Infinit is gereed

 photo DSC_6298Geopend.jpg

Hier ligt mijn boek, opengeslagen, in de zon.


 photo DSC_6299Geopend.jpg

De deksel doet ook dienst als standaard voor de tekst.


 photo DSC_6300Uitgepakt.jpg

In de doos zitten naar Infinit met de tekst nog een voorwerp en een koordje.


 photo DSC_6301MetBok.jpg

Het voorwerp en het koordje vormen samen een soort bok zodat de tekst mooi rechtop blijft staan. Het chassis is de lessenaar.


 photo DSC_6302Infinit.jpg

Zo staat dan het boek en kan het gelezen worden.


De tekst bestaat uit 8 delen maar de delen vormen samen 1 tekst.
Om de leesvolgorde te ondersteunen begint ieder tekstdeel
met het paginanummer.

 photo DSC_6303EenTwee.jpg

Deel een en twee.


Tekst 1:

Een boek, voor mij, is een beschermings-mechanisme voor tekst, die het tegelijkertijd mogelijk maakt om van die tekst kennis te nemen.
B E S C H E R M I N G E N L E Z E N
Dat is nu een probleem met hoe het boekje Infinit wordt gepresenteerd. Infinit/infinite staat voor oneindig. Het is dan ook een presentatievorm van tekst die je ‘oneindig’ kunt omvouwen. Steeds kun je vanuit de binnenkant de volgende teksten openen. Om het lezen aangenaam en begrijpelijk te maken, kun je het boekje Infinit op verschillende manieren benaderen. Daarvoor heb ik een oplossing bedacht.
Dat voor wat betreft het lezen. Maar het element bescherming ontbreekt. Daarom heb ik een plat doosje gemaakt dat het boekje beschermt en tegelijk een presentatieplatform biedt.

Tekst 2:

Twee manieren, of misschien nog meer, zijn er om de pagina’s ‘om te slaan’. De doorlopende tekst wordt door die verschillende manieren van bladeren niet altijd goed leesbaar. Daarom begint iedere pagina van deze tekst met zijn paginanummer.
De bescherming van een tekst tegen vocht, licht, stof en gebruik, gebeurt vaak door een kaft. Maar soms is een doosje ook heel geschikt. Dit doosje heeft echter nog een functie.
P R E S E N T A T I E
Iedere keer als je een volgende tekst van het boekje wilt lezen, open je de pagina’s van de binnenzijde naar buiten, en draai je het boekje een kwartslag naar rechts. De opstaande zijkanten passen precies in de twee gleuven in de bodem van de doos. Zo kan de volgende tekst gelezen worden.

 photo DSC_6304DrieVier.jpg

Deel drie en vier.


Tekst 3:

Drie functies kan ik bedenken die een reden zijn om een boek te maken, naast de functies die al genoemd zijn: plezier, verspreiding en het bewaren van de tekst en/of afbeeldingen.
V R I J H E I D
Uiteindelijk zijn de ideeën die tot tekst gevormd zijn het belangrijkst. Die tekst mag vernieuwend, controversieel, wervend of uitdagend zijn. Dat hoeft natuurlijk niet. De vrijheid om dat wat je bezig houdt op ‘papier’ te zetten en het te verspreiden, is een fundamenteel recht. Dat kan schuren, wringen en weerstand oproepen, maar dat mag/moet dan ook. Iets anders is het als mensen het recht om te beledigen opeisen. Dan lijkt het niet meer om de zaak te gaan maar om de actie op zich. Duidelijk is dat die grens erg gevoelsmatig en grijs is. Beter van afblijven dus.

Tekst 4:

Vier dat recht op persvrijheid en vrije meningsuiting. Schrijf, spreek, blog, presenteer, schets, teken, maak foto’s, zing en maak games (volgens literatuurwetenschapper F.W. Korsten zijn games de toekomst van de literatuur. Arnon Grunberg sluit daar op aan met ‘Ook taal is een simulatie van de werkelijkheid. Een game.’ Volkskrant 21/02/2015)
H O R I Z O N T A A L
Lees in dit boek bij voorkeur de horizontaal liggende tekst. ‘Liggende’ is hier letterlijk bedoeld. Lees vervolgens de tekst van links naar rechts.
Je kunt de teksten op de opstaande randen ook zien en misschien met wat moeite ook lezen, maar als je steeds de horizontaal liggende paren tekst leest, weet je zeker dat na de teksten een en twee, drie en vier, tekst

 photo DSC_6305VijfZes.jpg

Deel vijf en zes.

Tekst 5:

Vijf komt, samen met zes, gevolgd door zeven en acht.
Teksten en tekeningen (of iedere andere vorm van afbeeldingen) zijn twee verschillende technieken om ideeën over te brengen. In die zin zijn ze voor mij hetzelfde en hebben ze, in relatie tot een boek, dezelfde functie. Maar ze zijn anders, ze kunnen elkaar versterken en sommige lezers beleven meer plezier aan een tekening dan aan een tekst en andersom. Met beide kun je een verhaal vertellen.
Het maken van een goed verhaal is een vak of kunst op zich.
V E R H A A L
Het is duidelijk dat schrijven niet een kunst is waar ik in uitblink. Deze tekst is dan ook een middel voor mij om het boekje Infinit te kunnen maken.

Tekst 6:

Zes dagen heeft het mij op zijn minst gekost om deze tekst te maken. De combinatie van het onderwerp en de eis, die ik mezelf had opgelegd, om iedere tekst met het paginanummer te laten beginnen, was veel gevraagd.
S C H R I F T
Maar het is gelukt en daarmee kunnen we nog even stilstaan bij de geschiedenis van het boek. Want al voel ik me soms een monnik, de geschiedenis van het boek is veel ouder dan dat van de Middeleeuwse monniken.
Al bij de oudste beschavingen (Soemerië, China, Egypte en de Indus-vallei) ontstonden verschillende vormen van het schrift (spijkerschrift, hiërogliefen, alfabet) en manieren om geschreven teksten te bewaren (klei, papyrus).


 photo DSC_6306ZevenAcht.jpg

Deel zeven en acht.


Tekst 7:

Zeven jaar duurt een bepaalde opleiding tot boekbinder. Dat is niet te combineren met mijn werk en privéleven. Het moet wel een hobby blijven. Bovendien zit de lol er voor mij niet in om voor andere mensen boeken te maken.
B O E K
Zusterboeken. Dat is het grote thema waarin een aantal van de toekomstige projecten zullen komen te staan. Zusterboeken zijn boeken waarvan/waarover ik meer dan 1 exemplaar heb of gemaakt heb. Een tijd terug kocht ik bijvoorbeeld een zesde druk van Hella S. Haasse ‘Het woud der verwachting’, 1962. Toen kreeg ik een paar weken geleden nog een versie van dit boek van mijn moeder. Een negenentwintigste druk uit 2011. Deze boeken zijn zusterboeken en die horen bij elkaar te blijven. Daar ga ik voor zorgen.

Tekst 8:

Acht pagina’s over wat ik denk dat een boek is. Maar wat denken anderen? Ik zocht en vond bijvoorbeeld de volgende vertaalde definitie van Philip Smith (boekbinder uit Engeland)
Een boek is de verpakking van meerdere oppervlaktes die samengehouden worden in een vaste of variabele volgorde door een scharniermechanisme, enige vorm van ondersteuning of een container, met daaraan verbonden zichtbaar of gesproken inhoud die we een tekst noemen.
SAMENGEHOUDEN DRAGER VAN TEKST
Volgens de auteur sluit deze definitie tekstdragers als kleitabletten en rollen uit, zo ook enkelvoudige oppervlaktes waarop een tekst is aangebracht (een tekst op een folder is geen boek).
Volgens deze definitie kan een CD een boek zijn.

Gekocht op een veiling: rode boekjes

Kort geleden heb ik twee rode boekjes en een horloge
gekocht op een veiling.
De drie voorwerpen werden als 1 lot aangeboden.
Ik heb ze gekocht maar nu wil ik weten wat ik gekocht heb.
De verkoper suggereert wel dat het om het ‘Rode boekje’ van Mao gaat
maar is dat ook zo?

