Het gesprek: De toekomst van de kunst in Noord-Brabant

HetGesprek


Gisteravond was er in de aula van ‘de St. Joost’ in Breda een “gesprek”
over de de toekomst van de kunst in onze provincie.

In de terminologie van het kunst-milieu heet het dan:

In antwoord op de politieke werkelijkheid formuleert het kunstenveld een reactie door het gesprek aan te gaan.
Tegen de achtergrond van de Statenverkiezingen wordt het discours gevoerd over de kansen en keerzijden die de landelijke politiek nu in beraad heeft voor de regio’s:
de Regionale Infrastructuur (RIS).
Wat is het? Wat zijn de gevolgen, maar vooral hoe denken wij als beoefenaars van de kunsten in Brabant dat de juiste beslissingen worden genomen?
Het moment om te handelen en zelf invloed uit te oefenen op het beleid.
Met moderator Arno van Roosmalen (STROOM Den Haag) blikken we terug op het voorafgaande ‘Cultuurdebat in verkiezingstijd’
vanuit het perspectief van beleid versus praktijk, om vooral de verdiepende dialoog aan te gaan.

IMG_0154GetGesprek

Met als deelnemers
Henri Swinkels (gedeputeerde cultuur Provincie Noord-Brabant),
Ap de Vries (voorzitter, de Kunst van Brabant),
Marianne de Bie (wethouder cultuur Gemeente Breda),
Rebecca Nelemans (regiomakelaar Zuid-Nederland Mondriaanfonds) en
Femke den Boer (directeur AKV|St. Joost).
Joram Kraaijeveld (inhoudelijk directeur bij Platform BK)
verzorgt voor ‘Het gesprek’ de inleiding.

(Bron: http://clubsolo.nl/het-gesprek-de-toekomst-van-de-kunst-in-noord-brabant/)

IMG_0156WeGaanBeginnen

Naar deze avond ben ik geweest. Een column.

ik liep het schoolgebouw binnen en meteen viel me het op:
Iedereen kent iedereen.
Terwijl ik in de rij sta voor wat thee ontmoet ik een oude bekende,
uit een situatie die niets met kunst te maken heeft.
Maar binnen no-time heb ik de hand gedrukt van meerdere politici
(waarvan ik er niet 1 kende).

Als de avond even op gang is vraagt de (overigens heel goede) gespreksleider
wie kunstenaar is, wie bij de overheid werkt
en wie niet beroepsmatig bij kunst betrokken is.
Er waren 4 mensen in de zaal die niet hun boterham met kunst en cultuur verdienen.
Of de ernst van dat gegeven bij de aanwezigen is doorgedrongen, weet ik niet.

Er wordt ook niet uitgelegd, zoals in de tekst van Club Solo staat,
wat de ‘Regionale Infrastructuur’is.
Er wordt in jargon en meta-taal met elkaar gesproken,
om het toch vooral eens te zijn met elkaar, is mijn idee.
Het gaat er immers om zoveel mogelijk geld vanuit Den Haag
naar Brabant te krijgen.

Maar het is juist de groepsvorming en het taalgebruik waar het mis gaat.
Er is niemand die zegt: “ik vind bloemkool lekker”.
De aanwezigen zeggen: “Van al het voedsel zijn het de kool-achtigen die
bij mijn smaakpapillen een toch lichte preferentie hebben.”
Zo is er altijd een uitweg in de discussie
en ben je het al snel met elkaar eens, ook al lust je geen bloemkool.

Tussen neus en lippen wordt de bezorgdheid uitgesproken over
het geringe belang dat ‘bepaalde politieke partijen’ hechten aan kunst.
Er zijn verwijzingen naar het standpunt van de PVV van de avond ervoor.
Zie ‘Verkiezingstijd: Cultuurdebat in de LOC-Hal’ hieronder.
Men is ongerust (understatement).

Wanneer we te spreken komen over waarom kunst dan zo belangrijk is,
luidt de analyse dat kunst het onzichtbare zichtbaar kan maken,
dat het dus mensen kan leren zich te verplaatsen in een ander,
en dat het inclusief en democratisch is (dus voor iedereen).

En daar zitten we dan, woensdagavond 13 maart 2019.
Een paar honderd hoog opgeleide mensen, allemaal blank,
die zich afvragen hoe het toch kan
dat sommige groepen het belang van onze kunst niet inzien.

Wat denk je?

IMG_0161

Het gesprek is afgelopen.


Bron: Brabants Dagblad (https://www.bd.nl/)

Verkiezingstijd: Cultuurdebat in de LOC-Hal

 

TILBURG – In de LOC-Hal is dinsdag 12 maart een debat over cultuur in Brabant.

Politieke partijen praten daar over de provinciale ambitie op gebied van cultuur.

Jan Post (oud-voorzitter hoofddirectie Philips),
Manon Bell (adjunct-directeur basisschool
Westwijzer Helmond) en
Mark van Beers (sectormanager GGD West Brabant)
belichten vanuit hun sectoren
de kracht van kunst en cultuur.
Daarna gaan vertegenwoordigers van de politieke partijen met elkaar in debat.

 

Deelnemers zijn onder anderen:
Martijn van Gruijthuijsen (VVD),
Henri Swinkels (SP),
Patricia Brunklaus (GroenLinks),
Bart Pauwels (PvdA),
Marcel Deryckere (CDA),
Hermen Vreugdenhil (SGP),
Chris Spooren (50 Plus) en vertegenwoordigers van
Lokaal Brabant, PVV en D66.

 

Prikkelend
Michel Jehae (Tilburg DebatStad) leidt het gesprek en legt
prikkelende stellingen voor aan de aanwezigen.
Piet Menu, artistiek leider van Het Zuidelijk Toneel,
sluit het programma af met een column.

Aanvang: 19.30 uur.

Nogmaals een reeks foto’s van St. Joost

Ik heb op de eindejaarstentoonstelling
een paar foto’s gemaakt.
Die deel ik hier graag met jullie.

 photo DSC_4022GraphicalDesign.jpg

Afdeling Grafisch Ontwerp.


 photo DSC_4023TomasMutsaers.jpg

De foto’s die hier eerder te zien waren van Tomas Mutsaers hingen in een speciale uitvoering op de tentoonstelling: Kleur, Kleur.

 photo DSC_4024TomasMutsaers.jpg

Tomas Mutsaers, Deliberate Coincidences.


 photo DSC_4030JellePaulus.jpg

Jelle Paulus, uit een serie die volgens het internet ‘Rood’ heet.


 photo DSC_4031VanWieIsDit.jpg

Van wie is dit?


 photo DSC_4033LevendeKlok1600UurZojuistAangegeven.jpg

Er was ook een levende klok. Het balkon van het voormalige seminarie is het podium voor de ‘poppen’ die normaal gesproken het aangeven van het hele uur begeleiden. Hier is het net 16:00 uur en de eerste ‘pop’ heeft het balkon al weer verlaten.


Tomas Mutsaers

 photo DSC_4036TomasMutsaersDeliberateCoincidences.jpg

Op de tentoonstelling van het eindexamen van 2014 bij St. Joost in Breda vond ik het werk van Tomas Mutsaers er uit springen. Vooral zijn ‘kleurgebruik’, misschien kun je beter spreken van zijn kleurkeuze, is prachtig.


 photo DSC_4037TomasMutsaersDeliberateCoincidences.jpg

Let op de achtergrond waarop de foto’s liggen. Dat sluit aan bij de titel van de serie van Tomas Mutsaers: Deliberate Coincidences (Opzettelijke toevalligheden). De foto’s zijn willekeurig weggelegd, geen horizon.


 photo DSC_4038TomasMutsaersDeliberateCoincidences.jpg

Alle foto’s hebben op de achtergrond een toelichting. Bijvoorbeeld bij de foto links: Het abstraheren van het object: de parasol. Iedere lijn neemt een andere route. Er ontstaan openingen, bruggen en tweedelingen. Het lint verbindt ze en creeert ze. Tomas Mutsaers, Deliberate Coincidences, 2014.

St. Joost Eindexamen tentoonstelling

Gisteren heb ik de tentoonstelling bezocht.
Eerlijk gezegd was het voor de jury niet moeilijk (denk ik)
om de winnaar van de St. Joost-penning aan te wijzen.
Er komen maar twee of drie studenten (van het werk
dat ik gisteren zag) in aanmerking.
Het werk van Jolien Alleleijn sprong er echt uit.
De film die werd getoond heb ik niet ter beschikking
maar ik maakte wat foto’s.
Foto’s maken in een donkere zaal van een lopende film
is een uitdaging.
De beelden zijn bewogen maar ik hoop datze
een klein beetje een beeld geven van het werk.
En anders kune je altijd nog het werk gaan bekijken.

 photo DSC_4025JolienAlleleijn.jpg

Jolien Alleleijn

 photo DSC_4026.jpg

 photo DSC_4027JolienAlleleijn.jpg

 photo DSC_4028.jpg

 photo DSC_4029JolienAlleleijn.jpg

Een voorzichtig evenwicht, met veel afhankelijkheden in een verder
zwaar en moeizaam leven. oftewel: Mother, why is the sea salty?

In de gaten houden: http://www.jolienalleleijn.nl

St. Joost Eindexamen 2013

 photo DSC_0960WimDeLeeuwEnterTheCity.jpg

Jammer van de kwaliteit van de foto die ik van deze foto maakte. De originele foto is van Wim de Leeuw uit de serie Enter the city. Heel sterke foto’s.


 photo DSC_0961KalleKuikkaniemi.jpg

Kalle Kuikkaniemi is duidelijk geen Nederlander van oorsprong en daarom verbaast hij zich over sommige taaluitingen. Ik trouwens ook. Het was erg geestig.

 photo DSC_0962KalleKuikkaniemi.jpg

Kalle Kuikkaniemi, detail.

 photo DSC_0962KalleKuikkaniemiDetail.jpg

Kalle Kuikkaniemi, ‘Nico let op Max. Doorijhoogte 1,9 M’. Spelfouten niet van mij of van Kalle Kuikkaniemi.

 photo DSC_0965.jpg

Bij de afdeling animatie had iemand dit decor gebouwd. Ik ben vergeten wat de naam van de maker(ster) was.


De installatie van Sjors van der Werf is een verhaal apart. Een combinatie van film, projectie en decor.

 photo DSC_0967SjorsVanDerWerf.jpg

Sjors van der Werf.

 photo DSC_0968SjorsVanDerWerf.jpg

Op het eerste scherm, linksboven wiep iemand voorwerpen in een doorgeefluik. Bijvoorbeeld wapens of Bla Bla.

 photo DSC_0969SjorsVanDerWerf.jpg

Deze voorwerpen werden dan bewerkt.

 photo DSC_0969SjorsVanDerWerfD1.jpg

Hier gaat de Bla Bla over de lopende band.

 photo DSC_0970SjorsVanDerWerf.jpg

Om op het laatste scherm als een bruine drek over een persoon te worden uitgeworpen.

 photo DSC_0971SjorsVanDerWerf.jpg

Dit is het decor waarop de machines en het proces geprojecteerd werden.

 photo DSC_0973SjorsVanDerWerf.jpg

 photo DSC_0974SjorsVanDerWerf.jpg

Sjors van der werf: Bla bla.


 photo DSC_0975DeathInVenice.jpg

Een sterke set illustraties bij het boek Death in Venice. De naam van de maakster kon ik thuis niet meer achterhalen maar ik heb me ingeschreven voor een exemplaar van haar boek.

 photo DSC_0976ThePlayPictorial.jpg

Van dezelfde maakster, een driedimensionaal theaterdecor.


 photo DSC_0977RoelandVanDoorn.jpg

Een film van Roeland van Doorn, samengesteld uit beelden van beveiligingscamera’s.


 photo DSC_0978NeleBrokelmannEsIstWieEsIst2013.jpg

Nele Brokelmann, Es ist wie es ist, 2013.


 photo DSC_0979RicEngbersen.jpg

Ric Engbersen.


 photo DSC_0980AnneVanDerSligtePetronius2013.jpg

Videostill uit film van Anne van der Sligte, Petronius, 2013.


 photo DSC_0981.jpg


 photo DSC_0982TessaChaplin.jpg

Tessa Chaplin.

 photo DSC_0983TessaChaplin.jpg


 photo DSC_0984PersoonlijkheidskenmerkenOmzettenInEenProductAnneVlot.jpg

Anne Vlot, persoonlijkheidskenmerken omzetten in een product.


