Eerste bioscoopbezoek sinds maanden

IMG_3302ChasseBredaIkBlijfOnbezet

Chassé, Breda: Ik blijf onbezet. Wat mij betreft blijft dat ook nog een tijdje zo want ik zie me niet snel terug gaan onder dit regime.


In de Nederlandse theaters, toneel, film, opera.
Maakt niet zo veel uit.
Net als in musea, de horeca is beroerd.
Dus in coronatijd slaagt men er in om een bezoek aan
een film te laten lijken op een bezoek aan een mortuarium.

Alles wat de omgeving wat aangenamer zou kunnen maken
was weg: geen filmposters, geen tafeltjes met stoeltjes,
de verlichting vooral uit en geen aanspraak doen op
de intelligentie van de bezoekers.

Daar waar op de markt, de klanten zelf hun weg moeten zoeken
om contacten zoveel mogelijk te vermijden,
begint je bezoek aan een filmtheater met een vragenlijst
met 7 vragen waar natuurlijk niemand ‘Ja’ op antwoordt
(Ja, ik heb koorts, ben verkouden, er is bij mij corona
vastgesteld vorige week, enz).
Personeel in zwart en droevig gestemd.
Dus gastvrij en opbeurend. Nee, niet echt.

Gaat u daar maar zitten (uiterste stoel tegen de muur op
een rij zo dicht mogelijk tegen het scherm).
Ja, gaat u maar staan en volgt u de speciale route om er voor te
zorgen dat u niemand tegen komt
(als kleuters op de eerste dag naar school).

Inderdaad kwam ik niemand tegen.
Het hele theater was leeg gemaakt voor de 20 bezoekers.
Overigens zijn dat net zoveel bezoekers als voor corona maar toen
met minder personeel, minder speciale voorzieningen en spatborden.
Oh ja, het was toen wel gezellig met meer films tegelijk.

IMG_3301LaVeriteCatherineDeneuveJulietteBinocheEthanHawke

De film La Verité was dan wel weer goed. Catherine Deneuve was top.


Grappig aan de film is dat er gespeeld wordt met dat wat
Catherine Deneuve in werkelijkheid is: een oudere actrice.
Het personage van deze oudere actrice zegt in de film ergens
dat alle goede actrices te herkennen zijn aan hun naam:
voornaam en achternaam beginnen volgens haar met dezelfde letter.
Catherine Deneuve noemt er dan een hele reeks.

Iemand anders noemt dan Brigitte Bardot omdat die in het lijstje
niet voorkomt.
Maar die wuift het personage van Catherine Deneuve dan weer weg.

Natuurlijk is dat ook niet het geval bij Catherine Deneuve zelf.

Feit is dat er nog een andere film is gemaakt in het verleden
met als titel ‘La Verité’. Hoofdrol: Brigitte Bardot. 1960.

****

Ma Loute

Wat het betekent ‘Ma Loute’ weet ik niet.
Het is de naam van een van de rollen in de Franse film
van Bruno Dumont.
Bij de gedachte aan een Franse film gaan bij mij de haren al overeind staan.
Altijd dat gezwijmel en geneuzel, in die onverstaanbare taal.
Okay, dat zegt misschien meer van mij dan van de Franse taal
maar dat is mijn buikgevoel bij Franse films nou eenmaal.

Maar deze keer is er die fantastische affiche.
Die ‘Mary Poppins’ sprong, die ballon, die dirigeergebaren.
Intrigerend.

 photo WP_20160701_001MaLouteBrunoDumontFabriceLuchiniJulietteBinoche.jpg

Ma Loute van Bruno Dumont met in de hoofdrollen Fabrice Luchini en Juliette Binoche.


Bij films is het niet anders dan bij een goed boek of een ander
goed kunstwerk: de magie, de vragen, de aantrekkingskracht (vaak onverklaarbaar).
Dat is dus ook het geval bij goede films.
Zo ook bij Ma Loute.

Van het verhaal krijg je in mijn blog niets mee behalve dan dat het
surrealistisch is, bij vlagen, dan weer komisch, nooit een dijenkletser
en vooral een mysterie. De mimiek, de bewegingen (let op het lopen),
ongemakkelijke relaties, het geluid van de schoenen, het eten, de kleding,
de taal onderkoeld en grotesk.

Een soort Monsieur Hulot goes Sherlock Holmes.

Geweldig.