Deze week liep ik een klein vaasje
van een plank met allerlei souvenirs.
Dus in plaats van één had ik er ineens twee.
Dat is niet de bedoeling.
Bijna als nieuw.
12 dagen creatief
Pas geleden werd mijn aandacht getrokken voor een creatieve actie.
Op 12 dagen, te beginnen kerstavond, ging Loes Vonk van Boekselen,
inspiratie aanleveren, samen met nog een aantal creatievelingen,
om iedere dag even creatief te zijn.
De voordeur van voorheen ’t Pumpke in de Visserstraat in Breda. Dit voormalige café is afgebrand en alleen de gevel staat er nog. Vaste bezoekers weten dat ik een zwak heb voor bijzondere deuren.
De groep creatievelingen zijn:
Loes Vork van Boekselen deelt boeksel inspiratie
Els de Wit van StyleQuest vertelt over kleuren en betekenis
Claudia Alberda van C-vents beschrijft de energie van iedere maand
Arja de Lange van Elefantangle geeft zentangle opdrachten
Liane Baltus van The Spirit Of Words nodigt je uit om te voelen
Hildy van Helemaal Hildy geeft tips voor licht in je huis
Jenny de Bode van Qua Taal en Teken geeft creatieve schrijfopdrachten
Dorine van der Beek van Yoga Beweegt Je deelt yoga-zaadjes
Esther van Leeuwe, Smaak van de Waard deelt smaakvolle, eetbare inspiratie
Sommige dingen lijken misschien wat zweverig (zentangle waar
een boogje meteen een ‘aura’ wordt genoemd) maar het is leuk
om creatief te zijn en een dergelijke actie geeft je een
goede aanleiding on dat te zijn en om eens buiten je eigen
gebaande paden te kijken.
Graag had ik meegedaan maar omstandigheden verstoorden dat plan.
Dat wil niet zeggen dat ik de dagelijkse inspiratiemails niet
blijf ontvangen en er af en toe in kijk.
Zo werd er vandaag gesproken over ‘aandachtig wandelen’ en
toen moest ik denken aan de foto die ik afgelopen week
maakte onderweg naar de supermarkt.
Daarom zie je deze misschien wat ‘vreemde’ foto’s bij
het verhaal over 12 dagen creatief zijn.
Neem een kijkje!
Want hoewel de deuren als eerste mijn aandacht trokken keek ik toch al snel naar het plantje met witte bloemen dat voor de deuren, tegen beter weten in, zijn eigen weg zoekt. Kleurt ook prima bij de witte deuren.
Rozen drogen
Een roos laten drogen heb ik nog nooit gedaan maar
er schijnt een beproefde methode te zijn.
Ophangen op een plaats waar de roos vrij hangt en
er voldoende ventilatie is.
Gaat drie weken duren.
Ik ben benieuwd.
De rozen zijn prachtig.
Twee rozen zijn opgehangen aan de dressboy met een stukje draad.
Ze zijn stuk voor stuk prachtig.
Kunstvaria
Frederick Hurten Rhead (Designer), S. A. Weller (Pottenbakker), Plaque with poppies, 1904, earthenware.
Nee, niet op zijn kop. Dat hoort zo. Georg Baselitz, Die Mädchen von Olmo II, 1981, oil on canvas.
Gold alloy and shell ear plates with feline features, Peru, 800 – 550 BC.
Nebra Sky Disc (of de Hemelschijf van Nebra), Germany, about 1600 BC.
Matthew (of Mattheus), evangelist portrait uit de Lindisfarne Gospels, circa 700 (Cotton MS Nero D IV).
Perino & Vele, Structural failures, 2021, papiermaché.
2021 -> 2022
Net als voor veel anderen heeft de Argusvlinder
de afgelopen 21 maanden te maken gekregen met ziekte en verlies.
Dat heeft geleidt tot een onregelmatige blogmaand december.
Mijn voornemen voor 2022 is om dit weer te proberen
op te pakken en ten minste één blogbericht per dag
te plaatsen in 2022.
Experimenteren met sjablonen
Naast de ‘kerstster’ had ik nog een sjabloon gemaakt.
Eenvoudiger van vorm en groter.
Het was in het begin nog wat onwennig met de dikte
van de acrylverf.
Ik begon op een kladblad waar de letter ‘A’ al op
gedrukt stond.
Eerst één kleur.
Dan het sjabloon een beetje verplaatsen en experimenteren met meerdere kleuren in verschillende verfdiktes en dekking.
Nu begonnen met een leeg vel, verschillende kleuren.
Weer heel andere kleuren.
Kerstster – sjabloon
Natuurlijk was ik helemaal doorgeslagen. Mijn sjabloon voor een kerstster was veel te ingewikkeld. Maar toch geprobeerd.
Van het resultaat heb ik geen foto gemaakt. Dat leek niet op een ster. Daarom een nieuw, veel eenvoudiger sjabloon gemaakt, en dat opgevuld met koperverf.
Vervolgens heb ik een soort van geel aura rond de ster gemaakt om de eerdere poging te verhullen. Nu is het een kerstster die ik durf te versturen (Niet dat ik dat doe. Kaarten sturen heb ik al heel lang niet meer gedaan).
Dit vind ik nou mooi
Ze zwegen beide, blik in blik, zuinig met woorden.
En zo zaten ze een poosje stil tegenover elkaar,
ieder aan een raam van de smalle salon.
De oude, oude vrouw zat in de schemer van de wijnrode geribde overgordijnen, met crèmekleurige vitrage van tule en linnen en dan weer een wijnrode, fluwelen tochtdoek die met een bocht langs het kozijn ging.
Pagina 36 van Louis Couperus, in een hertaling van Michelle van Dijk, Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan.
Film noir
Misschien leeft bij veel mensen een beeld van margedrukkers
als van ploeterende drukkers met inkt op hun schort, een bril
en zethaken met loden letters.
Maar er zijn ook mensen die een heel andere invulling geven
aan het idee van een margedrukker.
Zoals bijvoorbeeld Uitgeverij Fragment.
Onlangs toonde ik van die uitgever het boekje Jazzkarton.
Deze keer gaat het om een werk over film.
Kevin Toma, Film Noir – Een ode.
Film noir is een bijzonder genre waar Kevin Toma een definitie
van geeft in dit boekje met prachtige afbeeldingen.
Gloria Grahame en Humphrey Bogart.
Maar als ik iets mag afdingen op dit boekje dan zijn het
de volgende twee dingen:
= de foto’s verdienen om heel glossy te worden afgedrukt.
Het drukwerk in het boekje is niet slecht maar door het formaat
en de zacht kartonnen omslag, komen de afbeeldingen net
te kort. Natuurlijk voor de prijs van 15 euro is het
ontwerp en het drukwerk een topprestatie, maar ……
= het verhaal is minder overtuigend dan dat van Jazzkarton.
Het is geen slecht verhaal maar daar waar Jazzkarton meer dan
overtuigd door de persoonlijke beleving van de schrijver
bij de artiesten en platen, daar is Kevin Toma te vaak
een soort van droge Wikipedia.
De voorkant van het boekje is een fantastische foto (Rita Hayworth in Gilda). Maar al na een paar keer openen van het boekje scheurt het oppervlak van de foto waardoor het wit van het papier door de foto heen komt. Jammer.
Gene Tierney in Leave Her to Heaven.
Margedrukwerk op een andere manier. Een interessant
verhaal over een onderbelicht genre film.
Mooi geïllustreerd een genot om te lezen en door te bladeren.
Herkansing
Een paar weken geleden toonde ik een foto
van de opbouw van de Kunst- en curiosamarkt in Breda.
De marktkoopman vond dat ik later op de dag foto’s moest
maken omdat die een beter beeld van de kramen ging geven.
Hij had gelijk en daarom vandaag twee foto’s met
volle kramen met vooral boeken…
Volle kramen op de boekenmarkt in Breda.
Platen schijnen ook populair te zijn.
Sjabloon (vervolg)
Vandaag een paar van de ideeën verder uitgewerkt:
= steviger papier gebruikt
= papier in de vernis gezet vóór het snijden en knippen.
Ik heb een paar stukken papier gesneden.
Niet zo gelet op het formaat.
De foto is niet scherp maar het idee is denk ik wel duidelijk. een soort van ster. Ik ben benieuwd wat van de vorm overblijft als ik hem echt als sjabloon gebruik en je de lijnen die er met potlood bij gezet zijn niet meer te zien zijn.
Dit was meer het oorspronkelijke idee. Hier is vooraf het papier in de vernis gezet. Daardoor kon ik er met potlood niet op schetsen. Dus dat werd een stift. Dan is nu het idee de elementen er uit te snijden/knippen.
Hierna aan beide kanten nog een keer in de vernis gezet.
Zeg ‘ns Aaa
Vandaag nog wat aan de letters gewerkt.
Ben er nog niet uit of en zo ja welke ik zal gebruiken.
Breda in de vrieskou
Overdrijven hoeft niet.
Het was vanmorgen echt koud.
De temperatuur was onder nul maar met een stralend
blauwe lucht.
Breda, de Reigerstraat.
Dan de weekmarkt op de Grote Markt. Het was rond dat tijdstip, 08:15 uur, nog heel rustig.
Soms gaat het mis
Plan was een sjabloon te snijden.
Ik had gelezen dat dit gewoon kan uit een vel papier
dat je dan daarna afwerkt met vernis.
Vernis zorgt er dan voor dat het sjabloon herbruikbaar is.
Voor een eerste poging doet het onderwerp er niet zo toe. Maar ik experimenteer wel met de afmeting. Ik wil dit misschien in mijn boekje over Japans papier opnemen. Dus een beetje bamboe-inspiratie. Maar geen poging om werkelijk bamboe af te beelden.
Het snijden/knippen ging best aardig. Misschien moet ik uiteindelijk de vormen nog wat bijknippen maar voor nu gaat het om het idee. De vorm is niet te ingewikkeld en ik hoop dat je dan eenvoudig meerdere (kleur) lagen over/naast elkaar kunt zetten.
De vernis die ik heb staan is op waterbasis. Daar ging het mis. Het papier was regulier 90 grams kopieerpapier. Door de vernis plakte het meteen aan de ondergrond vast. Losmaken gaat dan niet meer zonder het ontwerp te beschadigen. Misschien de instructie eerst nog eens goed lezen, misschien vernissen voor snijden, misschien steviger papier.
Dat wordt een volgende poging.
Papieren zakken
De laatste keer was ik nog druk bezig
om met karton en naar eigen ontwerp, stempels te maken.
Tijd om die ook eens af te gaan drukken.
Vandaag een kleine serie experimenten. Dan zie ik wel wat werkt en wat ik straks ook echt ga toepassen. Vanwege de droogtijd ben ik begonnen om een hoekje goudkleurig te maken.
Het ininkten kan beginnen.
Voor het boek bestaande uit een tiental papieren zakken wil ik een deel van de teksten schrijven op cataloguskaarten. De eerste letter, net als in een middeleeuws handschrift, ga ik dan in een groter formaat uitvoeren. Hier dus door de letter te drukken en misschien daarna te versieren.
Op het gouden vlak kan je de letter ook afdrukken. Omdat mijn stempels van grijsboard zijn geven die niet veel mee. Als je de letter dan afdrukt met de boekenpers en je draait die goed aan, dan loopt de verf onder de letter uit. Dan krijg je het effect zoals op deze foto waar het goud door de rode kleur komt.
Met deze kaarten kan ik denk wel het een of ander.
Energie
Gisteren mijn herstelbewijs gedownload
maar dat wil nog helemaal niet zeggen dat het
energieniveau weer terug is zoals eerder.
Vanmorgen tijdens mijn ochtendwandeling de nieuwe fontein nog even op de foto gezet. De fontein op de Grote Markt in Breda heeft een paarse verlichting.
Kunstvaria
December is altijd al dé maand geweest om
weer even extra aandacht te schenken aan kunst.
Vandaar een redelijk grote selectie vandaag.
Abraham Ortelius, Theatrum Orbis Terrarum, Antwerpen, 1601.
Vermoedelijk weten niet veel mensen dat de schilder Edvard Munch ook een fotograaf van het eerste uur was. Edvard Munch, self-portrait wearing glasses and seated before two watercolors at Ekely. Circa 1930. Gelatin silver contact print.
Elisabetta Sirani, Portia wounding her thigh, 1664, oil on canvas.
Gobardhan Ash, Irani, 1950. Gouache on silk cloth.
Nog een soort van fotopionier: James van der Zee, self-portrait, 1931. Gelatin silver print.
Jawlensky, Frauenkopf mit Blumen im Haar, circa 1913. Oil on board.
Louise Bourgeois, Ode à ma mère, 1995, drypoint.
Mimmo Paladino, Mattinate – Puglia Suite No 7, 2011. Water colour with collage.
Rodney Smith, Three men with shears, no 1. Reims, France, 1997.
Ryan Hewett, H2, 2021. Oil on canvas.
Simone Pheulpin, Triptyque, 2020, cotton.
Yashua Klos, The generosity of a hand with no work to do, 2021. Woodblock prints, muslin, paper collage, spray paint and Japanese rice paper on stretched canvas.
Op zaterdag
Zoals iedere week, verscheen ook vorige week zaterdag een artikel in de NRC over hoe Nederlanders hun vrije tijd doorbrengen. Afgelopen zaterdag 11 december was het tijd voor een boekbinder.
Rob Koch vertelde zijn verhaal.
Zijn atelier is veel georganiseerder en netter dan dat van mij. Maar er moet natuurlijk altijd wat te wensen over blijven.
Bastspikkel
De afgelopen dagen was ik minder actief op mijn blog
of in mijn werkplaats dan me lief is.
Vandaag kon ik weer even naar mijn werkplaats om
een wat nieuw papier te bekijken.
Het is al een paar dagen geleden geleverd maar het kwam
er eerder niet van om er naar te gaan kijken.
Als je iets koopt op internet, zeker wanneer het
een nieuw product of een nieuwe leverancier betreft,
is het altijd even afwachten wat je precies gekocht hebt.
Ook vandaag was dus een avontuur.
De aankoop betrof drie stukken papier. Dit is een stukje van het eerste stuk papier dat een bedrukte washi betreft.Tanouchi Sachiko zou de maker zijn. Voor mij gaat dit stuk een heel mooie papieren boekband vormen.
Het is een zacht papier en de achterkant laat iets zien van de kreukelige textuur en ook dat op sommige plaatsen de overheersende kleur door het papier komt. Daarom lijkt het papier gedecoreerd te zijn na de papierproductie.
Ik ben er nog niet uit maar de scherpe lijn links lijkt aan te geven dat er gewerkt is met een of meerdere sjablonen. Daar ga ik in de kerstvakantie misschien eens mee experimenteren. Met sjablonen.
Dit papier heet Hayashi Shinji Washi Kozo met bastspikkels. Bij de productie van het papier ontstaan de witte vezelslierten die je in het papier ziet zitten en het is de keuze van de papiermaker om in de papierpulp de resten van de schors (bast) van de plant in de pulp te laten zitten. Benieuwd hoe ik dit goed kan snijden.
Het papier is alleen al mooi omdat er zoveel te zien is.
Dit papier lijkt wel een textuur van leer te hebben maar laat je niet misleiden door de camera. Dit is een zacht, notenbruin papier. De kleur is heel anders dan de foto doet vermoeden en het gevoel van het papier heeft niets van leer.
Ik luister nu naar……
Het meest recente album van John McLaughlin: Liberation Time.
Het is weer die tijd van het jaar: lijstjes van mensen
met de beste albums van 2021.
Het Twitterbericht was van Pat Metheny en die wees me via het lijstje
op de nieuwe CD van John McLaughlin.
Ooit zag ik de man met een groep optreden in Denver.
Dat was in het kader van ‘Remember Shakti’.
De club van mensen die samen spelen met John McLaughlin
is indrukwekkend:
Roger Rossignol, Vinnie Colaiuta, Gary Husband, Sam Burgess,
Nicolas Viccaro, Ranjit Barot, Julian Siegel, Jérôme Regard,
Oz Esseldin, Etienne M’Bappé, Jean-Michel ‘Kiki’ Aublette.
De muziek zet in op een hoog tempo en zoals de albumtekst en titel (Tijd van bevrijding) aangeeft gaat vooral over de Covidcrises. Dus ik moet er nog een paar keer naar luisteren voor ik mijn definitief oordeel geef. Ik raad dit luisteravontuur wel aan voor alle liefhebbers van moderne jazz gitaarmuziek.
