Back to the roots

Posted on juli 26, 2024 by Argusvlinder

Afgelopen week overleed John Mayell.
Hij is een beknde bluesmuzikant uit de UK.
Doot de blues populair te maken, door jonge muzikanten
aan zich te binden, ontstond er in de UK veel aandacht
voor de blues en door de muziek te exporteren naar de VS
ontstond daar een opleving van de blues onder blanke Amerikanen.
De andere helft kende de muziek en zijn musikanten
natuurlijk altijd al.

In de jaren ’70 kocht ik een dubbelalbum in een
platenzaak (zoek maar eens op) in de Veemakrtstraat of
de Ridderstraat in Breda. Ik kende het nummer ‘Room to move’
van John Mayell dus wilde dat album wel eens horen.
Het album was afgeprijsd.

Het album is ‘Back to the roots’ en er speelt een
reeks artiesten op mee die ooit bij John Mayell
in zijn band gespeeld hebben:
Eric Clapton (The Yardbirds, John Mayall’s Bluesbreakers,
Cream, Blind Faith, Derek and the Dominos en veel solo en
verschillende losse combinaties met andere artiesten);
Mick Taylor (John Mayall’s Bluesbreakers, Rolling Stones en
veel solo en verschillende losse combinaties met andere artiesten);
Johnny Almond (John Mayall’s Bluesbreakers en Mark-Almond band)
Don “Sugarcane” Harris ( John Mayall & the Bluesbreakers,
Frank Zappa);
Larry Taylor (Jerry Lee Lewis, John Mayall’s Bluesbreakers,
Canned Heat).

Vandaag zocht ik het album op en maakte foto’s van de hoes,
het boek dat er bij zit en een van de platen.

John Mayell, Back to the roots, Polydor, 1970.

Opengeslagen dubbelalbum met het boek.

The Mayell tree en een foto van een detail:

Eric Clapton, Mick Taylor.

Achterkant van het boek.

Achterkant van het album.

Kant 3.

Argus in China

Posted on juli 25, 2024 by Argusvlinder

De foto’s in dit bericht zijn uit de derde ‘pit’ of kuil.
De ‘pits’ verschillen van grootte en karakter:

Terracotta Warriors Pit 1: 16.000 m2 met 6000+ infanteristen,
ruiters en wagenmenners, in gevechtsformatie.
Hiervan kreeg je in eerdere berichten een beeld.

Terracotta Warriors Pit 2: 6.000 m2 met alle soorten militairen
waaronder ook boogschutters. Van deze kuil is een zesde deel opgegraven.
Waarschijnlijk zullen er in totaal 80 strijdwagens zijn,
1300 strijders en paarden waaronder een terracotta generaal,
de knielende boogschutter en ruiters.
Er is ook een tentoonstellingsruimte waar enkele beelden
van dichtbij kunnen worden bekeken.
Volgende berichten geven hier een beeld van.

Terracotta Warriors Pit 3: 520 m2 m2 met 68 militairen
in een (misschien) ceremoniële opstelling.
Het commandocentrum.
Deze ruimte is onderwerp van dit bericht.

Xi’an, Terracotta Army, Terracotta Warriors Pit 3, de kleinste opgraving.

De vorm van deze kuil is die van een Chinees karakter “凹”. De betekenissen die ik vind kan ik niet meteen koppelen aan een commandocentrum.

Ochtendwandeling 02: trapjes

Posted on juli 24, 2024 by Argusvlinder

Ondanks dat de bouwvakvakantie is begonnen wordt er gewoon gewerkt aan de Nieuweweg in Breda.

De meer structurele werkzaamheden aan de Verlengde Mark en bijvoorbeeld de Tolbrug liggen wel stil.

Het was heel rustig vanmorgen (op de eenden na) en het meest vielen me de bijna helemaal weggewerkte trapjes op in de kademuren.

Ochtendwandeling 01: zou het helpen?

Posted on juli 24, 2024 by Argusvlinder

Toen ik wat rondliep in Breda zag ik deze voordeur:

Zou die sticker helpen bij dit ongemak?

Argus in China

Posted on juli 23, 2024 by Argusvlinder

De ervaring lijkt heel erg op het bezoek aan Dunhuang:
de nadruk ligt op snelheid.
Dus je ziet alles en tegelijk erg weinig.

In Dunhuang (Mogao Caves) zie je 5 grotten terwijl er 735 zijn.
Ze zullen niet allemaal even interessant zijn maar 5 is beperkt.
Het probleem is natuurlijk de zorg voor het behoud van de grotten
met de kunst daarin, in combinatie met de enorme toeloop van toeristen.

Ook bij het Terracotta Army ligt de nadruk op het verwerken
van grote groepen toeristen. Op mijn foto’s zie je soms op
de achtergrond of zijkant de grote aantallen mensen die tegelijk
komen kijken naar het wereldwonder.

