Extreme krachten

FelixVonPapenEenVonPapenSpreekt

Felix von Papen: Een Von Papen spreekt.


Dit boek is de Nederlandse vertaling van een aanklacht
tegen het nationaalsocialistische Duitsland.
Eind 1938 verscheen de brochure:
Ein von Papen spricht….über seine Erlebnisse im Hitler Deutschland.

Felix von Papen was oomzegger van Franz von Papen.
Franz von Papen was een Duits politicus (katholiek, Zentrumspartei) die rijkskanselier
was in 1932 en die dacht Hitler in de hand te kunnen houden.
Daarom werd hij vicekanselier onder Hitler in 1933 – 1934.

Al op 6 december 1933 werd Felix von Papen opgepakt en gevangen
gezet door de Gestapo in het Columbia-Haus.
In 1934 werd hij overgebracht naar Oranienburg, een SA concentratiekamp.

Via allerlei omzwervingen komt Felix von Papen in Nederland terecht.
Dit was na maart 1938.
In februari 1942 werd hij in Nederland verraden en opgepakt.
In oktober 1942 is hij naar concentratiekamp Buchenwald afgevoerd.
Op 7 april 1945 sterft hij.

Felix von Papen was lid van een vooraanstaande Duitse familie.
Een man met connecties en geloof in de rechtstaat.
Zijn verslag geeft een beeld van wat er gebeurt als extreme krachten
het in een land overnemen: rechtmatigheid verdwijnt en criminaliteit
neemt het over.

Franz von Papen sterft in Obersasbach, West Duitsland, op 2 mei 1969.

Gezien: Night train to Lisbon

Vorige week zag ik de film ‘Night train to Lisbon’.
De film deed me denken aan ‘Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan’.
Het boek van Louis Couperus.

Beide boeken zijn een soort detective, maar dan zonder inspecteur.
Beide boeken hebben twee hoofd verhaallijnen.
Een verhaallijn in het ‘heden’.
Een verhaallijn in het verleden.
Net als bij de meeste detectives.

Het verleden betreft in allebei de gevallen traumatische gebeurtenissen
die mensen in het heden nog steeds bezighouden.
Die nog steeds voor een groot deel hun gedrag bepalen.
In ‘Van oude mensen’ is dat de moord in het koloniale Indonesie.
In ‘Nighttrain’ de bijna moord aan de vooravond van
de Portugeese Anjerrevolutie.

Voeg bij ‘de verleden tijd’ de liefde van de hoofdperoon
in ‘Lisbon’ voor het betere boek
en het verklaard waarom het lage tempo zo goed bij de film past.

Twee jaar geleden waren we op vakantie in Kaap Verdie.
Daar ligt de plaats Tarrafal.
Die wordt ook in de film genoemd.
Het is het concentratiekamp dat de Portugeese dictatuur
gebruikte om politieke tegenstanders het zwijgen op te leggen.

 photo DSC_0420Tarrafal.jpg

 photo DSC_0421Tarrafal.jpg

 photo DSC_0423Tarrafal.jpg

Het kamp heeft een eenvoudig maar heel effectief systeem om de bewakers op de muren, volledig, fysiek, te scheiden van de kampbewoners. Ontsnappen was geen optie. De temperaturen in de zomer dodelijk.

 photo DSC_0438Tarrafal.jpg

 photo DSC_0442Tarrafal.jpg

 photo DSC_0443Tarrafal.jpg

 photo DSC_0447Tarrafal.jpg

 photo DSC_0448Tarrafal.jpg

 photo DSC_0451Tarrafal.jpg