Olifantentafeltje of Plateau van Ganesha?

Jaren terug brachten we een souvenir mee vanuit India.
We doen dat wel iedere vakantie.
Nu zijn die souvenirs niet echt voor de eeuwigheid gemaakt.
Zo hebben we drie olifantjes die iedere keer als we ze oppakken
glinsterende steentjes of stukjes papier verliezen.

IMG_1163PlateauVanGanesha

Dit souvenir bestond uit twee delen: een soort tafeltje en een beeldje. De pootjes van het tafeltje zijn met de jaren los komen te zitten. Tijd om ze maar eens te lijmen.


IMG_1166PlateauVanGanesha

De bovenkant van het tafeltje is heel sierlijk.


IMG_1165PlateauVanGanesha

Overigens zitten op het tafeltje ook glinsterende steentjes. De meeste zijn er nog. De pootjes zitten er ook weer onder.


IMG_1167PlateauVanGanesha

Zo vind ik het toch meer het plateau van Ganesha.


IMG_1168PlateauVanGanesha

Het plateau van Ganesha is weer terug tussen de andere souvenirs.


Bhopal State Museum, deel 2

Voor mensen die niet van Aziatische kunst houden
is mijn weblog de laatste tijd niet aangenaam.
Ik realiseer me dat al de namen in het Hindoeisme en Boeddhisme
niet eenvoudig zijn en ingewikkeld te plaatsen
in de godenwerelden van beide religies.
Zelf kan ik dat ook allemaal maar moeilijk een plaats geven
maar dat neemt niet weg dat de beelden en andere kunstwerken
een hoge kunst en kunsthistorische waarde hebben
waar ik van kan genieten.

De tweede en voorlaatste reeks van het Bhopal State Museum
omvat weer een serie beelden.

DSC_8445BhopalStateMuseumGajasurVadh10thCenturyADPipaldhar

Gajasur Vadh (een verschijningsvorm van Shiva, 10th century AD, Pipaldhar.


DSC_8447BhopalStateMuseumJainPadpeth13thCenturyADIndore

Jain Padpeth, 13th century AD, Indore.


DSC_8449BhopalStateMuseumInterieur

Het interieur van het museum.


DSC_8450BhopalStateMuseumSadhu18thCenturyADTewar

Sadhu, 18th century AD, Tewar.


DSC_8451BhopalStateMuseum

Een dergelijke afbeelding had ik eerder nooit gezien.


DSC_8452BhopalStateMuseumNagCouple11thCenturyUnknown

Dit is een vergelijkbare afbeelding als het vorige beeld. Hiervan weet ik wel de naam en de datering: Nag couple, 11th century, Unknown.


DSC_8453BhopalStateMuseumSadashiva11thCenturyADGyaraspur

Sadashiva, 11th century AD, Gyaraspur.


DSC_8455BhopalStateMuseumPadmini11thCenturyADSuhaniya

Padmini, 11th century AD, Suhaniya.


DSC_8457BhopalStateMuseumBirthOfKrishna11thCenturyADHinglajgarh

Birth of Krishna, 11th century AD, Hinglajgarh.


DSC_8460BhopalStateMuseumYamuna7th-8thCenturyADKeldhar

Er was een hele gallerij met beelden die rivieren verbeelden. Hier: Yamuna, 7th – 8th century AD, Keldhar.


DSC_8464BhopalStateMuseumGanga10thCenturyADRewa

Ganga (of Ganges), 10th century AD, Rewa.


DSC_8466BhopalStateMuseumVaishnaviAndKaumari10thCenturyMandsaur

Vaishnavi & Kaumari, 10th century, Mandsaur.


DSC_8467BhopalStateMuseumPanchmukhiGanesa9thCenturyADUnknown

Panchmukhi Ganesa, 9th century AD, Unknown. Zo had ik een Ganesha nog nooit gezien.


DSC_8469BhopalStateMuseumGanesaKalchuriPeriodJabalpur

Ganesa, Kalchuri period (Kalachuri dynasty, 6th – 7th century), Jabalpur. In deze verschijningsvorm heb ik Ganesha eerder gezien. Vaak zelfs.


DSC_8470BhopalStateMuseumPedestal12th-13thCenturyADShivpuri

Pedestal, 12th – 13th century AD, Shivpuri. Dit is waarschijnlijk een dorpel van een deur of raam. Het is werkelijk schitterend.