Dus in een ochtend ga je naar de plaats van het Terracotta Army
(zo’n 40+ kilometer vanaf Xi’an centrum), je bekijkt de
kuilen en je gaat weer terug. Dat is een straf tempo.

Vandaag de ziekenboeg.
De beelden staan prachtig opgesteld maar zo zijn ze niet
altijd gevonden. Ze oeten een voor een opgegraven worden en als
de stukken aan zijn, probeert men de delen weer tot een beeld te
restaureren.
Informatie over wat, waar, wanneer en hoe gevonden is door wie,
is van vitaal belang om de kennis over de beelden op een steeds
hoger peil te brengen.
Dat zijn een paar aspecten waarvan je op onderstaande foto’s
het een en ander kunt zien.

Allee beelden krijgen een uniek nummer waaraan allerlei gegevens worden toegevoegd. Details van die processen krijg je niet mee maar als je de beelden ziet staan met nummers op ronde kaarten, met enveloppen met documenten en met gekleurde linten, doen een proces vermoeden.

Het kan niet anders dan dat dit een enorm gepuzzel is.

Met speciale hijsinstallaties en steunen voor de te restaureren paarden.

Op de voorgrond, binnen de rode linten, de data collection area. Deze foto laat ook zien dat ik hierbij helemaal aan het einde van de hangaar met de eerste ‘pit’ of kuil gekomen ben. Op naar de volgende.

Argus in China

Posted on juli 22, 2024 by Argusvlinder

Al in Nederland had ik een Engelssprekende gids geboekt. Die leidt me door de site. Ze geeft toelichting op wat we zien maar ik heb me niet heel erg verdiept in de materie dus doorvragen is dan moeilijker. Na wat tijd op dat eerste plateau waar je je een weg moet banen door de andere toeristen. Veel groepen. Chinese toeristen gaan vaak in groepsverband naar een dergelijke bezoenswaardigheid. Vanaf het plateau loop je vervolgens langs de opgestelde sleuven met soldaten. Daarvoor ga je eerst een paar trappen af en je ziet de beelden dan niet langer van boven af maar van opzij.

Rechts op de foto, ruim boven het midden, zie je de mensen op het plateau staan. De eerste rij. Daaronder zie je nog een plateau afgezet met een rood koord. Voor speciale gasten, schat ik zo in. Ik schat dat het plateau voor de gewone gasten zich zo’n 4 meter boven de beelden bevindt. Het plateau waar je binnen komt is min of meer op het huidige straatniveau.

Rechts een reconstuctie (?) van de originele houten overkapping waar de beelden ooit onder stonden.

Er is ook een soort van ziekenboeg. Dat is de plaats waar beschdigde stukken weer aan elkaar worden gezet. Waar restauraties aan de beelden worden uitgevoerd. Ieder beeld heeft een uniek nummer zodat men precies weet waar het beelde gevonden is, in welke rij, op welke plaats, wat er mee aan de hand is, hoe dat ‘verholpen’ moet worden, welke handelingen er op worden uitgevoerd, wanneer, door wie en naar welke plaat het beeld terug gaat. In het volgende bericht meer foto’s van de ziekenboeg.

Argus in China

Posted on juli 20, 2024 by Argusvlinder

Het bezoek aan het Terracotta Army is een vreemde ervaring.
Het is zo bekend maar eigenlijk heb je er geen beeld bij.
De eerste keizer van China (een titel die we achteraf aan hem gaven)
Qin Shi Huang, begon al vroeg aan zijn leven na de dood
te werken.

Het Terracotta Army is dan ook een onderdeel van het totale
complex. Het mausoleum, zeg maar het centrale deel van het
totale complex, ligt een eindje van de kuilen (in het Engels
wordt de term ‘pit’ gebruikt) met het leger af.

Er vind nog steeds archeologisch onderzoek plaats aan die kuilen.
Het heeft dan ook een enorme omvang.

Er waren al een paar dagen met regen geweest. Ook op de dag dat ik naar het Terracotta Army ging regende het flink. Dus in de rij met een paraplu van het hotel.

Om de grote bezoekersaantallen te kunnen verwerken zijn er allerlei voorzieningen aangelegd. Je moet dus na de kaartcontrole nog wel een stukje wandelen.

Op de ‘kuilen’ zijn een soort van hangars gebouwd.

Even nog wat info van Wikipedia:

Het Terracottaleger is de benaming voor de archeologische vondst van ongeveer 8000 terracottafiguren die als grafgiften werden meegegeven aan de eerste keizer van China, Qin Shi Huangdi. Het ‘leger’ bevindt zich tussen de berg Li en het hedendaagse Xi’an. Deze overblijfselen bij het graf van keizer Qin Shi Huangdi (259 v.Chr.–210 v.Chr.) behoren tot het UNESCO-werelderfgoed.

