Papierlab Rotterdam – Marieke de Hoop

Papierlab-openingsposter2 kopie

Een keer heb ik een cursusdag meegemaakt bij Marieke de Hoop en ik heb er nog vaak plezier van. Vandaag heb ik nog papier vastgehad, nu in de vorm van een omslag voor een tekst, dat ik tijdens de workshop zelf geschept heb.


Komende zaterdag wordt een nieuw hoofdstuk in de papiergeschiedenis
van Marieke de Hoop geopend.
De uitnodiging belooft een hoop interessante dingen waarbij duurzaamheid
heel erg centraal staat.
Of ik zaterdag aanstaande in Rotterdam ben weet ik nog niet maar
ben je geïnteresseerd in papier dan ben je vast heel welkom.

De tekst van de uitnodiging:

zaterdag 6 april is een heugelijke dag voor PapierLab Rotterdam.
De definitieve doorstart van PapierLab wordt dan gevierd. Het is de officiële opening.
U bent vanaf 13.00 (tot 19.00) van harte welkom in PapierLab Rotterdam.
Om 13.00 uur zal wethouder Bonte van Duurzaamheid, Luchtkwaliteit en Energietransitie het Papierlab openen.

Feest
We zouden het ook een eer vinden wanneer u/jij dit heugelijke feit met ons mee komt vieren.
We hebben elkaar in de laatste 35 jaar één of meerdere keren ontmoet rondom het thema papier. Dat we nu mogelijkheden zien om een werkelijk PapierLab in te richten waar we de komende 1,5 jaar vezelanalyse apparatuur gaan neerzetten, hebben we vooraf niet kunnen
dromen. Zo komen de consumenten die vooral workshops volgen aan hun trekken, maar ook de jonge wetenschappers, onderzoekers, designers en uitvinders naar reststromen, cellulose en andere vezels krijgen een eigen plek in dit PapierLab. Ik zal mijn eigen 35 jaar ervaring met maken van pulp en papier inzetten, maar zeker ook de chemici, fysici en papiertechnologen vragen om hun expertise in te zetten voor de juiste antwoorden op vragen die gaan komen.

Expertise delen
Dit is dan ook niet alleen een uitnodiging om op zaterdag 6 april naar de Kroon in Rotterdam te komen, maar tegelijk een vraag om uw expertise met ons te delen, zodat we de generatie van de toekomst genoeg kennis kunnen meegeven om de problemen waar zij voor staan op bevredigende manier kunnen oplossen. Wanneer wij u niet zien op 6 april, horen we graag waar en hoe u PapierLab Rotterdam bij kan staan in de komende 10 jaar.

Programma
Na de opening is er een continue programma van korte workshops papier scheppen van reststromen, ebru op de A6 (Turkse marmerkunst), muziek en zang op gedichten uit het
publiek door Duo Wallpaper, Snipper (Marchelma van Breugel) geeft een korte introductie workshop van haar Papier Clinic. Er is ook een expositie van collega kunstenaars, studenten die werken met reststromen waarvan ze o.a. papier hebben gemaakt.

Adres en route
Wij hopen u te zien in gebouw de Kroon, Schiemond 20-22, 3029 EE Rotterdam. Te bereiken met de auto (betaald parkeren rondom het gebouw), RET tramlijn 8 richting
Spangen, halte Schiemond, of metro halte Delfshaven en zelfs de watertaxi halte 75 Schiemond/ Delfshaven

Hartelijke groet, Team PapierLab Rotterdam

Rubens

De vorige grote Rubenstentoonstelling die ik bezocht
was in 1977 in Antwerpen.
Peter Paul Rubens was geboren in Siegen, op 28 juni 1577.
Siegen ligt nu in Duitsland.
Voor de ouders van Rubens was die plaats op dat moment ‘veilig’.
Vierhonderd jaar later werd dat gevierd met een tentoonstelling in het
Koninklijk Museum voor Schone Kunsten zoals de catalogus zegt.
Nu noemt het museum zich het
Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen (KMSKA).

PPRubensPaintingsOilsketchesDrawings1977AnrwerpRoyalMuseumOfFineArts29thJune-30thSeprember1977

Dit was toen de catalogus: P.P.Rubens Paintings Oilsketches Drawings. De tentoonstelling werd gehouden van 29 juni tot 30 september 1977. De catalogus bevatte een paar kleurenfoto’s, de rest was in zwart-wit. Vandaag volledig ondenkbaar. Op welke datum ik de tentoonstelling bezocht weet ik niet.


In het boek heb ik het volgende kaartje gevonden:

KaartjeStadAntwerpen1977

Dat is natuurlijk geen 50 gulden maar dat was een kaartje van 50 Belgische Francs. Dat zou zo’n 2 gulden en 75 cent geweest zijn (?)


PeterPaulTubensStudiesVanArmenEnBenenCirca1609ZwartKrijtSporenVanWitHoogselOpPapier

Dit werk wordt wel genoemd in de catalogus van 2018 maar er niet in getoond. Het wordt wel getoond in de catalogus van 1977. Vermoedelijk gaat het om hetzelfde werk. Beide catalogussen vermelden het Boijmans als eigenaar. De datering wijkt wat af. Volgens de catalogus Rubens Schilder van schetsen gaat het om Peter Paul Rubens, Studies van armen en benen, circa 1609, zwart krijt met sporen van wit hoogsel, op papier. De tentoonstelling die nu in Rotterdam te zien is was eerder in Madrid (Prado) te zien. Dit werk was daar toen niet.


Gisteren was ik dus in Rotterdam, in het Museum Boijmans Van Beuningen.
Daar is de prachtige tentoonstelling ‘Rubens Schilder van schetsen’.

RubensSchilderVanSchetsen

De catalogus van ‘Rubens Schilder van schetsen’, volledig in kleur. Er zijn meer werken dan de tekening die ik hier eerder liet zien die ook in 1977 te zien waren.


RubensInTwee01ReVerwelkoningVanPsycheOpDeOlympusAchillesVertoondOpAgamemnon

Rubens blijft natuurlijk Rubens en dat wil zeggen dat je er van houdt of niet. Dynamiek overheerst bij Rubens eigenlijk altijd. Dit zijn twee boekenleggers: de Verwelkoming van Psyche op de Olympus. Circa 1625 (links). Het perspectief is letterlijk duizelingwekkend. Daarnaast Achilles vertoornd op Agamemnon. Circa 1635 (rechts).


WP_20181020_13_15_52_ProPeterPaulRubensDeVerdedigersVanDeEucharistieCirca1625OlieverfOpPaneelMuseoNacionalDelPradoMadridDetail

Hier lijkt het er toch sterk op dat een heilige een selfie maakt van zichzelf en de vrouw naast hem. Maar het gaat om een heel serieus werk: Peter Paul Rubens, De verdedigers van de eucharistie. Circa 1625. Olieverf op paneel. Museo Nacional Del Prado, Madrid (Detail). Het werk toont 7 heiligen waaronder Clara (de vrouw op de foto). Dit is een ontwerp (een in een serie) van een tapijt.


RubensInTwee02DeWonderenVanDeHeiligeFranciscusVanPaoloNeNimfenMetDeGoornDesOvervloeds

Ze zeggen weleens dat Overdaad schaadt. Daar schijnt Rubens zich niets van aan te trekken. Drie nimfen met de hoorn des overvloeds (links). Circa 1625 – 1628. De wonderen van de Heilige Franciscus van Paolo, circa 1627 – 1628.


Maar er was nog veel meer te zien in Boijmans.

WP_20181020_12_10_42_ProGeertLapKleurendriehoekBestaandeUit21Kommen1988SteengoedTerraSigillata

Wat denk je van Geert Lap, Kleurendriehoek bestaande uit 21 kommen, 1988, steengoed, terra sigillata.


WP_20181020_14_19_54_ProFolkertDeJongMeetMeAndMrBeefy2001PolyurethaanStyrofoamEnHout

Op een tentoonstelling over het menselijk lichaam in moderne beeldhouwkunst: Folkert de Jong, Meet me and Mr. Beefy, 2001, polyurethaan, styrofoam en hout.


Wereldmuseum Rotterdam

Er zijn op dit moment in Nederland en Belgie veel,
heel goede tentoonstellingen.
Je kunt bijna niet kiezen maar ik koos gisteren voor
een museum waar ik niet eerder was geweest met een heel interessante
tentoonstelling: De Perzen in het Wereldmuseum in Rotterdam.

Het gebouw alleen al is de moeite waard om het eens te bezoeken.
Gelegen aan de Maas, dus met een schitterend uitzicht.
Zeker vanuit de balzaal.

De Perzische rijken hebben een enorme impact gehad op
de ontwikkelingen in India.
Daar komt mijn interesse dus vandaan.
Maar gisteren werd me duidelijk dat zelfs in onze Nederlandse taal
er woorden zitten die vanuit Perzie komen.

 photo WP_20151025_001WereldmuseumRotterdamMooieOpstellingVanPaardenRuitersEnHunUitrusting.jpg

Mijn foto’s proberen niet een compleet beeld te schetsen van de tentoonstelling. Ze zijn alleen maar een teaser om je te bewegen zelf te gaan kijken. De tentoonstelling opent spectaculair met aanstormende paarden, levensgroot, met ruiters. Allemaal in vol ornaat. Helmen, schilden, zwaarden, tuig, kleding. Prachtig uitgevoerd en vooral: uitgestald.


Het woord ‘paradijs’ komt uit het Perzisch.
Het staat voor ‘ommuurde tuin’. Onderwerp van vele miniaturen
die ook op de tentoonstelling te zien zijn.
Er is een serie van zo’n 10 tot 15 miniaturen te zien.
Het is ook onderwerp van de vele gedichten en verhalen die uit Perzie
afkomstig zijn.

 photo WP_20151025_002WereldmuseumRotterdamMooieOpstellingVanPaardenRuitersEnHunUitrusting.jpg

 photo WP_20151025_003WereldmuseumRotterdamPersischeWapenuitrusting.jpg

 photo WP_20151025_004WereldmuseumRotterdamPaardenhelm.jpg

Een paardehelm. Dat zie je niet vaak.


Ook de vaste collectie is de moeite waard.
Zeker de verzameling Tibetaanse religieuze voorwerpen mag er zijn.
En als je er loopt, ‘kijk’ je steeds over de rug van de Dalai Lama mee.
Hij bezocht het museum in 2014 en vele foto’s getuigen daar nog van.

 photo WP_20151025_005WereldmuseumRotterdam.jpg

Wereldmuseum, Rotterdam.


Een spel met (spoor)lijnen

Ben vanavond even naar het nieuwe station gelopen.
Ik ga er deze week niet naar toe.
Er rijden geen treinen van en naar Tilburg.
Maar het nieuwe stationsgebouw had ik nog niet gezien.

 photo WP_20141020_005Lijnenspel.jpg

Een bouwplaats is altijd een spel van lijnen, zon en wolken. Zo ook het station van Breda want tijdens de verbouwing gaat het reizen (vaak niet) door.


 photo WP_20141020_006LijnenspelEnZon.jpg


 photo WP_20141020_007Lijnenspel.jpg


 photo WP_20141020_008VeelTeGroteStationshal.jpg

Vergelijk het overzichtelijke, ruime, mooie en het designprijs winnende, nieuwe station van Rotterdam met het onoverzichtelijke, veel te grote en lelijke station van Breda.


 photo WP_20141020_009VeelTeGroteStationshal.jpg

Die veel te grote stationshal. Je moet als architect toch echt in de jaren ’70 zijn blijven steken als je zo’n gebouw ontwerpt. Wat is het idee daarbij. Wat heeft een reiziger daar nou aan. Het is alleen maar duur in onderhoud en mensen zullen er zich ’s avonds onveilig voelen. De winkels liggen te ver uit elkaar. De kebab en friteszaken zullen het hier goed doen. Maar hoeveel mensen zullen, terwijl ze staan wachten op de trein naar Etten-Leur een jurk of broek gaan kopen bij Sissy Boy? Al die trappen, ook in ruimtes waar ze volledig overbodig zijn. Er is hier absoluut niet nagedacht vanuit de reiziger (zoals in Rotterdam).


Multatuli in Rotterdam

 photo WP_20141010_002MultatuliRotterdamVanOldenbarneveltstraat.jpg

“Van de maan af gezien zijn we allen even groot”. Uitspraak van Multatuli (Eduard Douwes Dekker 1820-1887). Grappig is dan, dat dit hele hoge portret, hoog aan een gevel in de Van Oldenbarneveltstraat in Rotterdam hangt.

Johan van Oldebarnevelt werd geacht zich groter voor te doen
dan hij was en werd toen letterlijk een kopje kleiner gemaakt.

Of zoals Wikipedia het zegt:

Johan van Oldenbarnevelt (Amersfoort, 14 september 1547 – Den Haag, 13 mei 1619), geboren als Johan van Oudenbarnevelt, was raadpensionaris van de Staten-Generaal tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Hij werkte lange tijd samen met Maurits van Oranje (de zoon van Willem van Oranje), maar werd het slachtoffer van een door Maurits beheerst politiek proces en daaropvolgende executie.

Bookcrossing: Manipulatie is uitgezet in Rotterdam

Vandaag ben ik met mijn vader in Rotterdam geweest.
Dat was een goede gelegenheid om mijn eerste boek
uit te zetten, los te laten.

Toevallig liepen we in de buurt van het beeld
‘De verwoeste Stad’ van Ossip Zadkine.

 photo DSC_0658OssipZadkineDeVerwoesteStad.jpg

De oplettende luisteraar ziet het boek al staan.
We zullen even inzoemen:

 photo DSC_0659BoekUitgezetInRotterdam01.jpg

Nog iets verder.

 photo DSC_0659BoekUitgezetInRotterdam02.jpg

India 2012 – 2013: deel 02



Eerst in de ochtend naar de kapper.

Er ligt wel wat sneeuw.
We zijn het niet gewend dus alles is dan ineens glad.
Zeker in Ulvenhout waar de straten nog niet schoon zijn.

16:25 uur: de Fyra naar Schiphol.
Vanmiddag eerst gelunched bij de ‘Corenmaet’ in Breda.
Dan langs de ING om wat geld te halen.
Weblog.nl was weer erg langzaam.
Eigenlijk onbereikbaar.

De backpacks hebben we op de fiets geladen.
Met de fiets aan de hand zijn we door het park naar het station gelopen.
L. ging even snel terug met de fiets om die weg te zetten in de berging.
Vervolgens loopt ze naar het station terwijl ik de kaartjes koop.
Als ik dit schrijf zijn we al bijna in Rotterdam.


De reisverhalen baseer ik op de reis die we eind vorig jaar/begin dit jaar
gemaakt hebben in Centraal India.
Dit is het boekje, een Moleskine die een beetje is aangepast,
waar ik mijn aantekeningen in maakte.

Wim Oepts

Een van de vier tentoonstellingen in de Kunsthal in Rotterdam
gaat over het werk van Wim Oepts.
Wie?! Wim Oepts.

Ik had van deze schilder nog nooit gehoord,
laat staan dat ik een werk van hem gezien had.
En gezien de beperkte aanwezigheid van informatie over deze kunstenaar
op het internet ga ik er van uit dat niet veel mensen hem kennen.
De Kunsthal stelt voor de pers 3 werken ter beschikking
en die zie je dan ook in deze blog.
Prachtige kleuren, gestyleerde afbeeldingen maar
het blijven figuratieve werken.
Ik ben heel blij verrast.

 

Wikipedia

Wim Oepts Willem Anthonie Oepts (1904 – 1988) was een Nederlandse kunstenaar, bekend door de vele geabstraheerde en zonovergoten landschappen die hij na 1945 schilderde. Vanaf 1935 woonde hij voornamelijk in Frankrijk. Oepts was een uitgesproken colorist.
Biografie Als kunstenaar was Oepts een autodidact; hij bezocht als jongen de ambachtsschool en volgde een opleiding tot machinetekenaar. Aanvang jaren ’20 begon hij daarnaast “vrij” te tekenen; hij maakte vooral hout- en linoleumsnedes. In 1924 trok zijn werk de aandacht van de bekende schilderes Charley Toorop, die hem onder haar hoede nam en introduceerde bij haar vriendenkring (o.a. John Radecker, Gerrit Rietveld, Kurt Schwitters, Adriaan Roland Holst). Toorop moedigde de jonge Oepts aan met olieverf te gaan werken. Dit wordt voortaan zijn medium. Tot ongeveer 1935 maakt hij voornamelijk donkergekleurde straatscenes en stadsgezichten van Amsterdam, de stad waar hij toen woonde.Bezoeken aan Parijs brengen Oepts in contact met veel lichtere schilderstijlen; vooral het werk van Andre Derain en Pierre Bonnard spreekt hem aan. In 1939 vestigt hij zich met zijn Franse vrouw Marthe in Parijs. Hij volgt daar lessen van Othon Friesz, die vooral de nadruk legt op het samenspel van kleuren in een schilderij. Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog wijkt Oepts uit naar Engeland, waar hij bij de Nederlandse regering in Londen als ‘war artist’ aan de slag komt. Vandaar neemt hij in 1944, als militair, deel aan de invasie op het vasteland van Europa. Hij maakt o.a. illustraties voor het legerblad Pen Gun en het illegale Vrij Nederland. In 1958 krijgt Wim Oepts de Prijs van de Stichting Kunstenaarsverzet 1942-1945 voor zijn activiteiten tijdens de oorlog.In 1946 keert Oepts terug naar Frankrijk. Hij leidt daar een teruggetrokken bestaan, mijdt de publiciteit en heeft weinig contacten met de kunsthandel of met andere kunstenaars in Parijs. Hij concentreert zich nu geheel op zijn schilderwerk. ’s Zomers tekent hij veel in het zuiden, vooral in Saint-Tropez, ’s winters verwerkt hij zijn schetsen in zijn atelier te Parijs tot schilderijen. Hij kent jaren van grote armoede. In Nederland is het in de ‘officiele’ kunstwereld al abstractie wat de klok slaat; werk dat als ‘figuratief’ wordt bestempeld, wordt niet bekeken. In Frankrijk heeft niemand van deze buitenlander gehoord. Pas vanaf de jaren ’60 gaat het wat beter, doordat Nederlandse verzamelaars Oepts’ werk gaan kopen.De Franse landschappen van de ‘volwassen’ Oepts zijn meestal direct herkenbaar door de “aan de vroegere houtsnijder herinnerende” opbouw van de compositie in contrasterende vlakken en door het eigenzinnig kleurgebruik. Zo kan Oepts het felle zuidelijke licht weergeven door de hemel groen te kleuren en gebruikt hij in later werk vaak ook zwart als kleur. Het zijn schilderijen met een heel eigen karakter, Oepts hoort niet tot een ‘school’, hoogstens is er enige verwantschap met de (jongere) Ecole de Paris-schilder Nicolas de Stael (1914 – 1955). Tegenwoordig is Oepts’ werk bij liefhebbers in Nederland zeer in trek. Op veilingen en in de handel kosten zijn doeken vaak bedragen waarvan de kunstenaar, in 1988 te Parijs overleden, gemakkelijk een jaar had kunnen leven.

Wim Oepts


Wim Oepts, Het gele huis, 1980, olieverf op doek (particuliere collectie).


Wim Oepts, Oogst, 1968, olieverf op doek (particuliere collectie).


Wim Oepts, Paarse straat, 1984, olieverf op doek (particuliere collectie).