Denken over oorlog en vrede

Posted on mei 2, 2025 by Argusvlinder

Voor het boek van Hugo de Groot dat ik wil gaan inbinden
in een binding genaamd: spitselband, heb ik textiel nodig
om de rug te versterken.
Peter Goddijn noemt het ‘Overlijmstroken’ en Karin Cox
spreekt van ‘shirting’.

Dus ik ben vanochtend op de weekmarkt op zoek geweest naar textiel.
Meestal bebruik ik voor mijn boeken een gaas.
Moderner materiaal voor moderne boeken.
Maar om de 400 jaar oude tekst op een 16e/17e eeuwse manier
in te binden kan ik ook wel eens een stuk textiel kopen: popeline.

Denken over oorlog en vrede: wel/geen naaibank

Posted on april 27, 2025 by Argusvlinder

In een paar berichten probeer ik te doorgronden hoe ik het
boek ‘Denken over oorlog en vrede’ het best kan gaan inbinden.
Daarbij lees ik het artikel van Karin Cox in het magazine
van de Stichting Handboekbinden over de spitselband.
Daarnaast lees ik de beschrijving van deze band in het boek
van Peter Goddijn ‘Westerse boekbindtechnieken van de Middeleeuwen tot heden’.

Eén zin in het artikel van Karin Cox sprong mij in het oog:

‘Het boekblok wordt zonder naaibank met een rondslag op de perkamenten bindingen genaaid met bij het eerste en laatste (schutblad)katern een extra naaisteekje door de binding heen’.

Een lange zin met erg veel informatie.
Eerst viel me de opmerking over het naaibankje niet op.
Mijn oog viel vooral op ‘rondslag’, ‘perkament’ en
‘extra naaisteekje door de binding heen’.

Rondslag (en de varianten er op) staan gelukkig correct beschreven
als een naaisteek in ‘Kneep en binding’, pagina 38 en verder.
Daar is sprake van ‘enkele rondslag’, ‘dubbele rondslag’ en
bijvoorbeeld ‘spaarslag’.
Dit boek is als lid van Stichting Handboekbinden te raadplegen op hun website.

Kneep en binding, pagina 38. Hier zie je het begin van de toelichting van het begrip ‘Rondslag’. De afbeelding legt goed uit wat er met rondslag bedoeld wordt, denk ik.

Als ik een bandzetter ga maken dan is het naaien van de katernen
eigenlijk het stevig aan elkaar rijgen met naaigaren,
van de verschillende bladen papier en de katernen aan elkaar.
Bij de rondslag verbind je de bladen papier en katernene ook
nog eens aan stroken perkament door de draad rond de strook
perkament te slaan. Zie afbeelding hierboven.

Perkament, voor alle duidelijkheid, volgens Co-Pilot maak je het zo:

Perkament maken begint met het schoonmaken van een dierlijke huid, gevolgd door ontharen, weken in kalkwater, schrapen, strekken, drogen op een raamwerk en polijsten tot een glad oppervlak. Handmatig vakmanschap!

Dus perkament is een dierenhuid, een soort van broertje van leer.

Extra naaisteekje.
Bij het artikel van Karin Cox staat een foto waarop goed te zien is
wat dat extra naaisteekje betekent.
In het midden van de perkamenten strook waarop de katernen genaaid zijn
zie je het extra gat. Bij het eerste en laatste katern zie je midden
van de strook nog een gat waar daar de draad door gaat.
Er staat in het artikel ook een schema waarop te zien is hoe
een rondslag wordt gemaakt en hoe een rondslag met een extra naaisteekje werkt.

Een van de mooie foto’s bij het artikel in het magazine van Stichting Handboekbinden. De foto’s in het artikel (en dus ook deze) zijn van Marijke Bell-van Eerd.

Dus het extra naaisteekje is nog een extra element bij het
aan elkaar verbinden van bladen papier, de katernen en de stroken perkament.
Je maakt hierbij, speciaal voor dit exemplaar van het boek,
als het ware een stramien tegen/met de rug.
Dat stramien gaat stevigheid geven aan het boekblok en
gaat helpen om het boekblok aan de boekband vast te maken.

Maar het leukste vond ik de opmerking ‘Het boekblok wordt zonder naaibank’.
Zonder naaibank, waarom?
Het boek van Peter Goddijn geeft daar een antwoord op,
misschien niet ‘het’ antwoord, maar wel een hele nieuwe blik
op boekbinden voor mij.
Op pagina 155 van het boek ‘Westerse boekbindtechnieken….’ staat:

‘Het boek wordt genaaid volgens een methode zoals deze vanaf de 17e tot de 19e eeuw werd toegepast. Er werd niet met een naaibank gewerkt.’

Die manier beschrijft vervolgens Godd\dijn en, in mijn woorden,
is een methode waarbij je als boekbinder een soort van naaibank zelf maakt.
Een plank met gaatjes (4 gaten voor het model dat Peter Goddijn beschrijft,
op juiste afstand). In die gaatjes plaats je 4 stukken ijzerdraad
(een lange spijker kan ook).
Tegen die stevige ijzerdraad plaats je later de katernen met hun rug
om de katernen te naaien.
De eenvoudige naaiplank schetst Peter Goddijn in zijn boek.
Dat ziet er dan als volgt uit:

Peter Goddijn, Westerse boekbindtechnieken van de Middeleeuwen tot heden, pagina 155. Op de tekening lijkt hij lange spijkers te rekenen, daartegen de stroken perkament waar het laatste katern op ligt. Bij het binden van een boek begin je bij het laatste katern en werk je vervolgens naar het eerste katern toe.

