Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

India 2016: Bhopal

Posted on januari 9, 2018 by Argusvlinder

In begin 2016 hebben we een reis gemaakt die eigenlijk
een vervolg was op een eerdere reis door India.
Eerder gingen we van Hyderabad naar Madhya Pradesh.
Nu gaan we van de hoofdstad van Madhya Pradesh, Bhopal,
naae Amritsar.
Twee ongelofelijke reizen.

We vlogen van Amsterdam via Delhi naar Bhopal.
In Bhopal verbleven we in een home stay: Lago Villa.
Een prachtig gelegden familiehuis waarvan de benedenverdieping
volledig is ingericht om gasten te ontvangen.
Lago Villa grenst met de achtertuin aan een wandelpad langs
een van de grote meren die centraal in Bhopal liggen.

Rond 15:oo arriveerden we in Bhopal.
We grepen de rest van de middag aan voor een verkennende wandeling.

Eerst richting het centrum van de stad. Hoewel ik niet precies weet wat het centrum van de stad is. De stad Bhopal ligt rond een paar enorme meren. Daardoor is de stad heel uitgestrekt en is het voor ons heel moeilijk om de structuur van de stad te ontdekken. Overigens leven er tussen de 1,7 en 2 miljoen mensen in Bhopal.
Toen we ergens door de straten dwaalden, de eerste hernieuwde kennismaking met India is iedere keer weer overweldigend, zagen we deze winkel. In West Europa zou je je winkel niet gauw Hitler Collection noemen.

Even verder kwamen we uit bij een soort buurtcentrum waar een
handicraft markt was (handenarbeid). De markt was niet voor
toeristen maar voor de lokale Indiase markt.
Er was een optreden waar veel interesse voor was.

Een lokale moskee. Er is in Bhopal een beroemde moskee. De Taj-Ul-Masajid. Daarom waren we extra alert als het om moskeeen ging. Maar dit was een andere.

Na de drukte van de stad zijn we ook nog even langs het meer gelopen.

Langs het meer zien we ook deze grote sculptuur.

Detail van de sculptuur met vrachtauto’s en een fabriek.

De gemeente heeft een watervoertuig dat hele dagen bezig is het overschot aan planten, plastic en ander afval uit de meren te verwijderen.

Kunstvaria

Posted on januari 8, 2018 by Argusvlinder

Cat, Ptolemaic period, 332 – 30 BC, bronze.

Claude Monet, Norvège, Les maisons rouges a Björnegaard, 1895, huile sur toile.

Gerald Laing, Wheel and smoke, 1964.

Lawren Harris, Rocky Mountains, 1926.

Pablo Picasso, The rehearsal, 21 – 26 February 1954, lithograph.

Torre Trencado, Menorca

Posted on januari 7, 2018 by Argusvlinder

Deze site, de laatste in de reeks over Menorca,
ligt prachtig. Aan een smalle weg ligt een kleine parkeerplaats.
Vandaar begin je een korte wandeling door het boerenland
van Menorca. Schitterend!

Soms moet je heel goed zoeken en kijken. (Kunstmatige) Grotten zijn onderdeel van de sites.

Talaiot, of gemeenschappelijke woonruimte.

Wikipedia is er erg kort over en spreekt de informatie
die ik op Menorca kreeg een beetje tegen:

Talaiot zijn grote megalitische bouwsels op Mallorca en Minorca, het is onduidelijk waarvoor zij hebben gediend. Vermoedelijke periode van bouw is 1000 v.Chr.

De mensen waren al erg bezig met wat we vandaag watermanagement noemen. Een kunstmatig overdekte waterplaats is de volgende vondst.

Even een beetje afstand.

Nog wat verder.

Deze drinkplaats is van veel latere datum.

Hoe dit een plaats van graven en van water kan zijn werd mij niet helemaal duidelijk.

Kunstvaria

Posted on januari 6, 2018 by Argusvlinder

Alexander Calder, Embracing arms (Upraised arms), 1944 – 1969.