Qin Shi Huangdi wist gedurende zijn relatief korte bewind grote koninkrijken rondom de Gele Rivier in China te verenigen tot één rijk en wordt daarom gezien als de eerste keizer van China.

Bij de bouw van zijn mausoleum werden naar schatting zo’n 700.000 arbeiders ingezet, ruim twee keer zoveel als bij de Chinese Muur. Met de bouw werd reeds in het eerste jaar van Qin Shi Huangdi’s dynastie aangevangen. Het is onderdeel van een ommuurd stuk land met talrijke gebouwen. Het mausoleum ligt als een paleis onder een grafheuvel, die nu 75 meter hoog is. Het graf moet toentertijd indrukwekkend zijn geweest. De grafheuvel, die oorspronkelijk 115 meter hoog was en begroeid met gras en bomen, werd omringd door 10 tot 12 meter dikke muren. Binnen deze muren stonden ooit tempels, zalen en bestuurlijke gebouwen. Het geheel besloeg meer dan 2,5 km², en er zijn meer dan 400 putten met grafgeschenken opgegraven.

Het Terracottaleger staat in vijf kuilen op twee kilometer van de grafheuvel. De soldaten zijn geplaatst in zes meter diepe geulen. Deze gangen, van elkaar gescheiden door aarden wallen, waren ooit bedekt met een frame van hout en aarde. Na de Qin-dynastie werden de grafkelders geplunderd en in brand gestoken, waardoor de terracottasoldaten zwaar werden beschadigd. Boven deze kuilen zijn hallen gebouwd waar men het terracottaleger kan bekijken.

Het Terracottaleger bestaat onder andere uit het voetvolk, kruisboogschutters, ruiters met strijdwagens en paarden; allen stonden ze paraat voor een veldslag. Ze zijn allemaal tussen de 1,60 m en 1,80 m lang en allemaal verschillend. Sommige staan en andere zitten knielend met gespannen pijl-en-boog, alsof ze zich weerden tegen de aanslag. Sommige dragen een harnas en andere zijn gekleed in een uniform. De wapens die ze dragen zijn echt en de hoofdtuigen van de paarden zijn gemaakt van brons. Minder bekend is dat men ook een leger heeft ontdekt van kleinere beelden van ongeveer 0,50 m tot 0,75 m hoog.

Dan ga je de eerste hangar in en ik zag toen vooral veel andere toeristen. Je staat op een soort van platform waardoor je (dadelijk) uitzicht hebt op de rijen met beelden.

Het is een enorme ruimte. Tegelijk zijn er heel veel bezoekers. Je kunt de beelden vanaf het platform bekijken maar je kunt ook in de hangar aan de linker- en rechterkant langs de beelden lopen.

Ik moest me dwingen om naar de verschillen tussen de beelden te kijken. De eerste indruk is zo overweldigend. Maar al snel zie je de paarden, de verschillende soorten soldaten, hun haardracht, hun gezichten. Je raakt niet uitgekeken.

Op het platform sta je op een behoorlijke hoogte ten opzichte van de beelden. Daarom zie je vaak dit soort foto’s met een wat vreemde hoek.

Vermoedelijk heb ik nog vier berichten nodig om je mijn foto’s te tonen.

Vernieling

Posted on juli 19, 2024 by Argusvlinder

Dit ruiterstandbeeld op het Kasteelplein in Breda is het ruiterstandbeeld van Stadhouder Willem III van Oranje Nassau, in 1921 gemaakt door Toon Dupuis.

Stel je voor een paard met ruiter in gallop,
kijk eens terug, wat zie je daar in het zand…..
Afdrukken van de hoefijzers.
Die zie je ook in het trottoir.

Even verder op steken de hoefijzers uit de grond en vormen zo bankjes.

Vanmorgen was dit het beeld van een van de bankjes. Er lijkt me heel wat kracht nodig om deze betonnen blokken uit de grond te krijgen.

Wandelfoto’s

Posted on juli 19, 2024 by Argusvlinder

Er waren al even geen wandelfoto’s te zien maar een
extreem-rechts kabinet gooide roet in het eten en
doet dat nog steeds, overigens.

Weer wat foto’s van de Verlengde Mark in Breda. Tolbrug. Daar staat al een week een opmerkelijk apparaat dat lijkt lange pijpen schuin in de kades te boren maar zeker weten doe ik het niet.

Markendaalseweg.

Met rechts de boormachine.

Argus in China

Posted on juli 17, 2024 by Argusvlinder

Nog een paar foto’s die ik in het Xi’an Museum heb gemaakt en
een paar foto’s van de avondwandeling door het centrum
van Xi’an.

De kleuren van het Tang-porcelein kun je er steeds meteen uithalen: China, Xi’an Museum, Tricolor saddled horse with loose mane, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Baqiao District, Xi’an, 1987.

Van dit soort beelden vind ik de hoofden altijd zo mooi. Pottery female with a top bun (knot) and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed Xincheng Distict, Xi’an, 1988. ‘cupped hands’ betekent zoiets als ‘gevouwen in de vorm van een kom’. Maar dat vind ik hier niet zo van toepassen. Dadelijk zie je meerdere beelden op 1 foto en de handen zijn dan niet zichtbaar, net als hier.

Pottery female with a tilting bun and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988. De ‘bun’ lijkt me hier meer een hoed, maar wie ben ik?

Groepsportret. Gevouwen handen, zou ik zeggen.

Pottery female with Lotus Crown and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988.

Vooral het symbool van ‘geen paardje spelen’ op deze liftdeuren vond ik grappig.

Dit is dan de laatste foto van het Xi’an Museum. Het was er erg druk, er was heel veel te zien en steeds van hoge kwaliteit. Een aanrader dus.

Dit was het weer die ochtend. Dit is het centrum, binnen de stadsmuren van Xi’an: grote wegen, druk. Om de paar honderd meter een zijstraatje. Oversteken van die grote wegen doe je als je bij een rotonde of groot kruispunt bent, vaak via ondergrondse voetpaden. Bij mijn avondwandeling regende het gelukkig niet meer.

Bij deze wandeling loop ik ook rond de Xi’an Bell Tower. Dat is dit mooi verlichte gebouw midden op een kruising van grote wegen.

Vanaf een hoek heb je zicht op een groot winkelcentrum. Op de stoep bij het winkelcentrum staan mensen vaak filmpjes te maken.

Sommige mensen doen dat (bijna) helemaal alleen maar soms is er een heel team bij aanwezig. Je kijkt je ogen uit.

De volgende dag staat het Terracotta Army op het programma.

Argus in China

Posted on juli 16, 2024 by Argusvlinder

In het Xi’an Museum is ook dit graf te zien.
Het is het graf van Shijun of Shi Jun.
Een leider van een Sogdische gemeenschap.
Een volk zonder eigen duidelijk omlijnd land dat
westelijk van China leefden en een belangrijke schakel vormden
in de uitwisseling van kennis en voorwerpen tussen
China en het westen.

Wikipedia:

Sogdië was een oude beschaving van Iraanse volkeren en later een provincie van het Achaemenische rijk. Sogdië omvatte, in verschillende tijdspannes, de gebieden rondom Samarkand, Buchara en Kesh (nu Shahrisabz) in het huidige Oezbekistan.

Sogdië is nooit een zelfstandig land geweest. De Sogdische staten lagen rond de belangrijkste stad Samarkand. Het lag ten noorden van Bactrië tussen de rivieren Oxus (Amu Darja) en Jaxartes (Syr Darja) en omsloot de vruchtbare vallei van de rivier de Zarafshan (in de oudheid Polytimetus). Tijdens de middeleeuwen werd het gebied uitgebreid naar het noorden door kolonisering in de richting van het meer Ysyk Köl.

De Sogdiërs bevonden zich op een kruispunt van de oude Zijderoute en speelden een belangrijke rol in de handel tussen China, Centraal-Azië en het Midden-Oosten, de zogenaamde Euraziatische uitwisseling.

China, Xi’an Museum, Stone coffin of Shijun, a Sogdian caravan community and religious leader with his wife, Northern Zhou Dynasty (557 – 581), unearthed in Weiyang District, Xi’an, 2003.

Met deze cultuur ben ik niet bekend en dan is het indrukwekkend om met een dergelijk rijk gedecoreerd graf geconfronteerd te worden. Dus maakte ik wat foto’s.

Een orkest? Ik ging op zoek naar een beschrijving van het graf en vond een online tentoonstelling.

Freer | Sackler:

The tomb of the Sogdian community leader Shi Jun 史君 (d. 579) and his wife was found in 2003 in the northern suburbs of Xi’an, not far from those of two other persons of Sogdian origin, An Qie 安伽 and Kang Ye 康業.
The tomb consisted of a single burial chamber, at the center of which was a stone sarcophagus, or outer coffin, in the shape of a Chinese-style house. Within were a stone couch and cinnabar-red wall paintings of grapevine patterns. The tomb had previously been plundered and therefore few grave goods were found.

The outer walls of the sarcophagus present a complex program of pictorial reliefs. The front (or south) wall features studded doors flanked by four-armed tomb guardians. On either side, at the lower corners of the wall, are two half-man, half-bird priests wearing mouth covers (padams) and tending to fires on altars —a motif also found in An Qie’s tomb and on Sogdian ossuaries.

Shi Jun’s epitaph, located on the lintel of the sarcophagus, is unusual in being bilingual. The inscription describes in Chinese and Sogdian the life and achievements of Shi Jun. Although both sides generally convey the same information, the Sogdian one is better preserved. From it we learn that the Sogdian names of Shi Jun and his wife were Wirkak and Wiyusi, and that their surviving three sons commissioned the tomb’s ambitious stone carvings.

The stone reliefs were originally painted and gilded, which would have increased the overall legibility of the dense compositions. Scholars continue to debate the contents of the reliefs, but the pictorial program is generally believed to begin on the west wall, to continue around the back, and to finish on the east wall, in a clockwise fashion. Several episodes appear to refer to Shi Jun’s occupations before and after being appointed sabao 薩保, or leader of a Sogdian community. The reliefs also depict a number of religious scenes, culminating in an elaborate illustration of Shi Jun and Wiyusi crossing the Chinvat Bridge, a Zoroastrian vision of judgment and journey to paradise described in texts but seldom represented visually. This has led one scholar to describe the reliefs as an “extremely well-informed version” of Zoroastrian texts, unique so far among the tombs of Sogdians or other Central Asians buried in China.

by Julie Bellemare

Deze zijkant bevat drie panelen op twee stenen. Bij Freer Sackler vond ik ook een tekening. Ik probeer foto en tekening bij elkaar te tonen.

Argus in China

Posted on juli 15, 2024 by Argusvlinder

De collectie van het Xi’an Museum is gevarieerd en uitgebreid.
Zo was er ook een afdeling met Chinese schilderijen en
kalligrafie. Helaas waren de tekstbordjes daar alleen in het
Chinees schrift en heb ik die niet gefotografeerd.
Een paar voorbeelden:

China, Xi’an Museum, maker en productiedatum onbekend.

Van de schilderkunst uit China heb ik ook te weinig kennis
om daar iets over te zeggen maar iets trekt me er altijd wel in.

In Xi’an wil je zeker ook naar het Terracotta Army. De levensgrootte
beelden die er in grote aantallen opgesteld staan.
Maar dat is pas de volgende dag aan de beurt.
Ware het niet dat er ook veel kleinere (in afmeting) terracotta armies zijn.

Gilded bronze door knocker, Tang Dynasty (618 – 907).

Pottery horse rider with backpack (nummer 16 het beeldje op de voorgrond) en horse riding figure carrying a message box, Yuan Dynasty (1206 – 1368), unearthed in the Tomb of Wang Shiying, Yanta District, Xi’an in 2005.

Iedere rij op de volgende foto zal bestaan uit personen met
wisselende beroepen. Maar ik heb slechts van het tekstbordje
van 1 rij een foto gemaakt.

Painted pottery figure in black official hat, Ming Dynasty (1368 – 1644), unearthed from the Tomb of Qianyang, Lord of the Ming Dynasty, Yanta District, Xi’an, 1999.

Niet alle jonge scholieren vonden de tijdslijnen en bijgaande informatie even interessant.

Painted pottery infantery soldiers, Western Han (202 BCE – 8 CE), unearthed in burial pits of Empress Lyu’s Tomb, Baqiao District, Xi’an, 2003.

Tricolor foreign horse (camel) attendant, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Baqiao District, Xi’an, 1974.

Argus in China

Posted on juli 14, 2024 by Argusvlinder

Na een reeks beelden over de Silk Road en van de
Tang Dynastie, in dit bericht een selectie uit
de fascinerende collectie met beelden met Buddha.

Dit is een versiering van het kleed van Buddha onder de plaats waar zijn linkerarm ooit was. Het beeld is zwaar beschadigd maar is nog steeds heel bijzonder. China, Xi’an Museum, A statue of Buddha, Jin Dynasty, 1115 – 1234.

Dat het beeld gerestaureerd is kun je goed zien want het hoofd is los geweest van de romp.

Statues of one Buddha with two Bodhisattvas in a niche, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed at the Qinglong Temple site, Xi’an.

An iron statue of Buddha, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Beilin District, Xi’an.

Dit voorwerp vond ik zo bijzonder dat ik ook de achterkant op de foto zette. Dus laten we daar eens mee beginnen. Statues of one Buddha with two Bodhisattvas, commissioned by Dong Qin in Kaihuang Era (581 – 604). Volgens mij stond er op het kaartje bij 3rd year of ? Dynasty. Maar ik kon het niet goed lezen.

Stone carving of Buddhist statues in Datong Era, 3rd year of the Western Wei Dynasty, 537, unearthed in Weiyang District, Xi’an.

Stone carving of Buddhist statues on four sides, Northern Wei Dynasty (386 – 535), unearthed in northern suburbs of Xi’an.

Statue of one Buddha with two Bodhisattvas in niche, Northern Zhou Dynasty (557 – 581), unearthed in Weiyang District, Xi’an.

Argus in China

Posted on juli 13, 2024 by Argusvlinder

Na het bezoek aan het huizencomplex van de familie Gao ben
ik terug naar het hotel gegaan.

Op de hoek van de straat stonden een aantal tuktuks,
gemotoriseerd snelvervoer voor passagiers. Wel wat
moderner dan ik gewend ben in andere delen van Azië.
Op een afdruk van de Lonely Planet had ik de naam van
het Xi’an Museum staan, in het Engels en Mandarijn.
Met behulp van andere chauffeurs kwam men erachter waar ik
naar toe wilde. Het was niet erg ver maar te ver om te lopen.

Het vrij moderne museum ligt in een parkachtige omgeving
met onder andere een pagode uit de Tang Dynastie.

China, Xi’an, Small Wild Goose Pagoda (of Little Wild Goose Pagoda). De bouw ervan begon in 707, tijdens de Tang Dynasty, door een earthquake in 1556 in de top verloren gegaan.

Xi’an Museum.

Small Wild Goose Pagoda.

De eerste afdeling die ik bezocht was met voorwerpen uit de
Tang Dynastie. Die liep van 618 tot 907.

Wikipedia:

De Tangheersers, van gemengd Chinese, Xianbei en Turkse afkomst, bouwden China uit tot een expansief en kosmopolitisch rijk. De eerste keizers breidden de Chinese macht uit naar Korea en Centraal-Azië. De aanleg van het Grote Kanaal tussen het opkomende zuiden en het strategisch belangrijke noorden, de bouw van twee grote hoofdsteden en de groeiende binnenlandse en buitenlandse handel stimuleerden de economische ontwikkeling. De bevolking kon daardoor van 50 miljoen tot ongeveer 80 miljoen inwoners groeien.

De hoofdstad Chang’an was met een miljoen inwoners de grootste stad ter wereld. Via de zijderoute trokken handelaren, geleerden en volgelingen van tal van religies naar de Chinese hoofdstad. Zij verrijkten de Chinese cultuur met nieuwe vormen van muziek en dans. Het uit India afkomstige boeddhisme drukte in de Tangperiode een groot en blijvend stempel op de Chinese cultuur. De periode geldt ook als een van de hoogtepunten van de Chinese literatuur.

Xi’an Museum, Tricolor galloping horse, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Lianhu District Xi’an in 1966.

Xi’an Museum, Painted pottery foreigner in a crouching camel, Tang Dynasty 618 – 907.

Xi’an Museum, Pottery foreigner holding a handbag, Tang Dynasty 618 – 907.

Painted pottery camel with load, Tang Dynasty 618 – 907 met de voor mij cryptische toevoeging: ‘Handed over Institute 206, Chang’an District, Xi’an, 1991.

Painted pottery foreign camel attendant, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988.

De snor valt zo grappig in het gezicht.

Tricolor pottery recumbent camel with load, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed Chang’an District, Xi’an, 2002.

Tricolor pottery foreign camel attendant, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Chang’an District, Xi’an, 2002.

Tricolor pottery pot in phoenix head shape, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Weiyang District, Xi’an, 1959.

Tricolor pottery figure of a musician on camelback, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed Chang’an District, Xi’an, 2002.

Paestum

Posted on juli 11, 2024 by Argusvlinder

Nog een laatste keer een bericht over Paestum, de hele mooie
tentoonstelling die op dit moment nog te zien is in het
Rijksmuseum van Ougheden in Leiden.

Paestum – Stad van godinnen, De macht van rome, Reliëf met krijgstrofeeën, Campanië (Cumae?), 50 – 100 na Christus, marmer, Staatliche Museen zu Berlin, Antikensammlung.

Modellen van baarmoeders, Paestum (Giardino Romano), 300 – 200 voor Christus, terracotta.

Wikkelkinderen, Beeldje van een ingebakerd kind, Paestum (Giardino Romano), 300 – 200 voor Christus.

Beeldje van jongen in reismantel (Cucullus), Campanië, 25 – 0 voor Christus, terracotta, Museé du Louvre.

Dat was de laatste van mijn foto’s van de tentoonstelling maar
er is veel meer te zien en 1 voorwerp en tekst was te grappig
om niet aan de serie toe te voegen.

Gesprek bij de herberg, Van Lucius Calidius Eroticus en Fannia Voluptas.

Argus in China

Posted on juli 10, 2024 by Argusvlinder

De ‘Rechter Tie’ verhalen van Robert van Gulik, spreken me erg aan.
Detectiveverhalen die zich afspelen in het ‘oude China’.
Ik weet, ‘oude China’ is een enorm rekbaar begrip.

Toen ik in Xi’an in de Moslimwijk liep was ik er eerst voorbij
gelopen. Een kleine poort met ernaast een loket.
Ik had geen idee wat het was maar ben gaan kijken.
Het is ‘The Gao Family Mansion’, een complex met smalle
steegjes met allerlei ruimtes. Ruimtes voor ontvangst, voor
studie, om te wonen en slapen, met keukens enz.

Dit huis was het huis van iemand die tweede werd bij de
keizerlijke examens en dus een belangrijk persoon werd
in de administratie, het bestuur van China.
Het was dus zeker niet het huis van een gewoon man.
Dus waarschijnlijk is het heel anders dan de ruimtes waar
Rechter Tie op bezoek ging bij zijn speuractiviteiten maar
het lijkt er vast meer op dan mijn huis.

Op internet vind je er weinig informatie over en de
informatie die er is komt van toeristische pagina’s.
Een wat uitgebreidere tekst van zo’n site volgt hieronder.
Ik vond ook een artikel uit een blad voor architectuur
(met daarin een plattegrond) maar dit artikel zit achter
een betaalmuur.

In de introductie stond bijvoorbeeld dat dit huis origineel
muren had van aangestampte aarde en dat die allemaal vervangen zijn.
Dat een deel van de ruimtes die er nu te zien zijn nog
de originele plattegrond volgen. Nu zijn er ook meer
verdiepingen waar het origineel veel vaker alleen laagbouw was.
We zijn gewaarschuwd.
Maar ik vond het prachtig!

With a history stretching back over 400 years, the Gao Family Mansion is the ideal place to experience what ancient life would have been like in the rapidly expanding metropolis of Xi’an. Its entrance is an unassuming gate on the side of Beiyuanmen Street in the city’s bustling Muslim Quarter and it offers a slice of tranquillity amongst the lively chaos of this popular dining area. This venerable mansion was originally established during the Ming Dynasty (1368-1644) and served as the former residence of a scholar-official named Gao Yuesong. During his illustrious career, Gao Yuesong achieved the second highest mark in the imperial examination and was awarded with this mansion by the reigning Chongzhen Emperor for his loyal service as an imperial official. His story might be worth mentioning next time you talk to your boss about Christmas bonuses!

Gao Yuesong’s mansion was often a hive of activity, as he regularly hosted events with prominent writers, thinkers, scholars, and performers. Unfortunately, he wasn’t able to enjoy his luxurious home for long, as he tragically died at the age of 31. His family, however, continued to live in the mansion for seven generations and many of his descendants went on to have successful careers as officials within the imperial government.

The mansion itself sprawls over an area of over 2,500 square metres (26,910 sq. ft.) and is made up of 86 rooms, 56 of which are currently open to the public. The entire complex is separated into two courts, the north court and the south court, which in turn each contain four small courtyards. Wandering through this labyrinthine complex, visitors will be met with rooms lavishly decorated with period furnishings and walls beautifully bedecked with traditional Chinese paintings. Alongside being a popular tourist attraction, the Gao Family Mansion serves as the offices for four different organisations, including the Xi’an Chinese Painting Academy.

Nowadays, the Gao Family Mansion acts as a beacon of ancient culture in the city of Xi’an. Every day, performances of traditional Chinese opera and Shadow Puppetry take place on its main stage. Shadow Puppetry is a type of performance that uses simple colourful figures made from leather or paper to act out its stories and is believed to have originated in Shaanxi province during the Han Dynasty (206 BC–220 AD). In-keeping with this local flavour, both the opera and shadow puppet shows at the mansion utilise the local dialect of Shaanxi province and the stories they tell revolve around popular folk legends. These lively performances are complemented by classes on the traditional Chinese art of papercutting and peaceful tea ceremonies at the courtyard teahouse.

China, Xi’an, The Gao Family Mansion, overzicht van de prijzen voor de kaartjes.

Het complex is zo’n 400 jaar geleden aangelegd en heeft, net zoals alles in China, veel meegemaakt. Er is maar weinig informatie bij de voorwerpen. Dus wat je ziet en hoe oud het is blijft een beetje gissen. Maar indruk maakt het wel.

In het complex was ook een theater. In ieder geval voor de Chinese opera.

Een deel van de wanden rond de ruimte waar toeschouwers naar het theater konden kijken.

The Gao Family Mansion, The Yingzi Hall.

The Gao Family Mansion, The Ningrui Hall.

The Gao Family Mansion, de benedenverdieping in de Zuidvleugel. Boven woonde de jonge ongehuwde vrouwen. Hopelijk niet te veel want de vlieroppervlakte is beperkt.

Paestum

Posted on juli 9, 2024 by Argusvlinder

Op de tentoonstelling in Leiden zijn indrukwekkende grafschilderingen
te zien die een paar honderd jaar voor Christus gemaakt zijn.
Ik laat ze hieronder even bij elkaar in een bericht zien.

RMO of Rijksmuseum van Oudheden, Paestum – Stad van godinnen, Rouwbeklag, grafschildering, Paestum, graf nr. 51 (Andriuolo), 350 – 325 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Bloedige sporten, grafschildering, Paestum, graf nr 48 (Andriuolo), 400 – 300 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Jacht, grafschildering, Paestum, graf nr 7 (Gaudo), 375 – 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Muziekbegeleiding en scheidsrechter bij gevechten, grafschildering, Paestum, graf nr 7 (Gaudo), 375 – 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Overwinning, grafschildering, Paestum, graf nr 4 (Vannulo), circa 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Argus in China

Posted on juli 8, 2024 by Argusvlinder

Het was al goed zichtbaar in Dunhuang:
er wonen heel veel Moslims in China.
Bij eerdere bezoeken aan onder andere Beijing en Shanghai was me dat
niet zo opgevallen. Maar in Dunhuang werd het heel duidelijk.
Ook als je de geschiedenis van China een beetje meer begint te begrijpen
snap je dat dit het geval is. In Xi’an is er dan ook een Moslimwijk.
Daar ging ik naar op zoek en vond die best snel.
Tijdens de dagen in Xi’an ga ik er meerdere keren naar toe,
overdag en in de avond.
Bij toeristen heet Xiyangshi ook wel Snack street, en voor eten
heb ik een zwak.
Die middag maak ik dus kennis met Xiyangshi.

Eten is in Azië meestal geen probleem. Eetgelegenheden te over. Dit is een beeld in een straat die dient als, zeg maar, de inleiding.

Het ziet er allemaal heerlijk uit. Zo ruikt het ook en de kleuren. Let maar op….

Een stukje verder en dan links af is Xiyangshi. Het is er druk en het zal er steeds druk zijn. Er zijn Westerse toeristen maar niet veel. De meeste toeristen komen uit China maar vermoedelijk zijn veel mensen lokaal. Het is een ‘voetgangersdomein’ waar ‘bedienend verkeer’ is toegestaan. Let op je hielen.

Paestum

Posted on juli 7, 2024 by Argusvlinder

Griekenland in Italië.
In de selectie die in dit bericht te zien is werd ik
vooral getroffen door de originele vormen.
En door de visschalen. Die vind ik zo prachtig.
In dit bericht 1 voorbeeld.

Rijksmuseum van Oudheden, Paestum, Stad van godinnen, Aphrodite in een schelp, Paestum, 400 – 300 voor Christus, terracotta.

Bloemenvrouwen, Paestum, Foce del Sele, 400 – 300 voor Christus, terracotta.

Vrouwenhoofd, Paestum, 350 – 300 voor Christus, terracotta.

Vrouwenhoofd, Paestum, Tempel van Hera II, 350 – 300 voor Christus, terracotta.

Waterkruik (Hydria) met Lucaanse krijgers, Campanië (Cumae), 350 – 340 voor Christus, aardewerk, Musée du Louvre.

Visschaal met octopus, tandbaars, zeebaars, Apulië, 400 – 300 voor Christus, aardewerk, Rijksmuseum van Oudheden.

Lucaanse ceintuur met haak-en-oog verbinding, Campanië, 400 – 300 voor Christus, brons, Rijksmuseum van Oudheden.

Argus in China

Posted on juli 6, 2024 by Argusvlinder

Xi’an is een grote stad. De eerste hoofdstad van het verenigde China. Het centrum heeft al heel lang een stadsmuur. Die is er nog steeds al is niet duidelijk wat daarvan nog origineel is. Nu is origineel altijd een moeilijk concet bij architectuur. Maar als je nu wilt ervaren hoe dat was dan is dit het enige waarmee je het moet doen. Dus ik ging op de eerste dag van mijn verblijf ‘op zoek’ naar die muur. Dat is niet zo moeilijk. Je neemt een richting en je gaat lopen. De stadsmuur is een rechthoek dus je komt hem vroeger of later tegen. Het is ochtend en het regent. Het zal nog veel regenen. Op mijn wanteling liep ik langs een theater waar deze sociaal realistische kunst stond.

Dit is wat er nog te zien is van de wachttoren aan de noordkant van het centrum. In sta aan de buitenkant van het centrum. Ik kijk dus richting centrum. De moderne wegen zijn ingepast om de muur te laten bestaan. Anyuan Gate, North Gate Watchtower.

Tot 1911 bestond het uit drie gebouwen. De wachttoren is een van die complexen. Er zou ook nog een poorttoren en een hoektoren zijn. In 1911 is een deel verbrand in de 1911 revolutie. Dat is niet de Communistische revolutie maar de revolutue die een einde aan de laatste dynastie van China, de Qing Dynastie, maakte.