Stedelijk Museum Breda

Het nieuwe Stedelijk Museum Breda is sinds kort open.
Vandaag heb ik het bezocht.
Het ‘Museum of the Image’ is dood en dat was goed te merken
in de tentoonstellingen:
= wonderlijk weefsel neemt als uitgangspunt de voorwerpen
van het oude Bisschoppelijk Museum
= van kasteel tot station neemt als uitgangspunt de
voorwerpen van het Breda’s Museum
= de Vrede van Breda bouwt op de voorwerpen van het
Breda’s Museum aangevuld met stukken uit bijvoorbeeld
het Nationaal Archief en het Rijksmuseum.

De tentoonstellingen zijn een beetje braaf.
I.S.M. is ‘iets’ wat nog geen vorm gevonden heeft.

Maar net als bij MOTI wordt het allemaal nogal duur uitgevoerd.
Dat was bij het Breda’s Museum anders.
Het Stedelijk Museum Breda is een klein museum maar
het leeft op grote voet.
Veel personeel, dure inrichting, dure PR, kolosaal van inrichting,
dure projecten (vier afsetters) enz.

Als bezoeker betaal je 12 euro.
Dat is okay voor een groot museum maar met 6 zalen is dat
een hele hoge prijs.

Twee stukken van de tentoonstellingen ‘Van kasteel tot station’
en ‘De Vrede van Breda’ vielen me op:

 photo WP_20170625_001CorryEnDeRekels.jpg

Corry en de Rekels.


 photo WP_20170625_002PublicatieVandenVREDETusschenEngelandEmndeDeVereenighdeNederlanden.jpg

Publicatie vanden VREDE tusschen Engeland ende De Vereenighde Nederlanden.


St. Josephschool maakt kunst voor het museum

En vandaag ben ik in het pop-up museum gaan kijken.
Ik maakte er de volgende foto’s:

 photo WP_20170326_011StJosephschoolMaaktKunstVoorHetMuseum.jpg

St. Josephschool maakt kunst voor het museum.


 photo WP_20170326_004.jpg

Ik zag er een hele serie grote figuren zoals dit duiveltje.


 photo WP_20170326_005Kijkdoos.jpg

Een serie kijkdozen zoals deze over Marokko.


 photo WP_20170326_006.jpg

Of deze moderne skyline met reclame.


 photo WP_20170326_007.jpg


 photo WP_20170326_008.jpg

Een serie ingekleurde foto’s. De originele foto’s bevinden zich in het Breda’s Museum dat op dit moment fuseert met Moti.


 photo WP_20170326_009.jpg

Series portretten.


 photo WP_20170326_010.jpg

Sommige kunstwerken waren heel groot zoals de superheld die uit het raam komt.


Vrouwen rond Van Gogh III

 photo DSC_7994VrouwenRondVanGoghBarbaraOpDeBeek.jpg

Rond dit boek is de tentoonstelling georganiseerd. ‘Vrouwen rond van Gogh’ is geschreven door Barbara Op de Beek.


Het boekje is aardig maar meer niet.
Het is nogal droge opsomming van alle vrouwen;
oma’s, moeder, tantes, nichten, vriendinnen enz,
die een rol(letje) in het leven van Van Gogh hebben gespeeld.
Maar naar aanleiding van dit boekje zijn studenten van Catja Klement
aan de slag gegaan en hebben boekbanden gemaakt.
Die worden tentoon gesteld in Moti in Breda.

 photo WP_20160109_014TonySmidtsKarlFriggebandLedermozaiek.jpg

Detail van het ledermozaiek van Tony Smidts, Karli Friggeband.


 photo WP_20160109_015TonySmidtsKarlFriggebandLedermozaiek.jpg

Tony Smidts, Karli Friggeband, ledermozaiek.


 photo WP_20160109_018RietBrouwerKarliFriggebandLerenRugKunstlerenBandjesPlattenBekleedMetHandgescheptPapier.jpg

Riet Brouwer, Karli Friggeband, leren rug, kunstleren bandjes, platten bekleed met handgeschept papier.

