De meeste activiteit zie ik in de ochtend. Deze foto’s zijn van tussen 08:00 en 09:00 uur (zoals je op de foto kunt zien).
Van de vos Reynaerde (voorbereiding materiaal)
In het boek staat dat ik voor het binden materiaal moet gebruiken
van 3 mm dik. Deze leverancier heeft henneptouw.
Dus dat heb ik besteld.
Het is door de leverancier op 13 augustus verstuurd.
Op 18 september kon ik het ophalen bij een afhaalpunt van PostNL.
J. Hewit & Sons is de leverancier. Het pakket kon niet in de brievenbus en was heel goed ingepakt.
Daar is het dan: een metalen vouwbeen (in leren etui) en het henneptouw van 3 mm doorsnee. je kunt het ook in Nederland kopen maar dit bedrijf is gespecialiseerd in leer en andere materialen voor het boekbinden.
Van den vos Reynaerde (voorbereiding)
Omdat ik Van den vos Reynaerde wil gaan inbinden met een
Middeleeuwse bindwijze, en ik de technieken daarvoor voor de eerste maal
ga toepassen, hik ik een beetje tegen het volgende project.
Eerlijk is eerlijk, er zijn ook een paar praktische problemen:
– gereedschap: ik beschik niet over al het benodigde gereedschap
en dat kopen duurt even;
– materialen: ik heb niet al die materialen in voorraad. Het zoeken,
kopen en geleverd krijgen kost tijd;
– de technieken; sommige van de technieken die ik moet gaan toepassen
zijn niet eenvoudig en daarvoor wil ik me voorbereiden.
Omdat het boek dat ik wil gaan maken ook boekbeslag bevat wat je met de hand moet gaan maken, vond ik dit boekbeslag in de vorm van een klampslot uit het Doe-het-zelf pakket van Atelier Libri wel een goed idee. Ter voorbereiding.
Het boek dat ik ga maken staat beschreven in ‘Westerse boekbindtechnieken
van de Middeleeuwen tot heden’ dat geschreven is door Peter Goddijn.
Je ziet dat ik hier niet het hele boekbeslag zelf moet gaan maken. De muiter (dat deel van het slot dat vast aan de voorplat zit en waaraan het ‘dwarsbalkje’ zit waaraan straks de sluithaak houvast gaat vinden on het boek te sluiten. Op de foto het rechtse messing voorwerp onder de plastic zak met staalwol.) en de sluithaak zijn al voorgevormd. Ik moet wel zelf twee kleine borgplaatjes zelf gaan knippen.
Waar ik niet bij stilgestaan had (dom) was dat ik wel een boek nodig heb
met een bepaalde dikte.
Daarom heb ik besloten een blanco dummy te maken voor ik aan de ‘echte’ dummy
(The Art of bookbinding van Joseph Zaehnsdorf) ga beginnen en voor
dat ik aan ‘Van de vos Reynaerde’ ga beginnen.
Het boek moet eigenlijk ten minste 5 centimeter dik zijn.
Dat kost een berg papier.
Daarom ook ga ik ook bij de kleine, blanco dummy, houten platten gebruiken
van 1 centimeter dik (1 cm voor en 1 cm achter).
Het papier is nu deels op maat gesneden maar ik ben er nog niet.
Waarschijnlijk heb ik nog wel een paar katernen nodig.
Herfstzon in het Valkenberg in Breda
De hemel vanochtend
De hemel gisterochtend
Als ik geloofde in complottheorieën dan zou ik zeggen
dat de Russen, Iraniërs, Amerikanen, Duitsers, FBI,
CIA, Saoedisch, Belgen, Fransen, Duitsers, Engelsen*
verkenningsvluchten aan het uitvoeren zijn boven Nederland.
Maar ik denk dat er een vliegenier van Gilze-Rijen nog wat vlieguren
moest maken voor zijn diploma en dat z/hij dat
gisteren boven Midden-Brabant heeft gedaan.
Daarbij maakte het vliegtuig geometrische figuren in de lucht.
*Doorhalen wat niet van toepassing is.
Boek in blik
Deze week heb ik weer wat stappen gemaakt met mijn ‘Boek in blik’-project.
Ik wil niet te veel voortgang maken want het boek is nog bijna helemaal leeg.
Een paar pagina’s zijn gevuld maar er is nog heel war werk te doen
aan de inhoud.
Ik heb gedacht dat het boek, in het blik gebonden gaat worden.
Die binding moet wel zichtbaar blijven.
Ik ben begonnen met het boekblok te voorzien van een leren rug.
Het leer is afkomstig uit een oude tas.
Van dat leer heb ik al eens een boekband gemaakt.
Van een ander stuk van de tas, een hoek van de bodem,
sterker, met een ander oppervlak, en van een lichtere kleur, heb ik een strook
leer gemaakt die aan de buitenkant van het blik gaat komen.
De binding moet dan vast komen aan de leren rug, vervolgens vanuit de
binnenkant van het blik door de gaten in het blik, aan de leren strook aan
de buitenkant worden vastgemaakt.
Vastmaken kan nog niet want als ik dat doe dan kan ik geen pagina’s
meer bedrukken of moeilijker dingen in het boekblok plakken.
Hier zie je de leren rug van het boekblok terwijl het boekblok in het blik ligt.
Hier zie je de strook dubbelgevouwen leer, dat aan de buitenkant zal worden bevestigd. Nu het bindmechanisme nog uitdenken. Je ziet ook goed de gaten in het blik aan de linkerkant. De gaten rechts zie je niet, maar die zijn er wel.
Volledig verrast
Deze cactus gaf al een paar bloemen dit jaar. De vorige werd het slachtoffer van een harde regenbui. De bloem herstelde daar niet meer van. Maar tijdens onze korte vakantie hadden we hem maar binnen gezet. Thuisgekomen stond hij weer in bloei. We waren volkomen verrast!
Overigens is dit een Parodia Magnifica.
Kleine klusjes na de vakantie
Terug gekomen van een korte vakantie had ik een paar ‘klusjes’
meegebracht. Die klusjes zie je hier:
Leren veters, een blauw glas uit een bril gevonden (?), stukken papier waar een souvenir uit Puglia in was verpakt, een tasje uit Puglia en een kapotte zonneklep.
Het papier (2 vellen, groter van A4, 1 beschadigd bij het uitpakken) met de spreuk: Puglia… da sempre calore e tradizione. Ik spreek geen Italiaans maar ik denk dat dit zoiets betekend als: “Puglia…met altijd warmte en traditie”.
Dit is het tasje dat ik open gesneden heb. Ook dit is groter van een A4. Het is van een biologisch afbreekbaar materiaal dat tot compost vergaat. Zowel het papier als get tasje wil ik op een of andere manier verwerken in te maken boek(jes).
Voor de veters zoek ik nog een toepassing.
De zonneklep van mijn bril heb ik gerepareerd.
Trouwens de afbeeldingen op het papier en het tasje zijn Trulli
(enkelvoud is trollo).
Wat ik met het blauwe plastic rondje moet, weet ik nog niet.
Terug van vakantie door met een vorige vakantie
De meeste foto’s van ons verblijf in Cambodja en Laos
zijn gier al te zien geweest maar er zijn er nog een paar.
Deze keer gaat het over Saa-papier, een papiersoort die in Laos wordt
gemaakt van boomschors en in dit geval gemengd wordt met bloemblaadjes.
Aan de andere kant van de rivier waar Luang Prabang aan ligt zijn een aantal ambachtsbedrijven te vinden. Ik gebruik bewust de term ‘ambachtsbedrijven’. Het zijn winkels waar handmatig (?) gemaakte producten verkocht worden. Eem van die winkels verkoopt saa-papier.
Luang Prabang ligt hoog. Dus in januari is het er niet altijd schitterend zonnig. Maar voor ons is de temperatuur redelijk. De lokale mensen vinden het koud. Maar zon of niet, de natuur is er prachtig.
Voor de winkels steken we dus de rivier over met de bamboebrug. Dan is het een klein eindje lopen.
Natuurlijk loop je dan wel ergens tegen een tempel aan of een serie stoepa’s.
De tempel heet Wat Xiengleck.
Dit is een van de tempelbewakers.
Met een dergelijke trap kom je bij de tempel.
Bij een van de winkels staan wat van deze schepramen met daarin het saa-papier dat ligt te drogen (?).
Dit is de winkel: ‘Nalongkone shop saapaper handicraft’. De mevrouw in de deur vindt het duidelijk koud. Maar het papier dat men verkoopt is heel interessant. Ik heb er losse vellen gekocht en er een fotoboek mee gemaakt.
Een foto van de omgeving van de winkels.
Nat
De herfst grijpt om zich heen in het Valkenberg
Kunstvaria
Voor het eerst sinds lange tijd weer eens een Kunstvaria.
Calvin Benjamin Grinnell, Running Elk, Mandan Hidatsa Arikara of een oorspronkelijke bewoner van Amerika. Plate No 287, 3 september 2017, modern wet plate.
Dorothea Lange, Residents awaiting evacuation to assembly centers, Oakland, 1942. Archival pigment print.
Frans Hals, Regentesses of the old mens alms house. Circa 1664. Oil on canvas, Frans Hals Museum.
Icon with the Koimesis (de dood van Maria), Corfu. 17th Century, British Museum.
Jim Campbell, Repixelated 2, 2017. Custom electronics, 300 LEDs, aluminum and Acrylic. Edition of 3.
Dit vind ik helemaal super. Zo’n voorwerp had ik eerder niet gezien. Een Boeddgistische gebedsdoos. Tibetan copper gau or prayer box with cloth case. 20th century. Used as personal shrine for traveling. Tibetan Buddhism. Typically worn as ornament during festivals. Kept in prayer niche in family home.
William Eggleston, Morals of vision, 1978. Artists book. Edition of 15 illustrated with 8 chromogenic prints.
SpiaBooks.com: boekkit Serpent
Al weer een lange tijd geleden kocht ik een aantal boekkits
van SpiaBooks.com (Pia Wortham).
Een boekbindster in Spanje verkoopt de lits online.
Als ik eens geen zin heb in iets ingewikkelds dan maak
ik zo’n eenvoudig klein boekje.
Deze keer de Serpent (slang).
Volgens mij is de boekbindster opgeleid in de architectuur
en dat zie je terug in de boekjes.
Met deze boekkit kan ik twee boekjes maken. De eerste maak ik zoals de materialen uit het pakket komen.
Dit is de inhoud van het pakket: een duidelijke beschrijving en al het papier/karton dat er nodig is. Alleen de lijm zit er niet bij.
In dit geval is het materiaal eenvoudig. De handgeschreven afmetingen zijn in centimeters.
Voor het tweede boek ga ik al wat linoprints maken. De afdrukken met de boekenpers zijn niet zo mooi. De afdrukken met de lepel zijn veel beter. Maar ik ga dit nog verder kleur geven.
Zo ziet het eerste, blanco boekje, eruit.
Een beetje Sydney Opera House.
Bijkleuren stap 1.
Bijkleuren stap 2.
Misschien de volgende keer aan allebei de kanten kleur opbrengen. Misschien uitgaande van een slangmotief?
Omdat ik binnen veel blauw gebruik ook op de buitenkant wat blauw. Het rood van de buitenkant komt binnen ook terug.
De achterkant.
Ardanta: het vervolg
Goedemiddag, we zagen je blogpost over Ardanta. We zouden graag in contact met je komen, zodat wij de onduidelijkheden kunnen toelichten. Zou je ons je contactgegevens kunnen mailen? Ons e-mailadres is ardanta.klachten@asr.nl . We zien je mail tegemoet. Groeten, Fae
Vandaag ontvingen we bovenstaande reactie van Ardanta.
Gezien het gedrag van Ardanta bij het klachtenkompas (zie een
vorige blog) hebben we geen behoefte om met Ardanta in gesprek te komen.
Leren riempjes voor boekbinden
Strookjes leer die nog op elkaar gelijmd moeten worden. Het leer is afkomstig uit een handtas die ik een tijd geleden uit elkaar gehaald heb. Het leer zal straks niet zichtbaar zijn dus een prima plaats om die ‘afval’ in op te werken.
Voor het binden van het boek met houten platten zijn drie
leren riempjes nodig van zo’n 15 centimeter lang, 1 centimeter breed
en 2 millimeter dik.
Het leer van de tas is maar 1 mm dik maar je kunt eenvoudig
twee strookjes op elkaar plakken.
Hierboven zie je de strookjes al wel op elkaar liggen maar
ze zijn dan nog niet aan elkaar geplakt.
Hier zijn de strookjes verlijmd. Ik leg ze nog even in de boekenpers zodat je mooi vlak worden. Straks worden ze ingesneden en gaan ze de kern vormen van de binding.
Strengels & Letters
Astrid Beckers-Enderman, Strengels & Letters – Boeken maken in middeleeuws Gelre.
Eerder schreef ik al een paar keer over de gelijknamige tentoonstelling
die eerder dit jaar te zien was (Museum Kasteel Wijchen).
Nu is daar deze leuke catalogus bijgekomen.
In vogelvlucht wordt de geschiedenis van het boek en de vele ambachten
die daar bij kwamen kijken aan de lezer voorgesteld.
Vervolgens worden een paar boeken die ook op de tentoonstelling te zien waren
nog eens grondig geanalyseerd met één bonusboek.
Een heel leuk boek over boeken voor een heel vriendelijke prijs: Atelier Libri
Bij Flipje in Tiel
Flipje zwaait je goedmoedig toe vanuit het winkelraam in de Molenstraat in Breda. Het thema jam wordt met dit beeld van Flipje en een aantal van zijn boekjes, jampotjes en andere attributen ingezet.
‘Hoe Flipje geboren werd’, ‘Het sneeuwklokje’ en ‘Flipje gaat naar school’.
Als kind had ik zelf ook een paar boekjes van Flipje. Misschien heb ik ze nog. Maar de omslag van ‘De gebroken vaas’ kan ik me nog goed herinneren. Flipjes Ballonvaart
A rainy day in New York
De films van Woody Allen zijn misschien een ‘acquired taste’.
Maar ook deze film is weer goed.
Eigenlijk gaan al zijn films steeds opnieuw over de zelfde thema’s:
New York, Woody Allen, joods zijn, intellect tegenover niet
intellectueel, de liefde, beeldende kunst, literatuur.
En gedurende de hele film zit je met een glimlach op je gezicht
naar het scherm te kijken:
steeds weer die humor, nooit echt om te schaterlachten maar
steeds leuk.
Soms met zelfspot (‘What is it with older men and
younger women’, ik weet niet zeker of de quote exact is, want ik
doe dit uit mijn hoofd. Maar dit was zeker de strekking van een
opmerking in de film).
Woody Allen: A rainy day in New York.
Er is in de (Amerikaanse) pers veel gedoe over twee dingen:
de acteurs en de ‘me too’-discussie.
Beide lijken me niet relevant.
In een Woody Allen film (van de laatste jaren) gaat het niet
om de acteurs. Het gaat om het verhaal.
Sommige keuzes in het leven van Allen waren misschien niet slim
maar zijn van een heel andere orde dan het gedrag van Harvey Weinstein.
Dan het verhaal zelf. Ik ervaar de vertellingen van Allen
als raamvertellingen. Ze zijn niet wereldschokkend maar
zitten knap genoeg in elkaar om al die prachtige beelden
aan een te rijgen.
Om een melancholische sfeer op te roepen en de boodschap
over zijn steeds terugkerende thema’s te ondersteunen.
Ik heb genoten.
****

























