Ik heb gewerkt met een Chinese collega die na een aantal jaren
in Nederland gewoond, gestudeerd en gewerkt te hebben,
terug is gegaan naar China.
Maar we houden nog steeds contact.
Daarom roep ik zijn hulp in.

Ik heb nu wat betere foto’s gemaakt van de voorwerpen
nadat het maken van afdrukken eigenlijk slecht lukte.
Die heb ik samen met wat ik op internet kon vinden
over het ‘Rode boekje’ aan hem gestuurd met het verzoek
wat te vertalen en eventueel zijn op- en aanmerkingen te geven.
Al is het zo dat die voormalige collega pas is geboren op het eind van
of na de Culturele Revolutie.

Ik ben begonnen om met papier en een potlood afdrukken te maken
van de tekst in relief op het boekje dat het meest in aanmerking komt
om werkelijk een ‘Rode boekje’ te zijn.

 photo DSC_5450RicePaperRubing.jpg

Met rijstpapier dat ik uit China heb meegebracht.


 photo DSC_5463RubingWhitePaper.jpg

Op gewoon wit papier.


 photo DSC_5465RubingWhitePaperCover.jpg

Zoals je hier in detail kunt zien, hielp dat niet echt.


Ik stuurde hem ook nog de volgende Engelstalige tekst
van Wikipedia:
Daar wordt gesproken over de ‘Quotations from Chairman Mao Tse-tung’.
De ‘Citaten van Voorzitter Mao Zedong’.
In die tekst staat ook geschreven dat er veel internationale versies
van het boekje zijn.

Foreign distribution
In 1966, the Propaganda Department of the Communist Party of China approved Quotations from Chairman Mao for export. To meet overseas requirements, the editors of the Chinese Foreign Language Press made revisions necessitated by the situation. They added a “second edition preface” endorsement by Lin Biao, dated 16 December 1966 (which was torn-out following Lin Biao’s death and public disgrace in September 1971). On the last page, they listed the names of the publisher (PLA General Political Department) without an ISBN, the printer and distributor (both Xinhua Bookstore), and the publication year.
By May 1967, bookstores in 117 countries and territories around the world – including Great Britain, France, Spain, Japan, Russia, Germany, Italy, Nepal, Indonesia, Burma, Iran, Arab and African nations and others – were distributing Mao’s Quotations. Foreign presses operating in 20 countries contributed to the publication of 20 translations in 35 versions.

Vervolgens had ik wat betere foto’s gemaakt van de plastic omslag:

 photo DSC_5470Cover01.jpg

Dit is duidelijk de beeltenis van Mao Zedong.


 photo DSC_5470Cover02.jpg

Dit is de tekst die op de omslag staat.


Inmiddels is die vertaald door mijn collega:
“Sailing the Seas Depends on the Helmsman”
Mijn collega spreekt Engels maar het is niet zijn moedertaal.
Bovendien heeft het Chinees een heel andere structuur dan onze taal.
Als ik probeer de Engels tekst in het Nederlands te vertalen
dan staat hier: ‘De zeeën bevaren hangt af van de roerganger’.
Roerganger is de titel die wij in het westen vaker gebruiken om Mao aan te duiden.
Overigens is het ook nog eens de titel van een Chinees lied
waarin Mao met de zon wordt vergeleken.

 photo DSC_5451FirstTitlePage.jpg

Eerste titelpagina (althans dat denk ik).


De bovenste tekst had ik al ontdekt op internet en de vertaling is:
‘Workers of the world, unite!” 全世界无产者,联合起来!
Mijn collega bevestigt dit:
‘Arbeiders/Proletariers aller landen, verenigt u’.

De tekst aan de onderkant lijkt me gedrukt maar
helemaal zeker ben ik niet.
Volgens mijn collega staat er:
‘Shanxi Normal University, Library, Wu Youwen’

en hij voegt daar aan toe

‘(a person’s name),
so that might be the original owner of the book.’

De naam van een persoon (Wu Youwen)
misschien de originele eigenaar van het boekje.

Shanxi Normal University is een grote universiteit in China
volgens het internet.

 photo DSC_5452TitlePage01.jpg

De volgende titelpagina.

 photo DSC_5452TitlePage02LooksTheSameTitleAsOnTheCover.jpg


De kreet van de omslag wordt hier nogmaals herhaald.
Daaronder staat:

“Xian Shiyou (Oil) College,
the Culture Revolutionary Committee,
printed 1967 at Xian”

Dan volgt een pagina met daarop een soort motto.
Van Lin Biao zo blijkt.

 photo DSC_5453HandwrittenButPrinted.jpg


Volgens mijn collega staat hier:
‘Great Leader, Great Teacher, Great Supreme Commander, and Great Helmsman.
Long live Chairman Mao , Long long live.
Dan volgt de handtekening van Lin Biao en de datum:
‘1967 May 1st’
Lin Biao was op dat moment de tweede man in het Chinese regime.

 photo DSC_5454MaoBehindSpecialPaper.jpg

Een pagina met een foto van Mao. Hier is de foto verstopt achter vloeipapier.


 photo DSC_5455LinBiao.jpg

Nogmaals Lin Biao.


Dit keer staat er:
‘Read Chairman Mao’s books, listen to Chairman Mao’s words,
and follow Chairman Mao’s instructions’.
Deze tekst had ik al herkend van internet.
Op Wikipedia staat als vertaling:
‘To study the works of President Zedong, to follow his teachings
and to behave according to his instructions’.
Dat is ongeveer het zelfde.

Dan lijkt er nog een pagina met een slogan te volgen:

 photo DSC_5456Slogan.jpg

Studying Chairman Mao’s great works………..


What the above picture says is
“Studying Chairman Mao’s great works, we need to study with questions,
study and practise them flexibly, studying as well as practising,
study with priorities, have quick effects, and focus on practising heavily”.
It is again Lin Biao’s words.

Dan komen we voor nu bij de laatste pagina.
Ik gaf mijn collega aan dat ik dacht dat het een lied was, misschien het volkslied.

 photo DSC_5457Music.jpg

‘Sailing the Seas Depends on the Helmsman’


Het is het lied, zo blijkt, waar ik eerder in deze blog al naar verwees:
Mao als zon:

No, it is not our National Anthem.
The name of the song is again “Sailing the Seas Depends on the Helmsman”.
The lyrics:
Sailing the Seas Depends on the Helmsman.
All living things depend on the sun for their growth.
Moistened by rain and dew, young crops grow strong.
Revolution depends on Mao Zedong Thought.
Fish cannot leave the water, nor can melons leave the vine.
The revolutionary masses cannot leave the Communist Party.
Mao Zedong Thought is the sun that never sets.

Mao’s gedachten als een nooit ondergaande zon.
ik moet er niet aan denken.

Kunstvaria

 photo AiWeiweiMapOfChina2009.jpg

Ai Wei Wei, Map of China, 2009.


 photo AnselmKieferTheOrdersOfTheNightDieOrdenDerNacht1996EmulsionAcrylicAndShellacOnCanvas.jpg

Anselm Kiefer, The orders of the night (Die Orden der Nacht), 1996, emulsion, acrylic and shellac on canvas.


 photo BruceKatsiffTheCabinetOfDrFoto1990PlatinumPalladiumPrint.jpg

Bruce Katsiff, The cabinet of Dr Foto, 1990, platinum palladium print.

Twee werken van 1 kunstenaar in 1 Kunstvaria komt niet vaak voor.
Vandaag dus wel.

 photo BruceKatsiffTheSleepOfPeace1988Printed2012PlatinumPalladiumPrint.jpg

Bruce Katsiff, The sleep of peace, 1988, printed 2012, platinum palladium print.


 photo GeorgeWesleyBellowsPoolPlayerLithographCirca1921.jpg

George Wesley Bellows, Pool player, circa 1921, lithograph.


 photo HenryFuseliTheThreeWitchesOrTheWeirdSistersCa1782ilOnCanvas.jpg

Henry Fuseli, The three witches or The weird sisters, circa 1782, oil on canvas.


 photo PaulNashShellburstZillebeke1917ColouredChalksOnBrownPaper.jpg

Paul Nash, Shellburst, Zillebeke, 1917, coloured chalks on brown paper.


 photo RembrandtHarmenszVanRijnScholarAtHisStudy1634OilOnCanvas.jpg

Rembrandt Harmensz van Rijn, Scholar at his study, 1634, oil on canvas.


 photo RobertDeKeersmaeckerWachtenAcrylAndOilOnCanvas.jpg

Robert de Keersmaecker, Wachten, acryl and oil on canvas.