 photo DSC_0985XChristineWillems.jpg

Chistine Willems.


 photo DSC_0987PlasticTassen.jpg

Stoel met een bekleding van hergebruikte plastic zakken.


 photo DSC_0988Zeeuwskapje.jpg

Zeeuwskapje.


 photo DSC_0989LinkseHobby.jpg

Geinspireerd door Kalle Kuikkaniemi zag ik op de parkeerplaats deze ‘Linkse hobby’.


 photo DSC_0990ReinardHaexSimulacrumDroomreizen.jpg

Fantasielandschappen gefotografeerd door Reinard Haex, Simulacrum, droomreizen.


 photo DSC_0993LotteDirksPlantsMakeAGarden.jpg

Planten maken een tuin, Lotte Dirks, Plants make a garden.


 photo DSC_0994Souveniers.jpg


 photo DSC_0995PaulSlegersLaurelAndHardy2013.jpg

Paul Slegers, Laurel & Hardy, 2013.


Verder was er sterk werk van Lynne Main.
Maar dat liet zich moeilijk fotograferen.

‘De waarheid’ van Jasmijn van Dorp vond ik goed.
hopelijk kan ik de krant bijbestellen.

De foto’s van Jiska de Vries, Pauw Vos en Miriam van Beurden
moet ik hier ook noemen.

Tom l’Istelle: de lamp

In Breda is in het voormalige gebouw van de gemeente (sociale dienst)
aan de Vlaszak, tijdelijk een winkel geopend (Kunstroof).
Een winkel met producten van (Voormalige) studenten van de St Joost
in Breda. Zeg maar de kunstacademie.
Vanmiddag ben ik er binnen gelopen.
Ik ken dat deel van het gebouw redelijk goed
want vroeger was hier Da Nino gevestigd.
Een heel goed Italiaans restaurant.

In de winkel zag ik een paar dingen
die mijn aandracht trokken:
= een serie foto’s van fruit waarbij het fruit gefotografeerd
is terwijl het op een lichtbak ligt. Mooi effect;

= een serie tafeltjes. Hout met grote bouten en moeren in elkaar gezet.
Leuke felle kleuren;

= een lamp in de vorm van een lopend vogelhuisje;

De lamp is een doorontwikkeling van een lopend vogelhuisje
gemaakt voor een festival vorig jaar.
Op de website http://www.paprikachips.com staat er een foto van:

 photo TomLrsquoIstelleWalkingHomeFestivalHongerigeWolfGroningen2012.jpg
Tom l’Istelle: Walking Home, Festival Hongerige Wolf, Groningen, 2012.

De lamp ziet er dan als volgt uit:

 photo TomLrsquoIstelleWalkingHomeDeLamp2013.jpg

We moeten nog nadenken over de afwerking.

Eindexamententoonstelling St Joost in 12 foto's

Afgelopen zondag was het druk op St. Joost.
Het was de eerste keer dat ik de school op deze nieuwe locatie bezocht.
De reden was de eindexamententoonstelling.
Ik heb er wat foto’s gemaakt van dingen
die me opvielen of die ik mooi vond.
Daarna ben ik met de business cards van de afgestudeerden
op zoek gegaan naar meer informatie op het internet.
daar heb ik ook het een en ander gevonden.
Dat komt allemaal terug in 12 plaatjes.

Mihail Mihaylov. Zijn afstudeeropdracht ging over Rotterdam en hoe een selectie van bekende bedrijven, evenementen of organisaties kan inspireren tot een avontuur met lettertypes.


Erik van der Blom, Afval bestaat niet.

Van zijn website:

HERGEBRUIK;
AFVAL BESTAAT NIET
Waarom gooien we massaal spullen weg? Zijn deze spullen echt zxf3 waardeloos? Ik denk het niet. Sterker nog, verschillende afvalverwerkingsbedrijven propageren slogans als ‘Afval bestaat niet’ en ‘Afval is niet niks’! Blijkbaar zegt dit niet genoeg! Wanneer je namelijk over straat loopt kom je nog bergen afval tegen.

Wat ik daarom heb gedaan is straatafval verzameld en dit getransformeerd tot nieuwe vellen papier. Deze vellen heb ik samengebracht in een publicatie waarmee ik mensen op een andere manier naar straatafval wil laten kijken.


Soms weet ik de naam van de maker niet meer. In dit geval is een serie borden ontworpen die de staat van een land in de Eurozone aangeeft ten aanzien van de financiele crises. Het aantal scheuren geeft aan hoe ernstig de situatie is.


Een enorme wandschildering met verf, pen maar ook door stroken papier/karton op de muur aan te brengen. Op sommige plaatsen zaten ook ‘extensies’ op de muur die weer mooi in de tekening verwerkt waren.


Linda Rommens.

De uitspraken waren leuk.
Het verband met het werk was me minder duidelijk:

Computers zijn nutteloos, ze geven enkel antwoorden
— Picasso

Biologie is de wetenschap van de 21ste eeuw
— Clinton

De Wet? Ik laat me liever een gedicht voorschrijven
— Loesje


De business cards.


Twee publicaties: een krant met een dubbele pagina voor alle grafisch vormgevers. Een boekje met een of meerdere foto’s van de afgestudeerde fotografen.


Josua Wechsler.

Zijn werk vond ik niet heel bijzonder.
Het werk maakte een erg experimentele indruk. Niet doordacht.
Maar het is wel met veel kleur uitgevoerd.
En dat kan van de meeste andere werken
in deze blog niet gezegd worden.


Guusje Houwen, La pulp fileer, video still van haar website.


Guusje Houwen, La vision de tunnel, Adem, video still van haar website.

Van haar waren een aantal video’s te zien.
Complex samengesteld door meerdere videoprojecties een verhaal te laten vertellen
of door de combinatie van video en andere middelen.
Het werk maakt een erg gedreven, haast obsessieve indruk.
soms bijna beangstigend.


Jonathan Gaarthuis, Horizon, 2012.

Dit werk maakte op mij echt indruk.
Het was zomaar ergens in een hoek weggedrukt.
Maar mijn aandacht werd er door getrokken.
Dat was bij veel ander werk niet.

Van zijn website:

Mijn werk is een gevolg van een proces dat zich afspeelt tussen tijd en ruimte. Ik laat daaruit een moment zien, of het hele proces. Een belangrijk onderdeel daarvan is hoe ik mijn fascinaties waarneem en hoe ik die ervaar.
De momenten die ik waarneem zijn vaak natuurlijke fenomenen die zich tussen het vaste en vloeibare in bewegen. Zoals water, stof en licht. Materie tussen de tijd en ruimte. Materie die niet te grijpen valt maar zich overal om ons heen verplaatst. Het zweeft tussen ons voorbij, het ontgaat ons.
Hierdoor is het voor mij als kunstenaar moeilijk om het vast te grijpen. Het gaat mij niet zozeer om het vastgrijpen maar meer om een moment uit het ongrijpbare te laten zien. Ook al is dat maar een fractie van een seconde.
Het helemaal controleren lukt toch niet. Maar dat is niet erg. Soms is het verliezen van de controle het mooiste wat er is. Wat ik wel probeer is de materie zo puur mogelijk te laten. De materie moet zichzelf blijven. Ik probeer geen illusie te laten zien, alleen maar een moment van een eindeloze ongrijpbare beweging. Ik probeer iets dat we wel zien maar waar ons oog aan voorbijgaat zichtbaar te maken.
Wat nemen we waar en wat niet?
Wat zijn de grenzen daarvan?


Youri Swanenberg, Overlevering, 2012.

Veel van het fotografisch werk was erg documentair.
Op zich is daar niets mis mee maar dat trekt mij minder.
Deze foto uit een hele serie trok mijn aandacht
omdat het achterliggende verhaal minder voor de hand liggend was
dan bij een deel van de andere afstudeerders.
Hier ging het om een wereld van sprookjes te creeeren met behulp
van technische hulpmiddelen als licht.
In mijn ogen erg geslaagd doordat dicht op het onderwerp werd gebleven
en het ook erg mooie beelden oplevert.
Vaak zag ik best goede verhalen maar het leverden geen echt
aantrekkelijk beeldmateriaal op.
Hier wel.