DSC_8470BhopalStateMuseumPedestal12th-13thCenturyADShivpuriCentraleAfbeelding

Dit is het middendeel met waarschijnlijk Boeddha.

DSC_8470BhopalStateMuseumPedestal12th-13thCenturyADShivpuriGevreesdDier

Dit is een van de afschrikwekkende fantasiedieren. Heel mooi gemaakt.


DSC_8471BhopalStateMuseumPedestal12th-13thCenturyADShivpuri

Zo had men er nog een: Pedestal, 12th – 13th century AD, Shivpuri. Door dat ik experimenteerde met de belichting zie je soms een natuurlijkere belichting dan in andere gevallen.


Het Bhopal State Museum is een museum met een fantastische collectie.
Bezoek het museum als je in de buurt bent.
Ik bezocht het museum 25 februari 2016.

Hindoeïsme en Hindoekunst

Via een Tweet van het Metropolitan Museum of Art,
een groot en belangrijk museum in New York,
kwam ik op de introductiepagina voor Hindoekunst van het museum.
De afbeeldingen die ik hier gebruik komen ook van die pagina.
De link naar die pagina is
http://www.metmuseum.org/toah/hd/hind/hd_hind.htm?utm_source=Twitter&utm_medium=tweet&content=20140828&utm_campaign=toah

De tekst is geschreven door Vidya Dehejia (professor op het gebied
van Indiase en Zuid Aziatische kunst aan de Universiteit van Columbia).

Over Hindoeïsme en Hindoekunst schreef ze het volgende (in Nederlandse
vertaling/samenvatting. De volledige tekst staat hieronder).

In de visie van de Hindoes heeft het leven op aarde vier doelen en ieder
mens zou die vier doelen moeten nastreven:
dharma, oftewel een moreel leven;
artha, oftewel materiële welvaart door het uitvoeren van een beroep;
kama, oftewel menselijke en seksuele liefde;
moksha, oftewel zelfverwezenlijking.

Deze allesomvattende visie komt ook terug in de
artistieke productie van India. Hoewel een Hindoetempel toegewijd is
aan de glorie van een godheid en er op is gericht om de gelovige
te helpen om moksha te bereiken, is het toegestaan dat de muren beeldhouwwerken
bevatten die zich richten op de verwezenlijking van de drie andere doelen.
In die lijn moeten we de sensuele en schijnbaar seculiere thema’s plaatsen
die de muren van Indiase tempels versieren.


 photo LovingCoupleMithunaEasternGangaDynasty13thCenturyOrissaIndiaFerruginousStone.jpg

Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga Dynasty, 13th century, Orissa, India, ferruginous stone.


Het Hindoeïsme is een geloofsovertuiging zonder een enkelvoudige stichter,
er is niet een (1) woordvoerder, geen enige profeet. Het ontstaan
van het Hindoeïsme komt voort uit meerdere bronnen en is complex.
Een bron voert terug op op de heilige literatuur van de Aryans,
geschreven in Sanskriet, en bekend onder de naam de Veda’s.
De verhalen bevatten lofzangen op heiligen die vaak
verpersoonlijkingen zijn van natuurelementen.
Een andere bron wordt gevormd door de dominante overtuigingen
van inheemse volkeren, met name het geloof in de krach van moedergod
en de werkzaamheid van vruchtbaarheidssymbolen.
Het Hindoeïsme zoals we dat vandaag kennen,
met de nadruk op de god Vishnu, Shiva en Shakti,
is gevormd tegelijkertijd met het begin van het Christendom.

Dat het Hindoeïsme zo veel gezichten heeft en meer goden kent, is vaak
verwarrend voor niet-Hindoes. In het Hindoeïsme wordt het Oneindige
gezien als een diamant met meerdere facetten.
Een individuele gelovige kan zich als magnetisch aangetrokken voelen
tot een van die facetten, zoals Rama, Krishna, of Ganesha.
Door een (1) individueel facet te aanbidden, ontkent de gelovige niet
het bestaan van de vele facetten van het Oneindige of de vele wegen
naar het ultieme doel.


 photo ShivaAsLordOfDanceNatarajaCholaPeriodCa860ndash1279Ca11thCenturyCopperAlloy.jpg

Shiva as Lord of Dance (Nataraja), Chola period (circa 860 – 1279), circa 11th century, copper alloy.


Goden worden vaak afgebeeld met meerdere armen, zeker als
ze betrokken zijn bij kosmische gevechten waarbij de machtige krachten
van het Kwaad moeten worden vernietigd.
De veelheid van armen benadrukt de enorme kracht van de god en haar
of zijn vermogen meerdere heldendaden tegelijkertijd te verrichten.
Voor een Indiase kunstenaar is dit een eenvoudige en effectieve manier
om de de alomtegenwoordigheid en de almacht van een godheid uit te drukken.
Het Kwaad (Duivels) wordt vaak met meerdere hoofden afgebeeld om
de bovenmenselijke kracht uit te beelden. Een enkele maal wordt ook een god
afgebeeld met meerdere hoofden. Dit komt voort uit de behoefte om meerdere
aspecten van het karakter van de god uit te beelden.
Zo wordt Shiva wel afgebeeld met drie hoofden. Het middelste hoofd
is zijn belangrijkste karakter terwijl de anderen de bedreigende
en de zalige kant van zijn karakter uitbeelden.


 photo TheGoddessDurgaKillingTheBuffaloDemonMahishaMahishasuramardiniPalaPeriodCa700ndash120012thCenturyBangladeshOrIndiaArgillite.jpg

The goddess Durga killing the buffalo demon Mahisha (Mahishasuramardini) Pala period (circa 700 – 1200), 12th century, Bangladesh or India, argillite.


De Hindoetempel.
Architectuur en beeldhouwwerk zijn onlosmakelijk
met elkaar verbonden in India.
Als men spreekt over Indiase Architectuur dan geeft men een vervormd
en incompleet beeld als men niet tegelijkertijd ook aandacht besteed
aan de weelderige gebeeldhouwde versieringen van de monumenten.
In Hindoetempels tref je grote nissen aan in de drie buitenmuren
van het centrale heilige der heilige.
Die nissen zijn voorzien van afbeeldingen die de belangrijkste eigenschappen
van de heilige tonen aan wie de tempel is gewijd.
De afbeelding in het heilige der heilige verbeeld de essentie van de god.
Een tempel gewijd aan Vishnu zal bijvoorbeeld ook zijn incarnaties afbeelden.
Een tempel gewijd aan Shiva zal de vele heldendaden tonen
terwijl een Shakti-tempel haar strijd met de vele duivels zal verbeelden.
Regionale verschillen zijn er in overvloed.
Zo zal een Shiva-tempel in Orissa vaak afbeeldingen
van zijn familie/partner bevatten; Parvati en hun zoon Ganesha
(de god die hindernissen wegneemt) en de oorlogszuchtige Skanda.


 photo SeatedGanesha14thndash15thCenturyIndiaOrissa.jpg

Seated Ganesha, 14th – 15th century, India, Orissa.


De buitenkant van de hallen en veranda’s zijn overdekt met beelden
van allerlei figuren. Een serie nissen kan gebeurtenissen in de mythologie
van de god benadrukken en vaak is er dan ook nog plaats
voor een variëteit aan andere goden.
Daarnaast bevatten tempelmuren florale motieven, beelden van vrouwen en
liefdesparen die bekend staan als mithunas.
Zo worden de positieve elementen als groei, overvloed en welvaart uitgebeeld.

Originele Engeltalige tekst:

Hinduism and Hindu Art

According to the Hindu view, there are four goals of life on earth, and each human being should aspire to all four. Everyone should aim for dharma, or righteous living; artha, or wealth acquired through the pursuit of a profession; kama, or human and sexual love; and, finally, moksha, or spiritual salvation.

 

This holistic view is reflected as well as in the artistic production of India. Although a Hindu temple is dedicated to the glory of a deity and is aimed at helping the devotee toward moksha, its walls might justifiably contain sculptures that reflect the other three goals of life. It is in such a context that we may best understand the many sensuous and apparently secular themes that decorate the walls of Indian temples.

 

Hinduism is a religion that had no single founder, no single spokesman, no single prophet. Its origins are mixed and complex. One strand can be traced back to the sacred Sanskrit literature of the Aryans, the Vedas, which consist of hymns in praise of deities who were often personifications of the natural elements. Another strand drew on the beliefs prevalent among groups of indigenous peoples, especially the faith in the power of the mother goddess and in the efficacy of fertility symbols. Hinduism, in the form comparable to its present-day expression, emerged at about the start of the Christian era, with an emphasis on the supremacy of the god Vishnu, the god Shiva, and the goddess Shakti (literally, “Power”).

 

The pluralism evident in Hinduism, as well as its acceptance of the existence of several deities, is often puzzling to non-Hindus. Hindus suggest that one may view the Infinite as a diamond of innumerable facets. One or another facet—be it Rama, Krishna, or Ganesha—may beckon an individual believer with irresistible magnetism. By acknowledging the power of an individual facet and worshipping it, the believer does not thereby deny the existence of many aspects of the Infinite and of varied paths toward the ultimate goal.

 

Deities are frequently portrayed with multiple arms, especially when they are engaged in combative acts of cosmic consequence that involve destroying powerful forces of evil. The multiplicity of arms emphasizes the immense power of the deity and his or her ability to perform several feats at the same time. The Indian artist found this a simple and an effective means of expressing the omnipresence and omnipotence of a deity. Demons are frequently portrayed with multiple heads to indicate their superhuman power. The occasional depiction of a deity with more than one head is generally motivated by the desire to portray varying aspects of the character of that deity. Thus, when the god Shiva is portrayed with a triple head, the central face indicates his essential character and the flanking faces depict his fierce and blissful aspects.

 

The Hindu Temple

Architecture and sculpture are inextricably linked in India. Thus, if one speaks of Indian architecture without taking note of the lavish sculptured decoration with which monuments are covered, a partial and distorted picture is presented. In the Hindu temple, large niches in the three exterior walls of the sanctum house sculpted images that portray various aspects of the deity enshrined within. The sanctum image expresses the essence of the deity. For instance, the niches of a temple dedicated to a Vishnu may portray his incarnations; those of a temple to Shiva, his various combative feats; and those of a temple to the Great Goddess, her battles with various demons. Regional variations exist, too; in the eastern state of Orissa, for example, the niches of a temple to Shiva customarily contain images of his family-his consort, Parvati, and their sons, Ganesha, the god of overcoming obstacles, and warlike Skanda.

 

The exterior of the halls and porch are also covered with figural sculpture. A series of niches highlight events from the mythology of the enshrined deity, and frequently a place is set aside for a variety of other gods. In addition, temple walls feature repeated banks of scroll-like foliage, images of women, and loving couples known as mithunas. Signifying growth, abundance, and prosperity, they were considered auspicious motifs.

 

Vidya Dehejia
Department of Art History and Archaeology, Columbia University

India 2012 – 2013: Deel 22

 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg


Woensdag 19 december 2012

 photo Gmail.jpg

Vandaag een super dag gehad!
We hadden drie dingen op de agenda:
1) Ellora
2) een dorp met het graf van Aurangazeb
3) Daulatabad fort.

Ellora is prachting.
Het zijn zo’n 35 grottempels en kloosters.
Uitgehouwen in de berg.
Fantastisch.
Maar je kunt hier makkelijk 2 dagen doorbrengen.
We hebben zo’n 6 of 7 van de tempels gezien.

Aurangazeb was een Moslim keizer in India.
Zijn graf is erg bescheiden maar het dorp is prachtig.

Het fort is enorm groot.
We zijn er in gelopen maar hebben het niet tot de top gehaald.
Dat was later op de dag in de warmte niet meer te doen.

L. zit nu op de ‘lawn’ (in de tuin).
Die wordt door niemand in het hotel
behalve door de werkmensen en ons gebruikt.
Ze gebruiken dit grasveld alleen bij groter feesten en partijen
maar het is er rustig en er is schaduw.

Ik ga daar zometeen ook weer terug naar toe.

Morgen vertrekken we naar Ajanta.
Ajanta en Ellora zijn samen een World Heritage Site.

Genoeg voor vandaag.
Moet nog een en ander op het internet uitzoeken
voor de komende dagen.

Groeten,


De tekst die hierboven staat is uit een e-mail die ik 19 december 2012
verstuurde naar het thuisfront.
Drie onderwerpen waarvan twee met veel foto’s.
Alles bij elkaar 120 stuks alleen al voor Ellora.
Dat is een beetje te veel voor 1 blog.
Dus ga ik dat in kleinere groepen indelen.

Laat me beginnen met een eerste serie van het prachtige Ellora.


 photo DSC_0487.jpg

Cave 16, Kailasha, ligt in de verte aan de voet van de heuvel.


 photo DSC_0487Ellora.jpg

Even wat dichterbij gehaald.


 photo DSC_0488.jpg

Apen wachten ons op.


 photo DSC_0489.jpg

Cave 16, Kailasha.

Cave 16

Direct vertalen naar het Nederlands zou ‘grot 16’ opleveren.
Maar dat doet tekort aan deze rotstempels.
In plaats van tempels te bouwen van steen,
groef men tempels uit in de heuvels.
Bij Ellora zijn er 34 kloosters en tempels uit de rotsen gehouwen.
Ze zijn te vinden over een traject van meer dan 2 kilometer.
Er zijn Boeddhistische, Hindoe en Jain tempels


Tekst van de toelichting bij Cave 16:

The Kailasha is a great monolithic rock cut temple isolated from the surrounding rock and excavated from top to bottom and scooped out all through from outside to inside. It is said that ten generations worked for it and took more than 200 years for its completion. The temple was planned and begun under the Rastrakuta king Dantidurga (735-757 AD) and the major work went on in the reign of Krishna I (757-773 AD).
The artistic activities of Kailasha were carried out in several phases and spread over many reigns of the Rastakuta rulers. This cave is locally known as Kailasha, the abode of Siva the patron deity of the temple. Kailasha is a temple complex, with all essential elements of temple, including main shrine, Nandi shrine, gateway, surrounding cloisters and subsidiary shrines. The temple is richly carved with niches, pilasters, windows and corniches. The whole temple is decorated with gigantic images of deities, amorous couples, friezes of epic scenes alongwith faunal, floral and geometrical designs.
After completion of the temple there is evidence of renewed plaster and painting in about 9th – 11th centuries AD.
Various sculptures carved here in the temple are not there by accident but by deliberate design. Every sculpture has a meaning and a purpose. The two elephants and free standing Pillars of Victory in courtyard reflect Rashtrakuta’s supremacy and power. The figures of Sankha-Nidhi, Padma-Nidhi and the panel of Gajalaxmi in courtyard symbolize their prosperity. While the figures of river goddess Ganga, Yamuna, Saraswati, symbolize the Purity, Devotion and Knowledge respectively.
The enormous animals supporting the superstructure of Kailasha show the great importance given for the animal world in the Hindu mythology. The whole temple complex is surrounded by a raised pillar corridor decorated with huge panels of mythological stories.

 

The main temple is called as Rang-Mahal (Painted Palace) because after its completion, the temple was plastered and painted. Rang-Mahal is rectangular on plan. The 7 meter high plinth is decorated with life size elephants and mythical animals and friezes illustrating two great epics. Ramayana and Mahabharatha. The main temple has a Vadya Mandapa, Nandi Mandapa, a pillared hall, an antechamber and a small sanctum surrounded by five subsidiary shrines (Panchayatana). The ceilings of the sanctum, antechamber and the hall have pendentive rosettes, goddess Anna-Purna and Dancing Siva respectively. The whole temple is also decorated with beautiful paintings.
Lankeshvara temple carved on Northern corridor is dedicated to Lord Shiva. The temple consists a pillared hall, an antechamber sanctum and Nandi shrine. On the parapet wall outside is a frieze of amorous coup[les carved in bass relief. The pillars and walls are decorated with a number of interesting panels. The sanctum houses a linga and the back wall is carved with the Maheshmurthi in low relief.


Nederlandse samenvatting:
Kailasha is een tempel en kloostercomplex
dat in zijn geheel uit de rotswand is gehouwen
en vervolgens uitgehold, daar waar nodig.
Er zouden 10 generaties, meer dan 200 jaar aan hebben gewerkt.
Het werk is begonnen onder koning Dantidurga en Krishna.

Alle elementen van een tempelcomplex zijn aanwezig:
een hoofdheiligdom, een heiligdom voor Nandi, een poort,
omringende kloosters en bijbehorende heiligdommen.
Er zijn veel pilaren, doorgangen, nissen, balkons en ramen.
Allemaal rijk versierd met beeldhouwwerk.

Het geheel is versierd met goden, verliefde stellen,
tableau’s met heldenverhalen, ontwerpen
met dierlijke, plantaardige en geometrische vormen.

De beelden staan er niet bij toeval,
ze hebben een betekenis en samenhang.
De olifanten en de Overwinningspilaren
staan voor de macht van het Rashtrakuta koningshuis.

De figuren van Sankha-Nidhi, Padma-Nidhi
en het panel van Gajalaxmi staan voor welvaart.

De goden Ganga, Yamuna en Saraswati, symboliseren respectivelijk
Puurheid, Toewijding en Kennis.

De Rang-Mahal (Beschilderde Paleis) is de hoofdtempel en
heeft een rechthoekige fundering,
de 7 meter hoge muren zijn versierd
met olifanten, mythische dieren en verhalen uit de
Ramayana en de Mahabharatha.
Deze tempel heeft een Vadya Mandapa (een vrijstaande hal met pilaren,
vadya duidt in de richting van muziek),
Nandi Mandapa, een hal met pilaren, een antichambre
en een kleiner heiligdom omringd met 5 andere heiligdommen
(een Panchayatana is een Hindoe tempel met 5 heiligdommen,
typisch gewijd aan Shiva, Vishnu, Devi, Surya en Ganesha).
De plafonds van het heiligdom, de antichambre en de hal
hebben respectievelijk een grote rozett, een afbeeldingen
van de godin Anna-Purna en de dansende Shiva.
De hele tempel is versierd met schilderingen.

De Lankeshvara temple in het noorden is gewijd aan
Lord Shiva.
Deze tempel omvat een hal met pilaren, een antichambre
en een Nandi heiligdom. De tempel heeft een linga
en de achterwand heft een Maheshmurthi (een afbeelding
van Shiva die op zich zelf als heilig wordt beschouwd) in laag reliëf.


Al de foto’s in onderstaande blog komen van Cave 16.
Ik ken te weinig van de Hindoe iconografie om de afbeeldingen
te kunnen duiden.
Fotograferen is er moeilijk op een zonnige dag,
met veel aschaduw, in grotten met soms lange
belichtingstijden en geen statief.
Maar zie de reeks als het verslag van een ontdekkingsreis
waarbij de reis net zo belangrijk is als het doel.

 photo DSC_0490.jpg


 photo DSC_0491.jpg


 photo DSC_0492.jpg


 photo DSC_0493.jpg


 photo DSC_0494.jpg


 photo DSC_0495.jpg

Mahabharatha.


 photo DSC_0496.jpg


 photo DSC_0497.jpg


 photo DSC_0498.jpg

Soms komt er direct zonlicht binnen in de grot en op de foto levert dat deze blauwe verkleuring op.


 photo DSC_0499.jpg


 photo DSC_0503.jpg


 photo DSC_0504.jpg


 photo DSC_0505.jpg


 photo DSC_0506.jpg


 photo DSC_0509.jpg


 photo DSC_0510.jpg


 photo DSC_0511Strijdwagen.jpg

 photo DSC_0511StrijdwagenMetSteigerendPaard.jpg

Het steigerend paard is klein afgebeeld voor de strijdwagen met een godheid of held. Een boogschutter.


 photo DSC_0512.jpg


 photo DSC_0513.jpg


 photo DSC_0514D01.jpg


 photo DSC_0515D01.jpg


 photo DSC_0515D02.jpg


 photo DSC_0515D03.jpg


 photo DSC_0516D.jpg

Ik zie foto’s op het web van mensen die de omringende heuvels belopen en een blik van boven op de tempel kunnen werpen. Wij waren waarschijnlijk zo onder de indruk dat we snel meerdere grotten wilden zien. Dit is de top van de tempel gezien vanaf de begane grond.


 photo DSC_0517.jpg

Nog een beeld van het enorme complex.


Het lettertype in de titel van 19 december 2012 is van The Fontry en heet Droeming Normal.

India 2012 – 2013: deel 15

 photo 20121214RebeccaAlaccariBirtdayWeb.jpg


Vrijdag 14 december

Mijn vaders verjaardag (de middag).

In de middag wilde we naar het Old Palace (oude paleis, Bhavani Mandap)
omdat de foto in de lift van het hotel
er uit zag alsof het midden in de stad lag.

 photo DSC_0325OokNuNogInDeSchaduw.jpg

Ook nu nog staat de maharadja in de schaduw.

De chauffeur weet in deze stad ook de weg niet
en moet vaak stoppen om de weg te vragen.
Terwijl hij dat doet rijden we steeds verder de stad uit.
Uiteindelijk rijden we een tuin in en moeten we tickets kopen.
In Kolhapur is bijna alles in het Hindi of Marathi geschreven.
De chauffeur was er van overtuigd dat dit het Old Palace was.
Dus pas toen we bij het paleis aankwamen zag ik
dat dit niet het Old Palace was,
maar het New Palace (nieuw paleis).
Een andere foto in de lift.
We hadden al een kaartje gekocht dus zijn gaan kijken.
Het was/is een bizar paleis (Shahaji Chhatrapati Museum).
De maharadja’s in dit deel van India waren buitensporig rijk.
Zalen vol met meubilair, vol jachttrofeeën,
schilderijen, oude foto’s.
De meubels op maat gemaakt.
Koningin Elizabeth en prins Philip met de maharadja in 1962,
tafels met hertengeweien als poten of zebra-enkels of ……
Opgezette tijgers, 10 grote en kleine in 1 vitrine.,
zalen met wapens en dan de Durbar-zaal.
Een enorme ontvangsthal.
De derde generatie schijnt nog steeds in het achterstuk van het paleis te wonen
en daarom is nog maar een deel toegankelijk en mogen er
geen foto’s gemaakt worden (wat de toeristen uit India toch doen met hun telefoon).
Er zijn op deze dag veel bezoekers op de been.

 photo DSC_0326KolhapurNewPalace.jpg

Kolhapur, New Palace en Shahaji Chhatrapati Museum.


 photo DSC_0327KolhapurNewPalaceEntree.jpg

De officiele ingang.


 photo DSC_0328KolhapurNewPalace.jpg


 photo DSC_0329KolhapurNewPalace.jpg


 photo DSC_0330KolhapurNewPalace.jpg

Helaas geen foto’s en geen catalogus van de verzameling die hier te zien was.


 photo DSC_0331KolhapurNewPalace.jpg


 photo DSC_0332KolhapurNewPalaceDeelsNogSteedsBewoond.jpg

Deels nog bewoond.


 photo DSC_0333KolhapurNewPalace.jpg


 photo DSC_0334KolhapurNewPalace.jpg


Wikipedia:

Een durbar is in het zuiden van Azië een formele bijeenkomst van het hof van een monarch of een groep machthebbers.

Oorspronkelijk is de term afkomstig uit Perzië, waar de hofhouding van de sjah de durbar genoemd werd. Later werd de durbar een sterk ceremoniële bijeenkomst, bedoeld om de macht van de heerser te bevestigen. Meestal gebeurde dit bij een troonsbestijging. Tijdens de durbar kwamen alle vazallen van de heerser hem trouw betuigen en geschenken brengen. In de 16e eeuw brachten de Mogols het gebruik naar India, waar het al snel door andere prinsen en potentaten gekopieerd werd.

De Britten kopieerden het gebruik ook. Zij hielden drie maal in Delhi een gigantische durbar bij de kroning van een Britse keizer, hoewel de keizer in kwestie alleen in 1911 persoonlijk aanwezig was (het betrof George V).

 photo DSC_0335HandelInIndia.jpg

Handel in India. Veel juweliers.


Aan het eind van de middag gaan we toch nog even naar
het Old Palace. Inderdaad in het centrum van de stad.
Vlakbij is de grote Hindoe-tempel (Mahalaxmi Temple)
die ook druk bezocht wordt.

 photo DSC_0338.jpg

Old Palace. Deels in gebruik als school.


 photo DSC_0339KolhapurCityPalace.jpg

Kolhapur, Old Palace.


 photo DSC_0340SouvenirVerkoper.jpg

Zoals bij alle tempels, veel souvenirverkopers.


 photo DSC_0341Ganesha.jpg

Een van de dingen die men er verkocht waren zeven die je kunt gebruiken om met gekleurd zand, snel figuren te maken om voor je deur bijvoorbeeld versieringen aan te brengen. Hier 2-maal Ganesha gemaakt met zo’n vorm.


Het lettertype in de titel van 14 december 2012 is van Rebecca Alaccari en heet Birtday Web.

Kunstvaria

 photo ClaudeMonetLePontDeBois1872OilOnCanvas.jpg

Claude Monet, Le Pont de Bois, 1872, oil on canvas.


 photo DancingGanesha11thcenturyCentralIndiaSandstone.jpg

Dancing Ganesha, 11th century, Central India, sandstone.


 photo DavidMorrisonMagnoliaBranchSeriesNo32012ColoredPencilOnPaper.jpg

David Morrison, Magnolia branch series no. 3, 2012, colored pencil on paper.


 photo FourLeavesFromAKalpaSutraManuscriptWesternIndiaProbablyGujaratMid-15thCenturyOpaqueWatercolorAndGoldOnPaper.jpg

Four leaves from a Kalpa Sutra manuscript, Western India, probably Gujarat, mid-15th century, opaque watercolor and gold on paper.

Wikipedia:

The Kalpa Sūtra is a Jain text containing the biographies of the Jain Tirthankaras, most notably Parshvanath and Mahavira, including the latter’s Nirvana.

Bhadrabahu I is considered the author of the text and it is traditionally said to have been composed about one hundred and fifty years after Nirvāṇa of Mahavira (traditionally 599 – 527 BCE).

De Kalpa Sutra is een Jain tekst.
Het Jainisme is een oude Indiase religie.
De Kalpa Sutra bevat de biografieen van de Tirthankaras,
de 24 spirituele richtingsgevers in het Jainisme.
In de Kalpa Sutra zijn met name de biografieen van Parshvanath
en Mahavira (tot en met het bereiken van Nirvana) opgenomen.
Bhadrabahu I wordt als de schrijver beschouwd
en de tekst zou geschreven zijn 150 jaar na het bereiken van Nirvana
door Mahavia (het wordt algemeen aangenomen dat dit
rond 599 – 527 voor Christus plaatsvond).

 photo FourLeavesFromAKalpaSutraManuscriptWesternIndiaProbablyGujaratMid-15thCenturyOpaqueWatercolorAndGoldOnPaperDetail.jpg

Detail van deze versie van de Kalpa Sutra van rond 1450.


 photo FrancesHynesTravelers2011OilOnCanvas.jpg

Frances Hynes, Travelers, 2011, oil on canvas.


 photo FritzBultmanCobaltAndYellow1962OilOnCanvas.jpg

Fritz Bultman, Cobalt and yellow, 1962, oil on canvas.


Dan twee fantastische foto’s van Man Ray.

 photo ManRayVenusTotalEclipse1930ContactPrintsAtlasGallery.jpg

Man Ray, Venus total eclipse, 1930, een zogenaamde contact print die op dit moment te zien zijn in de Atlas Gallery.

 photo ManRayAppleAndScrew1930ContactPrintsAtlasGallery.jpg

Man Ray, Apple and screw, 1930.

Dit is wat mij betreft de mooiste van de twee foto’s.
De schroef als steeltje is een prachtig surrealistisch beeld.
Heel geslaagd.


 photo MaxWeberCompositionWithFourFigures1910CharcoalAndPastelOnLaidPaper.jpg

Max Weber, Composition with four figures, 1910, charcoal and pastel on laid paper.


 photo MelBochnerIfTheColorChanges41998OilAndAcrylicOnCanvas.jpg

Mel Bochner, If the color changes #4, 1998, oil and acrylic on canvas.


 photo PeterPaulRubensManInKoreanCostumeAbout1617BlackChalkWithTouchesOfRedChalkInTheFace.jpg

Peter Paul Rubens, Man in Korean costume, about 1617, black chalk with touches of red chalk in the face.


Eerste blog vanaf mijn nieuwe Windows phone

Ik probeer een foto te plaatsen.
Weet niet of dat lukt

Dat is dus gelukt.
Dit is een souvenir dat ik in Kolhapur heb gekocht.
Hindoes in India versieren vaak de entree van hun huis
of van de tempel. In het weekend of op feestdagen.
Ze doen dat met gekleurd poeder dat je overal kunt kopen.
Om nu heel mooie vormen te kunnen maken kopen ze zeven,
zoals dit voorbeeld van Ganesha,
zodat complexe tekeningen gemaakt kunnen worden.