Gisteren al druk geweest met mijn opstelling.
Vandaag daar aan verder gewerkt.
Volgens mij is het zo goed als gereed.
Categorie archief: Cultuur
Veel moois tijdens de Cultuurnacht!
Voor de Cultuurnacht van zaterdag aanstaande.
Daar kan ik nog een aantal zaken voor afronden.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik waarschijnlijk
hier nooit helemaal mee gereed ben.
Dus ik steek er de tijd in die ik heb, and that’s it.
Vandaag dus nog aan een aantal zaken doorgewerkt:
= nog wat extra handgebonden boeken meegenomen zodat ik die kan laten zien;
= teksten aangebracht op mijn uithangboek;
= hergebruikt papier verder voorzien van vreemde bladspiegels;
= hier en daar een stempel geplaatst van een vlinder;
en afspraken gemaakt voor zaterdag.
Een lokaal huis-aan-huis blad heeft de Cultuurnacht op de voorpagina.
Even een vlindertje geplaatst. Het is een voor mij fascinerende gewoonte op Chinese en Japanse prenten. Maar ook Anton Heijboer markeerde zo zijn werk. Boekbinders hadden in het verleden een klein stempeltje of een etiket dat in de boekband werd aangebracht.
Hergebruikt krantenpapier, geprepareerd met gesso, krijgt ook een (Argus)vlindertje.
Op de omslag van mijn uithangboek staat: Boek – Band – Bind.
Het boek kan ook open weggezet worden zodat de tekst van de binnenkant ook gelezen kan worden.
Nog meer vreemde bladspiegels.
Bladspiegels met een boom in het midden.
Cultuurnacht: Uithangboek
Ergens in een hoek stonden nog twee platen karton
die door gebruik en de tijd een beetje gehavend zijn.
Ze brachten me op het idee een groot soort dummy boek te maken
dat ik kan gebruiken als bord, om mensen te wijzen op het
feit dat ik ergens zit met mijn informatie over boekbinden
en dat ik wacht op het meeschrijven van alle bezoekers aan een
manuscript.
Het boekblok wordt een soort massief boekblok,
eigenlijk een grote platte doos.
De technieken die ik geleerd heb om een doos te maken pas ik
dan ook deels toe. Maar het moet snel, ik wil niet te veel
materiaal gebruiken.
Hopelijk blijft het zaterdag droog.
Papier kan slecht tegen vocht.
Hier ben ik bezig met een platte doos van 50 bij 40 centimeter.
De opstaande randen zijn maar anderhalve centimeter hoog. Hier wordt de doos al gesloten met de bovenkant.
Met stukken boekbindlinnen bevestig ik de doos tussen de twee grote stukken karton (de boekband) die ik met papier bekleed heb. Een leeslint en kleine stukken kapitaalband maken de illusie compleet.
Als rug nog een groot stuk boekbindlinnen. De smalle strook had ik nog liggen.
Hier zie je het formaat afgezet tegen het ‘Voske’, de boekband voor mijn Cultuurnacht manuscript.
Dat moet drogen. Dat valt niet mee in een werkplaats waar door een reparatie op dit moment geen verwarming is. Het gewicht van ‘het boek’ gebruik ik om alles op zijn plaats te krijgen en houden.
De klemmen zijn wat aan de grote kant dus het vraagt wat improvisatie. Maar het is gelukt.
6.665: Preview van de Cultuurnacht – Sylvia Thijssen
Gisteren kreeg ik een preview voor de Cultuurnacht.
Ik sta die avond zelf te vertellen over boekbinden en laat
mensen daar van alles over zien.
Een van mijn mededeelnemers in de FutureDome is Sylvia Thijssen.
Gisteren ben ik al even bij haar gaan kijken.
Ze heeft een ruimte, die vroeger een fabriekje was, veranderd
in een aantrekkelijke werkplaats en galerie, vol prachtig werk.
Net als aanstaande zaterdag op de Cultuurnacht, was de rode loper al uitgerold.
Ik kwam niet langs de publieksingang maar was daarom niet minder welkom.
Dit is een kleine versie van het beeld ‘De Speelhuisvrouw’ die in de Speelhuislaan te zien is in Breda.
