Breda Photo: het KPN-gebouw

Ook vandaag een serie foto’s van Breda Photo.
Er moet me wel iets van het hart.
De teksten bij de foto’s zijn slecht.
Op een plaats staat zelfs de naam van de kunstenaar
verkeerd geschreven.
Vaak is de tweede helft van de tekst er maar wat
bijgeplakt. Zo lees je bijna steeds informatie
twee keer.
Slordig en onnodig. Jammer.

DSC03020BredaPhotoTheBestOfTimesTheWorstOfTimes

DSC03022KincsõBedeThreeColorsIKnowInTheWorld HeaderDSC03022KincsõBedeThreeColorsIKnowInTheWorld Text


DSC03021KincsõBedeThreeColorsIKnowInTheWorld

Bij de beoordeling van de werken tellen de teksten eigenlijk niet. Meestal lees ik ze pas thuis, als ik mijn blog samenstel. De foto’s van Kincsõ Bede, uit de serie: ‘Three colors I know in the world’ spraken mij erg aan.


DSC03023KincsõBedeThreeColorsIKnowInTheWorld

Kincsõ Bede, Three colors I know in the world.


DSC03025AlexanderRossaTomb HeaderDSC03025AlexanderRossaTomb Text


DSC03024AlexanderRossaTomb

Vanwege de techniek sprak me dit meteen aan: Alexander Rossa, Tomb (Runit Dome op de Marshalleilanden, een opslagplaats voor plutonium in verval).


DSC03026AlexanderRossaTomb

Alexander Rossa, Tomb.


DSC03027AlexanderRossaTomb

Alexander Rossa, Tomb.


DSC03029ZadokBenDavidConversationPeace HeaderDSC03029ZadokBenDavidConversationPeace Text


DSC03028ZadokBenDavidConversationPeace

De animatie van Zadok Ben-David, Conversation Peace.


DSC03030ZadokBenDavidConversationPeaceDSC03031ZadokBenDavidConversationPeaceDSC03032ZadokBenDavidConversationPeaceDSC03033ZadokBenDavidConversationPeace


DSC03038SamTenThijTheRoadToSchool HeaderDSC03038SamTenThijTheRoadToSchool Text


DSC03037SamTenThijTheRoadToSchool

Sam ten Thij, The road to school.


DSC03039SamTenThijTheRoadToSchool InstallatieOverzicht

Installatie-overzicht van Sam ten Thij, The road to school.


DSC03042LaurenceRastiInIranThereAreNoHomosexuals HeaderDSC03042LaurenceRastiInIranThereAreNoHomosexuals Text


DSC03043LaurenceRastiInIranThereAreNoHomosexuals

Volgens de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad, bestaan er in 2007 geen homoseksuelen. Laurence Rasti, In Iran there are no homosexuals.


DSC03053BredaPhotoTheBestOfTimesTheWorstOfTimes

Breda Photo, The Best of times, the worst of times.


China Imagened, TikTok en de 30 Chinezen die opvallend en invloedrijk zijn

Hoe je er ook naar kijkt, China staat op de
voorpagina’s van de kranten, vormt toponderwerpen op de
journaals en zijn overal te vinden op het Internet.

IMG_3756VoorpaginaNRCDonderdag17September2020

Zo ging de voorpagina van het NRC van afgelopen donderdag over de dertig Chinezen die opvallend en invloedrijk zijn terwijl de kans groot is dat we in het Westen hen niet kennen.


Bij twee kunstenaars wil ik nog even stilstaan.
Ze zijn beide te zien op de tentoonstelling China Imagened
in de Grote Kerk in Breda.
Eerst Hua Weicheng (The Alien Street) en daarna Xu Xiaoxiao
(Watering my horse by a spring at the foot of the Long Wall).

IMG_3744NRCDonderdag3September2020HuaWeichengTheAlienStreet

De NRC wijdde op 3 september een hele pagina aan het werk van Hua Weicheng. Voor ‘The Alien Street’ is een deel van de ruimte in de Grote Kerk afgeschermd. Het is een minder toegankelijke serie foto’s gemaakt in een soort niemandsland (dat intussen door de overheid is gesloten).


Dan is het werk van Xu Xiaoxiao veel toegankelijker.

DSC03016XuXiaoxiaoWateringMyHorseByASpringAtTheFootOfTheLongWall HeaderDSC03016XuXiaoxiaoWateringMyHorseByASpringAtTheFootOfTheLongWall Text Body


DSC03017XuXiaoxiaoWateringMyHorseByASpringAtTheFootOfTheLongWall

Xu Xiaoxiao


DSC03018XuXiaoxiaoWateringMyHorseByASpringAtTheFootOfTheLongWall

Xu Xiaoxiao


China Imagened (2)

Een van de foto’s van Luo Yang, uit de serie Girls,
is een van de eyecatchers van Breda Photo van dit jaar.
Persoonlijke foto’s maar toegankelijk.

DSC03007LuoYangGirlsInstallatieoverzicht

Luo Yang, de serie ‘Girls’, mooi opgesteld, centraal in de prachtige Grote Kerk van Breda.


DSC03009LuoYangGirls Header
DSC03009LuoYangGirls Text Body


DSC03008LuoYangGirlsInstallatieoverzicht

Luo Yang.


DSC03010LuoYangGirlsInstallatieoverzicht

Luo Yang.


DSC03019LuoYangGirlsInstallatieoverzicht

Luo Yang.


DSC03011FengLiWhiteNight Header
DSC03011FengLiWhiteNight Text Body


DSC03012FengLiWhiteNightInstallatieoverzicht

Installatie-overzicht van de foto’s van Feng Li. De serie heeft als naam: ‘White Night’.


DSC03013FengLiWhiteNightInstallatieoverzicht

Feng Li.


In een mooie kleursetting, het werk van Zhang Kechun:

DSC03014ZhangKechunBetweenTheMoutainsAndWater

Zhang Kechun met de serie ‘Between the mountains and water’.


DSC03015 ZhangKechunBetweenTheMoutainsAndWater HeaderDSC03015ZhangKechunBetweenTheMoutainsAndWater Text Body


De volgende keer nog een klein stuk van
mijn indrukken van ‘China Imagened’.

Breda Photo: China Imagened

Vandaag heb ik drie locaties van Breda Photo bezocht.
Een daarvan was de Grote Kerk waar de tentoonstelling
China Imagened te zien is.
Heel afwisselend, toegankelijk en minder toegankelijk
werk van Chinese kunstenaars of kunstenaars met een
grote betrokkenheid bij China.

DSC02990ChinaImagined Header

Vandaag wil ik aan twee kunstenaars aandacht schenken:
Pixy Liao en Liu Tao.

DSC02990ChinaImagined Text Body

Compliment voor de curatoren He Yining en Ruben Lundgren.


De foto’s van Pixy Liao zijn heel persoonlijk.
Ze stelt moeilijke vragen in mooie gevoelige foto’s.

DSC02994PixyLiao Header

DSC02992PixyLiao

Pixy Liao: Experimental Relationship.


DSC02994PixyLiao Text Body

DSC02993PixyLiao

Pixy Liao.


De foto’s van Liu Tao zijn (schijnbaar) spontane foto’s van op straat.
Ik geloof best dat Liu Tao spontaan naast zijn reguliere werk is begonnen
met fotograferen maar sommige van de foto’s zijn vermoed ik,
geënsceneerd en soms is de werkelijkheid misschien ook wel
met digitale middelen geholpen.
Wat mij betreft doet dat niets af van de humor in het werk.

DSC03000LiuTao Header

Zijn serie wordt gepresenteerd op grote beeldschermen.
Dat beïnvloedt op zijn minst de kwaliteit en kleurstelling van mijn foto’s.
Maar ik probeer slechts een beeld te geven van het werk van Liu Tao.
Ga vooral zelf poolshoogte nemen in Breda.

DSC03000LiuTao Text Body

DSC02995LiuTaoWalkingUpAndDown

Liu Tao: Walking up and down.


