Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Van den vos Reynaerde

Al een tijdje was hier niets meer te zien
over het inbinden van Van den vos Reynaerde.
Het werk lag niet stil maar ik heb een paar zijpaden
bewandeld om na te denken en te experimenteren met
hoe ik de titel op de eikenhouten platten van het boek ga zetten.
Het idee is om op een licht perkament de titel te schrijven,
met de hand, daaronder dan een stukje donker perkament
aan te brengen en dat dan met stroken messing vast te zetten.
Maar mijn metaalbewerkingsvaardigheden zijn zeer, zééér beperkt.
Mijn gereedschap is ook niet wat het moet zijn voor
metaalbewerking. Als de coronacrisis voorbij is ga ik eens op
een cursus bij een metaalbewerker.

IMG_2925VanDenVosreynaerdeMijnMetaalbewerkersKwaliteitenZijnBeperkt

Het messing blik is best te knippen maar recht knippen is iets anders. Daarbij vervormt het metaal. Mijn aambeeld is een stuk ijzer dat is bedoeld om op een pers blokken tekst vast te zetten zodat het bij het afdrukken niet gaat verschuiven. Maar uiteindelijk ben ik er in geslaagd een recht stukje te maken. Daar heb ik zelfs al een gat in gekregen om het straks met een spijker vast te kunnen zetten.


IMG_2930VanDenVosreynaerdeBeideIntegraleKapitaalbandenGereed

Intussen zijn de integrale kapitaalbanden ook af. De bindwijze staat beschreven in het boek van Peter Goddijn.


IMG_2959VanDenVosReynaerdeEvenOefenen

Met een bamboe pen en zwarte inkt wil ik de titel ‘Van de vos Reynarde’ op het perkament schrijven. Op het perkament staan nu nog wat hulplijnen. hopelijk gaan die er straks, als de inkt goed droog is weer makkelijk af.


IMG_2960VanDenVosReynaerdeMetBamboepen

Dit gaat het worden.


IMG_2961VanDenVosReynaerdeMetTweeLaagjesPerkament

Dan passen en meten. Je ziet dat ik onder de strook perkament (naturel geit) een stukje donkerder perkament heb liggen.


IMG_2962VanDenVosReynaerdeTitelPlaatjeEvenPassenMetMessing

Het idee is om dat straks vast te zetten met twee strookjes messing. Aan beide kanten een strookje. Vastgezet met messing spijkertjes.


Vandaag verder aan de doos gewerkt

Onlangs kocht ik gereedschap bij iBookbinding, hulpstukken
om makkelijker stukken karton in een mooie rechte hoek
aan elkaar te lijmen.
Het maken (en bekleden) van dozen is een van de aspecten
van het boekbinden.
Als afleiding maak ik een doos voor resten leer, perkament
of boekbindlinnen. Eenvoudig van grijsbord.

IMG_2957

De opstaande wanden van de doos zijn aan elkaar gemaakt met vier rechte hoeken. De vorige keer had ik de wanden laten staan, in de greep van de hulpstukken, om goed te kunnen drogen. Die hukpstukken (3D-geprint) liggen er bij. Nu kan de bodem er in.


IMG_2958

Dat was niet zo veel werk. De bodem was al gesneden. Nu ligt hij te drogen. Morgen of overmorgen kan hij in gebruik genomen worden.


Breda: Bollenstreek

Vandaag heb ik een heel bollenveld ontdekt in het centrum
van Breda, op de hoek van de Brouwerijstraat en de
JF Kennedylaan.

IMG_2954BredaJFKennedylaanBrouwerijstraat
IMG_2955BredaJFKennedylaanBrouwerijstraat
IMG_2956BredaJFKennedylaanBrouwerijstraat

Die rode tulpen met die witte randjes aan ieder blad: heel mooi!


Dé ideale corona-app

Fokke & Sukke hebben hem al gevonden.
Ze hebben hem vorige week zaterdag al laten zien aan
iedereen door hun publicatie in het NRC.

