Toen ging het mausoleum open….

We bezochten in Allahabad een park met de naam Khusro Bagh
of Khusru Bagh.
In het park staan 4 grote tombes, mausoleums.
Terwijl we er rondliepen kwam er iemand aan die ons
en de andere bezoekers wel de binnenkant wilde laten zien.

DSC_8922AllahabadKhusroBaghEenBoom

De foto’s van de binnenkant zijn natuurlijk donker. De openingen naar buiten zijn beperkt en er ligt natuurlijk geen licht.


DSC_8923AllahabadKhusroBaghEenGlimpVanVoeger

Dit is een deel van de muur.


DSC_8924AllahabadKhusroBaghEenSpreukInHetDonker

Een spreuk boven een doorgang.


DSC_8925AllahabadKhusroBaghEenOnbewogenRaam

Zo’n raam laat zich moeilijk fotograferen maar deze foto is in ieder geval niet bewogen.


DSC_8926AllahabadKhusroBaghEenBewogenRaam

Hetzelfde raam, meer licht maar bewogen.


DSC_8927AllahabadKhusroBagh


DSC_8928AllahabadKhusroBagh


DSC_8931AllahabadKhusroBaghEenBewogenSterrenhemel

Een bewogen sterrenhemel.


DSC_8932AllahabadKhusroBagh


DSC_8933AllahabadKhusrusTombText


Khusru’s Tomb

Khusru (AD 1587 – 1622) was the eldest son of Jahangir and queen Shah Begum.
He was well educated and popular for his amicable manners and blameless public characcter.
In 1605, when Akbar lay seriously ill, Khusru’s partisans, led by his father-in-law Mirza Aziz Koka and his uncle Raja Man Singh of Amber made strenuous efforts to put him on the throne. But at last, Akbar on his death-bed nominated Salim as his successor.
After the death of Akbar, Salim ascended the throne and assumed the title of Jahangir.
A few months after Jahangir’s accession, Khusro rose in rebellion.
He was completely defeated by Jahangir, captured and blinded.
He died in confinement in 1031 Hijri (AD 1622), when he was in custody of his brother Khurram, the future Shah Jahan.
He was buried in Khusro Bagh near the mausoleum of his mother.
The tomb of Khusro was probably begun by Khusru’s sister Sultan Nisar Begum.
It is a two storeyed building with arcaded walls surmounted by a large hemispherical dome on a octagonaldrum, with small chhatris at the corners.
The interiour consists of single room whose walls are painted with a design of floral patterns, cypresses, etc.
On the dome, there is a painted medallion with star and geometrical patterns, simular to the ones in the contemporary tomb of Itamad-us-Daula.

DSC_8935AllahabadKhusroBaghNogEenTombe

Op naar de tweede begraafplaats.


DSC_8937AllahabadKhusroBaghIngangVanBinnenuit


DSC_8938AllahabadKhudroBaghCypres


DSC_8940AllahabadKhusroBagh


DSC_8941AllahabadKhusroBaghHetWerdDruk

Al snel werd het drukker. Ook een aantal ‘miet-betalende’ bezoekers. Wij hadden de man ook nog niet betaald maar dat hij dit verwachtte was duidelijk. Is ook geen probleem.


DSC_8942AllahabadKhusroBagh


DSC_8947AllahabadKhusroBaghNietHelemaalScherpeKoepel

Deze koepel is helaas ook niet helemaal scherp.


DSC_8948AllahabadKhusroBagh


DSC_8949AllahabadKhusroBagh


DSC_8951AllahabadKhusroBaghShahBegumTombText


Shah Begum’s Mausoleum

(Khusru’s mother’s tomb)

Jahangir’s era saw the creation of several remarkable architectural monuments, in particular the mausoleum of his first wife .
Khusru’s mother was Man Bai whom Jahangir had given the title of Shah Begum after the birth of Khusru.
Man Bai was the daughter of Raja Bhagwant Das of Amber, then the governor of Punjab and sister of Rajput chief Raja Man Singh.
She had been married to Salim in 1584 and Khusru was born in 1587.
She committed suicide at Allahabad in 1603 by taking an overdose of opium as she had become heartbroken and distraught at the bitterness between father and son.
She was buried in this garden , later named Khusru Bagh after Khusru, in which he also lies buried in a beautiful tomb.
This tomb was designed by Aqa Reza, one of Jahangir’s leading artists in 1606 – 1607.
The tomb itself has three storeys, practically terraced plinth, surmounted by a large chhatri under which stands the Shah Begum cenotaph.
The inscription on the tomb with floral arabesques, were carved by Jahangir’s greatest calligrapher Mir Abdullah Mushkin Qalam.

DSC_8952AllahabadKhusroBagh

Het was heerlijk in de tuin. Hier op de achtergrond de tombe van Shah Begum. De dag was erg warm geweest. Langzaam daalde de temperatuur en de mensen zochten elkaar op bij deze oude monumenten. Een prachtig gezicht in de langzaam oranje kleurende zon.


DSC_8954allahabadKhusroBaghAfwatering

De Indiase architectuur gaat vaak gepaard met waterpartijen. Zou dit daar deel van uitmaken of is het gewoon de afwatering?


DSC_8955AllahabadKhusroBagh

Tombe van Nisar Begum.


DSC_8956AllahabadKhusroBagh


DSC_8957AllahabadKhusroBagh


DSC_8958AllahabadKhusroBaghNisarBegumText


Nisar Begum’s Mausoleum (Khusru’s sister’s tomb)

 

Nisar Begum was the sister of Khusru.
The tomb of Nisar Begum is located near the tomb of Shah Begum.
The tomb was constructed in the years AD 1624 – 1625 by herself just at the time of construction of Khusru’s tomb.
The tomb was never used as a cenotaph.
This tomb is architecturally much more impressive.
The tomb architecturally stands on a high plinth which is adorned with panels containing a scalloped arch motif.
Inside the plinth , there is a small room whose ceilings is
painted in vivid colors with stars arranged in concentric circles.
This decoration is repeated on the dome ceiling of the main room while the walls are painted with Persian cypresses (style), plants and flowers.

DSC_8960AllahabadKhusroBagh


DSC_8961AllahabadKhusroBagh

Op het internet, in Wikipedia bij het artikel over Khusro Bagh is een ongeveer zelfde foto. Daar heet het ‘Decorated arch of the Tomb of Nithar’ of gedecoreerde boog van de tomb van Nithar (Nisar Begum).


DSC_8962AllahabadKhusroBagh

De tombe van Khusro.


DSC_8964AllahabadKhusroBagh

Van rechts naar links: Khusro, Nisar Begum en Shah Begum.


DSC_8965AllahabadKhusroBagh

Maar vooral rust, genieten, aangename temperatuur.


Orchha: Jahangir Mahal

De citadel van Orchha bevat een groot aantal gebouwen.
De grootste twee zijn Raja Mahal en Jahangir Mahal.
Volgens de overlvering is Jahangir Mahal gebouwd
ter ere van de bekende Moghul-keizer Jahangir.

Wikipedia over Jahangir:

Nuruddin Salim Jahangir of (volgens de Nederlandse transliteratie) Djehangir (31 augustus 1569 – 28 oktober 1627) regeerde als keizer over het Mogolrijk van 1605 tot 1627. Jahangir is historisch gezien minder belangrijk dan bijvoorbeeld Shah Jahan, of Akbar. Voor zijn troonsbestijging in 1605 was hij bekend als prins Muhammad Salim of kortweg prins Salim. De prins kwam in opstand tegen zijn vader Akbar, die echter maar één zoon had en hem wel moest vergeven om de troonopvolging zeker te stellen. Na de dood van Akbar besteeg Jahangir de troon. Net als zijn vader een beschermer en promotor van de kunst en wetenschap, en hij veranderde weinig aan de bestuurlijke organisatie die zijn vader had ingevoerd. Onder invloed van opium en alcohol werd Jahangir op latere leeftijd steeds onvoorspelbaarder. Gedurende de lange perioden waarin hij niet bij zinnen was bestuurde zijn laatste vrouw Nur Jahan het rijk.

DSC_8566OrchhaJahangirMahal

Steen bij de Jangir Mahal. De typische manier waarop in India bij monumenten een toelichting op het monument wordt gegeven.


Engelse tekst:

Jahangir Mahal
According to common belief Jahangir Mahal was constructed for Jaha(n)gir reception by Veer Singh Deo.
It is square in plan , with four bastions at each corner which end in a ribbed dome at the top, and have four kiosks at the corners of the base of the dome. The chhajja on the corners of the first stor(e)y is held by a series of elephant brackets at regular intervals on all sides. All the chambers of this palace had been decorated with paintings, the remains of which are visible only in a few rooms. The Jahangir Mahal is the culminating point of the evolution of medieval – Indo – Islamic architecture, an example of harmonized imagination and organized execution.

Korte vertaling/samenvatting:

Algemeen wordt aangenomen dat het paleis met de naam Jahangir Mahal is gebouwd door Veer Singh Deo ter ere van een bezoek van de moghul-keizer Jahangir aan dit gebied. Het gebouw heeft een vierkant grondplan met op iedere hoek een bastion dat is voorzien van een geribbelde koepel. De ‘chhajja’ (afdak) op de hoek van de eerste verdieping wordt ondersteund door pilaren met olifanten. Alle ruimtes van het paleis waren voorzien van schilderingen, daarvan zijn er nog een paar over. De Jahangir Mahal is een hoogtepunt in de architectuur waarin middeleeuwse, Indiase en Islamitische elementen samenkomen, een voorbeeld van heharmoniseerde verbeelding en gecoordineerde uitvoering.

DSC_8567OrchhaJahangirMahalBinnenplaats

De binnenplaats van de Jahangir Mahal.


Wikipedia over Veer Singh Deo of Vir Singh Deo:

Vir Singh Deo (also known as Bir Singh Bundela) was a Bundela Rajput chief and the ruler of the kingdom of Orchha. He was a vassal of the Mughal Empire and ruled between 1605 and either 1626 or 1627. Vir Singh Deo assassinated Abul Fazl who was returning from Deccan in a plot contrived by the Mughal prince Salim (= Jahangir). According to Aruna,[who?] he is ” the most famous and most powerful of all the Orchha Chiefs. A man of dashing personality, a great warrior and no scruples, a bold and organised administrator”.

DSC_8568OrchhaJahangirMahal


DSC_8569OrchhaJahangirMahalOlifantenOndersteunenDakenBalkonnenEnz

Deze olifanten zie je op heel veel plaatsen als pilaar van afdakken, balkons enz.


DSC_8570OrchhaJahangirMahalOlifantenOndersteunenDakenBalkonnenEnz


DSC_8571OrchhaJahangirMahalBalkonOpDeBinnenplaats

Balkon dat uitkomt op de binnenplaats.


DSC_8572OrchhaJahangirMahal

Voor mijn gevoel ligt deze ingang aan de achterkant. De moderne stad Orchha ligt namelijk aan de andere kant van deze ingang. Maar de ingang is ongelofelijk mooi.


DSC_8573OrchhaJahangirMahalSuper

De ingang is niet zomaar een versierde poort. De ingang begint beneden met een trap en eindigt drie verdiepingen hoger op het dak.


DSC_8574OrchhaJahangirMahalFantastisch01

DSC_8574OrchhaJahangirMahalFantastisch02


DSC_8575OrchhaJahangirMahalDeAchterkant

Jahangir Mahal.


DSC_8576OrchhaJahangirMahalDeOlifantenZijnOveral


DSC_8577OrchhaJahangirMahalInHetPaleis

Terug in het paleis.


DSC_8578OrchhaJahangirMahalDecoratie


DSC_8579OrchhaJahangirMahal

Versiering aan plafond boven pilaren.


DSC_8580OrchhaJahangirMahalNisMetMus

Nis met een mus.


DSC_8581OrchhaJahangirMahal


DSC_8582OrchhaJahangirMahalIkKrijgErGeenGenoegVan

Ik kan er geen genoeg van krijgen.


DSC_8583OrchhaJahangirMahalElegant

Zeer elegant.


DSC_8584OrchhaJahangirMahalBinnenplaatsMetTank

De waterpartij op de binnenplaats van de Jahandir Mahal.


DSC_8585OrchhaJahangirMahalHoekgebouwMetKoepel

Bastion met koepel.


DSC_8586OrchhaJahangirMahalOpDak


DSC_8587OrchhaJahangirMahal


DSC_8588OrchhaJahangirMahalGroteVogelMetJongOpKoepel

Terwijl we op dak rondliepen zagen we plotseling aan de andere kant van het gebouw, op de gladde koepel boven de ingang, een grote vogel op een nest zitten met een jong.

DSC_8589OrchhaGroteVogelMetJongOpKoepelVanPaleis

DSC_8590OrchhaJahangirMahalWeZienElkaar

We zien elkaar.

DSC_8591OrchhaJahangirMahalGroteVogelBijNestOpKoepel

DSC_8592OrchhaJahangirMahalMusProfiteertVanRecentRestauratiewerk

Beneden zien we een mus die profiteert van een recente, nog natte restauratie.


DSC_8592OrchhaJahangirMahalMusProfiteertVanRecentRestauratiewerkDetail

Rode Fort en Jama Masjid: Delhi 1995

In 1995 landden we in New Delhi.
De eerste indrukken waren verwarrend maar we trokken
er toch op uit. Voorzichtig.
We bezochten in Delhi twee sites waarvan er nu nog dia’s zijn:
de Jama Masjid en het Rode fort.
Een korte serie foto’s:

003-1RodeFortDelhiIndia1995

Dit is de ingang van het Rode fort vanaf de stad. Boven op het enorme paleizencomplex staat de trotse vlag van India.


043-1RodeFortDelhiIngangIndia1995

Ben je dan door het poortencomplex en je kijkt terug dan is dit het beeld. Ook in 1995 waren er veel Indiase toeristen die het Rode fort bezoeken.


047-1RodeFortDelhiIndiaMeisjesInDeTuinenVanHetFort

Zoals deze groep meisjes die we in de tuinen tegen kwamen. Ik had eigenlijk geen beeld bij een fort in India. Deze combinatie van paleizen, woonruimtes, kazernes, moskeeën en tuinen.


046-1RodeFortIndia1995

Hier een doorkijkje.


Wikipedia:

Het Rode Fort van Delhi of Lal Qila (Hindi) is een ommuurd paleis in Shahjahanabad, in Delhi. Het Rode Fort ligt aan de rivier Yamuna. Het is één van de bekendste bezienswaardigheden in Delhi, en maakt deel uit van de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is ook de plaats waar de minister-president van India elke 15 augustus een toespraak houdt, op de dag dat India onafhankelijk werd van Groot-Brittannië.

Het fort werd als paleis gebouwd door de Mogolse keizer Shah Jahan.

De tweede bezienswaardigheid waarvan ik nog foto’s heb is de Jama Masjid.


050-1JamaMasjidDelhiIndia

Dit was de eerste keer dat we in India de enorme open moskeeën bezochten. Het is eigenlijk een groot ommuurd terein met fonteinen en richting oosten een ondiep, open gebouw met daarop ui-vormige koepels. En natuurlijk met minaretten. Een van de minaretten kun je beklimmen (of dat vandaag nog kan weet ik niet). Wij hebben toen die attractie maar aan ons voorbij laten gaan.


051-1JamaMasjidDelhiIndia1995

Een van de minaretten van de Jama Masjid.


051-1JamaMasjidDelhiIndia1995Detail

Voor de duidelijkheid. In 1995 waren de veiligheidsmaatregelen voor beklimmers van de minaret beperkt.


012-1JamaMasjidDelhiIndia1995

In de Jama Masjid bevint zich een heiligdom: ‘the tomb of Shaikh Salim Chishti’.


013-1TombJamaMasjidDelhi1995

De marmeren schermen in de ramen zijn doorzichtig door het fijne werk. Hier krijg je daar een idee van.


http://www.jamamasjid.org/2017/05/jama-masjid-delhi-history.html

One of these is the tomb of Shaikh Salim Chishti, the patron saint of Sikri. It is a small, square and attractive building in marble. The pierced screens of the corridor of this tomb are very finely worked. Close by and to the east of the tomb of the Shaikh attends the mausoleum of Islam Khan, a grandson of the saint, built in 1612.

Wikipedia:

De Vrijdagmoskee van Delhi of de Masjid-i-Jahan Numa (مسجد جھان نمہ) is de belangrijkste moskee van Delhi in India. De moskee werd gebouwd door de Mogel Sjah Jahan. De bouw was in 1656 gereed. Het is een van de grootste en bekendste moskeeën van India.

India 2012 – 2013: deel 26 – Aurangzeb

 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg


Na het bezoek aan de World Heritage Site Ellora
stonder er nog twee bezoeken op de agenda die dag.
Eerlijk gezegd, alles bij elkaar te veel voor 1 dag.
Hier een korte serie foto’s van het graf van Aurangzeb.
Aurangzeb was een mogol keizer. Zijn vadser was Shah Jahan (de bouwer
van de Taj Mahal), Aurangzeb was de bouwer van Bibi Qa Maqbara.


 photo DSC_0608ToegangTotHetGraf.jpg

Dit is de toegang tot het kleine complex met het graf van Aurangzeb. De naam van de plaats waar dit complex ligt is Khultabad of Khuldabad.


 photo DSC_0608ToegangTotHetGrafBordAanDeMuur.jpg

Het bord met de Engelse tekst aan de muur.


 photo DSC_0609GrafAurangzeb.jpg

De meer recente informatie over de plaats.

Tomb of Aurangzeb

In Khultabad rests the last Mughal emperor Aurangzeb who enjoyed the longest period of 50 years on the throne. He died in Ahmednagar on 23rd March 1707 & according to his last wish was buried near the Roza of his Guru Sayyad Zainoddin Shiraizi (Rahe).
His grave had to be simple as per his wish but Lord Curzon, the contemporary Vice Roy of British India ordered it to be decorated in marble.

Nederlandse samenvatting:

De laatste grote mogol keizer Aurangzeb,
die de langste regeerperiode (50 jaar) kende,
stief in maart 1707 en in navolging van zijn laatste wens
wewrd hij in een eenvoudig graf, in de buurt van
het graf van de Sufi-heilige Sayyad Zainoddin Shiraizi begraven.
Lord Curzon, de toenmalige onderkoning van het Britse Rijk
besloot het graf met marmer te laten versieren.

De Nederlandstalige Wikipedia site:

Aurangzeb

Aurangzeb (3 november 1618, Dhod, Mālwa, India – 3 maart 1707), voluit Aboe Moezaffar Moḥī-oed-Dīn Mohammed Aurangzeb ʿĀlamgīr, ook bekend als Awrangzīb of ʿĀlamgīr I, was de heerser van het Mogolrijk van 1658 tot 1707. Hij breidde het rijk uit over de Deccan, zodat het zijn grootste omvang bereikte. Tegelijkertijd zette echter het verval van het centrale gezag in, omdat lokale beambten steeds meer hun eigen belangen nastreefden. Aurangzeb hield er in tegenstelling tot zijn voorgangers een conservatieve interpretatie van de islam op na en dit kwam tot uiting in zijn binnenlandse politiek. Niet-moslims werden belastingen opgelegd en het bouwen van nieuwe tempels werd hen verboden. De oelama (de bekendste islamitische geleerden), die onder Akbar haar politieke macht goeddeels verloren was, kreeg opnieuw een politieke rol.

Aurangzeb wordt ook tegenwoordig nog als een controversieel figuur in de Indiase geschiedenis gezien. Alhoewel hij bij veel niet-moslims ongeliefd was, werd hij geprezen door aanhangers van de islam, toe te schrijven aan zijn strikte aanhankelijkheid aan het islamitische beleid, zoals beschreven in de sharia. Ook zijn behandeling van niet-moslims strookte met de sharia.


 photo DSC_0610GrafAurangzeb.jpg

Het eenvoudige graf van Aurangzeb op een kleine binnenplaats.


 photo DSC_0611.jpg


 photo DSC_0612.jpg


 photo DSC_0613.jpg

Langs een andere ingang, maar in hetzelfde complex, kom je uit bij het graf van de sufi-heilige.

 photo DSC_0613ZainuddinSharaziDetail.jpg

Zijn naam is Zainuddin Sharaz (Zainuddin Shirazi)


 photo DSC_0614BescheidenRuimteVoorGraf.jpg

De marmeren omheining van de graven.


 photo DSC_0615GrafVanZainuddinShiraziSufiHeilige.jpg

Het graf van Zainuddin Shirazi.


Het lettertype in de titel van 19 december 2012 is van The Fontry en heet Droeming Normal.

India 2012 – 2013: Deel 21

 photo 20121218DavidKerkhoffKoshatnikCondensedItalic.jpg


Dinsdag 18 december 2012

Op de rustdag zijn we in de middag met een riksja
naar een museum geweest (Chatrapati Shivaji Maharaj Museum)
en op zoek gegaan naar de vele poorten
die er nog in Aurangabad moeten zijn.
Een hebben we gevonden: Delhi Gate.

 photo DSC_0470.jpg

Het Chatrapati Shivaji Maharaj Museum is een eerbetoon aan deze Indiase held. Een soort onafhankelijkheidsstrijder avant la lettre. Hij leefde van 1627/1630 – 1680.


 photo DSC_0471D.jpg

Het museum is een eenvoudig maar mooi gebouw. De collectie is zonder achtergrond informatie niet bijzonder interessant.


 photo DSC_0472.jpg

In de verte ligt Delhi Gate.


 photo DSC_0473.jpg


 photo DSC_0474.jpg

Delhi gate vanaf de buitenkant (denk ik).


 photo DSC_0475DelhiDarwaja1657.jpg


 photo DSC_0476DelhiDarwaza.jpg

Delhi Darwaza (Gate) is the one of the strategic Gates of Aurangabad city which and is located on the Major State Highway no. 8 which connects to Aurangabad with Jalgaon.

Delhi Gate, built by Aurangzeb, is remarkable for not only in its size but also appears attractive among all the gates built in the Deccan, so far. The Gate, facing the direction of Delhi, is thus known as Delhi Gate. Through this gateway Aurangzeb marched towards Delhi in rebellion against his father Shahjahan. After marching through the gate he had encamped at Arsul (Harsul) in a Serai (present day Central Jail), where he halted for ten days. Then he started from Aurangabad on 5th February 1658 to challenge the throne. It was in March 1666, that the great Maratha warrior Shivaji, accompanied by Sambhaji and a body of one thousand selected troops, marched to Agra on Aurangzeb’s invitation through this gateway.

The gate is a two storeyed structure, the façade of which provides the main entrance into the city of Aurangabad. It has two octagonal bastions on both sides, and a pointed arch in between, for entry and exit respectively, which encompasses another smaller pointed arch with a wooden door. The interior of the arch contains two small rectangular opening on either side, which posed as guardrooms. Above the parapet wall of the arch is a battlement. On the two sides of the main arch are two turrets that rise up till the top of these battlements.

The bastions have rectangular gun points on the first story followed by an octagonal battlement and eight pillared Chhatri (ik vermoed dat dit ‘paraplu’ betkent) with a domical ceiling terminating in a finial on top. The Chhatri is adorned with cusped arches.

Delhi Gate is now a state protected monument under the Maharashtra Ancient Monuments and Archaeological Sites & Remains act, 1960.

Het Engels is op dit bord is gebrekkig maar de trekking wordt wel duidelijk:
De poort is gebouwd door Aurangzeb en het gebouw heeft heel wat historie.
zo vertrokken hier Aurangzeb en later Shivaji om oorlogen te voeren.


 photo DSC_0477.jpg

Het gebouw heeft zo zijn elegante momenten.


 photo DSC_0478.jpg


 photo DSC_0479.jpg


 photo DSC_0480DeelVanDeDeur.jpg

Details van de deur.

 photo DSC_0480DeelVanDeDeur02.jpg


 photo DSC_0481.jpg


 photo DSC_0482.jpg

Vanuit de riksja.


 photo DSC_0483.jpg

Het grasveld bij het hotel. Wij gebruiken het om even rustig te zitten en te lezen.


 photo DSC_0484.jpg

Uitzicht over Aurangabad vanuit het hotel.


 photo DSC_0485.jpg

De attractie van het hotel was wel deze kleine bar. De achterwand verandere steeds van kleur.

 photo DSC_0486BarInHetHotelMetSteedsVeranderendeKleuren.jpg


Het lettertype in de titel van 18 december 2012 is van David Kerkhoff en heet Koshatnik Condensed Italic.

Kunstvaria

Van de selectie van vandaag zijn veel beroemde werken te koop.
Kijk maar eens bij de veilinghuizen.
Een aantal werken die hier vandaag te zien zijn
zullen voor miljoenen van eigenaar verwisselen de komende maanden.

Daarnaast zijn er in deze serie een aantal werken
die heel sterk verwijzen naar andere kunstwerken.
Zelfs voor een leek als de Argusvlinder is de link te leggen.


Alberto Giacometti, L’Homme qui marche I, 1956.

Een centraal werk in het oeuvre van Giacometti.
Het is een groot werk, zo’n 1 meter 80 hoog.
Te kopp.


Amedeo Modigliani, Portrait of madame Rachele Osterlind, 1919.

Wie de dame is weet ik niet.
Ik kan op het internet niets over haar vinden.
Een prachtig portret is het zeker.


Andy Holden, Pyramid Piece, 2008.

Een kunstwerk met een verhaal.
De kunstenaar is als kind in Egypte geweest.
Bij de pyramides van Gizeh.
Hij heeft daar als toerist een stukje van de pyramide meegenomen.
Dat leidde tot een schuldgevoel zodanig
dat hij later terug is gegaan om het stukje steen terug te brengen.
In zijn werk als kunstenaar komt dit terug
door op basis van foto’s en modellen een enorm voorwerp te maken
met de titel: Stukje van een pyramide.


Annette Lemieux, Twelve, 2009.

Nu een werk vol verborgen relaties.
De titel is twaalf.
Een even getal dat wijst naar de twaalf apostelen.
De foto/afbeelding is duidelijk gespiegeld.
Links en rechts hebben veel van elkaar weg.
Voor mij verwijst dat naar genetische manipulatie, klonen.
De oormerken hebben nummers die niet realistisch zijn.
De tentoonstelling waarop dit werk te zien is heet: ‘The Last Suppa’.
Dat is slang, plat Engels voor ‘Het laatste Avondmaal’.
Wij zijn bijna allemaal vleeseters.
‘Het laatste avondmaal’ heeft iets lugubers.
Tijdens het avondeten eten we vaak vlees, rundvlees.
‘Het laatste Avondmaal’ vindt plaats kort voor het moment
waarop volgens de Christelijke leer
Christus ‘Het Lam Gods’ wordt gedood.


Bertozzi & Casoni, Composizione n. 13, 2008.

Een grote verzameling EHBO-kastjes met voorwerpenuit het dagelijks leven.
Een groot werk, wel drie meter breed.
Er zijn wel meer kunstenaars die dozen of kastjes gebruiken in hun werken.
Bijvoorbeeld Joseph Cornell.


Dish, Karatsu ware Takeo Kilns, Edo-period, Japan, 1620 – 1650.

Karatsu ware is Japans keramiek dat oorspronkelijk van Koreaanse afkomst is
en dat origineel werd gemaakt in Kyushu.
Kyushu is een van de grotere eilanden in Japan.
Een ‘Kilns’ is een oven of pottenbakkerswerkplaats.


Disk in the shape of a dragon, China, Tang of Yuan dynastie, 10 – 13e eeuw.


Eberhard Havekost, H2O B09, 2009.


Edgar Degas, Etude de danseuse, 1889 – 1892.


Edouard Monet, The lady with fans, Nina de Callias, 1873.

Nina de Callias was een Franse schrijfster en dichteres.
Een soort gekleede versie van de ‘Olympia’ van Manet.


Edward Hopper, Night on El Train, 1918.


Fernand Leger, Le compotier rouge (Compotier de poires), 1925.

Te koop.


Follower of Leonardo da Vinci, Portrait of a woman, La belle ferronniere, before 1750.

‘Ferronniere’ betkent zoveel als ijzerbewerker.


Hananiah Harari, The birth of Venus, 1936.

Vrij naar Sandro Botticelli.


Henri Matisse, Nu aux jambes croises, 1936.

Ook dit werk is te koop.


Jacob Lawrence, Library, 1966.

Bibliotheek.


Volgens mij een bijzondere olielamp: Kashkul, Beggars bowl, 1880.


Maurice Prendergast, Umbrellas in the rain, 1899.

De Venitiaanse brug, Ponte delle Paglia, speelt hier een hoofdrol.


Nancy Crow, Constructions #84, No!.

Ik neem niet vaak een quilt of een ander stuk textiel op
in de kunstvaria. Maar vandaag vind ik dit wel mooi
naast het tapijt dat als laatste voorwerp te zien is.


Detail van een pagina uit de Padshahnama, Abid, The death of Khan Jahan Lodi, 1633.

“Padshahnama,” or “Chronicle of the King of the World,” was created to commemorate the first ten years of rule by the Mughal Emperor Shah-Jahan, the same man who commissioned the Taj Mahal. It depicts Mughal court culture in a blend of Persian and Indic artistic styles with a focus on official histories and portrait studies.

Het boek Padshahnama of De geschiedenis van de koning van de wereld
werd gemaakt ter gelegenheid van de eerste 10 jaar
van de regeerperiode van de Indiase Moghul keizer Shah-Jahan.
Shah-Jahan is ook de man die de Taj Mahal laat bouwen.
Het boek bevat vooral beschrijvingen en 44 tekeningen over het hofleven.
De hofcultuur is dan een mengeling van Persische en Indische stijlen.
Veel officiele verhalen en portretten.
In bezit van het Engelse Koningshuis.
14 Schilders werkten aan dit boek.
Deze pagina toont de dood van Khan Jahan Lodi, geschildert door Abid.
Deze gebeurtenis vond plaats op 3 februari 1631.

Abid: (1615-58). Indian miniature painter, son of AQA RIZA and brother of ABU’L-HASAN. Both his father and his brother worked for the Mughal emperor Jahangir (reg 1605-27). Although Abid probably began working in the royal atelier c. 1615, all of his known signed works are datable to the reign of Shah Jahan (reg 1628-58). His style varied somewhat from that of his celebrated older brother, but Abid’s work also stayed within the strict formalism of the Persian-derived courtly concerns for symmetry, technical perfection and minute detail. Within these constraints, Abid’s portraits of court figures are injected with an animation that creates characterization of individual personalities and intensifies the narrative. Abid was an accomplished colourist, whose vivid use of colour seems to contrast with the realism of his subjects, primarily battle and court scenes. His known paintings are relatively few; most are from the Padshahnama of c. 1636-58 (Windsor Castle, Royal Lib., MS. HB.149, fols 94v [signed], 192v and at least two dispersed leaves elsewhere).

Tekst van Ask.com

Vertaling/samenvatting:
Abid leeft van 1615 tot 1658 en is een Indiase miniatuurschilder.
Zoon van Aqa Riza en broer van Abu’l-Hasan.
Zijn vader en broer zijn beide miniatuurschilders die werken
ten tijde van Moghul keizer Jahangir.
Al het gesigneerde werk van Abid dat te dateren is
komt uit de regeerperiode van Shah Jahan.
Zijn stijl wijkt wat af van die van zijn beroemde broer.
Abid houdt zich zeer streng aan de geldende normen aan het hof.
Er zijn maar weinig werken van hem bekend.
De meeste zijn van de Padshahnama en er zijn een tweetal losse bladen bekend.


Peter Peri, Fausses-reposes, 2009.

Nog een liggende vrouwenfiguur.


Psalmen, Bijbelse tekst, 1 – 50 na Christus, Hebreeuws.

Psalms, 11Q5, Scroll, type biblical text
1st century CE: 1 – 50 CE, Language: Hebrew


Shen Shaomin, Unknown creature No 10.

Het bijzondere is hierbij dat organisch materiaal gebruikt wordt
om het kunstwerk te maken.In dit geval gaat het een tot poeder gemalen basismateriaal datgemaakt wordt van skeletten van dieren.


Uit de werkplaats van Frans Geubels uit Brussel, The twins share the loot, ca 1560.

De tweeling verdeelt de buit.
De tweeling die hier bedoeld wordt zijn Romulus en Remus.
Ze werden groot gebracht door wolven.
Deze twee heren zouden later, volgens de overlevering, Rome stichten.