Veel dromedarissen

Posted on september 28, 2020 by Argusvlinder

De vorige keer waarschuwde ik al,
sommige foto’s zijn niet voor mensen met een zwakke maag.
Nog goed dat je de foto’s niet kunt ruiken.

Na een nacht in het tentenkamp gingen we te voet naar
Pushkar en onderweg zagen we niet alleen dromedarissen.

Herder met een kudde geiten.

Na een tijdje liepen we op met iemand die blijkbaar een ochtendwandeling aan het maken was. Ik vermoed dat hij de streek kende want hij was niet verbaasd door de geur of het beeld dat dadelijk volgt.

Een groep collega-toeristen ging die ochtend met de Camel kart, de vaste verbinding van het tentenkamp naar Pushkar.

Het terrein is een beetje heuvelachtig. Dus eerst ruik je de dode dromedarissen alleen maar. Pas dichterbij zie je ze ook liggen. Sommige dode dromedarissen liggen er langer dan anderen.

Goed dat er verder op nog massa’s dromedarissen te zien zijn.

Dan is het een feest om tussen al die dieren te kunnen rondlopen.

Hier ligt nog iemand een dutje te doen tussen de dieren.

Deze dromedarissen worden blijkbaar bijgevoerd.

Het zijn er veel, heel veel.

Er wordt goed gedronken.

De volgende keer nog meer dromedarissen uit Pushkar.

Sjaalman

Posted on september 27, 2020 by Argusvlinder

Het was een beetje stil rond Sjaalman maar na het vernissen heb ik nog eens goed gekeken en vond ik een plaats op de decoratie die ik blijkbaar overgeslagen heb en dringend reparatie nodig heeft.

Vanuit dit perspectief gaat het om de bovenkant van de letter ‘L’.

Dus heb ik een klein beetje papier-mâché voorbereid en daar een kleine reparatie uitgevoerd.

Ook dat ligt nu in mijn werkplaats te drogen.

en nu maar hopen dat het een fase is

Posted on september 27, 2020 by Argusvlinder

Voor mijn tweede boek volgens de methodes beschreven door Keith Smith, wilde ik een afbeelding opnemen op het voorplat. Get idee was om daar deze kaart van Argibald voor te gebruiken: en nu maar hopen dat het een fase is. Maar helaas, bij het snijden ging dat helemaal mis. Dus heb ik een van de kleurvlakken opnieuw moeten snijden en heb ik een andere afbeelding gezocht. Die is niet zo vol humor als Argibald maar kan ook goed.

Maar voor ik de afbeelding ga snijden heb ik eerst nog even de hoeken van de kleurvlakken afgehaald. Dan kan ik straks in één keer de omslagen bevestigen.

Dit is een van de kaarten die ik ooit bij aankoop van een boek kreeg van The Folio Society. Het is een illustratie gemaakt door Geoff Grandfield voor het boek The king must die van Mary Renault. Het boek gaat over de koning Theseus, koning van Athene. Maar dat heeft niets met mijn boek te maken. Een deel van de illustratie kan ik goed gebruiken en de afbeelding is op stevig papier. Precies wat ik nodig heb.

De afbeelding gaat tussen drie kleurvlakken komen. Daarom heb ik die kleurvlakken aan de achterzijde met schildersplakband vastgezet aan elkaar. Zo kon ik de vorm uit de kaart en uit de kleurvlakken snijden.

Zo past de zwemmer dan tussen de kleurvlakken.

Als alles goed gaat wordt dit de bekleding van het voorplat.

Het lijmen ga ik weer doen met een lijm op basis van cellulose. Een moderne versie van wat je in het Engels ‘Paste’ noemt. Niet gemaakt met bloem maar van water en een kant-en-klaar mengsel uit de hobbywinkel. Allemaal met als doel om daarmee ervaring op te doen.

Voorlijmen op een glazen plaat of in mijn geval een spiegeltegel die ik bij de afvalcontainer gevonden heb. Een mooi glad, eenvoudig schoon te maken oppervlak. Want een beetje kliederen is het wel.

Ook het grijsbord lijm ik voor.

Na het gladstrijken en weghalen van overtollige lijm kan ik de omslagen meteen op hun plaats brengen. Het voordeel van deze lijm is dat je veel gelegenheid hebt om een en ander te corrigeren.

Vervolgens krijgt ook de zwemmer zijn plaats.

Tijd voor de groene strook.

Dan volgt de paarse strook en is het voorplat gereed om in de boekenpers te gaan en te drogen.

De achterkant ziet er dan zo uit. Keith Smith geeft aan meteen ook de achterkant te bekleden maar ik weet nog niet waarmee ik het ga bekleden en de vorige keer had ik allerlei beschadigingen waardoor de achterkant anders werd dan wat ik normaal zou doen. Ik realiseer me dat ik dan twee keer een lange periode van drogen ga krijgen.

Dit is het boek waar al deze wijsheid uit komt. Inhoudelijk is het niet verkeerd maar het slecht geschreven. De eerste 100 (!) pagina’s gaan over je gereedschap en bijvoorbeeld het maken van lijm. Het boek gaat over non-adhesive bindings dus waarom je moet lezen over het maken van lijm? De laatste 100 (!) pagina’s bevatten zwart-wit foto’s van allerlei voorbeelden en de eerder genoemde tabel van centimeters naar inches (daar heb je weinig aan, de afmetingen in het boek zijn in inches en die moet je dan alsnog of gokken of omrekenen via het internet). De tekst zelf is in redelijk archaïsch Engels en herhaald zich telkens drie keer: twee keer in de tekst en nog een keer bij de afbeeldingen. Dat doet hij dan steeds net iets anders zodat je alles moet lezen. Keith Smith, Smith’s Sewing Single Sheets, Non-adhesive binding, Volume IV. Let op het boek is ook nog eens duur.

Intussen zit het voorplat in de boekenpers.
Het achterplat krijgt van mij een kunstleren bekleding.
Ooit heb ik een groot stuk knalgeel kunstleer gekocht.
Dis ook de binnenkant kan ik daarmee bedekken maar
dat weet ik nog niet zeker.

Breda Photo: het KPN-gebouw

Posted on september 26, 2020 by Argusvlinder

Ook vandaag een serie foto’s van Breda Photo.
Er moet me wel iets van het hart.
De teksten bij de foto’s zijn slecht.
Op een plaats staat zelfs de naam van de kunstenaar
verkeerd geschreven.
Vaak is de tweede helft van de tekst er maar wat
bijgeplakt. Zo lees je bijna steeds informatie
twee keer.
Slordig en onnodig. Jammer.

Bij de beoordeling van de werken tellen de teksten eigenlijk niet. Meestal lees ik ze pas thuis, als ik mijn blog samenstel. De foto’s van Kincsõ Bede, uit de serie: ‘Three colors I know in the world’ spraken mij erg aan.

Kincsõ Bede, Three colors I know in the world.

Vanwege de techniek sprak me dit meteen aan: Alexander Rossa, Tomb (Runit Dome op de Marshalleilanden, een opslagplaats voor plutonium in verval).

Alexander Rossa, Tomb.

De animatie van Zadok Ben-David, Conversation Peace.

Sam ten Thij, The road to school.

Installatie-overzicht van Sam ten Thij, The road to school.

Volgens de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad, bestaan er in 2007 geen homoseksuelen. Laurence Rasti, In Iran there are no homosexuals.

Breda Photo, The Best of times, the worst of times.

Wel gelezen: controverses

Posted on september 26, 2020 by Argusvlinder

Ieder jaar, in het kader van de Week van de Klassieken
verschijnt er een boekje.
Dit jaar het boekje met als titel ‘Controverses’ – Beelden
van de Antieke Wereld in het heden.