 photo WP_20160109_017RietBrouwerInAGalacyFarFarAway.jpg

In a galaxy far far away.


 photo WP_20160109_019RietBrouwerKarliFriggebandLerenRugKunstlerenBandjesPlattenBekleedMetHandgescheptPapier.jpg

Riet Brouwer.


 photo WP_20160109_020LisetteDielemansKarliFriggeband.jpg

Lisette Dielemans, Karli Friggeband.

 photo WP_20160109_021LisetteDielemansKarliFriggeband.jpg

 photo WP_20160109_022LisetteDielemansKarliFriggeband.jpg


Vrouwen rond Van Gogh II

Ook vandaag een korte serie foto’s van de boekbanden
die in Moti in Breda ten toon waren bij de gelegenheid
van het verschijnen van het boekje ‘Vrouwen rond Van Gogh’.

 photo WP_20160109_006NoraJanssensEdelpappbandAcrylverfOpPapier.jpg

Nora Janssens, Edelpappband (?) van acrylverf op papier.


 photo WP_20160109_008TimNijsBandzetterAcrylverfOpBoekbinderslinnenSilhouettenVanAquarelpapier.jpg

Tim Nijs, Bandzetter, acrylverf op boekbinderslinnen, silhouetten aan aquarelpapier.


 photo WP_20160109_009InekeVergeerLeporelloFotokartonBoekbindlijmMetBestempeling.jpg

Ineke Vergeer, Leporello, fotokarton, boekbindlijm met bestempeling. Als ik me de toelichting goed herinner staan de florale motieven aan de bovenkant voor de vrouwen uit de gegoede milieus en de vaatdoek ruitjes staan voor de werkende vrouwen.

 photo WP_20160109_010InekeVergeerLeporelloFotokartonBoekbindlijmMetBestempeling.jpg


 photo WP_20160109_012AgnesLeijenKoptischeBandLinnenMetAcrylDiverseSoortenStofNaaimachineEnBoekbindgaren.jpg

Agnes Leijen, Koptische band, linnen met acryl, diverse soorten stof, naaimachine- en boekbindgaren. Een aantal boekbinders gebruikten het symbool van de hartjes dat ook in het boek voorkomt. In het boek zweven de kartjes steeds ronds het hoofd van Vincent als hij verliefd is.

 photo WP_20160109_013AgnesLeijen.jpg

Agnes Leijen, toelichting.


Vrouwen rond Van Gogh I

“Vrouwen rond Van Gogh” is de titel van een boekje
dat in het kader van de Vsn Gogh activiteiten in Brabant
gemaakt is en waar rond omheen een tentoonstelling is
georganiseerd van boekbanden.

Afgelopen zaterdag ben ik gaan kijken in Moti.
Daar maakte ik een reeks foto’s waarvan vandaag een
eerste serie.

 photo WP_20160109_001FerreBastanieBandzetterCanvasMetPrint.jpg

Ferre Bastanie, Bandzetter, canvas met print.


 photo WP_20160109_002JeanneMeijerKoptischeBandBalsahoutAcrylverfKatoen.jpg

Jeanne Meijer, Koptische band, balsa hout, acrylverf, katoen. Het gat in het palet ging hier natuurlijk ook door het boekblok. Dat leest wat onhandig.


 photo WP_20160109_003KatjaClementGonetbandKorenveldOnderOnweersluchtPapiersnippersEnLeer.jpg

Ooit volgde ik een cursus bij haar: Katja Clement, Gonetband met ‘Korenveld onder onweerslucht’, papiersnippers en leer.


 photo WP_20160109_004KatjaClementGonetbandKorenveldOnderOnweersluchtPapiersnippersEnLeer.jpg

Hier zie je de platten met de stroken papier die er, rechtopstaand, op geplakt zijn.


 photo WP_20160109_005KatjeClementTekst.jpg

The 9/11 report

Onlangs was ik in MOTI in Breda.
De tentoonstelling die ik bezocht loopt nog:
SMALL STORIES BIGGER PICTURE.
In de museumwinkel zag ik het boek liggen.
Een stripverhaal gemaakt op basis van het officixeble
rapport van de 9/11-aanslag.
Een goed idee.
Stel je voor een stripverhaal over de Lockheed affaire.
Je ziet Victor Baarn, playboy-industrieel, al in een sportauto.
Misschien is x91small STORY BIGGER picturex92 een goede titel?

De uitvoering door Sid Jacobson en Ernie Colon is wat minder.
Bij vlagen saai en erg volgzaam.
Te letterlijk maar een goed idee.
Verdient navolging!

BredaPhoto: buitententoonstelling Chasse XXL

Gisteren is BredaPhoto begonnen en ik ben direct
de buitententoonstelling gaan bekijken.
Hierbij mijn selectie van de prachtige foto’s
die je 24 uur per dag in Breda kunt zien.

De eerste indruk vanuit het centrum van de stad.



De foto’s zijn allemaal groot tot erg groot afgebeeld en tussen de moderne bouw geplaatst.



Frederik Buyckx: Moving Albania

Albanie ging als laatste staat in Europa gebukt
onder een streng communistische dictatuur.
Tot 1991 was het land volledig geisoleerd van
de buitenwereld. Na de ineenstorting van het
bankensysteem in 1996 brachten rellen en de val
van de regering het land op de rand van anarchie.
In 1999 kwam daar een grote stroom vluchtelingen
uit Kosovo bij. Ondanks dit alles zit Albanie al jaren
in een economisch opwaartse lijn. Frederik Buyckx
(Belgie, 1984) wilde de vooroordelen ten aanzien
van Albanie ontzenuwen. Hij zag een gastvrij land
met mensen die gedreven werken aan een betere
toekomst, voor zichzelf en voor hun omgeving.


Frederik Buyckx: Moving Albania.


Frederik Buyckx. Als je goed kijkt zie je eigenlijk drie fotox92s.


Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico)

De drugsoorlog die Mexico al jaren in zijn greep
houdt, kostte in 5 jaar tijd 50.000 mensen het leven.
Het Noord-Mexicaanse Ciudad Juarez was in 2010
met 3600 moorden zelfs de gevaarlijkste stad op
aarde. Een eind aan het geweld lijkt voorlopig
niet in zicht. De voor het geweld verantwoordelijke
drugskartels zijn zeer flexibel, de drugshandel
is maar een van hun vele inkomstenbronnen.
Fotojournalist en antropoloog Teun Voeten
(Nederland, 1961) onderzoekt sinds 2009 een
drugsoorlog die de onderwereld in ontstegen en
inmiddels een hele maatschappij bedreigt.


Teun Voeten: Narco Estado (Drug Violence in Mexico).


Teun Voeten. Naar mijn gevoel de enige echt sterke foto. De andere foto’s hadden ook door de politie gemaakt kunnen zijn.


Edwin Koo, Tibetan Exiles. Misschien wel de sterkste foto van de tentoonstelling.


Edwin Koo, Tibetan Exiles

Edwin Koo (Singapore, 1978) werkte in Singapore
voor lokale kranten. In 2008 nam hij ontslag en
verhuisde naar Katmandu, Nepal, waar hij aan
de slag ging als freelance fotojournalist. De serie
Tibetan Exiles vertelt het verhaal van de naar
schatting 20.000 Tibetaanse vluchtelingen in
Nepal. Zij verblijven daar sinds het harde Chinese
ingrijpen tijdens de Tibetaanse opstand in de late
jaren vijftig, Waarna de Dalai Lama naar India
uitweek. Veel Tibetanen die Koo fotografeerde
zijn in Nepal geboren. Het recht op een vaderland
wordt hen ontnomen, zegt Koo. Dit roept emoties
op die zo universeel zijn dat volgens hem iedereen
ze kan begrijpen.


Ik ben zelf ook in Nepal geweest en heb er Tibetaanse vluchtelingen bezocht. De foto’s die ik van Edwin Koo het sterkst vind hebben met dat thema niet perse te maken.


Edwin Koo.


Edwin Koo.


John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas.


John Lambrichts: Oeverlangen aan de Maas

Als kind zwom John Lambrichts (Nederland, 1954)
met zijn moeder in de Maas, met zijn vader viste
hij in dezelfde rivier op paling. De dood van zijn
vader bracht hem terug naar de plek waar zij
samen zoveel tijd hadden doorgebracht. Tussen
2008 en 2010 doorkruiste de fotograaf met zijn
camera het gebied van de Maas in Limburg, op
de grens tussen Belgie en Nederland. Lambrichts
projecteert zijn persoonlijke overpeinzingen
op de rivier, het landschap en het fictieve dorp
Oeverlangen. Een ode aan de rivier de Maas.


John Lambrichts. De techniek die hij gebruikte kan mooi werken (vogelverschrikker in het veld) maar kan ook tegen je werken. Daarom slechts 1 foto van John Lambrichts met de regen die valt in een halfgezonken boot in de Maas.


Het tentoonstellingsgebied. Als je goed kijkt zie je de watertoren


Christophe Agou: Face au Silence.


Christophe Agou: Face au Silence

Christophe Agou (Frankrijk, 1969) woont en werkt
in New York. In de winter van 2002 keerde hij
tijdelijk terug naar de Forez regio, gelegen in het
Franse Loire Departemant, waar hij opgroeide. Daar
begon hij aan een achtjarig project waarin hij op
foto een wereld vastlegt die lijkt stil te staan. Het
arbeidsintensieve bestaan van de bewoners in
deze streek wordt door de landbouw gevormd,
maar hoe lang zal het nog duren eer de tijd hen
inhaalt?


Christophe Agou. Bijna stillevens


Christophe Agou. Mooi gewerkt met kleur.


Christophe Agou.


Irina Rozovsky: One to Nothing.


Irina Rozovsky.


Irina Rozovsky.


Irina Rozovsky: One to Nothing

De foto’s die Irina Rozovsky (Rusland, 1981) in
Israel maakte, gaan voorbij aan het conflict tussen
Israeliers en Palestijnen. Rozovsky behoedt zich
ervoor de kant van een van beide partijen te
kiezen. Haar fotoserie heeft, naar eigen zeggen,
door gebrek aan kennis van het complexe conflict
dan ook meer van doen met de verhalen over
het mythische land die ze uit de Bijbel kent. Het
resultaat is een door zon overgoten kleurenpalet,
een vijandig landschap waar een bos in vlammen
opgaat, en een iconisch tafereel van twee broers
(Rozovsky’s neven) worstelend aan de oevers van
de Dode Zee.


Irina Rozovsky.


BredaPhoto.


Donald Weber.


Donald Weber: Interrogations

Donald Weber (Canada, 1973) drong door in de
verhoorkamers van de Oekraiense politie. Daar
portretteerde hij kruimeldieven, prostituees,
dissidenten en illigalen die door de politie
indringend worden verhoord. De portretten
die Weber van de ondervraagden maakten zijn
tijdens BredaPhoto te zien in MOTI. De foto’s in
de buitententoonstelling tonen de armoedige
leefomgeving van de mensen uit de verhoorkamers.


Donald Weber.


Donald Weber. Het kasteel dat op het behang is afgebeeld heb ik in 1991 bezocht. Het ligt op de Krim en heet het Zwaluwnest.


Donald Weber.



De tentoonstellingsruimte.


Evgenia Arbugaeva: Tiksi. Helaas komen de kleuren niet mooi uit op deze sprookjesachtige haast surrealistische foto.


Evgenia Arbugaeva: Tiksi

Er was eens een dag in Siberie, aan de oevers van
de Noordelijke Ijszee, toen in een kleine stad een
klein meisje uit haar droom ontwaakte. Evgenia
Arbugaeva (Rusland, 1985) werd geboren in het
Siberische Tiksi, waarover zij in deze inleidende
woorden bij haar fotoserie vertelt. Achttien jaar
na haar vertrek uit Tiksi ging Arbugaeva terug
naar haar geboorteplaats. Daar ontmoette zij de
jonge Tanya, die haar aan zichzelf als klein meisje
deed denken. Op de foto’s leidt Tanya de fotografe
door het winterse Siberie waar zij opgroeide. Het
landschap lijkt als uit een sprookje. Maar misschien
is deze herinnering wel mooier dan de werkelijkheid
toelaat.



Evgenia Arbugaeva: Tiksi.


Evgenia Arbugaeva.


Evgenia Arbugaeva.


Alejandro Cartagena: Car Poolers.


Alejandro Cartagena: Car Poolers

Vanuit zijn woonplaats in het Mexicaanse
Monterrey observeert Alejandro Cartagena
(Dominicaanse Republiek, 1977) de ontwikkeling
van Mexicaanse metropolen. Economisch gaat
het Mexico voor de wind, wat zich vertaalt in
grote bouwprojecten. In de nieuwe periferie
van de groeiende stad Monterrey (waar de
gefotografeerde arbeiders en dagloners wonen)
ontbreekt het aan goed openbaar vervoer naar
de oude stadskern. Hoewel deze mensen veelal in
de meer welvarende binnensteden werken, kunnen
zij het vervoer naar de bouwplaatsen van hun
karige lonen nauwelijks betalen. Daarom gaan
zij op zoek naar andere middelen om zich te
verplaatsen.


Alejandro Cartagena.


Alejandro Cartagena.


BredaPhoto.


Small Stories Bigger Picture

In MOTI (museum of the image) in Breda in binnenkort de tentoonstelling
‘Small Stories Bigger Picture’te zien.
Of, hoe je met beelde het grote verhaal kunt vertellen.
Dat thema spreekt me erg aan omdat de Argusvlinder
dat eigenlijk altijd doet.
Met veel foto’s een verhaal proberen te vertellen.
In de tentoonstelling gaat het niet alleen
om foto’s maar ook om grafisch ontwerp en films.

Donald Weber, Interogation XL (ondervraging).


(Persbericht)
We leven in een beeldcultuur, een samenleving waarin we
steeds vaker met beeld communiceren dan met taal.
We zijn visuele biografen van onze belevingen, ideexebn en interesses.
Small Stories Bigger Picture laat zien hoe professionele beeldmakers
vanuit verschillende perspectieven hun visuele verhalen met ons delen.
Persoonlijke fascinaties, registraties, analyses en provocaties
crexebren samen een tijdsbeeld van onze samenleving.


Gorilla, Irak labyrint (Het labyrint Irak).


(Persbericht)
Bezoekers ontdekken hoe visuele verhalen mensen kunnen stimuleren en
bewegen bewuster in het leven te staan.
In Small Stories Bigger Picture zie je beeldmakers in de rol van dichter,
journalist, onderzoeker en provocateur.
Bezoekers worden letterlijk in vogelvlucht meegenomen door drie zalen
vol fotografie, film en vormgeving.

Small Stories Bigger Picture is van 13 september tot en met 25 november te zien in MOTI


Peter Orntoft, Interest.

38 % van de mensen vinden het een probleem dat een werkster
een Islamistische hoofddoek draagt.
42,5 % vinden dat voor een leerkracht,
46 % vinden dat van een verpleegster of doktor,
66 % vinden dat van een rechter.


Sanne de Wilde, Dwarf empire (Dwergenrijk).


Kyungwoo Chun. Sterke foto maar wat is het verhaal?


Chris de Bode, Exodus from Lybia, Tunesia, Ras Adjir.


Uit de verte is niet helemaal duidelijk wat je ziet op deze afbeelding. Maar kom je dichterbij dan zie je dat het een verzameling foto’s is van mensen die op de vlucht zijn. Libie uit. Chris de Bode, Exodus from Lybia, detail. Ras Adjir is een belangrijke grensovergang tussen Libie en Tunesie.


.