenkant, de mooie kant. Goede nieuws is dat het boek veel aan sterkte gewonnen heeft. Bij een volgende poging ga ik kijken of we niet kunnen komen tot het best of both worlds: Stevigheid aanbrengen daar waar nodig en tegelijkertijd een band met mooie volledig flexibele delen.
Drie stiksels.
Het vierde stiksel kan dan niet achterblijven.
Zien of ik de komende twee dagen de achterplat ook kan verstevigen.
Dan kan ik namelijk weer naar het boek terug waar ik aan begonnen was:
uitgegeven door Atelier de Ganzenweide en geschreven door Henk Francino.
En het polyurethaan van de oude jas.
Titel: Gekruiste Structuur Binding.
Het CDA in Brabant heeft toegestaan dat racisten deel uitmaken van het college in Brabant en nu neemt de politieke, landelijke top van het CDA daarvan afstand. Dat lijkt me een duidelijk signaal aan de ‘machers’ in het Brabantse CDA dat hun carrière niet veel verder gaat komen. Cyprian Koscielniak verwoordde dit prachtig in zijn illustratie in het NRC van zaterdag 16 mei 2020.
Omdat ik de binding met het materiaal wat ik nog had
van een cursus bij Toon Van Camp in Antwerpen
wel erg los vind, ga ik die proberen te versterken
door er kartonnen platten in aan te brengen.
Beetje een experiment want ik wil dit lijmloos doen.
De kartonnen platten waren al op maar gesneden.
Een van de zwakste plaatsen van de binding vind ik
de buitenste donkerblauwe ‘linten’.
Daarom zet ik het stiksel waarmee ik het leer aan
het karton ga zetten op die plaats.
Het donkerblauwe ‘lint’ komt van de rug (op de foto bovenkant boek) en gaat dan onder het lichtblauwe leer om dan als een pijlpunt onderaan er weer uit te komen. Die pijlpunt constructie verstevigd de band al wel maar dit is toch een zwak punt. Met een priem markeer ik het punt vanwaar het stiksel steeds begint.
Vervolgens meet ik dan de punten op waar de andere gaten gaan komen. Eenmaal alle gaten gereed gebruik ik de plat als mal om de gaten op het leer af te tekenen. Achteraf denk ik dat ik het stiksel te dicht op de rand heb gezet.
Vervolgens ben ik met een rood garen het leer gaan vastzetten. Niet mijn best ontwikkelde boekbindtechniek. Je ziet dat ik er niet in slaagde om overal de voorgeprikte gaten te gebruiken. Dus heb ik met de naald door het leer en vervolgens door het karton het gat geprikt. Het garen is gewaxt.
Maar het eerste stiksel staat en ik merk dat dit een verbetering voor de stevigheid is. Volgende keer het stikwerk afmaken. Je ziet dat het stiksel het donker- en lichtblauwe leer verbind met de kartonnen plat die achter het leer zit. Dit ga ik dus gergalen aan de bovenkant en de twee buitenhoeken.
Alleen al met zo’n titel kom je op mijn blog:
De avonturen van Alexander Humboldt.
Andrea Wulf, Lillian Melcher, De Avonturen van Alexander Humboldt.
Alexander Humboldt is een groot wetenschapper en ontdekkingsreiziger.
Gij maakte een vijf jaar durende reis door Zuid- en Centraal Amerika en
ging op de weg terug nog even langs Noord Amerika.
Die avonturen worden globaal beschreven in deze graphic novel.
Eerlijk is eerlijk, voor de tekeningen zou ik het boek niet kopen.
Wel voor het avontuur en de herkenning van die plaatsen
waar hij geweest is. Heel af en toe bezocht ik die ook.
Soms ben ik in de buurt geweest of op vergelijkbare plaatsen.
Doet je terug verlangen.
Maar goed dat kan nu even niet.
De links in het boek naar verdiepende websites en boeken,
zijn de moeite waard om eens verder uit te zoeken.
Friedrich Heinrich Alexander Freiherr von Humboldt (Berlijn, 14 september 1769 – aldaar, 6 mei 1859) was een Pruisische natuurvorser en ontdekkingsreiziger. Humboldt deed onderzoek in Midden- en Zuid-Amerika en gaf een uitvoerige beschrijving van het fysische heelal. Hij was de jongere broer van Wilhelm von Humboldt. Volgens de Britse natuuronderzoeker Charles Darwin (1809-1882) was Humboldt de belangrijkste wetenschappelijke reiziger aller tijden.
en even verder:
Humboldts reis naar Amerika geldt als zeer belangrijk voor de ontwikkeling van de wetenschap. Het verslag beweegt zich over vrijwel het volledige spectrum van het menselijke weten: Humboldt bestudeerde de oorsprong en de route van tropische onweren, de verhoging van magnetische intensiteit van de evenaar tot de polen, verklaarde vulkanologische verschijnselen, deed onderzoek naar het verband tussen geografisch milieu en plantendistributie, pionierde in het gebruik van isothermen, enzovoort.
Met zijn onderzoeksreis legde hij de grondslag voor wetenschappen zoals de fysische geografie en meteorologie. De Humboldtstroom, de belangrijkste oceaanstroom van Zuid-Amerika, die door Humboldt werd bestudeerd, kreeg zijn naam. Andere door Bonpland en hem bestudeerde objecten waren vulkanen, de sidderaal en guano, en vele andere onderwerpen in de levende en niet-levende natuur.
Tijdens zijn reis ontdekte hij vele nieuwe plantensoorten, waaronder Melastoma coccinea. In die plant zit een geneesmiddel tegen de tropische ziekte malaria.
Alexander von Humboldt werd opgenomen in de exclusieve Orde “Pour le Mérite”. In 1852 kreeg hij de Copley Medal. Naast de Humboldtstroom is o.a. de in Venezuela liggende bergtop de Pico Humboldt naar hem vernoemd, alsook de Humboldtpinguin.
Zo op het eerste gezicht is aan deze foto niet zoveel te zien. Maar schijn bedriegt. Bij dit boek met zijn Gekruiste Structuur Binding heb ik het boekblok nog een stukje kleiner gesneden. Daarnaast zijn de leren flappen licht- en donkerblauw leer weggesneden.
De band die ik hier maak is lijmloos.
Maar de GSB geeft met dit materiaal te weinig stevigheid, vind ik.
Daarom ga ik een voor- en achterplat inbrengen.
Zonder lijm te gebruiken.
Dus heb ik vandaag eerst de stukken karton gesneden
die de voor- en achterplatten gaan vormen.
Toen heb ik het boekblok opnieuw op maat gesneden in de snijmachine.
Dat lukt je bij een ander type binding meestal niet meer als je al
zo ver in het bindproces bent.
Maar bij de GSB kun je het leer nog eenvoudig, bijna helemaal
naar achter vouwen en kun je het boekblok best nog wat inkorten.
Vervolgens heb ik op de nieuwe dikte van boek plus platten
het leren flappen weggesneden.
Die zijn zeker erg leuk maar ik vind het belangrijker als ik de band
wat steviger kan maken.
Vervolgens ga ik de komende dagen proberen of ik de platten en het leer aan elkaar kan zetten met een ‘stiksel’. Mijn naaiwerk is niet van een hoge kwaliteit dus het moet eenvoudig en effectief worden.
Wordt vervolgd.
Veel van het steigerwerk rond de toren van de Grote Kerk is al weg. Aan het eind van de dag was dit de stand.
In de Vismarktstraat in Breda heb ik nog nooit een terras gezien.
Deze zaak maakt voor zichzelf reclame als dancing, club of disco.
Maar die willen ook een terras.
Ze staan het al uit te proberen.
Zo gaan kleine bezoekersaantallen er al snel voor zorgen dat ‘alles uit de hand loopt.’ Waarom komt dat, denk je?
Breda, Grote Kerk.
Een kalkoen die de Kerstdagen overleefd heeft.
Na ons bezoek aan het Parque Arqueológico Copán, lopen we door het
stadje dat bij het park ligt.
De meeste mensen die daar wonen en werken zijn afhankelijk van de
toeristen die naar de ruïnes komen kijken.
Die hebben het op dit moment dus erg zwaar.
Maar op 30 december 2018 was daar nog niets aan de hand (in ieder geval niet
in relatie tot het corona virus).
Zowel in Guatemala als in Honduras komen we de naam Eben-Ezer tegen die bij mij gelijk de naam van Ebenezer Scrooge oproept. Volgens mij betreft het een keten met winkels voor ijzerwaren of een merk dat daar verkocht wordt.
vuurwerk is overal te koop. Niet opgeborgen in vuurwerkbunkers maar open en bloot.
Nog meer vuurwerk.
Je hoeft niet erg ver te gaan lopen om de rust weer te vinden.
Een beetje opletten en dan zie je zelfs werk geïnspireerd door onze landgenoot M. C. Escher.
Handgemaakte uithangborden spreken mij altijd aan. Vaak vind ik die van tandartsen. Nou niet bepaald mijn favoriete plaats om te zijn.
Door de corona crisis ga ik wat minder vaak naar
mijn werkplaats maar afgelopen zondag ben ik er toch
even geweest en heb ik de pijlpunten afgemaakt aan
het lichtblauwe leer.
Alle ‘linten’ van het lichtblauwe leer zijn afgemaakt. Zo ontstaat er iets meer stevigheid in de binding. Ik hoop dat dit met het materiaal te maken heeft. Ik wil gaan proberen die binding nog meer stevigheid te geven zonder lijm te gebruiken. Meer daarover binnenkort.
De wijzerplaat en de wijzers zijn nog niet in functie maar wel zichtbaar. Nog even en de Grote Toren in Breda is vrij van de steigers.
Argusvlinder 