Verkleed als kerstboom in Betoverend Breda.
Veemarktstraat.
Ik krijg steeds meer aanwijzingen dat er een etalagewedstrijd is tijdens Betoverend Breda. Deze winkel moet hoge ogen gooien.
Ernst Ludwig Kirchner, Die geliebte, 1915, woodcut hand-colored.
François Chavueau, Queen Kristina entering Paris on September8, 1656.
Wayne Thiebaud, Three donuts, 1994, signed on the reverse. Oil on canvas.
Georges Braque, Uranie. Circa 1942, oil on original canvas.
Je heb het goed gelezen: een ‘Schoenhoed’. Typisch voor Dali om op dat idee te komen. De hoed is uitgevoerd door Elsa Schiaparelli. Het moet gezegd worden, het resultaat is elegant. De maker van de foto ken ik niet. Gala wearing the Shoe Hat by Elsa Schiaparelli (Inspired by a design from Salvador Dalí), 1938, vintage print.
Wikipedia:
Elsa Schiaparelli (Rome, 10 september 1890 – Parijs, 13 november 1973) was een van de belangrijkste modeontwerpsters van de jaren twintig en dertig, na Coco Chanel.
Al eerder was er werk te zien op deze site van Peter Korver.
De Nederlander heeft eerder al substantieel bijgedragen aan het herstellen
van prachtige panden in Amsterdam.
deze keer ontving ik informatie van hem over een project in Malta.
Niet zomaar een project: de presidentiële residentie.
Wikipedia:
San Anton Palace is een paleis in de gemeente Attard in Malta. Het paleis is de officiële residentie van de president van Malta. De tuinen die om het paleis heen liggen zijn deels open voor het publiek.
San Anton Palace op Malta.
Deze foto geeft een beeld van de stijl en kwaliteit van inrichting.
Dit is een eerste voorbeeld van het werk van Peter Korver. Zijn schilderingen vormen vaak ‘het behang’ van de ruimtes. Ook plafondschilderingen behoren tot zijn activiteiten.
In willekeurige volgorde toon ik hier een aantal van zijn werken uit de folder die ik toegestuurd kreeg.
Vlinders vormen een favoriet onderwerp.
De combinatie van planten en insecten kennen we van de bekende Hollandse bloemstillevens. Minder fel gekleurd komt die combinatie ook terug bij het werk van Peter Korver.
Zo ziet zijn werk in het interieur er dan uit. Dat is toch een geweldige wandbekleding!
De foto’s van het werk van Peter Korver zijn van Eddy Wenting.
De Nederlandstalige folder over het werk van Peter Korver in Malta is hier te zien.
Deze dagen met Kerstmis en Nieuwjaar lenen
zich prima voor een serie Kunstvaria blogs.
Geeft rust bij het kijken en geeft mij rust in deze periode.
Nou ja, niet alle kunst geeft rust: Ad van Denderen, Abu Dis Westelijke Jordaanoever, 2003.
Utagawa Yoshiiku, Picture book store from the Series Souvenirs of Edo, 1861, Ukiyo-e woodblock print, ink and color on paper.
JMW Turner, Walton Bridges, 1806, oil on canvas.
Artemisia Gentileschi, Self-portrait as Saint Catherine of Alexandria, 1615 – 1617.
Parmigianino (Francesco Mazzola), The head of a young man, about 1539 – 1540, pen and brown ink.
Het boek heeft ruim 2 dagen onder bezwaar gelegen. Maar om het boek niet verkeerd te platten heb ik een aantal stukken vulwit zo opgesteld dat het boekblok er precies tussen past en het boek niet verder dan de hoogte van het boekblok wordt ingedrukt.
Tijd om het boekblok schoon te snijden. Dat viel nog noiet mee bij smalle randjes. Het spinnenweb papier is weerbarstig. Het laat zich niet zo eenvoudig snijden.
Het boekblok is schoongesneden. Ik klem de concertina, van Zaansch bord waarop de katernen zijn genaaid, met een metalen knijper een beetje bij elkaar. Zo blijft voor nu het boekblok het best in vorm.
Vervolgens heb ik de platten gesneden. Stapje voor stapje gaan we naar het eindresultaat. Ik zit er aan te denken om de band te bekleden met een rode Geit skiver (dun geitenleer).
Vandaag was het weer Het Groot Dictee van de Nederlandse Taal.
Deze keer bij de Taalstaat.
Eerlijk gezegd: niets voor mij.
Taal is belangrijk om elkaar te verstaan.
Maar waarom je hoofd breken over ‘cadeautje’ als je ook
kunt zeggen/schrijven een ‘klein cadeau’.
Gisteren zag ik plots dit kistje ergens staan.
Volgens mij een kistje voor sinasappels of sinaasappelen.
Maar wat bleek, een krat of kist als verpakking voor
flessen van een drankenmerk.
Nochthans of nochtans is dat niets vergeleken met de voorbij snellende/voorbijsnellende
gele fiets die, vanochtend, in de verte voortgebracht werd
door iemand in een gebroken of gebroke witte jas met op het hoofd
een roze of rose zelfgebreide of zelf gebreide ijsmuts of eismuts.
Moeten die woorden nu aan elkaar of uit elkaar?
Moet het een ‘ei’ of een ‘ij’ of een ‘y’ zijn?
Op het oog misschien minuscule of miniskule verschillen.
Het meeste van de tekst hierboven is onzin
behalve het verhaal met geel, wit en roze.
Die persoon heb ik echt gezien.
Newport 1956 is een van dé klassieke jazz optredens.
Het optreden is legendarisch. Heeft een eigen Wikipedia-hoofdstuk.
Deze opname is van 2 juli 1956, 5 dagen voor het legendarische concert.
Ik gebruik het woord ‘legendarisch’ nu voor de derde leer.
Zal ik niet meer doen.
Maar luister naar de opname van Newport en deze opname gemaakt
on Hill Auditorium, University of Michigan, Ann Harbor.
Oordeel zelf.
Duke Ellington and his orchestra: Heading for Newport 1956 uitgebracht door Doctor Jazz.
Hoor Ray Nance, Paul Consalves, Jimmy Hamilton, Harry Carney,
Johnny Hodges, Russel Procope, Britt Woodman, Clark Terry,
Cat Anderson en bijvoorbeeld Duke Ellington zelf.
De knoopjes in het naaigaren en de druppels lijm hebben zo hun eigen dynamiek. Dus toen ik vandaag het opgedroogde boekblok oppakte bleven de katernen eenvoudig staan.
Maar door de vouwen nog een keer aan te zetten komt het allemaal weer op zijn plaats. Nu ligt dit boek in spe onder bezwaar. Ik heb rond het boek metalen voorwerpen gelegd (vulwit) met een acceptabele hoogte. Allemaal dezelfde hoogte. Dus het gewicht van het bezwaar kom niet vol op het boek.
Het was even stil rond mijn Dada-bundel.
Eerst heb ik een dummy gemaakt en de zelf uitgedachte binding
uitgeprobeerd. Die moet nu wel een beetje anders worden.
Afgelopen weekend heb ik het werk aan het boek weer
opgepakt. Te beginnen met een strook Zaansch Bord.
Wat was deze Dada-bundel ook al weer?
Tristan Tzara, een van de voormannen van de Dada-beweging heeft
eens een soort recept geschreven hoe je met een krantenartikel
een dada-gedicht (ik noem die dadadicht) kunt maken.
Een aantal van die gedichten heb ik gemaakt met zelf opgelegde
beperkingen, mogelijkheden en onmogelijkheden.
Soms tref je de knipsels aan in het boek, soms de gedrukte tekst.
Het boek bevat een katern die dit allemaal in detail beschrijft.
Natuurlijk maak ik maar 1 exemplaar.
Uit dit stuk Zaansch Bord ga ik een kleine concertina maken. Ik gebruik deze vorm omdat ik dan een stevige binding kan maken die toch genoeg ruimte in de rug heeft om de af en toe dikkere pagina’s een plaats te geven.
Bergjes en dalen van 1 centimeter hoog.
De katernen en de concertina-rug die alles aan elkaar maakt.
Dan eerst gaatjes prikken. In de katernen….
….en in de concertina-rug.
Dan een heel eenvoudige steek en twee knoopjes in het garen.
Aangevuld met druppels lijm.
De film Cold War gemaakt door Pawel Pawlikowski met in de hoofdrollen Tomasz Kot en Joanna Kulig.
Een mooie film in zwart/wit over een stel
dat onder moeilijke omstandigheden elkaar leert kennen
in Polen, na de Tweede Wereldoorlog.
Na de kennismaking ontmoeten ze elkaar steeds opnieuw.
Vaak in andere landen.
Met andere vrienden en kennissen.
In andere beroepen en omstandigheden.
Zo moeilijk als hun levensloop klinkt
zo moeilijk is hun liefdesrelatie.
Top film!
Prachtige muziek.
****
Van Morrison, The Prophet Speaks.
Grappige hoes.
Wie is de profeet?
Van Morrison geeft aan de buikspreekpop aan dat hij stil moet zijn.
Dus eigenlijk zegt hij tegen zich zelf dat hij stil moet zijn.
Maar de CD staat vol met nummers geschreven en uitgevoerd
door Van Morrison zelf.
Gelukkig staan er ook nummers op van John Lee Hooker en Solomon Burke,
Sam Cooke en nog een paar van zijn helden.
Blijft de vraag: wie is hier nu de profeet?
In de ochtend fietste ik door de stad en dacht: leuk die verlichting. Misschien foto’s gaan maken. In de middag was er echter meer licht. Dat zie je op de foto’s. De zon ging zelfs schijnen.
Alle foto’s zijn uit Breda: St. Janstraat, De Barones, ’t Sas en de Haagdijk.
Wat mij betreft de mooiste etalage van Breda. De Kookwinkel, hoek St. Janstraat.
‘Betoverend Breda’ is het thema van dit jaar.
De Barones.
’t Sas.
Haagdijk, Turks restaurant L’anatra.
Loys, een vreemde naam. Een kapper op de Haagdijk. Maar er is wel werk gemaakt van de etalage. Toen ik met deze foto bezig was zag ik dat er een etalagewedstrijd is.
Falafel met kerstversiering.
De Haagpoort.
Kerst met Boeddha.
Te veel licht, te veel spiegeling.
Grote maten.
Hot Lips.
P. de Gruyter.
Het is zo enorm om Bij de Gouden Tempel te zijn.
Wij kregen er geen genoeg van.
16 Maart 2016 was een drukke middag voor het tempelcomplex Harmandir Sahib.
Het is druk bij binnenkomst.
De rijen met pelgrims zijn lang, heel lang.
Sommige pelgrims dompelen zich onder in het meer.
Anderen zitten op hun gemak.
Stram in de houding voor de foto.
Twee opgewekte pelgrims in de heel lange rij voor de Gouden Tempel.
Of dit al de versiering van het park is zoals het de komende tijd
zal blijven of dat dit de proefopstelling is, weet ik niet.
De fontein en de bomen en de grond langs het hoofdpad van het park
worden met gekleurde lichten verlicht.
Rood en groen zijn de kerstkleuren van Betoverend Breda in het Valkenberg.
De verlichte spikkels op de grond en tegen de bomen vind ik nog niet overtuigend. Zeker niet op deze foto maar het was de beste die ik had.
In de straat waar we de vorige keer al veel bereidingen van eten zagen, kwamen we steeds meer bij het feest. Hier kinderen verkleed en geschminkt.
Intussen wacht deze jonge man bij het paard van een van de versierde wagens.
Tussen de drukte in de straat van verkeer, feestgangers en koks, zie je de feestwagens.
Een deel van de koks. Het is heel vaak een feest op straat in India.
Zie de drukte. Alles gaat gewoon door.
Filmposters van Ardaas.
Wikipedia:
Ardaas is an Indian Punjabi-language film.
It is directed and written by Gippy Grewal and the dialogues are written by Rana Ranbir and was released on 11 March 2016.
Een boekwinkel. Prachtig toch?
Nog even rustig de krant lezen.
Let op: wij proeven thee.
Dat is echt geen broodje, dat is echt een zandheks.
Harmandir Sahib, de Gouden Tempel.
De vissen (karpers?) in de sarovar.
Neil Young haalt al jaren oude opnames uit de kast
en brengt daar nieuwe albums mee uit.
‘Live At The Cellar Door’ uit 2013 was een schot in de roos.
Maar dat is niet iedere keer het geval.
Eerst maar eens luisteren naar de 23 nummers,
1 uur en 20 minuten muziek.
Neil Young, Songs for Judy. Neil Young Solo, opgenomen in november 1976.
De opnames zijn van verschillende concerten in verschillende plaatsen:
“Songs For Judy Intro” – Atlanta, GA – Nov 24 (late show)
“Too Far Gone” – Boulder, Colorado – Nov 06
“No One Seems To Know” – Boulder, Colorado – Nov 07
“Heart Of Gold” – Fort Worth, Texas – Nov 10
“White Line” – Fort Worth, Texas – Nov 10
“Love Is A Rose” – Houston – Nov 11
“After The Gold Rush” – Houston – Nov 11
“Human Highway” – Madison, Wisconsin – Nov 14
“Tell Me Why” – Chicago – Nov 15 (late show)
“Mr. Soul” – New York – Nov 20 (early show)
“Mellow My Mind” – New York – Nov 20 (early show)
“Give Me Strength” – New York – Nov 20 (late show)
“A Man Needs A Maid” – New York – Nov 20 (late show)
“Roll Another Number” – Boston – Nov 22 (late show)
“Journey Through The Past” – Boston – Nov 22 (late show)
“Harvest” – Boston – Nov 22 (late show)
“Campaigner” – Boston – Nov 22 (late show)
“Old Laughing Lady” – Atlanta – Nov 24 (early show)
“The Losing End” – Atlanta – Nov 24 (late show)
“Here We Are In The Years” – Atlanta – Nov 24 (late show)
“The Needle And The Damage Done” – Atlanta – Nov 24 (early show)
“Pocahontas” – Atlanta – Nov 24 (late show)
“Sugar Mountain” – Atlanta – Nov 24 (late show)