IMG_2963FokkeEnSukkeHebbenDePerfecteCoronaAppNRC20200418

Hij begint keihard te ratelen vanaf het moment dat je de deur uitgaat.


Indochine

De film waar we het afgelopen weekend met veel plezier naar
hebben gekeken is Indochine uit 1992.
Een ingewikkelde relatie die daardoor uiteen valt
staat symbool voor de relatie van de landen van Indochina
(Vietnam, Cambodja, Laos enz) met Frankrijk, die ook uiteen valt.
Dat gefilmd tegen prachtige landschappen en in prachtige gebouwen.
Met acteurs die kleding uit de jaren 1930 dragen en een
van de grote diva’s van het witte doek in de hoofdrol:
Catherine Deneuve.

IndochineCatherineDeneuveLinhDanPham1992

De hoes van de DVD. Met een gevoel van heimwee hebben we er naar gekeken waarbij het meer om een algemeen gevoel ging dan om terugdenken aan specifieke plaatsen. Van de plaatsen in de film hebben we alleen Saigon (Ho Chi Minh-stad) bezocht.


IndochineCatherineDeneuveAndLinhDanPham1992

Deze foto uit Indochine toont de schoonheid van de film: Catherine Deneuve en Linh Dan Pham in 1992. De film won de titel van de Beste Buitenlandse Film bij de Oscars.


****

Nog een paar gevels uit Breda Centrum

IMG_2951BredaEindstraat01

Breda, Eindstraat. De winkels in de grote winkelstraten vernieuwen vaak hun gevels. Maar dat doen ze typisch alleen op ooghoogte. Daarboven zie je vaak nog de oorspronkelijke gevel en een aantal ervan zijn echt mooi. Kijk hier maar eens naar de nok.


IMG_2951BredaEindstraat02

Detail van de nok van een gevel in de Eindstraat in Breda.


IMG_2952BredaNieuwstraat

Net om de hoek bij die vorige gevel kijk je zo mooi de Nieuwstraat in.


IMG_2953BredaTorenstraat

Deze gevel is een uitzondering op de eerdere beschrijving in die zin dat de gevel hier één geheel vormt. Hij ligt prachtig naast de Grote Kerk en deels in de schaduw van een grote boom. Torenstraat, Breda.


Kunstvaria (een heel korte aflevering)

AngelBotelloThreeChildrenOilOnMasonite

Angel Botello, Three Children, oil on masonite (hardboard).


EugeneDelacroixHerculesAndHippolyteStudyForALunetteOfTheSalonDeLaPaixOilOnCanvas

Eugene Delacroix, Hercules and Hippolyte, study for a lunette of The Salon de la Paix, oil on canvas.


SerenaPerroneAVolcanoPilgrimInExchangeForFireDrypointGouacheMonotypeScreenPrintAndLetterpressOnPaper

Serena Perrone, A volcano pilgrim in exchange for fire. Drypoint, gouache, monotype, screen print and letterpress on paper.


Een wandeling met een wereldwonder

Nadat ik het museum in Copán bezocht had (Museo de la Escultura de Copán)
gingen we een dag later het park bezoeken (Parque Arqueológico Copán).
Op het eerste deel van de wandeling bekijken we ook een klein wereldwonder.
Want dat is de Hieroglyphic Stairway.

Stel je voor, een ‘kleine’ piramide van zo’n 30 meter hoog.
Tegen die piramide ligt een trap.
De stenen van de treden bestaan uit blokken natuursteen
die bewerkt zijn tot hiërogliefen.
Het is de grootste tekst in Midden-Amerika.
Het beschrijft de geschiedenis van het koningshuis van de
Maya-stad Copán.

DSC00854ParqueArqueológicoCopánGrupoPrincipal

Tussen de bomen vinden we een plattegrond van de site. Dertig december 2018 is een warme dag met felle zon. Er staan eigenlijk twee groepen met archeologische resten op de kaart: de Grupo Principal en Las Sepulturas . Wij bezoeken de Grupo Principal.


