Wagah: de grens tussen India en Pakistan

In de avond gaan we naar Wagah.
Dart is de grens (die in 1947 is ontstaan) tussen Pakistan en India.
De grens ligt dicht bij Amritsar en het is een ware toeristische attractie.
Maar eigenlijk is het gewoon een vreemd ding.
Er loopt een weg van Amritsar naar Lahore en net voor de grens
staan aan beide kanten in India grote betonnen tribunes.
De grens zelf wordt aangegeven door een ijzeren hek.
Iedere avond wordt dan, aan beide kanten van de grens,
de vlag gestreken.
Dat gaat gepaard met zang van nationalistische liederen en
vreemde pasjes van militairen in showuniformen (misschien zijn
ze wel echt). Erg macho.

Maar het begon ‘rustig’:

DSC_9866PunjabAmritsarEvenRusten

Even rusten tussen het verkeer in Amritsar.

DSC_9867PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingOnderwegNaarDe

Met de riksja naar het hotel en vandaar met de taxi naar de grens.


Wikipedia bespreekt de plaats Wagah wel:

Wagah is de enige land-grensovergang tussen India en Pakistan en ligt op de Grand Trunk Road tussen de steden Amritsar in India en Lahore in Pakistan.
Wagah zelf is een gedeelde stad, de Radcliffe lijn loopt er dwars doorheen, met als gevolg dat sedert de onafhankelijkheid in 1947 de oostelijke helft van de stad in India ligt en de westelijke in Pakistan.

 

De grensovergang van Wagah wordt vaak omschreven als de Aziatische Berlijnse Muur,
alwaar iedere avond een ceremoniële grenssluiting onder de naam het strijken der vlaggen plaatsvindt.
Dit is een nogal agressief overkomende aangelegenheid waarbij de Indiase Border Security Force en de Pakistan Rangers met veel machtsvertoon een parade houden.

Maar bij dit artikel wordt geen melding gemaakt van het feit
dat het er ook veel serieuzer aan toe kan gaan.
Er is wel een speciaal Engelstalig artikel op Wikipedia:

On 2 November 2014, a suicide bombing took place at Wagah border following the daily border ceremony in Pakistan.
At least 60 people were killed and over 100 people were injured.
The Punjab government declared a state of emergency

Op 2 november 2014 vond er een zelfmoordaanslag plaats
aan de Pakistaanse kant van de grenspost.
Er vielen 60 doden.
Pakistan kondigde toen de noodtoestand af.
Dus serieus.

DSC_9868PunjabAmritsarWagah23KMVanLahore

Ruim voor de grens worden de auto’s geparkeerd. Het is erg druk. Wij zijn vroeg. Het laatste stukje moet je lopen, op 23 kilometer van Lahore.


DSC_9869PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingControle

Dit is dan een van de controleposten.


DSC_9870PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingPadNaarDeTribune

Dit is het pad naar de tribunes. Buitenlandse toeristen, genodigden en mensen met connecties worden op een aparte tribune geplaatst.


DSC_9871PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluiting

Daar bij die tekst ‘BSF’ is het hek en daarachter ligt Pakistan. Daar (in Pakistan)  verzamelen zich ook veel mensen. Soms kun je die horen.


DSC_9872PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingShowUniformen

De militairen zijn extra uitgedost. Let op: dit zijn feitelijk de acteurs van deze voorstelling.


DSC_9873PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingShowuniformen


DSC_9874PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingSoortStadion

Een deel van de tribunes moeten nog worden afgemaakt. Er is een uitbreiding aan de gang. Maar the show must go on!


DSC_9875PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingOpDeVoorgrondTribuneVoorBuitenlandseToeristenEnMensenMetConnecties

Het voorste stuk is voor buitenlandse toeristen. Alles zal uiteindelijk helemaal vol zitten en staan.


DSC_9876PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingShowuniformen


DSC_9877PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingEnthousiasme

Het publiek wordt opgezweept. Het heeft nog het meest weg van een voetbalwedstrijd.


DSC_9878PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingEnthousiasmeAanIndiaseKant


DSC_9880PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingHoezoMacho


DSC_9881PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingOrganisatorOpruier

Het volgende onderdeel van de spelshow gaat beginnen. De organisator of opruier geeft het voorbeeld.


DSC_9882PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingSpontaanRennenMetDeVlag

Dan rennen we ‘spontaan’ voor het moederland, of iets dergelijks.


DSC_9883PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingSpontaanRennenMetDeVlag


DSC_9884PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingEnthousisme


DSC_9885PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluiting


DSC_9886PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingNietZonderSelfie

Dat kan natuurlijk allemaal niet zonder selfie.


DSC_9887PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingMetBajonet


DSC_9888PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingWeVermakenOnsGoed


DSC_9889PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingDeTribunesWordenDeelsHerbouwd


DSC_9891PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingEerstDeDames

Dan paraderen eerst de dames.


DSC_9892PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingDanDeHeren

Even daarna de heren. We gaan naar de climax.


DSC_9894PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingSamenEenDeuntjeZingen

Dan nog een stukje zingen onder aanvoering van de organisator.


DSC_9895PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingShow

Nog meer speciale pasjes.


DSC_9896PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingShow

Let ook op de handen.


DSC_9898PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingEnthousiast

Op de tribunes vermaakt men zich enorm.


DSC_9900PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluiting


DSC_9902PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingErgebeurtOokIetsAanPakistaanseKant

Het spel met de vlaggen kan beginnen.


DSC_9903PunjabAmritsarWagahCeremoniëleGrenssluitingWordtVervolgd

Er is nog meer maar hier alvast een momentopname van een bijzonder pasje. Daarvan meer de volgende keer.


Vorige week gezien: Viceroy’s House

 photo WP_20170624_014ViceroysHouseTheEndOfAnEmpireTheBirthOfTwoNations.jpg

Viceroy’s House, the end of an empire, the birth of two nations.


Met acteurs van Downtown Abbey had de film een fiasco kunnen worden.
Een film is echt iets anders dan een serie.
Maar een fiasco zou ik het niet noemen.
Een goede film dan.
Nee, daarvoor is de film te onevenwichtig.

Pas op, ik ben bevooroordeeld.
India is een fantastisch land met veel uitersten.
Daarom is zo’n deels heel mooie film over India aantrekkelijk voor mij.
Maar de grote onthulling bleef uit.
Die komt te laat in de film, is onvoldoende uitgewerkt
en maakt geen diepe indruk.

De film is voor mij niet romantisch, ja er is een liefdesverhaal in de film,
maar daar staan de bioscoopnieuws films tegenover.
Die tonen de ellende die de rellen voor de onafhankelijkheid en
de scheiding van India en Pakistan tot gevolg had.
Voor Moslims en Hindoes.

De regisseur (Gurinder Chadha) is te betrokken en daardoor moet er te veel in de film
met als gevolg dat niets voldoende diepgang heeft om echt interessant te zijn.
De muziek van A.R. Rahman is niet bijzonder genoeg om te blijven hangen.

Rest een aardige film, leuk voor een avondje bioscoop of
straks thuis op de video of pc.

Rijksmuseum Amsterdam

Afgelopen zaterdag ben ik niet alleen naar De Nieuwe Kerk
in Amsterdam geweest maar ook nin het vernieuwe Rijksmuseum.
Ik was er nog niet geweest na de heropening.

 photo DSC_2935RijksMuseum.jpg

Het was er verschrikkelijk druk: veel toeristen vanwege de kersttijd
en er zijn natuurlijk mensen die vakantie hebben.
Ik had geen kaartje geprint thuis dus in de rij.
Buiten in de regen en kou.
Toen ik eenmaal binnen was zag ik de rijen:
een voor de kaartjesverkoop en een voor de garderobe.
Ik dacht: ‘Deze jongen houdt zijn jas aan’.

 photo DSC_2926KopVanEenBoeddhaGandharaPakistan3eEeuwLeisteen.jpg

Kop van een Boeddha, Gandhara, Pakistan, 3e eeuw, leisteen.

 photo DSC_2927.jpg

Ik had al een tentoonstelling bezocht en wilde me dus beperken tot twee afdelingen:
Aziatische kunst en de eregalerij.
Beide waren een fantastische ervaring.
Het was lang, te lang geleden, maar nu is er die fantastische presentatie.

 photo DSC_2928PortretVanSjahJahan1625-1650BeschilderdAlbastNoordIndia.jpg

Portret van Sjah Jahan, 1625 – 1650, beschilderd albast, Noord-India. Helaas is de foto een beetje bewogen.

 photo DSC_2930.jpg

Een feest voor het oog:
de ‘recente’ aanwinst van de twee levensgrote paleiswachters bijvoorbeeld.
Ga dat zien.

India en Pakistan: een worsteling

Nog iedere dag ervaren we het in de wereldpolitiek.
De relatie tussen India en Pakistan is altijd gespannen.
Dat was die relatie al voordat beide staten bestonden.
De Engelse schrijver Patrick French heeft zijn naam niet mee
maar dit boek over de ontstaansgeschiedenis van de twee landen
en de rol van de hindoe-, moslim- en sikh-politici is verhelderend.
Dat Engeland eigenlijk buitenspel stond
vanwege een monetaire crisis in eigen land
was voor mij een verrassing.

 photo DSC_1561PatrickFrenchDeVrijheidOfDeDood.jpg

Helaas heb ik het boek niet op tijd uit.

Inspriratie: Krishna holds up Mount Govardhan

 photo KrishnaHoldsUpMountGovardhanToShelterTheVillagersOfBrajFolioFromAHarivamsaTheLegendOfHariKrishnaCa1590ndash1595Present-dayPakistanProbab-1.jpg

Krishna holds up Mount Govardhan to shelter the villagers ff Braj, folio from a Harivamsa (The legend of Hari Krishna), circa 1590 – 1595. Afkomstig uit hedendaags Pakistan, waarschijnlijk Lahore.

Dit is een van de grote klassieke teksten van de wereldliteratuur.
Hier een manuscript uit ongeveer 1590.
Het manuscript is onderdeel van de Metropolitan Museum collectie.
De afbeelding was al eens eerder hier op mijn blog te zien
maar een paar maanden geleden zag ik er ook een stuk tekst van.
Een geweldige inspiratie voor het Altered Book
over India dat ik aan het maken ben.
Zo mooi wordt mijn boek niet, maar het idee voor een tekst illustratie
zit nu in mijn achterhoofd. Ik ben benieuwd of en hoe het er weer
uit gaat komen.
Kijk maar eens naar die tekst:

 photo KrishnaHoldsUpMountGovardhanToShelterTheVillagersOfBrajFolioFromAHarivamsaTheLegendOfHariKrishnaCa1590ndash1595Present-dayPakistanProbab.jpg

En meer in het bijzonder de goudversiering tussen de tekstregels.

 photo KrishnaHoldsUpMountGovardhanToShelterTheVillagersOfBrajFolioFromAHarivamsaTheLegendOfHariKrishnaCa1590ndash1595Present-dayPakistanProbab.jpg

Interessant verhaal over Hyderabad en de Nizam

Omdat ik nog steeds druk bezig ben met mijn reisverslag
over India 2012 – 2013, lees je zo af en toe een erg interessant artikel.
Ditmaal een Engelstalig artikel van de hand van William Dalrymple.
Het artikel gaat over de dynastie die heerste over Hyderabad
en in het bijzonder over de laatste Nizam die in Hyderabad
hoofd van de koninklijke familie was.

Ik ga het lange artikel proberen te vertalen in
een paar grotere stukken.
De naam van het artikel is: ‘The lost world’.

Een verloren wereld

De machthebbers van Hyderabad,
eens de rijkste mensen van de wereld,
werden geruïneerd door politiek gekrakeel
en familieruzies.
Nu is hun culturele erfenis gerestaureerd.

Geschreven door William Dalrymple

William Dalrymple
The Guardian, zaterdag 8 december 2007.

Zestig jaar geleden,
vier maanden nadat de Britse overheersing van India eindigde,
weigerde de Nizam (titel van het staatshoofd van Hyderabad),
de dan rijkste mens op de wereld,
deel uit te maken van het nieuwe verenigde India.
Sir Osman Ali Khan zag geen reden waarom Hyderabad
gedwongen werd deel te worden van India of Pakistan.
Zijn staat, die semi-onafhankelijk was gebleven ten tijde
van de Britse overheersing (Raj),
had een economie zo groot als Belgie
en zijn persoonlijk vermogen was
volgens een schatting van een tijdgenoot,
ten minste 100 miljoen Britse Ponden in goud en zilver
en 400 miljoen in edelstenen.
De meeste edelstenen kwamen van zijn eigen mijnen,
de mijnen waar de Koh-i-Noor en de Great Mogul diamond,
dan de grootste diamand ooit gevonden,
gedolven waren.
Hij bezat een van de grootste kunstcollecties in de Islamitische wereld,
bibliotheken vol met onbetaalbare Indiase miniaturen
(Mughal en van de Deccan), geïllustreerde Korans,
en de meest zeldzame en esoterische Indo-Islamitische manuscripten.

Deels vanwege deze buitengewone rijkdom,
werd de Nizam door de Britse overheersers
altijd ontvangen als de belangrijkste vorst van India
en werd aan hem de voorkeur gegeven boven zijn rivalen.
Meer dan drie eeuwen regeerden zijn voorouders
als absolute monarchen over een land net zo groot als Italië,
waarbij ze, zeker als het om interne aangelegenheden ging,
aan niemand anders dan zichzelf verantwoording aflegden.
Terwijl 15 miljoen onderdanen trouw waren aan hen.

In de jaren voor de Tweede wereldoorlog werd de Nizam
door vele beschouwd als het gezicht van de Moslim wereld.
In 1921 werden zijn beide zoons naar Nice gestuurd
waar ze trouwden met de dochter en het nichtje van
Abdul Majid II, de laatste Kalief van Turkije.
De kalief was recent het Topkapi paleis uitgestuurd door Atatürk,
en hij leefde daarom in ballingschap in Nice.
Onderdeel van de huwelijkse voorwaarden was
dat de zoon van de Nizam de erfgenaam van het Kalifaat werd.
Hiermee werd de hoogste geestelijk leider van de Moslim wereld
met de grootste concentratie van rijkdom gecombineerd.
De dynastie leek onaantastbaar.

 photo NawabMirOsmanAliKhanBahadur.jpg

Nizam, Nawab Mir Osman Ali Khan Bahadur.

Einde van het eerste deel van de vertaling.

03/11/2007

Deze ketting is bedoeld om rond je pols te dragen. Centraal staat het Hindoe-symbool, de swastika. In het westen is dat een symbool dat een negatieve klank gekregen heeft maar voor Hindoes is dat helemaal niet het geval. Je ziet het dan ook overal dus ook in sieraden.

03/11/07: BHUJ FULL DAY EXCURSION TO NORTH SIDE BANNI VILLAGES, TO VILLAGES LIKE SUMRASER: TO SEESCOOF EMRBODERY DONE BY HARIJAN & SODA COMMUNITY &NIRONATO SEE BELL MAKING BY KHATRI MUSLIM COMMUNITY, TO SEE ROGAN ART BY KHATRI MUSLIM COMMUNITY TO SEE LACE WORK BY VADHA COMMUNITY DHORDO TO SEE JATT COMMUNITY WORKING ON MUTHWA EMBROIDERY & VISIT VILLAGE LUDIYA TO SEE WOOD CARVING & PAINTED HOUSES OF HARIJAN COMMUNITY.KHAVDA: TO SEE AJARAK PRINT &PAINTED POTTERY WORK DONE BY MUSLIM KHATRI COMMUNITY OVER NIGHT KUTCH SAFARI LODGE / BHUJ03/11/2007 Zaterdag. We gaan vandaag op bezoek bij een aantal dorpen in de Kutch,het gebied “ingeklemd” tussen Bhuj en Pakistan. Rogan Art Copper Bells Great Ram (ooievaar, pelikaan) Byrindiair (zand) Dhordo (14:00 uur) Ludiya (commercieel, ketting) Kamelen.Vandaag een aantal dorpen bezocht.In dit gebied van vooral landbouw, productie van houtskool En veehouderij (schapen en kamelen) Maakten de mensen zelf hun kleren en textiel, Richtten ze hun huizen in en maakten zelf hun meubels. Dat doen ze nog maar vooral voor de toeristen. Daar hebben we het een en ander van gezien vandaag.

Allereerst Rogan Art.
Rogan is een soort hars.
Het wordt gemaakt door de zaden van de castor plant
om te zetten in olie (caster oil) en die vervolgens in te dikken.

Caster-olie plant.


Deze hars mengt men op de hand met watervaste kleuren.
Natuurlijke kleurstoffen worden gebruikt.
Die worden met een soort ijzeren pen aangebracht.
Op textiel.



Oude stukken die we te zien krijgen lijken op batik.
Het moderne werk van deze handwerkers is veel fijner.
Ik vond zijn thema “Tree of life” (levensboom) erg mooi.




In hetzelfde dorp was een familie die van een legering
van ijzer en koper bellen maken.
De bellen worden gegroepeerd of los verkocht.
Van sleutelhanger tot notenbalk.


Het landschap boven Bhuj wordt eerst overheerst door de acacia.
Ik weet niet hoe deze boom normaal groeit maar hier lijkt het
het meest op een struik.
Ondanks dat de moesson later was dit jaar
en er erg veel water is gevallen, was er veel dor gras en vele dorre velden.
Nog iets meer naar het noorden rijden we door een gebied
waar water het grasland afwisselt.
Zo ziet de Rann of Kutch er uit.
We zien pelikanen, flamingo’s en kraanvogels.
Nog verder naar het noorden komt de acacia weer terug.
Omdat we niet verder zullen gaan dan Kalavad
komen we niet echt op de Rann.
In het volgende dorp (spelling van de naam onduidelijk)
komen we via wat zandpaden.
Een paar jonge vrouwen halen water waardoor we
hun enkelsieraden en kleding goed kunnen zien.
De neus-, oor- en halssieraden houden ze verborgen.




Dit dorp bestaat uit huizen die na de aardbeving van 2001 zijn gebouwd.
Wel in de traditionele vorm maar van modern materiaal.
Je kunt in de huizen, waar we overal binnen mogen,
nog wel de traditionele decoratietechnieken zien.
Er stond nog een traditioneel huis.
Muren van leem, koeienuitwerpselen en stro.
Frappant was dat ondanks dat de deur en alle ramen open staan
het er aanmerkelijk koeler is dan in de moderne huizen.


Wandschildering.

Prachtige deuren.

Hoezo kleurrijk.

In het dorp worden we uitgebreid in de huizen rondgeleid
om uiteindelijk in de lokale variant van een Tupperware party
terecht te komen.
Dat zal vandaag nog regelmatig gebeuren.
Prachtig zijn de kleuren op de deuren
(Diwali, in de voorbereiding naar het feest worden de huizen opnieuw
van een kleurtje voorzien), de wandversieringen en de kleding.



Detail van de kleding.


Er komen nog meer oren in deze log, met oorbellen.

Wanneer we bij de Dhordo aankomen is het inmiddels 14:00 uur.
Heel warm en tijd voor gebed (Moslims).
Het dorp is zo goed als verlaten.
In Lydiya lag een berg pallets voor het dorp.
Van dat hout werden bedden, stoelen en kleiner werk als onderzetters
en dergelijke gemaakt.
Wederom veel textiel.
L. past nog 1 of 2 damesblouses maar de bouw van Westerse dames
is toch iets anders dan van Indiase.
De blouses zijn fel gekleurd met borduurwerk, knopen, bolletjes,
spiegeltjes en dergelijke.
De blouses zijn zonder rug.
Ze worden gedragen op een rok en over het hoofd en de rug
dragen de vrouwen een hoofddoek/omslag.
Uiteindelijk kopen we een polsketting als bladwijzer voor mijn journaal.


Alles moet opgeknapt worden voor Diwali.



Voorbeeld van wandversiering. Je ziet het langs deurstijlen, ramen, langs het plafond. Soms worden er hele kastjes van gemaakt. Compleet met televisie erin.



Famile met onze gids.

Voorbeeld van de versiering aan een raam.

Praktische opbergplaatsen.




Een toran.

Tupperware party.

Houten ligbedden, versierd. Gemaakt van oude pallets.

Oud huis met op de achtergrond een modern.

Onderweg zien we steeds bij poelen water dieren staan:
runderen, vogels, ezels, paarden en kamelen.
Bij een hele grote groep kamelen stoppen we even en nemen we foto’s.




Een van de herders (?) van de kamelen.

Terug in het hotel. Een heerlijke stoel.


Voor wie het niet herkent: de rand van de stoel is verstevigd met een fietsband.