Uitgave bij de Week van de Klassieken. Uitgebracht door Omniboek.

Het boek bevat drie essays:
een van Anton van Hooff over het steeds veranderende beeld
over homoseksualiteit in de oudheid, het verhaal van
Tom Buijtendorp waarin hij ruimte vraagt voor
historische alertheid en een stuk van Daan Nijssen over
de Cyruscilinder.

Die cilinder kende ik helemaal niet, nooit van gehoord.
Maar het is een bijzonder verhaal.

Dit is de cilinder die gemaakt is in opdracht/naam van de Perzische koning Cyrus II de Grote. Dit voorwerp bevindt zich in het British Museum.

Even wat achtergrond:

De Cyruscilinder (Perzisch: منشور کوروش) is een antieke kleicilinder, in verschillende fragmenten uiteen gebroken,
waarop in Akkadisch spijkerschrift een declaratie is geschreven uit naam van de Perzische koning Cyrus II de Grote.
Hij dateert uit de zesde eeuw v.Chr. en werd gemaakt als funderingsdepot na de Perzische verovering van Babylon in 539 v.Chr., toen Cyrus het Nieuw-Babylonische Rijk bij zijn eigen rijk inlijfde en zijn nomadenbestaan opgaf.
Het object werd in 1879 door Hormuzd Rassam gevonden in Babylon in Mesopotamië, het huidige Irak.
Deze opgraving werd gesponsord door het British Museum, waar de cilinder zich sinds 1880 bevindt.

Deze tekst komt natuurlijk van Wikipedia.
Misschien is het goed ook wat meer te weten over Hormuzd Rassam.
De Engelstalige versie van het artikel op Wikipedia heeft veel meer informatie.

Het stuk van Daan Nijssen gaat in op de controverse
die is ontstaan rond deze cilinder toen de Sjah van Perzië
(Mohammad Reza al-Pahlavi) en zijn supporters,
meenden in de tekst een soort van eerste verklaring van de
rechten van de mens te herkennen.
Ook Jona Lendering heeft daar op zijn blog ooit een stuk
over geschreven.

Alles bij elkaar een klein boekje met erg veel stof tot nadenken.

Eerste contact met Sinterklaas in 2020

Posted on september 26, 2020 by Argusvlinder

Eerste contact met Sinterklaas in 2020.

Johan de Witt en Frankrijk

Posted on september 26, 2020 by Argusvlinder

Deze week kon ik mijn exemplaar van het boek ‘Johan de Witt en Frankrijk’ op halen in de boekhandel in de buurt. ‘Een bloemlezing uit zijn correspondentie’, samenstelling door Ineke Huysman en Roosje Peeters met tekeningen van uitgever Jean-Marc van Tol.

Dit boek toont een aantal bijzondere brieven uit de
nalatenschap van Johan de Witt. De Witt was een machtig
man in de Republiek tot aan de gruwelijke moord
van hem en zijn broer.

Er is in Nederland een groot project aan de gang om zijn
volledig bekende correspondentie openbaar te maken.
Het projectteam is ondergebracht bij het
Huygens Instituut voor Nederlandse Geschiedenis en men werkt
nauw samen get EMLO (Early Modern Letters Online een
project van Oxford University).

Ik ben natuurlijk nog maar net in dit mooie boek begonnen maar
mijn aandacht ging direct uit naar het essay van Jurriaan Wink.
Hij beschrijft (met illustraties en schema’s) een aantal van de
30 vormen waarop de brieven werden opgevouwen en soms
verzegeld om de brieven te beschermen tegen vuil of te
nieuwsgierige ogen.
Ik zie hier een soort van boekbindproject aankomen.

Vishnupersaud

Posted on september 25, 2020 by Argusvlinder

Dat is een titel (Vishnupersaud), daar is niemand naar op zoek.
Maar deze kunstenaar is een van de top voorbeelden
van werk van Indiase kunstenaars die werkten voor
Engelse medewerkers van de East India Company.
Kijk eens naar deze voorstelling van een plant die voldoet
aan de botanische richtlijnen over hoe je een plant toont
en tegelijkertijd een spannend, dramatische voorstelling is.
Super.

Je ziet de wortel, je ziet een los blad, een doorgesneden steel, verschillende stadia van bloemvorming, slim gekozen kleuren en een compositie die een dramatische werking heeft. deze afbeelding geeft het werkelijke kunstwerk niet helemaal compleet weer. Het is een foto uit Forgotten Masters (edited by William Dalrymple) en het origineel is gemaakt door Vishnupersaud, A cobra lily, Arisaema Tortuosum, Family Araceae, circa 1821, bodycolour and ink on laid paper.

Eigenlijk kon ik maar één kanttekening maken bij
het boek ‘Forgotten Masters’.

Het is goed dat in het boek de nadruk veel meer dan te doen
gebruikelijk op de kunstenaar ligt.
Op internet is er weinig te vinden over Vishnupersaud, veel meer
over werken waar hij aan meegewerkt heeft en nog meer over
de Engelse opdrachtgevers.

Het is alleen jammer dan het boek zich beperkt tot de Engelse
koloniale wereld. Je vraagt je af of vergelijkbare werken
niet gemaakt zijn voor Nederlandse, Franse, Duitse, Spaanse,
Italiaanse of Portugese kolonisten.

Stadslandschap

Posted on september 25, 2020 by Argusvlinder

Het stadslandschap is deze keer te zien in een leegstaande winkel in de St. Janstraat in Breda. De winkel is ook niet eerder bezet geweest want na vele jaren als sportzaak is het pand verbouwd en heeft nog geen nieuwe huurder gehad. Dit is een van de geslaagde stadslandschappen. Staan er vaak vage foto’s van weilanden en degelijke op. Deze keer een inventieve foto van de Antoniuskathedraal in diezelfde St. Janstraat.

Bhawani Das

Posted on september 24, 2020 by Argusvlinder

Gisteren gaf ik bij de afbeelding van Shaikh Zain Ud-Din aan
dat de afbeelding nog meer ruimte op het papier had
dan je op de afbeelding kon zien.
Dat is een belangrijke opmerking omdat het één van de
kenmerken is van deze werken die gemaakt zijn voor klanten
met een westerse ‘smaak’.

Die klanten zijn enorm geïnteresseerd in de juiste afmetingen,
verhoudingen, de juiste weergave, het dier in een natuurlijke
omgeving, de plant met bloem en zaden.

Bij de Indiase klanten waren bloemen vooral een decoratie,
werden afmetingen en verhoudingen gebruikt om bijvoorbeeld
het belang van een persoon te tonen.
Iedere markt zijn eigen eisen.

Ook de afbeelding van vandaag is afkomstig uit het Impey Album.

Bhawani Das, Snake/Slang, Boldly Cross-Banded, Banded Krait, Bungarus Multicinctus, Impey Album, Calcutta, 1782, watercolor on paper. De afbeelding is uit het boek ‘Forgotten Masters’, William Dalrymple.

De afbeelding die je het meest ziet van Bhawani Das
is die van een prachtige vleermuis.
Een voorbeeld daarvan zie je in dit korte artikel
in The Guardian.

Tweede type binding met losse bladen

Posted on september 24, 2020 by Argusvlinder

Drie stapeltjes met stukken karton van gelijke grootte
maar verschillende dikte en bedrukking had ik gereed.
De eerste heb ik ingebonden volgens de methode die
Keith Smith ‘Board attachment type A’ noemt.

De tweede stapel gaat ingebonden worden via de methode
‘Board attachment type B’.
Het verschil tussen de twee boeken zit hem straks alleen
in de bekleding van de platten en de manier waarop de
‘boards’, het voor- en achterplat, zijn bevestigd.

Daarvoor kent Keith Smith drie methodes en Type C noemt hij
de klassieke Koptische binding.
Daar ben ik nog niet mee bezig.
Gisteren heb ik de platten gesneden voor Type B uit grijsbord.
Ook deze versie wordt bekleed met verschillende kleuren papier.
De meeste kleuren zijn hetzelfde als Type A.
Maar ik ga niet meer het erg slappe gele papier gebruiken
dat bij het eerste boek zoveel problemen gaf.

Dit zijn de kleuren en dit is ook de verdeling van de vlakken op het voorplat. De schikking is anders dan het eerste boek en daar kwam het groen niet op voor. Je ziet hier dat ik nog niet alle kleuren op de juiste maat heb gesneden. Wat je niet ziet is dat de kleuren al los liggen op de juiste plaats op het voorplat en dat aan alle kanten het papier ten minste 3 centimeter uitsteekt.

Nu zijn alle maten correct. Wat er nu nog moet gebeuren (volgende keer) is dat de hoeken moeten worden voorgesneden. Daarnaast ga ik net als bij het eerste boek een vorm opnemen in dit mozaïek maar dat gaat ook weer iets anders zijn dan de vorige keer.

Shaikh Zain Ud-Din

Posted on september 23, 2020 by Argusvlinder

Omdat ik beloofd had om met enige regelmaat een
voorbeeld te laten zien van de prachtige Indiaase
kunstwerken die in opdracht van medewerkers van de
East India Company zijn gemaakt, vandaag een voorbeeld.

De East India Company is een navolger van de VOC,
de Verenigde Oostindische Companie.
Dus ook een privé onderneming die begint als handelsonderneming
door schepen te financieren en uit te sturen naar verre oorden
om met veel kostbare vracht terug te komen en zo veel winst
te genereren voor de aandeelhouders.
Als snel bleek het een goed idee te zijn om in die verre
oorden vertegenwoordigers te stationeren en ook geweld
werd al snel onderdeel van het palet van activiteiten.

Handelswaar beperkte zich al snel niet meer tot peper of
specerijen, textiel of bijzondere voedingsmiddelen.
Slavernij, gedwongen arbeid en bijvoorbeeld roof waren
aan de orde van de dag.

Uiteindelijk gingen dit soort bedrijven vaak ten onder aan
hun eigen succes en door het enorme economische belang
nam de staat de activiteiten over.
Zo ontstonden koloniën.

Zo rond 1750 was er onder de mensen die zich vestigden in wat
we nu India noemen en die werkten voor de East India Company,
mensen die verbaasd en geïnteresseerd
waren in de prachtige natuur die men in India aantrof.
Camera’s waren er nog niet dus liet je, als je dat zelf niet kon,
tekeningen, schilderingen, maken door lokale kunstenaars.

Een van die kunstenaars was Shaikh Zain Ud-Din.
Voor het verhaal achter het werk verwijs ik naar het boek
‘Forgotten Masters’.

Het originele werk is ruimer op een vel papier getekend dan hier te zien is. Shaikh Zain Ud-Din, Indian Roller on Sandelwood Branch, Impey Album, Calcutta, 1779, opaque colours and ink on paper.

Shaikh Zain Ud-Din op Wikipedia.

Copperfield

Posted on september 23, 2020 by Argusvlinder

The personal history of David Copperfield, gemaakt door regisseur Armando Iannucci met in de belangrijkste rollen Dev Patel, Hugh Laurie en Tilda Swinton.

Misschien is dit geen sensationele film maar ik vond hem
wel speciaal. Bijvoorbeeld omdat voor het eerst sinds
het begin van de coronacrisis, ik op een min of meer
normale manier, naar een bioscoop ben geweest.
Okay, het theater was nog steeds kaal en ongezellig maar
ik werd deze keer niet gevraagd in de verste uithoek
van rij 1 te gaan zitten.
Gewoon een plaats op de 3e of 4e rij van achter, op een stoel
ongeveer midden voor het scherm.
Met 15 toeschouwers moet dat ook kunnen, lijkt me.

Dev Patel in The personal history of David Copperfield.

De verhaallijn vond ik goed gevonden.
Misschien niet super origineel maar Iannucci maakt
Copperfield een echt alter ego van Charles Dickens.
De film is echt een ode aan het schrijven, aan het boek.

Net als de mooi ingevulde rol van Wilkins Micawber, is de rol van Mr Dick prachtig ingevuld door Hugh Laurie.

Maar wat ook opvalt, is dat een behoorlijk aantal rollen
ingevuld wordt door niet-blanke acteurs.
In Hollywood wordt met veel lawaai een protocol opgesteld
rond diversiteit, dat er wel goed uit ziet,
maar waarvan je als potentiële Oscar-winnaar maar een
zeer beperkt deel van in je film hoeft op te nemen.

In ‘The personal history of David Copperfield’ worden gewoon
veel rollen ingevuld door gekleurde acteurs.
Dat werkte prima!

Rosalind Eleazar in de rol van Agnes in The personal history of David Copperfield.

****

Inbinden van losse bladen

Posted on september 22, 2020 by Argusvlinder

Volgens de methode van Keith Smith zijn er per blad
twee stappen te nemen: ‘attach’ en ‘link’.
Met ‘attach’ bind je de pagina’s als het ware aan elkaar.
Bij de ‘link’-stap verbind je het losse blad aan het blad
dat je net ervoor hebt ingebonden (soort van kettingsteek).
De twee platten ondergaan hiervan afwijkende handelingen.
Als je dit mechanisme eenmaal door hebt, gaat het best snel.

Keith Smith in Smith’s Sewing Single Sheets legt het principe van ‘attach’ en ‘link’ uit.

Hier ben ik al bij het laatste in te binden losse blad. De kartonnen bladen die ik gekozen heb zijn allemaal van verschillende dikte en dat gaat met deze bindwijze prima. Het enige waar je op moet letten is dat je de draad niet te strak trekt want daarmee beschadig je makkelijk het karton.

Dit is dan het eindresultaat. Het vreemde aan het boek is dat ondanks de omvang het zo goed als niets weegt.

Het boek valt mooi open. Dan kun je het naaiwerk goed zien. De dikte van de draad zorgt er voor dat in mijn voorbeeld je de structuur op de rug van het boek niet benadrukt. Maar veel dikkere draad bind denk ik moeilijker. Je ziet goed dat de draad de ‘drager’, de ‘structuur’ van het boek geworden is.

Omdat het boeken zijn (ik wil alle methodes uitproberen) om te oefenen heb ik zelf niets aan de inhoud gedaan behalve dat ik verschillende opdrukken gezocht heb op het karton.

Sommig karton is gevonden tijdens de hittegolf van dit jaar: ‘Ijskoud pakketje voor jou’.

Het is HERFST!

Posted on september 22, 2020 by Argusvlinder

Vanochtend toen ik een wandeling maakte door het centrum
van Breda kon ik het niet laten weer
een serie foto’s te maken. De meeste onderwerpen zijn
de vaste bezoekers intussen wel bekend.

Café de Vrachtwagen en de Grote Toren of Grote Kerk van Breda.

De kastanjes vertellen het verhaal van de herfst.

Het Spanjaardsgat spiegelde prachtig in het gladde water.

Stukken van de Grote Kerk op pallets onder aan de Grote Toren.

De zon was er al vroeg bij.

Weer van alle kanten gezien.

Soms begint het met een enkele zin….

Posted on september 21, 2020 by Argusvlinder

Een tijdje terug vroeg ik de India and Sri Lanka catalogus aan van Antiquariaat Forum. Voor alle duidelijkheid: ik heb niet het geld om daar boeken te kopen. Maar dat neemt niet weg dat ik daar pareltjes van boeken zie. Ik kan het iedereen aanraden een kijkje op hun website te nemen. Ik werd aangetrokken door de omslag. Ik schreef er een maand of wat geleden al eens hierover.

De foto op de omslag is afkomstig uit dit boek: Nawaz Singh, Peintures touchant l’Indoustan, Faizabad, 1770. De aankondiging belooft veel: Magnificent Company School style paintings showing the traveling court of the Mughal Emperor.

Met prachtige voorbeelden.

Het ene zinnetje stond aan het eind van de beschrijving: published in: William Dalrymple, Forgotten Masters, Indian Painting for the East India Company, (2020), pp 143 – 144, figure 36. Dat boek kende ik niet. Had ik nog nooit over gelezen. Op zich niet vreemd maar het was voor mij aanleiding om het boek te bestellen. Overigens is het verband tussen het boek van Nawaz Singh en de tekst in het boek ‘Forgotten Masters’ nog niet helemaal duidelijk.

Nu een paar weken later is het boek bezorgd, heb ik het gelezen/bekeken en ben ik onder de indruk.

Dit boek is verschenen bij een tentoonstelling in Londen
en bevat een aantal essays met steeds een serie van werken
die in het essay genoemd worden.

De schrijvers van de essays mogen genoemd worden:
Rosie Llewellyn-Jones
Andrew Topsfield
H.J. Noltie
Malini Roy
Lucian Harris
Yuthika Sharma
J.P. Losty

De essays geven veel informatie, verhelderen de term
‘Company School’, beschrijven de rol van de geldschieters en
de route die de werken afgelegd hebben van het midden van
de 18e eeuw tot nu en brengen de kunstenaars zelf onder de aandacht.

Dit is een soort van selfie van een van die kunstenaars: Yellapah of Vellore (Yellapah of Vellore, circa 1832 – 1835, opaque watercolour on paper). En neem van mij aan: de toelichting op dit prachtige werk wil je lezen!

Omdat de kunstenaars die in dit boek weinig aandacht krijgen,
wil ik er de komende tijd een paar presenteren.
Alvast een klein voorbeeld:

(Attributed) Shaikh Zain Ud-Din, Sambar Deer, Impey Album, Calcutta, 1779 – 1780, gouache on paper.

De tentoonstelling is er een die ik heel graag had willen bezoeken.

Toeval bestaat niet maar het laatste zetje om dit bericht te schrijven was de etalage van Antiquariaat Plantijn. Ik zag hun etalage op de Ginnekenmarkt tijdens een fietstocht vorige week.

Vooral de prachtige prenten van planten en fruit in de etalage waren een extra motivatie om het boek Forgotten Masters hier onder de aandacht te brengen.

KPN-gebouw

Posted on september 20, 2020 by Argusvlinder

In de Keizerstraat in Breda
staat een groot gebouw dat jaren geleden in gebruik
was door KPN.
Nu staat het grotendeels leeg en wordt er gezocht om
het te herbestemmen.
BredaPhoto gebruikt het dit jaar als een van de
expositielocaties.
Toen ik er was heb ik ook wat foto’s gemaakt van het
gebouw. Van de foto’s die je er kunt zien ook,
maar die volgen binnenkort.

Binnenkant van het KPN-gebouw aan de Keizerstraat in Breda.

Boek van losse kartonnen bladen

Posted on september 20, 2020 by Argusvlinder

Terwijl Sjaalman ligt te drogen kan ik verder met
mijn Koptische binding van losse bladen.

Soms komt het voor dat je iets wilt inbinden
dat niet te vouwen is in een katern.
Bijvoorbeeld een reeks afdrukken van lino.

Daarvoor is een speciale techniek die beschreven staat
in een van de vele boeken van Keith Smith.
Een beetje omslachtig beschreven, dat wel.
Het boek heet Smith’s Sewing Single Sheets.
Smith beschrijft twee soorten bindingen:
bindingen aan de rug zonder extra ondersteuning en
bindingen met ondersteuning.
Eerst beschrijft hij drie methodes van bindingen zonder
ondersteuning.
Ik volg nu methode A.

Keith Smith, Smith’s Sewing Single Sheets, hoofdstuk Board attachment for single sheet coptics sewn across the spine (Pagina 109).

Eerst met behulp van de prikmal de gaten geprikt.

Het boek geeft aan een draad van 120 centimeter te nemen voor een boek. Omdat dit de eerste keer is dat ik dit probeer te maken heb ik draden (één draad voor een set van twee gaten) geknipt van 150 centimeter. Gewaxte draad. Om te testen gebruik in een halfronde naald aan één kant van de draad en een rechte naald aan de andere kant.

Je begint met het aanbrengen van een draad in de achterplat, één draad door twee gaten. Bij methode A begin je daarvoor aan wat straks de binnenkant van het achterplat zal worden. Bij het binden doe je per blad twee acties: als eerste het binden van het individuele blad en als tweede het linken van het blad aan het vorige blad. Bij de eerste stap zorg je ervoor dat de twee draad-uiteinden steeds tussen de gaten eindigen en bij de tweede stap ga je buitenom en komen de draad-uiteinden weer tussen de gaten eindigen.

Het eerste blad binden (stap één). Bovenlangs het blad, door het gat en dan tussen de gaten de draad-uiteinden voeren.

In mijn boek heb ik twee sets met gaten. Die bind je na elkaar. Ik begin bij de linkse set en dan volgt de rechtse set gaten.

Na de twee stappen bij beide sets gaten, volgt een volgend blad. De draad dient haaks op de achterzijde van de rug te lopen.

Sjaalman

Posted on september 20, 2020 by Argusvlinder

Voor mijn letterzuil ben ik een decoratie aan het maken.
De letters die ik opberg in de letterzuil stellen me
in staat teksten te zetten in vrijheid.
Dat gevoel van vrijheid spreekt voor mij uit ‘het pak van Sjaalman’
en daarom is de decoratie de tekst ‘Sjaalman’.
Gemaakt met papier-mâché, deels wit geverfd met gesso en deels
gekleurd met ecoline.
Nu heb ik de decoratie op maat gesneden en is het voorzien
van een eerste laag acrylvernis.
De acrylvernis zorgt er voor dat de ecoline een beetje uitloopt.
Sommige kleuren meer dan andere.

Sjaalman. Karakter uit de Max Havelaar van Multatuli.

China Imagened, TikTok en de 30 Chinezen die opvallend en invloedrijk zijn

Posted on september 19, 2020 by Argusvlinder

Hoe je er ook naar kijkt, China staat op de
voorpagina’s van de kranten, vormt toponderwerpen op de
journaals en zijn overal te vinden op het Internet.

Zo ging de voorpagina van het NRC van afgelopen donderdag over de dertig Chinezen die opvallend en invloedrijk zijn terwijl de kans groot is dat we in het Westen hen niet kennen.

Bij twee kunstenaars wil ik nog even stilstaan.
Ze zijn beide te zien op de tentoonstelling China Imagened
in de Grote Kerk in Breda.
Eerst Hua Weicheng (The Alien Street) en daarna Xu Xiaoxiao
(Watering my horse by a spring at the foot of the Long Wall).

De NRC wijdde op 3 september een hele pagina aan het werk van Hua Weicheng. Voor ‘The Alien Street’ is een deel van de ruimte in de Grote Kerk afgeschermd. Het is een minder toegankelijke serie foto’s gemaakt in een soort niemandsland (dat intussen door de overheid is gesloten).

Dan is het werk van Xu Xiaoxiao veel toegankelijker.

Xu Xiaoxiao

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: