Het gesprek: De toekomst van de kunst in Noord-Brabant

HetGesprek


Gisteravond was er in de aula van ‘de St. Joost’ in Breda een “gesprek”
over de de toekomst van de kunst in onze provincie.

In de terminologie van het kunst-milieu heet het dan:

In antwoord op de politieke werkelijkheid formuleert het kunstenveld een reactie door het gesprek aan te gaan.
Tegen de achtergrond van de Statenverkiezingen wordt het discours gevoerd over de kansen en keerzijden die de landelijke politiek nu in beraad heeft voor de regio’s:
de Regionale Infrastructuur (RIS).
Wat is het? Wat zijn de gevolgen, maar vooral hoe denken wij als beoefenaars van de kunsten in Brabant dat de juiste beslissingen worden genomen?
Het moment om te handelen en zelf invloed uit te oefenen op het beleid.
Met moderator Arno van Roosmalen (STROOM Den Haag) blikken we terug op het voorafgaande ‘Cultuurdebat in verkiezingstijd’
vanuit het perspectief van beleid versus praktijk, om vooral de verdiepende dialoog aan te gaan.

IMG_0154GetGesprek

Met als deelnemers
Henri Swinkels (gedeputeerde cultuur Provincie Noord-Brabant),
Ap de Vries (voorzitter, de Kunst van Brabant),
Marianne de Bie (wethouder cultuur Gemeente Breda),
Rebecca Nelemans (regiomakelaar Zuid-Nederland Mondriaanfonds) en
Femke den Boer (directeur AKV|St. Joost).
Joram Kraaijeveld (inhoudelijk directeur bij Platform BK)
verzorgt voor ‘Het gesprek’ de inleiding.

(Bron: http://clubsolo.nl/het-gesprek-de-toekomst-van-de-kunst-in-noord-brabant/)

IMG_0156WeGaanBeginnen

Naar deze avond ben ik geweest. Een column.

ik liep het schoolgebouw binnen en meteen viel me het op:
Iedereen kent iedereen.
Terwijl ik in de rij sta voor wat thee ontmoet ik een oude bekende,
uit een situatie die niets met kunst te maken heeft.
Maar binnen no-time heb ik de hand gedrukt van meerdere politici
(waarvan ik er niet 1 kende).

Als de avond even op gang is vraagt de (overigens heel goede) gespreksleider
wie kunstenaar is, wie bij de overheid werkt
en wie niet beroepsmatig bij kunst betrokken is.
Er waren 4 mensen in de zaal die niet hun boterham met kunst en cultuur verdienen.
Of de ernst van dat gegeven bij de aanwezigen is doorgedrongen, weet ik niet.

Er wordt ook niet uitgelegd, zoals in de tekst van Club Solo staat,
wat de ‘Regionale Infrastructuur’is.
Er wordt in jargon en meta-taal met elkaar gesproken,
om het toch vooral eens te zijn met elkaar, is mijn idee.
Het gaat er immers om zoveel mogelijk geld vanuit Den Haag
naar Brabant te krijgen.

Maar het is juist de groepsvorming en het taalgebruik waar het mis gaat.
Er is niemand die zegt: “ik vind bloemkool lekker”.
De aanwezigen zeggen: “Van al het voedsel zijn het de kool-achtigen die
bij mijn smaakpapillen een toch lichte preferentie hebben.”
Zo is er altijd een uitweg in de discussie
en ben je het al snel met elkaar eens, ook al lust je geen bloemkool.

Tussen neus en lippen wordt de bezorgdheid uitgesproken over
het geringe belang dat ‘bepaalde politieke partijen’ hechten aan kunst.
Er zijn verwijzingen naar het standpunt van de PVV van de avond ervoor.
Zie ‘Verkiezingstijd: Cultuurdebat in de LOC-Hal’ hieronder.
Men is ongerust (understatement).

Wanneer we te spreken komen over waarom kunst dan zo belangrijk is,
luidt de analyse dat kunst het onzichtbare zichtbaar kan maken,
dat het dus mensen kan leren zich te verplaatsen in een ander,
en dat het inclusief en democratisch is (dus voor iedereen).

En daar zitten we dan, woensdagavond 13 maart 2019.
Een paar honderd hoog opgeleide mensen, allemaal blank,
die zich afvragen hoe het toch kan
dat sommige groepen het belang van onze kunst niet inzien.

Wat denk je?

IMG_0161

Het gesprek is afgelopen.


Bron: Brabants Dagblad (https://www.bd.nl/)

Verkiezingstijd: Cultuurdebat in de LOC-Hal

 

TILBURG – In de LOC-Hal is dinsdag 12 maart een debat over cultuur in Brabant.

Politieke partijen praten daar over de provinciale ambitie op gebied van cultuur.

Jan Post (oud-voorzitter hoofddirectie Philips),
Manon Bell (adjunct-directeur basisschool
Westwijzer Helmond) en
Mark van Beers (sectormanager GGD West Brabant)
belichten vanuit hun sectoren
de kracht van kunst en cultuur.
Daarna gaan vertegenwoordigers van de politieke partijen met elkaar in debat.

 

Deelnemers zijn onder anderen:
Martijn van Gruijthuijsen (VVD),
Henri Swinkels (SP),
Patricia Brunklaus (GroenLinks),
Bart Pauwels (PvdA),
Marcel Deryckere (CDA),
Hermen Vreugdenhil (SGP),
Chris Spooren (50 Plus) en vertegenwoordigers van
Lokaal Brabant, PVV en D66.

 

Prikkelend
Michel Jehae (Tilburg DebatStad) leidt het gesprek en legt
prikkelende stellingen voor aan de aanwezigen.
Piet Menu, artistiek leider van Het Zuidelijk Toneel,
sluit het programma af met een column.

Aanvang: 19.30 uur.

Drie leuke boekjes

Gisteren bij de examenexpositie van de AKV St. Joost in Breda
heb ik drie leuke boekjes meegenomen.
In willekeurige volgorde:

 photo DSC_2437ElteMustersGroteMarktBredaInStukken.jpg

Elte Musters, Grote Markt Breda in stukken. Een boekje met als ondertitel Een inventarisatie van de Grote Markt in Breda anno 2017. Het leuke is dat door de tekeningen ik getriggerd werd om weer eens beter naar de Grote Markt te kijken. Je denkt dat je dat plein goed kent maar ik herkende een paar punten gisteren die ik al lang niet meer gezien heb. Het gaf mij een idee voor een volgend boekje.


 photo DSC_2437EvaKreugerParkValkenbergJanouMunnikHetLiesbos.jpg

Dit boekje heeft zijdelings met de eindexamenexpositie te maken. De mensen die aan het boekje werkten, studeren dit jaar af. Het boekje is gemaakt in opdracht van het Stadsarchief Breda. Het is een soort Siamees boekje met twee voorkanten. Twee sets van wandeltochten door het Park Valkenberg en Het liesbos en de weerslag daarvan in tekst, foto’s (oude en nieuwe). De makers van het boekje zijn Eva Kreuger: Park Valkenberg en Janou Munnik: Het Liesbos. Ik had het boekje al eerder gezien op de leestafel in het Stedelijk Museum Breda


 photo DSC_2437LouiseVanStratenHetVerlorenVerhaalVanBoudica.jpg

Louise van Straten, Het verloren verhaal van Boudica. Boudica is een Keltische koningin. Over haar gaat dit verhaal dat nog niet af is.


Launch

Dat is de naam van de eindexamenexpositie van de AKV St. Joost
in Breda. Vroeger was dat de kunstacademie.
Maar de richtingen worden steeds breder en daarom
is het nu Akademie voor Kunst en Vormgeving St.Joost.

Van twee mensen van wie ik het werk erg de moeite waard vond
heb ik geen afbeeldingen:
Eva Tol, fotograaf.
– Ik heb me opgegeven als geinteresseerde voor haar boekwerk.
– Als dat uitkomt en ik wordt uitgenodigd een boek van
– haar te kopen hoort u er hier meer van.
Daryl Fijneman, filmer.
– Een mooie film, haast ballet, in een prachtige setting.

 photo DSC_2405FloortjeSipsTheBookOfHidesBoekVanHuiden01.jpg

Ik viel gelijk met mijn neus in de boter. Bijna het eerste werk dat ik zag was een boek. Een boek van huiden van Floortje Sips. The Book of Hides.


 photo DSC_2405FloortjeSipsTheBookOfHidesBoekVanHuiden02.jpg

Het hele boek. De latten waren zelfs van een koeienstal afkomstig.


Haar onderzoek draait om het volgende:

Leer is een natuurlijk product,
maar is het nog wel natuurlijk?
Bestaat er zo iets als natuurleer?

In de leerindustrie zijn veel tegenstrijdigheden.
Men noemt leer een natuurproduct,
maar men doet er zo veel handelingen mee,
dat het natuurlijke ver te zoeken is.
In mijn boek laat ik zien wat die tegenstrijdigheden zijn,
en hoe “natuurlijk” leer is.


 photo DSC_2407FloortjeSipsTheBookOfHidesBoekVanHuiden.jpg

Een willekeurige ‘bladzijde’ uit het boek. De tekst is door de manier waarop de letters zijn aangebracht in het leer minder goed leesbaar.


 photo DSC_2408FloortjeSipsTheBookOfHidesBoekVanHuiden.jpg

In dit grijze leer werken de letters beter. Floortje Sips is de maakster.


Kleur
Door het looiproces verdwijnt de originele kleur uit
de huiden. Ook als dit op een natuurvriendelijke
manier gebeurd zoals bij de huid van koe 8463.
De huiden kunnen in elk gewenste kleur geverfd
worden. Dit kan gedaan worden met kleuren met
een natuurlijke oorsprong, maar vaak worden er
chemische en synthetische stoffen gebruikt om
heldere en sterke kleuren te krijgen.
Het ontstaan van kleurnuances komt doordat niet
alle delen van de huid evenveel kleurstof opnemen.
bijvoorbeeld als er een litteken aanwezig is.

 

Finishen van leer is, eventueel, de laatste bewerking
die het leer ondergaat. Hierbij krijgt koe 8463
bijvoorbeeld glans, bescherming tegen vuil en
vlekken, krassen en een betere waterbestendigheid.
Dit wordt gedaan met een laagje verf wat aan
het oppervlak van het leer aangebracht wordt en zo
de uiteindelijke kleur, lichtechtheid en textuur
bepaalt.


 photo DSC_2409JasonTerlouw.jpg

Dit is een werk van Jason Terlouw.


 photo DSC_2410.jpg

Maker bij mij onbekend.


 photo DSC_2412ErikaZwaanAndersOfNormaal.jpg

Erika Zwaan maakte een hele serie tekeningen met interessante vragen en omkeringen zoals: Anders of normaal? Veel humor zit er in het werk.


 photo DSC_2413ErikaZwaanStoelVandaagMagJeOpMijZitten.jpg

Erika Zwaan: Stoel vandaag mag jij op mij zitten.


 photo DSC_2414ErikaZwaanEenTekeningVanEenEchtePlantEenTekeningVanEenNepPlant.jpg

Erika Zwaan: Een tekening van een echte plant. Een tekening van een nep plant.


 photo DSC_2415ErikaZwaanDeBinnenkantBestaatNietJeKanAlleenDenkenDatDezeErIsAllesWatJeKanZienIsDeBuitenkant.jpg

Erika Zwaan, De binnenkant bestaat niet – je kan alleen denken dat deze er is. Alles wat je kan zien is de buitenkant.


 photo DSC_2416ErikaZwaanHeeftEenBoomeenVoorkant.jpg

Erika Zwaan, heeft een boon een voorkant?


 photo DSC_2417ErikaZwaanMulticultureelBos.jpg

Erika Zwaan, multicultureel bos.


 photo DSC_2421VivianHeymsDeModerneNederlanderVrijNaarDeAardappeletersVincentVanGogh.jpg

Vivian Heyms, De moderne Nederlander. Vrij naar De aardappeleters van Vincent van Gogh.


De moderne Nederlander

 

In een veranderend Nederland is er onduidelijkheid
over de identiteit van ons land en haar
bewoners. Er is een zoektocht naar de Nederlandse
identiteit. Daarnaast is er een duidelijke roep naar
nostalgie.

 

De Nederlandse identiteit heeft veel verschillende
kanten, maar wat wij allemaal herkennen en
erkennen als Nederlands zijn onze iconische
beelden-. In deze serie producten wordt de moderne
Nederlander in deze iconische nationale beelden
geplaatst. Hiermee kunnen we opnieuw naar ons
cultureel erfgoed kijken en ons heden
reflecteren op ons verleden. In deze moderne
interpretatie zie je dat Nederland verandert maar
nog steeds hetzelfde blijft.


 photo DSC_2426.jpg


 photo DSC_2428DjennaFilaGeenTitelEersteWereldoorlog.jpg

Djenna Fila, geen titel. Het werk gaat over de eerste Wereldoorlog.


 photo DSC_2429DjennaFilaGeenTitelEersteWereldoorlog.jpg

Met de ladder als symbool voor de pogingen van mensen om te ontsnappen aan de ellende van bijvoorbeeld oorlogen.


 photo DSC_2430DjennaFilaGeenTitelEersteWereldoorlog.jpg

Djenna Fila.


 photo DSC_2433MarjanVanDerHeijdenStopMotionAMeetingBetweenSeasons.jpg

Marjan van der Heijden maakte een stop motion film met als titel ‘A meeting between seasons’. Prachtig om te zien. Voor de film maakte ze hoofdrolspelers en requisieten van textiel.


 photo DSC_2434RemcoFaesRawMaterial.jpg

Remco Faes, Raw Material. Een soort installatie met stukken restleer (?). Maar als je van een kant kijkt zie je de twee afbeeldingen van runderen. De producenten van dit leer.


 photo DSC_2435RemcoFaesRawMaterial.jpg

Van de zijkant blijft niet veel over van de beelden. Daar is het een langzaam bewegende, golvende installatie.


St Joost: Nonie Buijse

 photo DSC_7377NonieBuijseVeertiendeGecondenseerdeAgressieveExperiment.jpg

Nonie Buijse, Veertiende gecondenseerde agressieve experiment.


Het verbaast me ieder jaar weer als ik de tentoonstelling van St Joost bezoek,
hoe weinig aanvullende informatie beschikbaar is over de werken op internet.
Vaak wil de kunstenaar zelf nog wel een verhaal bij het werk vertellen
maar meestal is het verder erg beperkt.
Deze kunstenaars worden naar mijn gevoel te weinig doordrongen
van het feit dat ze dadelijk op hun eigen benen moeten staan.
Alleen interessante werken maken is onvoldoende.
Je bent een creatieve ondernemer en als je jezelf niet wilt of
kunt verkopen moet je methodes ontwikkelen of aanhaken bij initiatieven
die dat voor je doen.
Daar merk ik weinig van.

St Joost: Ardwan Alsabti

 photo DSC_7366ArdanAlsabti.jpg

Iedere afstudeerder van de afdeling Grafisch ontwerp
heeft een klein document gemaakt dat als je het samenvoegt
van alle studenten wiens werk je interessant vindt,
samen jouw catalogus van de tentoonstelling vormen.

Op het document van Ardwan staan twee projecten:
posters voor een poppodium en een project over linkshandigheid.
Hoewel ik zelf linkshandig ben en van popmuziek hou
trekken deze twee projecten me niet zo.
Maar het boek dat je hierboven ziet afgebeeld des te meer.

In het boek staat een taal centraal waarvan ik de naam nog nooit gehoord had.
Trouwens ook van de naam het volk met de naam Mandaeërs kende ik niet.

Wikipedia:

Het Mandaïsch of Mandees is de klassieke taal van de mandaeërs, een religieuze minderheid die voornamelijk in het grensgebied tussen Iran en Irak woont. Hun aantal is kleiner dan 100.000.

Mandaïsch is een dialect van het Aramees, met sterke invloeden van het Perzisch. Het wordt voornamelijk als liturgische taal gebruikt. De religieuze geschriften van de mandaeërs zijn opgesteld in deze taal.

Daarnaast heeft zich een moderne, levende neo-Mandaïsche taal ontwikkeld, die door een kleine groep mandaeërs in en rond Ahvaz (Iran) gesproken wordt.

Het Boek vond ik prachtig al kon ik op de tentoonstelling
er niet helemaal doorbladeren.
Hier zou ik graag meer van zien.