Grote optocht van het Kielegat (deel 1)

Posted on maart 4, 2019 by Argusvlinder

De start van de Grote Optocht in het Kielegat is veranderd.
Voor mij als amateurfotograaf is het even wennen.

Kierewiet, Kielewiet kom ik dan ook al bij de Trapkes tegen. Wiet telen in de Koepel is een idee dat maar een kort leven beschoren was maar blijkbaar lang genoeg voor een item in de optocht.

Ne bril veur elke behoefte.

Zo aan het eind van de ochtend is het weer nog bedreigend. Gaandeweg zal het beter worden en gaat zelfs de zon schijnen.

Een Polonaise in de optocht. Er zouden er nog meer volgen.

Een boekenkast in de optocht.

Interessante titels en boekbanden.

Brandweerman,

Brandkraan.

Het Kielegatse op de achterkant van de Prinsenwagen.

De blikvangers van de nieuwe Prinsenwagen.

De raad van 11 in polonaise op de nieuwe Prinsenwagen.

Berensterk van de Boskrekels.

De rollen omdraaien met Kerst.

Winter Wonderland.

Oagdijkse Hopjes.

Was nou mar noar de Spek Zeevers gegaon.

De feestvarkens blazen nog wat op.

Dit zit zowat ieder jaar in de optocht: Bende gij in vorm. Het mag duidelijk zijn de de kleuren verwijzen naar een Bredase sportclub.

Erg mooi! Wie is die vrimde vogel? Da ziede zo. Tis dun Otto.

Nog niet alles was kant en klaar. Er werd nog getimmerd en gesleuteld.

De groenste gemeente Kielegat leek wel te zweven.

De Spek Zeevers.

En er was een hemelse verlichting.

Dat was niet alleen vanwege dat de pastoor er weer bij was.

Nog even oefenen.

Collateral damage of vuilnis

Posted on maart 4, 2019 by Argusvlinder

Terwijl ik naar de plaats liep waar de optocht
zich gaat opstellen, kwam ik zo wat tegen dat je
collateral damage zou kunnen noemen.
Fietsen en ander meubilair dat carnaval niet gaat overleven.

Deze fiets staat er al drie dagen. Benieuwd wat dat de komende dagen wordt.

Ik denk dat je deze wel als verloren kunt beschouwen.

Of is deze van IKEA?

Da Ziede Zo in de Brakkensliert

Posted on maart 3, 2019 by Argusvlinder

Het thema van dit jaar heeft in het Kielegat veel
associaties met de dierentuin opgeleverd.
Overal verschijnen zoo’s, als het niet in de Beemdse Bergen is
dan is het wel onder zeeniveau.
Aan water was er bij het begin van de optocht helaas geen gebrek
maar deze optocht is in ieder geval doorgegaan.
Kielegatters vrezen voor morgen…

Een demonstratie Pollerooit. Da ziede zo net voor het begin van de optocht.

Kijk eens naar het vogeltje.

De fotoclub van de St. Josephschool. Da ziede zo.

De Zeemeerminnen werden op hun wenken bediend. Er was geel wat water in de Brakkensliert.

Kielegatse Zoo.

In het begin was het zoveel mogelijk schuilen op de Haven.

Grote Kielegatse Zoo.

Dan was er nog het spektakel van DJ Spekwell.

De Brakkensliert was er mee doorspekt.

Sommige dierensoorten zijn wel heel exotisch, maar daardoor niet minder leuk.

Er liep ook een hele groep schapen in de Brakkensliert want als er een schaap over de dam is….

Een olifant in de porseleinkast. Wie bedoelen ze met die Olifant?

Ge oudt dun dieje nie tege, da ziede zo.

Voor mij is dit de winnaar van deze editie van de Brakkensliert. Let op de sanseveria! Op eenvoudige wijze worden hier thema’s gecombineerd als het klimaat, ‘da ziede zo’, de pogingen van Maarten van der Weijden om de Elfstedentocht te zwemmen en wellicht nog een paar verborgen boodschappen. Dan alleen meelopen als afsluiter van de Brakkensliert. Dapper!

Zie ik ze nou vliegen?

Zoals ik al aangaf waren er heeel exotische dieren in de Brakkensliert.

Niet voeren in de Kielegatse Zoo.

De Brakkensliert veur al de Kielegatse kiekskes.

De zeemeerminnen delen uit in de Brakkensliert.

Tok, tok.

Twee haaien in de Kielegatse Zoo van de Brakkensliert.