Maar waarom?
Op pagina 168 geeft Peter Goddijn de reden:

‘De katernen werden niet met behulp van een naaibank genaaid. Het opspannen nam teveel tijd in beslag en was daarom te duur voor deze goedkope bindmethode ‘.

Goedkoop, een heel Hollandse reden dus.

Eerlijk gezegd denk ik dat ik toch mijn naaibankje ga gebruiken.
De methode die Peter Goddijn beschrijft is sympathiek maar
ik vrees dat dit avontuur voor mij al ingewikkeld genoeg is.
Maar ik ben nog niet begonnen, dus wie weet….

Ook bij deze tekst heeft Co-Pilot geholpen.
Als ik een tekst helemaal over neem van Co-Pilot (zoals bij het
maken van perkament) dan staat dat er bij. Ik gebruik Co-Pilot
vooral om de structuur van het bericht te verbeteren.

Denken over oorlog en vrede

Posted on april 24, 2025 by Argusvlinder

Om te beginnen heb ik mijn versie van het boek in losse katernen
onder de boekenpers gelegd. Niet in de boekenpers, maar eronder.
Het boek is groot, de bruto maten (de katernen zijn nog niet
op maat gesneden, dat doe je pas later) zijn ongeveer 30 hoog en
21 breed. Dat past wel in de pers maar de katernen lijken al
behoorlijk geperst en de gietijzeren pers geeft uit zich zelf
al heel wat druk.

Het zijn 19 katernen: 18 daarvan zijn bedrukt, één katern is
onbedrukt en bestaat uit 4 dubbelbladen.
Dat is later nog van belang.

Het eerste wat ik doe is de teksten lezen. Ik begin met de
tekst van Karin Cox.

Die tekst is bedoeld om een boekmodel te maken (een boek met
onbedrukte, lege pagina’s om te oefenen). Daar heb ik niet voldoende
perkament voor. Maar ik gebruik haar beschrijving en die van
Peter Goddijn om er voor te zorgen dat ik de aanpak begrijp.

Mevr. Cox vertrekt van vellen papier die ongeveer dezelfde maten
hebben als het boek wat ik wil maken:
13 + 2 katernen van Bruto 18 bij 12,5 centimeter (netto 17 bij 12)
De 2 katernen die ik apart vermeld zijn schutbladen.

Dus is ga een boek maken met 18 + 2 katernen van 25 bij 17.
De 2 katernen zijn schutbladen. Die maak ik door het 19e katern
van 4 dubbelbladen om te zetten naar 2 katernen met elks 2 dubbelbladen.

Dat klinkt misschien ingewikkeld maar is eenvoudig.
Het 19e katern ziet er zo uit:

Dit is het schutbladkatern zoals ik het kocht als onderdeel van het boek in losse katernen bij Stichting Handboekbinden.

Zoals alle dubbelgevouwen katernen is één kant breder dan de ander. Het onderste deel steekt dan ook bijna een centimeter uit.

Als ik het katern helemaal openvouw dan zie je 4 delen, met elk in het midden een sterke top- of dalvouw. In jargon 4 dubbelbladen. Voor het schutbladkatern zijn slechts 2 dubbelbladen nodig. Daarom kan je hier eenvoudig 2 katernen van maken.

Eén vouw is ‘geperforeerd’.

Met de hand kon ik van 1 katern er eenvoudig 2 maken.

De twee katernen. Boven opgevouwen en onder opengevouwen.

Het uitgangspunt van mijn boek is, op aantal katernen en afmeting na,
verder hetzelfde als in het artikel.

Twintig katernen, liggend op elkaar met de rug naar je toe. Het onderste en bovenste katern zijn onbedrukte, schutbladkaternen.

Mevr. Cox spreekt van drie bindingen, drie sets van stroken perkament:
– drie lange stroken (1 cm breed, 20 cm langer dan dikte boekblok)
– drie achtersteeksels (term van De Bray) (1 cm breed ongeveer 4,5 cm lang)

Het idee is dat de katernen samen met de stroken perkament genaaid worden.

Daarvoor verdeel je de rug van het boekblok in vier gelijke delen.

Als ik ga naaien dan komen daar, op de blauwe lijn, de stroken perkament.

De gaten om te kunnen naaien bevinden zich ongeveer op de plaats
van de rode stippen. Let op de schutbladkaternen hebben extra gaten (groen):

In een volgend bericht eens gaan zien hoe Peter Goddijn
dit eerste deel van het artikel aanpakt.

Denken over oorlog en vrede

Posted on april 22, 2025 by Argusvlinder

Terwijl ik even moet wachten op het vastnaaien van de verschillende
losse elementen op de theedoek begin ik aan een nieuw boek.
De theedoek gaat dienen als boekbandbekleding voor het Boekenweekgeschenk
van 2025: De Krater van Gerwin van der Werf.
Het nieuwe boek is ‘Denken over oorlog en vrede’.

Perkament en boek.

Bij het binden van dit bijzondere boek sta ik voor een aantal uitdagingen:
– het is het grootste boek dat ik ingebonden heb
(zeg maar 17 cm breed en 25 cm hoog)
– het wordt een oude Nederlandse binding: de spitselband
– het wordt een perkamenten band
– ik ga de beschrijving daarvoor volgen van Karin Cox
(magazine van Stichting Handboekbinden, nummer 3 van 2024
en nummer 1 van 2025) en de beschrijving van Peter Goddijn,
pagina 154 – 161 van het boek: ‘Westerse boekbindtechnieken
van de Middeleeuwen tot heden’)
– heel praktisch: ik vermoed dat het dikke boek niet in 1 keer
in mijn snijmachine past
– ik heb nog 2 resten perkament gevonden in mijn voorraad en
hoop het boek daarmee te kunnen maken
– mijn ervaring met het boek van Peter Goddijn (en met andere
boeken over boekbinden) is, dat ik de tekst wel een aantal keren
moet lezen om hem te begrijpen.
De schrijvers weten vaak zo goed hoe de betreffende binding
gemaakt moet worden, dat ze vergeten hoe het voor een beginner is.