Ming in de Nieuwe Kerk

 photo DSC_2923NieuweKerkMing01.jpg

Gisterochtend heb ik de tentoonstelling Ming bezocht
in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.

 photo DSC_2935NieuweKerk.jpg

De tentoonstellingen die ik er tot nu toe zag
waren zorgvuldig samengesteld en uitstekend gepresenteerd.
Over de samenstelling kan ik weinig zeggen.
De verzameling van het Nanjing Museum ken ik helaas niet.
Maar de presentatie is slordig.

Zo is de audio toer niet altijd goed afgestemd
met de voorwerpen die er getoond worden.
Zo wordt er gezegd dat ‘hiernaast’
het portret van de schilder Xu Wei te zien is.
Hiernaast?
30 Meter verderop.

De vitrines weerkaatsen op een vervelende manier
de toelichting in het glas zodat
van sommige voorwerpen delen niet of moeilijk te zien zijn.

Van een Kom (Longqing, 1567 -1572) wordt de buitenkant geroemd.
Prima, maar de buitenkant is niet te zien.
De opstelling is zo dat je alleen de binnenkant van de kom kunt zien.
Op de film en in de catalogus kun je zien dat het om
een prachtig voorwerp gaat.
Maar ik betaal 15 euro om het met eigen ogen te zien en dat
is helaas niet mogelijk.

 photo DSC_2936MingCatalogus.jpg

Catalogus bij de tentoonstelling ‘Ming’.


 photo DSC_2941MingKruikMetTweeHandvattenHongzhi14871505PorseleinNanjingMuseum.jpg

Wat mij betreft het mooiste voorwerp op de tentoonstelling. Een prachtige gele kruik. Kruik met twee handvatten, Hongzhi, 1487 – 1505, porselein, Nanjing Museum.

Geel aardewerk was voorbehouden aan de keizerlijke familie.
Hier is de binnenkant wit. Het fungeerde dan ook als hulpmiddel
bij rituele hofceremonies en niet als onderdeel van het priveservies van de keizer.
Maar het is er niet minder mooi om.

 photo DSC_2939MingFolder.jpg

Folder van de tentoonstelling ‘Ming’.


Tweede hoogtepunt was zeker een schildering van een ‘Fluitspelende Dame’.
Gemaakt door Tang Yin (of Tang Bohu).
(1470 – 1524, hangende rolschildering, inkt op zijde, Nanjing Museum)
Heel sierlijk, heel sereen. Mooi, beheerd kleurgebruik.
De rolschilderingen die er te zien waren,
zijn stuk voor stuk van een hoge kwaliteit.
Prachtig om te zien.
Een heel andere stijl is het werk ‘Pruimenbloesem en bamboe’
van Xu Wei (1521 – 1593 Rolschilderij, inkt op papier, Nanjing Museum).
Maar ook dit vond ik schitterend.

Gaan? Zeker.
Zeker als je niet eerder in de Nieuwe Kerk bent geweest.
Ga kijken naar de erotische prenten (Collectie Bertholet, Amsterdam)
in dezelfde ruimte als het praalgraf van Michiel de Ruyter.
(Wang Sheng, 1595, Compleet album van 10 schideringen op zijde en 10
kalligrafieen op papier)
De Chinese voorwerpen zijn prachtig en geven in korte tijd
een goed beeld van de Ming dynastie.

 photo DSC_2924NieuweKerk.jpg

 photo DSC_2923NieuweKerkMing02.jpg

Maar mijn eindoordeel is dat het beter kan.
Daar is niet zo veel voor nodig en is een enorme gemiste kans.
Zo vaak kunnen we niet kunst uit het Nanjing Museum zien.

Nieuwe thee in nieuwe zakken

Afgelopen weekend heb ik Jasmijnparels gekocht.
Langwerpige theeblaadjes uit China die met de hand
opgerold zijn en verschillende keren geparfumeerd zijn met Jasmijn.
Heerlijk.
En sinds kort heel mooi verpakt.

 photo DSC_1397JasmijnParels.jpg

 photo DSC_1397JasmijnParels01.jpg

 photo DSC_1398JasmijnParels.jpg
De parels ontrollen zich mooi in je glas.

The Hot Springs Of Odawara door Robert van Gulik

Op gezette tijden krijg ik de nieuwsbrief van de website
RechterTie.nl en op 10/04/2013 stond er het verhaal in van
Marco Huysmans die uitgenodigd was voor een symposium
in China over Robert van Gulik en zijn betekenis
voor de Chinese cultuur.
Daarnaast kondigde hij een bibliofiele uitgave aan
van het verhaal The Hot Springs Of Odawara.
Dat ging als volgt:

Nieuwsbrief RechterTie.nl van 10/04/2013.

Odawara
Toen ik bijgekomen was van de schok gevraagd
te zijn als spreker op een conferentie in China,
kreeg ik een ideetje dat de kriebels uit het begin
van deze nieuwsbrief verbond met de conferentie.
Als ik nu eens een mooie uitgave zou
maken van The Hot Springs of Odawara? Of
nog beter, als ik nu eens het Engelse origineel
zou uitgeven in combinatie met een Chinese
vertaling? Dat zou een boekje worden dat je in
twee richtingen kunt lezen (aangenomen dat je
het Chinees machtig bent): Chinees lees je immers
traditioneel van rechts naar links.
Om te beginnen vroeg ik Sunny of zij wist van
een Chinese vertaling. Die was er volgens haar
niet, maar ze bood direct spontaan aan om er
zelf een te maken, in klassiek Chinees met de
traditionele karakters. Dat aanbod greep ik
natuurlijk met beide handen aan, en ik ging
direct enthousiast aan de slag met de rest van
de voorbereidingen. Er moest een layout/bladspiegel
gekozen worden, papiersoorten, lettertypen,
enzovoort. Ik zal u hier niet met de details
vermoeien. Op de website zult u te zijner
tijd kunnen lezen wat de uitgangspunten van
het ontwerp waren en hoe die zijn vertaald in
concrete keuzes.
Eén ding stond bij voorbaat vast: het zou een
boekje worden dat gebonden was op klassieke
Chinese wijze. Al snel vond ik in de buurt een
ambachtelijke boekbinder die zijn vak geleerd
had op de abdij van Berne in Heeswijk. Hij
vond het een interessante uitdaging en kwam
met allerlei uitstekende ideeën voor de uitvoering.
Een echte vakman.

Gisteren was het zover: ik kreeg een mailtje dat
de eerste batch van 160 exemplaren klaar was.
Ik heb twee versies laten maken: een gewone,
met enkelvoudige Chinese binding; en een
luxe, met dubbele omslag en dubbele Chinese
binding. U ziet hieronder plaatjes van de Engelse
voorkant van de luxe editie en de Chinese
voorkant van de gewone versie.
De luxe editie verschijnt in een beperkte oplage
van 50 genummerde en gesigneerde exemplaren,
plus tien exemplaren hors commerce voor
familie en vrienden. Van de normale versie heb
ik voorlopig 100 exemplaren laten inbinden; er
zijn meer exemplaren gedrukt, maar ik wacht
met het inbinden daarvan tot ik beter kan inschatten
of er überhaupt belangstelling is voor
dit boekje. Het inbinden is handwerk en daarom
tamelijk prijzig: het is duurder dan het
drukken!
Maar het resultaat mag er wezen, toch?

 photo DSC_0665D.jpg

Deze week was het dan zover.
Mijn exemplaren zijn gearriveerd.
Ik heb nummer 27 van de 50 genummerde en
gesigneerde exemplaren met dubbele omslag
en dubbele Chinese binding.
Daarnaast heb ik twee versies met enkele omslag
en enkele Chinese binding.

 photo DSC_0666D.jpg

Prachtig verpakt.

