Soraya Zaman: American Boys

IMG_3904BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

Een van de fotoseries van BredaPhoto is te zien in de Chassé Parking in Breda. Parkeergarages, net als leegstaande gebouwen, lenen zich erg goed voor het maken van bijzondere foto’s. Dit is de ingang van de parkeergarage voor auto’s. Langs deze in- en uitrit hangen de werken uit de serie American Boys van Soraya Zaman. Omdat je snel van de openbare weg naar je parkeerplaats kunt rijden noemt BredaPhoto deze plaats de Drie minuten galerij.


IMG_3905BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys HeaderIMG_3905BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys TextIMG_3906BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

De stemming van de personen op de foto’s is heel wisselend en dat
trof mij zo. Sommige foto’s hebben een hele zachte sfeer
terwijl die van anderen een veel harder beeld geven.
Een paar voorbeelden.

IMG_3907BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys
IMG_3908BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys
IMG_3909BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijSorayaZamanAmericanBoys

De serie American Boys van Soraya Zaman.


IMG_3910BredaBredaPhotoDrieMinutenGalerijChasseParkeergarage

Zicht op een van de voetgangersuitgangen van de Chassé parking.


Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux

Ook de Stadsgalerij is een van de locaties van BredaPhoto.
Er is daar één werk te zien van de landschapsfotograaf Mateo Ancis.
In dit geval een video.
Het is prima van BredaPhoto om ook veel ruimte te geven aan
digitale fotografie en video. Maar het zijn wel media met
andere mogelijkheden.
Het is wel prachtig om dit werk te kunnen zien op deze schaal.

IMG_3896MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxInstallatieoverzichtIMG_3903MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux HeaderIMG_3903MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux Text


Om je een beetje het gevoel te geven van het timelaps effect (het
geluid kan ik je helaas niet laten horen).

IMG_3898MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3899MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3900MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieuxIMG_3901MateoAncisGhiacciaioDiPlanpincieux

Mateo Ancis, Ghiacciaio di Planpincieux.


BredaPhoto: Marjolijn Dijkman

Vandaag was ik een dag vrij en kon nog een paar onderdelen
van de 2020 editie van BredaPhoto zien.
De ochtend begon met Club Solo en ik kan ook deze keer mijn
enthousiasme niet onder stoelen of banken steken.

IMG_3874BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUs

Marjolijn Dijkman, haar titel van dit werk is: Prospect of interception. Ik noem het vanwege een klein stukje tekst onder de video-installatie: And yet hidden from us. Video-installatie op zwarte ondergrond, 120 minuten, 2016. Geluid: Ji Youn Kang.


Dit is een van de de beste zo niet het beste onderdeel
dat ik tot nu toe gezien heb.
Mooi aan Club Solo is dat het klein is. Het dwingt de
organisatie om tot de kern te komen en de toeschouwers
te verleiden met een beperkt aantal werken. In dit geval 9.
Werk van Marjolijn Dijkman heb ik eerder niet gezien.

IMG_3875BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUsInstallationView

Marjolijn Dijkman, Prospect of interception. Installatie-overzicht.


Het werk betreft een animatiefilm over een androide. De film gaat over,
en ik citeer de hand out, ‘onze verhouding tot de ruimte en onze visie
op buitenaards leven en buitenaardse intelligentie’.

IMG_3877BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanProspectOfInterceptionAndYetHiddenFromUs

Marjolijn Dijkman, And yet hidden from us (en toch voor ons verborgen).


De vorm van de werken van Marjolijn Dijkman die in club Solo
te zien zijn, zijn niet steeds fotografisch
in de enge betekenis van het woord (afbeelding in zwart/wit of kleur
op een stuk papier).

IMG_3878BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbability

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, diverse materialen, 2015. Gedeelte van een achtdelige installatie. ‘Welke besluiten neemt een mens in zo’n zoektocht. Kun je voorspellen wat de volgende stap is in de ontwikkeling van een bepaalde gebruiksvorm?’


IMG_3879BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityDetail

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, detail.


IMG_3880BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityInvlusiefKoperenSculpturaleElementen

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability, boven in de foto twee van de drie ‘sculpturele koperen elementen’.


IMG_3881BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbability

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.


IMG_3887BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanCiltivatingProbabilityInstallationView

Marjolijn Dijkman, Cultivating Probability.