DSC00856HondurasCopánArasInDeBomen02

De ara’s (macaw) verwelkomen de bezoekers samen met een heleboel andere vogels. Maar de ara’s springen er uit door hun fantastische kleuren en hun gedrag.


DSC00856HondurasCopánArasInDeBomen01


DSC00858HondurasParqueArqueológicoCopán


DSC00859HondurasParqueArqueológicoCopán

Ze kroelen wat af. Blijkbaar geen last van corona of social distancing.


DSC00860HondurasParqueArqueológicoCopánHetWasErWarm

Als je het bos verlaat kom je op een grote vlakte. Je ziet al een paar steles onder afdakjes en ook meteen een kleine piramide.


DSC00861HondurasParqueArqueológicoCopánStelaC

Stele C. Sommige steles die je in situ ziet zijn replica’s. De originelen staan in het museum dat ik eerder bezocht. Maar dat is niet voor alle steles het geval. Dat heeft zo zijn voors en tegens. Wat buiten staat heeft veel meer last van de elementen. Maar wat op zijn originele plaats staat, vertelt een breder verhaal. Realiseer je, je leert heel veel van een dergelijk bezoek, dat veel van de steles niet meer rechtop stonden toen ze werden (her)ontdekt. Als archeoloog moeten moeilijke keuzes gemaakt worden.


DSC00862HondurasParqueArqueológicoCopánhierogliefen

De hierogliefen van de Maya’s zijn heel anders dan die van de Egyptenaren.Dat is logisch maar mijn indruk is dat ze nog moeilijker te ontcijferen en lezen zijn. Dit is een detail van Stele C. Op deze en de vorige foto zie je een typische rode kleur op het beeld.


DSC00863HondurasParqueArqueológicoCopán


DSC00864HondurasParqueArqueológicoCopánStelaAWaxaklajunUbaahK'awiilReplicaInSitu

Stela A met de beeltenis van Waxaklajun Ubaah K’awiil.


DSC00865HondurasParqueArqueológicoCopán

In close-up.


DSC00866HondurasCopánLinksIngangVeldBalspelZeiloverkappingTrapMetHierobliefen

Op deze foto zie je links, bij die schuine kant, het veld waar het balspel gespeeld werd. Op de achtergrond (rechts) zie je een overkapping van doek. Daaronder bevindt zich het wereldwonder, de Hieroglyphic Stairway.


DSC00867HondurasCopánPiramideVraagteken

Die enorme berg stenen is een piramide. Dus die vorm is niet altijd even intact en mooi als die in Gizeh.


DSC00868HondurasParqueArqueológicoCopánBallCourt

Dit is het veld voor het balspel van de andere kant.


DSC00869HondurasParqueArqueológicoCopánStelaN

Dit is Stela N, deze staat voor de Hieroglyphic Stairway.


DSC00872HondurasParqueArqueológicoCopánHieroglyphicStairwayArtistImpression

Dit is dan een artist impression van de Hieroglyphic Stairway. Dus een tekenaar heeft zich voorgesteld hoe drie trap er uit moet hebben gezien. Je ziet de piramide waar de trap tegen aan ligt en op de voorgrond Stele N.


Het is op deze plaats dat een belangrijk voorwerp lag begraven.
Nu wordt het de ‘Cornerstone of Copán’ genoemd.
In een van mijn eerdere berichten was de originele steen en een tekening
van de bovenkant te zien.
Hier in het veld wordt er nog even op het bestaan van die steen gewezen.

DSC00872HondurasParqueArqueológicoCopánHieroglyphicStairwayCornerstoneOfCopánText


Cornerstone of Copán

 

This disk was carved of a limestone boulder and served as a crypt’s tombstone.
Two seated rulers occupy a cloverleaf space, which symbolizes a portal to the underworld.
On the left is the first ruler in the dynasty K’inich Yax K’uk’Mo and the figura on the right is his son, the second in the line of royal succession.
When archaeologists unearthed the stone beneath the Hieroglyphic Stairway in 1992, they dubbed it the ‘Cornerstone of Copán’ because it established the city-state as a royal ceremonial center.

Maar dan nu even de Hieroglyphic Stairway:

DSC00870HondurasParqueArqueológicoCopánHieroglyphicStairway

Honduras, Copán, Hieroglyphic Stairway.


DSC00872HondurasParqueArqueológicoCopánHieroglyphicStairwayText


Hieroglyphic Stairway

 

This is the longest pre-Columbian hieroglyphic inscription in America and one of the most remarkable monuments built by the Maya during the Classic Period.
Most inscriptions at Copán are very short, relating specific ritual and dedicatory information on the monuments.
The exception is the Hieroglyphic Stairway.
In over two thousand hieroglyphs on 63 steps, the text recounts much dynastic history, beginning with references to the dynasty’s “founder” K’inich Yax K’uk’Mo.

DSC00870HondurasParqueArqueológicoCopánHieroglyphicStairway02

Om een idee te geven van de conditie van de treden en wat je moet doen om de trap in elkaar te zetten (alleen een paar van de laagste treden stonden nog op hun plaats), wat je moet doen om iedere blok te ontcijferen en dan om het te lezen.


Proberen deze archeologische vondsten te beschermen is niet eenvoudig.
Daarom was ook daar een tekst aan gewijd:

Conservation of the Hieroglyphic Stairway

 

History of Interventions

 

Since 1999 the Instituto Hondureno de Antropologia e Historia (IHAH) and the Getty Conservation Institure (GCI) have been collaborating to establish a long-term conservation strategy for the stairway in order to ensure its preservation.
In recent decades, the deterioration of the hieroglyphs on the stair risers has been a major cause of concern because it directly impacts the ability to view the relief carving and read the stone text.
The 8th century CE inscription is the lonhest from ancient Mesoamerica and provides a unique historical account of four centuries of the Copán dynasty.

 

The Stairway was rediscovered and excavated ar the end of the 19th century, with only the lower 15 steps found in their orihinal position.
The rest of the stairway steps were reconstructed in 1937 – 1940 using original fallen blocks which had been placed on the plaza.
Beginning in the 1970’s, the public was no longer allowed to walk on the Stairway and a variety of conservation treatments started to be carried out on the stone surfaces.
The protective canvas shelter was first installed in 1985 and has been periodically replaced as needed.’

 

Conservation assessment

 

This joint project consists of three major areas of study conducted by conservators and scientists.
Archival research to locate written and photographic documentation was carried out and detailed surface conditions of each block were recorded digitally in order to evaluate past and current conditions.
Biological specimens taken from the stone surfaces were identified, and stone and mortar from the site were analysed in the laboratory to define their characteristics ans assist in identifying causes of deterioration of the constituent materials of the Stairway.
Environmental monitoring equipement was installed to determine how the current stone surface condition is related to present climate data for the site and environmental conditions such as temperature and moisture on and below the Stairway blocks.

 

Conservation Strategy

 

After obtaining and testing lovally available materials, in situ conservation treatment trials are being carries out in selected areas of the Stairway to determine which treatment and maintenance methods are most appropriate for the Stairway.
The condition assessment and the treatment trials being carried out enable one (study?) to establish a long-term conservation and maintenance strategy for the Stairway which aims at mitigating the factors contributing to the deterioration of the stone.
A strategy involves a vombination of direct measures, such as treatment and maintenance of individual blocks, and indirect ones, such as improvements to the shelter design and periodic monitoring of the stone condition.
Only through such constant care will the preservation of the Stairway be ensured.

Even wat afwisseling

IMG_2949iBookbindingTerAfwisseling

Een tijdje terug kocht ik deze 4 hoekstukken die je helpen om karton mooi tegen elkaar te kunnen lijmen. Ik kocht van iBookbinding een complete set en ter afwisseling maak ik een doos. De doos is bedoeld om snijresten van perkament, linnen of leer in te bewaren.


De onderdelen van ieder hoekstuk zijn met een
3D-printer gemaakt in frisse kleuren.
Nu probeer ik er wat ervaring mee op te doen.

Je gaat steeds verder

Het goede weer houdt al een tijdje aan,
dus dan ga je vanzelf tijdens je ochtendwandeling
steeds een beetje verder, steeds op zoek naar nieuwe dingen in
de vertrouwde omgeving.
Zo ook vandaag.

IMG_2943BredaDoelsteeg

Breda, Doelsteeg.


IMG_2944BredaStallingstraat

Stallingstraat. De meeste straten en straatjes rond de Ginnekenstraat zijn de afgelopen jaren vernieuwd. Soms alleen nieuwe verf op de muur, soms met nieuwe gebouwen. Relatief veel leegstand, al voor de bankencrisis, voor de coronacrisis en mijn inschatting is dat dsie leegstand na de coronacrisis door zal zetten of vervangen gaat worden door andere functies. We nemen langzaam maar definitief afscheid van veel van de ‘praktische’ winkels (de V&D en Hema’s). Ook de kleintjes. We ruilen ze in voor internet.


IMG_2945BredaVanCoothplein

Van Coothplein.


IMG_2946BredaBochtKeizerstraatVierwindenstraat

Bocht Keizerstraat en Vierwindenstraat.


IMG_2948BredaHoekLangeBrugstraatTorenstraat

Hoek Lange Brugstraat – Torenstraat.


Hoe zal ik de tafels eens gaan zetten

Voor veel horeca-ondernemers is dat natuurlijk een grote vraag.
Zeker als je kroeg een smalle, diepe pijp is of gewoon gezellig klein.
Dan is het niet eens zo belangrijk of je binnen wel
gasten kunt ontvangen.
Dat gaat voorlopig nog niet lukken.
Dan kun je maar beter naar buiten kijken en zien hoe je straks
je terras kunt gaan uitzetten.

IMG_2941BredaVeemarktstraatHierWordtHardNagedachtOverHoeTerrassenMetCorona

Daar werd in Breda, in de Veemarktstraat vandaag al hard over nagedacht. Ze waren er nog niet uit.


De ganzen houden de wacht

IMG_2936BredaKasteelpleinDeGanzenZijnerIedereDagZoLijktHet

Deze twee (koppel?) ganzen lijken wel de wacht te houden bij de KMA op het Kasteelplein in Breda. Het lijkt er sterk op dat ze hier iedere ochtend zijn. De zijn het begin van mijn korte ochtendwandeling.


IMG_2937BredaValkenbergNietAlleenInDeHerfstMooieKleuren

De lucht is al dagen blauw. De zon schijnt alsof het zomer is. Al vroeg is het buiten stralend. In het Valkenberg in Breda kun je zien dat de natuur niet alleen in de herfst mooie kleuren voor ons in petto heeft.


IMG_2938BredaValkenbergDeVluchtMei1940

In de ochtend staat de zon nog laag en is het uitzicht in het park heel anders dan bijvoorbeeld midden op de dag. Dan zie je toch weer een nieuwe kant aan een beeld dat je al zo vaak gezien hebt. Hein Koreman, De vlucht, mei 1940.


IMG_2939BredaBegijnhofDeAchterkant

Het Begijnhof in Breda, gezien vanuit het Valkenberg.


IMG_2940BredaValkenbergBredaseBollenstreek

Breda, bollenstreek.


Alexander

Ik kijk graag naar films.
Het liefst in een bioscoopzaal.
Een zaal die niet te druk is, dus liever geen kletsende, giechelende
medebezoekers die hun telefoon nog moeten controleren halverwege de film.

Maar im een tijd met corona kan dat nu even niet.
Daarom kijken we thuis op vrijdag en zaterdag een film uit de eigen
Dvd-collectie. Daar zit heel af en toe een misser tussen.

Zo’n misser is Alexander.
Een film van Oliver Stone. Stone maakte een serie geruchtmakende films,
sommige daarvan waren goed en in ieder geval geloofwaardig.
Denk aan JFK, Born on the Fourth of July, Nixon, Platoon en
bijvoorbeeld Natural Born Killers.

Maar Alexander is bombastisch, dramatisch en met slechte muziek.
Overgeacteerd door al de sterren.
Een draak om naar te kijken.

OliverStoneAlexanderColinFarrellAngelinaJolieValKilmerAnthonyHopkins

Alexander, Oliver Stone. Met Colin Farrell, Angelina Jolie, Val Kilmer en onder andere Anthony Hopkins.


Chichen Itza (Mexico) – Copán (Honduras)

In 1993 bezochten we Chichen Itza in Mexico.
Al eerder waren gedigitaliseerde dia’s daarvan
op mijn blog te zien maar die afbeeldingen worden gehost
door een andere provider.

Ik wilde sommige van de foto’s herhalen omdat mijn
volgende blog over Copán, gaat over de wandeling
over de archeologische site.

Om overeenkomsten en verschillen te zien.

001MexicoReplicaVraagteken

Dit was ongetwijfeld een replica maar voor het eerst buiten Europa, zonder kennis van het Spaans. Het maken van de foto’s was voor ons al heel wat. Ik weet niet meer hoe je als toerist toen werd geïnformeerd over wat je te zien kreeg.


002MexicoRelief

De dia’s, en vooral hun kleuren, hebben door de tijd veel geleden. Maar toch, als ik ze nu weer opnieuw zie, maken ze weer veel indruk.


003MexicoChitchenItza
004MexicoChitchenItza
005ChichenItza
006MexicoChichenItza
007ChichenItzaPlateauMetDoodshoofden
008ChichenItza
072ChitchenItza
073ChitchenItza
074ChitchenItza
077ChitchenItza
078ChitchenItza
080ChitchenItza

Het beklimmen van de piramides ging met behulp van kettingen. Die trappen waren erg steil.


083ChitchenItza
084ChitchenItza
085ChitchenItza
087ChitchenItza
089ChitchenItza
091ChitchenItza
093ChitchenItza
094ChitchenItza

Het terrein van het balspel.


095ChitchenItza

Van de andere kant.


098ChitchenItza
099ChitchenItza
100ChitchenItza
102ChitchenItza
103ChitchenItza
105ChitchenItza
106ChitchenItza

Humor in tijden met corona

Gelukkig is die er.
natuurlijk is er veel meer waar niet mee te lachten valt.
Maar dit ‘Ikje’ wekte wel een glimlach op.
Ik kon het me helemaal voorstellen.

NRCIkje20200412AllardVanHeibergen

‘Ikje’ in het NRC van zaterdag 12 april 2020 van Allard van Heibergen. Dat je daar icetea voor kunt gebruiken…


Arnon Grunberg: nauwgezet en wanhopig

NRCArnonGrunberg20200412NauwgezetEnWanhopig

Dat ik de stukjes van Grunberg graag lees is geen geheim. Eerder in de Volkskrant en nu in Het NRC. Zoals dit stukje uit New York met een verwijzing naar Wim Kayzer en ‘Nauwgezet en wanhopig’. Lees zeker het stukje vanaf: “In Nauwgezet en wanhopig, een televisieserie uit de jaren tachtig van Wim Kayzer”.


Mijn to-do lijst voor deze corona-zaterdag

IMG_2924ToDoListTijdensCorona

Het lijstje is misschien niet compleet maar er staan in ieder geval twee onderwerpen op die ik vandaag moet doen.


Het eerste onderwerp is het bloggen over de film ‘Alexander’
van Oliver Stone;
het tweede is boodschappen doen bij de bakker en supermarkt en
deze prei meenemen naar mijn ouders.

De prei en andere boodschappen zijn bezorgd.
Rest nog het bloggen (en natuurlijk ben ik in mijn werkplaats
geweest om te boekbinden).

Centrale dorpsplein van Copán

Tijdens een avondwandeling maakte ik een paar foto’s.
Het was 29 december 2018, het dorp was versierd en verlicht.
Het weer was goed. Wat wil je nog meer?

De timing van de foto’s is een beetje vreemd.
Maar het makkelijke excuus is dat we in een rare tijd leven.

DSC00845HondurasCopán20181229Avondmarkt

Avondmarkt.


DSC00846HondurasCopán20181229OpDeHoekBijHetHotel

Op de hoek van het hotel en naast het marktgebouw.


DSC00847HondurasCopán20181229EntranceMuseoRegionalDeArqueologiaMayaAanHetDorpsplein

Links is de ingang van het Museo Regional de Arqueologia Maya. Het ligt aan het centrale dorpsplein.


DSC00848HondurasCopán20181229EntranceMuseoRegionalDeArqueologiaMayaAndStatueAanHetDorpsplein

Bij de ingang staat deze replica.


DSC00849HondurasCopán20181229KerkAanHetDorpsplein

De kerk aan het centrale dorpsplein met lichtshow.


DSC00850HondurasCopán20181229Kerststal

De kerststal mag niet ontbreken.


DSC00851HondurasCopán20181229VersieringEnBezoekersDorpsplein

Er waren veel mensen op de been. Het was er gezellig.


DSC00852HondurasCopán20181229KerkAanHetDorpsplein

DSC00853HondurasCopán20181229

Tijd om te gaan slapen.


Anderhalve meter cultuur

Heel graag zou ik weer naar een tentoonstelling willen.
Misschien wel naar ‘Textiel uit Egypte’, onderstaande foto van een
tweet kondigt die tentoonstelling aan.

TweetDanielSolimanRMOTextielUitEgypte

Daniel Soliman van het RMO (Rijksmuseum van Oudheden in Leiden) toont trots de opbouw van de nieuwe tentoonstelling die in volle gang is. Er is echter een probleem.


Ik ken niet de details van deze tentoonstelling.
Laat staan dat ik weet hoe de inrichting er uit gaat zien.
Maar ik ken de ruimte in het RMO wel.
De tentoonstellingsruimte van de tijdelijke tentoonstellingen
in bij uitstek geschikt om ingericht te worden op de
‘Anderhalve meter cultuur’.

Probleem bij de meeste musea is dat de tentoonstellingen
opgebouwd zijn rond zalen.
Je loopt dan van zaal naar zaal, kris kras, je eigen route zoekend,
individueel maar samen, met vaak tientallen andere bezoekers.
Hele drommen voor ieder schilderij of voorwerp.
Denk toptentoonstellingen Rijksmuseum in Amsterdam.
Dat kan nu even niet.

Bij het RMO is dat niet anders maar daar liggen wel kansen:
de looproute van de tentoonstelling is:
uit de lift rechts naar de ingang van de tentoonstelling en
dan links en links en links en links tot je terug bij het begin bent.
Okay, de werkelijkheid is misschien iets ingewikkelder maar
dit klopt in grote lijnen wel.
Tot nu toe kon je de tentoonstelling ook in omgekeerde
volgorde bekijken als je dat wil.

Dan staan de voorwerpen eigenlijk grofweg links tegen de muur,
rechts tegen de muur en in het midden vaak in vitrines.
Vitrines weg, is dus meer ruimte voor de bezoeker.

Door de hoeken in het ‘parcours’, de natuurlijke begrenzing van de
originele kamers waar de tentoonstelling wordt opgesteld
en de geringe afmetingen van ieder ‘compartiment’,
kun je een route door de tentoonstelling maken (éénrichtingsverkeer)
waarbij mensen op een redelijk natuurlijke manier,
allemaal in dezelfde richting lopend,
in kleine groepjes van 1 of 2 of per familie,
van ‘compartiment’ naar ‘compartiment’ lopen.

Daarbij moeten ze er voor zorgen of moeten er voorzieningen komen,
dat men pas een nieuw compartiment kan betreden
als dat verlaten is door de vorige bezoeker(s).

Waarschijnlijk moet dat dan met een gereduceerd aantal voorwerpen.

Ideaal is het niet, maar nu kunnen we niets zien.

Op twitter heb ik gevraagd of de tentoonstelling
‘1,5 meter-proof’ was. Nog geen reactie gehad.

Het boek bij de tentoonstelling lijkt me interessant.