De toelichting op de website op het ontwerp
van het boekje gaat als volgt:

 photo DSC_0667.jpg

Met als zegel het Shou symbol, het symbool voor ‘een lang leven’.

 photo DSC_0667ShouSymbol.jpg

The Hot Springs of Odawara — Ontwerp

Uitgangspunten

Het ontwerp is gebaseerd op de voorliefde van Van Gulik voor de traditie.
Waar een keuze gemaakt moest worden tussen klassiek
en modern is consequent voor klassiek gekozen.

 photo DSC_0668TheHotSpringsOfOdawara.jpg

The Hot Springs Of Odawara

Schreefletters in plaats van schreefloze;
traditionele Chinese karakters in plaats van vereenvoudigde;
een strak tekstbeeld gebaseerd op een vaste mathematische verhouding;
een klassiek papier in natuurlijke tinten;
gebonden op traditionele Chinese wijze.

 photo DSC_0669EngelsChineseUitgave.jpg

Een Engels-Chinese uitgave van het verhaal.

Pagina-layout

Het ontwerp van The Hot Springs of Odawara
is gebaseerd op het werk van Jan Tschichold.
Hij formuleerde een ontwerp voor “het perfecte boek”,
geheel gebaseerd op de verhouding 2:3.
Opengeslagen is de bladspiegel
zoals Tschichold die bedacht heeft.
Een tekstblok heeft als afmetingen 3″ × 4.5″.
De afmetingen van het boekje (5.5″ × 6.75″)
voldoen ook aan de 2:3-regel mits men
de ruimte voor de binding wegdenkt (1″).

 photo DSC_0670ChineseBoekbindTechniek.jpg

Chinese boekbindtechniek: dubbele binding.

Lettertypen

De Engelse tekst is gezet in 12-punts Adobe Garamond Pro
met een regelafstand van 16pt.
De Chinese tekst is gezet in 12-punts PMingLiU
met een regelafstand van 21pt.
De Chinese tekst is op de klassieke wijze gezet:
van boven naar onder en van rechts naar links.
Alleen het onderschrift bij het plaatje
wordt van links naar rechts gelezen.

 photo DSC_0671Nr27GesigneerdDoorDeEditorMarcoHuysmans.jpg

Nummer 27 van de serie van 50, gesigneerd door de uitgever Marco Huysmans.

Kleinkapitalen

Op diverse plaatsen is gebruik gemaakt van kleinkapitalen
(small caps) om accenten aan te brengen.
De omslag en de titelpagina zijn geheel in kleinkapitalen gezet.
Verder zijn de eerste paar woorden van elk deel
van de tekst in kleinkapitalen gezet
met een vetgedrukte en vergrote initiaal.

 photo DSC_0672VoorinDeEngelseUitgave.jpg

Voorin staat de Engelse uitgave.

Ligaturen

Er is gebruik gemaakt van ligaturen
voor diverse lettercombinaties.
De combinatie van een c en een t
wordt bijvoorbeeld zo weergegeven:

 photo AdobeGaramondProMetLigaturen.jpg

Cijfers

Cijfers zijn gezet in oldstyle figures.
Dit zijn cijfers die niet allemaal even hoog zijn
maar soms uitsteken boven het maaiveld (de letter “m”)
en soms onder de baseline komen.
Ter vergelijking ziet u hieronder eerst de normale cijfers
en dan de oldstyle cijfers in het lettertype van het boekje.

 photo AdobeGaramondProCijfersOldStyle.jpg

Hier alleen een voorbeeld van de Oldstyle cijfers.

Uitlijning

De uitlijning van de tekst is fully justified.
De tekst is optisch uitgelijnd; dat betekent
dat leestekens soms een stukje in de marge gezet zijn
om de uitlijning voor het menselijke oog beter te laten lijken.

Inspringen

Nieuwe paragrafen springen 24 pt in.
De regelafstand (16 pt) verhoudt zich tot deze indentatie als 2:3.

 photo DSC_0673AchterinDeChineseVertaling.jpg

Achterin (voor Westerse lezers zoals ik) de Chinese uitgave.

Paginanummers

Er zijn geen paginanummers.
Deze keuze houdt verband met het onderwerp
van het essay: het ontbreken van paginanummers
illustreert de continuïteit van de natuur
tegenover de begrensdheid van het menselijke bestaan.
Daarnaast is het essay zo kort
dat het ontbreken van een paginanummering
nauwelijks onthandt.
Het kan immers gemakkelijk (en wat mij betreft bij voorkeur)
in één zitting gelezen worden.

Chinees karakter

Het Chinese karakter dat op de omslag
en enkele andere plaatsen gebruikt is,
is een gestileerde versie van het karakter 寿 (shou)
dat “lang leven” betekent.
Van Gulik gebruikte het voor de uitgave van
Moord op Oudejaarsavond, ’s-Gravenhage 1958.

Papier

Het gebruikte papier is Gmund Savanna.
De omslag is gedrukt op 200-grams Arena Structuros,
voor het binnenwerk is gekozen voor 100-grams Cascara structuros.

Drukker

Het drukwerk is van Drukkerij Zeeland.

Binding

Het boekje is op traditionele Chinese wijze gebonden
door Jos van den Berg
van Handboekbinderij “De Boekenlegger”.
De luxe editie heeft een dubbele omslag en
is met een dubbele steek genaaid.

Thee

Toen ik deze week bij mijn Chinese collega ’s avonds
wegging kreeg ik van hem thee. Ze weten dat ik graag thee drink.
Ik kreeg twee soorten: een Chinese thee en een Japanse thee.
De Chinese thee heb ik die avond bij het heerlijke eten gedronken.
Daar ken ik dus de smaak al van.
Helaas lees ik geen Chinees of Japans.
Dat veroorzaakt wel een probleempje.

 photo DSC_0388.jpg

Dit is de Chinese thee. Met een handige clip om de zak luchtdicht te houden.


 photo DSC_0389.jpg

Dit is de Japanse thee. Ik kan met niet voorstellen dat de thee in deze verpakking zo lichtgroen is als de afbeelding. Maar ik ben zeer benieuwd naar de smaak. De vrouw van mijn collega vertelt me dat deze thee veel minder bitter is dan de Chinese thee.


 photo DSC_0392.jpg

De Chinese thee bestaat uit, heel klein opgerolde, theebladeren.


 photo DSC_0395.jpg

Het warme water doet hier wonderen. Langzaam zuigen ze het water op. Zweven door het glas en dalen naar de bodem. Rollen zich uit en geven hun smaak en de kleur af aan het water.


 photo DSC_0393.jpg

Japans lees ik ook niet dus dat is ook een kleine uitdaging. Dat wordt gewoon openmaken en uitproberen.


 photo DSC_0396.jpg

Kijk eens naar dit prachtige resultaat. De thee is heerlijk!

Vandaag even niet

Voor vandaag even geen uitgebreid blog bericht.
Ik was te laat thuis en morgen gaat het er ook niet van komen.
Morgenavond ga ik eten bij Chinese kennissen.
Met mijn collega ben ik ooit naar zijn bruiloft in China geweest.
Nu zijn de ouders van mijn collega op bezoek in Nederland.
Mijn collega gaat zelf, met vrouw en kind,
binnenkort terug naar China.
Dat is voor mij een extra reden om nog eens even langs te gaan.
Het zal er in de toekomst niet zo eenvoudig van komen.
De foto’s komen vrijdag dan wel.

Prints uit China

Het Metropolitan Museum of Art in New York
heeft in samenwerking met het British Museum op dit moment
een tentoonstelling van Chinese prints door de eeuwen heen.
Helaas ben ik er niet geweest maar heb ik op de website
de prenten kunnen bekijken en er een selectie gemaakt.
Die selectie deel ik hier op mijn weblog.
De prints zijn werkelijk fantastisch.

Dit is de oudste ptint in de selectie die ik van de tentoonstelling maakte: Prekende Buddha, Preaching Buddha, early Tang Dynasty, circa 700, wooblock print, ink on paper with added color.


Detail van de houtgravure uit de Tang dynastie. Inkt op papier en daarna ingekleurd.


Door Guardian, Qing Dynasty, early 18th century, woodblock print, ink and color on paper with additional hand coloring.


De kop van deze wachter is zo prachtig. Kijk eens naar de ogen en de uiteinden van de baard.


Vis of nog beter de karper is een veelvoorkomend, traditioneel thema in de Chinese kunst. Hier een opspringende karper: Leaping carp, Qing Dynasty, circa 1644 – 1753, woodblock print, ink and color on paper.


Nog een traditionele voorstelling. De hemelse geluksbrenger: The heavenly official bestows happiness, Qing Dynasty, late 19th century, woodblock print, ink and color on paper with additional hand coloring.


Vooral de 5 vleermuizen rond het prachtige hoofddeksel zijn van belang. Ze zijn een soort rebus die de 5 grote gelukwensen vertegenwoordigen: een lang leven, veel welvaart, een goede gezondheid, een voorkeur voor deugdzaamheid en een vredige dood. Five great fortunes: longevity, wealth, health, love of virtue and a peaceful death.


Bloemen zijn een genre op zich zelf. Hier een iris tussen de rots. Wang Gai, Wang Shi en Wang Nie, Iris and rock from Mustard Seed Garden Manual of Painting Part 3, Qing Dynasty, Kangxi period, circa 1701, woodblock print, ink and color on paper.


De iris in detail.


Drie opera acteurs in actie. Three Equestrians (ruiters), Qing Dynasty, woodblock print, color on paper.


De ronde vormen van de veren en rijzweepjes brengen eenheid in het beeld.


Soms met slechts een paar strepen wordt een heel beeld opgeroepen. Hier bamboe in de mist. Bamboo in mist, after Ge Zhongxuan, Leaf from the Ten Bamboo Studio Collection of Calligraphy and Painting, Ming Dynasty, Chongzhen Period, circa 1633, woodblock print, ink and color on paper.


Meer modern, uit de communistische tijd met de verheerlijking van de kracht van de mens. Duan Ganqing, Trackers along the Jialing River, 1940s, woodblock print, ink on paper.


Het lijkt zo eenvoudig maar het is super effectief.


Wu Jide, Chatting over tea, 1984, multiblock woodcut, ink and color on paper.


Kletsen bij een kop thee. Let eens op de delicate kleuren op de achtergrond. Prachtig.


Goud en jade. Gold and Jade, late 20th century, woodblock print, ink and color on paper.


Dit is waar deze print om gaat: het spelen door het wat dikke jongentje met de vissen. Dit is een manier om mensen zonen toe te wensen die een goed leven tegemoet gaan.


Men laat de propaganda achter zich en wordt heel modern: Wang Qi, Rhythm of the street from the series Life in the Big City, 1985, woodblock print, oil-based ink on paper.


Dit is een fantastisch werk dat meerdere technieken in zich heeft. Wang Weixin, Palace museum (de Verboden Stad) from the series Ancient Capital Beijing, 1981, etching on blind-pressed paper.


Zo staan aan de onderste rand allerlei voorwerpen afgebeeld die in het Palace Museum te zien zijn.


De centrale as van de Verboden Stad.


Dit lijkt zo’n typisch Chinees landschap met mist, bomen en bergen. Maar schijn bedriegt. Yang Yongliang, Phantom landscapes III, 2007, digital pictures, inkjet print on paper


Kijken we wat dichterbij dan zien we electriciteitsmasten, verkeersborden en moderne Chinese huizen.


De Chinese traditie brengt meesterwerkjes voort. Kijk bijvoorbeeld maar eens hoe natuurlijk de volgende print is: Zhao Yannian, The true story of Ah Q, 1980, woodblock print no 1 in a series of 60, oil-based ink on paper.


In detail.


Gelezen

Ik kende de auteur (P. Otie) en tekenaar (Li Kunwu) niet.
Het onderwerp spreekt me erg aan dus daarom was ik erg nieuwsgierig.
Beide boeken heb ik nu gelezen, met erg veel plezier.
Ze geven een beeld van een tijd in China die voor Westerlingen
altijd vreemd, abstract en onbekend is gebleven, met
de Bende van Vier, de Culturele Revolutie, Mao, Deng Xiaoping,
Taiwan, de Grote Sprong Voorwaards enz.
Mooi getekend.

Gids uit China op bezoek in Nederland

Ik ben twee jaar geleden naar China geweest.
Ik heb toen onder andere Beijing bezocht waarbij ik ben geholpen
door een vriende van mijn Chinese collega.
Hij was mijn gids in Beijing en zorgde ervoor
dat ik in mijn hotel terecht kwam en op de juiste trein.
Afgelopen week was hij in Nederland en ik ben met hem
en mijn Chinese collega en zijn vrouw gaan eten.
Heerlijk Chinees.
Een versalg van mijn reis naar China staat op mijn log
en de eerste log staat hier.

Het eten was erg gezellig.
Daarnaast had mijn voormalige gids twee cadeau’s meegebracht:

Het tasje had niets met de cadeau’s te maken maar
is voor een westerling niet minder leuk.
In het jaar van de draak staan er natuurlijk twee draken op de tas.
Hier zie je een van de draken:

Een van de draken.

in de tas zaten twee geschenkverpakkingen met, zoals mijn Chinese collega dat noemt,
witte wijn. Ik denk dat wij de dranken zouden omschrijven als rijstwijn.
Het is een sterke drank. Het ene flesje is 48% en de grotere fles is 40% alcohol.
Een goede borrel dus!
De verpakking alleen al is een feest.

Dit is de kleinere fles.

Dit is doos waarin de grote fles zat.

De grote fles is prachtig.

Om de opening zit een doekje dat met een strik of stiekje op zijn plaats wordt gehouden.

Dat is ook bij de kleinere fles het geval.

Aan de hand van de telefoonnummers op de grote doos
kom ik er achter dat het een product is van de Beijing Niulanshan Distillery,
tegenwoordig Beijing Shunxin Agriculture Corporation Limited Niulanshan Distillery.

In 2007 verscheen er op een commerciele website genaamd: Beijing this month,
(Vertaling: Beijing deze maand) het volgende artikel.

Niulanshan Erguotou: Water Creates a Beautiful Spirit
2007/03/05
The legend has been passed down from one generation to the next. Ages ago, a sacred buffalo was roaming a mountain in todayx92s Shunyi District in Beijing when he, by chance, stopped to drink from a rippling creek. The thirsty buffalo (niu) was enjoying drinking the cool and sweet water so much that he wanted to go nowhere. The buffalo, finally, found a cave nearby and settled down for good. In time, the cave became known as Jinniudong (Gold Buffalo Cave), the mountain as Niulan Shan (Buffalo Fence Mountain).
Lees verder

Tang Dynasty in Assen

Gisteren ben ik naar de tentoonstelling
“Gouden eeuw van China” geweest.
Het Drents Museum heeft een nieuwe, grote, tentoonstelligsruimte.
De ruimte is bedoeld als de plaats waar de archeologische vondsten
getoond gaan worden.
Maar voor het zo ver is staan er de voorwerpen van de Tang dynastie.
Een soort opvolgingstentoonstelling op
het terracotta leger.

Een voorbeeld van Sancai (de drie kleuren).

____________________________________________________________

 

Assen is echt een provinciaal dorp.
Het komt als heel klein over (er schijnen 65.000 mensen te wonen).
Gisteren was het weer bij vlagen somber.
Als je dan het museum binnenstapt
nadat je een kaartje hebt gekocht,
stap je van een donkere, sombere wereld,
in een witte wereld waar je ogen eerst aan moeten wennen.

De nieuwe grote ruimte is erg inefficent ingedeeld.
Daardoor staan de bezoekers steeds te dringen
terwijl minder dan een kwart
van de beschikbare ruimte wordt gebruikt.
Jammer.
De voorwerpen komen daardoor ook minder tot hun recht.
Bovendien zijn een aantal grotere voorwerpen
weer buiten de thematische ruimtes opgesteld.
Zo van, oh ja, deze hebben we ook nog.

De voorwerpen zijn er niet minder mooi en interessant om.
Je mag in het museum fotograferen zonder flits
maar er is veel aan gedaan om er voor te zorgen dat het erg moeilijk is
een goede foto te maken.

Hemelse vorst, Xi’an.

____________________________________________________________

 

Een prachtexemplaar.

____________________________________________________________

 

Boeddhistische zuil.

____________________________________________________________

 

Let op de oren van deze vaas: aan iedere kant een draak.

____________________________________________________________

 

De twaalf tekens van de Chinese dierenriem.

____________________________________________________________

 

Detail van een muurschildering.

____________________________________________________________

 

De paarden en kamelen mogen niet ontbreken op ee tentoonstelling over de Tang dynastie.

____________________________________________________________

 

Een verrassend cadeau: Wang Zhaojun

Mijn Chinese collega is op familiebezoek in China geweest.
Hij verraste me met mooie cadeau’s.
Een ervan laat ik vandaag hier al zien:
een afbeelding van Wang Zhaojun,
een van de vier klassieke schoonheden van antiek China.
De basistekening is geschilderd op wollen vilt.
Daarna is de tekening ingekleurd door het schroeienvan het vilt.
Een heel mooi effect.
Ik ga er een plaats voor zoeken in ons nieuwe appartement.



Het werk kwam in een rode foedraal.



Ik weet niet zoveel over deze dame maar Wikipedia helpt je daar altijd bij. Erg leuk dat ze veel van muziek houdt. Past bij mij.


Wang Qiang, beter bekend onder haar “volwassen” naam: Wang Zhaojun,was de levensgezellin van de ‘chanyu’ van Xiongnu: Huhanye. Chanyu, Shanyu of Shanuy was de titel van de nomadische heersers van midden en centraal Azixeb voor zo’n 800 jaar. De exacte betekenis is niet bekend maar waarschijnlijk betekent het zoiets als ‘Zoon van de oneindige Hemel’ (son of endless sky). Xiongnu, (244 voor Christus – 155 na Christus) nomadisch volk dat een staat of confederatie had gevormd in en rond het gebied dat nu Mongolixeb heet. Tijdens zijn bestaan was het een rivaal van de Chinese Han dynastie (dat zich richtte op landbouw). Het volk speelde een belangrijke rol in het tot stand komen van de Zijderoute. Ze waren belangrijke vervoerders van zijde. Huhanye was een van de drie heersers van Xiongnu rond 56 voor Christus. Huhanye zocht steun bij de Han dynastie door een vazal te worden. Ze staat bekend als een van de Vier Schoonheden van antiek China. Wang Zhaojun werd geboren in een prominente familie van het Zigui-gebied. Het gebied ligt nu als gevolg van de aanleg van de Three Gorges-dam onder water. Het ligt in Hubei. Ze kwam in de harem terecht van Keizer Yuan waarschijnlijk na 40 voor Christus. Ze werd nooit bezocht door de Keizer en sleet haar dagen als ‘Lady in waiting’. Als de Keizer een nieuwe vrouw koos werden hem portretten overhandigd van mogelijke vrouwen. Het portret van Wang Zhaojun was daar blijkbaar nooit bij of het presenteerde haar niet goed. Ze werd niet gekozen. In 33 voor Christus bezocht Huhanye de Keizer. Huhanye gebruikte die gelegenheid om een hechtere relatie aan te gaan door te vragen of hij een Keizerlijke schoonzoon kon worden. In plaats van een prinses werden hem 5 vrouwen gepresenteerd, waaronder Wang Zhaojun. Volgens de verhalen heeft Wang Zhaojun zich vrijwillig gemeld en toen de vrouwen naar het hof werden gebracht was iedereen verbaasd over haar schoonheid. Wang Zhaojun werd de favoriete vrouw van Huhanye shanyu, ze kreeg twee zoons. Slechts een daarvan bereikte een volwassen leeftijd, Yituzhiyashi. Ze had ook ten minste een dochter, Yun, die de titel van prinses kreeg. Na de dood van Huhanye in 31 voor Christus verzocht Wang Zhaojun om te mogen terugkeren naar China maar er werd haar bevolen zich te houden aan de locale gebruiken. Ze werd de vrouw van de volgende shanyu. In dit nieuwe huwelijk kreeg ze nog twee dochters. Wang kreeg als titel Ninghu Yanzhi (Belangrijkste levensgezel, vredestichtster met de Han dynasty “Hu-Pacifying Chief-Consort”).


 

Keizerlijk porselein in Den Haag

Pronkzucht aan het Hof. Keizerlijk porselein uit Shanghai.
Sovereign Splendour. Imperial porcelain from Shanghai.


Keizerlijk porselein uit het Shanghai Museum: de catalogus.


De Nederlandse titel vind ik niet zo sterk.
Het woord ‘Pronkzucht’ roept bij mij negatieve associaties op.
Bij pronkzucht gaat het om tonen van rijkdom met als doel er over
op te scheppen, andere de ogen uit te steken en
om het haast ziekelijk achtervolgen van die neiging.
Het Engelse begrip ‘Splendour’ heeft die associatie bij mijn weten niet:
Splendour: the quality of being magnificent or splendid or grand
Ik zou het meer gezocht hebben in een uitdrukking als:’Hoofse schittering’.
Ze zullen hun motieven wel gehad hebben.
De tentoonstelling is schitterend.
100 prachtige stukken porselein uit de keizerlijke fabriek in China.
Het Chinese hof gebruikte veel porselein.
Om te beginnen was ‘het hof’, een stad op zich.
Een uitgebreide keizerlijke familie met daarbij de regering en een enorm ambtenarenapparaat.
Daar waren heel veel ruimtes die gedecoreerd diende te worden.
Voor de productie had men een fabriek die met wisselend succes
artistiek hoogstaand porselein produceerde in een periode
die zo’n 300 jaar omvat.


Gemeentemuseum Den Haag.


Het Gemeentemuseum heeft in de eigen collectie ook
een groot aantal mooie stukken porselein.
Het betreft vaak het zogenaamde ‘export porselein’.
Producten gemaakt in China voor de niet Chinese markt.
Die stukken staan onder andere in een aantalprachtige stijlkamers uitgestald.
Prachtig.


Mijn toegangskaartje.


Er is een ding dat ik aan de tentoonstelling zou toevoegen:
spiegels.
Zoals de catalogus mooi laat zien is van de schalen, vazen en doosjes
de onderkant of onderrand soms niet zo interessant als de zijkant,
bovenkant of binnenkant van de objecten.
Een spiegel hier en daar zou helpen de details van zegels en randen
beter te kunnen zien.


Rekening.


Maar het is tijd om te genieten van de prachtige voorwerpen.
Ga zelf kijken want de foto’s van mijn BlackBerry doen
geen recht aan de voorwerpen.
Bovendien zijn ze maar een kleine samenvatting.
Veel plezier.


Vaas met draken tussen gevlochten lotusranken, Qianlong, 1736 – 1795, catalogus nummer 55.


Vaas met acht Boeddhistische geluksemblemen in fencai op turquoise, Qianlong, catalogus nummer 66.


Een van de geluksemblemen: de schelp.


Vaas met oren in de vorm van ongehoornde draken en honderd herten in fencai, Qianlong, catalogus nummer 57.


Mocht je je afvragen hoe dat er uit ziet: ‘oren in de vorm van ongehoornde draken’.


De details op deze vaas met herten, begroeing en rotsen is prachtig. Het aantal herten heb ik niet geteld.


Twee modern ogende vazen: links de afgeplatte vierkante vaas met twee buisvormige oren, Guangxu, 1875 – 1908, catalogus nummer 97 en rechts de Rechthoekige, effen blauwe vaas, Guangxu. catalogus nummer 99.


Schotel met perziken in fencai, Yongzheng, 1723 – 1735, catalogus nummer 37.


Uit de eigen collectie stond er een grote schaal met op de buitenkant illustraties van het pottenpakkersproces. Aan de binnenkant is de schaal versierd met vissen en planten, alsof je een aquarium inkijkt.


Detail vis.


Nog een visje.


Kreeft.


Dekseldoosje met bloemen in fencai, eind Tongzhi – begin Guanxu, 1874 – 1876. Gebakken in de keizerlijke ovens in Jingdezhen als serviesgoed voor Keizerin Cixi, Catalogus nummer 90.


Een prachtig contrast vormen drie vitrines met westers porselein. Hierboven is een verzameling porselein te zien ontworpen door Colenbrander en gemaakt door de Plateelbakkerij Ram in Arnhem in 1921 – 1925. In deze zaal staat nog een verzameling porselein ontworpen door 100 kunstenaars van overal ter wereld. Een idee en ontwerp van de Italiaanse vormgever Alessandro Mendini in samenwerking met het bedrijf Alessi. De naam van het project is: 100% Make Up, 1992


Als ik dan toch in het museum ben
loop ik ook nog even door de andere zalen.
Van Ensor tot Mondriaan.


Carl Andre, Weir (stuwdam, dam), 1983.




Peter Doig, Red house, 1995 – 1996, olieverf op doek.

Naast het Chinese porselein trof dit werk mij het meestvan de werken die ik niet eerder gezien had.


Iris van Dongen, Dragon, 2004, houtskool, pastel en olieverf op papier.


The Sketching Backpacker: Robert A. Alejandro

Via, via (onder andere via Twitter) kwam ik vandaag
op een site met schetsen van The Sketching Backpacker.
De site is van Robert A. Alejandro, hij is erg druk
met grafisch ontwerpen van allerlei soort.
Hij maakt er de gewoonte van om tijdens zijn reizen
schetsen te maken van situaties die hij tegenkomt.
Een paar voorbeelden.


Robert A. Alejandro: China.


Praag: detail.


Heel herkenbaar.


Lourdes.


China reisverslag / travelogue 79

Nog snel even langs het centrale plein van Shenyang
en dan via een grote winkelstraat met blinkende winkels
en een minder blinkende schoenmaker naar het
Fangyuan Mansion.
Het is overigens 7 oktober 2009.
Fangyuan Mansion is een groot gebouw in Shenyang, bijna 100 meter hoog.
In het business district.
Naast een busstation.
Het lijkt op de oude Chinese munten.
Dus laat ik daar eens beginnen.


Deze set replica van oude Chinese munten kocht ik later op de dag. De ronde munten hebben in het midden een vierkant gat. Dat zie je ook terug in het Fangyuan Mansion.


Maar eerst nemen we afscheid van Mao.


Shenyang is een grote stad maar niet alles glimt en schittert. Niet anders dus dan bij ons in het westen.


Een winkelstraat. Deze straat heeft midden op het voetgangersdomein stands staan waar vooral huwelijksreportages worden getoond en verkocht. In een wereld waarin je maar 1 kind hebt is waarschijnlijk een huwelijk een nog groter feest dan in een wereld waarin mensen meerdere huwelijken in hun leven sluiten of juist helemaal geen.


Veel reclame, af en toe mondkapjes, veel verkeer.


Dan een warenhuis met waterpartijen, glazen liften, veel kleuren, veel mensen en veel westerse merken.


Hier wordt druk gesproken over een bruidsreportage.


Volledige stand van: Landscape Concept Wedding Photograph. Of zou dat niet de naam zijn van het bedrijf?


Bouwen doet men overal. Dit is een heel veelvoorkomend beeld in China.


Fangyuan Mansion van opzij. Links op de voorgrond de ingang van het busstation.



Deze gebouwen zijn zelfs nog hoger.



We zijn naar binnen gegaan. We wilden in het vierkante gat een kijkje nemen en misschien heb je er een mooi uitzicht. Het gebouw is natuurlijk niet voor toeristen dus van een uitzicht was geen sprake. Hier mijn chauffeur die het interieur eens in zich opneemt.


De naam: Fangyuan Mansion.


China reisverslag / travelogue 72

Na de lunch gaat de tour verder.
Nu is er een andere tolk geregeld.
Het betreft een student of iemand die tijdens zijn studie
in het Westen is geweest.
Zijn Engels is niet heel erg goed maar ik kan me redden.
De geschiedenis van Noord China is zeer bewogen.
Ook in de afgelopen eeuw.
Het huis dat ik ga bezoeken was het huis van achtereenvolgens
Zhang Zuolin en Zhang Xueliang.
Twee warlords in de woelige eerste helft van de twintigste eeuw.

Als je er meer van wilt weten lees dan mijn serie
over Shenyang 1914 – 1934 er nog maar eens op na.


Dit deel van de middag begin met een bezoek aan dit stoere standbeeld. Gezien de jaartallen op de sokkel van het beeld gaat het hier om Zhang Xueliang (Ik controleer dit nog even met mijn Chinese collega).

Wikipedia

Zhang XueliangZhang Xueliang (Haicheng, 3 juni 1901 – Honolulu (Hawaxc3xaf), 14 oktober 2001) was een Chinees staatsman, bijgenaamd de Jonge Maarschalk. Zhang Xueliang volgde in 1928 zijn vermoorde vader, Zhang Zuolin, de Oude Maarschalk, op als krijgsheer en gouverneur van Mantsjoerije, een semi-autonome regio. Aanvankelijk was hij een tegenstander van generalissimo Chiang Kai-shek, maar later verzoende hij zich met hem.

In 1931 werd Zhang opperbevelhebber van het zgn. Anticommunistische Leger. Na gesprekken met Zhou Enlai en andere communisten raakte hij ervan overtuigd dat er een Verenigd Front moest worden gevormd tussen de nationalisten van Chiang en de communisten van Mao Zedong. Op 12 december 1936 nam Zhang Chiang Kai-shek en generaal Yang Hu-cheng gevangen in Xi’an, om hen te dwingen samen te werken met de CCP in een Verenigd Front. De gesprekken bleken vruchteloos en Zhang liet Chiang en generaal Yang enige tijd later weer vrij.

Chiang liet daarop maarschalk Zhang Xueliang arresteren en stelde hem onder huisarrest. In 1949 werd hij – nog steeds als gevangene van Chiang – naar Taiwan overgebracht. Zijn bewegingsvrijheid was zeer beperkt, maar hij kon wel restaurants, bioscopen en de kerk bezoeken. De enige persoon met wie hij in die tijd in contact stond was zijn levensgezellin, Zhao Si. Na de dood van Jiang Jingguo, de zoon van Chiang Kai-shek (het verschil in familienaam komt door de verschillende transcripties) in 1990, kwam Zhang Xueliang vrij. Hij emigreerde in de jaren negentig naar Hawai en vestigde zich te Honolulu. Hij kreeg talrijke verzoeken om China te bezoeken. Omdat Zhang vasthield aan zijn politieke neutraliteit ten opzichte van zowel de communisten als de nationalisten ging hij hier niet op in.

Zonder ooit nog een voet in China te hebben gezet overleed hij op 100-jarige leeftijd te Honolulu aan een longontsteking.

 


Profile of opening zone of Marshal Zhang’s Mansion.Marshal Zhang’s Mansion, built in 1914, covers 53,000 sq.m, is composed of such four building parts in different architectural styles as central court, eastern court, western court and outside court. Which was the official mansion and private residence of Zhang Zuolin, the last chief of Beiyang Government, and of the great patriot General Zhang Xueliang.
Marshal Zhang’s Mansion is an excellent architectural complex in modern history of China and national key cultural relic protection unit. The following parts of it has been formally opened to outside world: courtyard house, Daqing Building, Xiaoqing Building, Zhao Yidi’s Fromer Residence, and Bianye Bank (present Shenyang Financial Museum). Shenyang Financial Museum as an important integral part of Marshal Zhang’s Mansion has restored on emphasis business hall, president office, overground and underground treasury of former Bianye Bank and other places, which vividly reappears the original historic appearance of both Zhang Zuolin and Zhang Xueliang’s private bank.

Het Engels is een beetje behelpen.
Ik vermoed dat er zoiets staat als:
Overzicht van de openbare gebouwen van Maarschalk Zhangs huis.

Maarschalk Zhangs verblijfplaats, gebouwd in 1914,
is 53.000 vierkante meter groot
en bestaat uit vier, van architectuur verschillende delen
zoals de centrale hof, het oostelijke hof, het westelijke hof
en het buitenhof.
Dit was het officiele adres en de prive residentie
van Zhang Zuolin, de laatste heerser van de Beiyang regering
en van de grote patriot Generaal Zhang Xueliang.

Maarschalk Zhangs woning is een bijzonder architectonisch complex
in de moderne geschiedenis van China
en een beschermd cultureel erfgoed van nationaal belang.
Formeel zijn de volgende onderdelen open voor het publiek:
het courtyard huis, het Daqing gebouw, het Xiaoqing gebouw,
de residentie van Zhao Yidi (de vrouw van Zhang Xueliang)
en de Bianye bank (het huidige Shenyang Financieel Museum).
Het Shenyang Financieel Museum, integraal onderdeel
van Maarschalks Zhangs residentie,
is gerestaureerd met de nadruk op de zakenhal,
het kantoor van de president en de ondergrondse en bovengrondse kluis
van de voormalige bank.
Alles gericht om de sfeer weer te geven uit de tijd van de privebank
van Zhang Zuolin en Zhang Zueliang.

Die bank was van groot belang.
Als je een warlord bent, zul je middelen moeten hebben
om je leger te betalen, de indsustrie draaiende te houden enz.
Dus los van belastingen heffen zul je ook een goed
financieel beheer moeten kunnen voeren.
Een bank is dan wel zo handig.


De staat van het gebouw is uitstekend. Daar zal recent wel het een en ander aan gebeurd zijn.


Prachtige schilderingen op traditionele houtconstructies.



Ik ben gek op deuren.


En zeker als de deuren zo mooi zijn als hier.


Heel mooi zo’n achthoekige doorgang.


Reconstructie van een administratieve afdeling uit de tijd voor de electronische computers.





De Maarschalk zelf.



 

China reisverslag / travelogue 66

Mijn reis naar China is al meer dan een jaar geleden
en mijn reisverslag, fotoverslag is nog niet gereed.
Iedere keer wordt er weer een klein stukje aan toegevoegd.
Zo ook vandaag.
Eerlijk gezegd vond ik de foto wel mooi
of beter gezegd de afbeelding op een van de scherven keramiek.
Maar de betekenis was mij onduidelijk.
Waarschijnlijk ook toen ik in China was.
Mijn gids kon ik moeilijk alles laten vertalen.
De foto zat ook op een beetje vreemde plaats in de serie foto’s.
Ik weet zeker dat de foto is gemaakt in het Shenyang Imperial Palace.
Maar er zat geen bordje bij met Engelse tekst.


Dit zijn de scherven. Zo te zien niet eens van 1 voorwerp. Waarschijnlijk van een paar voorwerpen gemaakt van hetzelfde materiaal in dezelfde periode.


En dit is de mysterieuze afbeelding die mijn aandacht trok. Toen in China en nu in Nederland. Wat is dit?


(Een deel van) het antwoord staat op dit kaartje.

Mijn collega heeft het voor me vertaald:
De Chinese tekens en de Engelse tekst zijn van mijn collega.
Het Nederlands is van mij.

China (porcelain) pieces unearthed from Hetuala ruine.

Porceleinen scherven opgegraven bij een Hetuala ruine.

Hetuala is a Manchurian ancient city
and it means a hillock with flat top in Manchurian language.

Hetuala is een oude ‘Chinese’ stad uit de tijd van de Mantsjoes
en de naam betekent een heuveltje met een afgeplatte top.

Wikipedia

De Mantsjoes zijn een Toengoezisch volk die haar oorsprong had in Noordoost-Azie, in een gebied dat bekend is geworden als Mantsjoerije. De voorouders van hen stichtte de Jin-dynastie (1115-1234). Tijdens de verovering door de Mantsjoes in de 17e eeuw, veroverden zij China dat toen onder het bestuur stond van de Ming-dynastie en stichtten daar het Qing-rijk, dat China bestuurde tot 1912, toen de Chinese Revolutie hen van de troon stootte. Vanaf de Qing-dynastie begon de sinificatie. Ze begonnen met het veranderen van hun achternamen in een Chinese achternaam, een fenomeen dat na de val van de Qing nog versnelde. Tegenwoordig zijn ze de op twee na grootste Chinese minderheid. De Mantsjoes wonen vooral in de Chinese provincie Liaoning.

 


China reisverslag / travelogue 63

In mijn reisdagboek ben ik inmiddels in het Keizerlijk paleizencomplex
in Shenyang, China.
Het is 6 oktober 2009. Onderdeel van dit paleizencomplex
is een tentoonstelling waarbij mijn foto’s in ieder geval
gaan over aardewerk.

Prachtige voorwerpen vooral afkomstig uit een drietal
regeringsperiodes:
Kangxi:
4 mei 1654 – 20 december 1722, keizer vanaf 1661 tot aan zijn dood
Qianlong:
27 september 1711 – 7 februari 1799, keizer vanaf 1735 tot 1796
Jiaqing:
13 November 1760 – 2 september 1820, Keizer vanaf 1796 tot 1820.


Vase in the shape of a wooden club with figures, story and Kangxi’s reign mark.

Vaas in de vorm van een slaghout met figuren, een verhaal
en met het regeringsmerk van keizer Kangxi.


Detail.


Een motief.


Blue and white oblate bottle with Qianlong’s reign mark.

Blauw en witte, afgeplatte, ronde vaas
met het regeringsmerk van Keizer Qianlong.


Colorful cups symbolizing twelve months with Kangxi’s reign mark.

Kleurrijke kopjes die de twaalf maanden
door het jaar symboliseren. Met het regeringsmerk van Keizer Kangxi.


Detail.


Large color painted plate with Phoenix, flowers and Qianlong’s reign mark.

Groot gekleurd bord met afbeeldingen van de feniks en bloemen.
Regeringsmerk van Keizer Qianlong.


Ik denk dat dit twee gestilleerde feniksen zijn. De feniks is het symbool van de keizerin.


Een van de bloemen.


Powder enamel vase with nine peaches and Qianlong’s reign mark.

‘enamel’ is een schildertechniek.
Vaas met negen perziken.
Regeringsmerk van Keizer Qianlong.


Anderhalve perzik.


Cloisonne Ma E with lotus design and Sanskrit.

Cloisonne is een techniek waarbij metaal (koper) gecombineerd wordt
met aardewerk. Het metaal wordt gebruikt om vormen af te bakenen
op aardewerk die dan vervolgens van een kleur voorzien worden.
De kleurtechniek is hier enamel.
Sanskrit is een oude taal.


Detail.


Afbeelding van een draak.


Black ground purple cloisonne vase with dragon design.


Kijk eens wat een prachtige vogels en bloemen.

Enamel painted with flowers, birds and Qianlong’s reign mark.


Painted enamel.

The painted enamel originated from France in the late 15th century. Different with the light sense of the painted enamel in the western country, the luster of Chinese painted enamel is gentle and elegant, similar to the famille-rose porcelain.

Geschilderd emaille

Het geschilderde emaille is afkomstig uit het Frankrijk
van einde 15e eeuw.
Anders dan het gebruik van emaille in het westen,
is het glanzend Chinese emaille zachter en eleganter,
meer zoals het famille-rose porcelein.


Oblong enamel painted hand warmer with birds and animal design.

Langwerpige handwarmer, geschilderd emaille.
Met afbeeldingen van vogels en fantasiedieren.


Enamel embedded incense burner, canister and candlesticks.

Emaille wierrookbrander met ingebouwde opbergplaatsen en kandelaars.


Detail.


Grey jade ruyi with the Chinese characters for happines and longevity.

Ruyi-scepter van grijs jade met de Chinese karakters
voor geluk en een lang leven.


Misschien wel het mooiste voorwerp dat ik zag tijdens mijn verblijf in China: powder enamel tea cup with flowers and Jaiqing’s reign mark.


Detail, wat een bloemenpracht.