Juan Carreño de Miranda, Charles II.

Artist / maker unknown, Kota, copper, brass and wood.

Jean Béraud, Bois de Boulogne, 1893.

Rembrandt Harmensz. van Rijn, The unconscious patient (An allegory of the sense of smell), about 1624, oil on panel.

Ugo Rondinone, Seven Magic Mountains, Las Vegas, Nevada, 2016.

Mikhail Larionov, Still life with fish and flowers, 1909.

Cathedral Menorca

Posted on januari 5, 2018 by Argusvlinder

De twee posts hebben niet echt iets met de kathedraal van
Menorca te maken, zo die al bestaat.
Het is een variant op een titel van een folder die ik op Menorca kreeg.
Hier is het een verzameling willekeurige foto’s van het eiland Menorca.

De hoofdstad Mahon of Mao zoals de lokale bevolking zegt in het Catalaans. Dag na festiviteiten in de stad.

Dit is een draagbaar die men ion processies meevoert. Prachtig in Spaanse stijl. Uit de Paastijd.

Beeld in een gevel in Mao. Het beeld kijkt wat angstig.

Het voormalige klooster van de Franciscanen, Claustre de Sant Francesc.

Alaior.

Deze kat woont in Alaior, Menorca.

Alaior, Jaume II. Op wikipedia vind ik 2 koningen die deze naam hebben. Voor de lokale bevolking zal wel duidelijk zijn wie dit precies is.

Ik hou het op deze koning op Wikipedia:

Jacobus II, Catalaans: Jaume (Montpellier, 1243 – op Majorca, 1311) was koning van Majorca en heer van Montpellier van 1243 tot aan zijn dood. Hij was de tweede zoon van Jacobus I van Aragón en diens vrouw Jolanda van Hongarije. In 1279 volgens het verdrag van Perpignan werd hij een vazal van het koninkrijk Aragón.

Alaior, Santa Eulàlia church.

De binnenkant.

Alaior of Alayor?

Terug in Ciutadella.

Fruit is goed!

Kunstvaria (de eerste van 2018)

Posted on januari 4, 2018 by Argusvlinder

Andrea della Robbia, Saint Michael the archangel, circa 1475, glazed terracotta in a wood frame.

Fred Geary, The birthplace of Jesse James, Not dated, etching on paper.

Nova Legenda Anglie, first edition, London, Wynkyn de Worde, 1516.

Wikipedia:

Wijnand (Wijnkijn) de Worde (gestorven 1534) was drukker en uitgever in Londen, die samenwerkte met William Caxton en hem ook opvolgde.

Zijn geboorte- en overlijdensdata zijn niet bekend. Vermoedelijk is hij overleden rond 1534. Wijnkijn de Worde werd geboren in Wœrth in de Elzas. Mogelijk vergezelde hij Caxton toen deze in 1476 van het vasteland naar Engeland terugkeerde. De Worde heeft sterk bijgedragen aan de groei en populariteit van de drukpers en zijn werk was zeer in trek. Tot zijn dood publiceerde hij ongeveer 750 werken van zeer uiteenlopende aard, waarvan nog slechts enkele zeldzame exemplaren bestaan. Hij publiceerde onder meer werk van Stephen Hawes, Alexander Barclay en delen van de autobiografie van de mystica Margery Kempe.

In 1500 verplaatste hij het bedrijf naar Fleet Street, dat veel later, in de 18e eeuw, zou uitgroeien tot het centrum van de Engelse pers. In 1509 opende hij een eigen winkel voor de verkoop van zijn werk in St. Paul’s Churchyard. In 1524 was hij de eerste die in Engeland het cursieve lettertype toepaste.

Wijnkijn de Wordes naam leeft voort in de in 1957 opgerichte ‘Wynkyn de Worde Society’.

Paul Ranson, Tigre dans les jungles, color lithograph, 1893.

Sam Francis, Untitled, 1961, ink on paper.

S’Albufera Des Grau

Posted on januari 3, 2018 by Argusvlinder

S’Albufera Des Grau is een groot natuurgebied op Menorca.
In de buurt van Mahon (of Mao).
Het is een moerasachtig gebied, ideaal voor vogels.
Ik ben niets zo’n natuurspotter maar je kunt er leuke foto’s maken.

Licht heuvelachtig met tussen de heuvels meren en moeras. Veel vogels en kleine dieren.

Veel van de vegetatie is stekelig.

Er zijn een aantal eenvoudige wandelroutes. Zelfs op een erg warme dag zoals deze dag in september kun je meerdere van de wandelingen achter elkaar maken. Langs de routes staan schuttingen of huisjes van waaruit vogels rustig bekeken kunnen worden. Midden op de dag is waarschijnlijk niet het beste moment.

Net een dikke soep.

Heel stekelig.

Ineens stak deze schildpad (nou ja schildpadje) het voetpad over.

Zo’n houten hek is karakteristiek voor Menorca.

Vogels spotten.

Goed zoeken.

Olijven.

Helaas is de kerstversiering al weg

Posted on januari 2, 2018 by Argusvlinder

De sfeer zit nog steeds in mijn hoofd maar
de kerstversiering is al uit mijn werkplaats
in de FutureDome in Breda verwijderd.

Hier is een begin gemaakt met het opruimen.

Alle kerstversieringen zijn weg uit mijn werkplaats in de FutureDome. Ik kan niet zeggen of we later dit jaar weer een kerstversiering gaan hebben op deze plaats omdat ons contract voor het einde van 2018 afloopt.

Cathedral Menorca

Posted on januari 1, 2018 by Argusvlinder

Menorca is een eiland waar uit het verleden ook de
katholieke achtergrond duidelijk spreekt.
Zo overheersen in de steden steeds de kerken het stadsbeeld.
Daarom een bonte verzameling van foto’s van Menorca
onder deze titel.

Een putdeksel uit Ciutadella.

Carrer de Sant Francesc.

Ciutadella, Church of Our Lady of the Rosary (El Roser).

Ciutadella, Church of Our Lady of the Rosary. Detail van de buitenkant van deze kerk die niet meer als dusdanig dienst doet.

Ciutadella, Church of Our Lady of the Rosary. Detail van de buitenkant van deze voormalige kerk.

Ciutadella, Church of Our Lady of the Rosary.

De buitenkant van de Church of Our Lady of the Rosary is heel mooi gerestaureerd. De binnenkant is helaas helemaal wit gekalkt. Maar ook dat levert een vreemde foto op.

Een paar kleine stukjes van de kerk zijn niet wit.

De prachtige haven van Ciutadella.

Ciutadella was ooit een heel welvarende stad. Nu ook weer, schat ik zo in, door het toerisme.

De oude, centrale kerk van Ciutadella.

Son Catlar

Posted on december 31, 2017 by Argusvlinder

Son Catlar, een hypogeum. Een ondergrondse ruimre die dienst doet als begraafplaats en/of tempel.

Een van de grootste, zo niet de allergrootste, prehistorische site
op het eiland Menorca.
Niet zo eenvoudig te vinden en moeilijk te interpreteren.
De archealogische vondsten bestaan voor het grootste deel
uit muren, lange muren.

Het is een hele grote site. Hier geen gebaande paden. Je moet goed opletten om de vooraf gedefinieerde route te lopen. Maar je mag natuurlijk ook gewoon je eigen weg zoeken.

Sommige van de stenen in de muren zijn enorm groot.

Een van de toegangen tot het complex.

Het is er droog en dor.

Veel muren in Son Catlar.

Een echte poort in de buitenmuur.

Er zijn in Son Catlar burchten en gemeenschappelijke woonruimtes.

In een van de buitenmuren zagen we deze stenen. In de stenen waren ruimtes uitgehakt. Wat zijn dat?

Van dicht bij: Les Capades de Moro.

Sommige van die grote stenen zijn zo groot als een kleine auto.

Naveta Des Tudons

Posted on december 30, 2017 by Argusvlinder

Een gezamenlijke begraafplaats, prehistorische begraafplaats.
Dat is de Naveta Des Tudons op Menorca.

Deze plaats kan niet missen want een grote parkeerplaats aan de weg geeft toegang tot de site. Het ligt net voor Ciutadella.

Het landschap in de directe omgeving.

Een heel groot gebouw, prachtig gerestaureerd.

We lopen er omheen en maken wat foto’s.

Twee foto’s van de binnenkant volgens het informatiebord.

De plattegrond.

We gaan weer verder.

Torre D’ En Galmes op Menorca in Spanje

Posted on december 29, 2017 by Argusvlinder

Als ik een advies mag geven: bezoek Torre D’En Galmes als eerste archeologische site van Menorca. Speciaal het bezoekerscentrum waar je twee video’s kunt zien die heel verhelderend zijn. Dit is een enorme site, groot en heel divers.

De enorme burcht.

Deze site is de meest toegankelijke van het eiland.

Dit is zoals het centrale heiligdom er uit gezien zou hebben.

De bovenkant van de centrale steen ontbreekt vandaag de dag.

De site ligt tegen een heuvel. Landinwaards steeds meer omhoog gaand.

Binnen in het heiligdom.

De stenen die de deuropening markeren zijn enorm.

Ook vandaag leggen er nog mensen bloemen.

Er zijn een paar gemeenschappelijke huizen aanwezig. Hier een bovenaanzicht.

Grotten, soms met toegang tot water maken vaak onderdeel van zo’n gemeenschappelijk huis uit.

Hele mooie voorbeelden van een ‘zaal’ waar het plafond bestaat uit grote stenen ondersteund door een of meerdere kolommen.

Bovenaanzicht van de ‘zaal’.

De gemeenschappelijke woonruimtes waren voor groepen mensen en hun vee. Verschillende ruimtes hadden verschillende functies.

Veel muren. sommige met stenen die precies op en bij elkaar passen. De bouwwerken zijn dan ook uit verschillende tijdvakken.

Zomaar een steen met mossen.

De site is prachtig.

Beneden is dit het landschap richting zee.

Nog een laatste steen voor vandaag.

De kaartjes voor al dit moois.

Taula i talaiot de Talati de dalt

Posted on december 28, 2017 by Argusvlinder

De namen van de pre-historische vondsplaatsen alleen al zijn moeilijk. De vondstplaatsen ook. Ik vond ze toch erg interessant. Maar je bent op een eiland waar men landerijen markeren met muren van gestapelde natuurlijke stenen. De pre-historische vondsten bestaan daar voor een deel ook uit. Ziehier een uitdaging. Gelukkig zijn er ook de grote stenen die erg tot de verbeelding spreken. Een vondstplaats kan uit meerdere restanten van ‘gebouwen’ bestaan. Er zijn ‘burchten’, ‘waterbronnen’, ‘gemeenschappelijke huizen’ als dan niet overdekt met stenen daken. En muren, veel verdedigingsmuren.

Soms staan er ook meer ‘moderne’ constructies in de buurt. Hier bijvoorbeeld een waterplaats.

Die nog heel lang gebruikt is voor het vee.

Soms is er sprake van een kunstmatige grot. Deels grot, deels opgebouwd.

We kregen er de volgende folder.

Een tweede grot. Je moet hier vertrouwen op de archeologen.

Restant van een gemeenschappelijke woonruimte. Op de muren werd een ‘plafond’ van natuurlijk materiaal aangebracht (Takken en bladeren).

Die grote stenen maakten onderdeel uit van de godsdienst.

De natuur op Menormca is vaak heel ruig maar mooi.

Een burcht. Een combinatie van uitzichttoren en verdediging.

Hier zie je een informatiebord over de eerste overdekte ruimtes, a hypostyle room. Dat is een ruimte waarvan het dak ondersteund wordt door kolommen.

Dit zijn de ingangen naar dergelijke ruimtes.

Binnen ziet het er dan als volgt uit.

De ruimtes die zo ondersteund worden zijn natuurlijk nog beperkt.

Bij een burcht werd gebruik gemaakt de van natuurlijke vormen in het terrein.

Zo kun je natuurlijk ook een stenen dak maken.

Menorca

Posted on december 27, 2017 by Argusvlinder

In de kersvakantie eens iets anders.
Een serie fotoverslagen van Menorca.
Veel pre-historische monumenten en mooie toeristische plaatjes.
Maar ik begin met een grapje dat ik zag in Ciutadella,
een van de twee grotere staden van het eiland.
Ga je naar Menorca, bezoek dan deze stad even.
Maar eerst een grapje.

Van links naar rechts gefotografeerd: drie ramen (?) in een gebouw. Een variant op je hoed afnemen.

Film

Posted on december 26, 2017 by Argusvlinder

Omdat ik een beetje achterloop ben ik vergeten twee films
te vermelden die ik de afgelopen tijd heb gezien in
de bioscoop.

Allereerst de film ‘Final portrait’.
Een film over de van oorsprong Zwitserse kunstenaar Alberto Giacometti.
Zijn werk maakt op mij steeds weer een diepe indruk.
In de film wordt Alberto schitterend gespeeld door Geoffrey Rush.
Je ziet een man die steeds tot het uiterste gaat en steeds ontevreden
is over het resultaat van in dit geval een portret.
Prachtig.

Geoffrey Rush in Final Portret.

De andere film is Wonder Wheel.
Veel mensen worden Woody Allen moe omdat ‘het steeds hetzelfde is’.
Nou dat is het dus echt niet.
Deze keer weer een slim scenario waarin Kate Winslet een prachtige
rol speelt. Alleen daarom al moet deze film gemaakt en gezien worden.

Bij vlagen zit je te kijken naar ‘A Streetcar Named Desire’.
Allen slaagt er iedere keer weer in een iconisch beeld uit het verleden
(jazz, Coney Island) te koppelen aan problemen van gewone mensen
(liefde, kinderen, scheiding, ruzie).
De setting is misschien vreemd (strand/pier met amusement) maar ook mooi
klein (de belangrijke acteurs zijn er in totaal slechts 4) en de thema’s
doen niet onder voor Shakespeare of een opera.

Prettige kerstdagen en het allerbeste voor 2018!

Posted on december 25, 2017 by Argusvlinder

Gerrit van Honthorst, Adoration of the shepherds, 1622.

Kunstvaria

Posted on december 24, 2017 by Argusvlinder

Anselm Kiefer, Winter landscape, 1970, watercolor, gouache and graphite on paper.

Chang Yu (Sanyu), 1930, oil on canvas.

Houmam El Sayed, Noah, 2015, oil on canvas.

Miriam Schapiro, Egg series #6, 1961.

Mutaz Elemam, Unyielding river.

Paul Signac, The ponton de la Félicité at Asnières, Opus N143, 1886.

Sir Peter Lely, Self portrait, 1655 – 1660, black and coloured chalks.

Bladerboek

Posted on december 23, 2017 by Argusvlinder

Vanochtend ben ik aan de slag geweest met mijn bladerboek.
De vorige keer stopte ik met het laten drogen
van de voorlaatste tekst.
Die moet ik nu dus opplakken.

Dus op het blad geef ik met wat stroken restpapier aan waar de tekst gaat komen. Dat is het gebied dat ik ga inlijmen.

Dit geeft mij de kans om me beter voor te stellen hoe het eindresultaat
er uit gaat zien. Om te beginnen heb ik het tweede schutblad gesneden.
Als ik de schutbladen wegleg met een pagina met een herfstblad en tekst
dan gaat het er als volgt uitzien.

Dan met een stapeltje bladeren.

De achterkant gaat aan elkaar genaaid worden en ik ga er gaas tegen zetten. Dat zal volgend jaar gebeuren maar voor nu ziet het er zo uit.

Als ik het boek overeind zet en ik laat het een beetje openwaaieren dan ziet het er zo uit. Het boek gaat wel een harde kaft krijgen. Dus dit is nog maar een eerste indicatie.

De lijm is nog niet helemaal droog maar dit wordt de voorlaatste pagina. De tekst voor op het schutblad is ook al gedrukt. Daarvan ligt de inkt nog te drogen.

Dat zal er zo uit gaan zien. Volgend jaar de volgende stappen. De Argusvlinder sluit de werkplaats in de FutureDome voor een paar dagen. Even me concentreren op de feestdagen.

Ambassade Hotel

Posted on december 22, 2017 by Argusvlinder

Arnoin Grunberg, Ambassade Hotel.

Arnon Grunberg is een groot schrijver.
Ik bewonder vooral zijn journalistiek werk.
Bovenstaande Voetnoot is een voorbeeld van zijn vlijmscherpe
analyse die er voor zorgt
dat je maar op 1 manier naar het nieuws kunt kijken.

Zo kun je stemmen van racisten en neo-nazi’s winnen
zonder openlijk als racist en neo-nazi door het leven te gaan.

De geschiedenis leert, iedere keer opnieuw, dat mensen die proberen
die krachten te mobiliseren voor eigen gewin,
uiteindelijk die krachten niet in de hand kunnen houden.

Laatste dag in Cambodja

Posted on december 22, 2017 by Argusvlinder

In de reeks over Vietnam en Cambodja
toonde ik veel beelden, gebouwen en reliefs uit de
hoogtedagen van de Cambodjaanse kunst.
Maar op de laatste dag hebben we in Siem Reap ook een
hedendaagse Boeddhistisch tempelcomplex bezocht:
Wat Preah Prohm Rath.
Een paar foto’s.

Dan komen we terecht in een enorm kleurrijke wereld met interessante verhalen.

Het is een behoorlijk groot complex.

Met een beeldentuin met hele uitgesproken beelden.

Een voor mij totaal onbekende wereld met mensen en dieren in allerlei bijzondere verhalen.

Een beeld waar vogels de ingewanden van een persoon opeten. Tamelijk uitgesproken lijkt me.

Maar hét verhaal over Wat Preah Prohm Rath gaat over een bedelmonnik die met zijn houten boot naar Phnom Penh ging om rijst te bedelen. Het wonderlijke was dat als hij terug kwam op de plaats waar nu de tempel ligt, dat de rijst, ondanks de lange tocht, nog niet bedorven was. Op een keer werd zijn boot aangevallen en brak in twee stukken. Het ene deel dreef naar een plaats waar men een tempel oprichtten, het andere deel met de monnik ging in hoge sneldheid (zodat er geen water in de boot kon lopen) naar Siem Reap. Daar maakte men later met het restant van de boot een beeld van een slapende Boeddha.

Dit is de enorme slapende Boeddha.

Het wordt tijd om hem weer eens te gaan wekken.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Auteursarchief: Argusvlinder

Over Argusvlinder

India 2016: Bhopal

Kunstvaria

Torre Trencado, Menorca

Kunstvaria

Cathedral Menorca

Kunstvaria (de eerste van 2018)

S’Albufera Des Grau

Helaas is de kerstversiering al weg

Cathedral Menorca

Son Catlar

Naveta Des Tudons

Torre D’ En Galmes op Menorca in Spanje

Taula i talaiot de Talati de dalt

Menorca

Film

Prettige kerstdagen en het allerbeste voor 2018!

Kunstvaria

Bladerboek

Ambassade Hotel

Laatste dag in Cambodja

Over Argusvlinder

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: