Vandaag leek het alsof men de fontein vol water liet lopen maar deze foto is van gisteren. Toen werd er nog hard gewerkt aan het binnenwerk van de fontein.
Het binnenwerk.
Auteursarchief: Argusvlinder
Boekenmarkt in opbouw
De reguliere weekmarkt zet ik met regelmaat op de foto.
De boekenmarkt (de Kunst- en curiosamarkt, volgens de
gemeente) veel minder vaak.
Woensdag was het nog donker en nat maar men was al druk
bezig met de opbouw.
De boekhandelaar vroeg waarom ik de foto maakte en adviseerde toen de foto te maken met de boeken en bezoekers. Dus dat volgt binnenkort.
Laagdrempelige priklocatie verdwijnt
Gisteren werd de laagdrempelige priklocatie die op het Kasteelplein in Breda stond, weggereden. Actie van de GGD.
Dubbele speling van het licht
Deze speling van het licht is dubbel: de foto toont het licht dat op de muur valt en dat licht wat er niet op valt. Dat er licht niet of minder op de muur valt wordt veroorzaakt door een lamp (of een licht).
Boekblok van papieren zakken
De bindwijze is de zogenaamde Koptische Binding zoals die beschreven staat in het boek Smith’s sewing single sheets van Keith Smith. Ik volg hier type A. Het is een bindwijze waarbij je geen katernen neemt als uitgangspunt voor de binding maar (stevige) losse bladen. Ik heb papieren zakken op een soort van drager geplakt, een kartonnen strook van 2 tot 2,5 centimeter breed en 34 centimeter hoog. Deze stevige drager ‘draagt’ steeds één papieren zak (van de bakker of groenteboer) en vormt de sterke basis waardoor de draad loopt en verbinding zoekt met de vorige drager.
Gezien de hoogte van 34 centimeter heb ik besloten 4 koppels van 2 gaten te maken in de bladen en de platten. Daar bind je met 4 draden en 8 naalden steeds een blad aan het vorige blad. Die duo’s van twee gaten noemt men in het Engelstalige boek ‘stations’.
De achterplat is het beginpunt van de binding en het voorplat is de laatste toevoeging. Het voorplat wordt op een andere manier verbonden met de voorafgaande bladen. Dus dat is even opletten.
Het boek zit bijna helemaal in elkaar. Ik moet alleen de einden van de vier draden nog aan elkaar knopen. Dat gaat met de platte knoop. Zoals je op de foto kunt zien vormen de dragen feitelijk de rug. De draden zijn het enige middel waarmee alle andere onderdelen aan elkaar zitten. Ik heb een enkel naaigaren gebruikt waarvan ik me afvraag of dat niet eigenlijk een te lichte draad is. Bij zo’n dunne draad, die ook nog eens zwart is, zie je het bindpatroon na afloop minder goed als bij een dikkere draad. Het boek nog eens nalezen om te zien of Keith Smith daar iets over zegt.
Het is grappig dat op de foto’s lijkt of het Turks ontwerp
op de ruggen van de dragers, samen weer een patroon vormen.
Maar dat is volledig toeval. De dragers zijn bekleed zonder
dat er rekening is gehouden met patroon of kleur.
Zie de maan schijnt
op het Kasteelplein in Breda.
Een klein zoekplaatje. Vanachter het standbeeld van Stadhouder Willem III die te paard over het Kasteelplein gaat, kun je tussen de takken van de boom de maan zien.
Hier is sneller te zien dat de maan door de bomen schijnt.
Haast je!
Gisteren zag ik het bord nog aan de Haven in Breda hangen. De laagdrempelige corona priklocatie is op het Kasteelplein te vinden.
Maar je moet je haasten. Want de priklocatie wordt door de GGD gesloten (Volgens BN/De Stem). Het is beter om buiten de stad op een industrieterrein te gaan. Of anders een eind verder op in West Brabant. Alsof er niet genoeg winkels leeg staan in het centrum van Breda om een verwarmde, droge en vooral laagdrempelige priklocatie in te richten.
Speling van het licht
Papieren zak (met bloed)
De eerste actie vandaag was het uit de boekenpers halen van het voorplat. Beide platten zijn zoals ik ze graag wilde hebben.
De volgende stap was een mal maken om de gaten te kunnen prikken en die dan ook daadwerkelijk te prikken. Hier zie je de els in actie.
Dat prikken gaat wel eens mis. Zie dan je werk vrij van bloed te houden.
Dan begint het binden van het boek. De binding die ik gebruik is de Koptische binding. Niet eenvoudig zoals Keith Smith die laat zien in zijn boek. Voor de details verwijs ik naar zijn boek. Deze binding is bijzonder geschikt voor boeken die uit losse bladen bestaan.
Ik kon zo gauw geen instructie vinden over de lengte van de draad garen. Dus hoop ik dat de draden lang genoeg gaan blijken te zijn. Gezien de hoogte van het boek (ongeveer 34 centimeter) zijn er vier paren met gaten nodig. Die ga je binden met vier draden en acht naalden. Hier steek ik de naalden nog tussen de onderlegger en de werktafel.
Maar het is denk ik handiger als ik ze gewoon laat hangen (to dangle). De draad ging niet eenvoudig in het oog van de naald en dat heeft als voordeel dat hij er ook niet snel uit gaat.
Bij deze methode wordt ieder ‘blad’ met zijn voorganger verbonden maar ook zelf wordt het verweven met de draad. Een ingenieuze constructie waardoor de bladen straks helemaal open kunnen. Het voorplat is dan straks weer een ander verhaal.
Tribunalen
NRC op 19 november 2021. Frits Abrahams analyseert.
Het is nodig dat de kamervoorzitter stelling neemt
tegen dit taalgebruik en de ideeën die daar achter
verscholen zitten.
Dit gedrag past niet in de Nederlandse cultuur.
Gevonden in de afvalcontainer
Omdat ik voor mijn boek op basis van een boekblok
dat bestaat uit papieren zakken wat gaten moet prikken,
was ik op zoek naar karton.
Meestal zit er wel wat in de afvalcontainer voor
papier en karton.
Natuurlijk was die leeg dus keek ik ook in de container
voor restafval.
Daar stond deze stoel. Weggegooid. De stoel is van leer (of iets wat er op lijkt). Mooi om mee te oefenen. Dus heb ik er even een mes bijgehaald en heb twee stukken uit de stoel gesneden.
Even schoon maken. De vulling die het zitten aangenaam moet maken hing er nog aan. Maar dan zie ik me hier best een boek mee bekleden. Hier zie je een van de twee stukken en het vocht is van het aan gevroren ijs van de container.
Binnenkort zie je dit vermomd als boek.
Een eind verderop vond ik een kartonnen doos.
Blijkbaar zijn er al voorbereidingen voor de kerst
aan de gang. Het ging om een champagnedoos.
Wie liet het raam open staan?
De zon scheen mooi vanmorgen. Misschien niet zo fel als eerder maar een zachte gloed scheen over de witte zandsteen van de Grote Kerk in Breda. Maar ik zag dat hoog boven ons stadscentrum iemand een raam heeft laten openstaan. Zou dat de bedoeling zijn?
In het groende kader zie je een van de ramen open staan. Zo mooi is het weer nu ook weer niet zou ik zeggen.
Volgende week kan ik niet meer spreken van een avontuur…
…maar vandaag nog wel.
Vandaag stond thee uit China op het dieet:
Dit is Bai Mu Dan, White peony. Een witte thee uit Hu Lin Village, Fu Ding, Fujian in China. De tekst is een mondvol en de thee heeft een aubergine-smaak. Ik wist niet dat die smaak bestond maar de term benadert de smaak aardig. Echt lekker.
Een prachtig gezicht deze grote bladeren.
In de theepot ziet dat er dan zo uit. Links zie je de deksel liggen.
In het theewater is het ook een mooi gezicht. Al de soorten die ik de afgelopen weken liet zien staan weer garant voor weken plezier en lekkere smaken. Ik hou er over op anders denken jullie dat ik reclame maak.
Gesprek van de dag op de markt
Nou ja, van de dag. Het was nog ochtend maar zo tussen
08:00 en 08:30 ging het over twee onderwerpen:
= de persconferentie van Mark Rutte en Hugo de Jonge;
= het definitief stoppen van een van de kooplieden.
De reden waarom ik mijn bericht eerder schrijf dan anders
heeft alles te maken met de persconferentie.
Daar kijk ik steeds naar en zeker naar de vragen
die de journalisten na afloop stellen.
Dan kan ik me weer verbazen over de belabberde kwaliteit
(van regelmatig dubbele of al uitgebreid beantwoorde) vragen.
De marktkoopman die definitief stopt staat met stoffen
op de markt (als ik het goed begrepen heb).
Het aantal kramen is op vrijdag nog redelijk maar
op dinsdag is het een echt klein clubje.
Dus er zou best iets nieuws bij mogen komen.
Zo aan het eind van de middag wil ik er nog een onderwerp
aan toevoegen:
Waarom waren vanmorgen de kruisen deels met plastic afgedekt?
Ook vandaag een thee-avontuur
Gisteren was een proefje.
Vandaag kwamen twee nieuwe aankopen aan de orde.
Beide theesoorten komen uit India.
In de ochtend dronk ik vandaag de heerlijke Earl Grey Bio. Echt een lekkere zachte smaak.
Ik strooide de thee op de bodem van de theepot uit. Misschien een risico maar dat was helemaal geen probleem. Nadat het water er op werd gegoten dreven de bladeren nog wel een tijdje rond maar tegen de tijd van het schenken lagen ze allemaal weer op de bodem. En daar bleven ze.
Soms wordt de foto erg experimenteel. Ik probeer dat te voorkomen.
In de middag was het tijd voor de Assam Whole Leaf. Heerlijk. Ook deze thee zal ik nog een tijdje met heel veel plezier drinken.
Zoals de naam al aangeeft, hele blaadjes.
Daarom is een glazen theepot zo prettig. Want het zijn niet alleen de smaakpapillen maar ook het oog wordt gestreeld. Hotsoup.nl is de website waar ik deze smaken kocht.
Knoopsgaten
Voor het geval dat het in het laatste gericht niet duidelijk was. Op de achterplat zit dat deel van de blouse waar een strook textiel de knoopsgaten verbergt. Zo kwam het achterplat na een paar dagen uit de boekenpers. Nu kan ik door met het voorplat.
De vorige keer had ik het textiel en de vlieseline al op elkaar gestreken. Dus deze week kon ik de stukken mooi recht snijden. Door de ervaringen met het achterplat kon ik er nu voor zorgen dat er meer materiaal was voor op de binnenzijde van het plat. Dan kun je het textiel lijmen op de plat.
Je kunt ook veel beter de hoeken afsnijden. Dan past het allemaal beter en komt het textiel aan de voorzijde ook beter te zitten.
Uiteindelijk zitten op het voorplat drie stukken textiel: eerst links het effen witte stuk, daarna deels over het linkse stuk, de zak. Die zit aan de rechterkant. Dan als laatste nog een smalle strook met knoopjes. Twee rijen knoopjes dus, om en om.
Een eerste indruk hoe het boek er uit komt te zien. De rug ligt beneden op de werktafel. Het voorplat laat ik hier even meedoen maar moet aan de binnenzijde nog beplakt worden. Daarna kan het in de boekenpers.
Terwijl het voorplat in de boekenpers zat heb ik nog geëxperimenteerd met de grootte van de gaten in platten en dragers, daarna heb ik een mal gemaakt voor de vier maal twee plaatsen waar de gaten moeten komen te zitten. Bij deze Koptische binding is de verdeling van die gaten belangrijk want de binding is straks het enige mechanisme dat het boek bij elkaar moet houden. Als inspiratiebron dient Keith Smith’s boek: Smith’s sewing single sheets.
Het stadswapen kan open
Het lijkt er op dat de kruisen van het stadswapen open kunnen en dat men de spuitstukken en bijbehorende elektronica aan het plaatsen is.
Klein thee avontuur
Thee drink ik zoals ik boeken lees:
in één tijdsperiode meerdere smaken door elkaar.
Dus ik lees eigenlijk nooit in één boek maar
in drie of vier boeken.
Niet tegelijk natuurlijk maar in een week tijd
lees ik wel delen uit meerdere boeken.
De meeste lees ik dan ook uit.
Hetzelfde is het geval met thee. In de ochtend
een Indiase melange, in de middag dragon well uit
uit China en morgen andere thee soorten.
Dus bestel ik ook verschillende smaken.
Bij de laatste zending van Hotsoup.nl zat ook
weer een proefje. Thee uit Vietnam.
Vietnam, Jin Xuan Red. Altijd weer een klein avontuur om een nieuwe smaak te ontdekken en vieze thee bestaat eigenlijk bijna niet.
De thee ging nog een heel stuk donkerder worden. Smaakte goed, niet heel spectaculair. Morgen de andere nieuwe smaken.
Fontein
Vanochtend begon met aan de laatste meter.
Vermoedelijk is nu, zo rond 19:30 uur, de
hele bestrating weer op orde. Alleen het voegen
zal nog moeten gebeuren.
Breda, Grote Markt.
Er zit een hele berg techniek hier onder de grond. ik neem een klein kijkje naar binnen.
Papieren zakken
Ook de laatste drie dragers zijn voorzien van hun papieren zak. Zo bestaat dit boek straks uit een boekblok met 10 papieren zakken en een voor- en achterplat met ieder een zak afkomstig van een blouse. Het karton dat ik heb gebruikt voor de dragers is van verschillende dikte. Niet bewust gekozen maar gewoon wat ik op voorraad heb. Bij de binding die ik ga gebruiken van Keith Smith maakt dat niet uit maar je blijft het altijd zien.
Het idee was om de zak in de richting van de langste zijde van de achterplat te bevestigen. Maar het werd me steeds duidelijker dat dit niet ging lukken. De breedte van de blouse moet passen bij de afmetingen van de platten. Dus puzzelen, puzzelen.
Zo is het uiteindelijk geworden. Twee stroken textiel die elkaar in het midden overlappen. Rechts de zak, het linkerdeel eindigt met aan de rechterkant een reep textiel die de knoopsgaten verstopt. De strook textiel blijft omklapbaar.
Dit geeft een eerste beeld van hoe het boek er uit komt te zien. De platten moeten hier nog bekleed worden.
Om de bekleding voor het voorplat zo ruim mogelijk te maken (in het licht van de afmetingen van een voorpand van de blouse), heb ik de delen meteen los van elkaar gesneden. Één deel wit textiel zonder extra’s, een deel met een zak en een strook met knoopjes. Alle drie worden voorzien van vlieseline.
Eerst ook alles een keer strijken voordat de vlieseline in het spel komt.
Dit zijn de drie delen waarmee ik het voorplat ga bekleden. Intussen heb ik ook nog papier uitgezocht om de binnenkant van de platten te bekleden. Bij de achterplat is die al gelijmd en zit nu in de boekenpers.
Argusvlinder 