Lucknow: Chhota Imambara

Nadat we de Bara Imambara hadden bezocht bleek er
nog een Imambara naast te liggen:
Chhota Imambara.
Veel recenter, een beetje ‘over the top’ naar mijn smaak.
Erg suikertaart.
Maar als complex toch erg interessant.

Over Mohammad Ali Shah, de derde koning van de staat Oudh of Awadh of Avadh,
kun je maar weinig vinden op het internet.
Maar in Lucknow kun je zijn troon en kroon nog zien.

DSC_9053LucknowChhotaImambara

De Chhota Imambara ligt in een mooie tuin waar de gebouwen mooi in passen. De imambara bevat een aantal graven en even verder in de tuin is nog een grafmonument.


DSC_9059LucknowChhotaImambaraTombOfPrincessZinatAsiya

Dit is dat grafmonument. Het heeft nog het meest weg van een Russische kerk maar het gaat hier om de ‘Tomb of Princess Zinat Asiya, daughter of King Mohammad Ali Shah Bahadur (3rd King of Awadh).’ Prinses Zinat Asiya.


DSC_9060LucknowChhotaImambaraDeKroonluchters

De kroonluchters worden geroemd maar het is allemaal een beetje veel.


DSC_9061LucknowChhotaImambara

Een van de paneeltjes in de troon van Mohammad Ali Shah.


DSC_9062LucknowChhotaImambaraThroneOfMohammadAliShah

De troon van Mohammad Ali Shah.


DSC_9063LucknowChhotaImambaraKalligrafie

De kalligrafie is prachtig en veelvuldig aanwezig.


DSC_9064LucknowChhotaImambaraTheCrownOfMuhammadAliShahVoorGraven

De hekken op de achtergrond staan rond twee graven, van Mohammad Ali Shah en zijn moeder. Op de voorgrond staat is een kleine, speciaal gemaakte vitrine zijn kroon.


DSC_9065LucknowChhotaImambaraTheCrownOfMuhammadAliShah

De kroon van Mohammad Ali Shah.


DSC_9066LucknowChhotaImambaraKalligrafie

Kalligrafie.


DSC_9069LucknowChhotaImambaraDetailVanDeBuitenwanden

Dit is een detail van de buitenmuren van de Chhota Imambara.


DSC_9070LucknowChhotaImambaraPoortgebouwEnVijver

Er is hard aan gewerkt om het zo mooi mogelijk aan te leggen.


DSC_9071LucknowChhotaImambaraHusainabadMosque

Dit is de moskee: Husainabad Mosque.


DSC_9067LucknowChhotaImambaraKalligrafie

Hier sluit het boek over de Chotta Imambara. Ik maakte nog een paar foto’s in de omgeving.


DSC_9074LucknowChhotaImambaraMuziekInDeomgevingVan


DSC_9076LucknowChhotaImambaraInDeomgevingVan

Rond de Imambara’s werd gebouwd. Zoals dit project. Misschien een nieuwe stepwell of…..


DSC_9077LucknowChhotaImambaraInDeomgevingVan

Op oude prenten spreekt men van de Gate of Constantinople of de Roumi Durwaza. Hier uit de verte (rode poort, rechts van het midden).


DSC_9079LucknowChhotaImambaraInDeOmgevingVan

Hetzelfde gebouw maar dan de achterkant.


Museum Prinsenhof in Delft – Verboden porselein

De tentoonstelling ‘Verboden porselein’ is de tweede tentoonstelling
die ik in korte tijd bezoek met als onderwerp China en porselein.
Karakteristiek aan deze tentoonstelling is dat het eigenlijk een archeologische
tentoonstelling is.
De voorwerpen komen niet uit een bekend museum met een perfecte collectie.
De voorwerpen komen uit Jingdezhen, een van de geboorteplaatsen
van het porselein.
Daar heeft men de afgelopen jaren een aantal oude werkplaatsen en vooral ovens
opgegraven en die brachten enorme hoeveelheiden scherven aan het daglicht.
En ook in dit geval scherven die geluk brengen.
Want vaak waren het hele of nagenoeg hele voorwerpen.
De kwamen uit de keizerlijke ovens, zijn dus helemaal gemaakt volgens
de Chinese traditie met het juiste materiaal en de juiste kleuren.
De schilders zijn dezelfde schilders als van de voorwerpen in de ‘perfecte’
musea.

 photo WP_20170414_036MeipingChineesPorseleinChenghua1464-1487.jpg

Meiping, Chenghua, 1464 – 1487, Chinees porselein.

 photo WP_20170414_037MeipingChineesPorseleinChenghua1464-1487.jpg

Meiping, Chinees porselein.
Chenghua 1464 – 1487.

 

In China zijn draken de brengers van geluk en deze mythische dieren komen in verschillende variaties voor op het keizerlijk porselein.
Als een Chinese draak vijf tenen heeft, gaat het om een keizerlijke draak.
Deze mag alleen voor de Chinese heerser gebruikt worden.
Draken met vier tenen worden gebruikt voor prinsen en buitenlandse koningen, die met drie tenen zijn voor het gewone volk.

 

Collectie: Imperial Porcelain Museum, Jingdezhen


Soms is er iets mis gegaan bij het bakken of bij een ander onderdeel van het
productieproces. Maar als je de scherven weer samenvoegt, heb je Chinees porselein
met een bijzonder verhaal. Dat verhaal wordt nu verteld in het
Prinsenhof in Delft.

Ook in deze tentoonstelling wordt oud porselein gecombineerd met
werk van jonge Chinese en Nederlandse kunstenaars.
Werkend vanuit de oude traditie maar met nieuwe, moderne invalshoeken.

 photo WP_20170414_038HuangZaiyun.jpg

Huang Zaiyun.

 photo WP_20170414_039HuangZaiyun.jpg

HuangZaiyun

 

Huang Zaiyun (Hunan, 1984) studeerde keramiek aan de universiteit van Jingdezhen.
Na haar opleiding startte ze haar eigen studio.
Zaiyun is bijzonder geinteresseerd in de talloze traditionele ambachten in de keramiek.
Omdat deze ook in China dreigen te verdwijnen, doorkruist zij het land om ze te documenteren en zich, zo mogelijk, meester te maken.
Haar onconventionele ontwerpen zijn hedendaags en uniek.

 

Huang Zaiyun werkte in Royal Delft voornamelijk aan zelfgemaakte, handgevormde objecten die zij beschilderde op de traditionele wijze die ze geleerd heeft in Jingdezhen.
Zij combineerde die objecten met vanuit China meegenomen eeuwenoude scherven kostbaar porselein uit de Ming- en Qing-dynastie.
Ze omschreef dit proces als ‘een zaadje uit de oudheid van het blauw-witte porselein, dat tot bloei komt in mijn hedendaagse, Nederlandse keramiek’.
Hiermee wil ze ingaan op de relatie tussen Nederland en China en verbindt ze het verleden met het heden.

 photo WP_20170414_042HuangZaiyun.jpg

Huang Zaiyun.


 photo WP_20170414_040YinJiulong.jpg

Yin Jiulong.

 photo WP_20170414_041YinJiulong.jpg

Yin Jiulong

 

Yin Jiulong (Sichuan, 1975) studeerde grafisch ontwerp aan de universiteit van Chengdu.
Hij ontwikkelde zich tot een van de meest succesvolle ontwerpers van China en is niet weg te denken uit de glossy bladen, van social media en tv.
In zijn werk verbindt bij kunst, ontwerp en dagelijks leven met elkaar.
Hij produceert naast keramisch gebruiksgoed ook verlichting, kleding en schoenen.

 

Tijdens zijn Artist in Residence-periode bij Royal Delft werd hij geconfronteerd met een totaal nieuwe werkwijze.
Gewend aan ontwerpen met schone handen en talloze assistenten, moest hij nu zelf aan de slag.
Nieuwsgierig, ondernemend en intelligent gebruikmakend van de aanwezige vormen en mallen bij de fabriek, ontwikkelde hij een serie verrassende objecten.
Ook experimenteerde hij met slib- en druiptechnieken en maakte hij gebruik van boeddhistische symbolen.
Wat kleuren betreft beperkte hij zich doeltreffend tot witte en blauwe glazuren met hier en daar een accent in goud.


Af en toe wordt de tentoonstelling afgewisseld met een voorwerp
uit een van de ‘perfecte’ musea.
Vooral om thema’s of vormen te ondersteunen en verduidelijken.

 photo WP_20170414_045SchotelYuan1279-1368Porselein.jpg

Schotel, Yuan, 1279 – 1368, porselein.

Schotel, porselein.
Yuan, 1279 – 1368.

 

Dit stuk laat de kwaliteit zien van het porselein dat tijdens de Yuan-dynastie gemaakt wordt.
De decors op porselein bestaan voor een groot gedeelte uit gelukssymbolen die afkomstig zijn uit het boeddhisme en taoisme.
Aangezien de latere Chinese keizers en bevolking dezelfde religies belijden, blijft het motief van dit fabeldier, ook wel ‘qilin’ genoemd, in gebruik op het porselein in het paleis en daarbuiten.

 

Collectie: Rijksmuseum Amsterdam, inv.nr. AK-RBK-1965-88.

 photo WP_20170414_045SchotelYuan1279-1368PorseleinDetail.jpg

Qilin.


 photo WP_20170414_047DavidDerksen.jpg

David Derksen. Niet van al zijn werk was ik meteen weg (ingepakt porselein als kunstwerk?) maar deze mallen met keramiekkleurstof vond ik mooi.

 photo WP_20170414_048DavidDerksen.jpg

David Derksen

David Derksen (Haarlem, 1983) is in 2009 afgestudeerd aan de Design Academy Eindhoven en rondde in 2011 zijn master Industrial Design af aan de TU Delft.
Tijdens zijn studie startte hij zijn studio in Rotterdam, waar hij onder meer verlichting en meubels ontwerpt.
Graag wisselt hij industrieel ontwerp af met meer experimenteel werk, waarin hij de grenzen van het materiaal opzoekt.

 

Tijdens zijn verblijf in Jingdezhen heeft David Derksen zich laten inspireren door twee thema’s, namelijk de schoonheid van imperfectie en het stapelen/verpakken.
Op basis van misbaksels, die bestaan uit aan elkaar gesmolten en vervormde stapels porselein, maakt hij een serie nieuwe objecten.
De vervorming en verbinding van losse elementen is hierbij met opzet gedaan, op een min of meer gecontroleerde manier.

 

Geinspireerd op hoe porselein wordt verpakt in Jingdezhen, heeft Derksen daarnaast een serie stapelingen gemaakt waarbij losse elementen verbonden zijn door lint of bamboe.
Zij vormen zo een nieuwe interpretatie van een kandelaar uit de keizerlijke collectie (Zhengde, 1505 – 1521, collectie: Archeologisch Instituut Jingdezhen).


 photo WP_20170414_049MonnikskapkanXuande1425-1435Porselein.jpg

Monnikskapkan, Xuande, 1425 – 1435, porselein.

Monnikskapkan, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

De vorm van de monnikskapkan is gekopieerd van voorwerpen die worden gemaakt tijdens de regering van Yongle.
Dit type object is afkomstig uit Tibet en wordt geassocieerd met de boeddhistische monniken daar.
Deze kan is beschreven in Sanskriet, de filosofische taal van onder andere het boeddhisme, wat wederom een verwijzing is naar de contacten van Yongle met Tibet.
Er wordt aangenomen dat Yongle dit type kannen liet maken als cadeau voor de invloedrijke lama Halima.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.


De voorwerpen staan helaas niet zo duidelijk op de foto en
Marianne Thieme moet maar even niet kijken.
Dit zijn krekeldoosjes van porselein.

 photo WP_20170414_051KrekeldozenHelaasIsDeFotoNietZoMooi.jpg
 photo WP_20170414_052Krekeldozen.jpg

Van links naar rechts:

Krekeldoos, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

Keizer Xuande is een groot liefhebber van krekels.
Deze doos met de keizerlijke draak is zeker voor hem bedoeld, maar is niet door de keuring gekomen.
Xuande houdt van gokken en krekelgevechten lenen zich hier goed voor.
Het is van belang om een sterke krekel te kweken en deze goed te verzorgen in een mooi porseleinen doosje.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.

 

Krekeldoos, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

Deze krekeldoos is gedecodeerd met vliegende phoenixen.
Niet alle objecten worden aan de buitenzijde gemerkt met het zes-karaktermerk van de keizer.
Deze doos heeft het regeringsmerk van Xuande aan de binnenzijde van de deksel.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.

 

Krekeldoos, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

Sommige afbeeldingen verwijzen naar Chinese verhalen of gedichten.
Op deze doos zitten twee wielewalen in een boom.
De vogels staan bekend om hun mooie zangstem.
Het gedicht waar naar wordt verwezen, heeft als titel ‘Lente klaagzang’ en gaat over het liefdesverdriet van een dame die haar man moet missen.
De keizer heeft hem naar het begin van de zijderoute gestuurd.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.


 photo WP_20170414_053PenselenbakjeXuande1425-1435Porselein.jpg

Penselenbakje, porselein, Xuande (1425 – 1435).

 

Kalligrafie is een geliefde bezigheid van keizer Xuande.
Hiervoor heeft hij inkt, penselen en water nodig.
Het decor in dit bakje waarin de penselen worden gewassen, stelt een vijver met vissen voor waarin lotusbloemen groeien.
Hiermee wordt de gebruiker een goed resultaat gewenst.

 

Collectie: Archeologisch Instituut Jingdezhen.


 photo WP_20170414_055SchotelYongle1402-1424Porselein.jpg

Schotel, porselein, Yongle, (1402 – 1424).

 

Bij het decor van deze schotel staat een pijnboom centraal in een landschap of tuin.
Het houden van tuinen is een belangrijke bezigheid in China.
Ook bij het keizerlijk paleis hoort een grote tuin die wordt gebruikt bij activiteiten zoals boogschieten of het spelen van spelletjes.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.


 photo WP_20170414_058HansVanBentemImperialStacksJingdezhen2017Porselein.jpg

Hans van Bentem, Imperial Stacks, Jingdezhen, 2017, porselein.

 photo WP_20170414_059HansVanBentemImperialStacksJingdezhen2017Porselein.jpg

 photo WP_20170414_060HansVanBentem.jpg

Hans van Bentem

 

Hans van Bentem (Den Haag, 1965) werkt sinds zijn afstuderen aan de Haagse kunstacademie aan monumentale sculpturen, omvangrijke installaties en lichtobjecten.
Hiervoor gebruikt hij liefst klassieke, traditionele materialen.
Om die reden is hij altijd op zoek naar ambachtelijke ateliers en eeuwenoude technieken, en verdiept hij zich in brons uit India, houtwerk uit Senegal en porselein uit China.

 

Hans van Bentem komt al sinds 2006 in Jingdezhen en realiseerde daar, met hulp van plaatselijke ambachtslieden, grote series werk in porselein.
Met deze ervaring ontwikkelde hij als Artist in Residence het werk Imperial Stacks.
Het bestaat uit drie stapelingen van elk drie losse objecten, die van samenstelling zouden kunnen veranderen.
Deze interactieve groep sculpturen verwijst in vorm en decoratie naar symbolen uit de Chinese (Keizerlijke) cultuur en maken tegelijkertijd deel uit van de kenmerkende hedendaagse beeldtaal waar van Bentem bekend om staat.

 photo WP_20170414_062HansVanBentemImperialStacksJingdezhen2017Porselein.jpg

Hans van Bentem, Imperial Stacks, Jingdezhen, 2017, porselein.


 photo WP_20170414_063SchotelChenghua1464-1487Porselein.jpg

Schotel, Porselein, Chenghua (1464 – 1487).

 

In de Chinese dierenriem is de draak het belangrijkste wezen en daarom ook het symbool van de keizer.
Een keizerlijke draak heeft vijf tenen, maar hier heeft de porseleinschilder een foutje gemaakt.
Een van de klauwen heeft namelijk zes tenen.
Dit wordt gezien als een ware belediging van de keizer en het bord is dan ook vernietigd.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.

 photo WP_20170414_063SchotelChenghua1464-1487PorseleinDeDraakMetDeZesTenen.jpg

Draak met de zes tenen (rechts op de foto in een soort ‘cirkeltje’. Dat mag natuurlijk niet.


 photo WP_20170414_065BordChenghua1464-1487Porselein.jpg

Bord, Porselein, Chenghua (1464 – 1487).

 

De gebruikte decors op het porselein van Keizer Chenghua laten duidelijk zien dat hij taoistische en boeddhistische religies aanhangt.
Zeker het Sanskriet op dit bord geeft de meditatieve kant van het boeddhisme weer.
De latere keizer Jiajing (1521 – 1567), die vooral taoist is, breekt met deze traditie van de vroege Ming en verbiedt het boeddhisme in China.

 

Collectie: Archeologisch Instituut, Jingdezhen.


Ook bij deze tentoonstelling is er geen catalogus.
Dat is heel erg jammer.
Hopelijk is het geld dat een museum normaal gesproken
in een catalogus steekt naar het Artists in Residence programma
gegaan van de Chinese en Nederlandse kunstenaars.

 photo WP_20170414_067MaaikeRoozenburg.jpg

 photo WP_20170414_068MaaikeRoozenburg.jpg

Maaike Roozenburg

 

Na haar afstuderen aan de Gerrit Rietveld Academie richtte Maaike Roozenburg (Delft, 1979) haar eigen studio op.
Ze werkt aan producten en projecten op het snijvlak van design, erfgoed en digitale technologieen.
Met haar ontwerpen wil ze historische gebruiksvoorwerpen en hun verhalen terugbrengen in het dagelijks leven.
Vaak zoekts ze daarbij samenwerking op met wetenschappers, archeologen, ambachtslieden en programmeurs.

 

Roozenburg heeft in Jingdezhen gewerkt aan twee projecten:
Voor ‘Kommen voor de keizer’ heeft ze zich verdiept in de zo karakteristieke gekleurde glazuren van keizerlijk porselein.
Samen met de ambachtslieden van Jindezhen heeft zij een selectie kommen gereproduceerd volgens de methode van weleer, en ze vervolgens geglazuurd in edelsteenblauw, krabpantsergroen en Youli-rood.
Voor ‘True replicas, to Delft and back’ werkte ze samen met de TU-Delft.
Zij maakte 3D-scans en -prints van porseleinen voorwerpen die gemaakt zijn in 17de-eeuws China en opgegraven in Delft.
Op basis hiervan maakte ze samen met de ambachtslieden van Jingdezhen nieuwe ontwerpen.


Out of character

Onlangs heb ik de catalogus gekocht van een tentoonstelling
van het Metropolitan Museum in New York.
De tentoonstelling gaat over een collectie van kalligrafie
van de Amerikaanse zakenman Jerry Yang.
Misschien zeg je dan niet gelijk: oh, ja van hem.
Ik in ieder geval niet.
Wat blijkt, deze meneer is een van de oprichters van Yahoo!
Hij is daar ook een aantal jaren de algemeen directeur geweest (CEO).


 photo DSC_4165OutOfCharacterTheBook.jpg

Afbeelding op de omslag: Zhao Mengfu (1254 – 1322), De sutra over de Lotus van de Sublieme Dharma (Miaofa Lianhua jing), handrol nr 3 van 7, inkt op papier


Waar ik steeds naar op zoek ben als ik me verdiep in kunst
is naar uitleg die op een eenvoudige manier
vertelt wat nou zo bijzonder is aan die kunstvorm.
Daarom heb ik onlangs een stukje geplaatst over Hindoeisme en Kunst.
Hier gaat het in eerste instantie over een stukje tekst
van de flap van het boek.

Calligraphy has been admired as the ultimate art form by China’s educated elite for more than two thousand years. Over that time, a complex set of rules and conventions has evolved that impacts every aspect of the calligraphers practice.

By manipulating a brush with varied movements and pressures, calligraphers create sensuous strokes; their ink dances through dots and lines to present balance within a character, harmony between characters, and rhythm among lines on the surface of silk, satin and paper alike.
With mind and hand in accord, calligraphers express the strength of their character in their characters.

 

Michael Knight.

Nederlandse vertaling/samenvatting:

Al meer dan 2000 jaar wordt kalligrafie bewonderd als de ultieme kunstvorm
door de Chinese, goed opgeleide, elite.
Gedurende deze tijd hebben zich een complexe set regels en afspraken ontwikkeld
die alle onderdelen van het kalligraferen raken.

Door verschillende bewegingen te maken met de kast en door tegelijkertijd
te variƫren in de druk op de ondergrond, maken kalligrafeerders sensuele lijnen;
op zijde, satijn en op dezelfde manier op papier, danst hun inkt
tussen de punten en lijnen om zo een balans in een karakter te bereiken,
harmonie tussen de verschillende karakters te laten heersen
en een ritme tussen de regels te bewerkstelligen.
Met hun geest en hand in overeenstemming, drukken kalligrafeerders hun
karaktersterkte uit in hun karakters.

Michael Knight is niet die meneer uit die televisieserie
met de pratende auto ‘Kit’
Hij is Senior Curator of Chinese Art bij het Asian Art Museum
in San Francisco. Daarvoor werkte Dr. Knight 15 jaar bij het Seattle Art Museum.
Hij heeft 4 jaar les gegeven aan de University of Washington.
Hij heeft een PhD in Chinese Art History (1992), Master of Philosophy (1986) en
Master of Arts (1981) van de Columbia University en zijn Bachelor of Arts (1976)
van Willamette University.
Zijn primaire aandachtsgebied is vroege Chinese kunst, lakwerk en Chinese meubels.
Hij heeft gepubliceerd over de Chinese schilderkunst, kalligrafie
en de visuele cultuur in China.

Chinese kalligrafie

Sinds kort verdiep ik me een beetje in Chinese kalligrafie.
Sommige mensen vinden dat misschien vreemd maar
kijk eens naar het volgende kunstwerk.
Het is een schilderij van de Amerikaanse kunstenaar
Jackson Pollock.
Er is niet veel fantasie voor nodig om in dit werk een Chinees karakter te zien.


Jackson Pollock, Silver and Black, 1950.


 

Istanbul

Nee, geen nieuws over het staatsbezoek van Beatrix aan Turkije.
Vandaag ben ik naar de tentoonstelling Istanbul geweest.
Deze tentoonstelling wordt gehouden in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.
Daar heb ik een paar mooie kaarten van meegebracht.
Die wil ik jullie niet onthouden.

Schenkingsoorkonde van sultan Suleyman de Wetgever met sultansmonogram
Dit detail, een monogram is een voorbeeld van ‘divani’- schrift.
Dit is een van de verschillende kalligrafeerstijlen die in het
Ottomaanse Rijk werd ontwikkeld.
Hier staat: Sultan Suleyman, zoon van Sultan Selim, altijd overwinnaar.

Kalligraaf: Tugra-i Mehmed bin Ramazan
Gedateerd: 16/26 juni 1558.

Hamse van Ali Sir Neva’i (detail).
Dit is een miniatuur uit het boek Hamse van de dichter Ali Sir Neva’i.

Gedateerd: 1530-1531.

Kussensloop.
Het mooie aan deze tentoonstelling is dat er kunstuitingen van allerlei aard
gelijkwaardig aan bod komen: textiel, metaalbewerking, aardewerk,
meubelmakerij, kalligrafie ed.

Gedateerd: tweede helft 17e eeuw.

Tegel.
Iznik is het centrum van de keramiekproductie
van de 15e tot de 17e eeuw. Als je Istanbul bezoekt, of andere plaatsen in Turkije
kom je overal tegels en mozaieken tegen.
Vaak met dit mooie blauw.
Mooi zijn de bloemmotieven of de eindeloos lijkende
geometrische figuren.

Gedateerd: eind 16e eeuw.

Koperen helm.

Gedateerd: eind 16e/begin 17e eeuw.