Dan een videoprojectie in een halfronde schaal
die voor dit doel gemaakt lijkt te zijn.
Met veel zorg uitgevoerd en het levert verrassende beelden op:
qua onderwerp, tekst, kleur, beleving.
Mijn foto’s geven geen representatief overzicht.

IMG_3882BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, video, 24:02 minuten, 2018. Geluid: Póm Bouvier.


IMG_3883BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities


IMG_3884BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities, ‘Een planetarium heeft altijd iets educatiefs, maar dit is meer een “onderbuik planetarium” wat refereert aan ons gebruik en onze interpretatie van polariteit en magnetisme’.


IMG_3885BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities


IMG_3886BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

In dit gedeelte van de voice-over gaat het over hoe twee helften (het woord gaat uit dat ze samen een eenheid vormen) elkaar soms tegenwerken.


IMG_3888BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.


IMG_3889BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanNavigatingPolarities

Marjolijn Dijkman, Navigating Polarities.


Het laatste werk van Marjolijn Dijkman dat ik hier laat zien
is speciaal gemaakt voor het Munch Museum in Oslo en ik kan me
voorstellen dat gezien de kleuren en de structuraliteit van
het werk het daar aansloeg.

IMG_3890BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVisionInstallationView

BredaPhoto, Club Solo, Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, video, 26:37 minuten, muziek van Henry Vega, 2018. Gemaakt in samenwerking met Toril Johannessen.


IMG_3891BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVision

Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision, ‘een reflectie op de manier waarop wij onze omgeving zien en hoe we omgaan met een microkosmos die in het dagelijks leven niet zichtbaar is’.


IMG_3892BredaPhotoClubSoloMarjolijnDijkmanReclaimingVision

Marjolijn Dijkman: Reclaiming Vision.


De tentoonstellingen in Club Solo bevatten vaak ook een reactie
op het getoonde werk vanuit het S.M.A.K. (Stedelijk Museum voor
Actuele Kunst in Gent).
Deze keer twee werken. Eén van Johan de Wilde en het werk dat
ik hier laat zien van Nina Canell.

IMG_3893BredaPhotoClubSoloNinaCanellPerpetuumMobile25kg

Nina Canell, Perpetuum Mobile (25kg), 2009 – 2014. ‘een emailschaal gevuld met water en een zak cement, koppelt het ongrijpbare aan het grijpbare via de niet waarneembare energie van een ultrasoon apparaat, dat het water doet condenseren tot mist en geleidelijk aan de cement doet verharden tot een materiële sculptuur. Hiermee suggereert Nina Canell dat de samenhang of het samengaan tussen twee tegengestelden…’


KPN-gebouw

In de Keizerstraat in Breda
staat een groot gebouw dat jaren geleden in gebruik
was door KPN.
Nu staat het grotendeels leeg en wordt er gezocht om
het te herbestemmen.
BredaPhoto gebruikt het dit jaar als een van de
expositielocaties.
Toen ik er was heb ik ook wat foto’s gemaakt van het
gebouw. Van de foto’s die je er kunt zien ook,
maar die volgen binnenkort.

DSC03020KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03034KPNgebouwKeizerstraatBredaDSC03035KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03036KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03040KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03041KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03044KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03045KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03046KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03048KPNgebouwBredaKeizerstraatDSC03049KPNgebouwBredaKeizerstraat

Binnenkant van het KPN-gebouw aan de Keizerstraat in Breda.


China Imagened, TikTok en de 30 Chinezen die opvallend en invloedrijk zijn

Hoe je er ook naar kijkt, China staat op de
voorpagina’s van de kranten, vormt toponderwerpen op de
journaals en zijn overal te vinden op het Internet.

IMG_3756VoorpaginaNRCDonderdag17September2020

Zo ging de voorpagina van het NRC van afgelopen donderdag over de dertig Chinezen die opvallend en invloedrijk zijn terwijl de kans groot is dat we in het Westen hen niet kennen.


Bij twee kunstenaars wil ik nog even stilstaan.
Ze zijn beide te zien op de tentoonstelling China Imagened
in de Grote Kerk in Breda.
Eerst Hua Weicheng (The Alien Street) en daarna Xu Xiaoxiao
(Watering my horse by a spring at the foot of the Long Wall).

IMG_3744NRCDonderdag3September2020HuaWeichengTheAlienStreet

De NRC wijdde op 3 september een hele pagina aan het werk van Hua Weicheng. Voor ‘The Alien Street’ is een deel van de ruimte in de Grote Kerk afgeschermd. Het is een minder toegankelijke serie foto’s gemaakt in een soort niemandsland (dat intussen door de overheid is gesloten).


Dan is het werk van Xu Xiaoxiao veel toegankelijker.

DSC03016XuXiaoxiaoWateringMyHorseByASpringAtTheFootOfTheLongWall HeaderDSC03016XuXiaoxiaoWateringMyHorseByASpringAtTheFootOfTheLongWall Text Body


DSC03017XuXiaoxiaoWateringMyHorseByASpringAtTheFootOfTheLongWall

Xu Xiaoxiao


DSC03018XuXiaoxiaoWateringMyHorseByASpringAtTheFootOfTheLongWall

Xu Xiaoxiao


Bracke kip op BredaPhoto

Afgelopen zondag was het prachtig weer en druk op
de locaties van BredaPhoto die ik bezocht.
De vele foto’s, video’s en installaties leverde weer
foto’s op en dorst die je kon lessen met Bracke kip
van brouwerij Ramses uit Breda.

DSC_4478LennertDeprettereTheGypermediatedSelfieConstruction

Gelukkig zaten de zwakkere broeders aan het begin. In de voormalige kazerne en huis van het Breda’s Museum veel installaties en korte video’s. Natuurlijk het is het meer experimentele werk maar er waren ook veel pretenties die niet waargemaakt werden. Lennert Deprettere met zijn The gypermediated selfie construction. Jammer. Volgende keer beter. De installatie is misschien nog leuk bedacht maar een discussie over de gevaren van social media….. Nee dat zat er niet in.


DSC_4480EenAfbeeldingTweeSpiegelsInsideTheMerge

Van wie ‘Into the merge’ is. Ik heb het niet mee geprobeerd op te zoeken.


DSC_4482MinghuiZhengRentAPartnerEvenIfIDidNotHaveAFlatOrACarNow

Het kan ook anders: Minghui Zheng, Rent a partner (Huur een partner, een video met een gesprek over relaties). Sterk.
Even if I did not have a flat or a car / Ool al had ik geen appartement en een auto. Geld, positie, liefde. relatie.


DSC_4484JanDirkVanDerBurgWethoudersVanMiddelgroteGemeentenMetStekelhaar

Grappig. Heel goed gevonden van de nieuwe fotograaf des vaderlands: Jan Dirk van der Burg, Wethouders van middelgrote gemeenten met stekelhaar. Dit was maar een van de goede vondsten.


WP_20180918_19_00_08_ProBredaPhotoMathieuAsselinMonsantoAPhotographicInvestigation2018

Een hoogtepunt vond ik de serie foto’s en documenten van Mathieu Asselin: Monsanto, A photographic investigation, 2018. een journalistieke rapportage door foto’s over Monsanto. een chemisch en zadenbedrijf dat grip krijgt op de landbouw wereldwijd en daarbij alle middelen inzet die het ter beschikking heeft. Heel indringend.


DSC_4486BredaPhotoMetChasseTheater

De loopbrug bij het Chassé. Het levert goede plaatjes op maar de foto’s zie je toch het best als je om de brug heen loopt.


DSC_4488ShadiGhadirianStereotypenInConservatiefIran

Dit is een voorbeeld van een serie foto’s op de loopbrug: Shadi Ghadirian.


DSC_4490KarelDoingMultipleNoTitle2018

In Club Solo was werk te zien van Karel Doing. Deze fotograaf experimenteert onder andere met de chemie die bij fotograferen een rol kan spelen. Hier door bloemen op een film te leggen en te zien wat er dan gebeurt. Vervolgens is de film uitvergroot. Mooi werk.


Toen ging ik naar de Koepel in Breda, nu FutureDome genaamd.
Deze voormalige gevangenis wordt nu voor andere doelen gebruikt
zoals tijdens BredaPhoto als tentoonstellingsruimte.

DSC_4491GeertVanKesterenTheBelievers2018InDeKoepel

Het centrale werk is een soort videocollage van Geert van Kesteren met de naam The Believers, 2018.


In deze foto’s verdringt soms De Koepel, het gebouw, de installatie
en dan weer andersom. Soms steekt de geschiedenis zijn kop op.

DSC_4493GeertVanKesterenTheBelievers2018InDeKoepel

Een zonsopkomst.


DSC_4494GeertVanKesterenTheBelievers2018InDeKoepel

Een meerluik. Je ziet steeds nieuwe dingen. De film kun je gemakkelijk meerdere keren zien.


DSC_4498DeKoepel


DSC_4499GeertVanKesterenTheBelievers2018InDeKoepelDeAchterkant

De achterkant van het werk van Geert van Kesteren.


DSC_4502GeertVanKesterenTheBelievers2018InDeKoepel

De computers zijn er maar druk mee.


DSC_4503DeKoepelOnderDeGlazenVloer

Een deel van de vloer van De Koepel is van glas. Er zitten ruimtes onder waarvan de functie mij niet duidelijk is.


DSC_4504DeKoepel

Dat glas helpt de fotograaf weer.


DSC_4505DeKoepelInDeGlazenVloer


DSC_4506GeertVanKesterenTheBelievers2018InDeKoepel

Nog meer denkkracht.


DSC_4508GeertVanKesterenTheBelievers2018InDeKoepel


DSC_4509GeertVanKesterenTheBelievers2018InDeKoepel


DSC_4510GeertVanKesterenTheBelievers2018Text


DSC_4511DeDrieVanBredaWillyLagesJosephKotällaFranzFischerFerdinandAusDerFünten

Hoe zat dat ook al weer met de Drie van Breda, de oorlogsmisdadigers die hier gevangen zeten. Willy Lages, Joseph Kotälla, Franz Fischer, Ferdinand aus der Fünten.


DSC_4513DeKoepelBreda

De gevangenispoort aan de binnenkant.


Vanaf de FutureDome ben ik naar de Belcrum gegaan, naar de
oude fabriek van machinebedrijf Backer & Rueb.
Een prachtig ruw gebouw voor een fototentoonstelling.

DSC_4514BredaPhotoBacker&Rueb


DSC_4515BredaPhotoMasamichiKagayaGlove2012

Dit is werk van Masamichi Kagaya, Glove, 2012. Een van een serie foto’s gemaakt in Fukushima in Japan. De onderste foto is een ‘reguliere’ foto van het onderwerp. De bovenste foto toont de radioactiviteit die in het voorwerp is achtergebleven als een geheimzinnige glans. Als je alleen de bovenste foto zou zien denk je dit is de handschoen van Michael Jackson.


DSC_4516BredaPhotoBacker&Rueb


DSC_4517BredaPhotoKeyezuaFloatingNightmares

Keyezua, Floating Nightmares (zwevende nachtmerries).


DSC_4518BredaPhotoKeyezuaFloatingNightmares


DSC_4519BredaPhotoBacker&Rueb


DSC_4520Backer&Rueb

Grendel van Backer & Rueb.


DSC_4522BredaPhotoPuijfelik

Het laatste adres waar ik foto’s zag was: Puijfelik. Dit is de naam van een familie van (vroeger) handelaren in oud papier (Van Puijfelik Recycling: http://www.vanpuijfelikrecycling.nl/). Ik ken ze uit mijn jeugd. Een groot aantal jaren hadden zij in dit deel van de stad hun papierverzamelpunt.


DSC_4523BredaPhotoPuijfelik

Ook een geweldige omgeving voor zo’n fototentoonstelling.


DSC_4524BredaPhotoChristophKrause&CyranoBentlageStrangeEntity

Christoph Krause & Cyrano Bentlage, Strange Entity.


DSC_4525BredaPhotoChristophKrause&CyranoBentlageStrangeEntity


DSC_4526BredaPhotoPuijfelik


DSC_4528BredaPhotoPuijfelik


DSC_4529BredaPhotoPuijfelik


DSC_4530BredaPhotoPuijfelik


DSC_4532BredaPhotoPuijfelik


DSC_4536BredaPhotoPuijfelik


DSC_4538BredaPhotoPuijfelik


DSC_4539BredaPhotoPuijfelik


DSC_4527BredaPhotoPuijfelikDeBrackeKip

Dit is de Bracke kip van brouwerij Ramses die je kon/kunt? drinken op de locatie Puijfelik.


Het was een plezierige middag.
Zo zwervend door Breda, van de ene naar de volgende bijzondere
locatie en dit is nog maar een deel van de manifestatie.

Handenactie in de Willemstraat in Breda

Toen ik vanochtend door de Willemstraat in Breda liep
viel me op dat naast de foto’s van BredaPhoto er een
soort blauwe handenactie was.
Op A4-tjes waren handafdrukken gemaakt met blauwe verf en de
vellen waren vervolgens op het straatmeubilair geplakt.
Bij het station zag ik ook lichtblauwe handen zo op
het trottoir aangebracht.

WP_20180911_08_07_21_ProWillemstraatBreda

De ‘Blauwe hand’ op een bank.


WP_20180911_08_08_28_ProWillemstraatBreda

‘Blauwe handen’ op een lantaarnpaal.


WP_20180911_08_08_57_ProWillemstraatBreda

‘Blauwe handen’ aan muren en op straatmeubilair.


WP_20180911_08_09_17_ProWillemstraatBreda

Een hand bij een verkeersbord. Vreemd. Studentengrap?


BredaPhoto op de foto

Aanstaande woensdag opent BredaPhoto de deuren.
Men is al druk bezig met het in gereedheid brengen
van de tentoonstellingslocaties.
Bij het Chassé theater is altijd een en ander te doen
bij BredaPhoto, zo ook dit jaar.
Nu het nog goed weer is ben in al vast even
een paar foto’s gaan maken.

WP_20180902_16_13_09_Pro

Verschillende plaatsen zijn al ingericht om de foto’s te kunnen bekijken: TO INFINITY AND BEYOND.


WP_20180902_16_15_13_Pro

Er wordt een soort grote loopbrug gebouwd van waaraf od waarop (?) men foto’s kan gaan zien. Helemaal duidelijk is het mij nog niet maar dat dit ook weer leuke foto’s kan opleveren is mij wel duidelijk.


WP_20180902_16_16_38_Pro

Men was nog druk bezig foto’s op de hangen.


WP_20180902_16_20_36_Rich

Vermoedelijk is dit een van de toegangen tot de grote loopbrug. De combinatie van de tentoonstellingsruimte en de moderne stadswijk bij het Chassé doet het erg goed.


Vol verwachting klopt ons hart….

Claudia Sola: Two fingers

Inmiddels was het vlak voor zonsondergang, het licht
verdween alsof een film van een westerse zonsondergang
versneld werd afgespeeld. x91Kijk eens naast je,x92 zei mijn
reisgenoot op gedempte toon. Ik draaide mijn hoofd en
zat oog in oog met een vrouwelijke chimpansee van
middelbare leeftijd. Zodra ze zag dat ik haar had
opgemerkt, stak ze haar rechterarm in mijn richting.
De palm van haar hand was naar boven gekeerd, haar
enorme vingers waren naar binnen gekromd. Voordat ik
het wist had ik mijn rechterhand uitgestoken en met mijn
vingers de hare omklemd. Daarop trok ze mijn arm naar
zich toe en drukte haar zachte lippen op de rug van mijn
hand, een klassieke handkus. Vervolgens liet ze mijn hand
weer los. Ze draaide zich om en bleef enkele ogenblikken
staan, daarbij steunend op de knokkels van haar handen.
Ten slotte verdween ze in het bos.

Deze chimpansee had me gegroet, een doodgewone
begroeting. Een mens is zonder nadenken in staat een
redelijke geslaagde chimpanseegroet uit te voeren.
We hadden niet de indruk dat mijn reactie een geweldig
misverstand veroorzaakte. Ik had er nooit bewust op
gelet hoe chimpansees elkaar groeten, laat staan dat ik
overwogen zou hebben hoe ik zou reageren op een
begroeting door een in het wild levende chimpansee.
Op zox92n moment valt de tijd even weg x96 mijn voorouders
en de hare zouden elkaar x miljoen jaar geleden, toen
nog als soortgenoten, ook gegroet kunnen hebben. Een
Chinese schrijver wiens naam ik vergeten ben, maakte
ooit een opmerking die alleen een Chinees kan maken:
hij verwonderde zich erover dat de Duitsers zulke goede
componisten hebben voortgebracht. Pas zo kort uit het
bos en nu al van die mooie muziek. Zo is het ook. De aap
is net uit het bos, inclusief de voorlijke Chinezen.

Tijs Goldschmidt

Te zien in Lokaal01 in het kader van BredaPhoto


Claudia Sola: Two fingers.





Claudia Sola: Two fingers.


BredaPhoto: buitententoonstelling Chasse XXL

Gisteren is BredaPhoto begonnen en ik ben direct
de buitententoonstelling gaan bekijken.
Hierbij mijn selectie van de prachtige foto’s
die je 24 uur per dag in Breda kunt zien.

De eerste indruk vanuit het centrum van de stad.



De foto’s zijn allemaal groot tot erg groot afgebeeld en tussen de moderne bouw geplaatst.



Frederik Buyckx: Moving Albania

Albanie ging als laatste staat in Europa gebukt
onder een streng communistische dictatuur.
Tot 1991 was het land volledig geisoleerd van
de buitenwereld. Na de ineenstorting van het
bankensysteem in 1996 brachten rellen en de val
van de regering het land op de rand van anarchie.
In 1999 kwam daar een grote stroom vluchtelingen
uit Kosovo bij. Ondanks dit alles zit Albanie al jaren
in een economisch opwaartse lijn. Frederik Buyckx
(Belgie, 1984) wilde de vooroordelen ten aanzien
van Albanie ontzenuwen. Hij zag een gastvrij land
met mensen die gedreven werken aan een betere
toekomst, voor zichzelf en voor hun omgeving.


Frederik Buyckx: Moving Albania.


Frederik Buyckx. Als je goed kijkt zie je eigenlijk drie fotox92s.


Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico)

De drugsoorlog die Mexico al jaren in zijn greep
houdt, kostte in 5 jaar tijd 50.000 mensen het leven.
Het Noord-Mexicaanse Ciudad Juarez was in 2010
met 3600 moorden zelfs de gevaarlijkste stad op
aarde. Een eind aan het geweld lijkt voorlopig
niet in zicht. De voor het geweld verantwoordelijke
drugskartels zijn zeer flexibel, de drugshandel
is maar een van hun vele inkomstenbronnen.
Fotojournalist en antropoloog Teun Voeten
(Nederland, 1961) onderzoekt sinds 2009 een
drugsoorlog die de onderwereld in ontstegen en
inmiddels een hele maatschappij bedreigt.


Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico).


Teun Voeten. Naar mijn gevoel de enige echt sterke foto. De andere foto’s hadden ook door de politie gemaakt kunnen zijn.


Edwin Koo, Tibetan Exiles. Misschien wel de sterkste foto van de tentoonstelling.


Edwin Koo, Tibetan Exiles

Edwin Koo (Singapore, 1978) werkte in Singapore
voor lokale kranten. In 2008 nam hij ontslag en
verhuisde naar Katmandu, Nepal, waar hij aan
de slag ging als freelance fotojournalist. De serie
Tibetan Exiles vertelt het verhaal van de naar
schatting 20.000 Tibetaanse vluchtelingen in
Nepal. Zij verblijven daar sinds het harde Chinese
ingrijpen tijdens de Tibetaanse opstand in de late
jaren vijftig, Waarna de Dalai Lama naar India
uitweek. Veel Tibetanen die Koo fotografeerde
zijn in Nepal geboren. Het recht op een vaderland
wordt hen ontnomen, zegt Koo. Dit roept emoties
op die zo universeel zijn dat volgens hem iedereen
ze kan begrijpen.


Ik ben zelf ook in Nepal geweest en heb er Tibetaanse vluchtelingen bezocht. De foto’s die ik van Edwin Koo het sterkst vind hebben met dat thema niet perse te maken.


Edwin Koo.


Edwin Koo.


John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas.


John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas

Als kind zwom John Lambrichts (Nederland, 1954)
met zijn moeder in de Maas, met zijn vader viste
hij in dezelfde rivier op paling. De dood van zijn
vader bracht hem terug naar de plek waar zij
samen zoveel tijd hadden doorgebracht. Tussen
2008 en 2010 doorkruiste de fotograaf met zijn
camera het gebied van de Maas in Limburg, op
de grens tussen Belgie en Nederland. Lambrichts
projecteert zijn persoonlijke overpeinzingen
op de rivier, het landschap en het fictieve dorp
Oeverlangen. Een ode aan de rivier de Maas.


John Lambrichts. De techniek die hij gebruikte kan mooi werken (vogelverschrikker in het veld) maar kan ook tegen je werken. Daarom slechts 1 foto van John Lambrichts met de regen die valt in een halfgezonken boot in de Maas.


Het tentoonstellingsgebied. Als je goed kijkt zie je de watertoren


Christophe Agou: Face au Silence.


Christophe Agou: Face au Silence

Christophe Agou (Frankrijk, 1969) woont en werkt
in New York. In de winter van 2002 keerde hij
tijdelijk terug naar de Forez regio, gelegen in het
Franse Loire Departemant, waar hij opgroeide. Daar
begon hij aan een achtjarig project waarin hij op
foto een wereld vastlegt die lijkt stil te staan. Het
arbeidsintensieve bestaan van de bewoners in
deze streek wordt door de landbouw gevormd,
maar hoe lang zal het nog duren eer de tijd hen
inhaalt?


Christophe Agou. Bijna stillevens


Christophe Agou. Mooi gewerkt met kleur.


Christophe Agou.


Irina Rozovsky: One to Nothing.


Irina Rozovsky.


Irina Rozovsky.


Irina Rozovsky: One to Nothing

De foto’s die Irina Rozovsky (Rusland, 1981) in
Israel maakte, gaan voorbij aan het conflict tussen
Israeliers en Palestijnen. Rozovsky behoedt zich
ervoor de kant van een van beide partijen te
kiezen. Haar fotoserie heeft, naar eigen zeggen,
door gebrek aan kennis van het complexe conflict
dan ook meer van doen met de verhalen over
het mythische land die ze uit de Bijbel kent. Het
resultaat is een door zon overgoten kleurenpalet,
een vijandig landschap waar een bos in vlammen
opgaat, en een iconisch tafereel van twee broers
(Rozovsky’s neven) worstelend aan de oevers van
de Dode Zee.


Irina Rozovsky.


BredaPhoto.


Donald Weber.


Donald Weber: Interrogations

Donald Weber (Canada, 1973) drong door in de
verhoorkamers van de Oekraiense politie. Daar
portretteerde hij kruimeldieven, prostituees,
dissidenten en illigalen die door de politie
indringend worden verhoord. De portretten
die Weber van de ondervraagden maakten zijn
tijdens BredaPhoto te zien in MOTI. De foto’s in
de buitententoonstelling tonen de armoedige
leefomgeving van de mensen uit de verhoorkamers.


Donald Weber.


Donald Weber. Het kasteel dat op het behang is afgebeeld heb ik in 1991 bezocht. Het ligt op de Krim en heet het Zwaluwnest.


Donald Weber.



De tentoonstellingsruimte.


Evgenia Arbugaeva: Tiksi. Helaas komen de kleuren niet mooi uit op deze sprookjesachtige haast surrealistische foto.


Evgenia Arbugaeva: Tiksi

Er was eens een dag in Siberie, aan de oevers van
de Noordelijke Ijszee, toen in een kleine stad een
klein meisje uit haar droom ontwaakte. Evgenia
Arbugaeva (Rusland, 1985) werd geboren in het
Siberische Tiksi, waarover zij in deze inleidende
woorden bij haar fotoserie vertelt. Achttien jaar
na haar vertrek uit Tiksi ging Arbugaeva terug
naar haar geboorteplaats. Daar ontmoette zij de
jonge Tanya, die haar aan zichzelf als klein meisje
deed denken. Op de foto’s leidt Tanya de fotografe
door het winterse Siberie waar zij opgroeide. Het
landschap lijkt als uit een sprookje. Maar misschien
is deze herinnering wel mooier dan de werkelijkheid
toelaat.



Evgenia Arbugaeva: Tiksi.


Evgenia Arbugaeva.


Evgenia Arbugaeva.


Alejandro Cartagena: Car Poolers.


Alejandro Cartagena: Car Poolers

Vanuit zijn woonplaats in het Mexicaanse
Monterrey observeert Alejandro Cartagena
(Dominicaanse Republiek, 1977) de ontwikkeling
van Mexicaanse metropolen. Economisch gaat
het Mexico voor de wind, wat zich vertaalt in
grote bouwprojecten. In de nieuwe periferie
van de groeiende stad Monterrey (waar de
gefotografeerde arbeiders en dagloners wonen)
ontbreekt het aan goed openbaar vervoer naar
de oude stadskern. Hoewel deze mensen veelal in
de meer welvarende binnensteden werken, kunnen
zij het vervoer naar de bouwplaatsen van hun
karige lonen nauwelijks betalen. Daarom gaan
zij op zoek naar andere middelen om zich te
verplaatsen.


Alejandro Cartagena.


Alejandro Cartagena.


BredaPhoto.