Met dank voor de Gemeente Breda en Park Valkenberg.
Na vier jaar lijkt een sprookje toch nog uit te komen
Meer dan vier jaar geleden was ik op zoek naar boeken
in losse katernen.
Ik kwam uit bij de Incline Press in Oldham, in Engeland.
Daar bestelde ik via de website een boek en kreeg al
snel een reactie.
Het boek dat ik wilde was in de vorm van losse katernen
was uitverkocht, of ik misschien een pakketje met
wat andere dingen wilde.
Nou ik vond dat een goed idee en wat later volde de zending.
Daar schreef ik 18 juli 2016 al een keer over (net gecontroleerd).
Dus geen 4 jaar geleden maar al 6 jaar.
In het pakket zat een boekje over de begrippen ‘gevaar’ en
‘(voor)bestemming’ in de sprookjes van de gebroeders Grimm.
Een tekst geschreven door David Blamires.
Op de website van Incline Press zijn nog ingebonden
exemplaren te koop.
Daar wordt het boek als volgt beschreven:
A celebration of the 200th anniversary of the first publication of Grimms’ Fairytales by David Blamires, who wrote this text to accompany an exhibition that he curated across two Manchester venues: Chetham’s Library and The Portico. Given our own interest in folk arts, we welcomed the opportunity to collaborate with him. As well as David’s examination of the role of the forest in Grimm, he translated ‘Jorinde and Jorindel’ which has been appended with an illustration by Clifford Harper.
Dit is de frontispice van mijn ongenummerd exemplaar. Daar begint mijn ‘sprookje’. Het boekje is gemaakt in 2012.
Dit is de inhoud van het boek: een inleiding over de sprookjes van de Gebroeders Grimm, een hoofdstuk over de rol van het bos in de sprookjes en een vertaling van een kort verhaal (Jorinde en Jorindel). Overigens is mijn exemplaar tot nu toe nooit ingebonden.
Ongenummerd maar wel voorzien van alle illustraties. Er was wel een plan om het boek in te binden. Het boekblok is al genaaid en gelijmd. Het heeft al een leeslint maar nog geen boekband.
Het best wel indrukwekkende colofon van het boek.
In die tijd was de Stichting Hanboekbinden bezig met het experimenteren
met een laserprinter en kwam ik in aanraking met Makersbase Breda.
Het idee was om de afbeelding die in het colofon staat van de broers Grimm
te gaan gebruiken als illustratie van de boekband.
Tot uitvoering van dit plan kwam het niet.
De stukken balsahout had ik al gekocht maar het lasersnijden kwam
er niet van tot ik opnieuw met Makersbase Breda in contact
kwam via de cursus edelsmeden.
Zaterdag maakte ik weer voortgang.
Met een lasersnijder kun je vormen uitsnijden en ook graveren.
Het eerste idee was om het profiel van de Gebroeders Grimm uit
te snijden. Het profiel vande twee hoofden samen.
Daarvoor had ik al in 2016 een scan gemaakt van de afbeelding
in het boek.
Daarover heb ik de omtrek getrokken (digitaal, een vectorafbeelding)
en het resultaat omgezet naar een file met extensie .svg (vectorafbeelding).
Datzelfde deed ik nu met het profiel van de linkse persoon en vervolgens
ook van de rechtse persoon (met haarlok).
Het uitsnijden in het balsahout van 1 millimeter dik, gaat heel snel. De twee individuele profielen zijn wel erg smal. Daar had ik geen idee van toen ik er mee bezig was.
Als ik het balsahout weghaal blijven de delen over waar het mij om te doen was. Voor de veiligheid snijden we met de lasersnijder 2 sets (idee van de behulpzame en vriendelijke medewerker van Makersbase Breda).
Zo kan dat straks op de boekband komen. De individuele profielen heb ik bovenop het totaalprofiel gelegd. Ondanks dat het materiaal maar 1 mm dik is geeft dit toch een goed beeld. Vraag voor mij is of ik dit nu nog even ga vernissen.
De mogelijkheid een afbeelding te graveren kende ik wel maar was niet zeker hoe dat zou gaan op dat lichte en kwetsbare balsahout. Maar de medewerker van Makersbase Breda zag wel mogelijkheden. Hij hielp mij bij de volgende stappen.
Maar het graveren ging erg goed.
Het zal nog moeilijk worden te bepalen wat op de voorkant van de boekband moet komen.
Hier ben ik wel enthousiast over. Hopelijk kan ik de komende week tijd vinden om de boekband te maken.
Soep van de week
Veel groenten met fruit de mer.
Het was een grote prei die er ook helemaal in gegaan is. Dat was ook het geval met de sugar snaps. Sugar snaps zijn misschien niet het eerste waar je aan denkt als je soep gaat maken maar de groentenman op de markt had niet veel alternatieven. De vermicelli is spaghetti vermomd als…
Heerlijk.
De boot vaart
Om de twee plaatjes messing met daartussen het plexiglas
aan elkaar te maken is het de bedoeling zilveren klinken te maken.
Denk aan klinknagel.
Van een stukje zilverdraad maak je een nagel door de
draad te verwarmen en gebruik te maken van de druppelvorming.
Hier hangt het stukje draad. Wat ik geleerd heb is dat het goed is om de draad eerst recht te maken (dus niet zoals op deze foto). Als de draad mooi rechts is ontstaat ook middel onderaan het draadje de druppel. Is de draad rond dan ontstaat de druppel aan een kant. Met alle gevolgen van dien.
Op vijf plaatsen heb ik klinken gezet. Daarvoor had ik de ‘standaard’ moeten voorbereiden. Dat wist ik maar door tijdsdruk heb ik een andere keuze gemaakt en daarom moet ik vandaag op de blaren zitten. Gelukkig is de ‘standaard’ maar smal.
Die klinken hadden beter gekund/gemoeten. Maar verder is het een leuk eerste resultaat.
Grafkruik – kruikgraf
De tentoonstelling Byblos geeft je op een aangename manier
veel nieuwe informatie.
Daarnaast bestaat de tentoonstelling uit een aantal
hele mooie voorwerpen.
RMO, Byblos, Amulet, aardewerk, zandsteen, 5800 – 3500 voor Christus.
Byblos, Oudste aardewerk, aardewerk, 6500 – 5800 voor Christus.
RMO, Byblos, Grafkruik voor een kind.
RMO, Byblos, Modelboot, klei, 2000 – 1200 voor Christus.
RMO, Byblos, Dubbele kruik met ramskop, aardewerk, 3100 – 2800 voor Christus.
RMO, Byblos, De zeven ambtenarenstaven van Idu, tamarisk, goud, Giza, Egypte, circa 2150 voor Christus.
Ga zelf ook eens kijken!
Barokkerken en boeken
Dit is het interieur van de Chiesa di San Giorgio e dello Spirito Santo alla costa, een barokke kerk in in Florence. Op de plaats van deze kerk stonden eerder al andere kerken. De laatste grote restoratie waar we nu naar kijken is uitgevoerd door Giovan Battista Foggini. Het ovale altaarstuk is gemaakt door Anton Domenico Gabbiani: Descent of the Holy Ghost, 1705.
Schildering in het plafond: Alessandro Gherardini, Glory of St. George, 1705 – 1708.
Informatie die ik in de kerk aantrof.
Bij 2 huizen staat vermeld dat ze voormalige woningen zijn
van Galileo Galilei (of bewoond door).
Geen idee of dit correct is.
Straf is wel dat de huizen naast elkaar in dezelfde straat liggen.
Vervolgens liep ik langs een boekwinkel waarvan de
etalage vol lag met prachtige boeken.
Dit boek is gedrukt in Amsterdam. Daarom deze extra foto van De mandatis principum van Carlo Emmanuele Vizzani. Volgens internet uit 1657. Het drukkerslogo geeft aan dat het om een boek gaat gedrukt door Joan Blaeu.
De spreuk bij het logo is: ‘Indefessus Agendo’.
Dit betekent ‘Onvermoeibaar Bezig’.
Op de Wikipedia-pagina over Blaeu staat onder andere
de geschiedenis van het drukkerslogo:
Na verloop van tijd werd het de gewoonte om op de titelpagina een afbeelding te plaatsen van een drukkersmerk.
Eerst gebruikte Blaeu een afbeelding van een weegschaal met in de ene schaal een aard- en in de andere een hemelglobe, als onderschrift: Praestat (Wat Het Zwaarst Weegt).
Na 1621 werd het ‘de Vergulde Sonnewijser’, met aan weerszijden figuren uit de Griekse mythologie: Chronos en Heracles.
Daaronder de spreuk: Indefessus Agendo (Onvermoeibaar Bezig).
In de meest kostbare (ingekleurde) edities werd de zonnewijzer daadwerkelijk verguld met bladgoud.
Toeristisch Florence
Toen ik afgelopen september in Florence was
besloot ik op de eerste dag eerst eens rond te lopen
en niet meteen naar een bekende attractie te gaan.
Dat wil niet zeggen dat ik nergens naar binnen ging.
De Basilica di Santa Maria Novella was een naam die ik
voor deze zomer niet kende.
Nu ging ik er naar binnen met de verwachting dat het
een grote kerk was. Het bleek een enorme schatkamer te zijn.
De Basilica di Santa Maria Novella in Florence.
Zomaar een etalageruit.
De gevel van een restaurant. Echt of namaak?
Wie wil er nog een boek (bij de Arno)?
De rivier de Arno.
Ponte Vecchio.
Uffizi Museum.
Giuliano Vangi, St. John the Baptist.
Hier gaat mijn wandeling de volgende keer verder.
Wabi sabi komt ook uit Nederland
Sieboldhuis, Japan Museum, Wabi sabi tentoonstelling, Casper Faassen, ReCollection.
Als je keramiektentoonstellingen ziet dan vind je regelmatig
voorwerpen waarbij de scherven aan elkaar ‘gelijmd’ zijn
met een edelmetaal: kintsugi.
Tsukamoto Showzi is een kunstenaar die de Kintsugi-techniek gebruikt.
Tsukamoto Showzi, Kintsugi op een spiegel.
Yamamoto Masao, #64, geen datum bekend. De blauwe vlekjes zijn weerspiegelingen van verlichting op de tentoonstelling.
Yamamoto Masao.
Wandelwaardigheden
Toen ik vanochtend doorde stad liep vond ik twee
voorwerpen die zomaar van de 11de-van-de-11de kunnen
zijn achtergebleven, ik zag meer water in
de Haven / Verlengde Mark dan eerder en
de Molenstraaat was weer helemaal afgesloten.
Ook voor voetgangers.
Dat ging gepaard met foto’s.
Gevonden en achtergelaten op een prullenbak aan de Haven.
Aan de Markendaalseweg werd weer water toegelaten in de Verlengde Mark. Het is een ingewikkel proces tot nu toe: damwanden plaatsen, water wegpompen, zand weghalen, nog een damwand plaatsen, buizen lassen tussen de kades, zand in de vrije ruimte storten, dan weer zand weghalen, nu weer water toelaten in een deel van de Verlengde Mark. Gelukkig heb ik van andere dingen meer verstand.
Hier dus wel water.
Maar hier nog even niet….
Breda, Molenstraat.
Drie kerstverhalen
Misschien nog een beetje vroeg.
Ja ik had nog een week kunnen wachten.
Maar het gaat om margedrukwerk, dat breng ik graag
onder ieders aandacht.
‘Drie kerstverhalen’ zijn drie verhalen van Solange Leibovici,
geillustreerd door Elisa Pesapane en verschenen onder
eindredactie van Bob Polak.
Het drukwerk werd verzorgd door Drukkerij Jan de Jong.
het eerste van de drie verhalen vond ik het minst maar
geen van de verhalen is zoetsappig en de clue zit niet persé
op het eind van het verhaal.
De rode draad wordt duidelijk bij het lezen van het derde verhaal.
Ik verklap het hier niet maar ik kan wel aangeven dat het werkt.
De verhalen blijven hangen, zetten aan tot nadenken en kerst
is niet persé het onderwerp van de verhalen.
De verhalen spelen zich ‘toevallig’ rond de kerst af.
Maar…
De tekeningen zijn van Elisa Pesapane.
Er zijn nog exemplaren te koop.
Adventskrans
Vandaag is de advent begonnen, de periode van uitkijken naar
het licht dat kerstmis brengt.
Een beter moment om een adventskrans te maken is er niet.
Daarvoor heb ik een ondergrond gekocht bij een tuincentrum,
bladeren verzameld in het Valkenberg en vier houders voor
waxinelichtjes uit de kast gepakt.
De bladeren heb ik eerst in de gootsteen gewassen.
Vervolgens heb ik ze laten uitlekken op kranten.
Al die dingen gecombineerd tot een adventskrans, Argusvlinder stijl. Een waxinelichtje kan aan vandaag.
Fresco hier, fresco daar
Nog een kloosteromgang. Veel fresco’s. Florence, Basilica di Santa Maria Novella, Lorenzo Sciorina, Battaglio fra cattolici ed eretici al tempo di S. Pietro martire, 1581 – 1584. Detail.
In het complex was ook nog deze enorme zaal te bewonderen. De functie was me niet helemaal duidelijk.
Plafondconstructie.
Alessandro Fei (ook bekend als Il Barbiere), San Domenico resuscita il nipote del Cardinale Orsini, 1581 – 1584. Detail.
Simone da Poggibonsi, Gregorio IX ha la visione della chiesa de S. Pietro sostenuta da S. Domenico, 1581 – 1584.
Bernardino Poccetti, S. Domenico converte matrone eretiche, 1581 – 1584. Geweldig kapsel bij de mevrouw rechts.
Even rust. Florence, Santa Maria Novella.
Dubbele portie
Dubble portie groente: de helft uit het soeppakket en de andere helft uit het verspilzakje: knolselderie, ui, prei, wortel.
De soep smaakte voortreffelijk.
Wabi sabi: Kobayashi Nobuyuki
Sieboldhuis, Japan Museum, tentoonstelling: Wabi sabi. Kobayashi Nobuyuki, Kannabi 3, 2016, platina palladium print op hosokawa papier.
Kobayashi Nobuyuki, Tatae 2, 2019, platina palladium print op hosokawa papier.
Kobayashi Nobuyuki, Wa, 2000, platina palladium print op hosokawa papier.
De tentoonstelling is heel erg de moeite waard om te gaan bekijken.
Ga naar Leiden en ervaar dit moois.
Zie ginds…
Het lijkt misschien dat er niet veel gebeurd is
maar schijn bedriegt.
De delen van messing zijn normaals licht geschuurd en
daarna gepolijst.
Vervolgens heb ik de plaatsen bepaald waar de klinken
gaan komen. De klinken zijn stukjes zilverdraad die
de plaatjes messing met daartussen het plexiglas
bij elkaar gaan houden.
Eerst met secondenlijm het plexiglas en de stukken messing aan elkaar gelijmd, de plaatsen bepaald voor het boren en vervolgens de gaten geboord. De secondenlijm is later eenvoudig weg te halen. De lijm houdt de losse delen maar een beperkte tijd bij elkaar. Maar voldoende voor wat ik moet doen.
Dit zijn de vijf stukjes zilverdraad die ik nodig heb. Ze liggen hier op een kleine weegschaal. Ze wegen 1,2 gram à 2,25 euro. Het meest linkse draadje is door gedeeltelijk smelten voorzien van een knopje aan één kant van de draad.
De foto is slecht maar hier ben ik het knopje aan het vijlen om het te vormen zoals ik het graag wil hebben. Dit knopje komt aan de voorkant, de mooie kant van je werkstuk.
Toffe aankoop?
Het heeft niets te maken met het feit dat het vandaag vrijdag is.
Zwart of niet.
Met de kachel meestal uit moet je op zoek naar manieren om
warm te blijven. Liefst duurzaam.
Daarom pantoffels gekocht, fair trade, enzo.
Maar toen ik ze ontving vocht het verpakkingsmateriaal
met de pantoffel om de aandacht.
Kranten uit Nepal die de vilten, handgemaakte pantoffels in de vorm hielden.
Als cadeau zat er een kleine pantoffel bij.
De pantoffel zit prima en is lekker warm.
Wat een groot blad!
Vergelijk de grootte met de eikenbladeren die er om heen liggen. Echt een joekel. Breda, Valkenberg.
Driemaal Ganesha
The Met in New York heeft een tentoonstelling met
werken die Ganesha uitbeelden.
Via hun website kies ik drie voorbeelden.
Prachtige voorbeelden, volgens mij.
Standing Ganesha, pre-Angkor, second half 7th century, Cambodja, stone.
Dancing Ganesha, Kalacuri dynasty, circa 10th century, India, Madhya Pradesh, red sandstone.
Seated Ganesha, 16th century, India, Odisha, ivory.
11.000 maagden en een boek
Bij de Basilica di Santa Maria Novella is ook een soort
van schatkamer. Als ze hem zo niet noemen dan is dat onterecht.
De voorwerpen die er te zien zijn lijken een soort
van allegaartje maar de kwaliteit en uniciteit is hoog.
Misschien het mooiste voorwerp dat ik in Florence
gezien heb naast de ‘beroemde’ voorwerpen als de David en
de werken van Leonardo da Vinci:
Onbekende beeldhouwer uit Siena, reliekhouder in de vorm van een buste van een van de 11.000 maagden van keulen. Ursula van Keulen was een koningsdochter die heilig verklaard werd. Er bestaat een legende over haar en 11.000 maagden. Unknown Sienese sculptor, Reliquary bust, one of the eleven thousand virgins of Cologne. End 14th century. Carved polychrome and gilded wood, glass paste.
Basilica di Santa Maria Novella, Bernardo Daddi, Madonna and Child enthroned with Saints Peter, John the Evangelist, John the Baptist and Matthew, 1344. Tempera on panel.
Een ‘Laatste Avondmaal’ van een vrouwlijke schilder. Een groot indrukwekkend werk. Het hangt er in een ruimte waar recht tegenover nog een ‘Last Supper’ te zien is. Plautilla Nelli, Last Supper, circa 1560. Oil on canvas. Rood is dé kleur die er uit springt wat een bijzonder effect oplevert. Het werk hangt hoog in de ruimte en door de breedte is het moeilijk om helemaal in beeld te krijgen. Daarom volgt hier een detail.
Paolo di Dono beter bekend als Paolo Ucello, The Garden of Eden. Early 1430’s.
Paolo di Dono beter bekend als Paolo Ucello, The Original Sin. Early 1430’s.
Florentine goldsmith, Missal cover. First quarter 19th century. Embossed, chiselled and cast silver.
Dit is het andere ‘Laatste avondmaal’. In de ruimte zelf kon ik niet vinden wie de maker van dit werk was. De vorm van het werk is zeker opvallend.
De Spaanse kapel (met boek)
Het complex van de Basilica di Santa Maria Novella omvat
een grote hal die ‘De Spaanse kapel’ (Cappellone degli Spagnoli)
wordt genoemd.
Het complex is tussen 1343 en 1355 en is ontworpen door
Fra Iacopo Talenti.
De fresco’s zijn gemaakt door Andrea di Bonaiuto.
Het is indrukwekkend. Fantastisch.
Met een boek op je schouder (midden, boven).
Christ in limo.
De fresco’s ‘lezen’ als een stripverhaal. Er staan meerdere scene’s die aan elkaar gepakt zijn. Samen vertellen ze niet alleen het leidensverhaal van Christus maar ze verwijzen ook naar de (ontstaans)geschiedenis van de Dominicaner orde.