‘Denken over oorlog en vrede’ is een uitgave in losse katernen
van de Stichting Handboekbinden.

De aankondiging van het boek stond in het magazine van de Stichting,
nummer 3 van 2024.
Mijn exemplaar zal te laat gereed zijn voor de tentoonstelling
in het Slot Loevestein, later dit jaar.
Op die tentoonstelling zullen exemplaren van collega binders te zien zijn.
De aanleiding van de tentoonstelling en de uitgave van het boek
is het feit dat het in 2025 400 jaar geleden is dat het boek
‘Iure belli ac pacis’ van Hugo de Groot verscheen.

Wikipedia:

De iure belli ac pacis (Over het recht van oorlog en vrede) is een boek van Hugo de Groot uit 1625. In dit boek wordt beschreven wanneer een staat of soeverein vorst het recht heeft om een andere staat of soeverein vorst aan te vallen, en op welke manier dat dient te gebeuren. Het is oorspronkelijk in het Latijn geschreven, zoals in die tijd gebruikelijk was.

De serie:

Geschiedenis van de wijsbegeerte in Nederland is een twintigdelige boekenserie, tussen 1986 en 1993 verschenen bij uitgeverij Ambo. De serie stond onder redactie van Michael Petry en Jan Sperna Weiland, beiden hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, en vanaf 1990 ook van de latere bijzonder hoogleraar aldaar Henri Krop.

Elk deel van de serie is gewijd aan een voor een bepaalde periode en stroming belangrijke Nederlandse wijsgeer, van wie een tekst of een bloemlezing uit zijn werk werd opgenomen. De delen zijn telkens verzorgd door een ter zake kundige, die het werk heeft ingeleid en van commentaar voorzien.

De uitgave van de Stichting Handboekbinden betreft deel 8
van de serie Geschiedenis van de wijsbegeerte in Nederland.
Dit boek uit 1991 is verzorgd door en voorzien van een inleiding en
annotatie door A.C. Eyffinger en B.P. Vermeulen.

Ard van der Steur (advocaat en onder andere voormalig minister van Justitie)
gaf aan boekbanden voor zich te zien ‘met prikkeldraad, of brandvlekken, of
kogelgaten’ en daar kan ik me wel wat bij voorstellen.
Maar ik kies de ‘eenvoudige’ spitselband omdat die band ontwikkeld is
in de tijd waarin de tekst geschreven werd en een soort van
Nederlandse achtergrond heeft.

Een heel verhaal, maar dat geeft het boek een beetje een plaats
in de Nederlandse geschiedenis.

Naast de technische aspecten van het boekbinden, zijn er ook historische
aanleidingen die dit project extra betekenis geven. Eén noemde ik al:
het is 400 jaar geleden dat het boek verscheen.
Maar de actualiteit van 2025 (de Russische oorlog tegen Oekraïne,
de Amerikaanse agressie rond de Golf van Mexico en Groenland,
de wereldwijde handelsconflicten, de Chinese agressie richting Taiwan)
onderstreept het belang van dit werk van Hugo de Groot.
Dat verdient een mooie binding en die ga ik proberen te maken.

Gezinsverpakking

Posted on maart 27, 2025 by Argusvlinder

De boekband is onder de boekenpers uit.

Lize Spit ‘De eerlijke vinder’ en de Chabotten ‘Gezinsverpakking’ wordt een leuk setje boekenweek boeken.

Gezinsverpakking

Posted on maart 25, 2025 by Argusvlinder

Nu de basis voor de boekband af is kan ik beginnen met de stof te voorzien van vlieseline. Maar dan is het wel zaak eerst te weten hoe groot de stof precies wordt. Dus meten, aftekenen (op de achterzijde van de stof) en passen.

Dit is het stuk stof voor de bekleding en de omslagen.

Passen en meten met de vlieseline, aftekenen en dan knippen.

Ik had drie soorten vlieseline liggen. Dis is H410. Deze wordt gebruikt bij het maken van kostuums als binnenvoering voor jasjes. Heel soepel. Eens kijken en ervaren hoe dat zich laat verwerken.

Gereed om de vlieseline op de stof te strijken.

Eenmaal gestreken is de stof meteen stugger. Maar dat is ook de bedoeling.

Hier is de basis boekband tegen het textiel gelijmd. Dat wil ik een tidje in de boekenpers leggen zodat het een mooie en stevige eenheid gaat vormen.

Maar zo nog open geklapt is de oppervlakte te groot voor de boekenpers. Daarom ligt de boekband hier onder de gietijzeren boekenpers.

Wordt vervolgd.

Gezinsverpakking

Posted on maart 24, 2025 by Argusvlinder

Gisteren begonnen met het snijden van de platten (voorplat en achterplat) en de rug. Die vormen samen met een stuk kraftpapier de basis voor de boekband van de bandzetter. Steeds passen en meten.

Dan kan het snijden in de snijmachine beginnen. Eerst een korte kant (de rug gebruik je dan om er voor te zorgen dat de korte kant mooi haaks in de snijmachine ligt.

Weer passen en meten. Met het boekblok. Daarna kun je de boekbandbasis in elkaar zetten.

Met kraftpapier.

Passen en meten.

Nu het boekblok gesneden is gaat het boek helemaal open, alle bladzijdes zijn dan in te zien. Je ziet ook het naaiwerk aan de binnenkant (wat dicht tegen de bovenkant).

Ik kan de stof zo knippen dat de olifant er precies op staat als op ‘De eerlijke vinder’ van Lize Spit.

Of wat meer opgeschiven naar rechts zodat de slurf bijna de rand van de boekband raakt.

Maar ik kies voor deze positie, iets speelser.

De eerlijke vinder

Posted on maart 18, 2025 by Argusvlinder

De oplettende luisteraar heeft al gezien dat het boek gereed is.
Maar ik heb nog een paar foto’s tegoed.
De laatste keer ging het textiel uit India met vlieseline onder de boekenpers.
Vandaag begin ik met het afsnijden van de hoeken.

Na de hoeken kan het textiel gelijmd worden met de boekbandbasis. Het geeft steeds een beter beeld van hoe het boek er uit komt te zien.

De omslagen kunnen omgevouwen en gelijmd worden. Eerst de lange zijdes. Dat vergroot de kans op mooie hoeken van de boekband.

Dit is dan de voorkant….

….en de achterkant.

Gebruik bij het lijmen van de schutbladeren een steviger soort papier als onderlegger. Dan kun je de randen van het schutblad goed voorzien van lijm.

Plaats in het dubbelgevouwen schutblad een stuk waterwerend papier, bijvoorbeeld bakpapier. Dat zorgt er voor dat het vocht van de lijm van het schutblad niet in je boekblok trekt als het boek in de boekenpers gaat.

Het eindresultaat was al te zien maar ik herhaal het nog even. Links het ingebonden boekenweekgeschenk uit 2023: Lize Spit, De eerlijke vinder en rechts het geschenk voor 2025: Gerwin van de Werf, De Krater.

De eerlijke vinder

Posted on maart 16, 2025 by Argusvlinder

Gisteren ben ik begonnen met het strijken van het stukje textiel. Dat stukje textiel heb ik gekocht toen ik in Jodhpur was. Er was een excursie naar een aantal dorpen en er waren bezoeken aan een aantal verkooppunten van ambachten. Een er van ‘Jilani hand block print’. Een bedrijf dat textiel verft en bedrukt. Het stukje dat ik kocht was maar een restje. Dus niet specifiek gemaakt voor de omslag van een boek. Al helemaal niet speciaal voor het boek ‘De eerlijke vinder’ van Lize Spit. Maar omdat ik 2 boekenweekgeschenken ga inbinden wil ik ze maken met een boekband uit dezelfde stof. De stof heeft twee afbeeldingen: op de achtergrond een floraal motief in lichtgroen en op de voorgrond, in donkerder groen, een olifant. De meeste van die olifanten staan heel dicht bij de rand van de stof en daarom heb ik de zoom eruit gehaald om de stof optimaal te kunnen gebruiken. Na het tornen is het goed de stof even te strijken.

Dit is dan het resultaat. Je ziet dat de meeste olifanten aan de rand staan. Dat de middelste reeks olifanten op hun kop staan ten opzichte van de olifanten aan de buitenkanten. Dus het is even zoeken hoe ik de afbeelding het best op de boekband kan krijgen.

Nu eerst maar eens de basis voor de boekband maken: 2 platten, 1 rug en een verbindend stuk kraftpapier. In de handel zijn de zogenaamde kneeplatjes die je helpen om de afstand tussen de platten en het ruggebord te bepalen en om die afstand eenvoudig identiek te houden. Heel handig.

Zo heb ik eenvoudig alle elementen bij elkaar om een basis van een boekband in elkaar te gaan zetten. Zeg maar om het skelet te maken. Die basis ga ik dan dadelijk bekleden.

Maar eerst de delen aan elkaar lijmen.

Dit wordt dan de buitenzijde van de boekband voor het bekleden.

Bij iedere stap even controleren of je nog op de goede weg zit.

Ik wil graag een olifanf op de boekband. Maar naast het formaat van het boek heb je ook een ruime rand nodig om de stof om de kartonnen basis heen te slaan/lijmen. Dus de buitenste rijen olifanten zijn voor mij niet goed bruikbaar. Ik ga de bovenste olifant voor het eerste boek gebruiken. Die is aan de kleine kant. Niet de olifant zelf maar de rand aan de bovenkant. En daar zat de zoom en de stof waaruit de zoom was gemaakt was niet helemaal recht. De andere olifant, die je zowat in het midden van de stof zit, geeft meer vrijheden voor de positie van de olifant op de uiteindelijke boekband.

De stof is geknipt en even globaal passen en meten. Zo komt het er ongeveer uit te zien. Maar de stof ga ik eerst verstevigen met vlieseline. Dat geeft stevigheid en maakt het eenvoudiger de stof te verwerken.

Misschien kan ik nog iets meer van de olifant op de voorkant laten zien…

Van eerdere projecten heb ik drie stukken vlieseline liggen. De bovenste is H250, geschikt voor hobbyprojecten. H410 die wordt gebruikt als binnenvoering in jasjes, is heel flexibel, en een restant. Het kleinste stuk. Geen idee wat zijn typering is. Maar daar ga ik het laatste stuk van gebruiken voor ‘De eerlijke vinder’.

Vlieseline is een stramien (zeg maar stuk textiel) met aan een kant bolletjes lijm die smelten bij warmte. De je kunt het aan de binnenkant van een boord gebruiken of om een rand aan een hoed te maken. Ik ben niet thuis in het verwerken van textiel dus veel meer weet ik niet. Maar je kunt het prima gebruiken als je een speciaal stuk textiel wilt gaan gebruiken als boekbindlinnen. Het voegt stevigheid aan het textiel, maakt de textiel stabieler en zorgt ervoor dat je het beter kunt lijmen. De ruwe kant is de kant met de lijm maar dat wil ik nog wel even uitproberen. Dus maak ik eerst een proeflapje met een stuk voorpand van een oud overhemd.

Het werkt prima.

De vlieseline is net groot genoeg voor mijn toepassing.

Even controleren of ik de vlieseline tegen de achterkant van het textiel ga lijmen.

Het is goed gelukt. In dit geval is de vlieseline groter dan het textiel. Eerder wasdat altijd andersom en dat maakt het verwerken eenvoudiger. Maar ik moet wel omdat de randen die ik ga omslaan eigenlijk te smal zijn.

Op de achterkant van de bekleding de basis van de boekband aftekenen zodat het lijmen snel kan verlopen en de basis op de juiste plaats komt te zitten.

Dat lijkt gelukt en dus kan die voor een tijdje in de……

Boekenpers.

Eerlijke vinder

Posted on maart 15, 2025 by Argusvlinder

‘De eerlijke vinder’ was het boekenweekgeschenk in 2023.
Dit boek van Lize Spit ben ik aan het inbinden.
Voordat ik aan de boekband ga beginnen moet het boek op
maat en open gesneden worden. De katernen zijn immers tot
nu toe bedrukte, gevouwen vellen papier waardoor het
genaaide boekblok nog niet echt open kan.

Met een snijmachine is het niet veel werk (voor 1
exemplaar) maar het moet wel even gebeuren en
mijn snijmachine staat niet in mijn kamer….

Hier ligt ‘De eerlijke vinder’ onder het mes van de snijmachine.

Bovenaanzicht.

Boven- en onderzijde zijn gesneden. Niet iedere boekbinder zal dat doet met de schutbladen al op het boekblok. Je hoort typisch onderzijde, voorzijde en dan bovenzijde er af te snijden.

Het boekblok is gereed om aan de boekband te beginnen. Willen we kapitaalband en leeslint?

Reisdagboek gereed

Posted on november 7, 2024 by Argusvlinder

Dit is het startpunt voor vandaag. Veel gaat er niet meer gebeuren. Ik heb mijn naam in het boek geschreven, ik heb wat adressen opgeschreven en een medicijnen overzicht toegevoegd. De decoratie van de boekband wilde ik nog wat uitbreiden en de penhouder moest nog afgemaakt worden.

Bij het bekleden van de boekband had ik twee hoekjes afgesneden. Die komen nu van pas op het boekbindlinnen.

Door het rondzetten van het strookje boekbindlinnen kwam bij de uiteindes de achterkant boven te zitten. De achterkant is wit. Dat vond ik niet mooi dus dacht ik een soort van ‘voetje’ te maken waar het ronde deel van de penhouder dan doorheen zou moeten. Eenvoudig maar effectief.

Zo ziet de penhouder er dan uit. Dat lijkt me een prima oplossing. Maar bij het meten blijkt dat de pen te veel ruimte vraagt. De platten hadden nog minstens een halve centimeter langer moeten zijn. Nu drukt de pen in het boekblok en dat gaat omkrullende pagina’s tot gevolg hebben. Het was een goed idee (vond ik) maar bij de uitvoering schoor ik, letterlijk en figuurlijk, te kort.

Blij met het resultaat, nu nog op reis.

Inbinden reisdagboek

Posted on november 5, 2024 by Argusvlinder

Vandaag was ik vrij en kon dus werken aan het reisdagboek
waar ik mee bezig ben. De tijd wordt krap.

Dit is het startpunt voor vandaag. De boekband heb ik onder bezwaar uit gehaald en hier pas ik het boekblok. Het ‘klassieke boekdeel’ van de band heb ik beplakt met wereldbollen. De fore-edge flap is nog kaal. Die ga ik bekleden met boekbindlinnen. Voor het contrast.

Het begin met meten en snijden van het boekbindlinnen. Ik bekleed de hele naad tussen het klassieke deel en de fore-edge flap. Hopelijk lukt dat met lijmen en gaat daar het linnen niet gauw open staan. Eenmaal gemeten, gesneden en gepast tijd voor aftekenen en inlijmen.

Dan verandert het beeld meteen. Ik ben er blij mee maar er moet nog veel gebeuren.

Dit is het complete beeld van de buitenkant van de boekband. Zo ongeveer de laatste keer dat ik het zo kan zien. Eenmaal vast aan het boekblok lukt dat niet meer zo eenvoudig.

Toen was het tijd voor de binnenzijde van de fore-edge flap. Ik gebruik hetzelfde papier als dat wat ik gebruikte voor de schutbladen.

Het idee is om aan boek een draad toe te voegen zodat het boek geholpen wordt om te sluiten. Nu is dat nog niet echt nodig maar wat zal de toekomst brengen. Overigens vind ik dit vlastouw (want dat is dit denk ik) gewoon mooi. Dit touw heb ik lang geleden gekocht maar nog niet eerder gebruikt.

Nu heb ik het papier al geplakt. Dat is eigenlijk te snel. Ik wil in het boek een penhouder maken. Eenvoudig uit een strookje boekbindlinnen gemaakt. Maar ik had de twee uitstekende delen onder het papier willen verwerken. Dat kan nu niet meer. Dus dan moet het maar even anders.

Zo past straks de pen in de houder. Maar nu eerst het boekblok in de band zetten.

Hier is het schutblad al tegen de achterplat gelijmd. Dat moet nu eerst drogen. Eerst het tweede schutblad lijmen tegen het voorplat.

Dan kan het geheel onder bezwaar. Het kan niet in de boekenpers vanwege de fore-edge flap en het feit dat de rugzijde van het boekblok breder is dan de fore-edge kant. Met hulpstukken zou dat misschien wel kunnen maar dan moet je een soort van spie op maat maken. Dat kost veel tijd. Zeker voor 1 boek. Tijd heb ik nu te weinig.

Vanmiddag heb ik het boek al even onder het bezwaar uitgehaald. Het is nog niet droog. Maar ik kan er al wel de draad aan bevestigen en deze foto maken. Ik ben best blij met zoals het gaat.

Er zit veel ruimte in de fore-edge. De vraag is hoe dat in het gebruik gaat uitvallen… Het boek is weer terug onder bezwaar. Morgen nog maar eens opnieuw kijken.

Inbinden reisdagboek

Posted on november 4, 2024 by Argusvlinder

Langzamerhand komt er meer urgentie bij het afronden van dit boek.
Gisteren daar nog tijd aan gespendeerd.

Het boekblok is af dus tijd om aan de boekband te beginnen.
Ik ga proberen een soort van Arabische boekband te maken
met een fore-edge flap.

De band beplak ik deels met een decoratief papier (het klassieke
boekgedeelte) en de flap bekleed ik met blauw boekbindlinnen.
Eerst maar het papier.

Voor de schutbladen en de buitenkant koos ik twee soorten
decoratief papier met afbeeldingen van kaarten en wereldbollen.

Eerst het karton snijden voor het klassieke codex deel van de band. Voor een westers boek zou dit voldoende zijn voor de boekband. Twee diktes. De dikste maat voor de platten de dunste maat voor de rug.

Zo ziet het karton er uit voor de hele boekband. De fore-edge flap maak ik van de dunne papiersoort. Je kunt, als je heel goed kijkt, zien dat de fore-edge een beetje breder is dan de rug. Daar zal wel een wetmatigheid voor bestaan maar ik ken die niet. Voor de fore-edge heb ik de dikte genomen van de platten en het boekblok min 1 of 2 millimeter. Het issue is namelijk dat de rugkant van het boekblok breder (dikker) is dan de ‘buikkant’ (de fore-edge). Dat komt door het vouwen en binden met de extra gevouwen bladen (met de zakjes voor kaartjes en folders) aan de rugkant. Maar zo gauw als ik het boek ga gebruiken en kaartjes ed verzamel wordt het boek vanzelf dikker. Hoe dat gaat lopen zal de uitval uitmaken.

Hier zie je dat de rug dikker is dan de voorkant.

Dus als ik de losse delen bij elkaar zet dan zie je die maatverschillen. Maar dit is nog wel ingewikkeld. De voorkant staat ‘op de grond’ terwijl dat straks voor het boekbindlinnen niet het geval zal zijn. Hier heb ik het boekblok aan de voorkant een beetje opgedikt met een boekje. Maar dit is te onzorgvuldig om van echt passen en meten te spreken. Eerst de boekbandbasis maar eens in elkaar gaan zetten.

Dit is een al meer betrouwbaar beeld en je ziet de fore-edge flap ‘open’ staan. Er zit ruimte tussen de voorplat die aan het boekblok komt te zitten en de laatste flap van de boekband. Maar ik denk dat dit wel gaat werken (zei hij optimistisch).

Dit is ongeveer een kwart van het decoratiepapier. Hier komt het deel uit dat ik dadelijk als eerste nodig heb.

Dit, om precies te zijn, ga ik gebruiken.

Zo ga ik dat ongeveer tegen het karton lijmen. Maar dan de achterkant van het decoratiepapier tegen wat hierboven de bovenkant van de boekbandbasis is.

Hier zijn papier en boekbandbasis aan elkaar gelijmd en de hoekjes weggehaalde zodat ik de omslag kan gaan lijmen. Het geheel laat ik dan maar eens drogen onder bezwaar.

Bovenaanzicht van de boekband zoals ik die vandaag onder bezwaar uit haalde.

Van opzij is dit dan het beeld. Morgen verder.

Inbinden reisdagboek

Posted on november 3, 2024 by Argusvlinder

Gisteren heb ik de schutbladen gesneden. De boekbanddecoratie en de schutbladen worden van papier. Bij Papier Royaal twee verschillende soorten papier gekocht die iets met kaarten en wereldbollen te maken hebben. Nu kan ik het boekblok gaan afronden: schutbladen, leeslint, kapitaalband. Dan nog eens nadenken over de boekband.

Met een extra strookje papier op de rug. Niet perse nodig…

Dit is het plan voor de rug. Dus met een extra voorflap, zoals je ziet bij ingebonden Arabische manuscripten (fore-edge flap). Nog nooit gedaan dus dit is de eerste poging.

Reisdagboek

Posted on oktober 28, 2024 by Argusvlinder

Het boekblok in ‘Onder bezwaar’ uit. De rug is mooi recht en goed gelijmd. Maar blijkbaar was mijn boekenpers niet helemaal schoon. Gelukkig zit het vuil alleen op het gaas. Ik ga nog wel kijken of ik het schoon kan maken maar je ziet er in ieder geval straks helemaal niets van.

Gereed voor leeslinten, kapitaalband en de boekband.
Daarvoor moet ik nog even kijken of ik voldoende materiaal
in huis heb.
Wordt vervolgd.

Reisdagboek met ruimte voor folders en kaartjes

Posted on oktober 26, 2024 by Argusvlinder

Je kunt je reisaantekeningen maken met Polarsteps maar
je kunt ook iedere dag een stukje schrijven in je zelfgemaakte
boek.
Dat laatste is wat ik doe.

Al een tijdje ben ik bezig met het nadenken over een volgend
boek.
Tijdens een reis bewaar ik graag folders, kaartjes enz.
Maar dan ziet mijn boek bij thuiskomst er uit zoals mijn Chinaboek:

Om dat tr voorkomen/ minder erg te maken, wil ik in
het boek pagina’s opnemen (de drager) die meer ruimte
dan een reguliere pagina in de rug inneemt. En dan niet één
zo’n pagina maar één na ieder katern.

Dit zijn de katernen. Kant-en-klaar gekocht in de winkel. Mooi, glad, gelinieerd papier warop schrijven met een vulpen een feest is. Maar de vraag is: hoe maak je zo’n drager en hoe maak je de zkjes die op die pagina’s gaan komen.

Ontwerp 1. Als je het ontwerp niet snapt, geen nood, ik snap het nu ook niet meer maar het resultaat kan ik je wel laten zien.

Het idee is een soort van borstzakje te maken waarvan de voorkant een beetje los komt van de drager. Die voorkant heeft een verloop in de hoogte (later laat ik dit idee varen). De voorkant lijm ik dan via een soort tunnel van boekbindlinnen op de drager.

De tunnels.

Fris kleurtje.

Tunneltje op de juiste plaats leggen zodat het lijmen kan beginnen. Stap 1:

Stap 2: aan één kant lijmen op de drager.

Stap 3: de andere kanten ook lijmen. Dat lijmen viel niet mee. Te ingewikkeld.

Hier zie je goed dat de drager een stuk etalagekarton is. Aan de kant waar ik ga inbinden is de drsger twee keer gevouwen. Zo maak ik gebruik van de dikte van het papier om meer ruimte voor de drager in de rug te krijgen.

De dragers krijgen meteen een effect in de rug maar die is te veel om het boekblok in te kunnen gaan binden. Daarvoor moet het eerst onder bezwaar.

Het kan dus zo maar ik vond het lijmen ingewikkeld. De voorkant van het zakje is maar van papier. Is dat straks wel sterk genoeg?

Hier is ontwerp 2. Idee is om dit helemaal met boekbindlinnen uit te voeren. Gaandeweg pas ik de maten wat aan. De lijmranden worden breder. Ze gaan naar 1 entimeter breedte.

Eerst nog even een model gemaakt uit papier. Om ervaring op te doen.

Dit is het eerste zakje. De drager ligt op zijn kop zodat ik jullie een inkijkje kan geven.

Nu het lijkt dat het prototype werkt ga ik alle zakjes maken.

De lijmranden worden omgevouwen en de drsgers afgetekend. Door de boven en onderkant even breed te houden op de drsger en markeringen aan te brengen waar te lijmen en het materiaal van het zakje van smal (onder) naar breder uit te laten lopen, zal het zakje uit zich zelf open gaan staan.

De onderkanten zijn gelijmd. Nu alleen de zijkanten nog, mooi langs de markering.

In totaal 9 dragers met een zakje in twee uitvoeringen. Ik ga wel merken welke het best werkt.

Morgen verder.

Eerste katernen gereed

Posted on november 18, 2023 by Argusvlinder

De eerste twee katernen met de gedroogde bloemen en planten
zijn gereed.
Het liefst zou je de bloemen en planten helemaal insmeren
met lijm en dan opplakken. Maar dan krijg je ze er nooit
meer uit (zou je dat willen dan?) maar je krijgt dat
ook nooit mooi ingeplakt. Sommige bloemen bevatten hele
kleine pluisjes en die laten zich niet zomaar lijmen.
Dus zet ik de bloemen en planten vast met kleine strookjes
papier die ik dan wel vastlijm op de ondergrond.
Daarbij probeer ik er voor te zorgen dat per katern
de twee ingeplakte bladeren niet over elkaar vallen.
Dat zou voor extra verdikking in de katernen zorgen.
De test zal moeten uitwijzen of dit de juiste
acties zijn.
Voor de test laat ik me inspireren door de beschrijving
van het ‘Vitrineboek’ in het meest recente nummer
van het tijdschrift ‘Handboekbinden’ van de
Stichting Handboekbinden.

Het kwartaal tijdschrift van de Stichting Handboekbinden. Hierin staat een artikel over het ‘Vitrineboek’ van Boekbindcollectief 14 x 14.

Mijn test bevat 5 katernen. Ik heb 10 gedroogde bloemen, planten of bladen. Dus per katern 2 gedroogde objecten. Ze zijn verzameld in twee wandelingen. Drie, vooral bloemen, zijn verzameld tijdens een bezoek in 2022 in Leiden. De overige zeven zijn verzameld tijdens een wandeling in 2022 langs de singels van Breda. De eerste drie zijn relatief klein en dun. Die gaan niet voor heel veel opdikking zorgen.

De strookjes plak ik in de richting van de plant mee. Ik maak ze zo dun mogelijk om het beeld o weinig mogelijk te verstoren. Wel probeer ik de strookjes in zoveel mogelijke richtingen te plakken om de gedroogde objecten geen kans te geven er uit de schieten. Maar het zijn allemaal pogingen van een hobbybinder. Als iemand ervaringen heeft die naar een andere oplossing wijzen dan hoor ik die graag.

Het papier van de test is dun dus moet ik ook de achterkant in de gaten houden voor eventueel lekken van de lijm en omdat dit ook een leuk beeld is.

Rekening houdend met de relatieve positie van de objecten binnen een katern.

In katern 2 worden de gedroogde takken groter en verschillen ze meer van dikte. Je kunt niet overal waar je zou willen de stroken plakken. Steeds de afweging tussen de takken zo vast mogelijk inplakken en het beeld van de gedroogde tak.

Mevrouw mijn moeder

Posted on maart 4, 2023 by Argusvlinder

In vogelvlucht ga ik even door de activiteiten van afgelopen week.
Intussen is de tentoonstelling van handgebonden boeken in
de Openbare Bibliotheek Amsterdam al begonnen.
Die deadline heb ik niet gehaald.
Maar mijn boek vordert wel, alleen niet zo snel als ik graag
had gezien.

De laatse keer was ik bij het begin van het zagen van de zilveren ornamenten. Nu is dat gereed. De ornamenten moeten nog wel gevijld, geschuurd en gepolijst worden maar de constructie van het boek moet ook door.

Veel passen en meten. Hier liggen de ornamenten en de steen op het achterplat dat al bekleed is met Buckram.

Bij de kringloopwinkel kocht ik een warmhoudplaatje op basis van waxine en een schaal voor de vitrex-oplossing (=een zuur).

In plaats van de schaal begin ik met een pindakaaspot (afsluitbare plastic deksel) voor de vitrex-oplossing. Hier ligt de bijna ovale, opstaande wand voor de kast in de vitrex na het solderen. De kast gaat de steen straks vasthouden. De wand is zo’n 4 mm hoog en 0,5 mm dik.

Hier zie je van boven naar onder: de opstaande wand, de steen en de grondplaat voor de kast. Nog lang niet gereed.

Intussen bereid ik ook de schutbladen voor. Het boek ‘Mevrouw mijn moeder’ is geleverd zonder extra bladen die het mogelijk maken het boek te verbinden met de platten zonder tekst/afbeeldingen kwijt te raken. Daarom wordt het schutblad aan de kant van het boekblok maar als een smalle reep gelijmd. Het Japanse papier vind ik mooi, passend bij het boek maar erg stevig is het niet. Daarom plak ik het Japanse papier op een blanco vel papier voor de stevigheid.

De ornamenten die op het voorplat worden aangebracht worden vastgemaakt met een plaat messing die aan de binnenkant van het voorplat komt te zitten. De ornamenten en de messing plaat houden elkaar dadelijk op zijn plaats. Maar om de maximale ruimte van het voorplat te kunnen benutten moet ik goed passen en meten. Hier ligt de plaat messing aan de binnenzijde van het voorplat en de ornamenten daar weer boven op om de positie te bepalen. Daarbij ben ik vooral beniewd naar de buitenmaten van de ornamenten en aangezien die een rechthoek vormen hoef ik niet te letten op spiegelbeeld. De messignplaat ligt vastgeplakt met schilderstape zodat ik dadelijk de plaats van de boorgaten kan gaan bepalen op de ornamenten en de gaten ook kan gaan boren.

Deze stukjes zilver gaan dan gebruikt worden om de ornamenten en de messing plaat aan elkaar te klinken.

Ook de ornamenten plak ik vast met schilderstape en dan geef ik de plaats van de boorgaatjes aan.

Hier ben ik bezig de gaten te boren totdat mijn boortje brak. Vanmiddag hoop ik verder te gaan.

Mevrouw mijn moeder

Posted on februari 23, 2023 by Argusvlinder

In de berichtgeving over dit boekproject loop ik wat achter.
Dus probeer ik wat in te halen door wat foto’s weg te laten.
Ik was bezig met de steen zoals op de laatste foto’s te zien is
en……liet hem op tafel vallen.

Na een korte depressie heb ik de steen gelijmd en besloten de steen toch te gebruiken in het ontwerp en te proberen de steen in een zilveren kast te zetten. Maar eerst de grotere onderdelen van het ontwerp.

Maar voor het zagen begint wil ik nog een keer de ornamenten passen en meten op een echte voorkant.

Er zijn nog een paar kleine aanpassingen gedaan waardoor het ontwerp minder breed wordt. Het gaa om halve centimeters maar dat kan precies genoeg zijn.

Daarom eerst een eerste plat bekleden met het buckram dat ik pas geleden kocht. Daarna kan het zagen beginnen.

Soort van actiefoto.

Laat je niet afleiden door de blauwe film en de witte stickers met opdruk. Dit zijn de eerste twee zilveren ornamenten.

Mevrouw mijn moeder

Posted on februari 18, 2023 by Argusvlinder

Mijn cursus edelsmeden staat in het licht van boekbinden.
Een eerste poging om ornamenten voor een boekomslag
te maken is voor het boek van Yvonne Keuls:
Mevrouw mijn moeder.
De afgelopen tijd maakte ik ontwerpen voor de omslag.

Dit is het idee: drie maal vormen van de letter ‘M’. Net als op de rug. Op de omslag versierd met een steen waarvoor ik dan eerst een zetkast moet maken.

Dit is het eerste ontwerp.

Het tweede ontwerp bevat een meer natuurlijk geschreven letter ‘M’. Hier is de grote ‘M’ smaller dan op het eerste ontwerp en het dal in het midden van de ‘M’ is dieper. Meer in lijn met de letters ‘M’ die op de rug geborduurd zijn.

Dit is het derde idee: de letter ‘M’, driemaal maar aan elkaar geschreven. Dit is maar een eerste idee, nog niet uitgewerkt.

Eens zien wat de keuze wordt.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Tagarchief: handboekbinden

Denken over oorlog en vrede

Denken over oorlog en vrede: wel/geen naaibank

Denken over oorlog en vrede

Denken over oorlog en vrede

Gezinsverpakking

Gezinsverpakking

Gezinsverpakking

De eerlijke vinder

De eerlijke vinder

Eerlijke vinder

Reisdagboek gereed

Inbinden reisdagboek

Inbinden reisdagboek

Inbinden reisdagboek

Reisdagboek

Reisdagboek met ruimte voor folders en kaartjes

Eerste katernen gereed

Mevrouw mijn moeder

Mevrouw mijn moeder

Mevrouw mijn moeder

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: