Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Rio Dulce

Één januari 2019 is natuurlijk ook in Midden-Amerika een
speciale dag. We gingen met een taxi van Copán in Honduras
naar Rio Dulce in Guatemala.
Terug naar Guatemala dus.
Copán was een bewuste uitstap naar Honduras omdat we dan
toch ‘in de buurt’ waren. Nou heel erg de moeite waard.

Yucatan

Eerder had ik me dat niet gerealiseerd maar als je de landsgrenzen wegdenkt dan is het logisch dat het gebied wat nu Yucatan (in Mexico), Honduras, Belize en Guatemala heet, het gebied was waar de Maya’s leefden. Die rechte landsgrenzen tonen alleen maar aan dat die grenzen ‘onnatuurlijk’ zijn. Daarom is de interne migratie die in deze landen plaatsvindt ook logisch (een Engelssprekende man die in Honduras werkte, vertelde ons over die migratie).


DSC01018GuatemalaRioDulceEenzameBewaker

Guatemala heeft in het oosten maar een kleine kuststrook. Het is de Caribische zijde van Guatemala. Rio Dulce is onder andere de naam van een rivier van het grote Lago de Izabal naar Livingston. Op het punt waar de rivier begint ligt een kleine plaats met een aantal hotels: San Felipe de Lara. Daar is ook een kasteel. Tegen het eind van de middag komen we bij het hotel aan en gaan nog even lopen. Deze hond wachtte ons op.


DSC01019GuatemalaRioDulceHotelKunst

Maar eerst mijn verzameling hotelkunst uitbreiden. Het hotel bestond uit een paar centrale gebouwen en veel losstaande huisjes. In ons huisje hing dit tegen de muur.


DSC01020GuatemalaRioDulceHotelKunst


DSC01021GuatemalatTijdelijkPiratenhuis

Onderweg naar het kasteel kwamen we bij de toegangspoort. Daar kon je een kaartje kopen. Bij die poort veel winkeltjes en restaurants en een soort Piraten- en spookhuis. Daar hing deze lamp buiten.


DSC01022GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Langs de weg naar het kasteel lagen deze graven.


DSC01023GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Het was er druk. Veel barbecues, veel eten, veel drinken. Heel gezellig. Het weer was wat minder. Het was een beetje bewolkt aan het worden.


DSC01024GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651


DSC01025GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Het kasteel ligt op een kleine landtong. Ideaal voor allerlei vormen van vermaak.


DSC01026GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Castillo de San Felipe Del Golfo, 1651.


DSC01028GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651CocinaYcomedor

Dit was de keuken en de eetkamer van het kasteel.


DSC01029GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651


DSC01030GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Hééél bijzonder is het kasteel niet. Het is uitgebreid en regelmatig verbouwd maar het was er gewoon gezellig. Heel leuk met voornamelijk lokale toeristen en dagjesmensen.


DSC01031GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Het viel niet mee, ook zo aan het eind van de dag, om een foto te maken zonder mensen.


DSC01032GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Hier krijg je een beetje een idee van de strategische ligging van het kasteel.


DSC01033GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651


DSC01035GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Castillo de San Felipe Del Golfo.


DSC01036GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651


DSC01037GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Overzicht van het kasteel.


DSC01038GuatemalaRioDulceCastilloDeSanFelipeDelGolfo1651

Bijkeuken.


DSC01040GuatemalaRioDulceJetSki

De jetski’s lagen natuurlijk buiten het kasteel.


DSC01041GuatemalaRioDulce

Het werd langzaam rustiger in het Castillo de San Felipe Del Golfo en in San Felipe de Lara.


‘Kamertje’ gemaakt

Heb vandaag maar weinig foto’s gemaakt.
Het boekje met de sjaal als bekleding is gereed.
Het ligt te drogen onder bezwaar.
Dat laat ik morgen nog wel even zien.
Volgens mij goed gelukt.
Het zachtste boek dat ik ooit gemaakt heb.

IMG_3303EersteTestMetVernisNogNat

Er stond nog wat vernis, acrylvernis. Daarmee heb ik een klein stuk van het notenhout gevernist om te kijken hoe dat uitvalt. Hier is het nog nat.


IMG_3304HoutVoorHetKamertjeGezaagd

Daarnaast heb ik nog twee stukjes hout gezaagd die samen het ‘Kamertje’ gaan vormen waar straks het boekje in wordt opgeslagen. Ben ook even houtlijm gaan halen en een verniskwast zodat ik morgen kan vernissen en het boekblok in elkaar kan gaan zetten.


Eerste bioscoopbezoek sinds maanden

IMG_3302ChasseBredaIkBlijfOnbezet

Chassé, Breda: Ik blijf onbezet. Wat mij betreft blijft dat ook nog een tijdje zo want ik zie me niet snel terug gaan onder dit regime.


In de Nederlandse theaters, toneel, film, opera.
Maakt niet zo veel uit.
Net als in musea, de horeca is beroerd.
Dus in coronatijd slaagt men er in om een bezoek aan
een film te laten lijken op een bezoek aan een mortuarium.

Alles wat de omgeving wat aangenamer zou kunnen maken
was weg: geen filmposters, geen tafeltjes met stoeltjes,
de verlichting vooral uit en geen aanspraak doen op
de intelligentie van de bezoekers.

Daar waar op de markt, de klanten zelf hun weg moeten zoeken
om contacten zoveel mogelijk te vermijden,
begint je bezoek aan een filmtheater met een vragenlijst
met 7 vragen waar natuurlijk niemand ‘Ja’ op antwoordt
(Ja, ik heb koorts, ben verkouden, er is bij mij corona
vastgesteld vorige week, enz).
Personeel in zwart en droevig gestemd.
Dus gastvrij en opbeurend. Nee, niet echt.

Gaat u daar maar zitten (uiterste stoel tegen de muur op
een rij zo dicht mogelijk tegen het scherm).
Ja, gaat u maar staan en volgt u de speciale route om er voor te
zorgen dat u niemand tegen komt
(als kleuters op de eerste dag naar school).

Inderdaad kwam ik niemand tegen.
Het hele theater was leeg gemaakt voor de 20 bezoekers.
Overigens zijn dat net zoveel bezoekers als voor corona maar toen
met minder personeel, minder speciale voorzieningen en spatborden.
Oh ja, het was toen wel gezellig met meer films tegelijk.

IMG_3301LaVeriteCatherineDeneuveJulietteBinocheEthanHawke

De film La Verité was dan wel weer goed. Catherine Deneuve was top.


Grappig aan de film is dat er gespeeld wordt met dat wat
Catherine Deneuve in werkelijkheid is: een oudere actrice.
Het personage van deze oudere actrice zegt in de film ergens
dat alle goede actrices te herkennen zijn aan hun naam:
voornaam en achternaam beginnen volgens haar met dezelfde letter.
Catherine Deneuve noemt er dan een hele reeks.

Iemand anders noemt dan Brigitte Bardot omdat die in het lijstje
niet voorkomt.
Maar die wuift het personage van Catherine Deneuve dan weer weg.

Natuurlijk is dat ook niet het geval bij Catherine Deneuve zelf.

Feit is dat er nog een andere film is gemaakt in het verleden
met als titel ‘La Verité’. Hoofdrol: Brigitte Bardot. 1960.

****

The Manchurian Candidate

Een remake van een film met Frank Sinatra, Janet Leigh en
Angela Lansbury (1962).
Nu met Jonathan Demme als de regisseur en Meryl Streep
en Denzel Washington in de hoofdrollen.

TheManchurianCandidateMerelStreepDenzelWashingtonJonathanDemme

The Manchurian Candidate uit 2004.


Films met futuristische elementen lopen de kans ongeloofwaardig
te zijn. In het algemeen is dat de balanceer act die wordt
gerealiseerd bij een toneelstuk of film.
Daar waar bijvoorbeeld Star Wars er goed in slaagt om een overtuigend
verhaal weg te zetten, wil het hier maar niet lukken.
Aan de acteurs ligt het niet.
Maar de film overtuigt niet.

Bomenboek

IMG_3291NotenhoutAftekenen

De nagetekende en uitgesneden vorm van het stuk notenhout had ik in twee even grote stukken gesneden. Zo kon het me helpen het hout af te tekenen en te zagen. Het begin van mijn eerste boekobject.


IMG_3292DeTweeDelen

Dan is dit het resultaat. Deze twee stukken hout gaan het voor- en achterplat vormen van mijn holle boomboek.


IMG_3294DeOnderstePlankLigtVerkeerd

Latten geschaafd eiken vormen straks het holle boekblok. Het onderste stuk notenhout ligt hier nog wel verkeerd om.


IMG_3295Boomboek

De zijkant gaat er dan zo uitzien. Maar alles ligt nu nog los. Het ‘boekblok’ moet wel passen binnen de buitenmaten van beide stukken notenhout.


IMG_3297

Hier zie je het holle boekblok liggen. In dit boekblok moet een plaats komen om het werkelijke boek te verstoppen: ABCdarium der bomen of ABCdarium Arbores van uitgeverij De Witte Adelaar.


IMG_3298

De hoogte van het boekblok is prima. De perkamenten boekband, aangehecht met een perkamenten strengel kan rechtsboven in de hoek komen. Dat gat in het hout is interessant en daarom wil ik dat er in hebben maar zo zonder meer open laten is niet het plan.


IMG_3299

Misschien was het mooier geweest de latten verstek te zagen. Maar zonder verstekbak zag ik dat niet zo zitten.


Nu ik kan het boek niet zomaar in elkaar zetten.
De bovenkant van het boekblok moet nog dicht.
Er moet nog een ‘kamertje’ komen voor het boek.
Het ‘kamertje’ moet nog gestoffeerd worden.
De schors aan de platten moet op plaatsen die zwak lijken nog
gelijmd worden. Vernissen is waarschijnlijk de manier
om de zachte schors te beschermen.
Dat wil ik eerst nog eens uittesten.
Dan is er nog dat gat in een van de twee platten.
Het boekblok moet permanent vast komen te zitten op de achterplat.
De voorplat moet kunnen scharnieren met het boekblok.
De aquarel van Ria Van Meulder moet nog een plaats krijgen.
Het is nog niet af.

Wollen sjaal

IMG_3275VlieselineZitGoedOpDeWollenSjaalGeplakt

Afgelopen zondag had ik de vlieseline al tegen de sjaal gestreken. Dat was best goed gelukt. Ook de hoeken zitten goed vast.


IMG_3276PlattenMeten

Het testboek wordt maar een klein boek. Zo’n 12 bij 11 centimeter. De basis voor de platten en de rug heb ik al gemaakt dus even passen.


IMG_3280Uitsnijden

Wat nu volgt is naar mijn gevoel de grootste uitdaging: het stuk met vlieseline los snijden uit de sjaal.


IMG_3281HetUitsnijdengaatEenvoudig

Gelukkig gaat dat goed. Dat zegt misschien wel iets over wat de stof geleden heeft in het wasmachine.


IMG_3282DeWarmereKleurenOpDeVoorplat

Met deze strook wollen sjaal ga ik de boekband bekleden.


IMG_3288EvenPassenVoorHetPlakken

Nog even passen. Ik gebruik meestal de meest smalle kneep. Maar bij dikkere materialen wil dat wel eens zorgen voor een scharnier dat niet lekker open en dicht gaat. Dus eens een keer experimenteren met een kneep die veel breder is dan ik gewoon ben.


IMG_3290GereedVoorDeBoekenpers

Geplakt, gesneden hoeken. Gereed om in de boekenpers goed te laten drogen. Het boekblok heb ik ook nog even schoongesneden in de snijmachine.


Ave. Centroamerica, Copán, Honduras

De ochtend van 1 januari 2019 was heel rustig in Copán.
Tijdens de jaarwisseling was er natuurlijk vuurwerk.
Maar in de ochtend was daar niet zoveel meer van te zien.
De straten waren wel heel rustig….

DSC01009HondurasCopán

Tijdens wat loze uurtjes maak je ook foto’s. Bijvoorbeeld van je hotelkamer.


DSC01010HondurasCopánAveCentroamerica

Deze straatnaam zie je in Centraal Amerika regelmatig Avenida Centroamerica. Wij gingen er ontbijten en we hadden daarna nog even tijd voor een korte wandeling.


DSC01011HondurasCopán

Copán op 1 januari in de ochtend.


DSC01012HondurasCopán


DSC01013HondurasCopánMuseoDigitalDeCopán

Museo Digital de Copán.


DSC01014HondurasCopánMuseoRegionalDeArqueologíaMaya

Museo Regional de Arqueología Maya, deze musea liggen tegenover het hotel.


DSC01015HondurasCopán

Vuurwerkresten.


DSC01016HondurasCopán


DSC01017HondurasCopán


Die ochtend verlaten we Honduras en gaan we naar de oostkust
van Guatemala. Richting Lívingston.

Breda had opvallend groepje bezoekers vandaag

IMG_3277BredaBijzondereGastenMevrouwMetPaardHondEnPapegaai

Waarom deze mevrouw vandaag Breda bezocht met haar paard, haar hond en een papegaai weet ik niet. Maar het levert wel een mooi romantisch plaatje op. bij de brug van de Nieuwe Prinsenkade.


IMG_3278BredaBijzondereGastenMevrouwMetPaardHondEnPapegaai


Boekobject – Bomen

Voor ik gisteren verder ging met mijn boekobject ben ik eerst
naar een bouwmarkt gegaan.

Ik heb een stuk hout nodig dat ik als kern van het boekobject
kan gaan inzetten. Omdat ik niet makkelijk kon kopen wat ik
wilde hebben, heb ik een andere oplossing bedacht.

Het idee is om voor het intussen ingebonden boek, een ABCdarium
rond namen van bomen, een soort van houten boek te maken
met mooi hout als voor- en achterkaft.
Daar ga ik het notenhout gebruiken.

Het boekblok had ik graag uit één stuk hout met een lichte kleur
willen maken (essen bijvoorbeeld).
Maar ik kan het ook maken met een serie latjes van ruim 3 cm breed.
Vandaar dat ik naar de bouwmarkt ging.

Toen ik bij de bouwmarkt aankwam (zondagmiddag, rond 13:00 uur),
stond de parkeerplaats vol en stond er een rij wachtenden
van ongeveer 100 meter lang, voor van die party tenten.
Het zag eruit als een corona drive-inn teststraat.

Daar ga ik dus niet in staan wachten. Even verder op zit
een andere bouwmarkt. Daar niet van die overspannen taferelen.

IMG_3267Bouwmarkten

Bij de Gamma kocht ik een lat geschaafd eiken. Eigenlijk heel mooi hout. Daarna kon ik dus naar mijn werkplaats om verder aan het object te werken. Omdat het notenhout niet echt een rechthoek vormt (en dat wil ik ook niet) moet ik een manier vinden om te zien wat het doorzagen van het hout voor effect heeft. Vooral ook of dan het boekje en de aquarel goed in het boekblok te verwerken zijn.


IMG_3269

Ik heb het stuk notenhout op een vel papier gelegd en met potlood de omtrek nagetekend. Het idee is dat ik dan dadelijk het vel kan dubbelvouwen op de plaats waar ik straks het hout ga zagen te bepalen. Dan krijg ik ook zich op hoeveel de twee panelen van elkaar verschillen.


IMG_3270

Daarna heb ik de vorm uitgesneden. Dubbelgevouwen zodat de bovenkant en de onderkant van het ‘hout’ op elkaar vallen. Op de vouw die zo ontstaat heb ik het papier doorgesneden.


IMG_3271

Vervolgens heb ik de twee delen zo op elkaar gelegd zoals ik straks het object wil gaan maken. Op de ‘netto ruimte’ van het object heb ik vervolgens de aquarel en het boek geplaatst. Het ‘boekblok’ van latten moet rond het boek passen en er niet uitsteken. Het moet binnen de kleinste gemeenschappelijke ruimte van de twee helften notenhout passen met voldoende marge voor de latten. Dat gaat lukken.


IMG_3272

Door het bovenste vel een paar centimeter op te tillen krijg ik een nog beter beeld van wat ik van plan ben te gaan doen.


IMG_3274

Volgende keer kan ik de zaag meenemen naar de werkplaats.


Daarnaast heb ik een klein stuk van de sjaal voorzien van Vlieseline.
Heb ik de achterkanten van de vellen in het test boekblok allemaal
beplakt met een dun soort papier. Papier dat vooral bij
restauratie wordt gebruikt.
De achterkanten van al die pagina’s zijn niet altijd mooi leeg.
Dat verbloem ik zo een beetje en geef ik gelijk meer stevigheid
aan het boekblok.
Ook het karton voor voor- en achterplat en de rug is gesneden.

Fokke & Sukke en drogredenen

IMG_3265FokkeEnSukkeNRC20200611

Fokke & Sukke over slavernij in de NRC van 11/06/2020. Fokke & Sukke tonen kort achter elkaar twee drogredenen die heel vaak in de Nederlandse politiek worden gebruikt en die aantoonbaar niet werken. Hier het “aan de branche zelf overlaten”.


Wikipedia:

Een drogreden (syn. schijnreden, sofisme) is een reden of redenering die niet klopt, maar wel aannemelijk lijkt.

IMG_3266FokkeEnSukkeNRC20200613

Hier over racisme: reguleren om ondergronds gaan tegen te houden. NRC van 13/06/2020.


Verboden film? Caesar and Cleopatra

In deze tijd van corona, een tijd van afstand houden van elkaar
kijken we in het weekend een aantal films.
Ze zijn lang geleden al gekocht en sommige heb ik al heel lang niet
meer gezien.
Dit weekend hebben we het kijken naar “Caesar and Cleopatra” afgerond.
Wat is dat voor film?

CaesarAndCleopatraVivienLeighClaudeRainsCecilParker

Caesar and Cleopatra is een film van de Rank en is gemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog. De belangrijkste rollen zijn van Vivien Leigh als Cleopatra, Claude Rains als Caesar en Cecil Parker als ‘een Brit’. De laatste rol vind ik dolkomisch. Hij komt niet zo vaak in beeld maar ik kan niet anders dan aan Obelix denken. Maar dan met een wat stug Brits taalgebruik en wat trekjes van Obelix zoals tegen het verbod in toch meedoen aan de strijd.


De tekst op de DVD lijkt geschreven door iemand die niet zo heel
goed geïnformeerd is (de DVD is uit 2001):

Deze klassieker is Vivien Leigh op het lijf geschreven.
Na eerder te hebben geschitterd om “Gone with the Wind”
bewijst zij het opnieuw in deze Shakespeare rolprent “Ceasar and Cleopatra”.
Spektakel en decors zoals tegenwoordig nog maar in een enkele speelfilm (The Gladiator) voorkomt.

Ik wil in het midden laten of dit de rol van haar leven was maar
de uitdrukking ‘op het lijf geschreven’ zou ik niet gebruikt hebben
als ik weet dat Vivien Leigh een miskraam krijgt tijdens de opnames
van de film. Er werd gezegd dat dit kwam door de capriolen die Leigh
moest uithalen voor de film.

Of Leigh schittert in ‘Gone with the Wind’ laat ik ook in het midden.
De film geeft een tijdsbeeld maar als je naar de film kijkt
alsof je naar een liefdesdrama kijkt, ja dan kun misschien beweren
dat ze schittert.
Maar naar ‘Gone with the Wind’ mogen we sinds deze week niet meer
kijken. Gelukkig heb ik die film ook nog ergens op DVD liggen.
Kunst of cultuur uit het verleden vernietigen, verandert het verleden niet.

Het spektakel valt in de film nogal tegen. De Sfinx die in het begin
van de film een rol speelt is nogal klein, een beetje gedrongen.
Maar de film is onder moeilijke omstandigheden gemaakt.
Neemt niet weg dat de gedragen taal voor ons al behoorlijk
vervelend begint te worden.
Toen mocht je dat waarschijnlijk niet zeggen want het verhaal
was een bewerking door Bernard Shaw (Nobelprijs voor literatuur in 1925).
Een verwerking van Shakespeare.
Liz Taylor vond ik beter in Cleopatra.

***

Sjaal

Staat intussen het werk stil waarbij ik een wollen sjaal,
na een wasongelukje, wil gebruiken als boekbekleding?

Nee, natuurlijk niet.
Op dit moment ben ik bezig met het maken van een klein boekblok,
om dat dadelijk in te binden en een deel van de sjaal
te gebruiken als boekbekleding.

IMG_3263DasSjaalProefboekje

Het boekblok bestaat uit ongeveer 10 velletjes. Het boekje heeft de titel ‘Boek in een doos’. Het zijn lino-afdrukken en één of meerdere kleuren. Soms daarna nog wat verder ingekleurd. Het zijn geen katernen. Slechts een kant van de velletjes is bedrukt. Ik heb zowel aan de voor als de achterkant een extra schutvel ingevoegd en meegebonden. Al de pagina’s zijn daarna gelijmd.


Tijd om te drogen zodat we morgen verder kunnen.

Boekobject: ABCdarium der bomen

Een tijd terug kocht ik 2 exemplaren van het
‘ABCdarium der bomen’.
Het zijn kleine katernen maar mooi gemaakt.
De katernen komen met een aquarel.

De katernen zijn gemaakt door Private Press De Witte Adelaar
en de aquarel door Ria Van Meulder.

Ik wil een boekobject maken met het ingebonden boek en
de aquarel.
Daarvoor heb ik twee reststukken notenhout gekocht.

IMG_3258Uitpakken

Zo komen de stukken met de pakketpost.


IMG_3260Notenhout2Stukken

Zo zien de twee stukken eruit. De bast van de boom is nog goed te zien. Mooi. Maar, en dat kun je niet op de foto zien, die schorsdelen zijn zacht en zitten niet heel goed vast aan de harde kern van de plant. Daarnaast zie je het verschil in grootte. Het stuk met een gat erin (mooi) is het breedst.


IMG_3261HoutEnBoek

Hier ligt het boek van de in perkament ingebonden katernen op een van de planken.


IMG_3262HoutBoekEnAquarel

Aquarel en boek op een plank. Ik weet al ongeveer hoe ik het boekobject ga maken. Maar ik moet eerst op zoek naar nog een paar materialen. Daarnaast kan ik maar beter een zaag meebrengen naar mijn werkplaats.De tekening in het hout is mooi en ook de lichtbruine kleur spreekt me aan.


Wordt vervolgd.

Zelfgemaakte wenskaart

Vandaag heb ik een wenskaart gemaakt.
De achtergrond had ik al liggen.
Die is overgebleven van een poging om met ecoprinting
afbeeldingen te maken. Bloemstukken of bloemschikkingen
als onderwerp lenen zich daar prima voor.

Pluk bloemen en planten. Onkruid.
Schik de bloemblaadjes, stengels, plantjes enz.
Één voor één of in een groep.
Hamer de planten zodat het vocht uit de planten vrijkomt.
Met het vocht komt de kleur vrij.

Met een eenvoudige tekst, gesneden uit verschillende drukwerk- en
fotorestanten.

IMG_3257ZelfgemaakteWenskaart

Zelfgemaakte wenskaart. De belichting van de foto kan beter, zeker met dit mooie weer van vandaag.


Copán, Museo de Arqueología Maya

DSC00991HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMaya

In het centrum van de stad Copán is een museum met de mooie naam ‘Museo de Arqueología Maya’. De omstandigheden om foto’s te maken waren niet perfect. Maar de beelden waren erg indrukwekkend. Niet van elk voorwerp heb ik de officiële beschrijving. Copán kent een reeks heersers en hun beeltenis vind je terug in beelden, steles of op bijzondere voorwerpen zoals Altaar Q. Vermoedelijk is dit een beeld naar een van die heersers.


DSC00993HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaKinichYaxKukMoPhoto

Dit is de foto ter ondersteuning van de tekst bij een beeld. Dit is de stichter van de dynastie die heerste over Copán: K’inich Yax K’uk’ Mo’. Waarom al die enkele aanhalingstekens in de naam staan weet ik niet. Het leidt in ieder geval tot verschillende schrijfwijzes van de naam van deze heerser.


K’inich Yax K’uk’ Mo’ is considered as the founder of the dynasty that ruled the ancient city of Copán for four centuries, ascended the throne in 426 AS.
All subsequent rulers legitimized his power and his successors were recognized as direct descendants.

 

Researchers suggest that K’inich Yax K’uk’ Mo’ was not a native of Copán, analysis on bones found in his tomb shows that he came from the Yucatan Peninsula.

 

Also the lid of an incense burner made in his image and the carving of him at the Altar Q, showing K’inich Yax K’uk’ Mo’ using the glasses identified in representations to Tlaloc, god of the storm for Central Mexico, which indicates a connection with Teotihuacan.
For these reasons, scholars assume that he was probably a foreigner.

DSC00993HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaKinichYaxKukMoText

DSC00992HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaKinichYaxKukMo

Mijn versie van het beeld. Wat ik van de ‘bril’ begrijp is dat dit geen bril is maar een onderdeel van zijn hoofddeksel en het zou verwijzen naar Tlaloc, een regengod. Het beeld is een wierookbrander.


DSC00995HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaLidsOfAcrobats

Deksel in de vorm van een acrobaat. Op het hoofd van de acrobaat is een cacaoboon te zien.


It was modeled in ceramics, in the Late Classic period.
This anthropomorphic and polychrome lid portrays an acrobat of complete body.
A striking representation of the cocoa seems in the headdress and the contortion of the legs.
It was found in the Copán Acropolis in partnership with other lids of incense boat representing the governors of Copán, located in a tomb under the Hiëroglyphic Stairway.

DSC00994HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaLidsOfAcrobats

Dit is dan de deksel in de vorm van een acrobaat.


DSC00997HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaEccentricLateClassicPeriodText

Deze tekst beschrijft een bijzonder voorwerp: een ceremonieel mes of bijl. Ga op zoek naar de afbeelding van een menselijk hoofd.


An eccentric flint is an elite chipped artifact of an often irregular (‘eccentric’) shape produced by the Classic Maya civilization of ancient Mesoamerica.
Although generally referred to as “flints”, they were typically fashioned from chert, chalcedony and obsidian.

 

Eccentric of the Late Classic, prepared in Flint.
This is one of the three heads superbly carved ceremonial spear that were placed under the altar with the hieroglyphic stairway of structure 10L26 of Copán was dedicated.
The expertise in the manufacture of this eccentric was so complete that the author left a small piece of the original cobblestone coverage (known as cortex) on the top edge of the object.

DSC00996HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaEccentricLateClassicPeriod

Goed zoeken naar het hoofd.


DSC00998HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaTheScribeLateClassicPeriod

Op de weblog van een hobby drukker en boekbinder mag deze niet ontbreken: de schrijver. Feitelijk gaat het om het beeld van een godheid.


DSC00999HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaTheScribeLateClassicPeriodText

The scribe, stone carving of the Late Classic period.
The simian facial characteristics (aapachtige gelaatstrekken) and inkwells shell inserted in the band that is over your ears identify this deity as the patron of scribes and Maya artists.
The left hand holds a fountain consisting of a spiral cut and on the other hand takes a brush.
Among the Classic Maya scribes were held in high esteem and profession seems to have borne familiar route.
This exceptional piece was found in the fill of the final construction of the 9N-82 structure, Site of Graves, a building whose facade exhibits other graven images of scribes.
The emphasis in this construction the scribes have led to conclude that it was his residence for several generations. (Description William Fash)

DSC01000HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaReliefInAardewerk

Prachtig reliëf in een beker.


DSC01001HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMaya

Een vat in de vorm van een dier.


DSC01002HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMaya

Let op de details van de huid.


DSC01003HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaTheYokeLateClassicPeriod

Balspeler. Zou dit een afbeelding zijn van een speler die op die typische veldjes kon spelen?


This glass (beker) with incised decorations, from the Late Classic Period, proceeds Site The Graves.
This drinking vessel shows the picture of a Mayan ball player carrying a yoke and hip protectors.
The style of the figure is reminiscent of those seen in Copador, including details of the headdress.
The character is separated from the background, with finely incised details, visible in its indumentaruia (= Spaans voor jurk, waarschijnlijk dus een vertaalfoutje) and jewelry.
The two pseudo glyphs close to him can not be read but possibly indicate his name or that of the vessel itself. (Description William Fash)

DSC01004HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaTheYokeLateClassicPeriodText


DSC01005HondurasCopánMuseoDeArqueologíaMayaSkullTeethWithInlays

In het Museo de Arqueología Maya was ook een schedel te zien waarvan deze tanden een detail zijn. Je ziet goed dat de tanden ‘ingelegd’ zijn met een klein stukje van een gesteente in een paar tanden. Een soort van gouden tand?


Je zou bijna denken dat de horeca het zelf gelooft

IMG_3252BredaVeemarktstraatEchtNiet

De bruto afstand van de twee lijnen en het gebied ertussen is op zijn best 1.2 meter. Maar als je er dan zo’n afbeelding tussen schildert dan ga je waarschijnlijk ook zelf geloven dat dit anderhalve meter is. Breda, Veemarktstraat.


De horeca heeft zoveel medelijden met zichzelf en ze zijn
de anderhalve meter economie zo beu.
Vraag is wel; hoe kan het zijn dat een bedrijfstak waar bedrijven
de lonen grotendeels gesubsidieerd kunnen krijgen, waar bedrijven
4000 euro gratis geld kunnen krijgen (‘tegemoetkoming voor de
eerste nood’) en waar de vaste lasten ook nog eens gesteund worden,
al na een paar weken in de problemen komt?
Ik snap: geen omzet, maar dat wil ook zeggen geen kosten (behalve
de vaste lasten dan).
Dan kan de conclusie alleen maar zijn dat die bedrijfstak ongezond
in elkaar zit.

IMG_3253BredaVeemarktstraatHetHoekjeOm

Het hoekje om. De ondernemers raken helemaal van het padje af. Ze gaan de meest vreemde capriolen uithalen met plakband. Misschien iets meer gezond verstand?


IMG_3254BredaVeemarktstraat

Ziet er strak uit maar is amper 1 meter. Alle foto’s zijn gemaakt in de Veemarktstraat in Breda.


Wollen sjaal

Een ongelukje met een wollen sjaal levert mij een project op
waar ik tussen door ‘even’ aan kan werken.
De sjaal die wat gekrompen en in elkaar was gaan zitten
heb ik uit elkaar gehaald en wil ik gebruiken om een
boekband mee te bekleden.
Daarvoor heb ik afgelopen week online vlieseline gekocht.

Vlieseline komt in verschillende kwaliteiten.
Die kwaliteit wordt aangeduid met een code.
Zo had ik in het verleden al eens geleerd dat H250 vlieseline is
die bij hobby activiteiten wordt gebruikt maar ook bij
het maken van tassen en ceintuurs.
Er is een site met een hele indeling van codes en toepassingen.
Maar ook dan blijft het voor mij nog zoeken.
Deze keer heb ik 2 codes gekocht: H250 en H410.
Ik dacht misschien is hoe hoger de code hoe steviger.
Maar dat is niet zo. Het systeem is me nog niet duidelijk.
Maar de H250 is volgens mij heel geschikt.

Mijn inspiratie komt deze keer van een souvenir uit Guatemala.
Daar kocht ik een boekje omdat ik dacht, zo’n binding wil ik ook
een keer maken.

IMG_3243SouvenirGuatemalaVoorkant

Het papier in het boekje is volgens de verkoper ‘banana paper’. Bananenpapier.


Het boek heeft houten platten met een jute rug (ik kocht een jute koffiezak
in Guatemala met een ‘Made in India’-label aan de binnenkant).
Die rug is een soort ‘diepe’ rug, het jute zit zichtbaar 3 – 4 centimeter
om de rug voordat de houten platten beginnen.
Dan met een donkerbruine sierband over de rug.
De platten zijn leuk geverfd (?).

IMG_3244SouvenirGuatemalaBovenaanzichtLeerJuteKartonAfwerkingPapier

Vanaf de bovenkant zie je dat onder het jute dun karton zit. Karton met de flexibiliteit, dikte en sterkte van Zaansch Bord. Het donkerbruine bandje is heel dun want het valt bijna helemaal weg, neemt geen ruimte in. Het papier zijn enkele blaadjes. Dus geen katernen. De achterkant is niet echt recht. Zo te ziet genaaid in de ‘diepe’ rug.


IMG_3245SouvenirGuatemalaDeVierNaaipunten

Als je het boekje opent zie je het bananenpapier en dat het op 4 punten is genaaid (let op de witte puntjes).


IMG_3246SouvenirGuatemalaAchterkant

De achterkant vond ik ook leuk. Ze hadden veel van dit soort boekjes met steeds andere afbeeldingen. Soms waren de afbeeldingen hetzelfde maar dan waren de kleuren anders. Het was allemaal ‘hand made’.


IMG_3247SouvenirGuatemalaBovenaanzichtKartonTegenPlatten

Van boven, half-open, zie je dat de constructie van het boek misschien toch iets minder stevig is dan je op het eerste oog zou denken. Maar ik vind dit een leuk idee. Die platten zo bevestigen noemen we ‘Opgelegde platten’.


Maar ik maak liever geen leeg boek.
Dus heb ik al mijn proefdrukken, lino afdrukken, probeersels,
houtdrukken, goede en restjes, van vorige projecten verzameld.
Die op papier maar ook lino op jute of lino op een tasje van een winkel
op een vliegveld in India, lino druk op een envelop,
houtdruk op enveloppen, houtdruk op drukwerk, monoprints,
afdrukken van clichés, oude foto’s, enz, enz.
Een paar voorbeelden.

IMG_3248OudeClichesOpKrantenpapierWisselendeKwaliteit

Afdrukken van oude clichés op krantenpapier, uitgescheurd en op een A4 geplakt.


IMG_3249FotoCollageOudeFotos

Een fotocollage van oude foto’s.


IMG_3250MonoprintVanRestverfMettekstFotocollageLinoOpLinnenGeliplateHoutdrukOpAfbeelding

Van linksboven: monoprint van restverf met tekst en fotocollage. Onder lino afdruk op 2 stukken boekbindlinnen – twee kleuren, gelli plate afdruk, houtdruk op professioneel gedrukte afbeelding.


Terwijl ik zo de pagina’s voor het boek samenstel,
ga ik ook nog even een kleiner boek maken om te zien
of dat gaat werken: die sjaal met vlieseline H250.

Horeca: stand van zaken

Je krijgt van allerlei kanten oordelen over de horeca
en hoe ze er voor staan.
Bij veel van die opmerkingen zijn wel wat kanttekeningen te maken.

Vanochtend hoorde ik iemand van Koninklijke Horeca Nederland bij BNR.
Samenvattend:
– de bezetting in de horeca is 70% in de eerste week;
– de horeca was heel goed voorbereid;
– de klanten blijven weg vanwege de tafelsamenstelling.

Ik kon geen transcript van het interview vinden of een persverklaring.
Niet bij Koninklijke Horeca Nederland of bij BNR.
Daarom moet u het met mijn samenvatting doen.
Maar de lokale Bredase vertegenwoordiger van KHN gaf vandaag
een vergelijkbaar signaal af:

bredavandaagOverHorecaWeek1

Johan de Vos van KHN in Breda Vandaag. Lees even mee: Het valt vies tegen….naleven van strenge regels bijna niet haalbaar…..slechts een kwart van de ondernemers lukt het om zich aan alle regels….75 procent geeft aan dat de regels niet of moeilijk werkbaar zijn voor het personeel. En gasten houden zich slecht aan de regels……smart distancing.


Over het interview:

De bezettingscijfers zijn gebaseerd op 3 boekingssites voor de horeca.
De dekkingsgraad van die sites is heel beperkt (The Fork boekt
restaurants in slechts 11 Nederlandse steden).
De getallen van die sites zeggen niets over spontaan horecabezoek,
niets over hotels of andere horecazaken.
Misschien zeggen ze iets over Amsterdam.

Misschien heeft de horeca zich wel voorbereid op de verkeerde dingen.
Ze hebben vooral ingezet op veel tafels en stoelen op terrasoppervlaktes
die, dat is na 1 week al duidelijk, volstrekt niet ingezet worden
door de horeca-ondernemers zelf. Stoepen en pleinen die extra
zijn vrijgegeven door gemeentes zijn zelfs op de eerste dag,
een zonnige vrije dag, niet gebruikt.

Daarnaast hebben ze heel hard gewerkt aan een protocol: 30 mensen per
gelegenheid binnen, looproutes voor toiletgang, afstand tussen tafels,
serveren op afstand, reserveren voor terras, reserveren in café.

Daarnaast hebben ze veel berekeningen gemaakt over misgelopen omzet.

Dan die tafelsamenstelling. Die spreekt niet aan.
Je kunt niet met 5 mensen aan tafel.
Nu bestond de horecabezetting natuurlijk helemaal niet alleen
uit groepen van 5 personen. Dus voor ieder stel dat gaat eten is
er qua tafelsamenstelling niets veranderd.

Dan Johan de Vos:
die strenge regels (mede door KHN opgesteld) en smart distancing:
leg de verantwoordelijkheid niet bij de ondernemer maar bij de klant.
Of weg met het afstand houden.

Het kan ook anders:

rtvutrechtHorecaWeek1

Een gesprek met twee ondernemers in RTV Utrecht. Alleen de titel al. Geen negativiteit maar optimisme. Natuurlijk was het nog niet druk: mensen zijn voorzichtig.


Zelf heb ik gisteren twee horecagelegenheden in Breda bezocht.
Mijn ervaringen:
– bij een minimaal bezet café met veel lege tafels vond de medewerkster
het maar moeilijk ons een plaats te geven;
– 25cl glazen voor bier;
– prijs: 3 Euro (vóór corona Jupiler: 2,90 volgens hun kaart op de website);
– in een restaurant (waar we gereserveerd hadden): kleinere porties van
hetzelfde gerecht in vergelijking met de keren dat we er aten voor corona;
– nergens meldingen over prijsverhogingen, ook geen mededeling
van het personeel. Dat dien je op de rekening te zien?;
– veel lege horecagelegenheden in de stad.

WebSiteKoniklijkeHorecaNederland

De eerste info die je ziet als je de site van Koninklijke Horeca Nederland bezoekt zie je hierboven. De hele sfeer rond de communicatie van Koninklijke Horeca Nederland is er een van: het ligt niet aan ons, de schuld ligt bij anderen. Geef ons meer ruimte om dat te doen wat we altijd al doen. En kijk ons eens strijden voor jou: ondernemer.


Er is natuurlijk niets verkeerd met lobbyen maar misschien
zou KHN zich meer moeten richten op de klant en de creativiteit
van de ondernemers om er, ook onder moeilijke omstandigheden,
toch iets van te maken.

Als je enige reactie is: alles duurder maken, dan zal, met
de donkere verwachtingen* van de Nederlandse Bank in gedachten,
het een heel moeilijke tijd worden voor de horeca.
Veel moeilijker dan strikt noodzakelijk is.

Goede horeca-ondernemers zullen ook deze crisis overleven,
maar niet dankzij het huidige beleid van KHN.

 

* Kop in de NRC van vandaag:
DNB: klap door coronacrisis is bijna twee keer zo zwaar
als die van kredietcrisis