DSC02997LiuTaoWalkingUpAndDown

Liu Tao.


DSC02998LiuTaoWalkingUpAndDown

Liu Tao.


DSC02999LiuTaoWalkingUpAndDown

Liu Tao.


DSC03001LiuTaoWalkingUpAndDownInstallatie

Liu Tao: installatie-overzicht.


DSC03003LiuTaoWalkingUpAndDown

Liu Tao.


DSC03004LiuTaoWalkingUpAndDown

Liu Tao.


DSC03005LiuTaoWalkingUpAndDown

Liu Tao.


Breda Photo / Graphic Matters

Beide organisaties houden dapper vast aan hun festivals
maar stonden ze tot voor kort overal in de binnenstad
van Breda, nu worden ze verbannen naar een leegstaand gebouw.

WP_20171015_15_39_52_ProBredaPkotoGraphicMatters

Breda Photo / Graphic Matters.


Vanmiddag bezocht ik hun tentoonstellingen.
Dan loop je zo van de een in de ander.
Breda Photo organiseerde ‘mixing / Memory and desire’.
Graphic Matters organiseerde ‘The Design of Dissent’,
‘Speak up!’, ‘Dreaming of Mass Behaviour’,
‘Wall flowers are blooming’ en ‘Grid the gap’.

Zo was er een eerbetoon aan Klaus Staeck.
Met bijvoorbeeld:

WP_20171015_13_49_27_ProPosterVanKlausStaeckNaarTheFourHorsemen

Dit is een poster die een werk van Albrecht Dürer uit 1498 als uitgangspunt nam.

AlbrechtDürerTheFourHorsemenFromTheApocalypseWoordcut1498

Albrecht Dürer, The four horsemen from the apocalypse, woordcut, 1498.


Klaus wie?

WP_20171015_13_49_39_ProKlausStaeck

Klaus Staeck.


WP_20171015_14_35_28_ProLisaSpilliaert_ClareSpilliaertHotelRedShoes

Van Breda Photo (!) was dan deze film: Lisa Spilliaert & Clara Spilliaert, Hotel Red Shoes.


WP_20171015_14_39_43_ProLisaSpilliaert_ClareSpilliaertHotelRedShoesText

Lisa Spilliaert & Clara Spilliaert.


WP_20171015_14_40_50_ProTomCalleminFreefall

Deze foto van Tom Callemin is inderdaad schitterend. Bovendien hing ‘Free fall’ erg mooi.


WP_20171015_14_41_49_ProTomCalleminFreefallAndOthers

Tom Callemin.


WP_20171015_14_45_01_ProJohnYates1995

Van foto’s naar posters was een kleine stap. Deze poster van 1995 van John Yates is in de VS nog steeds actueel.


WP_20171015_15_03_29_ProNickLiefhebber

Twee mooie werken van een moderne designer die in een project oude technieken kon leren en toen het volgende maakte:


WP_20171015_15_03_10_ProNickLiefhebberTerrarium

Nick Liefhebber, Terrarium.


WP_20171015_15_03_20_ProNickLiefhebberTerrarium

Nog een van Nick Liefhebber.


WP_20171015_15_04_27_ProIn50DaysIHopeDonaldTrumpDies

De voorbereiding voor een optocht volgende week: In 50 days I hope…..


WP_20171015_15_05_04_ProHopeforMoreArt

Ja, meer kunst!


WP_20171015_15_37_47_ProMichelWalpot

Michel Walpot.


WP_20171015_15_39_13_ProDoganArslan

Dogan Arslan.


WP_20171015_16_51_20_ProTheDesignOfDissent

WP_20171015_16_51_45_ProSpeakUp

Save

Human Rights Tattoo

Als je tekst met kunst kunt combineren,
dan ben ik je man.
Verrast was ik dan ook om een muur van foto’s te zien,
eerst nog zonder enige toelichting,
in de Willemsstraat in Breda.
Is dit in het kader van de opening van het nieuwe station
of is dit een van de tentoonstellingen in het kader
van Breda Photo?

Dat laatste.

 photo WP_20160913_001SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Sander van Bussel, Human Rights Tattoo.


 photo WP_20160913_002SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Hier op deze foto komt de muur in de Willemstraat goed tot zijn recht.


Ik moet zeggen dat mensenrechten en tatoeages een combinatie
vormen die wat mij betreft wat schuurt.
De deelnemers markeren zichzelf maar deze methode is eerder
gebruikt juist om mensenrechten te schenden (en dan
druk ik me zwak uit).
Maar ik ga er vanuit dat de bedoelingen hier positief zijn.

 photo WP_20160913_003SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Sander van Bussel, Human Rights Tattoo.


 photo WP_20160913_004SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Soms zijn de plaatsen waar de tatoeages geplaatste zijn wel heel creatief (binnenkant lip, achter het oor, tussen de vingers, enz).


 photo WP_20160927_002SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Door omstandigheden zag ik deze week de toelichting pas.


Sander van Bussel
Human Rights Tattoo

‘Je kan de rechten van de mens niet respecteren en verdedigen, als je ze niet kent’, zegt de Tilburgse kunstenaar Sander van Bussel (Nederland, 1970).
Sinds 2012 bouwt hij aan een wereldwijd netwerk van mensenrechten-ambassadeurs uit inmiddels zestig landen.
Wat hen bindt?
Ze lieten Van Bussel een van de 6.773 letters uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens op hun huid tatoeeren.
De aanleiding voor dit project was de moord op de bevriende kunstenaar en mensenrechtenactivist Steven Nyagah uit Kenia.
De teller staat nu op 3.321 tattoos.
Hij is dus halverwege.
Tijd voor een eerste expositie.
De foto’s van alle afzonderlijke tattoos vult hij aan met een aantal portretten van de ambassadeurs.

Op http://www.humanrightstattoo.org zie je de mensen achter de tatoeages en lees je wat hen motiveerde om een deel van deze verklaring op hun lijf te zetten.


 photo WP_20160913_005SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg


 photo WP_20160913_006SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg


 photo WP_20160913_007SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Zomaar een paar close-ups van een aantal foto’s.


 photo WP_20160913_008SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg


 photo WP_20160913_009SanderVanBusselHumanRightsTattoo.jpg

Sander van Bussel, http://www.humanrightstattoo.org.


Breda Photo: Songs from the heart

 photo DSC_5230SongsFromTheHeart.jpg

Het weer zat gisteren niet mee om buiten foto’s te maken.
De foto’s die ik gemaakt heb doen maar ten dele recht
aan de foto’s die in de openlucht tentoongesteld worden in Breda.
Door het zonlicht en de hoge vochtigheidsgraad
zijn veel foto’s lichter dan ze zouden moeten zijn.
Maar hier is mijn selectie.

De fotograaf die op mij het meeste indruk maakte, is Gert Verbelen.

Voor zijn serie Naar de kern reisde Gert Verbelen (1987) naar alle achttien lidstaten van de Eurozone. Hij bezocht het exacte middelpunt van deze landen, en verbleef er minstens een week om het dagelijkse leven te fotograferen.

Omdat ik zijn werk het best vind, begin ik mijn overzicht van vandaag met zijn foto’s.

 photo DSC_5270GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5271GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5272GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5273GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5275GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5276GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5277GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5278GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5279GertVerbelenNaarDeKern.jpg

 photo DSC_5274GertVerbelenNaarDeKern.jpg


De fotograaf Alec Soth met de serie Niagara is zeker
ook de moeite waard om te gaan bekijken.
Zijn portretten vind ik minder sterk dan zijn ‘stillevens’.

 photo DSC_5261AlecSothNiagara.jpg

 photo DSC_5256AlecSothNiagara.jpg

 photo DSC_5257AlecSothNiagara.jpg

 photo DSC_5258AlecSothNiagara.jpg

 photo DSC_5260AlecSothNiagara.jpg

 photo DSC_5262AlecSothNiagara.jpg

 photo DSC_5263AlecSothNiagara.jpg

 photo DSC_5259AlecSothNiagara.jpg


De overige foto’s presenteer ik in de volgorde van mijn wandelroute.

 photo DSC_5231D01SvenFritzStomachStones.jpg

Te beginnen met Sven Fritz, Stomach stones.

 photo DSC_5231D02SvenFritzStomachStones.jpg

 photo DSC_5234SvenFritzStomachStones.jpg

 photo DSC_5235SvenFritzStomachStones.jpg


 photo DSC_5236D01WiesjePeelsMimus.jpg

Wiesje Peels met de serie Mimus.

 photo DSC_5236D02WiesjePeelsMimus.jpg

Om een idee te geven van het effect van het licht gisteren.
Dezelfde foto heb ik als volgt gevonden op het internet:

 photo DSC_5236D02WiesjePeelsMimusBredaPhotoWebsite.jpg

 photo DSC_5238D01WiesjePeelsMimus.jpg


 photo DSC_5239D01AndrewBush66Drives.jpg

Andrew Bush heeft zijn achternaam niet mee maar zijn serie 66 Drives
heeft een soort schilderachtige klasse.

 photo DSC_5239D02AndrewBush66Drives.jpg

 photo DSC_5241D01AndrewBush66Drives.jpg


 photo DSC_5243D01BryanSchutmaatGraysTheMountainSends.jpg

Bryan Schutmaat, Grays the mountain sends.

 photo DSC_5243D02BryanSchutmaatGraysTheMountainSends.jpg


 photo DSC_5247LisaVanCasandTweedeBospadLinks.jpg

Lisa van Casand, Tweede bospad links.

 photo DSC_5248LisaVanCasandTweedeBospadLinks.jpg

 photo DSC_5249LisaVanCasandTweedeBospadLinks.jpg


Het werk van Jakub Karwowski in de serie Sentimental fiction
heeft een sfeer die doet denken aan de sfeer op de
schilderijen van Edward Hopper.

 photo DSC_5250JakubKarwowskiSentimentalFiction.jpg

 photo DSC_5251JakubKarwowskiSentimentalFiction.jpg

 photo DSC_5252JakubKarwowskiSentimentalFiction.jpg

 photo DSC_5253JakubKarwowskiSentimentalFiction.jpg

 photo DSC_5254JakubKarwowskiSentimentalFiction.jpg


 photo DSC_5255FromWhosThePictureTheColorsAreNice.jpg

Deze foto heb ik gemaakt omdat de kleuren in het beeld dat het oplevert
zo mooi zijn. Wie de maker van de foto is weet ik niet.
Ik vermoed dat het gaat om een foto van Stéphanie Roland
uit haar serie Ideal City.


 photo DSC_5264SimonRobertsPierdom.jpg

Simon Roberts met de serie Pierdom.

 photo DSC_5265SimonRobertsPierdom.jpg

 photo DSC_5266SimonRobertsPierdom.jpg

 photo DSC_5267SimonRobertsPierdom.jpg

 photo DSC_5268SimonRobertsPierdom.jpg

 photo DSC_5269SimonRobertsPierdom.jpg


BredaPhoto: buitententoonstelling Chasse XXL

Gisteren is BredaPhoto begonnen en ik ben direct
de buitententoonstelling gaan bekijken.
Hierbij mijn selectie van de prachtige foto’s
die je 24 uur per dag in Breda kunt zien.

De eerste indruk vanuit het centrum van de stad.



De foto’s zijn allemaal groot tot erg groot afgebeeld en tussen de moderne bouw geplaatst.



Frederik Buyckx: Moving Albania

Albanie ging als laatste staat in Europa gebukt
onder een streng communistische dictatuur.
Tot 1991 was het land volledig geisoleerd van
de buitenwereld. Na de ineenstorting van het
bankensysteem in 1996 brachten rellen en de val
van de regering het land op de rand van anarchie.
In 1999 kwam daar een grote stroom vluchtelingen
uit Kosovo bij. Ondanks dit alles zit Albanie al jaren
in een economisch opwaartse lijn. Frederik Buyckx
(Belgie, 1984) wilde de vooroordelen ten aanzien
van Albanie ontzenuwen. Hij zag een gastvrij land
met mensen die gedreven werken aan een betere
toekomst, voor zichzelf en voor hun omgeving.


Frederik Buyckx: Moving Albania.


Frederik Buyckx. Als je goed kijkt zie je eigenlijk drie fotox92s.


Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico)

De drugsoorlog die Mexico al jaren in zijn greep
houdt, kostte in 5 jaar tijd 50.000 mensen het leven.
Het Noord-Mexicaanse Ciudad Juarez was in 2010
met 3600 moorden zelfs de gevaarlijkste stad op
aarde. Een eind aan het geweld lijkt voorlopig
niet in zicht. De voor het geweld verantwoordelijke
drugskartels zijn zeer flexibel, de drugshandel
is maar een van hun vele inkomstenbronnen.
Fotojournalist en antropoloog Teun Voeten
(Nederland, 1961) onderzoekt sinds 2009 een
drugsoorlog die de onderwereld in ontstegen en
inmiddels een hele maatschappij bedreigt.


Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico).


Teun Voeten. Naar mijn gevoel de enige echt sterke foto. De andere foto’s hadden ook door de politie gemaakt kunnen zijn.


Edwin Koo, Tibetan Exiles. Misschien wel de sterkste foto van de tentoonstelling.


Edwin Koo, Tibetan Exiles

Edwin Koo (Singapore, 1978) werkte in Singapore
voor lokale kranten. In 2008 nam hij ontslag en
verhuisde naar Katmandu, Nepal, waar hij aan
de slag ging als freelance fotojournalist. De serie
Tibetan Exiles vertelt het verhaal van de naar
schatting 20.000 Tibetaanse vluchtelingen in
Nepal. Zij verblijven daar sinds het harde Chinese
ingrijpen tijdens de Tibetaanse opstand in de late
jaren vijftig, Waarna de Dalai Lama naar India
uitweek. Veel Tibetanen die Koo fotografeerde
zijn in Nepal geboren. Het recht op een vaderland
wordt hen ontnomen, zegt Koo. Dit roept emoties
op die zo universeel zijn dat volgens hem iedereen
ze kan begrijpen.


Ik ben zelf ook in Nepal geweest en heb er Tibetaanse vluchtelingen bezocht. De foto’s die ik van Edwin Koo het sterkst vind hebben met dat thema niet perse te maken.


Edwin Koo.


Edwin Koo.


John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas.


John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas

Als kind zwom John Lambrichts (Nederland, 1954)
met zijn moeder in de Maas, met zijn vader viste
hij in dezelfde rivier op paling. De dood van zijn
vader bracht hem terug naar de plek waar zij
samen zoveel tijd hadden doorgebracht. Tussen
2008 en 2010 doorkruiste de fotograaf met zijn
camera het gebied van de Maas in Limburg, op
de grens tussen Belgie en Nederland. Lambrichts
projecteert zijn persoonlijke overpeinzingen
op de rivier, het landschap en het fictieve dorp
Oeverlangen. Een ode aan de rivier de Maas.


John Lambrichts. De techniek die hij gebruikte kan mooi werken (vogelverschrikker in het veld) maar kan ook tegen je werken. Daarom slechts 1 foto van John Lambrichts met de regen die valt in een halfgezonken boot in de Maas.


Het tentoonstellingsgebied. Als je goed kijkt zie je de watertoren


Christophe Agou: Face au Silence.


Christophe Agou: Face au Silence

Christophe Agou (Frankrijk, 1969) woont en werkt
in New York. In de winter van 2002 keerde hij
tijdelijk terug naar de Forez regio, gelegen in het
Franse Loire Departemant, waar hij opgroeide. Daar
begon hij aan een achtjarig project waarin hij op
foto een wereld vastlegt die lijkt stil te staan. Het
arbeidsintensieve bestaan van de bewoners in
deze streek wordt door de landbouw gevormd,
maar hoe lang zal het nog duren eer de tijd hen
inhaalt?


Christophe Agou. Bijna stillevens


Christophe Agou. Mooi gewerkt met kleur.


Christophe Agou.


Irina Rozovsky: One to Nothing.


Irina Rozovsky.


Irina Rozovsky.


Irina Rozovsky: One to Nothing

De foto’s die Irina Rozovsky (Rusland, 1981) in
Israel maakte, gaan voorbij aan het conflict tussen
Israeliers en Palestijnen. Rozovsky behoedt zich
ervoor de kant van een van beide partijen te
kiezen. Haar fotoserie heeft, naar eigen zeggen,
door gebrek aan kennis van het complexe conflict
dan ook meer van doen met de verhalen over
het mythische land die ze uit de Bijbel kent. Het
resultaat is een door zon overgoten kleurenpalet,
een vijandig landschap waar een bos in vlammen
opgaat, en een iconisch tafereel van twee broers
(Rozovsky’s neven) worstelend aan de oevers van
de Dode Zee.


Irina Rozovsky.


BredaPhoto.


Donald Weber.


Donald Weber: Interrogations

Donald Weber (Canada, 1973) drong door in de
verhoorkamers van de Oekraiense politie. Daar
portretteerde hij kruimeldieven, prostituees,
dissidenten en illigalen die door de politie
indringend worden verhoord. De portretten
die Weber van de ondervraagden maakten zijn
tijdens BredaPhoto te zien in MOTI. De foto’s in
de buitententoonstelling tonen de armoedige
leefomgeving van de mensen uit de verhoorkamers.


Donald Weber.


Donald Weber. Het kasteel dat op het behang is afgebeeld heb ik in 1991 bezocht. Het ligt op de Krim en heet het Zwaluwnest.


Donald Weber.



De tentoonstellingsruimte.


Evgenia Arbugaeva: Tiksi. Helaas komen de kleuren niet mooi uit op deze sprookjesachtige haast surrealistische foto.


Evgenia Arbugaeva: Tiksi

Er was eens een dag in Siberie, aan de oevers van
de Noordelijke Ijszee, toen in een kleine stad een
klein meisje uit haar droom ontwaakte. Evgenia
Arbugaeva (Rusland, 1985) werd geboren in het
Siberische Tiksi, waarover zij in deze inleidende
woorden bij haar fotoserie vertelt. Achttien jaar
na haar vertrek uit Tiksi ging Arbugaeva terug
naar haar geboorteplaats. Daar ontmoette zij de
jonge Tanya, die haar aan zichzelf als klein meisje
deed denken. Op de foto’s leidt Tanya de fotografe
door het winterse Siberie waar zij opgroeide. Het
landschap lijkt als uit een sprookje. Maar misschien
is deze herinnering wel mooier dan de werkelijkheid
toelaat.



Evgenia Arbugaeva: Tiksi.


Evgenia Arbugaeva.


Evgenia Arbugaeva.


Alejandro Cartagena: Car Poolers.


Alejandro Cartagena: Car Poolers

Vanuit zijn woonplaats in het Mexicaanse
Monterrey observeert Alejandro Cartagena
(Dominicaanse Republiek, 1977) de ontwikkeling
van Mexicaanse metropolen. Economisch gaat
het Mexico voor de wind, wat zich vertaalt in
grote bouwprojecten. In de nieuwe periferie
van de groeiende stad Monterrey (waar de
gefotografeerde arbeiders en dagloners wonen)
ontbreekt het aan goed openbaar vervoer naar
de oude stadskern. Hoewel deze mensen veelal in
de meer welvarende binnensteden werken, kunnen
zij het vervoer naar de bouwplaatsen van hun
karige lonen nauwelijks betalen. Daarom gaan
zij op zoek naar andere middelen om zich te
verplaatsen.


Alejandro Cartagena.


Alejandro Cartagena.


BredaPhoto.


Graphic Design Festival Breda: Vlaggen

Er zijn heel veel activiteiten dit weekend in Breda:
Graphic Design Festival Breda, Breda Photo,
Baronie Breda Classic, Sloepenparade, Breda Barst,x85.

In het kader van het Graphic Design Festival (dat meerdere
Weken duurt net als Breda Photo) zijn er meerdere activiteiten.

Zo hangen er in het Valkenberg een heel groot aantal vlaggen.
Vanochtend ben ik gaan kijken en natuurlijk heb ik wat fotox92s gemaakt.
Dat valt niet mee als vlaggen dicht op elkaar hangen
en er een beetje wind staat.
Maar ze geven een indruk.

Ik vermoed veel vrouwelijke makers (want paarden en katten)
Maar ook de pinups ontbraken niet.

De makers zijn bij mij onbekend en de titels zijn dan ook
mijn interpretatie.

Graphic Design Festival Breda.


Welkom.


De Rode Zee: de NS opent deuren die voor anderen gesloten blijven (ik neem aan dat dit cynisch bedoeld is).


FC Valkenberg.


Rozen.


Napoleon (de vlag vind ik mooi maar begrijpen doe ik hem niet).


Willem van Oranje. De vlaggen vormen waarschijnlijk geen wedstrijd maar voor mij was dit de winnaar.


Hula Hoops.


I love golf.


Breda Barst. Een goede tweede plaats.


Mooi park is mooi (de titel is minder geslaagd).


Toevallig of niet maar vandaag begint de Vredesweek (Misschien wel de nummer 1).


Graphic Design Festival Breda.


Stemmen

Vandaag voor het eerst gaan stemmen in het stembureau
van stemdistrict 1 van Breda.
Dat is in het stadhuis aan de Grote Markt.
Beter gezegd in de trouwzaal.

Terwijl de stad al vollop in beweging is voor de op handen
zijnde activiteiten voor de studenten, een sloepenparade,
Breda Photo en nog een handvol evenementen.

Vanavond rond 19:00 uur was het behoorlijk druk.
Tenminste ik heb nog nooit in een rij voor het stembureau gestaan.
Vandaag wel!

Het merendeel van mijn medestemmers zijn jonge mensen.
voorsommige was het de eerste of tweede keer.
De meeste verhalen om me heen gingen over schoolavonturen.
Neemt niet weg dat de sfeer toch, ik zou bijna zeggen, plechtig was.
Men hield op een correcte manier afstand, volgde de gedragsregels
in het stembureau op en controleerde in de rij
of ze het stemproces nou goed begrepen hadden:
“xefk kan toch ook gewoon voor een partij kiezen?”
“nee, je moet op een persoon stemmen”
“gaat het hier nu electronisch, dat stemmen?”
‘nee, stemmen doe je nog steeds met een potlood,
dat met een computer is een paar jaar geleden weer afgeschaft”.

Nu is het verder aan de tellers en daarna aan de politici.
Om snel een kabinet samen te stellen
dat het eens langer volhoudt dat een paar maanden.
Misschien moeten ze wat meer tijd steken in het uitleggen van hun beleid,
dat, ja het kan niet anders, regelmatig pijnlijk zal zijn.
Dat in plaats van veel tijd te steken in proefbalonnen
(Teeven: strafrechtwijzigingsplannen voor adolescenten),
onzinnige wetgeving (Schultz: 130 km), onderling vliegen afvangen, enz.
Minder stokpaardjes, meer regeren.

Ik wens ons veel succes toe de komende tijd!

Breda Photo 2005 (2): Draagvermogen


Ter gelegenheid van Breda Photo is in een oude fabriekshal
van metaalbedrijf Backer & Rueb een fototentoonstelling.
14 Foto’s van industriele gebouwen uit Engeland en Belgie worden vergroot tentoongesteld.
Dat levert het volgende beeld op:



Deze laatste vind ik e mooiste foto.

Meest dramatisch, mooiste van opbouw.

Maar het zijn niet alleen de foto’s die mooi zijn, ook het gebouw
leent zich uitstekend voor dit doel: