Dat is ook een portret: van ego tot emo

 photo WP_20160529_001JacquesTange.jpg

Jacques Tange.


Naast het optreden Triple Spits ging het natuurlijk om de tentoonstelling
‘Dat is ook een portret’ in het Breda’s Museum.

Cultureel Breda is een beetje in de problemen.
Te hoge verwachtingen van Moti dreigt nu ook het Breda’s Museum in
de neergang mee te sleuren.
Daarom is men waarschijnlijk heel blij met een pop-up galerie van
Dutch Master Painters.
Dutch Master Painters is een moderne galerie. Ze hebben geen gebouw.
Maar doen veel via internet en pop-up activiteiten zoals nu in Breda.
Op die manier proberen ze kunstwerken van Nederlandse kunstenaars
aan de man te brengen.

 photo WP_20160529_002PaulBoswijkDeHoedVanMaya2008OlieverfOpDoek.jpg

Paul Boswijk, De hoed van Maya, 2008, olieverf op doek.


De tentoonstelling valt dan ook in twee delen uiteen:
= de verkooptentoonstelling van Dutch Master Painters
= en een confrontatie met de verzameling van het Breda’s Museum.
Dat laatste deel vond ik nog het meest geslaagd.
Neemt niet weg dat het eerste deel mooie plaatjes oplevert.

 photo WP_20160529_003ChristianeVleugelsBlue2016MixedMediaOpDoek.jpg

Christiane Vleugels, Blue, 2016, mixed media op doek.


Die tweedeling is ook terug te vinden in de catalogus.
Het eerste deel vol blije, emo verhalen die niet veel om het lijf hebben
en je ook niet veel vertellen over de kunstenaars en hun werken.
Het tweede deel is gevuld met interessanter werk.
Eye-openers en oude vertrouwde werken.
Een bijzondere plaats daarin zijn de foto’s van Abraham de Winter.
Iemand die op toneel typetjes deed. Dat levert leuke portretten op.
De portretten van Reinout van den Bergh, gemaakt in Kameroen,
zijn indringend.

 photo WP_20160529_004MennoBaars.jpg

Menno Baars.


Ik doe Loek Grootjans, Cecile Verwaaijen, Jaap de Vries,
Emile van Waegeningh, Arnold Bijnen,
Pieter Laurens Mol, Teun Hocks en nog enkele tekort maar
ik wil nog even stil staan bij de film:
‘Art doesn’t earn money; Art only burns money’ van Martin en Inge Riebeek.
Een fascinerende verzameling portretten van mensen uit verschillende
landen met serieuze problemen, creatieve oplossingen
en uiteenlopende boodschappen.

 photo WP_20160529_007JosAanraadPronkstillevenMetChineseDelselpot2009OlieverfOpPaneel.jpg

Jos Aanraad, Pronkstilleven met Chinese dekselpot, 2009, olieverf op paneel.


 photo WP_20160529_008OpDeVoorgrondWouterStipsCatMyLoveMuranoGlas.jpg

Op de voorgrond: Wouter Stips, Cat my love, Murano glas.


 photo WP_20160529_010RemigiusAiWeiWei2014.jpg

Remigius, Ai WeiWei, 20914.


 photo WP_20160529_011BerionBrouwersThePuppeteer2013MixedMedia.jpg

Beiron Brouwers, The Puppeteer, 2013, mixed media.


 photo WP_20160529_012MartinEnIngeRiebeekArtDoesntEarnMoneyArtOnlyBurnsMoney2016.jpg

Ik begrijp dat deze foto geen goed beeld geeft van de film waarvan dit een opname is. Het is een willekeurig genomen foto, er zitten geen gedachten achter. Het moment kwam me gewoon goed uit. Martin en Inge Riebeek, Art doesn’t earn money; Art only burns money, 2015 – 2016.


Blik in het duister

Het volgende artikel stond op Breda Vandaag
naar aanleiding van de tentoonstelling van werk van Jaap de Vries.
De tentoonstelling wordt gebracht als een overzichtstentoonstelling.
Dat vind ik niet een juiste benaming.
Daarvoor ligt de nadruk teveel op recent werk.
Dat maakt de tentoonstelling niet minder goed.
Het is een beleving om door de mooie ruimtes te lopen.

31/05/2013
Auteur: Wijnand Nijs

Het werk van de Bredase kunstenaar Jaap de Vries is confronterend.
Tientallen werken van De Vries in twee verdiepingen
van het Breda’s Museum zijn onvermijdelijk, haast verpletterend.
Zondag opent de eerste overzichtstentoonstelling.
De schilder over zijn motivatie en zijn leven.
“Verwarring, daar geniet ik van.”

 photo JaapDeVriesCelebration.jpg

Jaap de Vries, Celebration (Viering), 2012, waterverf, plakband en papier op aluminium.

“Vrouwen, vrouwen en vrouwen.”
Dat was het eerste werk van De Vries samengevat.
“Twee vrouwen die plassend op een Volkswagen staan,
drie bij vier meter groot.
‘Mooi geschilderd’, zeiden de docenten bij St. Joost.
Maar zou je niet eens een ander onderwerp kiezen.
Maar juist dan dacht ik: ‘Ik ben op de goede weg.
Daar moet ik op doorgaan’.”

En zo geschiedde.
Waarna nog meer vrouwen volgden.
Erotisch. Pornografisch.
Die stempel zou je het werk van De Vries kunnen geven.
Confronterend of verpletterend past ook.
Veel werk is groot.
Hij gaat voor een schilderij staan, spreidt zijn armen.
“Ik ben zelf ook groot. Dit kan ik aan.”
Je kunt er letterlijk niet omheen.

 photo DSC_0875JaapDeVriesHetAtelier.jpg

Het atelier van Jaap de Vries in Breda (foto uit boek van Breda’s Museum ter gelegenheid van de tentoonstelling uitgegeven)

Techniek
De Vries schildert met waterverf op aluminium.
Dat vergt een aparte techniek.
“Want het houdt niet, de verf.
Ik schilder mijn werk met de platen liggend op de grond.
Elke kleur moet lang drogen, als het water verdampt is,
blijft het pigment achter. Als het af is, fixeer ik het.
Pas dan is het blijvend.
Anders kun je het er met een nat washandje zo vanaf vegen.”

De Bredase kunstenaar zoekt de grenzen op in zijn werk.
“In kunst kun en mag je alles doen wat je wilt,
op mensen dood maken na dan.
Dat je als kunstenaar geen gebruik maakt
van die onbeperkte mogelijkheden, dat snap ik niet.
Ik snap niet dat je jezelf grenzen oplegt.
Denk niet teveel na, maar doe.”

 photo DSC_0877JaapDeVriesThreesome2012.jpg

Jaap de Vries, Threesome (Trio), 2012.

De schilder doet nog steeds.
Zijn werk verandert wel.
“Mijn werk is kleuriger geworden”, weet hij.
Mede ook door zijn wekelijkse internetwerken.
Want elke week plaatst hij een werk van 30 bij 40 cm
ter veiling op zijn website, te koop voor minstens 350 euro.
“Dat biedt ritme.
Ik kan ze ook maken in de tijd dat mijn andere werk ligt te drogen.”
Een paar van deze ‘schetsen’ hangen ook in het museum.
Grote kans dat ze daarna nog op de veiling belanden.

Landschappen als tegenpool
Het negatieve dat hem inspireert vloog
en vliegt hem ook wel eens aan.
Het resulteert in landschappen, die ook een plaats
hebben gekregen in deze tentoonstelling.
“Een tegenpool voor de negativiteit
waarin ik zelf ook verstrikt raakte”, zo vertelt hij.
“Het zijn werken die onschuldig bedoeld zijn.
Ik geef er zelf ook geen duiding aan.”

 photo DSC_0876JaapDeVriesPondIII2011WaterverfAcrylEnCollageOpAluminium.jpg

Jaap de Vries, Pond III (Vijver), 2011, waterverf, acryl en collage op aluminium.

Toch associeerden sommige kijkers het met zijn andere werk.
“‘Ik zou dat bos nooit ingaan’, vertelde iemand me over een werk.”
Terwijl het bijvoorbeeld ontsproot aan zijn maandagse
fietstochten door het Mastbos, iets dat hij jarenlang deed.
“Ik heb het bos zien veranderen.
Gezien hoe het water terugkwam.”

Geen duiding
Geen duiding dus over zijn werk.
Wel een duidelijke boodschap.
“Maar ik kom niet met oplossingen.
De esthetica van zinloosheid, het zoeken van houding
ten opzichte van elkaar en de houding ten opzichte van het leven.”

Al wandelend langs de tentoonstelling, geeft De Vries commentaar
of poneert hij een stelling.
“Ik heb me er nooit bij neergelegd dat de natuur de baas is.
Wij mensen zijn de baas.”
Het slaat ook op zijn eigen situatie.
De Vries is geopereerd aan een hersentumor en ondergaat chemo.
Het zorgt voor de uiterste verwarring die hij als kunstenaar zoekt,
maar dan in hem zelf.
“Daarom is deze periode ook niet negatief.
Ik heb vertrouwen. Die verwarring is ook mooi.”

“Het negatieve is altijd interessanter dan het positieve.
Kijk naar de films van Batman. Batman is een watje,
de Joker die is interessant.
Zeker zoals Jack Nicholson hem speelt.
Ik ben gefascineerd door wreedheid.
Dat mannen tot alles in staat zijn, bijvoorbeeld
dat ze bereid zijn om voor een stukje land oorlog te voeren.”

Schitteren
Zijn schilderijen schitteren door zijn manier van werken.
Het aluminium licht op in de spotlights
en geeft diepte aan het werk.
“Als je het in het daglicht bekijkt, ziet het er weer heel anders uit.”

Confronterend is ook het werk van het kind
dat als expositiebeeld is gekozen.
Indringend, gevoelens van verdriet oproepend.
Het is wat ook zijn andere kunst oproept.
“Je vindt iets mooi en gelijkertijd voel je dat het pijn doet.
Dat vind ik mooi.
Voor de vrouw die dit werk zag,
was dat de reden om het niet te kopen.
Voor mij zou het een reden zijn om het juist wel te kopen.
Het betekent dat je nog wat uit te zoeken hebt.
En wat is dan de aanschaf van een schilderij.
Dat scheelt je een psychiater.
Door er naar te kijken geef je het een plek.”

Jaap de Vries
Bik in het Duister, overzichtstentoonstelling
Breda’s Museum
2 juni tot en met 29 september

Jaap de Vries: blik in het duister

Vanmiddag was de opening van de tentoonstelling
van het werk van de kunstenaar Jaap de Vries.
Een jaar of wat geleden heb ik zijn atelier een keer bezocht.

 photo DSC_0868JaapDeVriesBlikInHetDuisterPoster.jpg
Jaap de Vries: Blik in het duister.

Ik kwam in zijn atelier terrecht omdat hij meedeed
aan het kunstproject: Over de Schutting.
Zijn techniek en zijn voorstellingen maken direct indruk.

 photo WP_20130602_001OpeningTentoonstellingJaapDeVries.jpg

De opkomst bij de opening was groot.
Na een korte inleiding en een introductie door een jaargenoot
waren de tentoonstellingsruimtes klaar voor een bezoek.
De meeste gasten vonden het terras heel aantrekkelijk
dus was de tentoonstelling zelf niet te druk.
Het werk hangt er prachtig.

 photo DSC_0869JaapDeVriesBlikInHetDuisterBoek.jpg

Bij de tentoonstelling is een boek met prachtige foto’s
van onder andere Frans Strous en tekst van Philip Peters.
De tekst moet ik nog lezen dus daarover later.
Het gebeurt niet vaak dat een in Breda werkende kunstenaar
in het Breda’s Museum te zien is.
Grijp die kans aan!
Werp een blik in het duister.

ODS: Over De Schutting

Ik kende de locatie niet zo goed dat ik direct begreep waar de titel ODS
precies verband mee hield.
In een aantal oude schoolgebouwen aan de Haagweg,
de Oranjeboomstraat en de Havermansstraat in Breda,
zijn de ateliers van een groep kunstenaars gevestigd.
Om van het ene gebouw naar het andere te komen,
moeten de bezoekers letterlijk x91over de schuttingx92 heen gaan.
Zo komt men van de ene tuin in de andere en kunnen
de beelden in de tuin en de ateliers
in de aanpalende gebouwen bezocht worden.

Het bezoek was zeer de moeite waard.
De hele maand september zijn de ateliers te bezoeken
En zijn er allerlei activiteiten.

Een beeld in de tuin.


De trappenhal in een van de gebouwen. Het zijn prachtige ruimtes voor kunstenaars. Heel verschillend van grootte.


Jaap de Vries, Clown hanging, 2009.


Jaap de Vries, Remains of the lunapark bordello after the discov, 2012, watercolor on aluminium.


Jaap de Vries, links ‘Vulnerable’ (kwetsbaar).


Jaap de Vries, Vis.


Het volgend atelier: de verf.


Het werk. Haast boetseren met verf.


Felix Buiks (maar ik ben daar niet helemaal zeker van).


Felix Buiks (hier wel).


Beeld in de tuin.


Maker onbekend (bij mij).


Tom Claassen.


Myrthe Rootsaert.


Werkelijk ‘Over de Schutting’.


De bezoekers van de opening.