Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Guatemala, Lake Petén Itzá, Flores

Flores is een soort van eiland in een meer in Guatemala.
Het eiland (Lake Petén Itzá) is met een brug/landtong verbonden met de
oever van het meer.
Het eiland is leuk maar niet heel spectaculair.
Dat wordt aangevuld met een interessant meer en de
nabijheid van Tikal.

Op deze dag reizen we van Rio Dulce naar Flores en
kijken daar nog even rond.
Daar zijn de foto’s van.
De volgende dag gaan we naar Tikal. die foto’s
volgen binnenkort.
Waar Copán vooral bijzonder is vanwege de beelden,
daar is de acropolis van Tikal sensationeel.

DSC01132GuatemalaLakePeténItzáFloresHotelkunst

Maar laat ik beginnen met de hotelkunst.


DSC01136GuatemalaLakePeténItzáFlores

Flores is een soort van cirkelvormig eiland in een meer. Aan de buitenkant loopt rondom een weg maar als wij er zijn staat een deel van die weg onder water.


DSC01137GuatemalaLakePeténItzáFlores

De lantaarnpalen geven een idee van de weg.


DSC01138GuatemalaLakePeténItzáFlores


DSC01140GuatemalaLakePeténItzáFlores

Beeldrijm.


DSC01141GuatemalaLakePeténItzáFloresYoHeartPetén

Daar waar een soort van brug op het eilandje uitkomt is een kleine open ruimte. Bij dit plein staat de naam van de provincie waarin Flores ligt. Het plein is de verzamelplaats van bussen en busjes waar toeristen worden opgehaald om bijvoorbeeld naar Tikal te gaan.


DSC01143GuatemalaLakePeténItzáFlores

Het centrale plein van Flores ligt zo’n 20 meter hoger (misschien meer) dan de ondergelopen randweg.


DSC01144GuatemalaLakePeténItzáFlores


DSC01145GuatemalaLakePeténItzáFloresHotel

Terug op de hotelkamer staart dit wezen ons aan.


Notenhout

Mijn eerste boekobject maak ik uit twee grote stukken
notenhout. Het hout is in twee planken gekomen
waarbij de breedte steeds afneemt.
Dus het breedste stuk is zo’n 30 centimeter breed,
het smalste punt van de twee planken is smaller
dan 20 centimeter.
Maar dat is meer dan genoeg voor mijn ‘Houten Boek’.

De twee platten bestaan uit notenhout met aan beide zijdes
nog schors of sporen daarvan.
Het boekblok is gemaakt van 4 latjes geschaafd eiken.
In het boekblok past straks een klein, door mezelf ingebonden.
door private press De Witte Adelaar gezet, gedrukt en
ingekleurd ‘ABCdarium der bomen’.
Bij het boek kwam een aquarel gemaakt door
Ria Van Meulder dat in het boek ook een plaats gaat krijgen.

Het notenhout voor de platen heb ik een eerste keer gevernist.
De binnenkanten moeten nog een laatste maal.

IMG_3355BinnenkantNotenhoutTweedeLaagVernis

De tekening van het hout wordt beter zichtbaar maar belangrijker: het schors wordt steviger. Ik had eerder niet met notenhout gewerkt dus ik weet niet of dit normaal is. Ik vond de schors zonder vernis te kwetsbaar. Lossere stukken zijn met houtlijm vastgezet. Het gat blijft straks aan de buitenkant zichtbaar. Maar de ruimte die daardoor van buitenaf toegankelijk zou gaan worden (in het boekblok) is straks niet meer schoon te maken. Dus dat ga ik oplossen.


IMG_3356Kamertje

Dit is het boekblok. De kant die je nu ziet zal straks op de achterplat worden gelijmd. De zichtbare kant is voorzien van een stuk perkament. De hoek die eruit gespaard is, zal straks het door mij in perkament ingebonden boek gaan bevatten. Daarvoor ga ik morgen proberen stof te kopen op de markt, om die opbergplaats te bekleden. Als ik de stof heb, bedacht heb hoe ik die het best kan gebruiken, pas dan ga ik de ‘wandjes’, de bekleding en het boeklint plaatsen.


IMG_3357BoekobjectSteedsPassenEnMeten

Steeds opnieuw passen en meten. Na het inrichten van het boekblok moet ik ook nog bepalen hoe ik met scharnieren het voorplat aan het boekblok ga bevestigen. Het voorplat moet dan natuurlijk open kunnen. Zo iets heb ik nog niet eerder gedaan. Dus stapje voor stapje.


Dit wordt dan eigenlijk model 0.
Bij een volgende keer zou ik het hout dunner willen.
Het formaat van het boek (ingebonden ongeveer 12 cm hoog,
11 cm breed en 3 cm dik) kun je niet echt veel beïnvloeden.
Maar als de platten minder dik zijn zal het er meteen minder
kolossaal uit zien.
Maar voor deze versie is dat prima.

Der Untergang

Langzaam maar zeker raken we door mijn verzameling
films op DVD heen.
Afgelopen weekend zagen we nog Der Untergang.

Een film gebaseerd op de herinneringen van een secretaresse
van Hitler (Traudl Junge) die aanwezig was tijdens de
laatste dagen in de bunker in Berlijn.

Op IMDB staat oa de volgende samenvatting van de film:

With the fall of Germany imminent, 24 year old, Traudl Junge had just become personal secretary of the Führer, Adolf Hitler. This film recreates from Ms Junge’s recollections, the final 2 weeks of the ‘thousand year’ Third Reich, beginning 20 April, 1945, the day of Hitler’s 56th birthday. Spent primarily in the Führer bunker, she and many of the leaders of the Nazi party were taking refuge from the siege of Berlin. As the situation became ever more desperate, the more anguished and seemingly out of touch with reality their actions became.

DerUntergangBrunaGanz

Der Untergang (of volgens de Engelstalige titel ‘Downfall’) is een film uit 2004. Hoofdrol is Bruno Ganz. De vertolking van de rol van Hitler en de film maken indruk.


****

Thee

Tijdens de coronaperiode werken we thuis.
Nu nog steeds.
Overdag drink ik graag thee en nu dus veel meer dan normaal.
De thee die ik drink koop ik bij de website HotSoup.nl
Deze week kreeg ik twee soorten thee met de post.
Daar zat een proefzakje met een derde theesoort bij
en een leuke speld.

HotSoupNL

Hotsoup.nl: Safetea 1st.


Ga er eens kijken.
De Chinese en Japanse theeselecties zijn bijzonder.
Hun theebloemen vind ik ook al heel lang iets bijzonders!

Livingston

Livingston is een plaats in Guatemala aan de monding
van de rivier Rio Dulce en aan de Golf van Honduras.
De Caribische invloeden zijn overduidelijk.

Dit bericht gaat over ons bezoek aan deze kleine stad
en de boottocht terug over de Rio Dulce.
Het volgende bericht zal gaan over ons bezoek aan Flores.
Vanuit Flores bezoeken we dan Tikal.
Een belangrijke Maya-stad in Guatemala.

DSC01093GuatemalaLivingston

We zijn maar een korte tijd in Livingston. Genoeg om de stad door te lopen, de sfeer te proeven, te eten en de Atlantische Oceaan te zien.


DSC01095GuatemalaLivingston

De foto is op 2 januari gemaakt dus zie je in Midden-Amerika op veel plaatsen kerststallen. Hier zie je er een die zich op het dak bevindt.


DSC01096GuatemalaLivingstonAgentOpZeerDrukKruispunt

Druk met verkeer is het er niet. Deze agent of verkeersregelaar had dan ook niet zo veel omhanden met het verkeer.


DSC01097GuatemalaLivingstonSoortVanSupermarkt

De supermarkt. De gejaagde wereld van West-Europa is hier ver te zoeken. Het was er heerlijk.


DSC01098GuatemalaLivingston


DSC01099GuatemalaLivingston

Prachtige schaduwen van de palmbomen.


DSC01100GuatemalaLivingston

Dan de rust, ook richting haven.


DSC01103GuatemalaLivingston

In de haven werd vis schoongemaakt en de resten gingen terug het water in. Deze pelikaan vond dat prima en hij of zij was niet alleen.


DSC01104GuatemalaLivingston


DSC01105GuatemalaLivingstonPelikaan


DSC01108GuatemalaLivingston


DSC01109GuatemalaLivingston


DSC01110GuatemalaLivingstonFelipenses4-13

Todo lo puedo en Christo que me fortalece, Felipenses 4:13. Fragment uit de brief van Paulus aan de Filippenzen: Ik kan alles in Christus doen dat mij kracht geeft (Herziene Statenvertaling).


DSC01116GuatemalaLivingstonRioDulce

Terug op de Rio Dulce.


DSC01117GuatemalaLivingstonRichellII

Richell-II, wat ik zo leuk vond is dat de boot vol met meeuwen zit.


DSC01120GuatemalaLivingstonRioDulce


DSC01121GuatemalaLivingstonRioDulce


DSC01124GuatemalaRioDulce


DSC01125GuatemalaRioDulce

Dit is niet het overheersende beeld maar er zijn ook hier rijke mensen. Misschien komen ze van buiten Guatemala, dat weet ik niet.


DSC01126GuatemalaRioDulce


DSC01127GuatemalaRioDulce


DSC01128GuatemalaRioDulce

Zo gaat de dag dan toch weer snel voorbij. Puente de Río Dulce.


DSC01129GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo

Terug bij Castillo de San Felipe Del Golfo.


DSC01131GuatemalaLivingston


And the Oscar goes to Michael Curtiz, Humphrey Bogart and one for Claude Rains

Afgelopen weekend zagen we twee films.
De eerste won meerdere Oscars en is gemaakt in 1942.

CasablancaMichaelCurtizHumphreyBogartIngredBergmanClaudeRainsPeterLorre

Casablanca onder regie van Michael Curtiz met in de belangrijke rollen Humphrey Bogart, Ingrid Bergman, Claude Rains, Peter Lorre en Dooley Wilson (als de zanger en pianist Sam).


Het verhaal is eigenlijk eenvoudig.
De nazi’s zijn overduidelijk de slechteriken.
Wat prachtig is aan de film, zijn de mooie zwart/wit
close-ups, vooral aan het eind van de film.

Bogart en Bergman zijn fantastisch om te zien.
Play it again, Sam
(de tekst die iedereen kent maar die niet in de film voorkomt).

*****

Boekobject: ABCdarium der bomen

IMG_3344VernissenNotenhout

Het gaat niet snel. Het is nodig het notenhout te vernissen. Niet omdat het de tekening in het hout meer benadrukt maar omdat de stukken schors aan de zijkant zacht zijn en makkelijk van het hout te stoten zijn. Sommige stukken heb ik eerst vaster gelijmd. Het vernis moet de rest doen. Er is een geadviseerde droogtijd tussen de lagen (2 lagen bij voorkeur) en ik kan natuurlijk niet voor- en achterkant tegelijk doen.


IMG_3345VernissenVanHetNotenbout

Maar de tijd heb ik ook nodig om na te denken over het scharniermechanisme. Het voorplat moet straks open kunnen. Ga je dan een pianoscharnier gebruiken of gewoon losse scharnieren. De doe-het-zelf-markt bracht uitkomst. De pianoscharnieren die ze verkochten waren bijna allemaal gebogen en het oppervlak niet mooi strak. Dus ik ga proberen dit boekobject te maken met 2 losse vermessingde scharnieren. Men verkocht er geen schroefjes bij. Dus op de gok schroefjes meegenomen.


IMG_3346RandInPerkamentMoetnogOmgevouwenWorden

Het boekblok bestaat uit 4 balkjes geschaafd eiken. Om dan toch het boekblok idee te krijgen bedek ik het boekblok met een stuk perkament. Dat heb ik uitgesneden zodat het midden van de rug van het dier schuin over het boekblok loopt. Op de plaats van het ‘kamertje’ is het perkament extra breed zodat ik dit kan omvouwen en straks tegen de muren van het kamertje kan bevestigen.


IMG_3347DonkereSteepInHetPerkament

De aquarel komt straks binnen tegen het voorplat. Dus niet hier op het boekblok.


IMG_3348InkijkInHetKamertje

Inkijk in het kamertje. Je ziet de omgevouwen stroken.


IMG_3349BoekblokMetPerkament

Even het boekje er in passen. Deze foto’s zijn al van gisteren. Vandaag heb ik het perkament op het kamertje geplakt. Het ligt nu onder bezwaar te drogen.


Vanochtend gelezen

KeesVanKooten575Haikoots

Kees van Kooten, 575 Haikoots.


Helemaal in zijn eigen stijl geeft Kees van Kooten
een draai aan het genre van de haiku.
Deze van oorsprong Japanse dichtvorm gebruikt
Van Kooten op een speelse manier.
Verwacht niet al te veel diepzinnigheid maar vooral
humor, kleine verhaaltjes, teksten bij foto’s, soms
een blik op het verleden, weemoed, heimwee, oude taal
en nieuwe vondsten.

Persoonlijk vielen mij die haikoots op die ook rijm
in zich hebben.
Bijvoorbeeld haikoot 19:

het is huisdieren
niet toegestaan alvorens
baasje dood te gaan

Maar dit voorbeeld bevat niet alleen rijm, eigenlijk
zijn het twee ideeën in drie regels.
Het stramien van 5 lettergrepen, 7 lettergrepen en nog eens
5 lettergrepen, vind ik dan niet sterk genoeg om
de vorm van drie regels, overeind te houden.

het is huisdieren niet toegestaan
alvorens baasje dood te gaan.

Jonge mensen zullen het woord ‘alvorens’ niet snel gebruiken.
Dat is niet erg maar daardoor krijgt de haiku-vorm iets ouderwets,
of anders te gezocht.

Nummer 22 is dan misschien een beter voorbeeld van rijm:

reis met NRC
u verblijft in Plato’s grot
neem zelf ketting mee

Nummer 559, als zomaar een voorbeeld:

krijg zin in het nu!
geen tegen- maar tussenzin
dan zal je eens zien

Van Kooten op zijn sterkst:
optimistisch, nieuwe woorden/woordspelend en
nog eens diepzinnig met een glimlach.

Soms zijn de foto’s heel belangrijk om de haikoots
snel te kunnen begrijpen.
Bij een reeks boeken, de delen 1 t/m 7 van het verzameld werk
van Karel van het Reve, staat de volgende haikoot (nr 5):

bij een vlugge blik
beginnen de leeslinten
al te kwispelen

Soms zijn de haikoots heel beschouwend (nr 53).

weer een campagne
om ons te waarschuwen voor
een geveinsd gevaar

Dat de haikoots met veel plezier gemaakt zijn lijkt me duidelijk
bij onder andere nummer 65:

voor rijke stinkerds
scheelt dit toch mooi een kwartje
aan de toiletjuf

Dit is een haikoot bij een foto van een VIP toiletwagen
van de firma Haku.

Als afsluiting nog deze wijze woorden (nummer 198):

als een bladzijde
zich verzet bij het omslaan
lees haar dan nogmaals

Nu luister ik naar: Speel

Jawel, jawel, ’t is zonneklaar
de donkere uren zijn weer daar

Mooi, die tegenstelling tussen de zon en het donkere.
De donkere uren van wat?

‘De spoken zijn weer aan de macht’

SpeelRaymondVanHetGroenewoud

Heerlijk. We spreken dezelfde taal maar de letters klinken bij Raymond gewoon anders dan die van mij. Dat is zo bijzonder.


Ook ‘Bitter en bot’ is prachtig.
Hij zingt ook nog Hollandss: “Houwe so” (Je krijgt
alles wat je wil)

Guatemala, Livingston, Janus

De tweede helft van de boottocht brengt ons in Livingston.
In deze plaats leven mensen die donkerder van huidskleur
zijn dan de gemiddelde bewoner van Guatemala.
De groep wordt Garifuna genoemd.
Ze zijn nakomelingen van slaafgemaakten uit Afrika.

Voor mij was het de Caribische sfeer en de zee
die me het meest aanspraken.
Maar eerst nog een stukje Rio Dulce.

DSC01067GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01068GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01069GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston

We zijn een of twee keer aangelegd aan de kant van de rivier maar de boottocht maakt toch de meeste indruk.


DSC01070GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01072GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01074GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01075GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01076GuatemalaRioDulceOnderwegNaarLivingston


DSC01078GuatemalaLivingston

De aanlegsteigers van Livingston.


DSC01079GuatemalaLivingstonHaircutsForTheFamily

Haircuts for the family.


DSC01080GuatemalaLivingston

Livingston.


DSC01081GuatemalaLivingstonVentaDeVerdurasEbenEzer

Charles Dickens verkoopt hier ook groente.


DSC01082GuatemalaLivingston


DSC01083GuatemalaLivingston


DSC01084GuatemalaLivingston

De Golf van Honduras.


DSC01085GuatemalaLivingstonJanus

Ik denk dat Janus hier woont.


DSC01086GuatemalaLivingston


DSC01088GuatemalaLivingston


DSC01089GuatemalaLivingston


DSC01090GuatemalaLivingston


DSC01092GuatemalaLivingston


Volgende keer meer van Livingston.

Ik luister naar: Homegrown

HomeGrownNeilYoung

In de archiefserie van Neil Young verscheen Homegrown (opgenomen in 1974/1975). Zee bescheiden uitvoering en dat is geen compliment. Als je het nodig vindt oude albums 45 jaar na het maken alsnog uit te brengen dan is de vraag Waarom gerechtvaardigd. Slechts 36 minuten geluid.


Ik kijk uit naar ‘White line’ een nummer
met Robbie Robertson op gitaar.
‘Kansas’ klinkt interessant maar onaf.

Iets nieuws gekocht

IMG_3343ReadMyLipsAndKissMyBooksDasMag

Ter ondersteuning van Das Mag in de coronatijd: Read my lips and kiss my books. Waarom een Nederlandse uitgever dit in het Engels doet? Geen idee.


Korte wandeling door het centrum

Vandaag had ik voor het eerst weer eens tijd
voor een korte wandeling door het centrum van Breda.
Rond 08:00 uur.

IMG_3339BredaGroteKerk

De Grote Kerk en dan met name de Grote Toren kreeg de meeste aandacht. De toren is er enorm op vooruit gegaan.


IMG_3340


IMG_3341GroteKerkBreda


IMG_3342GroteKerkBreda


Ideal Snijmachine

Om een collega boekbinder te proberen te helpen
heb ik mijn Ideal snijmachine gedeeltelijk uit
elkaar gehaald.

IMG_3314IdealSnijmachineIntactFotoVanafZijdePapierklem

Dit is de Ideal snijmachine, bekeken vanaf de kant van de papierklem. Er zijn eigenlijk 3 bewegende mechanismes aan zo’n snijmachine: het mes, de papierklem en een mechanisme om het papier naar het mes toe te bewegen. De foto’s hier richten zich op de papierklem.


IMG_3318OmbouwWeghalenDoorTweeSchroevenLosTeDraaienHierEenlinksEenRechts

Om bij de bewegende delen van de papierklem moet je eerst de bescherming, de ombouw van de machine afhalen. Die zit met twee schroeven vast. Op de foto links en rechts. De ombouw is een kunstig gevouwen stuk metaal uit één stuk (op de foto zie je het Ideal logo wat op de ombouw zit) dat je met enige moeite van de machine kunt halen zodra het los zit.


IMG_3320OmbouwWegConstructieMesEnPapierklemZichtbaar

Hier is de ombouw er af. Het donkere stuk metaal wat je op de foto ziet bevat het mes. Het is verbonden met de hendel waarmee je de machine bedient bij het snijden (het mechanisme zie je aan de bovenkant van de foto, de hendel zelf niet. Die steekt boven de foto uit). Dat is verder geen onderwerp van deze serie foto’s. Het gaat om de papierklem die direct achter het mes zit, aan het draaiwiel dat je boven uit de machine ziet steken. Met de papierklem klem je het papier vast op de machine. Op de snijtafel. Het papier kan daardoor niet verschuiven tijdens het snijden en zorgt voor een mooie, rechte snede aan iedere kant van je boek (behalve de rug).


IMG_3321Papierkleim2SchroevenEenUitersLinksEenRechts

De papierklem zit met twee bouten vast op de machine. Je ziet ze hier links en rechts op de foto. Dus de twee bouten onder het wiel spelen bij deze actie geen rol. Als je die linkse en rechtse bouten los draait, ‘valt’ de papierklem naar beneden. De klem zit namelijk een stukje boven de snijtafel bevestigd. Dit om de klem ruimte te geven dikkere en dunnere pakketten papier aan te kunnen. Bij de voet van de papierklem zie je bij mij een strook grijs karton zitten. Die zit onder tegen de voet aangeplakt. Dat doe ik om geen afdruk van de ‘voetjes’ in het papier te krijgen als ik papier in de klem vastzet.


IMG_3322PapierklemRechterschroefEruit

Hier heb ik de rechtse bout uit de papierklem gehaald. De klem is hier een beetje naar beneden ‘gevallen’.


IMG_3323PapierklemHelemaalLosVanSnijmachine
Dit is de papierklem. Dus met in totaal 4 schroeven/moeren is hij vrij. Maar nu wordt het ingewikkelder. Hier kun je zien dat dit toch echt een knap stukje techniek is. Het wiel en de schroefdraad en de voetjes (niet te zien op de foto) zijn niet alleen een klemmechanisme ze zijn ook bepalend in de constructie van de snijmachine.


IMG_3324WielPapierklemLetOpSchroefBijInzetstuk
Het is heel verleidelijk deze twee grote bouten los te draaien. Het was mijn eerstvolgende stap. Maar als je dat doet kun je de klem niet verder demonteren. De twee bouten vormen het ankerpunt waarmee de voetjes op het papier gedrukt kunnen worden en waarmee de klem dus zijn werk doet..


IMG_3325PapierklemOnderaanzichtLinksInzetStukPlusMidden2SchtoevenNoodzakelijkBijMontage
Dit is dezelfde constructie maar dan van onderaf gezien. Je ziet hier dat er aan één kant een spie wordt gebruikt (links naast de schroefdraad in het midden) om de constructie stevig in elkaar te zetten.


IMG_3326PapierklemMetLinksStelschroefBijInzetstuk
Aan de bovenkant zie je dat die spie zelf ook een soort van ankerpunt heeft in de vorm van een stelschroef (links van het midden).


IMG_3327PapierklemMetLinksInzetstuk
Nu de papierklem uit de machine is kun je nog steeds met het wiel draaien. Daarmee komt de spie verder vrij te liggen (op de foto links van de schroefdraad of spindel).


IMG_3329SchroevenNoodzakelijkBijInElkaarZetten
Dus haal je de twee bouten eruit……..


IMG_3330WielGedemonteerdMoeilijkTerugInTeDraaienRestNietDemonteerbaarZonderSchroevenInTeDraaien
….dan komt de spindel los van de rest van de klem door het wiel te draaien. Het terug in elkaar zetten lukt door te zoeken naar het punt waarop de spindel weer in de rest van de klem draait. Een schroefdraad op een bout heeft 1 punt waarop het pakt in de ruimte met daarin ook schroefdraad. Het is even zoeken naar dat punt en dan de spindel recht houden voor de opening. Na een paar keer proberen lukt het.


IMG_3331WielErWeerTerugAanGezet
De spindel is weer terug en de bouten ook.


IMG_3334TerugInelkaarKunJePapierklemUitelkaarDraaienKomen2SchroevenVrijAanAchterzijde
Draai je de papierklem weer ‘open’, komt aan één kant de spie in zicht.


IMG_3335DitZijnDe2SchroevenBoutenDieVrijkomenAanDeAchterzijdeMiddenBovenEnOnder
Aan de andere kant zie je twee bouten. Door die los te draaien gaat de rest van de papierklem uit elkaar. Dat heb ik niet gedaan. Ik hoop dat de beelden duidelijk genoeg zijn om te kunnen beredeneren hoe de stelschroef, de spie en de andere delen van de papierklem in elkaar horen te zitten.


IMG_3336StelschroefMetInzetstuk
Nogmaals de stelschroef van de spie..


IMG_3338LetOpPapierklemKanErVerkeerdInOmdraaien

Je kunt de papierklem er precies omgekeerd terug inzetten. Zoals hierboven. Geen paniek: losdraaien en klem omdraaien.

.


Rio Dulce

DSC01042WeGaanNaarLivingstonPerBoot

Vandaag een boottocht. Het hotel ligt landinwaarts, aan het eind van Lago Izabal en het begin van de Rio Dulce. Aan de andere kant van de rivier, aan zee, ligt Livingston. In deze serie foto’s komen we nog niet zo ver. Eerst een hoge brug, een regenbui door. Dan varen we door een prachtige omgeving. Volgende keer Livingston, aan de Caribische kant van Midden-Amerika.


DSC01042WeGaanNaarLivingstonRoute

Dat witte lijntje geeft ongeveer aan hoe we gevaren zijn.


DSC01043GuatemalaRioDulceDeAanlegsteigerBijHetHotel

Dit is de aanlegsteiger bij het hotel.


DSC01044GuatemalaRioDulceDeBoot

Daar komt de boot.


DSC01046GuatemalaRioDulceCastello

Castillo de San Felipe Del Golfo vanuit de boot.


DSC01047GuatemalaRioDulce

Een enorme brug maakt verkeer mogelijk hier in het oosten van Guatemala. De snelweg is de CA13 volgens de Wegenwiki (bestaat echt).


Wegenwiki

De CA13 is een ruta centroamericana in Guatemala. De weg vormt een noord-zuidroute in het oosten van het land, en verloopt vanaf de grens met Honduras bij Corinto tot de grens met Belize bij Melchor de Mencos en maakt daarbij een omweg via Flores. Het is de enige hoofdweg in het noordelijke departement Petén. De CA13 is 372 kilometer lang.

De weg over de rivier heet hier Puente de Río Dulce

Het grootste kunstwerk op de route is een hoge betonnen kokerbrug over de Río Dulce. De Puente de Río Dulce is 900 meter lang en is de langste brug in Guatemala. De brug is tussen 1977 en 1980 aangelegd. De aanleg begon op 5 januari 1977 en de brug werd eind december 1979 opgeleverd en is in januari 1980 opengesteld voor het verkeer. Het was destijds de op één na langste brug in Latijns-Amerika.

DSC01049GuatemalaRioDulce


DSC01050GuatemalaRioDulce


DSC01051GuatemalaRioDulce

In het begin is het een heel breed water. Dat is op het kaartje aan het begin van dit bericht ook goed te zien.


DSC01053GuatemalaRioDulceRegenInAantocht

Al snel wordt het heel grijs en komen we in een felle bui. De temperatuur is goed maar droog zitten we niet. Nu is het klimaat hier toch al vochtig dus dat maakt ook weer niet zoveel uit. Door het drogen van je kleren is het een tijdje wat kouder.


DSC01054GuatemalaRioDulceRegenInAantocht


DSC01055GuatemalaRioDulce


DSC01056GuatemalaRioDulce

Maar er zijn meer manieren om in een boot nat te worden.


DSC01057GuatemalaRioDulce


DSC01058GuatemalaRioDulce

Als het water smaller wordt kun je ook meer genieten van wat er aan de oever gebeurt.


DSC01063GuatemalaRioDulce

Die enorme massaliteit van de begroeiing maakt op mij steeds zo’n indruk.


DSC01064GuatemalaRioDulce


DSC01065GuatemalaRioDulce

De zon komt er al snel weer door.


Volgende keer Livingston.

Van wollen sjaal naar boekbekleding

IMG_3307EerstWollenDasNuBekledingBoek

Gisteren kon ik mijn test onder het bezwaar uithalen. Zo ziet het boekje er uit waarvan ik de boekband bekleed heb met een klein stukje van een wollen sjaal die een ongelukje heeft gehad in de wasmachine (en een stuk vlieseline). Ik kan nu het boek gaan afmaken waar de rest van de sjaal voor bedoeld is.


Een heerlijk zacht boek!

Het idee dat dit over bomen gaat wordt steeds sterker

IMG_3308HetKamertjeGelijmd

Gisteren ben ik begonnen de losse delen aan elkaar te lijmen, die straks het boekblok moeten gaan vormen. Hier het ‘kamertje’.


IMG_3309DeEersteHelftVanHetBoekblokGelijmd

Dit is het eerste deel van de buitenkant van het boekblok. Ook aan elkaar gelijmd. Ik wil spijkers of schroeven zoveel mogelijk vermijden.


IMG_3311EersteVernislaag

Dit is een van de stukken notenhout. Eerst heb ik de schorsdelen die een beetje of een beetje veel los zaten, vastgelijmd en ingeklemd. Dat klemmen heb ik met de hand gedaan. De maten van het hout en de schuinte van de zijkanten maken het moeilijk om dat op een andere manier te doen. Nu, misschien dat ervaren houtbewerkers daar methodes voor hebben maar ik ken die in ieder geval niet. Beetje geduld heb je dan nodig maar dat lukte best. Vervolgens is het nu één keer aan één kant gevernist. Dus ik heb nog wat werk maar de tekening wordt er wel een stuk duidelijker van. Het idee dat dit object over bomen gaat wordt steeds sterker.


Verdeling cultuurgelden over Nederland

Afgelopen donderdag stond er een interessant artikel
in de NRC over het aandeel van niet-blanken medewerkers in de Nederlandse
cultuursector, in het bijzonder in de kunstmusea.
Daar stond een infographic bij die bij mij een aantal vragen
opriep. Niet zozeer over de getallen, dat er weinig
grote Nederlandse cultuurinstellingen zijn met in de leiding
niet-blanken, was me al duidelijk.

Dit is de infographic:

IMG_3305NRCWitGekleurd20200618


NRCKunstmuseaInNederland

Even inzoomen op het kaartje. Het toont informatie van 21 kunstmusea in Nederland. Met 2056 vaste medewerkers waarvan er 19 niet blank zijn. Dat is dus 0,92412%. Daarvan niemand in de directie en de meeste (10+) in de raad van toezicht of raad van advies. Nu vraag is of dit een juiste steekproef is van het culturele klimaat in Nederland maar het percentage is zo overdonderend duidelijk dat je daar niet aan kunt twijfelen.


Interessanter voor de politiek in het zuiden van Nederland vond
ik het volgende. Kijk eens naar het zuiden van het land.

NRCVierKunstmuseaVanZuidNederland

In het zuiden zijn 4 kunstmusea met samen 151 vaste medewerkers. Één daarvan is niet-blank. Die 151 medewerkers zijn 7,34 % van alle medewerkers bij kunstmusea in Nederland. Ook als je het Rijksmuseum in Amsterdam met 500 medewerkers niet meetelt (voor een deel zijn dat medewerkers bij een toeristische attractie. Kun je ook zeggen van het Van Gogh museum, maar even voor het beeld.) is dat nog steeds slechts 9,7 % van de medewerkers bij kunstmusea in Nederland. Dat sommige politieke partijen in het zuiden van Nederland daar ook de subsidie van carnavalsoptochten bij willen tellen, maakt de scheve verhouding er alleen maar pijnlijker door.


Voor de compleetheid. De vier musea zijn:

NRC01BonnefantenMuseumMaastrichtNRC08NoordbrabantsMuseumDenBoschNRC19VanAbbeMuseumEindgovenNRC21ZeeuwsMuseumMiddelburg

Saillant detail:
in de Provinciale Staten van Brabant is geen aandacht voor Kunst & cultuur.
Er is geen gedeputeerde met die portefeuille.
We kunnen de scheve verhouding dus niet alleen aan Den Haag verwijten.
Gedeputeerde Wil van Pinxteren van Lokaal Brabant is verantwoordelijk voor
(let op de volgorde) Vrije Tijd, Cultuur en Sport.
Dus dit is de man die over de carnavalsoptochten gaat.

In het overzicht van hun standpunten staat het volgende over Cultuur & Sport:

Cultuur & Sport
Cultuur en sport zijn een wezenlijk onderdeel van het leven van de inwoners. Deze moeten dan ook bereikbaar zijn voor alle inwoners. Daarom vindt Lokaal Brabant subsidies voor lokale cultuurverenigingen zoals toneelverenigingen erg belangrijk. In de basis dient een grote culturele instelling of evenement na een aanloopperiode ‘ondernemer’ te zijn en zijn eigen broek op te houden en dus minder afhankelijk te zijn van subsidies.
Lokaal Brabant vindt cultuureducatie voor jongeren belangrijk en is van mening dat die in het onderwijspakket moet blijven. Topsportevenementen zijn niet alleen een stimulans voor het toerisme en dus de economie, maar sporen inwoners ook aan tot sporten en dus een gezondere leefstijl en betere gezondheid. Lokaal Brabant is dan ook van mening dat topsportevenementen op ambtelijke en financiële ondersteuning van de provincie moeten kunnen rekenen. Daarnaast vindt Lokaal Brabant het belangrijk dat ook de breedtesport in de provincie wordt ondersteund. Deelnemen aan sport moet voor iedereen bereikbaar en betaalbaar zijn.

I rest my case.