De ruimte die Sylvia ter beschikking heeft bestaat uit een aantal grote en kleine ruimtes, vertrekken, die met elkaar verbonden zijn en overal is werk van haar te zien.
Sylvia Thijssen in de FutureDome, Nassausingel 26, Breda.
Aan de ingang hing dit overrompelend werk.
Zaterdag zal hier de performance plaatsvinden. Spannend.
Ik ben blij dat ik op een rustig moment de gelegenheid gehad heb de ruimte van Sylvia Thijssen te bezoeken. Absoluut een aanrader.
Schrijf mee aan een manuscript
Zaterdag 25 januari, Cultuurnacht Breda, Nassausingel 26. Bij de Argusvlinder kun je meeschrijven aan een manuscript.
Wikipedia:
(Manuscript of) “Handschrift is een verzamelnaam voor documenten die met de hand geschreven zijn. Dat kunnen documenten zijn die (ver) vóór de uitvinding van de boekdrukkunst geschreven zijn, documenten die geschreven zijn tijdens en kort na de uitvinding van de boekdrukkunst, en documenten die ondanks de overheersende positie van gedrukte werken toch met de hand geschreven werden. Het materiaal waarop de tekst is neergeschreven, heet de drager. In het geval van handschriften is dit voornamelijk papyrus, dierenhuid (waarvan perkament gemaakt werd) of papier. Handschriften bestaan in verschillende formaten: boek (codex), rol of ook losse vellen.”
Heel druk geweest: Cultuurnacht 2020
Als ik een dag oversla met bloggen dan moet ik wel druk zijn.
Deze keer met de Cultuurnacht.
Komende zaterdag ga ik mensen vragen mee te schrijven aan een manuscript.
Daarbij heb ik verschillende soorten papier waar de mensen uit kunnen kiezen.
Geprepareerd krantenpapier bijvoorbeeld.
Maar ook ander materiaal zoals perkament.
Ook hergebruikte, bedrukte bladen uit een boek.
Die laatsten voorzie ik van een ‘nieuwe bladspiegel’.
Daarbij ben ik begonnen met brave, rechthoekige bladspiegels.
Maar waarom zou een bladspiegel altijd mooi rechthoekig moeten zijn.
Voor mijn handgebonden boeken (waaraan altijd een heel verhaal vast zit) staan op een speciale plaats in mijn boekenkast. Maar voor de Cultuurnacht gaan er een aantal weer terug naar mijn werkplaats zodat ik ze zaterdag kan laten zien.
Cultuurnacht Café – een kort verslag met foto’s
Het is bijna Cultuurnacht en omdat ik mee doe ging ik naar de voorlichtingsavond. Maar ‘voorlichtingsavond’ is een ouderwets woord. Dat noem je dan bijvoorbeeld ‘Cultuurnacht Café’. Hier een kort verslag van de organisatie zelf en een paar foto’s van mij. Het art work is van de organisatie zoals bovenstaande poster.
De bijeenkomst was in Electron.
Volgens de organisatie:
Afgelopen dinsdag kwamen we voor de laatste keer samen om de puntjes op de i te zetten voor Cultuurnacht Breda 2020. Deze keer bij Electron die voor lekkere koffie en thee zorgde. We hebben gesproken over bijzondere locaties, de kindercultuurnacht (die deze keer bijna dubbel zo groot is als vorig jaar), de huisstijl-toolkit en belangrijke data. Ook kon men crewbandjes ophalen voor tijdens de Cultuurnacht.
Electron is een geweldige locatie en dat kun je goed zien op deze foto die ik voor aanvang maakte.
Marc Eysink Smeets deed de introductie van de presentatie en nam ons mee langs de bijzondere projecten en de bijzondere plaatsen van dit jaar. Zijn collega’s stonden stil bij de Kindercultuurnacht.
Ook voor mij zijn de crewbandjes van belang. Nu is een grote stap gezet naar de Cultuurnacht. Moet ik alleen mijn voorbereiding nog afronden.
Weet dat iedereen van harte welkom is op de bijzondere plaatsen
in Breda en in de voormalige Koepelgevangenis De FutureDome in het bijzonder.
Daar vind je ook de Argusvlinder: Nassausingel 26, 25 januari.
Boekband Cultuurnacht afronden
Cultuurnacht Breda 2020 is op 25 januari en ik doe mee. In de FutureDome de voormalige Koepelgevangenis (Nassausingel 26). Kom en help mee mijn manuscript te schrijven. Ik ben al een tijd de bladen aan het voorbereiden. Het perkament, het zware en lichte papier en het hergebruikt papier van een boek (van een kringloopcentrum).
De boekband, met het logo van de vos van de Cultuurnacht, is nu gereed. Nu moet alleen het boekblok nog volgeschreven of -getekend worden. Mijn gasten kunnen me daar op zaterdag 25 januari mee helpen. Daarna zal ik het inbinden en dat is dan te zien hier op mijn blog. De techniek die daarbij komt kijken is op 25/01 al in de FutureDome te zien. Rechts op de foto zie je de gebruikte mal.
De boekband gaat nu nog even onder bezwaar. Te zien is dat op drie plaatsen de boekband wordt ondersteund met stukken karton. Zo zal het Vosje de band niet beschadigen of vervormen.
Hier zie je hoe ik bladen uit een bestaand boek ga bewerken door een mal te maken van een oude krant. Deze keer kies ik er voor niet een rechthoekig vlak te voorzien van gesso (met een beetje ecoline voor de kleur). Ik maak de mal met veelvormige vlakken. Dat is misschien niet zo efficiënt maar misschien wel leuk.
Dit is een van de resultaten van vandaag. De vlekken zijn nu nog te onduidelijk. Dat moet beter maar ik heb nog 10 dagen. Ik laat bewust nog een aantal letters goed zichtbaar. Maar mij gaat het straks om de handschriften van mijn gasten.
Verlang de nacht!
Intussen in mijn werkplaats
Gisteren voor 3 boekbanden de basis gemaakt. Een blijft zoals hij nu is om op mijn ‘tentoonstelling’ uit te kunnen leggen hoe je zoiets maakt, 1 wordt bekleed met kurk en 1 zal ik voorzien van een geabstraheerde vossenkop. Het kopje van de vos zit in de communicatie-uitingen van de organisatie van de Cultuurnacht. Het is zo ongeveer het logo. Dat ga ik in reliëf op de boekband plaatsen en komt onder de linnen bekleding. Die band ga ik dan later gebruiken om de handschriften van de bezoekers in te binden.
Links in het groen zie je de vossenkop.
De vossenkop heb ik gereconstrueerd op basis van het logo van de organisatie.
Nog twee weken: Cultuurnacht 2020 Breda
Verlang de nacht. Cultuurnacht 2020 Breda.
Cultuurnacht 2020: de voorbereidingen
Op 25 januari 2020 is het weer Cultuurnacht in Breda.
Deze keer doe ik vanuit de FutureDome ook mee.
Als amateur handboekbinder.
Ter voorbereiding heb ik een slinger gemaakt en
ben ik de tekstbordjes aan het maken die komen te staan
bij mijn kleine demonstratie hoe zelf een bandzetter te maken.
Hier zijn de tekstbordjes ‘in aanbouw’.
Dit zijn ze dan. er ontbreekt er nog 1.
Er moet nog veel gebeuren voordat ik mensen kan ontvangen en dan is op dit moment ook nog de verwarming kapot in de FutureDome.
Cultuurnacht 2020 Breda: 25 januari – de ogen van Rembrandt
De Argusvlinder doet mee aan de Cultuurnacht 2020 in Breda.
Al een aantal jaren als bezoeker maar dit jaar ook
als deelnemer. Via de FutureDome doe ik mee als boekbinder.
Al even ben ik bezig om een slinger te maken en na te denken
over de tentoon te stellen zaken.
Vandaag nog even gewerkt aan de slinger:
De letters ‘Cultuur’ heb ik ondersteund met afbeeldingen van de ‘hoge’ cultuur. De letters van ‘nacht’ worden ondersteund met afbeeldingen van de ‘lage’ cultuur. Dit is de voorkant van de slinger.
In de Letter ‘C’ zie je bijvoorbeeld de ogen van Rembrandt.
De achterkant, daar moet ik ook iets op verzinnen.
De achterkant.
Cultuurnacht 2020
De voorbereidingen zijn bij mij begonnen.
De kerstdecoraties zijn af en nu ga ik me toeleggen
op het voorbereiden van de deelname aan de Cultuurnacht 2020 in Breda.
Die is op 25 januari, dat lijkt ver weg maar ik heb niet zomaar
voorbeelden van de diverse stadia van boekbinden gereed liggen.
Die ga ik dus maken.
Daarnaast wil ik de ruimte een beetje versieren.
Er is al een stapel ontstaan met dingen die ik tijdens de Cultuurnacht wil laten zien.
De eerste letters van de eerste slinger zijn al gereed.
Op het moment dat ik besloot mee te doen aan de Cultuurnacht
zag ik een bericht van de Stichting Handboekbinden dat ze nieuwe
folders hebben laten maken.
Nou daar wilde ik wel een aantal exemplaren van en die zijn
deze week gearriveerd: Boeken, meer dan de inhoud.
Folder van de Stichting Handboekbinden: Boeken meer dan alleen de inhoud!
De vaste Siebold-collectie
Het was mijn eerste bezoek aan het Japanmuseum Sieboldhuis. De tentoonstelling met de etsen van Tanaka Ryōhei was het eerste onderdeel van mijn bezoek. Dat brengt je ook in een naast geleden huis en dat zie je nog aan de binnenwand. Het past heel mooi bij de soberheid van de Japanse kunst. Het deel van het museum dat de collectie toont van Philipp Franz von Siebold, doet me denken aan Meermanno in Den Haag: een mooie verzameling die duidelijk lang geleden is ontstaan maar die juweeltjes bevat.
De opstelling van heel diverse objecten is heel sereen.
Er lagen ook boeken. Maar de context ontging me een beetje. Maar dat is niet erg bij een eerste bezoek. De volgende keer moet ik daar meer tijd voor nemen. Philipp Franz von Siebold was een van oorsprong Duitse arts die in Nederlandse dienst een aantal jaren op Deshima verbleef. Door huisbezoeken, zijn netwerk en een reis naar Edo was Siebold in staat veel voorwerpen over/van Japan te verzamelen.
De uitstalling van de voorwerpen is mooi en met respect voor de delicate natuur van sommige voorwerpen.
Waaronder heel veel planten en dieren.
Een deel van de gasten staan op sterk water.
Bes in Amsterdam
Na het Rijksmuseum ben ik naar het
Allard Pierson gegaan. Ook in Amsterdam.
In het verleden waren De bijzondere collecties van de UVA en het Allard Pierson twee organisaties die in hetzelfde gebouw zaten samen met een boekhandel. Die boekhandel (Nijhof & Lee Boekhandel) bestaat niet meer. De website van het Allard Pierson bevat nog veel links die nergens naar toe gaan. Met soms wel en soms geen foutmelding. De digitale samenvoeging is nog niet rond.
Het museum heeft een tentoonstelling over Bes, de Egyptische god,
die wordt voorgesteld in een leuke animatie.
In de espressobar staat deze Hercules naast de prijskaart opgesteld.
De god Bes in de film.
Een afbeelding van Bes: Bes, kalksteen, Ptolemaeïsche periode (332 – 30 voor Christus). De jaartallen heb ik opgezocht.
Twee beddenpoten in de vorm van Bes, hout, Nieuwe Rijk, 1550 – 1070 voor Christus.
Nijlpaard, Pre-dynastische tijd, 4500 – 3050 voor Christus.
Een leuke, kleine, speelse tentoonstelling.
De vaste collectie van het museum deed me denken aan Meermanno en aan het Sieboldhuis dat ik later op vrijfag in Leiden zou bezoeken. Kleine historische collecties in een mooie omgeving.
Kunstkameraden: Glinsterende Zeedroom
Misschien is Nederlands een heel moeilijke taal maar het gemak
waarmee je in onze taal woorden kunt maken die meteen voor iedereen
ook een betekenis hebben, is overweldigend.
‘Kunstkameraden’ is zo’n prachtig woord en tegelijk een project
om kinderen te laten samenwerken met een kunstenaar.
In het Stedelijk Museum Breda zijn resultaten van de samenwerking
met een kunstenaar te zien.
Het project stelt zich voor.
Ik werd op de tentoonstelling enthousiast over een kastje, misschien ooit een televisiekastje, dat een soort aquarium is geworden met als achtergrond een film. Die achtergrond is op mijn foto wat vager geworden dan dat het filmpje in het echt is. Maar de naam van dit werk, schitterend: Glinsterende Zeedroom.
Het begrip ‘Glinsterende Zeedroom’ staat in geen enkel woordenboek.
Toch roept het meteen beelden op en beschrijft het prima wat
op de tentoonstelling te zien is in de kast.
Glinsterende Zeedroom, Leonie en Husna, object en film met mixed media, 2019.
Cyprus – Eiland in beweging
‘Eiland in beweging’ is de naam van de tentoonstelling over de
geschiedenis van Cyprus in het RijksMuseum van Oudheden
in Leiden.
Op 9 november was ik in Leiden voor de BoekKunstBeurs en heb
toen in de middag deze tentoonstelling bezocht.
Zoals vaak maakte ik er ook wat foto’s, en nu ik terugkijk
in de catalogus, veel te weinig foto’s.
De periode van bewoning van Cyprus is lang en er zijn dan ook voorwerpen die heel ver terug gaan in de geschiedenis. Dit beeldje met duidelijke trekken van een mens dateert van 2000 – 1750 voor Christus.
Beeldje van een vrouw met een vogelbek, aardewerk, Kazaphani, 1650 – 1050 voor Christus. Prachtige vorm.
Mengvat of krater met octopus, aardewerk, 1300 – 1200 voor Christus.
Kom je net van de BoekKunstBeurs en tref je op de tentoonstelling naalden en een priem aan. Basisgereedschappen voor een boekbinder. Naalden en priem van been, Khirokitia, 4000 – 3000 voor Christus.
Vrouwenportret, terracotta, Kyra-Agios Georgios Rigatos, 625 – 600 voor Christus.
Mannenportret met getrimde haardracht en een lach om de lippen die aan een Egyptische glimlach doet denken. Kalksteen, 575 – 550 voor Christus.
Mannenportret met een krans van eikenblad rond het hoofd. Daarom zou dit een Priester van Zeus kunnen zijn. De baard is typisch Perzisch. Kalksteen, Athienou, 470 – 460 voor Christus.
Vrouwenportret (meer dan levensgroot) in oosterse stijl. Kalksteen, Marchellos (?), omgeving Palaepaphos, 550 – 500 voor Christus.
Krijgers te voet (wijgeschenken). Terracotta uit diverse vindplaatsen. 600 – 500 voor Christus.
Cyprus, rituele vaas, Pygos, 2500 – 2000 voor Christus. Limassol. Op de vaas zijn scenes te zien die uitbeelden het persen van druiven, ploegen en bijvoorbeeld het kneden van deeg.
Detail met zwaarbeladen ezel en het persen van druiven.
Beeld van Aphrodite, marmer, 200 – 50 voor Christus, gevonden in de haven van Paphos.
Gehoornde man op troon. Kalksteen, 400 – 200 voor Christus.
Europa op de stier, terracotta, 600 – 475 voor Christus.
Plankvormig figuurtje, terracotta, 2500 – 2000 voor Christus.
De tentoonstelling heet niet voor niets ‘Eiland in beweging’.
Het toont de ontwikkeling in de tijd maar ook de invloeden
van omliggende landen, die op hun beurt ook voor ‘beweging’ zorgen.
Letterlijk zie je Cyprus op de golven
van de Middellandse Zee meebewegen.
Die golven werken door tot op de dag van vandaag.
Plankvormige dubbelfiguur, terracotta, Deneia, 2100 – 2000 voor Christus.
Theatermasker, terracotta, 330 – 100 voor Christus.
De foto is misschien niet zo mooi maar deze kan is prachtig. Al die geometrische figuren. Wijnkan, aardewerk, 600 – 475 voor Christus.
Wijnkan, aardewerk, 1650 – 1050 voor Christus.
Grafbeeld van een jongen met vogeltje, terracotta, Polis Chrysochous, 400 – 300 voor Christus.
Grafmonument voor een overleden vrouw in de vorm van een tempel, kalksteen, Marion, 450 – 400 voor Christus.
Cyprus. Leeuw, kalksteen, Tamassos, 550 – 500 voor Christus.
Schalen, aardewerk met faience, 13e – 15e eeuw. Beweging in glazuur.
Op de tentoonstelling werd dit werk en ander aardewerk vergeleken met veel moderner aardewerk van bijvoorbeeld Picasso.
Kan met geit en lotus, aardewerk, Cypro-archaïsch, circa 8e – 7e eeuw voor Christus.
Kan met vogel, aardewerk, 600 – 475 voor Christus.
Pablo Picasso, plaquette met gezicht, aardewerk, 1955 – 1965.
Pyxis, aardewerk. Bellepais Vounous, graf 64, nummer 138 (opgegraven door een Franse missie), Midden Bronstijd, circa 1900 voor Christus.
Duo presentatie: Torso van Aphrodite, marmer, 2e eeuw na Christus, links en Yves Klein: Venus bleue pigment op gips, 1970, rechts.
Als je meer wilt zien of weten: de tentoonstelling loopt nog een tijd en dit is de catalogus die er bij verschenen is. Ga kijken! De redactie van het boek was in handen van Ruurd Binnert Halbertsma en Despina Pilides.
Art Rendez Vous
Zondag bezocht ik ‘Art Rendez Vous’ in Breda.
Een serie van tentoonstellingen/evenementen rond vooral grafiek.
Zeker het deel waar ik ben gaan kijken.
Eerst ging ik via het ‘Information Path’ (je mag het niet zeggen maar waarom dat dit allemaal in het Engels moet?). Langs 600 meter wordt de voormalige spoorbaan in de Speelhuislaan gevolgd met steeds mooie informatieborden over allerlei aspecten van het gebruiken van grafisch werk om ideeën, feiten, theorieën, enz te presenteren. Het onderzoek werd uitgevoerd door Sandra Rendgen en de illustraties waren van Jan Hamstra. Hele bijzondere feiten met goede informatie en prachtige beelden leiden op deze wandeling.
In de haven stonden een serie grote borden met aanbevelingen hoe om te gaan met gegevens op het Internet: volg je eerste indruk.
Persoonlijk vind ik dit de belangrijkste. Controleer de bronnen. Maar ook in grafisch opzicht is dit een knappe vondst: de neus van Pinokkio, die groeit als hij liegt, die onderdeel van een grafiek wordt. Maar als je niet goed kijkt naar de bron van de grafiek, dan zie je niet dat er gelogen wordt.
Er was ook een tentoonstelling onder de titel ‘Information Superpower’. Daar waren vele vormen van grafiek te zien die allemaal iets met informatie te maken hadden. Wel heel knap experimenteel vond ik dit werk van Sigitas Guzauskas, Living Map, 2018.
Sigitas Guzauskas, Living Map, 2018.
Overzicht van de op-stelling van ‘Information Superpower’.
Het telefoonboek van Wim Crouwel was ook te zien.
Detail.
St. Franciscus
Het is vandaag St. Franciscus. Ik zag van hem heel wat afbeeldingen voorbij komen op Twitter maar deze van Cimabue nog niet.
Volgens Wikipedia:
Bencivieni di Pepo of Cenni di Pepo (Florence, 1240 – aldaar, 1302), ook wel genoemd Cimabue (klemtoon op ‘bu’; Italiaans voor ossekop) was een Florentijnse middeleeuwse schilder en ontwerper/uitvoerder van mozaïeken. Hij wordt door sommige kunsthistorici gezien als degene die aanzet heeft gegeven tot een nieuwe richting in de kunsten welke leidde tot de Renaissance.
Luciano Pavarotti
Vandaag schrok ik van het nieuws over de aantijgingen tegen
Placido Domingo. Er zijn tijden geweest dat ik geprobeerd heb
om een concert van hem bij te wonen. Wat niet lukte.
Vandaag stuitte ik op deze foto van mijn kaartje uit 2005,
toen ik in Rotterdam het concert bezocht van Luciano Pavarotti.
De glans was er wel af van Pavarotti, en het concert werd georganiseerd door
Harry Mens, die buiten de Ahoy voorbijgangers nog probeerde te
interesseren voor een gratis kaartje. Het concert was niet uitverkocht.
Luciano Pavarotti: The Farewell Tour, Rotterdam Ahoy, 16 april 2005.
Argusvlinder 