Kielegatse magie.

Vandaag iets minder stralend als normaal.

De Brakkensliert is ieder jaar weer een spektakel.

Nee ik zie ze niet vliegen, ze vliegen echt!

De olifanten van de Rudolf Steinerschool in de Brakkensliert.

Kiele Kiek.

Kielegatters maken er een punt van op social media.

Ook in de Brakkensliert wordt er gewerkt aan de Chinese Muur.

Hoe lang is een Chinees?

Da Sea de Zoo voor de Vismarkt. Let nogmaals op het creatieve gebruik van de sanseveria!

Experimenten voor een boekband

Posted on maart 3, 2019 by Argusvlinder

Het mag wel carnaval zijn maar er is natuurlijk ook tijd
om nog even aan boekbinden te denken.
In een poging beter te begrijpen wat de (on)mogelijkheden
zijn met de materialen die ik gebruik heb ik
een stuk zwart boekbindlinnen genomen.
Zo’n 22 x 14 centimeter.
Daar ga ik een boekje mee maken.
Dat boekje gaat passen in een jute zakje dat we overgehouden
hebben van een kerstpakket.

Ik wil eerst zien wat er gebeurt als ik ga spatten met ecoline
en misschien daarna wat de mogelijkheden zijn met een
gel plate.

Eerst heb ik het boekbindlinnen afgeplakt. Zo wil ik een rechthoekige vorm krijgen op de boekband waarin gespat kan worden.

Maar behalve wat vlekken (die misschien nog opdrogen) levert het spatten niet veel op. Ik heb twee kleuren geprobeerd: geel en oranje/rood. Geen effect.

Een gel-plate is een hulpmiddel om verf aan te kunnen brengen. Het is gemaakt van gelatine en blijft flexibel. Je kunt de gel plate inrollen met meerdere kleuren maar ik heb deze keer een kwast gebruikt om de verf op de gel plate te zetten. Ik wil een soort plantaardige vorm krijgen. Door de gel plate op het boekbindlinnen te drukken gaat dikker aangebrachte acrylverf zich breder op het linnen zetten en/of mengen met andere kleuren en eerder aangebrachte verf. Ook de droogte van de verf speelt een rol. Drogere vererf laat zich minder snel afzetten op het linnen maar door een oververving gaat die verf dan een volgende keer misschien wel mee. Een grote rol voor toeval dus.

Door de kleine hel plate meerdere keren in te verven en opnieuw af te drukken waarbij ik de gel plate steeds naast de vorige afdruk en de onderkant een halve cirkel laat vormen, ontstaat dit effect. Grote vraag is wat er straks gebeurt als de verf droog is en het linnen in de juiste vorm gevouwen moet worden. Ik gebruik geel, groen en bruine acryl.

Vervolgens heb ik er met de kwast nog een paar andere kleuren op gezet. Vooral blauw en wit. Het linnen gaat door het vocht van de verf bol staan. Ik laat het nu drogen onder een glasplaat en bakpapier. Als het droog is ga ik het denk ik nog afwerken met vernis. Maar eerst eens zien hoe het droogt.

Carnaval is officieel van start!

Posted on maart 2, 2019 by Argusvlinder

De Bommel gaat wel heel kort door de bocht.

Da ziede zo: de Biemeewes.

Kielegat of Abdera.

De blazers en andere muzikanten hebben nog steeds veel energie.

He!? Ik?

Aondagtig blaozen.

Da ziede zo.

Heel officieel….

Prins Daan, Opperklerk der heldere glazen, Veldmaarschalk van het dierenrijk Zandberg en Beschermheer van het Bonte dweilen.

De ‘Da ziede Zoo’.

In ben van kant gemaakt.

#Mietoo

Da ziede zo….

Het bontje zit erop

Posted on maart 1, 2019 by Argusvlinder

Het boek over de boekbanden van de Charles Dickens-boeken
die in mijn verzameling zitten, vordert.
Het imitatiebontje zit er op vastgeplakt.
Maar het boek is nog lang niet gereed.
De band is er deels al maar de inhoud is nog niet zo ver.

Imitatiebontje op een boek over de verzameling Dickens-boeken.

Deze week is de verzameling wel een boek groter geworden. Deze week kocht ik deze uitvoering van Charles Dickens: Barnaby Rudge. Uitgekomen in de 200.000-serie met houtgravures naar tekeningen van F. Barnard. N.V. Drukkerij en Uitgeversmaatschappij de Arbeiderspers – Amsterdam.

Prasat Preah Vihear (the temple of the sacred mountain)

Posted on maart 1, 2019 by Argusvlinder

De tempel van de heilige berg of Prasat Preah Vihear.
In de vorige blog posts heb ik de lezer proberen mee te nemen
op dit geweldig avontuur: een hooggelegen tempelcomplex.
Op een richel van een heuvelreeks, niet geconcentreerd rond de tempel
maar verschillende gebouwen, trappen en wegen over een afstand
van meer dan 800 meter.
Prachtig.

Vooral de plinten van de gebouwen, de (valse) deuren, deurstijlen, dorpels en gevels zijn er prachtig.

We lopen in de buurt van de centrale tempel. We passeerden eerder gopura 5, 4 en 3. Vandaag las ik een goede uitleg voor het woord ‘gopura’: entrance pavilions of toegangspaviljoen.

Niets te veel gezegd, toch? De volgende foto’s zijn details van deze deur/gevel.

Zomaar een steen met korstmossen? Nee dat denk ik niet.

In de folder die ik eerder fotografeerde bij de kaartverkoop
was de volgende tekst te lezen:

The history of the founding of the tempel of Preah Vihear is known thanks for the five inscriptions.
The first found in Angkor and the four others on the site of the temple of Preah Vihear.

Inscription KS83 (found in Angkor) teaches us that at the beginning of the ninth century, Indrayudha received the God Civa order to bring to the site of Preah Vihear a “linga”, extracted from the large stone “linga” on the mountain Vat Phu (indrapura).
This linga was named Cikharecvara “Lord of the SUMMIT”.

Inscription K380 affirms that “Çri Bhadrecvara of Lingapura (What Phu) has been reborn at Çri Çikharecvara (Preah Vihear).. to show its power in a visible fashion, so that the world can admire”.

Built on a promontory of the Dangrek Range, 625 meter above sea level, Prasat Preah Vihear (the temple of the sacred mountain) as it is locally known represents a unique example of the integration of a temple complex within the natural landscape.
Like many Khmer temples in Angkor which were planned concentrically, Preah Vihear, responding to the natural context, is planned in a linear progression of levels.
For all the grandeur of its site, the temple stretches more than 800 meters along a north-south axe on four levels and four courtyards which comprise of five gopuras (entrance pavilions).
Each level has a different architectural character and experimental quality while one progresses towards the inner temple sanctum.

Established earlier as a hermitage site by Prince Indrayudha, son of King Jayavarman II, Preah Vihear gained stronger spiritual recognition and increased political prestige; clearing more than four centuries (9th -12th century).
The kings Yashovarman I (889 – 910), Suryavarman I (1002 – 1049) and his son Udayadityavarman II (1050 – 1066), Jayavarman VI (1080 – 1107), Dharanindravarman I (1107 – 1113) and Suryayavarman II (1113 – 1145) changed the original small sanctuary into one of the greatest Khmer temples of all times.

Er wordt gesproken over het ontstaan van de tempel, zijn bijzondere eigenschap
aangepast te zijn aan het landschap over een lengte van meer dan 800 meter,
op 4 hoogtes met 4 binnenpleinen met vijf toegangspaviljoenen.
De informatie komt van 5 inscripties: 1 in Angkor en 4 in Preah Vihear.
Ik weet niet of de steen hierboven bij die laatste vier hoort.
Maar kijk nog eens goed naar die steen.

Een voorbeeld van de prachtige plinten die de basis vormen van de gebouwen in dit complex. Ze zijn niet overal te zien maar wel bij de centrale tempel.

DSC_3187CambodjaPreahVihearStenenGestapeldZonderCement

Dit stuk muur laat heel mooi zien hoe de muren zijn opgetrokken zonder cement of een ander bindmiddel. De stenen zijn precies op maat gemaakt voor hun plaats in de muur. Dat levert interessante patronen op.

Als er een kans is om een tempel in gebruik te nemen dan zal men het niet laten.

De centrale tempel heeft (had) ook een volledig ommuurd plein. Die muren hebben een serie vensters. Hier zie je er twee in een hoek.

Weer prachtige plinten.

De ommuurde binnenplaats.

Achter die vensters kun je ook lopen. Daar is een smalle gang.

Dit is het uitzicht, vanaf de heuvels waarop de tempel ligt, op het Cambodjaanse laagland.

Als er in Azië een plaats onbenut is dan wordt het al snel een plaats van gebed.

Dit lijkt op een zware deur in een mooie gevel. in werkelijkheid is het een prachtige gevel maar de deur is een valse deur: het is een muur gedecoreerd als deur.

De geveldecoratie.

De dorpel boven de deur.

De volgende blog post gaat over de wandeling terug.

Vreemde parkeerplaats

Posted on februari 28, 2019 by Argusvlinder

De foto is dinsdagochtend al gemaakt.
Even geleden zag ik hem nog. Inmiddels ligt de fiets al plat op de grond.
Het is ook een vreemde parkeerplaats, daar in het Valkenberg in Breda.

Vreemde parkeerplaats.

Kinder-Kompas

Posted on februari 27, 2019 by Argusvlinder

Vanmiddag onderweg naar de FutureDome in Breda, stopte ik even bij
een nieuwe kringloopwinkel. De winkel is er nog maar pas
en ik wilde er al langer een keer heen.
Toen ik de winkel binnenging bleek het behoorlijk druk te zijn.
Ergens op de grond stonden twee dozen.
Een zat vol karton en iets wat leek op losse katernen.
Ik nam ze uit de doos om ze beter te bekijken en zag dat ieder katern
geniet was en dat het korte verhaaltjes met tekeningen waren
voor kleine kinderen. ‘Leuk’, dacht ik, ‘Misschien iets om in te binden’.
Ik legde het terug want ik wilde eerste de rest van de winkel zien.
Maar het liet me niet los.
dus na een paar minuten liep ik terug en vroeg aan een mevrouw
bij de kassa wat ze met de doos ging doen.
‘Weggooien’, zei ze. Ik vertelde haar dat ik de losse katernen wel wilde.
Ze had er geen verstand van maar wilde 2 euro.
‘Te veel’, dacht ik, ‘maar ik ga hier verder toch niets kopen’.
Ik rekende af.

In mijn werkplaats aangekomen ging ik eens goed kijken wat ik nu precies
had gekocht.
Het blijkt te gaan om 30 nummers van het maandblad Kinder-Kompas dat
de Nationale Levensverzekerings-Bank uitgaf voor de kinderen van
hun verzekerden.

Dertig katernen waarvan er 18 genummerd zijn met een rode pen in een elegant, ouderwets handschrift. Of die nummering iets betekent weet ik nog niet. Geen van de katernen heeft zijn originele omslag nog. Dat is natuurlijk erg jammer. De hoeken zijn omgevouwen op veel plaatsen en soms is met het verwijderen van de omslagen ook het papier wat beschadigd. Maar van de nummers die ik tot nu toe bekeken heb is steeds de tekst volledig leesbaar. Heel soms is er met de pen of potlood geschreven of gekleurd. Wat te verwachten is bij een blad voor kinderen. Nergens staat de verschijningsdatum. Dat maakt het moeilijk om zonder externe hulp het jaartal te bepalen.

Nazoeken op internet brengt me vrijwel direct op de website van de
Koninklijke Bibliotheek en via hen op de website van
Geheugen van Nederland.

Voor een boekbinder is dit natuurlijk helemaal leuk: instructies voor het maken van een bewaarmap voor de 1e jaargang. Leuk is dit om twee redenen: het gaat over inbinden en het zegt iets over waar dit exemplaar te plaatsen is in de geschiedenis van dit blad: eerste exemplaar verscheen in 1937, het is verschenen tot aan 1970.

Hier ga ik zeker en vast iets mee doen. Leuk is ook dat een bewaarmap er voor zorgt dat de katernen los van elkaar blijven (is mijn eerste indruk). Dat is misschien wel het beste als ik er niet in slaag de volgorde van de katernen correct te bepalen.

Ook hier zegt de tekst iets van de leeftijd van dit katern. Dit is waarschijnlijk uit januari 1939. Wrang is dan de vermelding van de schrijfster. Bij de meeste artikelen en tekeningen staat vermeld wie de maker is. Hier wordt S. Salomons-Souget genoemd. Als ik op die naam google kom ik direct op de website Joods Monument: Sara Salomons-Souget, geboren Amsterdam, 6 februari 1891 – vermoord Sobibor, 4 Juni 1943.

Zo zijn er een aantal ‘Paas’- en ‘Lente’-nummers.
Kerstmis doet ook mee.
Het boekje dat met ’60’ genummerd is spreekt van een koningskind en een
feesthandschoen voor Beatrix. Beatrix is 31 januari 1938 geboren.
Het boekje dat met ’70’ genummerd is bevat de nieuwjaarswens 1938 uit.
Het boekje met nummer 81 sluit af met een raadsel van S. Salomons-Souget.
Maar 80 nummers zijn bijna 7 jaargangen van 12 nummers.
Volgens mij klopt dat niet.

Ik zei al iets over de kwaliteit: omslagen missen, hoekjes omgeslagen en op een paar plaatsen beschadiging en sporen van potlood en pen. Hier zie je wat nietjes in de tijd gaan doen. Als deze boekjes van voor 1940 zijn dan zijn ze dus bijna 80 jaar oud. De nietjes zijn flink geroest en drukken de roest in het papier.

De verhalen en plaatjes geven ook wat prijs van de tijd. Bekende tekenaars en schrijvers werken aan deze boekjes voor kinderen mee maar Ming en Pingie van Piet Broos zijn wel heel stereotype figuren. Dat kan vandaag niet meer.

Gelukkig zijn veel van de verhalen, puzzels, tekeningen, kleurplaten, raadseks heel onschuldig. Net als deze Donzige Duikertjes van Willy Schermelé.

Tien van de dertig boekjes heb ik doorgenomen.
Regelmatig komen verhalen en stukjes terug van dezelfde schrijvers.
Tot nu toe kwam ik tegen:
L. van Suchtelen-Leembruggen
Leonard Roggeveen
M. Bekkers-Zürcher
J. de Beer-van Strien
Ella Vémor
Marie Schmitz
Céline Schaake-Verkozen
M. Bosch van Drakestein
Aafje Fokker // A. A. Fokker (?)
A. Hamaker-Willink
Piet Broos
Felicie Jehu
Gia Kes
Nelly Donker
Tjits Veenstra
J. v.d. Hoeven-Paris
T. van Beem-Paleologo
S. Salomon-Souget
Willy Schermelé
A. Cramer
Fr. Maade-Kuyper
J.L. Schulte (redactie)

Sommige van de verhalen zijn misschien nog pijnlijk actueel. Zoals dit verhaal van Leonard Roggeveen met tekeningen van Dick de Wilde (Dirk de Wilde?).

Het blijkt dan te gaan om een figuur van borstplaat.

J.L. Schulte (redactie) legt uit dat de afbeelding op de omslag ook een bedoeling heeft. Er staat een heel verhaal over Tommy van den Berg met zijn hond Puck en de pop Teddy-beer.

De KB heeft zo’n omslag op de website staan om als je dat wil te down loaden. De tekening is van M. Bosch van Drakestein.

Leonard roggeveen mag een gerespecteerd schrijver zijn en Willy Schermelé een bekend Nederlands actrice, illustratrice, journaliste en schrijfster, maar met zo’n verhaal krijg je vandaag de dag problemen.

De boekjes heb ik verdeeld in 2 stapeltjes.
De kleinste stapel met 10 boekjes heb ik doorgenomen en
daar lees ik ook een rij namen van de illustratoren:

L. van Suchtelen(-Leembruggen)
Nora Schnitzler
Freddie Langeler
M.B.Z. (M. Bekkers-Zürcher?)
Dick de Wilde (Dirk de Wilde?)
M. Bosch van Drakestein
Willy Schermelé
Piet Broos
ADA (?)
Nelly Donker
A. Hamaker-Willink
Leonard Roggeveen

Wat opvalt is dat veel schrijvers ook tekenaars zijn en andersom.

Binnenkort meer.

Preah Vihear: is het een boom of is het een tempel?

Posted on februari 25, 2019 by Argusvlinder

Om naar tempeldeel nummer drie te gaan moeten we een stijle trap op. Je ziet op deze tekening goed dat de tempeldelen 1, 2 en 3 dicht op elkaar liggen. Mijn foto’s gaan dan ook vloeiend over van tempeldeel 3 naar 2 en 1. Maar vandaag alleen tempeldeel 3 (denk ik dan toch).

‘Even’ de trap op.

De boom en het tempelgebouw zijn één geworden.

De gevels zijn schitterend.

In het Engels heet dit een ‘lintel’, een dorpel zeg maar.

Volgens mij zijn we gopura 3 al voorbij.
Maar genoeg voor vandaag.
Volgende keer verder.

Feestje

Posted on februari 25, 2019 by Argusvlinder

Daarom deze bloemen.

“Mijnheer, mag ik u alstublieft nog om een weinigje verzoeken?”

Posted on februari 24, 2019 by Argusvlinder

Charles Dickens, De lotgevallen van Oliver Twist, met de prenten van George Cruikshank. Prisma Boeken. Ik ben bezig met mijn Dickens boek dan kom ik automatisch ook bij deze pocket uit. Verschenen in de serie De Werken van Charles Dickens. Zonder jaar. Nederlands van C.J. Kelk.

Op de website De boekenplank vond ik de volgende informatie:

Op 22 februari 1952 kwam het eerste deel uit van de 34-delige Dickens-serie die eind 1953 kompleet was. Al onmiddellijk was deze een groot succes. Bij de herdruk van de Pickwickclub bereikte men al vlug een oplage van 50.000 exemplaren. Eind 1952 behaalde de Dickens-serie een kwart miljoen exemplaren. De deeltjes waren eerst ongenummerd; in latere herdrukken werd de nummering soms wel aangegeven.

DICKENS, Charles : DE LOTGEVALLEN VAN OLIVER TWIST
1952, Prisma 5, 336pag., 18cm
Reeks: De werken van Charles Dickens
vert.van: Oliver Twist, vert.uit het Engels: C.J. Kelk
met de oorspr. prenten van George Cruikshank

Deze had u nog tegoed

Posted on februari 24, 2019 by Argusvlinder

Misschien denkt u: Alweer? Maar als u goed kijkt dan ziet u dat zo, de Grote Toren van Breda nog niet eerder te zien was op mijn weblog. Een paar weken geleden zijn de wijzers en de wijzerplaten van de toren gehaald. Ter restauratie/reparatie. Met dit goede weer straalt de toren nu dag en nacht.

Can you ever forgive me?

Posted on februari 23, 2019 by Argusvlinder

Twee mooie rollen gespeeld door twee goede acteurs.
Dat is zo ongeveer de samenvatting van de film ‘Can you ever forgive me?’.
De acteurs zijn:
Melissa McCarthy (in de rol van Lee Israel)
Ik kende haar wel maar weet eigenlijk niet waarvan. Ook niet nadat
ik de lijst met films op IMDB heb doorgenomen.
Richard E. Grant (in de rol van Jack Hock)
Waarschijnlijk ken ik hem van vele kleine rollen maar hier
past hij precies.

De filmposter is van een komisch moment in de film dat wel iets zegt over het karakter van de hoofdrolspelers maar niet een echt centraal element in de film vertegenwoordigt.

Een geloofwaardig beeld van de bizarre wereld van uitgeverijen,
literaire agenten, de kunsten en hun verzamelaars.

****

Preah Vihear

Posted on februari 23, 2019 by Argusvlinder

Veel minder bekend dan Angkor Wat (ik zag zelfs in Breda
tijdens een korte wandeling in de binnenstad een nagelstudio
met die naam) maar daarom niet minder belangrijk.
Een prachtig tempelcomplex op een heuvelrichel.
Alles bij elkaar ligger er 5 grotere gebouwen (gopura)
langs een weg/voetpad van net iets minder dan een kilometer.

Bij het kopen van de toegangskaartjes, zag ik onder een glasplaat
een uitgebreide folder liggen. die was niet meer beschikbaar
maar ik mocht hem wel op de foto zetten.

De tafel met onder een glasplaat de folder van Preah Vihear.

Als ik wat inzoom op de folder dan zie je de tempel en het bad dat
in een eerdere blog te zien was.

Gopura 5 en het bad. De term ‘Gopura’ of ‘Gopuram’ vindt zijn oorsprong in het Sanskriet en wordt in Zuid-India gebruikt voor de tempeltorens die vaak de ingang van een tempelcomplex vormen. Eigenlijk zie je twee tekeningen onder elkaar: Boven, bijna helemaal zwart zie je een zijaanzicht dat een beeld geeft van de hoogteverschillen. Onder een bovenaanzicht met links de trap (zwart) richting Thailand en gopura 5 en links het bad. De tekening is van Jean Boisselier.

Internet (Wiki2):

Jean Boisselier (26 August 1912 – 26 August 1996) was a French archeologist, ethnologist, and art historian.
He was a specialist on Khmers and a researcher focused on Buddhist thought and iconography.
As a member of the École Française d’Extrême-Orient (EFEO), he was responsible for the restoration of Angkor.

Op de website van EFEO kan ik niets terugvinden over Jean Boisselier.
Op de site van Wiki2.org vond ik bovenstaand stukje maar wie er achter die
organisatie zit is mij onduidelijk.

De foto’s van deze blog zijn van gopura 4. Daar kun je een ‘slapende Vishnoe’ zien en een belangrijk fragment van de Hindoe mythologie: ‘the churning of the ocean of milk’.

De twee blogs passen dus aan elkaar zoals je het tempelcomplex kunt ervaren bij een bezoek aan Preah Vihear.

Het eerste deel van gopura 4 wordt zichtbaar tussen de bomen.

Dit is een detail van een van de nog opstaande delen van het complex. Deze afbeelding verbeeldt ‘the churning of the ocean of milk’.

Wikipedia:

Op advies van de schildpad (Vishnoe) karnen goden en demonen samen de oceaan van melk (Samudra Manthan genoemd), waarbij ze gebruik maken van de berg Mandara en de oerslang Vasuki, de koning van de slangen.
De Mandara rust op Vishnoe in zijn gedaante van schildpad en wordt als karnstok gebruikt.
De slang Vasuki is de ‘draad’, die door het trekken van de deva’s (goden) aan de staart en de asura’s (demonen) aan de kop, de Mandara om z’n as doet draaien.
Door de hitte, die de beweging oplevert, wordt de melk gekarnd en drupt de soma (nectar) van de top van de Mandara naar beneden.

Uit de Melkoceaan komen de volgende Ratna’s (schatten) tevoorschijn:

Surabhi (Kamadhenu), de heilige koe, eeuwige bron van melk en boteroffers
Varuni, de wijngodin
Parijata, de boom van het paradijs Indraloka
Kaustubha, een schat die Vishnoe zal dragen
Sharanga, een machtige boog
Apsarasa’s, de hemelse nimfen
Airavata, Indra’s olifant
Uchhaishrava, een zeven-hoofdig paard
de maan, meegenomen door Mahadeva (Shiva)
Halahala, verschrikkelijk gif, dat Shiva opdrinkt en hem een blauwe keel bezorgt (Nilakantha)
Sri (Lakshmi), de liefdesgodin, gezeten op een lotus
Dhanvantari, geneesheer (vaidya) van de goden, gekleed in het wit met de pot met amrita

Op de website is nog meer te lezen over dit deel van de Hindoe mythologie.
Mijn advies: om je dit een beetje eigen te maken lees je de tekst
en een volgende keer (her)ken je vast een stukje en zo groeit
je kennis langzaam.

De vorige afbeelding is het centrale beeld bijna onderaan deze foto. Helemaal onderaan, in de schaduw is de ‘Slapende Vishnoe’ te zien.

Hier zie je de gevel met de voorstelling en versiering in het perspectief van het hele gebouw.

Hier slaapt Vishnoe: “De oceaan van melk is in de hindoeïstische kosmologie de oeroceaan waarop de slang Anantashesha zwemt. De slang dient als bed voor de god Vishnu, wanneer deze slaapt in de periodes tussen de kosmische era’s.”. De afbeelding hierboven toont Vishnoe die ligt op een meerkoppige slang (links begint de voorstelling met de staart van de slang, het lijf van de slang ligt onder aan in de zon, Vishnoe ondersteunend, met rechts het einde van de slang met zijn koppen: Anantashesha).

De slang is een veel voorkomend motief. Zoals hier op de hoek van de gevel.

Motief op een deurstijl.

Het volgende deel van het complex. Daar ga ik op door in een volgende blogpost.

Nog even terugkijken (aan het eind van de wandeling moeten we via dezelfde weg weer terug lopen. Dus nog een kans om goed te lijken).

Charles Dickens – handboekbinden

Posted on februari 21, 2019 by Argusvlinder

Mooier dan het is ga ik het niet maken. Ik kreeg onlangs dit imitatiebontje (en een jas). Met het Bontje wil ik een boekband maken. Maar waar moet het boek over gaan?

Toen heb ik het idee opgevat om van de boeken die ik heb
van of over Charles Dickens (en Co) de boekband te nemen
en die in een document op te nemen.
Met een korte toelichting.
Dat document wat ik op mijn PC kan maken en kan printen
ga ik dan een boek maken.
Het bontje is zo’n 60 cm lang. Net zo lang als twee maal
een A-4-tje.
Als ik dan links een marge overlaat om de pagina’s te binden dan
kunnen er zo’n 3 boekbanden (vooraanzicht) op 1 pagina.
Zo gezegd zo gedaan.

Een eerste geprinte pagina op de platten ziet er dan als volgt uit.

Zo gaat het bontje er dan omheen vallen. Als je de boekband net zo hoog maakt als het bontje dan kreeg ik een boek van 30 cm breed en 5 cm hoog. Leek me niet zo’n goed plan. Kan wel hoor, daar niet van.

Platten en rug gesneden. Boekbindlinnen gesneden. Mooie kneepruimte. Lijmen en drogen.

Hoeken van het linnen afsnijden. Kan prima met de tool van iBookbinding. Kan ook prima uit de hand.

Hier is het linnen ook al omgeslagen en vastgelijmd. Ook het bontje zit er al op gelijmd. Dat wil zeggen: ik heb eerst alleen in het midden van de platten lijm aangebracht en toen het bontje erop geplakt. Dat geeft me voldoende mogelijkheid om dingen nog te corrigeren mocht er iets mis gaan. De afmetingen zijn een beetje atypisch. De rest van het bontje ga ik ook nog lijmen aks het goed vast zit..

Mijn versie van Mooi Marginaal is gereed

Posted on februari 20, 2019 by Argusvlinder

Het kan altijd beter maar ik ben best tevreden.
De toegevoegde druksels zitten op papier dat misschien
iets te stug is.
Met de leren rug ben ik heel tevreden.
De opgelijmde platten, mijn eerste poging, zijn aardig.
Ik moet alleen een methode of methodes vinden
waarbij ik het uiteindelijk resultaat niet te veel ‘beschadig’.
Te vaak, te onbeschermd in de pers bijvoorbeeld geeft op papier problemen.
Maar al bij al: tevreden.

Links de versie zoals die in de winkel te koop is. Mijn iets grotere versie ligt rechts. Deze foto heb ik genomen toen ik nog aan het nadenken was om op de onderste ‘M’ nog een ‘M’ te plaatsen. Om misschien meer balans in het ontwerp te krijgen. uiteindelijk heb ik dat niet meer gedaan.

Het boek gaat goed open. Het scharniert mooi op het leer van de rug. Misschien had het boekbindlinnen op de plat toch iets verder moeten doorlopen bij de inslag aan de lange kant van de rug.

De rug is geworden wat ik er van gehoopt had. In de voorbeelden die ik zag bracht men de rug direct op de rond gezette katernen aan. Ik wilde een rug die los blijft van de katernen van het boekblok en die bij het openen van het boek ‘open’ staat.

Breda, Moerwijk: Winkelcentrum Hoge Vucht

Posted on februari 20, 2019 by Argusvlinder

Vanmorgen was ik redelijk vroeg in Breda, op Moerwijk:
in Winkelcentrum Hoge Vucht. Het was er nog erg leeg.
Goede gelegenheid om ook hier wat foto’s te maken.
Ik kan me zo voorstellen dat iemand daar een fotoboek
vol mee maakt.
Het schone, ordelijke, typisch Nederlandse maar tegelijk
mistroostige, eenzame. Apart.

Gemberthee

Posted on februari 20, 2019 by Argusvlinder

Zo eenvoudig en zo lekker.
Thee van verse gember.

Gewoon klein snijden. In restaurants en cafés zie ik wel eens dat ze hele lange dunne schillen gember gebruiken. Gaat ook prima. In een glas en warm water erop. Heerlijk.

Even laten trekken.

J.M.A. Biesheuvelprijs 2019

Posted on februari 19, 2019 by Argusvlinder

gisteravond werd de J.M.A. Biesheuvelprijs 2019 uitgereikt
aan Maria Vlaar voor haar bundel Diepe aarde.

Korte verhalen is een interessant genre en deze prijs geeft daar aandacht aan. Op de foto zie je Maria Vlaar en Maarten Biesheuvel. (Foto: Irwan Droog)

Uit het persbericht:

‘Diepe aarde bevat verhalen vol melancholie, maar ook inktzwarte dystopieën in de nabije toekomst die zodanig aanschurken tegen de actualiteit dat ze niet ondenkbaar zijn.
De verhalen grijpen thematisch op elkaar terug, en overtuigen niet alleen afzonderlijk, maar ook als geheel.
Daarmee eert deze bundel het genre, en blaast het nieuw leven in.’

Wikipedia redt ons weer:

Dystopie is een (denkbeeldige) samenleving met louter akelige kenmerken waarin men beslist niet zou willen leven. Een dystopie is daarmee het tegenovergestelde van een utopie die juist een bijzonder aangename samenleving voorstelt.

Dat is een boek dat ik eens moet gaan lezen.
Binnenkort meer.

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: